لطیفه‌ی پس از شام

by Caryl Churchill, ناهید احمدیان (Translator)

دختر: پس هشت هزار نفر به‌خاطر شرایطی که قبلاً بود مردن؟
سِلبی: بله.
دختر: خب تو هم می‌خوای سهم صندوق اعانات حوادثت رو خرج کنی تا همه چیز رو برگردونی سر جای اولش...
سِلبی: ببین، واقع‌بین باش. نود درصد مردم این‌جا صاحب ده درصد از کل زمین‌هان، خب؟ خودت این رو بهم گفتی. سه درصد بقیه هم همه‌ی زمین‌های مرغوب تو دست‌شونه و توش موز و نیشکر صادراتی کشت می‌کنن. خب، پس کاملاً روشنه که هر کاری که با پول اعانه کنیم همه چیز رو مثل قبل می‌کنه، مگه این‌که کل جامعه عوض بشه. کاری که از دست ما بر می‌آد اینه که کارها رو موقتاً رفع و رجوع کنیم.

Genres: Plays

144 pages, Paperback

First published September 30, 1995

About the author

Caryl Churchill (born 3 September 1938) is an English dramatist known for her use of non-naturalistic techniques and feminist themes, dramatisation of the abuses of power, and exploration of sexual politics.[1] She is acknowledged as a major playwright in the English language and one of world theatre's most influential writers.

Her early work developed Bertolt Brecht's modernist dramatic and theatrical techniques of 'Epic theatre' to explore issues of gender and sexuality. From A Mouthful of Birds (1986) onwards, she began to experiment with forms of dance-theatre, incorporating techniques developed from the performance tradition initiated by Antonin Artaud with his 'Theatre of Cruelty'. This move away from a clear Fabel dramaturgy towards increasingly fragmented and surrealistic narratives characterises her work as postmodernist.

Prizes and awards

Churchill has received much recognition, including the following awards:

1958 Sunday Times/National Union of Students Drama Festival Award Downstairs
1961 Richard Hillary Memorial Prize
1981 Obie Award for Playwriting, Cloud Nine
1982 Obie Award for Playwriting, Top Girls
1983 Susan Smith Blackburn Prize (runner-up), Top Girls
1984 Susan Smith Blackburn Prize, Fen
1987 Evening Standard Award for Best Comedy of the Year, Serious Money
1987 Obie Award for Best New Play, Serious Money
1987 Susan Smith Blackburn Prize, Serious Money
1988 Laurence Olivier/BBC Award for Best New Play, Serious Money
2001 Obie Sustained Achievement Award
2010 Inducted into the American Theater Hall of Fame.

Plays

Downstairs (1958)
You've No Need to be Frightened (1959?)
Having a Wonderful Time (1960)
Easy Death (1960)
The Ants, radio drama (1962)
Lovesick, radio drama (1969)
Identical Twins (1960)
Abortive, radio drama (1971)
Not Not Not Not Not Enough Oxygen, radio drama (1971)
Owners (1972)
Schreber's Nervous Illness, radio drama (1972) – based on Memoirs of My Nervous Illness
The Hospital at the Time of the Revolution (written 1972)
The Judge's Wife, radio drama (1972)
Moving Clocks Go Slow, (1973)
Turkish Delight, television drama (1973)
Objections to Sex and Violence (1975)
Light Shining in Buckinghamshire (1976) [7]
Vinegar Tom (1976)
Traps (1976)
The After-Dinner Joke, television drama (1978)
Seagulls (written 1978)
Cloud Nine (1979)
Three More Sleepless Nights (1980)
Top Girls (1982)
Crimes, television drama (1982)
Fen (1983)
Softcops (1984)
A Mouthful of Birds (1986)
A Heart's Desire (1987)[18]
Serious Money (1987)
Ice Cream (1989)
Hot Fudge (1989)
Mad Forest (1990)
Lives of the Great Poisoners (1991)
The Skriker (1994)
Blue Heart (1997)
Hotel (1997)
This is a Chair (1999)
Far Away (2000)
Thyestes (2001) – translation of Seneca's tragedy
A Number (2002)
A Dream Play (2005) – translation of August Strindberg's play
Drunk Enough to Say I Love You? (2006)
Seven Jewish Children – a play for Gaza (2009)
Love and Information (2012)
Ding Dong the Wicked (2013)
Here We Go (play) (2015)

source: http://en.wikipedia.org/wiki/Caryl_Ch...

Reviews

[Hessam Ghaeminejad · Rating 3 out of 5]

چرچیل در این اثر مانند یک بوکسور چابک خروس وزن ضربه های پی در پی و سریعی را بر پیکره ی خیریه ها در کشورهای پیشرفته وارد میسازد؛ این سرعت به علت حذف کردن پرده است و در آن تنها صحنه ها پشت هم می آیند و میروند. نمایش نامه کاملا سیاسیِ چرچیل با اینکه در ظاهر از خیریه ها و کارکرد آنها انتقاد میکند ولی در واقع سابقه ی استعماری کشورهای پیشرفته را نشانه رفته است و علل فقر و هر حادثه ای را در جهان ناشی از عملکر آنها میداند به طوری که در دیالوگ ما بین سلبی و شهردار شهر مصیبت زده سلبی نهایتا اعتراف می کند که: "باشه، بلاهای طبیعی هم سیاسی اند"
طنز دلنشین و ضرباهنگ تند نمایش از نقاط قوت آن هستند ولی نگاه چپ و اینکه نمایش برای تلویزیون نوشته شده نه اجرای صحنه‌ای ممکن است کمی آزار دهنده باشد

[nargesf97 · Rating 3 out of 5]

جز نمایشنامه‌هایی بود که مطمئنم دیدن خود نمایش کیفیت بهتری از خوندن کتابش داره

[Hasan Abbasi · Rating 3 out of 5]

نمایشنامه ای تلویزیونی که با نگاهی مارکسیستی به بیهودگی انجمن های خیریه در کشورهای توسعه یافته اشاره میکنه . در واقع مرکز نمایش بر شکلی از انتقاد از استعمار گرانی که از درآمد استعمار خود به استعمار شده ها کمک میکنند استوار است .

[Maziyar Neyestani · Rating 4 out of 5]

نمایشنامه‌ی اپیزودیک "لطیفه‌ی پس از شام" چنان که خود اشاره می‌کند از پی متنی نوشته شده به همین نام، کتابی که به سخنرانی‌های بعد از شام آدم‌های بزرگ – شما بخوانید کله گنده‌ها- می‌پردازد. آقایان و خانم‌هایی در لباس‌های شیک مجلسی که با قاشق بر جام‌های شراب‌شان می‌زنند تا از سر شکم سیری همگان را به لطیفه یا داستانی مفرح دعوت کنند. نمایشنامه لطیفه‌ی پس ازشام کنایه‌ای‌ست بر پوچی مضحک این تصویر در مقابل فلاکت، گرسنگی ، فقر و حس نوع دوستی در جهان معاصر: کنایه‌ای به شکم‌های برآمده در مقابل شکم‌‌های گرسنه! این تضاد در ساختمان اثر خود را به شکل تکنیکال عرضه می‌کند. آیرونی یا تضاد و بالطبع طنز عنصر مسلط اثر و همچنین نیروی محرکه‌ی تمامی صحنه‌ها، موتیف‌‌ها و حتی شخصیت‌هاست. و از طریق همین عنصر فرمال یعنی آیرونی، سه مفهوم کرد و کار نهادهای خیریه‌ که در نمایشنامه بیشتر ازاینکه حافظ امر خیر باشد تامین کننده‌ی منافع صاحبان قدرت هستند، با سیاست که در دست‌ سرمایه‌داران به سیاست بازی تبدیل شده و فقر که معلول طبیعی آن دو دیگری است، به هم گره خورده و مورد مداقه قرار می‌گیرد.

[Mohammad Alanjani · Rating 4 out of 5]

طوفان فقط یه باد قوی یه، زلزله فقط زمینه که داره تکون می خوره، این ها بلا نیستن.

[Reyhaneh br · Rating 4 out of 5]

روایت ساختارمند قدرت!
فقر و ضعف، دستاویزی‌اند برای شوآف، سرگرمی و تفریح طبقه‌ی بالاتر.

[Nasim Mohammadi · Rating 3 out of 5]

سیاسی ش نکنید لطفا