ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่

by ร เรือในมหาสมุท, anmom (Illustrator)

“แม่บอกว่าแปลกใจที่วีธไม่มีเมีย แต่อย่างภุชงค์ ถ้าไม่บวชถึงจะจัดว่าน่าแปลกใจ” พอมานึกทบทวนถึงประโยคนี้ ผมก็คิดว่าแม่น่าจะแปลกใจได้มากกว่านั้น ถ้าหากรู้ว่าคนที่แม่พูดถึงทั้งสองคนนั้นกำลังจะกลับเข้ามาในชีวิตแม่อีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะเพื่อนของแม่ หรือไม่ใช่แม้แต่ในฐานะ ‘อาภุชงค์’ หรือ ‘ลุงวีธ’ แต่จะเข้ามาผูกพันกับลูกชายของแม่อย่างลึกซึ้งมากกว่านั้นอีก

Genres: Yaoi

288 pages, Paperback

First published January 25, 2017

About the author

Associated Names:
* จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท
* ร เรือในมหาสมุท

จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท ชื่อเล่น ลี้ ใช้ชีวิตวัยเด็กที่ ต.ปากน้ำ จ.สมุทรปราการ เริ่มต้นเขียนหนังสือในขณะที่มีอายุได้ 12 ปี สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ สำเร็จการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย จากคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในภาควิชาภาษารัสเซีย มีผลงานทั้งในด้านวรรณกรรมสร้างสรรค์ และนิยายชายรักชาย ที่ได้รับความนิยมในหมู่นักอ่านวัยรุ่น ได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (S.E.A. Write) ประจำปี 2560 จากรวมเรื่องสั้น “สิงโตนอกคอก” ตีพิมพ์โดย “แพรวสำนักพิมพ์” โดยเป็นนักเขียนอายุน้อยที่สุดในบรรดานักเขียนไทยที่เคยได้รับรางวัลนี้ (ข้อมูลเดือนมีนาคม ปี 2561)

รางวัลที่ได้รับ :

ประเภทงานเขียน เรื่องสั้น, นวนิยาย

ผลงานเด่น รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์ (รางวัลซีไรต์)

ผลงานรวมเล่ม นิยาย : ตีแผ่ชีวิตสายซึน สำนักพิมพ์ EverY, Good Morning Mr. Bad Love อรุณสวัสดิ์รักร้าย สำนักพิมพ์ EverY, ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่ สำนักพิมพ์ EverY, รวมเรื่องสั้น : วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม, สิงโตนอกคอก แพรวสำนักพิมพ์

Reviews

[Or_O · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้อยู่กับโอมานานพอสมควร เพิ่งได้หยิบมาอ่านเพราะอยากอ่านอะไรที่สบาย ๆ ไม่เครียดเกิน เดาจากชื่อเรื่อง พอพูดถึงชื่อเรื่องก็รู้สึกว่าน่าหวาดเสียวเหมือนกัน แต่ชื่อเรื่องก็คล้ายคำโปรยกับหน้าปก เล่มไหนดึงความสนใจได้ เล่มนั้นก็มีสิทธิ์ 'ตก' ผู้อ่านได้มาก

'ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่' คีย์เวิร์ดหลักคือ 'แฟนเก่าแม่'

ภุชงค์และวีธต่างเคยเป็นแฟนเก่าของแม่พันธ์และเย็น และเพราะเรื่องการย้ายบ้านทำให้พวกเขาได้เจอกัน พันธ์ผู้เป็นพี่เกิดอยากรู้จักแฟนเก่าของแม่ที่คนพูดกันจึงไปเยี่ยมอาภุชงค์ ส่วนเย็นคนน้องผู้ไม่อยากย้ายโรงเรียนเพื่อมาอยู่บ้านใหม่เลยจำต้องไปอาศัยกับลุงวีธ

เมื่อได้รู้จักและคุ้นเคยกันมากขึ้น ความสัมพันธ์จึงเริ่มเปลี่ยนแปลงไปมากกว่าคำว่า อา หรือ ลุง

+++

สนุกค่ะ โออ่านถึงตีสามครึ่งเลย ไม่อยากวาง

เรื่องนี้มีสองคู่ค่ะ คู่ของคนพี่ (พันธ์-ภุชงค์) และคู่ของคนน้อง (วีธ-เย็น) เรื่องก็จะดำเนินสลับมุมมองกันระหว่างสี่คนนี้

มีความต่างระหว่างวัย กลุ่มของแฟนเก่าแม่ และกลุ่มของลูกแฟนเก่า กลุ่มของผู้สูงวัย เอ้ย สูงอายุกว่าก็จะอารมณ์แบบหนึ่ง อารมณ์ก็จะสุขุม ใจเย็น และมีเล่ห์เหลี่ยมกว่า กลุ่มของเด็ก ๆ ก็จะอารมณ์อีกแบบหนึ่ง มีความพลุ่งพล่าน อารมณ์ร้อน และสดใจกว่า เป็นไปตามวัย

โอชอบที่ผู้เขียนสร้างปูมหลังตัวละครที่สอดคล้องกับนิสัย ทำไมภุชงค์ถึงดูเก็บตัวเย็นชา ทำไมวีธถึงไม่ยอมคบใครเป็นตัวเป็นตน หรือทำไมเย็นถึงเป็นเด็กดื้อ ปูมหลังทำให้เราเข้าใจตัวละครมากขึ้น และสร้างความแตกต่างของตัวละคร อะไรที่ตอนแรกเราอาจมองว่ามันไม่มีเหตุผล เมื่อมีปูมหลังรองรับ เราจะสามารถเข้าใจได้มากขึ้น จุดนี้ดีชอบ ข้อเสียคือ เมื่อตัวละครหลักสามในสี่มีปูมหลังรองรับ คนที่ดูจะไม่มีปูมหลังอย่างพันธ์เลยดูไม่มีเหตุผลรองรับนิสัยและการตัดสินใจของเขาได้ดีพอ

และที่โอชอบมาก ๆ อีกอย่างคือรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ใส่มา มันช่วยเติมเต็มและเห็นมุมมองของผู้เขียน เช่น ในสายตาของผู้ใหญ่อย่างแม่กับลุงวีธมองว่าเพื่อนของเย็นเป็นเด็กเกเร แต่พอมาอยู่ในมุมสายตาของเย็น เพื่อน ๆ ของเย็นก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กทั่วไปคนอื่น มีดีเลวปะปนในตัว จุดนี้มาแค่นิดเดียวและไม่ได้ขยี้อะไร แต่มันแสดงให้เห็นในเรื่อง และทำให้เราได้คิดนะ ว่าบางทีมุมมองของคนคนหนึ่งอาจไม่สามารถตัดสินใจแทนอีกคนหนึ่งได้ ในเมื่อเราไม่ใช่เขา ไม่ได้อยู่ในอายุ ช่วงวัย หรือมีชีวิตในตัวเขาได้ เราตัดสินใจแทนไม่ได้ แต่ให้คำแนะนำ หรือเป็นคนคอยรับฟังปัญหาได้

จริง ๆ เรื่องนี้มีมุมมองเกี่ยวกับชีวิตพอสมควรเลย เช่น ทำไมผู้ใหญ่เป็นฝ่ายถูกเสมอ จริงหรือที่เราใช้สายตาตัดสินชีวิตของคนอื่นมากกว่าคำพูดของเขา เราไม่มีสิทธิ์ทุกข์ใจเพราะเราทุกคนต่างมีความทุกข์อยู่ในใจจริงหรือ

หรือรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ผู้เขียนไม่ละเลย โอรู้สึกว่าผู้เขียนใส่ใจ และไม่ขี้เกียจที่จะนำเสนอ จะละไม่เล่าก็ไม่มีผลต่อเนื้อเรื่องอะไร ใช่ แต่การเล่าให้ฟังก็เป็นอีกช่องทางหนึ่งที่สามารถแสดงตัวตนของผู้เขียนลงในงานได้เช่นกัน เช่น ขั้นตอนการนำเสนองานผ่านฟิวเจอร์บอร์ด (ฟีเจอร์บอร์ด ;) ) การเตรียมตัวสอบของเด็กมอหก ชีวิตวุ่นวายของเด็กเตรียมมหาวิทยาลัย คำแนะนำเบื้องต้นในการใช้ไลน์

หรือการนำองค์ประกอบเล็ก ๆ มาสร้างความเชื่อมโยงไปสู่จุดมุ่งหมายที่ยิ่งใหญ่ อย่างเรื่องของต่อหัวเสือ โอประทับใจมาก โอชอบคนที่ไม่ทิ้งรายละเอียด ยิ่งสามารถเก็บมันมาใช้ให้มีประโยชน์ได้มาก ยิ่งรู้สึกว่าเขาใช้ของได้คุ้มค่า โอเกือบร้องไห้ในพาร์ทนี้

ส่วนจุดที่อาจจะไม่ใช่ข้อเสีย แต่โอรู้สึกติดขัดในใจก็มี เช่น โอรู้สึกว่าบางทีอะไรมันเร็วไปหรือเปล่า แต่เรื่องก็ได้ให้คำตอบได้ค่อนข้างน่าพอใจ โอจะชอบคู่ของเย็นกับวีธมากกว่าหน่อย เพราะมีรายละเอียดชวนติดตาม และมีความค่อยเป็นค่อยไป ตัวละครที่โอรู้สึกว่ามีเหตุผลรองรับการตัดสินใจน้อยที่สุดคือพันธ์ นิสัยของเขาน่าจะเป็นพวกดื้อเงียบ แต่ชอบเอาใจคนอื่นเป็นนิสัย คนเลยมองว่าเป็นเด็กดี แต่แท้จริงอาจจะแค่ชอบทำตามความต้องการของตนเองจนทำให้คนอื่นเสียนิสัยก็ได้ มุมมองของตัวละครสลับไวไปสักหน่อย ถ้าเป็นกล้องภาพยนตร์ก็อาจจะเปลี่ยนไวจนคนอื่นอาจมึนหัวได้ อาจจะแช่ไว้ให้นานสักนิด หรือไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนมุมมองของตัวละครก็ได้ ในทั้งสองคู่ โอรู้สึกว่ามีการสัมผัสและสปาร์กที่ค่อนข้างไวไปนิด โอคิดว่าเรื่องนี้ค่อนไปทางนิยายแนวสมจริง (แม้จะนำเสนอแบบวัยรุ่นสดใส) เลยรู้สึกว่าการที่ผู้ชายรักชอบผู้ชาย (โดยเฉพาะเป็นครั้งแรก) นี่น่าจะนี่จะเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาทบทวนพอสมควร แต่นี่เป็นมุมมองส่วนตัวเช่นกัน จุดติดใจอีกเรื่องคือการที่ผู้ชายอุ้มผู้ชายตัวไม่ต่างกันมากในท่าเจ้าหญิงเวลานอนหลับแบบไม่ให้รู้สึกตัวนี่ นึกตามแล้วเป็นไปได้ยากนะ

ตัดความเห็นส่วนตัวที่บางทีก็งี่เง่าของโอไป โอชอบเรื่องนี้มากนะ แม้ช่วงแรกมีหลายอย่างติดใจ แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ มันมีแต่คำว่า 'ดี' เมื่ออ่านจบแต่ละย่อหน้า เหมือนคุณครูติ๊กเครื่องหมายถูกหลังพบคำตอบที่ถูกเลย เป็นไปเองแบบไม่ได้ตั้งใจ น่าจะเพราะตัวเราชอบอะไรแบบนี้ เราชอบรายละเอียด ชอบความใส่ใจ ชอบแนวคิดแฝง

4 ดาว

[Clairdenoon · Rating 3 out of 5]

#ชายใดเล่าจะแซ่บเท่าแฟนเก่าแม่
#ร เรือในมหาสมุท
#บันทึกการอ่าน


#ซื้อเพราะชอบชื่อ👍🏻👍🏻
#เล่าเรื่องด้วยสรรพนามบุรุษที่1สลับพาร์ทไปมา แบบให้คนอ่านเข้าใจเองว่าใครเป็นใคร
#แม่มีลูกชาย2คน
#แม่มีแฟนเก่า2คน
#ลูกชาย2คนเป็นพี่น้องกัน😆(ก็แหงสิ)
#และลูกชายทั้ง2ต่างก็มีแฟนเป็นแฟนเก่าแม่
#คนพี่ชื่อพันธสัญญา เรียกสั้นๆว่าพันธ์ มีเมียเป็นแฟนเก่าแม่ที่เป็นคุณอานักแปลขี้เหงา ขี้เพ้อ (คุณอาภุชงค์คนนี้มีเพื่อนสนิทเป็นต่อเสือ และจะเพ้อๆถึงต่อเสือทุกพารท์ที่โผล่มา😆🐝)
#คนน้องชื่อเย็นมีปั๋วเป็นแฟนเก่าแม่ที่เป็นลุงฝรั่งแต่can'tสปีคอิงลิช (ลุงวีธมีปมฝังใจในวัยเด็กเกี่ยวกับการศึกษาและชาติกำเนิด ที่เย็นจะมาช่วยเติมเต็ม)
#เหมือนเด็กหนุ่ม2คนนี้มาเพื่อเยียวยาและเติมเต็มส่วนที่แหว่งเว้าขาดหายไปให้กับแฟนเก่าแม่ทั้ง2
#ถือเป็นนิยายที่อบอุ่นน่ารักอ่านแล้วเขินๆ ~"อาชอบให้ชีวิตของอามีเธอ" ,"อยู่กับฉัน ไม่มีอะไรต้องกังวลหรอกเย็น"
#สำหรับเราที่ไม่ถนัดแนววายเลย อ่านแล้วก็เขินอยู่นะ😄 มันเป็นอะไรที่ตื่นตาตื่นใจวี้ดว้ายกระตู้วู้ววมากค่ะ😮😮😮

ปล1.ซื้อเรื่องนี้มานานแต่ไม่อ่านสักที เลยเอาไปวางขาย/ดันขายได้🤣/เลยต้องวางทุกเล่มมาอ่านเล่มนี้ก่อน/แล้วจึงห่อส่งให้คนซื้อ🤣 ~ถ้าขายไม่ได้ก็คงดองต่อ😆

ปล2.อ่านจบก็ยังคงไม่ถนัดวายเหมือนเดิม แต���ก็กล้อมแกล้มอ่านได้ และยังคงจะอ่านต่อไปถ้ามีเรื่องไหนน่าสนใจ😅

[top. · Rating 4 out of 5]

ร เรือในมหาสมุท กับ จิดานันท์ คือคนเดียวกัน ที่จริงผมอาจทราบตั้งแต่ตอนอ่านเล่มกระทำการฯ แต่เผลอหลงลืมไปเพราะจำเรื่องสั้นในเล่มนั้นได้แค่สองสามเรื่อง ซึ่งก็ดันเป็นเรื่องที่เธอเขียนอีก พอจิดานันท์ได้ซีไรต์ ผมอ่านประวัติ ก็อืม เขียนวายด้วย น่าอ่านว่ะ โดยไม่ได้ฉุกคิดเลยว่าเคยอ่านงานเค้ามาบ้างแล้ว

ผมไปส่องร้านหนังสือแถวบ้านอยู่หลายรอบ เพื่อหาดูงานแนวนี้ของเธอ เมื่อเล่มนี้มาเติมผมก็ยืนชั่งใจอยู่นานสองนาน เดินไปเดินมา เดินออกจากร้านไปและเดินกลับมา สุดท้ายก็เอาวะ ลองดู รีวิวน้อยแต่ส่วนใหญ่มาแง่บวก ไม่แนววัยเรียนมาก แถมยังชอบเรื่องสั้นที่เธอเขียนขอรับผิดฯ ด้วย

นับเป็นนิยายวายแบบยาวเล่มสองที่ผมอ่าน และชอบกว่าเล่มนั้นมาก ชอบความหลากหลายมุมมอง การให้ตัวละครเล่าเรื่องต่อกันผ่านความคิดของตัวเอง โดยที่แต่ละคนก็มีวัย วุฒิภาวะต่างกันอย่างสิ้นเชิง (บางจุดที่พูดถึงสถานการณ์เดียวกัน ตอนเด็กคิด กะตอนลุงฝรั่งคิดนี่ยังคนละชั้นเลย) ผมเห็นความรักในแบบของแต่ละตัวละคร ทุกคนแสดงออกมากน้อยไม่เท่ากัน บางคนรักมากจึงควบคุมดูแลมาก บางคนรักมากจึงให้อิสระมาก ความเข้าใจขึ้นอยู่และอิงกับบทบาท เมื่อก้าวข้ามสถานะต่ำสูงนั้นได้ เราจึงเท่ากันและเข้าใจกัน เหมือนลุงยอมรับว่าหลงเด็กเข้าซะแล้ว เหมือนเด็กที่มองว่าลุงคือเพื่อนที่ไว้ใจได้มากกว่าใครๆ แม้จะมีบางตัวละครที่ยังไม่ยอมลดรา แต่นั่นก็เป็นหน้าที่ของเราเองที่ต้องทำใจ และให้เวลาทำหน้าที่ของมัน

วายหลายเรื่องมักจะประสบปัญหาการบรรยายความระหงจนถึงกำยำของคู่พระนางจนเกินงาม ร่างบาง แขนเรียวยาว คอแกร่ง แผงอกล่ำ เอิ่ม แต่เล่มนี้ไม่มีอะไรอย่างนั้นเท่าไร คือมีก็นิดหน่อยแค่พอให้ทราบรูปพรรณสัณฐาน ไม่ได้บอกพร่ำเพื่อใช้คำซ้ำเหมือนคลังคำน้อย อีกทั้งจิดานันท์ก็คือจิดานันท์ ถึงจะเขียนวายก็เป็นวายที่มีความคิด นำประเด็นน่าสนใจ ครอบครัว สังคม สงครามมาเจือ แล้วโยนคำถามใส่ผู้อ่าน ไม่ได้เป็นงานตลาดที่อ่านเอาฟินแล้วจบกัน จึงไม่แปลกที่เรื่องมันจะยังคงหมุนวนในหัวไปอีกสักพัก 

เห็นนักอ่านแนวนี้เขาบอกว่าเป็นแนว slice of life อ่านง่ายแต่เล่าเรื่องธรรมดาเรื่อยเปื่อย เลยอยากให้จิดานันท์ในนาม ร เรือฯ จัดอีกแนวแบบพล็อตเต็ม เดินเรื่องเป็นนิยายน้ำเน่าขายฟินเต็มที่ อยากรู้เหมือนกันว่าจะได้ขนาดไหน เพราะแค่ชายใดเล่าฯ นี่ผมก็บิดตัวแตกกับ "ความธรรมดาเรื่อยเปื่อย" นี้แล้ว 55

[Wuttipol✨ · Rating 1 out of 5]

หญิงรักชาย (heterosexual/cisgender female) เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับชายรักชาย โดยการยัดเยียดแบบแผนหญิงรักชาย-ชายรักหญิงใส่เข้าไปทั้งสองเส้นเรื่อง ให้คนอ่านกลุ่มเป้าหมายที่ส่วนใหญ่เป็นหญิงรักชายได้เสพกัน จินตนาการไปซะไกลว่าใครก็ตามที่อยู่นอกแบบแผนรักต่างเพศ สามารถจับยัดเข้าไปในกล่องเพศได้แบบไม่ขัดเขิน
พอเสพกันเสร็จแล้วนักอ่านที่เป็นหญิงรักชายเหล่านั้นก็แยกย้ายกันไปใช้ชีวิตตามแบบแผนหญิงรักชาย-ชายรักหญิง กันเหมือนเดิม
แล้วชายรักชายในชีวิตจริง ได้อะไรจากการถูกทำให้เป็นสินค้าที่มีค่าเฉพาะตอนที่เป็นวัตถุ/ผลิตภัณฑ์ ให้เหล่านักอ่านหญิงรักชายเสพ

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Unbelievable and very strange, but....I do like some parts of this fiction. "I promise" and "พันธสัญญา" are the examples of what I like.

[Nichada · Rating 5 out of 5]

เป็นเรื่องที่หลอกล่อกันหลายชั้นมากตั้งแต่ชื่อเรื่องเลย แบบว่า พอเห็นคำว่า ‘แซ่บ’ แล้วหลายๆ คนอาจจะนึกไปถึงความเผ็ดร้อนเสียก่อน แต่จริงๆ แซ่บ นี่ไม่ได้แปลว่าเผ็ดสักหน่อย มันแปลว่าอร่อยหรือเปล่า ความอร่อยบางทีก็ไม่ต้องร้อนแรงขนาดนั้น ส่วนตัวเลยไม่ค่อยผิดคาดกับรูปแบบของเรื่อง หรืออาจจะคุ้นๆ แนวของ ร เรือ อยู่แล้วด้วย...แล้วลุงๆ เขาก็ ‘แซ่บ’ จริงๆ นะ 555
.
ส่วนตัวชอบอาภุชงค์จัง คือรู้สึกเหมือนถ้าเราเกิดเป็นผู้ชาย เราว่าบุคลิกเราอาจจะคล้ายๆ อย่างนั้น (แต่ไม่น่าได้เจอพระเอกน่ะนะ 555) และชอบทุกฉายาที่ตั้งให้พันธ์ มีความเป็นเมะลูกหมาแบบจริงจัง
.
น้องเย็นเป็นอีกหนึ่งตัวละครโปรด ด้วยความเด็ก ด้วยความกำลังโต ด้วยความดื้อ และความรู้สึกต่อแม่ที่แสดงความรักลูกโดยการดุ จนไม่รู้ว่าลูกดื้อเพราะแม่ดุ หรือแม่ดุเพราะลูกดื้อ มันมีปมเรื่องพ่อแม่ลูก วิธีเลี้ยงลูก มุมมองของลูกที่มองพ่อแม่ ความน้อยใจ ไม่เข้าใจ หลายๆ อย่างที่อ่านแล้วพยักหน้าหงึกๆ ตาม น่าจะมีคนเคยคิดเหมือนเย็นสักบรรทัดสองบรรทัดนะ อาจจะไม่เกี่ยวกับแม่ก็ได้ แต่อาจจะเป็นผู้ใหญ่คนอื่นๆ ที่เราพบเจอมาตั้งแต่เด็กจนโต
.
ลุงวีธ คนนี้แซ่บจริงค่ะ หน้าฝรั่งใจอีสาน ทั้งหล่อ ทั้งป๋า ทั้งเปย์ เอาเข้าไป เราให้ใจลุงวีธบวกๆ เลยในตอนพิเศษ นี่นึกภาพเขยฝรั่งแห่ขันหมากมาขอลูกชายเขาแล้วขำทุกที
.
สรุปแล้ว กับเล่มนี้ ถ้านึกครึ้มอกครึ้มใจก็ยังหยิบมาอ่านซ้ำทุกที

[Meimay · Rating 5 out of 5]

เรื่องแนว slice of life ความสัมพันธ์ของตัวละครค่อยๆ พัฒนา อ่านแล้วอบอุ่นใจดีค่ะ ชอบสำนวนการเขียน ใช้คำได้ดี มีคลังคำหลากหลาย
ตัวละครมีเสน่ห์ทุกตัวเลย โดยเฉพาะคุณอาภุชงค์
เป็นนิยายวายไทยที่เราชอบมากสุดเลยค่ะ

[KF Chi · Rating 3 out of 5]

เป็นชื่อเรื่องที่ดูหวือหวาน่าหวาดเสว แต่โทนเรื่องจริงๆคือ slice of life ด้วยความเป็นนิยายที่ตีพิมพ์มานานแล้วบางเรื่องตอนอ่านก็เลยรู้สึกเอ๊ะๆ เช่นคู่ของน้องเย็นกับลุงวีธ นี่มันเข้าข่ายเปโดมั้ยนะ🤔 แล้วก็ลักษณะของตัวละคร ฝั่งรับของทั้งสองคู่จะมีอะไรที่ดูเฟมินีน พูดง่ายๆก็อาจเพราะความติดหล่มเพศสภาพชายหญิง ที่ต้องกำหนดโพบนเตียงให้ตัวละคร และฝั่งรับก็มักจะ ตัวเล็ก ผิวขาว และดูบอบบาง ซึ่งจริงๆนักเขียนไม่ผิดนะ เพราะนิยายวายทั่วไปก็มักจะติดหล่มเพศสภาพกันตรงนี้ แล้วเรื่องนี้ก็เขียนออกมานานแล้ว ไม่แปลกที่จะเผลอเอากรอบชายหญิงมาครอบในความรักของชายรักชาย
ตัวเรื่องผูกปมได้ดี มีการพูดถึงความเป็นคนชายขอบจากสงคราม และการต่อสู้ทางการเมืองที่มันส่งผลต่อลักษณะนิสัยของตัวละคร แล้วก็ทำให้เราได้รู้ว่ามันมีคนชายขอบในลักษณะนี้อยู่นะ แล้วพวกเขาเหล่านั้นก็ยังมีชีวิตอยู่ในยุคเดียวกันด้วย อา…สงครามไม่อ่อนโยนและทิ้งบาดแผลไว้แม้มันจะจบไปนานแล้วจริงๆ เรื่องปมของลูกที่ดื้อแต่เพราะแม่นั่นแหละที่ทำให้ลูกดื้อ เออมันก็สะท้อนปัญหาครอบครัวไทยได้ดีอยู่นะ
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็อยู่ในระดับกลางๆ ไม่ดีไม่แย่สำหรับเรา อ่านได้เพลินดี แต่ถ้าได้เปิดอ่านเล่มนี้เมื่อตอนที่มันตีพิมพ์ใหม่ๆ เราอาจจะบอกว่าเรื่องนี้สนุกมากก็ได้ ก็เพราะความเอ๊ะกับอายุตัวลรนี่แหละที่ทำเราเอ๊ะอย่างที่บอกตอนต้น

[Rinrada P · Rating 2 out of 5]

ชื่อเรื่องclick bait ประมาณนึง แต่จริงๆเป็นนิยายที่ว่าด้วยการเลี้ยงลูกของคนแต่ละยุคสมัยมากกว่า slice of life ที่ออกจะปวดหัวกับปัญหาพ่อแม่ที่มีลูกวัยรุ่น ซึ่งก็เขียนออกมาปานกลางกับอะไรคลิเช่ๆ ประมาณว่าพ่อแม่ก็พึ่งเคยเป็นพ่อแม่ครั้งแรก ในส่วนของเส้นเรื่องโรแมนติก ตอนที่อ่านครั้งแรกในวัยที่เด็กกว่านี้ สมองส่วนหน้ายังไม่พัฒนาเต็มที่ ยอมรับว่าฟินมาก แต่พอมาคิดดูในวัย25+ ธงแดงก่ำๆ แดงแปร๊ด แดงแม่สี ผู้ใหญ่ดีๆที่ไหนจะไปยุ่งกับเด็กวัย20ต้นๆ ละยิ่งเด็กที่มีสถานะเป็นลูกแฟนเก่า! ยิ่งลุงวีธกับเย็นคือไม่ได้เลยยยยยย child grooming ชัดๆ ลุงวีธติ๊กถูกทุกข้อในเช็คลิสต์ ทั้งแยกเด็กจากครอบครัว ทั้งสร้างคอนดิชั่นให้เด็กรู้สึกว่าถูกรัก คือไม่ได้เลยยยยยย

[Beam Tennyson · Rating 4 out of 5]

อ่านรวดวันเดียวจบ

ชอบภาษา ลีลาการเล่าเรื่อง บรรยากาศแบบไทยๆที่มีความเรียล แฝงประเด็นทางสังคมนิดๆมาอย่างเนียบเนียนภายใต้เรื่องราวน่ารักสบายใจ อ่านลื่น อ่านดีมาก สมกับเป็นนักเขียนรางวัล

[Breezy Riz · Rating 5 out of 5]

4.5*

[paweena · Rating 4 out of 5]

สนุกดี

[Kamon SecondAccount · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เป็นนิยายวาย ชายรักชาย มีสองคู่
.
เรื่องเล่าด้วยน้ำเสียงตัวละครสลับไปมา เริ่มจาก 'ภุชงค์' หนุ่มใหญ่ผู้ใช้ชีวิตอย่างสันโดษในป่า(?) จนกระทั่งได้พบกับ 'พันธ์' ลูกชายของอโณชา..แฟนคนแรก(และคนเดียว)ของเขาที่เพิ่งย้ายกลับบ้านเกิด สองหนุ่มเข้ากันได้ดีจนเริ่มเกิดความรู้สึกลึกซึ้งต่อกัน
น้องชายของพันธ์ 'เย็น' เป็นเด็กชายวัยรุ่นใจร้อนที่มักมีปากเสียงกับแม่ เพราะไม่อยากย้ายโรงเรียน เย็นเลยต้องไปอาศัยอยู่บ้านของ 'วีธ' แฟนเก่าอีกคนของแม่ สุดท้ายกลายเป็นคู่รักต่างวัยอีกคู่
.
ตัวละครสองคู่ได้อารมณ์สองแบบ คู่ภุชงค์-พันธ์จะออกแนวนุ่มครุ่นคิด จูนติดกันค่อนข้างเร็ว ไม่ค่อยมีอะไรหวือหวามาก ส่วนคู่วีธ-เย็นจะมีเรื่องเข้าใจผิดกันหลายครั้งกว่าจะเริ่มจูนหัวใจตรงกัน คู่นี้จะมีสีสันมากกว่าคู่แรกนิดนึง
.
โดยรวมแล้ว อ่านไปเรื่อยๆ เหมือนจะเนือยๆ แต่กลับไม่รู้สึกเบื่อสักนิดค่ะ

[Atcharaphan_MUK Kupradit · Rating 4 out of 5]

อบอุ่นหัวใจอ่านได้เรื่อยๆ แต่ขอตัดคะแนนเพราะรู้สึกว่าเนื้อเรื่องสั้นไปยังไม่อินกับตัวละครเท่าไหร่