Όπου επτά αφηγήσεις νόσου σε στενό οικογενειακό κύκλο, τρεις διαφορετικοί αποχαιρετισμοί για ένα και μοναδικό αγαπημένο πρόσωπο, δύο λόγια για τον άνθρωπο που ήρθε για να μείνει, τέσσερις χρήσιμες εμπειρίες προγόνων και εννέα περιστατικά από ισάριθμες χώρες της ίδιας καρδιάς, δεν άθροισαν καμιά πείρα δεν βοήθησαν στον αποχωρισμό.
πολύ όμορφα όλα, αγάπησα ιδιαίτερα τα πεζά. - ίσως γιατί καμιά φορά μιλάω κι εγώ με κάποιον μυλωνά που ζει σε ένα όμορφο αγρόκτημα της ζαποριζίας κάπου στο 15ο αιώνα. 🌷