แสนพยศ เล่ม 2

แสนพยศ #2

by 西子情, ห้องสมุด (Translator)

เพราะเคยถูกคนรักหักหลังอย่างเจ็บปวด ไป๋เฉียนเฉี่ยน นักฆ่าสาวผู้มีจิตใจเย็นชาจึงสาปส่งผู้ชายทั้งโลก

ความตายที่ไม่ยุติธรรม ความอาฆาตแค้นและใจที่ไม่สงบสุขทำให้เธอย้อนเวลากลับมาในยุคจีนโบราณ ยุคที่บ้านเมืองยังเต็มไปด้วยเรื่องเล่าขาน ยุคที่ตำแหน่งฮ่องเต้คือเจ้าชีวิตเหนือผู้คนทั้งปวง

เรื่องราวจะเป็นเช่นไร เมื่อไป๋เฉียนเฉี่ยนตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองอาศัยอยู่ในร่างคุณหนูฟ่งหงหลวน บุตรสาวหัวอ่อนและไม่เป็นที่รักใคร่ของจวนเสนาบดี นางผู้ถูกคู่หมั้นสะบั้นรัก ซ้ำยังมีบรรดาแม่เลี้ยงและพี่น้องต่างแม่อีกนับสิบคอยกลั่นแกล้ง

ไป๋เฉียนเฉี่ยน จะทำอย่างไรกับครอบครัวใหม่ที่แสนจะวุ่นวาย

ทำอย่างไรกับบุรุษมากมายที่เข้ามาพัวพัน

และ... ทำอย่างไร ให้หัวใจด้านชาของตัวเองยอมเปิดรับความรักครั้งใหม่ได้อีกครั้ง

Genres: China

545 pages, Paperback

Published September 1, 2016

Reviews

[Manchulika · Rating 1 out of 5]

อยากปรบมือให้ตัวเองที่ทนอ่านจนจบ

เนื้อเรื่องวนไปวนมา ตัวละครชายทุกตัวในเรื่องชอบนางเอกๆ นางเอกไม่สนใจๆ ตัวละครหญิงอิจฉา จะฆ่านางเอก นางแพศยาๆๆๆ (จิ่นเซ่อก็คือถามจริงนะ) วนไปวนมาอยู่นั่นแหละ น่าเบื่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ไม่อ่านต่อแล้วนะซีรีส์นี้ เสียเวลาชีวิต

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

ยังเดาไม่ออกว่าใครเป็นพระเอก ...

[M · Rating 3 out of 5]

3.5
ยังให้สามดาวเพราะตัวละครยังขัดใจ มันรู้สึกไม่กลมกล่อมอ่ะ สุดโต่งไปหน่อย อย่างจิ่นเซ่อ เอะอะก็ตวาด เอะอะก็ฆ่า รู้สึกไม่มีชั้นเชิงเลย คนที่รู้สึกโอเคด้วยยังเป็นอวี้เหินที่ดูมีสติ
นางเอกถือว่าดีขึ้น และเริ่มมีความรู้สึก เล่มนี้คือนางเอกรู้ใจตัวเองช้าไปชิมิ พอรู้ใจตัวเองนี่อย่างกะเป็นไบโพลาร์อ่ะ พลิกตูมเลยจ้ะ พระเอกนี่ก็..... เห้อออออ
เอาเถอะ จะอ่านต่ออยู่ดี เพราะถึงคาแรกเตอร์ยังไม่ค่อยกลมกล่อม แต่พลอตน่าติดตามมาก มีความพลิกผันตลอดเวลา คือมีปมเยอะที่ต้องคลาย นางเอกพระเอกอุปสรรคเยอะมากมายดีจริงๆ

[Pink'Panda Aholic · Rating 2 out of 5]

เนื้อเรื่องยืดเยื้อ ตัวละครที่บรรยายว่าเก่ง คนกลัวนักกลัวหนา แต่พอโผล่มา คือ มีดีแค่นี้?

[Pollarin · Rating 2 out of 5]

โง่นัก โง่จนไม่รู้จะด่าไอ้ท่านอ๋องว่าอะไร

จำคนผิดแล้วก็แล้วไปเถอะ ถือว่าจุดเริ่มต้นเพี้ยนผิดไป แต่ตลอดเวลานับสิบปีอะไรนั่นก็ติดต่อกันมาตลอดไม่ใช่เหรอ แล้วระหว่างนั้นถือเป็นเรื่องเข้าใจผิดด้วยหรือไง และก็อย่าได้เอาคำว่ารักคนผิดมาใช้แบบนี้เลย อ่านมาจนจบเล่มนึงละก็ต้องรู้ว่าไอ้อ๋องนี่ชอบนางเอก ชอบก่อนที่จะตรัสรู้นึกได้ว่านางเอกคือคนช่วยชีวิตอีก อย่าเรียกว่าจำผิดคน เรียกว่านอกใจจะถูกกว่า ไอ้เฮงซวย

แล้วเป็นบ้าอะไรถึงได้จ้องแต่จะหักหน้าผู้หญิงคนหนึ่งแบบไม่ไว้ไมตรี ตอนนางเอกบอกเลิกวันแต่งก็ทีนึงละ ตอนนี้มาปฏิเสธเอากลางงาน บ้านเมืองเค้ายกทัพมาจะไม่สงสัยเลย ตัวเองก็เป็นพี่เป็นน้องกับฮ่องเต้ ทำไมไม่ไปคุยหลังงาน บ้าบอ

น่ารำคาญ จะผู้ชายคนไหน..อ้อ ยกเว้นอวี้เหิงไว้คน นอกนั้นน่ารำคาญทั้งหมด แย่งกันไปแย่งกันมา ทำยังกับว่าผู้หญิงเค้าสนใจ หน้าด้านกันจริงนะ

เอาไงดี...ขยะแขยงพระเอกจนไม่อยากอ่านต่อแล้ว...

ผู้หญิงของข้า พูดเต็มปากเต็มคำเหลือเกิน รอรับโทษทัณฑ์พูดชัดถ้อนชัดคำเหลือเกิน ชัดจนจะอ้วก บังคับจูบ สกัดจุดไม่ให้คนเขาขยับตัวได้ โยนลงเตียง โอ้โห ช่างสมชายชาตรีจนอยากจะกระอักเลือดพ่นใส่หน้า ไม่พูดเรื่องนางเอกก็หวั่นไหว มีเค้าในหัวใจ แต่แล้วไงวะ แบบนี้ก็ได้เหรอ No mean No ผู้ชายทั่วโลกควรรู้ได้แล้วโว้ย เกลียด เกลียด เกลียด!


อ่านถึงหน้า 150 /250 หรืออะไรสักอย่าง พอที

[Cinnamon · Rating 4 out of 5]

ยังคงความยุ่งเหยิงไว้ได้อย่างดียิ่ง เรียกได้ว่าแทบไม่ได้ให้หยุดพักหายใจ พอจบเรื่องนี้ก็มีเรื่องใหม่ บางเรื่องยังไม่ทันจบ ก็เกิดเหตุแทรกอีกแล้ว ปมของนางเอกค่อย ๆ เริ่มเผยออกมาทีละนิดเลยชวนน่าติดตาม เรื่องของหัวใจก็เริ่มมีให้หัวใจจี๊ด ๆ นับว่าสนุกใช้ได้