Met behulp van nieuw archiefmateriaal, dagboeken van betrokkenen en tientallen interviews met voormalig (in)formateurs en onderhandelaars wordt inzicht gegeven in de kabinetsformaties tussen 1977 en 2012. Duidelijk wordt op welke wijze politici, via intensieve, vaak moeizame en van de buitenwereld afgeschermde onderhandelingen, tot politieke overeenstemming kwamen. En daarbij speelden persoonlijke factoren altijd een rol.
Precies wat je van de titel verwacht. Een uiteenzetting van de kabinetsformaties tussen 77 en 2012. Heel leerzaam, vooral in combinatie met biografieën over den Uyl en van Mierlo, die ik rond dezelfde tijd las.
En een quote van Wallage als eerste zin, dan sta je bij mij al met 1-0 voor.
“Formaties zijn eigenlijk vredesbesprekingen. De oorlog die tijdens verkiezingen heeft gewoed is voorbij en dan moet je in de formatie opeens samenwerken. Dat is het wonder dat moet geschieden”