What do you think?
Rate this book
ಉತ್ತರಕಾಂಡ | Uttarakaanda
"Uttarakaanda" is an attempt to look at Rama’s story from Seetha’s perspective and experience. This is the second time that Mr. Bhyrappa is tackling an epic. Forty years ago, he wrote ‘Parva’, a retelling of the Mahabharata. Parva is in the form of personal reflections of some of the principal characters of the epic.
335 pages, Hardcover
First published January 16, 2017
94 people are currently reading
769 people want to read
About the author
S.L. Bhyrappa
50 books1,074 followersDr S.L. Bhyrappa is a litterateur par excellence. He writes in the south Indian language, Kannada, and has been the bestselling novelist for over 25 years now. His novels are widely translated to pan Indian languages. He is the bestselling novelist in Marathi over the past decade and is among the top-five bestselling authors in Hindi. He is a conscious artist that depicts fundamental human emotions in his novels. In addition to his profound knowledge of Indian philosophical and cultural traditions, Professor Bhyrappa has since his childhood had intense personal experiences in both rural and urban milieu. Consequently, his characters are deeply rooted in Indian soil. Seminars have been and are being held on his novels, and volumes of literary criticism have been published on his works.
His books have found their way to the curriculum of undergraduate and postgraduate degree courses of the universities in the state of Karnataka, and have been the subject of about 20 PhD dissertations. He has penned 24 novels and four volumes of literary criticism and books on aesthetics, social issues and culture. Most of his novels are translated into almost all the Indian languages and six into English. He has served as a Prof. of Philosophy over three decades at NCERT.
Dr Bhyrappa is an avid listener of both Indian and Western classical music and has a keen eye for Art. Travelling has been his paasion since childhood and he has travelled across the globe touching the glaciers of poles, forests of Amazon, deserts of Africa, bustling cities of Europe and the United States. He has trekked in the Alps, the Rockies, Andes and in Fujiama, but the Himalayas remain his greatest passion.
Academic Publications in English
--------------------------------------
Values in Modern Indian Educational Thought, 1968 (New Delhi: National Council of Educational Research and Training)
Truth & Beauty: A Study in Correlations, 1964 (Baroda: M. S. University Press)
20 Research Papers published in various Journals like Indian Philosophical Quarterly, Darshana International, Journal of University of Baroda
Research and Fellowship
----------------------------
National Research Professor, Government of India, 2014
One of the five members of the Indian Literary Delegation that visited China on invitation by the Government of China, 1992
Ford Foundation Award to visit the USA to study the cultural problems of Indian immigrants to the USA, 1983
British Council Fellowship tenured at the School of Education, University of London, 1977
His books have found their way to the curriculum of undergraduate and postgraduate degree courses of the universities in the state of Karnataka, and have been the subject of about 20 PhD dissertations. He has penned 24 novels and four volumes of literary criticism and books on aesthetics, social issues and culture. Most of his novels are translated into almost all the Indian languages and six into English. He has served as a Prof. of Philosophy over three decades at NCERT.
Dr Bhyrappa is an avid listener of both Indian and Western classical music and has a keen eye for Art. Travelling has been his paasion since childhood and he has travelled across the globe touching the glaciers of poles, forests of Amazon, deserts of Africa, bustling cities of Europe and the United States. He has trekked in the Alps, the Rockies, Andes and in Fujiama, but the Himalayas remain his greatest passion.
Academic Publications in English
--------------------------------------
Values in Modern Indian Educational Thought, 1968 (New Delhi: National Council of Educational Research and Training)
Truth & Beauty: A Study in Correlations, 1964 (Baroda: M. S. University Press)
20 Research Papers published in various Journals like Indian Philosophical Quarterly, Darshana International, Journal of University of Baroda
Research and Fellowship
----------------------------
National Research Professor, Government of India, 2014
One of the five members of the Indian Literary Delegation that visited China on invitation by the Government of China, 1992
Ford Foundation Award to visit the USA to study the cultural problems of Indian immigrants to the USA, 1983
British Council Fellowship tenured at the School of Education, University of London, 1977
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 94 reviews
August 31, 2020
कई लेखक हैं जिन्होंने रामायण पर कहानी लिखी है। भैरप्पा पहले या आखिरी लेखक नहीं होंगे। यह पुस्तक बाकी लेखकों से अलग है क्योंकि किसी ने भी सीता की दृष्टि से उपन्यास नहीं लिखा है। सभी भावनाओ को अच्छी तरह से दर्शाया गया है।
February 7, 2017
ಉತ್ತರಕಾಂಡ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಉಳಿಯೋದು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ ಹೊರತು ಉತ್ತರಗಳಲ್ಲ. ಭೈರಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ಕೋಟಿ ನಮನಗಳು. ಮರ್ಯಾದಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ರಾಮನಲ್ಲೂ ಹಲವು ನೂನ್ಯತೆಗಳು ಇರಬಹುದಾ? ಇದ್ದಿರಲೇಬೇಕು? ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅವತಾರವೆಂದು ಪೂಜಿಸುವ ನಮಗೆ ರಾಮನ ದೇವತ್ವವನ್ನು ತೆಗದ ನಂತರ ಉಳಿಯುವ ರಾಮನಾರು ಎಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಲು ಕೇವಲ ಭೈರಪ್ಪನವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಪಿತೃ ವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲಕ, ಧರ್ಮರಕ್ಷಕ, ದುಷ್ಟ ಶಿಕ್ಷಕ, ರಾಮ ರಾಜ್ಯ ಎಂಬ ಹಲವಾರು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದಿ ಬೆಳೆದ ನಮಗೆ, ಅನುಮಾನದ ರಾಮ, ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಗಾಳಿ ಮಾತಿಗೆ ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿದ ರಾಮ, ಧರ್ಮ ಪತ್ನಿಯನ್ನೇ ಅನುಮಾನಿಸುವ ರಾಮನ ಪರಿಚಯ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲಾವಾಕಾಶ ಬೇಕಾಗಬಹುದು.
ಉತ್ತರಕಾಂಡ ಇದು ಸೀತೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಂಡ ರಾಮಾಯಣ. ರಾಮನು ಪಿತೃ ವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆಗಾಗಿ ಯುವರಾಜ ಪದವಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ೧೪ ವರ್ಷ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಾಗ, ಲವಲೇಶವು ಯೋಚಿಸದೆ, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾಗುವ ಸೀತೆ ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ರಾಜ ವೈಭೋಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸೀತೆಗೆ ವನವಾಸ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತೆಂಬುದು ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಸಹಾಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ರಾಮ ಸೀತೆಯರ ವನವಾಸ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತಿತ್ತು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ರಾಮನ ಜೀವನ ಬಲು ಸರಳ. ಸೀತೆಯ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸದ ರಾಮನಿಗಿಂತ, ಇಬ್ಬರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಏನು ಧಕ್ಕೆ ಆಗದಂತೆ ಕಾಪಿಡುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೇ ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಮಾಯಾ ಜಿಂಕೆಯ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಿರುವ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಅದ್ಭುತ ಚಿಂತನೆಗೆ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಮೆಚ್ಚುಗೆ. ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ರಾವಣನ ಆಳುಗಳು, ಸೀತೆಯನ್ನು ದೋಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ರೀತಿ, ಅದೊಂದು ಚಟ್ಟವೇ ಎಂದು ಸೀತೆಯ ಆಂಬೋಣ, ರಾವಣನನ್ನು ಸೀತೆ ಎದುರಿಸುವ ರೀತಿ, ಗಂಡಸಾಗಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಗಂಡ ರಾಮನ ಜೊತೆ ಹೋರಾಡಿ ತನ್ನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊ ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕುವ ಸೀತೆ ನಮಗೆ ದಿಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ದೈವೀ ಗುಣಗಳ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಉತ್ತರಕಾಂಡವನ್ನು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಒಂದು ನೈಜ ಘಟನೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ.
ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರತೆ ಇಲ್ಲಿ ಗೌಣ. ಸೀತೆಯು ಪ್ರತಿ ವಿಧದಲ್ಲೂ ಪರಿತಪಿಸುವ ರೀತಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಭೀಕರ. ಯುದ್ಧ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಮನ ಅನುಮಾನ, ಸೀತೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆ, ರಾಮನ ಪ್ರೀತಿ ಇನ್ನೆಂದೂ ದೊರಕದು ಎಂದು ಪರಿತಪಿಸುವ ರೀತಿ, ಭಿನ್ನ ವಿಭಿನ್ನ. ತನ್ನ ಶೀಲವನ್ನೇ ಶಂಕಿಸುವ ರಾಮನಿಗೆ ತಾನೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅಗ್ನಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಅಡ್ಡ ಬಾರದ ರಾಮ ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಿಂತಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೇ ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವ. ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಪುನಃ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗ, ತನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದ ರಾವಣನ ದೋಣಿಗು, ತನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಿತ್ತಿರುವ ರಾಮನ ದೋಣಿಗು ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಾಗ ಸೀತೆಯು ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಓದುಗನಿಗೂ ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೂ ರಾವಣನು ಮಾಡಿದ ಚಟ್ಟ, ಇದು ರಾಮನ ಜೊತೆ ಕೂತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯು ಸಿಗದೇ ಹೋದಾಗ, ಈ ದೋಣಿಯು ಚಟ್ಟವೆಂಬ ಸೀತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ.
ಗೌತಮ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಮನವೊಲಿಸಿ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಅವರ ಜೊತೆ ಸೇರುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ೧೮ ವರ್ಷದ ರಾಮ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿದ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುವ ಸೀತೆಗೆ ರಾಮನ ನಿರುತ್ತರ ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ. ಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲಕ ರಾಮ, ಬೇಡರ ಮಹಿಳೆ ಶಬರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ರಾಮ, ಅದೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹೀನ ಕುಲದವನು ವೇದ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡಿದನೆಂದು ತಲೆ ಕಡಿಯುವ ರಾಮ, ಯಾವ ರೀತಿ ಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲಕ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸೀತೆಗೆ ರಾಮನಿಂದ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಇದು ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕನ್ನಡಿ. ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಶೀಲ ಹಾಳಾಯಿತು ಎನ್ನುವ ಸಮಾಜ, ಆ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಗಂಡಿನ ಶೀಲದ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರವೆತ್ತುವುದಿಲ್ಲ. ಶೀಲವೆನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೇ? ಅದರ ಅಷ್ಟೂ ತಪ್ಪು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವುದು ಯಾವ ರೀತಿ ಸರಿ.. ಎನ್ನುವ ಸೀತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಮಾಜ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ.
ಉತ್ತರಕಾಂಡ ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸರಿ, ಯಾರು ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವ ನಿರ್ಧಾರ ಓದುಗರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯು ಅನುಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟ್ಟವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ. ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿದರೂ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
Read the English review here
ಉತ್ತರಕಾಂಡ ಇದು ಸೀತೆಯ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಂಡ ರಾಮಾಯಣ. ರಾಮನು ಪಿತೃ ವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆಗಾಗಿ ಯುವರಾಜ ಪದವಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ೧೪ ವರ್ಷ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಾಗ, ಲವಲೇಶವು ಯೋಚಿಸದೆ, ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾಗುವ ಸೀತೆ ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ರಾಜ ವೈಭೋಗದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸೀತೆಗೆ ವನವಾಸ ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತೆಂಬುದು ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಸಹಾಯ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ರಾಮ ಸೀತೆಯರ ವನವಾಸ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತಿತ್ತು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿದ್ದರೂ ರಾಮನ ಜೀವನ ಬಲು ಸರಳ. ಸೀತೆಯ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸದ ರಾಮನಿಗಿಂತ, ಇಬ್ಬರ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ಏನು ಧಕ್ಕೆ ಆಗದಂತೆ ಕಾಪಿಡುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೇ ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಮಾಯಾ ಜಿಂಕೆಯ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಿರುವ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಅದ್ಭುತ ಚಿಂತನೆಗೆ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಮೆಚ್ಚುಗೆ. ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವ ರಾವಣನ ಆಳುಗಳು, ಸೀತೆಯನ್ನು ದೋಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ರೀತಿ, ಅದೊಂದು ಚಟ್ಟವೇ ಎಂದು ಸೀತೆಯ ಆಂಬೋಣ, ರಾವಣನನ್ನು ಸೀತೆ ಎದುರಿಸುವ ರೀತಿ, ಗಂಡಸಾಗಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಗಂಡ ರಾಮನ ಜೊತೆ ಹೋರಾಡಿ ತನ್ನನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊ ಎಂದು ಸವಾಲು ಹಾಕುವ ಸೀತೆ ನಮಗೆ ದಿಟ್ಟ ಮಹಿಳೆಯ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇಡೀ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ದೈವೀ ಗುಣಗಳ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಉತ್ತರಕಾಂಡವನ್ನು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಒಂದು ನೈಜ ಘಟನೆ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ.
ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರತೆ ಇಲ್ಲಿ ಗೌಣ. ಸೀತೆಯು ಪ್ರತಿ ವಿಧದಲ್ಲೂ ಪರಿತಪಿಸುವ ರೀತಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಭೀಕರ. ಯುದ್ಧ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಮನ ಅನುಮಾನ, ಸೀತೆ ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆ, ರಾಮನ ಪ್ರೀತಿ ಇನ್ನೆಂದೂ ದೊರಕದು ಎಂದು ಪರಿತಪಿಸುವ ರೀತಿ, ಭಿನ್ನ ವಿಭಿನ್ನ. ತನ್ನ ಶೀಲವನ್ನೇ ಶಂಕಿಸುವ ರಾಮನಿಗೆ ತಾನೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಅಗ್ನಿ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಅಡ್ಡ ಬಾರದ ರಾಮ ಇಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಿಂತಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನೇ ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವ. ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಪುನಃ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗ, ತನ್ನನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದ ರಾವಣನ ದೋಣಿಗು, ತನ್ನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಿತ್ತಿರುವ ರಾಮನ ದೋಣಿಗು ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಾಗ ಸೀತೆಯು ಅನುಭವಿಸುವ ಯಾತನೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನ ಓದುಗನಿಗೂ ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೂ ರಾವಣನು ಮಾಡಿದ ಚಟ್ಟ, ಇದು ರಾಮನ ಜೊತೆ ಕೂತಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಪ್ರೀತಿಯು ಸಿಗದೇ ಹೋದಾಗ, ಈ ದೋಣಿಯು ಚಟ್ಟವೆಂಬ ಸೀತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ.
ಗೌತಮ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಮನವೊಲಿಸಿ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಅವರ ಜೊತೆ ಸೇರುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ೧೮ ವರ್ಷದ ರಾಮ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿದ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸುವ ಸೀತೆಗೆ ರಾಮನ ನಿರುತ್ತರ ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ. ಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲಕ ರಾಮ, ಬೇಡರ ಮಹಿಳೆ ಶಬರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ರಾಮ, ಅದೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹೀನ ಕುಲದವನು ವೇದ ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡಿದನೆಂದು ತಲೆ ಕಡಿಯುವ ರಾಮ, ಯಾವ ರೀತಿ ಧರ್ಮ ಪರಿಪಾಲಕ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಸೀತೆಗೆ ರಾಮನಿಂದ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ಇದು ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕನ್ನಡಿ. ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಶೀಲ ಹಾಳಾಯಿತು ಎನ್ನುವ ಸಮಾಜ, ಆ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಗಂಡಿನ ಶೀಲದ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರವೆತ್ತುವುದಿಲ್ಲ. ಶೀಲವೆನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೇ? ಅದರ ಅಷ್ಟೂ ತಪ್ಪು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುವುದು ಯಾವ ರೀತಿ ಸರಿ.. ಎನ್ನುವ ಸೀತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಮಾಜ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ.
ಉತ್ತರಕಾಂಡ ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೃತಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸರಿ, ಯಾರು ತಪ್ಪು ಎನ್ನುವ ನಿರ್ಧಾರ ಓದುಗರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯು ಅನುಭವಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟ್ಟವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ. ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿದರೂ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
Read the English review here
November 23, 2017
ಅಪ್ಪ ರಾಮಾಯಣ ಓದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಲ 'ಸೀತೆ ಯಾಕೆ ಹಿಂಗಾಗಲ್ಲ ನನ್ ಇಷ್ಟ ಬೇರೆ ಇದೆ ಅಂತ ಹಠ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ' (ವಿರೋಧಿಸೋದು ಅನ್ನೋದು ತಿಳಿಯದ ವಯಸ್ಸು ನನಗಾಗ) ಅಂತಲೇ ಯೋಚಿಸ್ತಿದ್ದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಆದರ್ಶ ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಷ್ಟೇ ಇರದೇ ಸಹಜ ಮನುಷ್ಯಳಂತೆ ಸಿಟ್ಟು, ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ರೀತಿ.. Its very natural and more acceptable ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಆ ಕಾಲದ ಮೌಲ್ಯಗಳೂ ಆಚಾರಗಳೂ ಬೇರೆಯೆ ಸರಿ. Still ರಾಮ ಕೂಡ ಮನುಷ್ಯನೇ ಎನ್ನುವ (ಪರ್ವದಲ್ಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೆ) concept ಹಿಡಿಸಿತು. ಪರ್ವ, ಜಲಪಾತ, ವಂಶವೃಕ್ಷಗಳಂತೆಯೇ ಚಿಂತೆಗೆ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ ಕೃತಿಯಿದು.
April 6, 2017
When I first sought this book out, I had in my mind a certain amount of doubt that this would rather be a feministic book. I am a little wary of feminism and it's excesses. However I was proved wrong.
What a balance! And what questions does it raise! Can a man ever understand a woman completely? Can a woman ever understand a man totally? Are personal lives of people in public service so fragile? To what extent should one allow Dharma to control ones feelings and emotions? To what extent can one use feelings and emotions to twist Dharma? Is Dharma ever the same or does it change? How does one identify the change in Dharma?
There's a saying in Sanskrit. अति सर्वत्र वर्जयेत। It means excess is always dispensable. Rama's excessive ಸೂಕ್ಷ್ಮ of following Dharma is one of the reasons why there is so much of distance between he and sita. Shri Bhyrappa has brought this out very subtly.
The superb portrayal of Sita's relationship with Lakshmana, Urmila and her idolization of Anasuya makes us think of Sita as an emotional person, while her following of Rama and her owning Rama's fate as her own shows us that such emotional and compassionate nature are her source of strength.
Sita's strength is seen in her perseverant deploration, rebuke and rejectiin of Ravana and his advances. It remains a mystery why Ravana doesn't rape her as is his usual practice. I can only ascribe it to her way of being. Ravana simply cannot approach her any other way than ask her permission. Those sequences are really carved with great imagination and skill.
All in all a great read. A message that lasts is All humans have frailties, even when everyone thinks of them as a God.
What a balance! And what questions does it raise! Can a man ever understand a woman completely? Can a woman ever understand a man totally? Are personal lives of people in public service so fragile? To what extent should one allow Dharma to control ones feelings and emotions? To what extent can one use feelings and emotions to twist Dharma? Is Dharma ever the same or does it change? How does one identify the change in Dharma?
There's a saying in Sanskrit. अति सर्वत्र वर्जयेत। It means excess is always dispensable. Rama's excessive ಸೂಕ್ಷ್ಮ of following Dharma is one of the reasons why there is so much of distance between he and sita. Shri Bhyrappa has brought this out very subtly.
The superb portrayal of Sita's relationship with Lakshmana, Urmila and her idolization of Anasuya makes us think of Sita as an emotional person, while her following of Rama and her owning Rama's fate as her own shows us that such emotional and compassionate nature are her source of strength.
Sita's strength is seen in her perseverant deploration, rebuke and rejectiin of Ravana and his advances. It remains a mystery why Ravana doesn't rape her as is his usual practice. I can only ascribe it to her way of being. Ravana simply cannot approach her any other way than ask her permission. Those sequences are really carved with great imagination and skill.
All in all a great read. A message that lasts is All humans have frailties, even when everyone thinks of them as a God.
December 26, 2020
"Uttarakaanda" - an author's perspective of the Ramayana's last kaanda by Kannada's most celebrated author Sri S L Bhyrappa.This novel is a non linear, first person narration in Sita's perspective. The story begins from Sita under the shelter of Sage Valmiki along with the company of her maid Sukeshi to take care of her newly born twins. Sita narrates her new life aashram as well as recounts the earliest memories of her life taking us on an emotional rollercoaster.However, this story isn't about Ram, the Avatar of Lord Vishnu nor about Sita, the goddess who is everyone's beloved. Bhyrappa has penned this novel in such a mundane manner that all the characters are depicted as common people at their best.With the non linear depiction it doesn't take much time for readers to start loving and feel protective over Sita. Sita reflects the feelings of a typical female so well that I couldn't help but start seeing myself in her place.She's a mild, innocent and kind girl who's perfect for Ram who's unique in his own ways.Although Ram seemed stoic at many points anyone who could read between lines could understand his inner emotions. He is so much abide to his duties as a son and a protector of Dharma that his dharma-drive leads to his own pain in the end. The author has changed a lot of things in the novel which suffice to the narration, settings and theme he wanted to focus on. But he still stays true to the original Ramayana. There's no pushpak vimana to abduct Sita there's no scene where Hanuman sets Lanka on fire. Everything is so mundane that it makes you feel like you're reading the most humanised version of Ramayana, however I believe that's how I felt reading it.When she's abducted and forced to accept Ravan one could see the staunch change that happens in Sita. She's unaware if Ram would finally find and claim her back but she's so pious to her husband and her chastity her fire like determination to guard herself makes her strong and firmfooted. Although there isn't much on Laxman and Sita's relationship Laxman always guarded Sita as his own mother and became an emotional support when she was finally saved from the clutches of Ravan.
The author makes sure to show us that Sita albeit abandoned by her husband won't step back from leading an independent life. She knew she was found in the earth by her father and sooner realised her happiness laid in the same earth. Hence with the help of other sages and Sukeshi's children she starts ploughing and seeding and raises her own farm. She becomes an independent agriculturist and shows that a woman can be anything she wants. The end is so heart throbbing that it turned out to be a tragic one (although I knew it) as much as I hadn't expected it to be. We come to know that Ram loved Sita so much that he couldn't show it because most of the time he was in so many battles of his own in his mind.
The author makes sure to show us that Sita albeit abandoned by her husband won't step back from leading an independent life. She knew she was found in the earth by her father and sooner realised her happiness laid in the same earth. Hence with the help of other sages and Sukeshi's children she starts ploughing and seeding and raises her own farm. She becomes an independent agriculturist and shows that a woman can be anything she wants. The end is so heart throbbing that it turned out to be a tragic one (although I knew it) as much as I hadn't expected it to be. We come to know that Ram loved Sita so much that he couldn't show it because most of the time he was in so many battles of his own in his mind.
December 8, 2023
ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಸೀತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತು.
ಆದ್ರೆ ಮಧ್ಯೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಭಾಷೆಯ ರೀತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
Overall a wonderful read 😊
ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತು.
ಆದ್ರೆ ಮಧ್ಯೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಭಾಷೆಯ ರೀತಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
Overall a wonderful read 😊
February 13, 2017
It is a very nice book written by S L Bhyrappa.
I was knowing the complete story, eventhough the whole book made me to go through it.
I could appreciate the thoughts of Sita, visualize how she felt.
I really liked the ending of the novel, Rama's view, and Lakshmana's stand.
Thank S L Bhyrappa sir, for giving nice book.
I was knowing the complete story, eventhough the whole book made me to go through it.
I could appreciate the thoughts of Sita, visualize how she felt.
I really liked the ending of the novel, Rama's view, and Lakshmana's stand.
Thank S L Bhyrappa sir, for giving nice book.
August 30, 2024
ಮರು ಓದು - 2
ಸೀತೆಯ ಆಂತರ್ಯ ಮತ್ತು ತೊಳಲಾಟವನ್ನು ಸೀತೆಯಕಾಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿ ಭೈರಪ್ಪರು ಇದನ್ನು ಬರೆದಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಸೀತೆಯ ಸ್ವಗತ ಮರುಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯ. 2017 ರಲ್ಲಿ ಓದಿದಾಗ ಈ ಕೃತಿಯ ಕಟ್ಟುವಿಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಳಿಸಿತ್ತು, ಈ ಓದಿಗೆ ಕೃತಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಹರಿತ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಬಹುಷಃ 2010ರ ದಶಕದ ಕನ್ನಡ ಲೋಕದ 2 ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದು.
ಧರ್ಮ ಸಭೆಯ ಭಾಗ ಕೊಡುವ ಭಾವ, ಅಬ್ಬಾ! ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಾರ,
ಸೀತೆಯ ಆಂತರ್ಯ ಮತ್ತು ತೊಳಲಾಟವನ್ನು ಸೀತೆಯಕಾಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿ ಭೈರಪ್ಪರು ಇದನ್ನು ಬರೆದಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಸೀತೆಯ ಸ್ವಗತ ಮರುಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯ. 2017 ರಲ್ಲಿ ಓದಿದಾಗ ಈ ಕೃತಿಯ ಕಟ್ಟುವಿಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಳಿಸಿತ್ತು, ಈ ಓದಿಗೆ ಕೃತಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಹರಿತ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಬಹುಷಃ 2010ರ ದಶಕದ ಕನ್ನಡ ಲೋಕದ 2 ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದು.
ಧರ್ಮ ಸಭೆಯ ಭಾಗ ಕೊಡುವ ಭಾವ, ಅಬ್ಬಾ! ಮಿಂಚಿನ ಸಂಚಾರ,
January 21, 2019
Again Bhyrappa's slick nature of story telling is revealed.
Although the plot doesn't appear to be set so far in time as far as tretayuga recokning the puranic Ramayana, the story keeps the reader engaged, there are no mythological or mythical touches given, rather all those blemishes are removed and the story appears very near to reality.
Although, Raama at times behaves more of an ideal Brahmin rather than a Kshatriya, And sometimes his character appears pale and poetic next to Lakshmana, Lakshmana's character is super glorified, Seeta and Oormila behave very normally yet with good virtues and ideals.
Shriyuta Bhyrappanavru brings out the actual morals and values the original Ramayana wanted to convey philosophically - the Integrity of Rama, Loyalty of Lakshmana, the great strength these two possessed and then Sita's strength to withstand these and her superseding Loyalty and Integrity, Oormila's slick and intelligent nature, And these sisters' struggles to cope with those brothers, Kaikeyi's human cravings and mistakes - And many why's which were not answered in original Ramayana - like Vali or Shambuka's vadhas' and there by the authenticity according to Dharmasutras, why Rama undertook those, How actually Ahalya was at mistake and how Rama re-united her with Gautama...etc instances, Bharata and Shatrughna are portrayed very pale yet have their own good places in the story.
It fills in and uncovers the philosophical gap, the overhyped mythological sub-stories inside Raamaayana had masked and covered up so far.
Although the plot doesn't appear to be set so far in time as far as tretayuga recokning the puranic Ramayana, the story keeps the reader engaged, there are no mythological or mythical touches given, rather all those blemishes are removed and the story appears very near to reality.
Although, Raama at times behaves more of an ideal Brahmin rather than a Kshatriya, And sometimes his character appears pale and poetic next to Lakshmana, Lakshmana's character is super glorified, Seeta and Oormila behave very normally yet with good virtues and ideals.
Shriyuta Bhyrappanavru brings out the actual morals and values the original Ramayana wanted to convey philosophically - the Integrity of Rama, Loyalty of Lakshmana, the great strength these two possessed and then Sita's strength to withstand these and her superseding Loyalty and Integrity, Oormila's slick and intelligent nature, And these sisters' struggles to cope with those brothers, Kaikeyi's human cravings and mistakes - And many why's which were not answered in original Ramayana - like Vali or Shambuka's vadhas' and there by the authenticity according to Dharmasutras, why Rama undertook those, How actually Ahalya was at mistake and how Rama re-united her with Gautama...etc instances, Bharata and Shatrughna are portrayed very pale yet have their own good places in the story.
It fills in and uncovers the philosophical gap, the overhyped mythological sub-stories inside Raamaayana had masked and covered up so far.
November 5, 2020
ಭೈರಪ್ಪನವರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಕಾದಂಬರಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅವರ ಮೇರು ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ 'ಉತ್ತರಕಾಂಡ' ನಿಜಕ್ಕೂ ಕನ್ನಡದ ಓದುಗರಿಗೆ ರಸದೌತಣವೇ ಸರಿ. ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಕಥೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಗೆ ನಡೆದಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ಸೀತೆಯ ಪಾತ್ರದ ಮೂಲಕ ಲೇಖಕರು ಹೇಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ನಮ್ಮನ್ನು ತ್ರೇತಾಯುಗಕ್ಕೇ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳ ಒಳಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಾವೂ ಅವರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುವಂತೆ ಲೇಖಕರು ಅತಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ರಾಮನನ್ನು ಅವತಾರಪುರುಷನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕೆಳಗಿಳಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸದ ಮಡಿವಂತರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಲಾರದು. ರಾಮ, ಸೀತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಊರ್ಮಿಳೆ, ಕೈಕೇಯಿ, ದಶರಥ, ರಾವಣ, ಶೂರ್ಪಣಕಿ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಮನುಷ್ಯಮಾತ್ರದವರೆಂದೂ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದೆಂದೂ ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾದಂಬರಿ ನಮಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮನ್ನು ತ್ರೇತಾಯುಗಕ್ಕೇ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳ ಒಳಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ನಾವೂ ಅವರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುವಂತೆ ಲೇಖಕರು ಅತಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ರಾಮನನ್ನು ಅವತಾರಪುರುಷನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕೆಳಗಿಳಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸದ ಮಡಿವಂತರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಲಾರದು. ರಾಮ, ಸೀತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಊರ್ಮಿಳೆ, ಕೈಕೇಯಿ, ದಶರಥ, ರಾವಣ, ಶೂರ್ಪಣಕಿ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಮನುಷ್ಯಮಾತ್ರದವರೆಂದೂ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದೆಂದೂ ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾದಂಬರಿ ನಮಗೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
December 27, 2025
ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳಿಗಿಂತ ಚಿರಪರಿಚಿತ ನಮಗೆ. ಅನಕ್ಷರಸ್ಥರಿಗೂ ಕೂಡ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡೂ ಗ್ರಂಥಗಳ ಕಥೆಗಳು, ಪಾತ್ರಗಳು ಹಿಣುಕಿ ಹಾಕಿ ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ. ಭಾರತೀಯ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ದೈವತ್ವದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವ ಮಹಾನ್ ಗ್ರಂಥಗಳಿವು.
ಇಂತಹ ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಗ್ರಂಥವಾಗಿರುವ ರಾಮಾಯಣವು ಸೀತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳೆಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಕಥನವೇ ಉತ್ತರಕಾಂಡ.
ಓದುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಸೀತೆಯ ಮಾತುಗಳು ಓದುಗನನ್ನೂ ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಂತೂ ಅಬ್ಬಾ!! ಎನಿಸುತ್ತವೆ.
ಸೀತೆಯಷ್ಟೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಪಾತ್ರ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ರಾಮನ ಪಾತ್ರವೇ ಸೊರಗಿದೆ ಅನಿಸಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವನ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ, ದ್ವಂದದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆ ಓದುವಾಗ.
ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಯುದ್ಧದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಗೌಣವಾಗಿಸಿ ಮಿಕ್ಕಿದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದು ಅನನ್ಯವಾಗಿದೆ. ರಾಮನ ಅಂತ್ಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸೀತೆಯ ಅಂತ್ಯದ ಚಿತ್ರಣ ಕಣ್ಣಂಚನ್ನು ಒದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ರಾಮನನ್ನು, ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಹಿಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ.
ವಿಭಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ, ವಸ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರ ಕಥೆಯೆಂಬಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆ, ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿರುವ ಉತ್ತಮ ಕೃತಿ.
ಇಂತಹ ಒಂದು ಮಹಾನ್ ಗ್ರಂಥವಾಗಿರುವ ರಾಮಾಯಣವು ಸೀತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳೆಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗಿದ್ದಿರಬಹುದೆಂದು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಕಥನವೇ ಉತ್ತರಕಾಂಡ.
ಓದುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಸೀತೆಯ ಮಾತುಗಳು ಓದುಗನನ್ನೂ ತಲ್ಲಣಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಂತೂ ಅಬ್ಬಾ!! ಎನಿಸುತ್ತವೆ.
ಸೀತೆಯಷ್ಟೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಪಾತ್ರ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ರಾಮನ ಪಾತ್ರವೇ ಸೊರಗಿದೆ ಅನಿಸಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವನ ಆದರ್ಶಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ, ದ್ವಂದದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆ ಓದುವಾಗ.
ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಯುದ್ಧದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಗೌಣವಾಗಿಸಿ ಮಿಕ್ಕಿದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದು ಅನನ್ಯವಾಗಿದೆ. ರಾಮನ ಅಂತ್ಯ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸೀತೆಯ ಅಂತ್ಯದ ಚಿತ್ರಣ ಕಣ್ಣಂಚನ್ನು ಒದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ರಾಮನನ್ನು, ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೆ ಈ ಕೃತಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಹಿಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ.
ವಿಭಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ, ವಸ್ತು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರ ಕಥೆಯೆಂಬಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಸಂವೇದನೆ, ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿರುವ ಉತ್ತಮ ಕೃತಿ.
January 9, 2023
ಎಲ್ಲಾ ರಾಮಾಯಣಗಳೂ ರಾಮನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ನನಗೆ ಜಾನಕಿಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಓದಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದ್ದಿತ್ತು. ಉತ್ತರಕಾಂಡ ನನ್ನ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಿದೆ. ಮಹಿಳೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಬರೆಯುವ ಭೈರಪ್ಪನವರ ಶೈಲಿ ನನಗೆ ಬಲು ಪ್ರಿಯ!! ಓದಿದ ನಂತರ ಸೀತೆಯಂತಹಾ ನತದೃಷ್ಟೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಪ್ತವಾದಳು.
October 24, 2017
An excellent retelling of the Ramayana shorn of all the magical elements told from Sita's perspective.
This book brings out the raw emotions that were running across the minds of the primary characters namely Sita, Rama and Lakshmana. As I always thought, "Bhaava-teevrate" should be the second name of Bhyrappa and this book justifies that strongly.
A minor quibble though - Valmiki Ramayana shows at multiple places how Rama & Lakshmana used to hunt animals in the forest and feed themselves. Bhyrappa, despite basing his version on VR, deviates from this significantly and makes agriculture the key element of his book. This is perhaps to bring the association of Sita (The name itself signifies the line drawn on the ground by a plough) with the earth.
The pathos brought forth by Bhyrappa in the last few pages is excellent, and this is probably the first book which made me experience pathos as I was reading it.
I would highly recommend reading it for anyone who is willing to suspend their imagination of Valmiki Ramayana aside for a moment, if only to enjoy a good tragic story where Rama and Sita are the primary characters.
This book brings out the raw emotions that were running across the minds of the primary characters namely Sita, Rama and Lakshmana. As I always thought, "Bhaava-teevrate" should be the second name of Bhyrappa and this book justifies that strongly.
A minor quibble though - Valmiki Ramayana shows at multiple places how Rama & Lakshmana used to hunt animals in the forest and feed themselves. Bhyrappa, despite basing his version on VR, deviates from this significantly and makes agriculture the key element of his book. This is perhaps to bring the association of Sita (The name itself signifies the line drawn on the ground by a plough) with the earth.
The pathos brought forth by Bhyrappa in the last few pages is excellent, and this is probably the first book which made me experience pathos as I was reading it.
I would highly recommend reading it for anyone who is willing to suspend their imagination of Valmiki Ramayana aside for a moment, if only to enjoy a good tragic story where Rama and Sita are the primary characters.
March 21, 2017
Most of the kannada readers and non kannada readers who has gone through S L Bhyrappa's work , they definitely know the versatality in his writing .
In late 1970 S L Bhyrappa magnificently written the epic Mahabharata in certain characters point of view with the presentation as History rather than mythology .
Similarly this is Ramayana in Sita's eyes ofcourse as History.
The major change I have noticed in uttarakanda to rest of his books is, he was towards non feminist , in this book he has gone very emotional with Sita's feelings might be he has gone very soft with Sita.Perhaps I need to change my perception on Bhyrappa's non feminist view.
In late 1970 S L Bhyrappa magnificently written the epic Mahabharata in certain characters point of view with the presentation as History rather than mythology .
Similarly this is Ramayana in Sita's eyes ofcourse as History.
The major change I have noticed in uttarakanda to rest of his books is, he was towards non feminist , in this book he has gone very emotional with Sita's feelings might be he has gone very soft with Sita.Perhaps I need to change my perception on Bhyrappa's non feminist view.
March 31, 2017
A quick and good read. I have read many books based on Ramayana written from different perspectives like this. So this angle to the story from Sita's perspective was not a new thought to me but S.L.Bhyrappa's simple narration and language made it a beautiful read.
There were many unanswered questions that Sita had, that still remain unanswered. Liked Lakshmana and Sita's characters better than Rama's obviously. However, as Rama says, may be what he did was justified considering the greater good of the humanity during his reign. As they say, the end justifies the means; assuming the end was good from the citizens' perspective (in Rama Rajya) and not from Sita's.
There were many unanswered questions that Sita had, that still remain unanswered. Liked Lakshmana and Sita's characters better than Rama's obviously. However, as Rama says, may be what he did was justified considering the greater good of the humanity during his reign. As they say, the end justifies the means; assuming the end was good from the citizens' perspective (in Rama Rajya) and not from Sita's.
May 22, 2018
ಉತ್ತರಕಾಂಡ - ಇದು ಸೀತೆಯ ರಾಮಾಯಣ ಅಥವಾ ಸೀತಾಯಣ? ಈ ಬುಕ್ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗಿಂದ ಬರೀ ಯೋಚನೆ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇ. ಆದರ್ಶವಾದದ ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ರಾಮ ತನ್ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೋರಿಗೆಲ್ಲ (ತನಗೂ ಸೇರಿಸಿ) ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದ್ನಾ? ರಾಮನನ್ನ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಎದ್ದು ಬಂದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಸೀತೆ ರಾಮನನ್ನೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳಾ? ದೈವತ್ವದ ಪಟ್ಟ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ರಾಮ ಈಕಡೆ ದೈವಿಕವೂ ಆಗದೆ, ಮಾನವನೂ ಆಗದೆ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟನ?
"ರಾಮನಾದರೋ ಅರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕದ ನಕ್ಷತ್ರ. ಆದರೆ ಸೀತೆ ಮನೆಯಂಗಳದ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಮನಕ್ಕೆ ನಾಟಿದ ಶೋಕಚರಿತೆ" - ನನ್ನ friend ಬರೆದ ಈ ಸಾಲು ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅನ್ಸತ್ತೆ.
"ರಾಮನಾದರೋ ಅರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕದ ನಕ್ಷತ್ರ. ಆದರೆ ಸೀತೆ ಮನೆಯಂಗಳದ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಮನಕ್ಕೆ ನಾಟಿದ ಶೋಕಚರಿತೆ" - ನನ್ನ friend ಬರೆದ ಈ ಸಾಲು ಎಷ್ಟು ನಿಜ ಅನ್ಸತ್ತೆ.
August 20, 2021
अद्भुत
यह उपन्यास सीता के पॉइंट ऑफ व्यू से रामायण है। यह कहानी रामायण के बाद का बहुत ही दारुण दृश्य उपस्थित करती है। जिस तरह से भैरप्पा पूरी स्थिति को मानवीय दृष्टिकोण से देखते है वह इस उपन्यास को एक मास्टर पीस बनाता है।
यह उपन्यास सीता के पॉइंट ऑफ व्यू से रामायण है। यह कहानी रामायण के बाद का बहुत ही दारुण दृश्य उपस्थित करती है। जिस तरह से भैरप्पा पूरी स्थिति को मानवीय दृष्टिकोण से देखते है वह इस उपन्यास को एक मास्टर पीस बनाता है।
December 24, 2020
ಪರ್ವ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಪಡೆಯುವ ಖುಷಿ, ಭೈರಪ್ಪನವರ ಉತ್ತರಕಾಂಡ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ಪರ್ವದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಭೈರಪ್ಪನವರು, ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಒಟ್ಪು ೭ ಕಾಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಕಾಂಡವನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಂಡು, ಉತ್ತರಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಸೀತೆ ಮಾತೆಗಾದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಆಕೆ ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಮಾಯಣವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಯೇ, ರಾವಣ ಸಂಹಾರ ಮತ್ತು ಸೀತಾರಾಮನ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕದ ನಂತರ ಏನಾಯಿತೆಂಬುದನ್ನು ಭೈರಪ್ಪನವರು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸೀತೆಗಾದ ಅನ್ಯಾಯ,
ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಕೋಪವನ್ನು, ದಶರಥನ ಮತ್ತು ಕೈಕೇಯಿಯ ಮದುವೆಯ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಮತ್ತು ಸೀತಾಪಹರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಅನುಮಾನ ಪಟ್ಟ ಸೀತೆಯು,ಅದರಿಂದ ತಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಗೊಂಡು ನಂತರ ಆಕೆ ಪಡುವ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ವರ್ಣನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸೀತೆಗಾದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹೊರತು ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಟ್ಟರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಿಲ್ಲ , ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಟ್ಪುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬಸುರಿಯಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರಲು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಹೊರತು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯದಿಂದಲ್ಲ . ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಇದ್ದ ತಾಳ್ಮೆ, ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತದ ವ್ಯವಹಾರ,ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪಿತೃವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆ, ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಗುಣಗಳು ಈಗಿರುವ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಯಾರಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಆತನನ್ನು ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ, ಆದರೂಸಹ ಶ್ರೀರಾಮನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರವಿದೆ.
ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದಿದಾಗ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾದ ರೀತಿ ಹೀಗಿದೆ: ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು, ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಬೇಕಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ
ಅನುಭವಿಸುವ ದೈಹಿಕ ನೋವು,ಹೆತ್ತ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆದು ಮಕ್ಕಳ ಲಾಲನೆ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುವುದು,ತನಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟೆ ದುಃಖವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿಗಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳು ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಗಂಡಸರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಸಂಗಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಕೋಪವನ್ನು, ದಶರಥನ ಮತ್ತು ಕೈಕೇಯಿಯ ಮದುವೆಯ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಮತ್ತು ಸೀತಾಪಹರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಅನುಮಾನ ಪಟ್ಟ ಸೀತೆಯು,ಅದರಿಂದ ತಾನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಗೊಂಡು ನಂತರ ಆಕೆ ಪಡುವ ಯಾತನೆಯನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ವರ್ಣನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸೀತೆಗಾದ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹೊರತು ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಟ್ಟರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಿಲ್ಲ , ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಟ್ಪುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬಸುರಿಯಾದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬರಲು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಹೊರತು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಶಯದಿಂದಲ್ಲ . ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಇದ್ದ ತಾಳ್ಮೆ, ರಾಜ್ಯಾಡಳಿತದ ವ್ಯವಹಾರ,ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪಿತೃವಾಕ್ಯ ಪರಿಪಾಲನೆ, ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಗುಣಗಳು ಈಗಿರುವ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಯಾರಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಆತನನ್ನು ವರ್ಣನೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ, ಆದರೂಸಹ ಶ್ರೀರಾಮನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಸರವಿದೆ.
ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದಿದಾಗ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾದ ರೀತಿ ಹೀಗಿದೆ: ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು, ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಬೇಕಾಗುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ
ಅನುಭವಿಸುವ ದೈಹಿಕ ನೋವು,ಹೆತ್ತ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆದು ಮಕ್ಕಳ ಲಾಲನೆ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುವುದು,ತನಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಎಷ್ಟೆ ದುಃಖವಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುವುದು. ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿಗಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳು ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಗಂಡಸರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರಸಂಗಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
November 2, 2020
A tale of Sita’s strife with abandonment and acceptance
I have been wanting to pick up a book by S.L.Bhyrappa for a long time, esp. Parva but I haven’t been able to get hold of a copy yet. However, his latest translated work was available on Amazon and I grabbed the opportunity to buy it. Uttara Kanda is the story of Rama and Sita’s relationship in Ramayana, starting from their marriage to their death.
This is one of the many retellings of Ramayana that have come out in recent times. I was not enamored by the first part of the book, but it really grew upon me in the last quarter. The ending is unconventional and also much more logical. The myth devoid of the mystic element felt like a story of a common man/woman and left room for debates around feminism and equality; which is difficult in India when gods come into picture.
That husband is no God is something Indian women really need to understand. Stories like Ramayana have staunchly propagated this philosophy of the divinity of the male folks. Therefore retelling these stories to give a more wholistic view is a very useful as a tool for societal change. And that’s the reason I continue to pick these up.
#uttarakanda #ramayana #slbhyrappa #kannadaliterature #karnataka #indianliterature #litwithindianlit #bookstagram #bookrecommendations #bookreview #translation #womenintranslation #bookish #kindle #ebook
I have been wanting to pick up a book by S.L.Bhyrappa for a long time, esp. Parva but I haven’t been able to get hold of a copy yet. However, his latest translated work was available on Amazon and I grabbed the opportunity to buy it. Uttara Kanda is the story of Rama and Sita’s relationship in Ramayana, starting from their marriage to their death.
This is one of the many retellings of Ramayana that have come out in recent times. I was not enamored by the first part of the book, but it really grew upon me in the last quarter. The ending is unconventional and also much more logical. The myth devoid of the mystic element felt like a story of a common man/woman and left room for debates around feminism and equality; which is difficult in India when gods come into picture.
That husband is no God is something Indian women really need to understand. Stories like Ramayana have staunchly propagated this philosophy of the divinity of the male folks. Therefore retelling these stories to give a more wholistic view is a very useful as a tool for societal change. And that’s the reason I continue to pick these up.
#uttarakanda #ramayana #slbhyrappa #kannadaliterature #karnataka #indianliterature #litwithindianlit #bookstagram #bookrecommendations #bookreview #translation #womenintranslation #bookish #kindle #ebook
May 29, 2021
I thought Bhyrappa will present Ramayan through Mother Sita's perspective, But he has terribly failed to do that compared to the phenomenal works he has done in "Parva".
I have struggled so hard to read it because coming from a traditional Hindhu family, My grandpa taught me the ideals of Lord Rama to live life and Mother Sita's selfless service towards her loving husband through Ramayana repeatedly till it gets ingrained in us. If I consider my grandpa's weekly story times, I might have read and listened to the complete Ramayana story more than 100 times.
While I was reading the book, It felt like memories repeating in those lines and I could predict the next line without even thinking. So finished the book in less time than the time it required.
Though Bhyrappa failed to Present Mother Sita Perspective, I don't think anyone can do that job on Mother Sita and Lord Rama. Mother Sita and Lord Rama Magnanimous nature cant be put in the chain of discriminatory nature of the modern generation to evoke a sense of pleasure. Throughout the book you can sense uneasiness in Bhyrappa's writing style, Maybe even Bhyrappa is hesitant to put Rama and Sita into the typical human category.
If you haven't read Ramayana multiple times like me, You will enjoy the book otherwise it feels like dragging your soul out of the tomb.
I have struggled so hard to read it because coming from a traditional Hindhu family, My grandpa taught me the ideals of Lord Rama to live life and Mother Sita's selfless service towards her loving husband through Ramayana repeatedly till it gets ingrained in us. If I consider my grandpa's weekly story times, I might have read and listened to the complete Ramayana story more than 100 times.
While I was reading the book, It felt like memories repeating in those lines and I could predict the next line without even thinking. So finished the book in less time than the time it required.
Though Bhyrappa failed to Present Mother Sita Perspective, I don't think anyone can do that job on Mother Sita and Lord Rama. Mother Sita and Lord Rama Magnanimous nature cant be put in the chain of discriminatory nature of the modern generation to evoke a sense of pleasure. Throughout the book you can sense uneasiness in Bhyrappa's writing style, Maybe even Bhyrappa is hesitant to put Rama and Sita into the typical human category.
If you haven't read Ramayana multiple times like me, You will enjoy the book otherwise it feels like dragging your soul out of the tomb.
April 22, 2017
When I started this book, I was not having any great expectation because SLB is not creating any new characters in this book. All the characters and their personalities have been created by Valmiki and most Indians are aware of the story. But SLB is the master storyteller! He tells the Valmiki Ramayana faithfully, but from Sita's perspective!!
Almost all important events in the main book are covered here, but these incidents are recounted by Sita with a feminine perspective. This book is about what Sita feels during the entire course of Ramayana and also, to some extent, of what Lakshmana goes through. I totally loved this book. After reading this book, probably no woman will want a husband like Rama :-) ... And no parent will like her daughter to end up with a life like Sita! Also, another revealing factor is how Sita worries about what others think before taking any step or even before opening her mouth - God, how difficult it is lead a life that! I highly recommend this book to all Ramayana lovers!
Almost all important events in the main book are covered here, but these incidents are recounted by Sita with a feminine perspective. This book is about what Sita feels during the entire course of Ramayana and also, to some extent, of what Lakshmana goes through. I totally loved this book. After reading this book, probably no woman will want a husband like Rama :-) ... And no parent will like her daughter to end up with a life like Sita! Also, another revealing factor is how Sita worries about what others think before taking any step or even before opening her mouth - God, how difficult it is lead a life that! I highly recommend this book to all Ramayana lovers!
February 17, 2018
ಹೆಸರು ಉತ್ತರಕಾಂಡವಾದರೂ ಇದು ಸೀತೆಯ ಆತ್ಮಕಥೆ.
ಎಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ತನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವ ಹುಡುಗನ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಗುಪ್ತ ಆಸೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅಂತೆಯೇ ಸೀತೆ… ತನ್ನಿನಿಯನ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತ ದಾರಿ ಕಾಯುವ ಆಕೆಗೆ ರಾಮ ತಾನಿರುವ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಕೌತುಕ, ಸಂಭ್ರಮ. ತನ್ನಪ್ಪನ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಗೆಲ್ಲಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಅಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗೌತಮ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಅಹಲ್ಯೆಯ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಒಂದು ಮಾಡಿದ ಪ್ರೌಢ, ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಋಷಿಗಳ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದ ಧೀರ, ಮನ ಸೋಲುವಂತಹ ಮೈ ಕಟ್ಟನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಸುಂದರಾಂಗ. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕಿತ್ತು ಸೀತೆಗೆ. ಸೀತೆಯ ಹುಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ತೋರಿ ದಶರಥ ಮದುವೆ ಬೇಡವೆಂದಾಗ ‘ಸೀತೆಯ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ.
Click here to read more....
https://sanjotapurohit.com/%E0%B2%89%...
ಎಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ತನ್ನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವ ಹುಡುಗನ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಗುಪ್ತ ಆಸೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅಂತೆಯೇ ಸೀತೆ… ತನ್ನಿನಿಯನ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತ ದಾರಿ ಕಾಯುವ ಆಕೆಗೆ ರಾಮ ತಾನಿರುವ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಕೌತುಕ, ಸಂಭ್ರಮ. ತನ್ನಪ್ಪನ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನೇ ಗೆಲ್ಲಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಅಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಗೌತಮ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಅಹಲ್ಯೆಯ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಒಂದು ಮಾಡಿದ ಪ್ರೌಢ, ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಋಷಿಗಳ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದ ಧೀರ, ಮನ ಸೋಲುವಂತಹ ಮೈ ಕಟ್ಟನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಸುಂದರಾಂಗ. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕಿತ್ತು ಸೀತೆಗೆ. ಸೀತೆಯ ಹುಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ತೋರಿ ದಶರಥ ಮದುವೆ ಬೇಡವೆಂದಾಗ ‘ಸೀತೆಯ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಪಾಣಿಗ್ರಹಣವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಂದೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ ರಾಮನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತದೆ.
Click here to read more....
https://sanjotapurohit.com/%E0%B2%89%...
September 23, 2018
Our childhood days Ramayana stories typically were about Rama's heroics. What about Sita? SL Bhyrappa tells Ramayana from Sita's PoV. As in his masterpiece Parva, Uttarakanda also has no unnatural forces, magic etc., The last few pages having the dialogue exchange between Rama and Sita is gripping. Lakshmana turns out to be the hero - at least that's what I think.
Wonderful way this book has been written will likely change the way you thought about the great epic. At a length of ~330 pages, it's not long. Go ahead and read it!
Wonderful way this book has been written will likely change the way you thought about the great epic. At a length of ~330 pages, it's not long. Go ahead and read it!
January 22, 2020
After his magnum opus Parva, Bhyrappa takes on ramayana to put his perspective into words. Ranging from Sita's thoughts about Rama , Rama's rajadharma , Lakshmana's unmatchable love towards his brother, Bhyrappa adds a tinge of today's perspective in an interesting and engaging way.
This is what makes the book worth a read.
This is what makes the book worth a read.
April 5, 2020
ಸೀತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ರಾಮಾಯಣದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ. ಎಸ್ ಎಲ್ ಭೈರಪ್ಪನವರು ತಮ್ಮ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಪುಸ್ತಕಗಳ ತರಹ ಉತ್ತರಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಯಾವುದು ಸರಿ, ಯಾವುದು ತಪ್ಪು ಮತ್ತು ಯಾವುದು ಧರ್ಮ ಮತ್ತೆ ಯಾವುದು ಅಧರ್ಮ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಮ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಮತ್ತು ಸೀತೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಮಾನ್ಯ ಜನರಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಭೈರಪ್ಪನವರು ಸೀತೆಯ ಮನಸಿನ ತುಳಲಾಟ, ಮಾನಸಿಕ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವಳು ರಾಮನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
February 7, 2017
ಇಂದು 'ಉತ್ತರ ಕಾಂಡ' ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ. ಮೂಲ ರಾಮಾಯಣ ಆಧರಿಸಿದ ಕೃತಿಯಾದರು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಸಮೀಪ. ಹಲವಾರು ಪಾತ್ರಗಳು ಹಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯ ಜೀವನದ ಹತ್ತು ಹಲವು ದಿಕ್ಕನ್ನು ಹಾದ ಕೃತಿ.
ಪರಿಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ತಳಹದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ.
ಬಿಡುವಾದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ ...
ಪರಿಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ತಳಹದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದೆ.
ಬಿಡುವಾದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ ...
July 24, 2021
Projecting trios of Ramayana in a very human forms, author has successfully described the dwindling emotions and decisions made during such times. And the Br̥hadāraṇyakopaniṣa citings and its values in human lives are just mind blowing.
May 22, 2020
Typical Bhyrappa's book. He has mastered the art of capturing the emotions when narrating the story from a person's perspective. This book does that from Sita's perspective. I would recommend this book to everyone
March 15, 2018
A must-read book for the people who love Indian mythology. With Seetha as the protagonist, the book shows us another dimension of the Valmiki Ramayana and leaves a lot of thoughts and doubts in mind.
June 10, 2023
1.5/5: Did not like it
Utterly disappointed with S.L. Bhyrappa
This book is supposedly written from the PoV of Sita abandoned by Ram in Uttara Kaanda. But it is a retelling of Ramayana with lots of creative freedom taken. The story deviates from the original Valmiki Ramayana. Even that was tolerable until multiple unacceptable things started happening.
Firstly, Bhyrappa's Dasharatha
The second shock came when Bhyrappa changed Kaikeyi's story of asking for Bharata's coronation and Rama's 14-year Vanavaas. Bhyrappa's Kaikeyi is wicked since the very beginning and she doesn't have the 3 boons that we generally know of. The reader finds that everyone knows about her wickedness based on her deeds in Ayodhya. When she gets the news about Rama's coronation, she puts forth her traps for Dasharatha and then for Rama. In the book, she traps Rama into saying that he will do anything for Dasharatha and then she puts her conditions. I did not like the whole sequence. It seemed that Bhyrappa's Rama is a gullible prince who can be trapped with emotional torture and words, even when he knows that the queen is wicked. This kind of prince should really not get the kingdom, in my opinion. It's unacceptable to me.
As a Bhyrappa fan, I so wanted to read this book. And I ignored some and appreciated some other creative freedom that Bhyrappa had taken. For example, the Putreshti Yajna that Dasharatha had performed is replaced with a Himalayan Yogi checking their Nadi and prescribing medicines and exercises. I did not mind this, even though I have read the original account from Valmiki Ramayana. Similarly, I liked the complete sequence of Ahalya's story.
I am marking it as Unfinished after reading about 30% of the book. I guess retellings are not for me. And the English translation is not good. It worsened the experience.
Utterly disappointed with S.L. Bhyrappa
This book is supposedly written from the PoV of Sita abandoned by Ram in Uttara Kaanda. But it is a retelling of Ramayana with lots of creative freedom taken. The story deviates from the original Valmiki Ramayana. Even that was tolerable until multiple unacceptable things started happening.
Firstly, Bhyrappa's Dasharatha
The second shock came when Bhyrappa changed Kaikeyi's story of asking for Bharata's coronation and Rama's 14-year Vanavaas. Bhyrappa's Kaikeyi is wicked since the very beginning and she doesn't have the 3 boons that we generally know of. The reader finds that everyone knows about her wickedness based on her deeds in Ayodhya. When she gets the news about Rama's coronation, she puts forth her traps for Dasharatha and then for Rama. In the book, she traps Rama into saying that he will do anything for Dasharatha and then she puts her conditions. I did not like the whole sequence. It seemed that Bhyrappa's Rama is a gullible prince who can be trapped with emotional torture and words, even when he knows that the queen is wicked. This kind of prince should really not get the kingdom, in my opinion. It's unacceptable to me.
As a Bhyrappa fan, I so wanted to read this book. And I ignored some and appreciated some other creative freedom that Bhyrappa had taken. For example, the Putreshti Yajna that Dasharatha had performed is replaced with a Himalayan Yogi checking their Nadi and prescribing medicines and exercises. I did not mind this, even though I have read the original account from Valmiki Ramayana. Similarly, I liked the complete sequence of Ahalya's story.
I am marking it as Unfinished after reading about 30% of the book. I guess retellings are not for me. And the English translation is not good. It worsened the experience.
Displaying 1 - 30 of 94 reviews