Εγχειρίδιο πρακτικής σοφίας

by Arthur Schopenhauer, Δημήτρης Υφαντής (Translator)

Ο Arthur Schopenhauer (1788-1860) στο περίφημο έργο του "Αφορισμοί" για την πρακτική σοφία της ζωής, απευθυνόμενος σε ευρύ αναγνωστικό κοινό, εκθέτει την διδασκαλία του για το πως ο άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει την ευτυχία στο μέτρο που επιτρέπει ο αντίξοος χαρακτήρας της ανθρώπινης ζωής. Η ανά χείρας έκδοση παρουσιάζει χωριστά το εκτενές και αυτοτελές πέμπτο κεφάλαιο των "Αφορισμών". Σε τούτο, ο Schopenhauer προσφέρει στον αναγνώστη υπό την μορφή μίας σειράς συμβουλών ένα εγχειρίδιο πρακτικής σοφίας, το οποίο, χάρη στο διεισδυτικό και κριτικό πνεύμα του συγγραφέα του, διατηρεί αμείωτη και σήμερα την επικαιρότητά του.

Genres: Philosophy

157 pages, Paperback

Published February 1, 2013

About the author

Arthur Schopenhauer was born in the city of Danzig (then part of the Polish–Lithuanian Commonwealth; present day Gdańsk, Poland) and was a German philosopher best known for his work The World as Will and Representation. Schopenhauer attempted to make his career as an academic by correcting and expanding Immanuel Kant's philosophy concerning the way in which we experience the world.

He was the son of author Johanna Schopenhauer and the older brother of Adele Schopenhauer.

Reviews

[Searchingthemeaningoflife Greece · Rating 5 out of 5]

Γιατί καταπονεῖς τό ἀδύναμό σου πνεῦμα Με σχέδια γιά τήν αἰωνιότητα;
[Οράτιος, Ὠδές Β΄, 11]

[...]Στήν θέα πραγμάτων πού δέν ἀποτελοῦν κτήση μας εὔκολα, γεννᾶται στο μυαλό μας ἡ σκέψη: «πῶς θά ἦταν, ἐάν ἦταν δικά μου;» και μᾶς κάνει αισθητή τήν στέρηση. Αντ' αὐτοῦ, θάπρεπε ν' αναρωτιόμαστε συχνότερα «πῶς θά ἦταν, ἐάν τοῦτα δέν ἦταν δικά μου;» – ἐννοῶ ὅτι θάπρεπε νά προσπαθοῦμε ἐνίοτε νά θεωρούμε αὐτά πού μᾶς ἀνήκουν ὅπως θά μᾶς φαίνονταν μετά τήν ἀπώλειά τους, και συγκεκριμένα όλα ανεξαιρέτως: περιουσία, υγεία, φίλοι, ἐρωμένη, σύζυγος, παιδί, ἄλογο καί σκύλος διότι στις περισσότερες περιπτώσεις μόνον ἡ ἀπώλεια μᾶς διαφωτίζει σχετικά μέ τήν ἀξία τῶν πραγμάτων καί τῶν προσώπων. [...]

[...]Ὅποιος τήν χρυσή μεσότητα
ἀγαπᾶ, ἀσφαλῆς ἀποφεύγει
τήν ἔνδεια τῆς στέγης τῆς σαθρῆς,
ὀλιγαρκής τό παλάτι που φέρνει φθόνο.

Συχνότερα στήν θύελλα λυγίζει πεύκο
Ψηλό, βαρύτερα δέ πέφτει πύργος
Μεγάλος, τα δένδρα τά πιό ψηλά κτυπούν
Οἱ κεραυνοί.
[Οράτιος, Ὠδές Β΄, 10]

[...]

[Spyros Papadokostakis · Rating 5 out of 5]

"...Such is Time's usury; and all who cannot wait are its victims. There is no more thriftless proceeding than to try and mend the measured pace of Time. Be careful, then, not to become its debtor..."

[Νικολέττα · Rating 5 out of 5]

O Schopenhauer χάρη στο διεισδυτικό και κριτικό πνεύμα του, διατηρεί αμείωτη την επικαιρότητά του.
Ένα ενδιαφέρον βιβλίο που ξεχωρίζει λόγω της έλλειψης των επαναλαμβανόμενων κλισέ "συμβούλων".