What do you think?
Rate this book
Dagboek uit de rivier
Na een aantal moeilijke jaren met haar man en een ingewikkelde scheiding kan het leven opnieuw beginnen voor Barbara. Samen met Rens, haar zoon van zeven, en haar nieuwe vriend Robbert gaat ze in de zomervakantie een weekje naar de Ardennen. Robbert is uitgever en een van zijn auteurs woont al jaren in deze streek en werkt daar aan zijn tweede roman. Zijn eerste was een overweldigend succes en dat legt een enorme druk op het maken van de tweede. Ze bezoeken hem en al snel ontstaat er vriendschap tussen de auteur en Barbara. Samen verzinnen ze een spel om Rens bezig te houden. Er is al jaren een meisje vermist in de streek en op basis van dat gegeven maken ze een spannende speurtocht. De speurtocht blijkt echter al snel in de richting van de werkelijkheid te wijzen...
215 pages, Paperback
First published February 1, 2017
1 person is currently reading
103 people want to read
About the author
Frederik Baas
3 books1 followerFrederik Baas is een pseudoniem van Jan van Mersbergen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 47 reviews
August 20, 2019
Meesterlijk.
April 24, 2017
Behalve een redactioneel foutje ("Ik keek naar de krantenknipsels uit de krant.") is het boek goed maar eenvoudig geschreven, waardoor het wat voortkabbelt en ik vooral in het begin telkens mijn aandacht verlies, ondanks dat het uitstekend wordt voorgelezen. Misschien komt het omdat de personages wat aan de oppervlakte blijven en er weinig diepgang in zit. Of omdat de alwetende verteller (de auteur) tevens de protagonist is die onmogelijk kan weten wat zijn tegenspelers doen of zeggen als hij daar op dat moment niet bij aanwezig is. Wanneer hij verderop in het verhaal meerdere malen letterlijk vertelt dat hij de desbetreffende informatie achteraf van Barbara heeft gekregen is mijn verwarring voorbij, maar als ik het boek uit heb blijkt het geven van die informatie achteraf volkomen ongeloofwaardig en irrelevant, en is het onwaarschijnlijk dat Barbara hem die details (bijvoorbeeld over de slaapkamerdialogen en intimiteiten met haar vriend Robbert) naderhand nog aan hem heeft verteld.
Waarom zou ze?
Waarom Jan van Mersbergen dit boek onder pseudoniem schrijft is mij ook een raadsel. Omdat dit zijn thrillerdebuut is? Zeker tot de helft van het boek heb ik geen thrillerelementen kunnen ontdekken en is het gelukkig 'gewoon' een mooie roman. Gedurende de tweede helft wordt het spannender en houdt het verhaal mijn aandacht beter vast, maar daarom zou ik het nog geen thriller noemen en had die toevoeging wat mij betreft beter achterwege gebleven. Nu schept het andere verwachtingen en beoordeel ik het ook anders. Enfin, zo kabbelend als het verhaal op gang komt, zo abrupt overrompelt me de onverwachte ontknoping met een plottwist die het geheel op losse schroeven zet en me met veel waarom-vragen achterlaat.
Al met al vond ik 'Dagboek uit de rivier' voor een groot deel toch een fijne leeservaring en deed het mij qua vertelstructuur een beetje denken aan de roman 'Impact' van Vittorio Busato, hoewel die bij hem wel klopt en geloofwaardig is en hij met zijn personages veel meer de diepte ingaat.
Waarom zou ze?
Waarom Jan van Mersbergen dit boek onder pseudoniem schrijft is mij ook een raadsel. Omdat dit zijn thrillerdebuut is? Zeker tot de helft van het boek heb ik geen thrillerelementen kunnen ontdekken en is het gelukkig 'gewoon' een mooie roman. Gedurende de tweede helft wordt het spannender en houdt het verhaal mijn aandacht beter vast, maar daarom zou ik het nog geen thriller noemen en had die toevoeging wat mij betreft beter achterwege gebleven. Nu schept het andere verwachtingen en beoordeel ik het ook anders. Enfin, zo kabbelend als het verhaal op gang komt, zo abrupt overrompelt me de onverwachte ontknoping met een plottwist die het geheel op losse schroeven zet en me met veel waarom-vragen achterlaat.
Al met al vond ik 'Dagboek uit de rivier' voor een groot deel toch een fijne leeservaring en deed het mij qua vertelstructuur een beetje denken aan de roman 'Impact' van Vittorio Busato, hoewel die bij hem wel klopt en geloofwaardig is en hij met zijn personages veel meer de diepte ingaat.
March 3, 2017
Drie en halve sterren! Mijn recensie op Samenlezenisleuker:
https://samenlezenisleuker.wordpress....
https://samenlezenisleuker.wordpress....
June 5, 2017
Barbara en haar vriend Robbert vieren met Barbara's zoontje Rens vakantie in de Ardennen alwaar zij een zakelijke kennis van Robbert ontmoeten die daar woont. Deze man, een auteur wiens naam onbekend blijft, is gefascineerd door de onopgeloste verdwijning van een jonge vrouw, zo'n aantal jaar geleden. Omdat Rens zich dreigt te gaan vervelen verzint Barbara een spel wat te maken heeft met deze verdwijning. Samen met de auteur proberen ze erachter te komen wat er toen is gebeurd. Maar wat begon als een onschuldig spelletje wordt al snel een serieuze aangelegenheid.
Ik heb dit boek als audioboek beluisterd en dat geeft naar mijn idee toch meer glans aan het boek. Vrijwel direct zit je in het verhaal en waan je je in de Ardennen met zijn heuvelachtig landschap en kabbelende beekjes. Zo verloopt het verhaal grotendeels ook, als een rustig kabbelend beekje. Een heerlijk ontspannen vakantie. Maar zodra de zoektocht die Barbara heeft bedacht begint, komt er een einde aan die rustige vakantie. De spanning stijgt, je weet als lezer niet wat er gaat gebeuren. Maar één ding is zeker: niets is wat het lijkt....
Ik heb dit boek als audioboek beluisterd en dat geeft naar mijn idee toch meer glans aan het boek. Vrijwel direct zit je in het verhaal en waan je je in de Ardennen met zijn heuvelachtig landschap en kabbelende beekjes. Zo verloopt het verhaal grotendeels ook, als een rustig kabbelend beekje. Een heerlijk ontspannen vakantie. Maar zodra de zoektocht die Barbara heeft bedacht begint, komt er een einde aan die rustige vakantie. De spanning stijgt, je weet als lezer niet wat er gaat gebeuren. Maar één ding is zeker: niets is wat het lijkt....
June 5, 2017
Het verhaal speelt zich af in de Ardennen, met het heuvelachtige landschap en de kabbelende beekjes. Barbara en haar zoon Rens gaan naar een vakantiehuisje van een schrijver. Wanneer de elektronica van Rens het begeeft, slaat de verveling toe bij deze jongen. Barbara beslist om een speurtocht op pootjes te zetten aan de hand van diverse aanwijzingen. Wat echter begon als een spel, blijkt op een bepaald moment wel erg dicht tegen de waarheid te komen.
Ik vond het een heel moeilijk boek om in te komen. Pas op 51% kwam de spanning in het verhaal en kon ik het boek ook niet meer wegleggen.
Het einde vond ik jammer genoeg plots iets teveel 'gesmeten', het was er zo plots alles ineens.
Doordat ik zo moeilijk in het verhaal kwam en door het plotse en misschien ook wat vergezochte einde 3 sterren.
Ik vond het een heel moeilijk boek om in te komen. Pas op 51% kwam de spanning in het verhaal en kon ik het boek ook niet meer wegleggen.
Het einde vond ik jammer genoeg plots iets teveel 'gesmeten', het was er zo plots alles ineens.
Doordat ik zo moeilijk in het verhaal kwam en door het plotse en misschien ook wat vergezochte einde 3 sterren.
August 26, 2018
‘Dagboek uit de rivier’ is de eerste thriller van Frederik Baas, pseudoniem van Jan van Mersbergen. Het verhaal speelt zich af in de Ardennen, waardoor je meteen denkt aan zo’n typische zomerthriller-op-locatie, maar dit boek is anders. Tijdens het lezen vraag je af of het wel een thriller is.
Baas gebruikt de typische thrillerschrijfstijl: korte zinnen, weinig diepgang qua personages, veel vooruitwijzingen. Toch doet hij ook heel veel wat je niet meteen bij een thriller verwacht. Zo is het begin van het boek eerder een roman: een stel gaat op vakantie en Baas besteedt bijna een half boek aan het plannen van die vakantie, informatie over het verleden van één van de personages en de aankomst. Toch is dit niet saai. Je merkt dat er een goede verteller aan het woord is en ondanks dat er weinig spannends gebeurt, zijn de observaties leuk om te lezen.
Ook doet Baas iets interessants met het perspectief: aan de ene kant is er een ik-persoon (een schrijver zonder naam, of zou hij Frederik Baas heten?), maar aan de andere kant hebben we ook een hij/zij-verteller. Zo’n experiment kom je in een standaardthriller niet gauw tegen. Het werkt ook nog goed, want de ik-persoon is niet bijzonder interessant. Hij is schrijver en probeert een tweede boek te schrijven, heel veel meer weten we niet van hem. Hetzelfde geldt voor een ander belangrijk personage, Robbert: hij is uitgever, hij leest manuscripten op vakantie en hij vindt zijn werk belangrijker dan alles. Alleen Barbara, de vriendin van Robbert, is beter uitgewerkt omdat zij een lastige scheiding achter de rug heeft en de lezer daar automatisch van alles in kan vullen.
De uiteindelijke ontknoping is origineel. Dat is een groot compliment, want de meeste thrillers zijn dat niet. Waar ik wel moeite mee heb, zijn de vragen die achterblijven nadat het boek uit is. Zo wordt de spanning opgevoerd doordat de personages iets vinden, maar hetgeen wat ze vinden blijkt uiteindelijk niets te maken te hebben met de ontknoping. Toch wordt er geen verklaring gegeven over wat er is gevonden, die verhaallijn wordt niet afgerond, die belofte wordt niet ingelost. Ook is er bijvoorbeeld een rode auto die steeds terugkomt in het verhaal en aan een dreiging wordt gekoppeld. Dit blijkt een ‘red herring’ te zijn, want er is niets met die auto aan de hand. Dat is niet bevredigend. Het zou al goed zijn geweest als er een compleet onschuldig gezin in de auto zat, of als de personages iemand koffers zagen inladen, zodat er in elk geval iets met dat lijntje gebeurt.
Ondanks deze kritiek vond ik het – zoals eerder gezegd – een heel prettig boek om te lezen. Ik denk dat het een boek is dat zich ook uitstekend leent voor een leeslijst op de middelbare school. Het is namelijk heel sterk in thematiek. Daarmee bedoel ik niet dat de thematiek op zich sterk is, maar wel de manier waarop die in het verhaal is verweven. Het lijkt bijvoorbeeld heel irritant dat de auteur steeds ingaat op een bepaald thema, maar op een gegeven moment besef je dat het de bedoeling is dat je dat irritant vindt, dat juist dat thema opvalt. Er zit veel techniek achter dit boek, zoveel techniek dat ik me afvraag of het gedeeltelijk als parodie op de moderne thriller is geschreven.
Bij het beoordelen van een thriller vraag ik me altijd af of het verhaal naast het plot meer te bieden heeft, omdat een geoefende thrillerlezer een ontknoping vaak ziet aankomen. Hoewel de ontknoping van ‘Dagboek uit de rivier’ origineel is, heeft de auteur zo weinig personages opgevoerd dat je zelfs met een wilde gok een vrij grote kans hebt om in elk geval te raden wie er iets met wat te maken heeft. Gelukkig heeft het boek inderdaad meer te bieden: een interessante schrijfstijl met mooie vondsten, een sfeervolle reis naar de Ardennen, humor en herkenbaarheid dankzij het personage Rens (een kind), vlotte dialogen en vooral het conflict binnen het boek zelf, dat soms een thriller wil zijn en zich soms afzet tegen het genre.
4 sterren.
Baas gebruikt de typische thrillerschrijfstijl: korte zinnen, weinig diepgang qua personages, veel vooruitwijzingen. Toch doet hij ook heel veel wat je niet meteen bij een thriller verwacht. Zo is het begin van het boek eerder een roman: een stel gaat op vakantie en Baas besteedt bijna een half boek aan het plannen van die vakantie, informatie over het verleden van één van de personages en de aankomst. Toch is dit niet saai. Je merkt dat er een goede verteller aan het woord is en ondanks dat er weinig spannends gebeurt, zijn de observaties leuk om te lezen.
Ook doet Baas iets interessants met het perspectief: aan de ene kant is er een ik-persoon (een schrijver zonder naam, of zou hij Frederik Baas heten?), maar aan de andere kant hebben we ook een hij/zij-verteller. Zo’n experiment kom je in een standaardthriller niet gauw tegen. Het werkt ook nog goed, want de ik-persoon is niet bijzonder interessant. Hij is schrijver en probeert een tweede boek te schrijven, heel veel meer weten we niet van hem. Hetzelfde geldt voor een ander belangrijk personage, Robbert: hij is uitgever, hij leest manuscripten op vakantie en hij vindt zijn werk belangrijker dan alles. Alleen Barbara, de vriendin van Robbert, is beter uitgewerkt omdat zij een lastige scheiding achter de rug heeft en de lezer daar automatisch van alles in kan vullen.
De uiteindelijke ontknoping is origineel. Dat is een groot compliment, want de meeste thrillers zijn dat niet. Waar ik wel moeite mee heb, zijn de vragen die achterblijven nadat het boek uit is. Zo wordt de spanning opgevoerd doordat de personages iets vinden, maar hetgeen wat ze vinden blijkt uiteindelijk niets te maken te hebben met de ontknoping. Toch wordt er geen verklaring gegeven over wat er is gevonden, die verhaallijn wordt niet afgerond, die belofte wordt niet ingelost. Ook is er bijvoorbeeld een rode auto die steeds terugkomt in het verhaal en aan een dreiging wordt gekoppeld. Dit blijkt een ‘red herring’ te zijn, want er is niets met die auto aan de hand. Dat is niet bevredigend. Het zou al goed zijn geweest als er een compleet onschuldig gezin in de auto zat, of als de personages iemand koffers zagen inladen, zodat er in elk geval iets met dat lijntje gebeurt.
Ondanks deze kritiek vond ik het – zoals eerder gezegd – een heel prettig boek om te lezen. Ik denk dat het een boek is dat zich ook uitstekend leent voor een leeslijst op de middelbare school. Het is namelijk heel sterk in thematiek. Daarmee bedoel ik niet dat de thematiek op zich sterk is, maar wel de manier waarop die in het verhaal is verweven. Het lijkt bijvoorbeeld heel irritant dat de auteur steeds ingaat op een bepaald thema, maar op een gegeven moment besef je dat het de bedoeling is dat je dat irritant vindt, dat juist dat thema opvalt. Er zit veel techniek achter dit boek, zoveel techniek dat ik me afvraag of het gedeeltelijk als parodie op de moderne thriller is geschreven.
Bij het beoordelen van een thriller vraag ik me altijd af of het verhaal naast het plot meer te bieden heeft, omdat een geoefende thrillerlezer een ontknoping vaak ziet aankomen. Hoewel de ontknoping van ‘Dagboek uit de rivier’ origineel is, heeft de auteur zo weinig personages opgevoerd dat je zelfs met een wilde gok een vrij grote kans hebt om in elk geval te raden wie er iets met wat te maken heeft. Gelukkig heeft het boek inderdaad meer te bieden: een interessante schrijfstijl met mooie vondsten, een sfeervolle reis naar de Ardennen, humor en herkenbaarheid dankzij het personage Rens (een kind), vlotte dialogen en vooral het conflict binnen het boek zelf, dat soms een thriller wil zijn en zich soms afzet tegen het genre.
4 sterren.
September 22, 2018
3,5/4 sterren
Barbara en haar vriend Robbert gaan op vakantie naar de Ardennen met Barbara’s zoon Rens. In de Ardennen woont een auteur die bekend is bij de uitgeverij waar Robbert werkt. De naam van de auteur blijft onbekend, maar hij blijkt geobsedeerd te zijn door een plotselinge, tot nog toe, onopgeloste verdwijning van een jong meisje.
Wanneer Rens zich verveelt, maakt Barbara een speurtocht rondom deze verdwijning. Met de auteur proberen ze erachter te komen wat er is voorgevallen. De onschuldige speurtocht wordt alleen wel erg serieus..
Het verhaal lees je vanuit een, bijna mysterieus, ik-persoon. De auteur. Een snel lezend verhaal wat goed in elkaar zit. Het is geen bloedstollende thriller, maar meer een goed doordachte detective.
Frederik Baas zet je eerst op het verkeerde spoor en voor mij was dat een heel logisch spoor. Totdat het toch ineens anders bleek te zijn. Spanning wordt rustig opgebouwd waardoor ik met een verbluffend resultaat achterbleef.
Op het eerste oog lijkt dit boek heel simpel geschreven met eenvoudig taalgebruik, maar juist doordat het mysterieus en eenvoudig geschreven is, is het goed.
Dit boek heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar zijn tweede boek.
Barbara en haar vriend Robbert gaan op vakantie naar de Ardennen met Barbara’s zoon Rens. In de Ardennen woont een auteur die bekend is bij de uitgeverij waar Robbert werkt. De naam van de auteur blijft onbekend, maar hij blijkt geobsedeerd te zijn door een plotselinge, tot nog toe, onopgeloste verdwijning van een jong meisje.
Wanneer Rens zich verveelt, maakt Barbara een speurtocht rondom deze verdwijning. Met de auteur proberen ze erachter te komen wat er is voorgevallen. De onschuldige speurtocht wordt alleen wel erg serieus..
Het verhaal lees je vanuit een, bijna mysterieus, ik-persoon. De auteur. Een snel lezend verhaal wat goed in elkaar zit. Het is geen bloedstollende thriller, maar meer een goed doordachte detective.
Frederik Baas zet je eerst op het verkeerde spoor en voor mij was dat een heel logisch spoor. Totdat het toch ineens anders bleek te zijn. Spanning wordt rustig opgebouwd waardoor ik met een verbluffend resultaat achterbleef.
Op het eerste oog lijkt dit boek heel simpel geschreven met eenvoudig taalgebruik, maar juist doordat het mysterieus en eenvoudig geschreven is, is het goed.
Dit boek heeft mij nieuwsgierig gemaakt naar zijn tweede boek.
September 14, 2018
Ingenieuze literaire thriller. Hoewel het niet continu erg spannend is, hield het mijn aandacht wel vast. 3 sterren daarom. Hele recensie verschijnt op MustMag.nl
August 21, 2017
Wat een bijzonder raar verhaal ... een echte thriller zou ik het niet willen noemen; al zit het psychologische luik er zeker wel achter.
Het verhaal begint vrij goed en leest vlot weg. Echter gaandeweg verandert dit in zeer moeizaam en bij momenten echt saai (heb echt op mijn tanden gebeten om niet te stoppen met lezen). Maar eenmaal het einde nadert (zo rond de 70%), komt het verhaal terug op snelheid en komt er een ontknoping die een mens toch wel even doet nadenken ... jammer genoeg harde realiteit in sommige families.
Wat me wel stoorde aan het verhaal was het feit dat dit volledig vanuit de ik-persoon, de schrijver, werd neergepend. Er zou veel meer emotie in het verhaal kunnen gelegd worden door niet steeds met de ik-persoon te werken.
Tevreden dat ik het boek uiteindelijk toch heb uitgelezen, maar zal het niet direct aanraden aan andere leesfanaten ... jammer, want denk dat hier meer uit te halen was.
Het verhaal begint vrij goed en leest vlot weg. Echter gaandeweg verandert dit in zeer moeizaam en bij momenten echt saai (heb echt op mijn tanden gebeten om niet te stoppen met lezen). Maar eenmaal het einde nadert (zo rond de 70%), komt het verhaal terug op snelheid en komt er een ontknoping die een mens toch wel even doet nadenken ... jammer genoeg harde realiteit in sommige families.
Wat me wel stoorde aan het verhaal was het feit dat dit volledig vanuit de ik-persoon, de schrijver, werd neergepend. Er zou veel meer emotie in het verhaal kunnen gelegd worden door niet steeds met de ik-persoon te werken.
Tevreden dat ik het boek uiteindelijk toch heb uitgelezen, maar zal het niet direct aanraden aan andere leesfanaten ... jammer, want denk dat hier meer uit te halen was.
June 13, 2020
Goed qua sfeerschepping (Amsterdamse uitgever brengt samen met zijn vriendin en haar zoontje vakantie door in de Ardennen, in hetzelfde dorp als waar één van zijn auteurs woont) en intrigerend verhaal (een paar jaar geleden verdween in dat dorp een Nederlands meisje) maar toch een tegenvaller. Het vreemde was dat we hier te maken hadden met een ik-verteller die alles lijkt te weten. Schrijver probeert dat acceptabel te maken maar dat is niet gelukt. Recensenten schreven dat het einde wel verrassend was, ik bleef dus verder lezen, maar zo verrassend was het nu ook weer niet, of wel. Hoe dan ook, ik zou niet weten aan wie ik dat boek zou kunnen aanraden.
August 23, 2017
Frederik Baas, Dagboek uit de rivier.
Sommige boeken moet of wil je lezen voordat je weet dat dit is genomineerd, er diverse uitgebreide recensies oftewel samenvattingen verschijnen of dat je weet wie er achter het pseudoniem schuilgaat.
Helaas was dit biebboek niet voor de vakantie beschikbaar. Als je in één keer een dag kan doorlezen, geniet je nog meer van de fijnzinnige woordkeuze van dit bijna psychologische bedrieglijk eenvoudige verhaal dat toch onderhuids gaat zitten. Eén woord kan al een verwijzing zijn naar een volgende wending in dit boek. Recensies heb ik gelukkig vooraf niet geheel gelezen. Wie, wat, waar kunnen dan zelf worden ontdekt. Vooral het motief van dader en slachtoffer zijn verrassend.
Bijzonder aan dit boek, dat voor mij 'psychologische roman' zou mee mogen krijgen, is dat het originele verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief en soms alwetend: ‘Ze wisten toen nog niet dat ze die tijd werkelijk nodig zouden hebben’. De naam van de ik-persoon wordt niet genoemd. Wie ooit in de Ardennen is geweest, ziet de beschreven omgeving duidelijk voor zich. Er worden dag na dag beeldend de dagelijkse activiteiten beschreven van vier personen waarbij een onderhuidse – of ondergrondse? - spanning merkbaar wordt. Geen bloederige taferelen of grootse achtervolgingen en tòch voel je dat er een niet te vermijden verandering zit aan te komen.
‘Een rivier kan kilometerslang voortkabbelen en dan komt hij plots in een stroomversnelling, dan is hij ondieper en heeft het water minder ruimte, dan snelt het water over de keien.’
Deze zin is een goede weergave van hoe het boek is opgebouwd, hoe je als lezer de eerste traagheid van het verhaal ervaart en dan plots als de speurtocht in volle gang is, de wind aanwakkert en de gevallen bladeren meedrijvend op de stroom van het water als puzzelstukjes ineen vallen tot een opgeloste verrassende logigram.
Of zoals op de omslag Peter Buwalda opmerkt: Baas bouwt spanning en suggestie op zoals een bever een dam: gestaag, waterdicht, met een verbluffend resultaat.
Na het dichtslaan van dit boek waarin ruimte is voor eigen invulling en een mooie slotzin, zitten er twee vragen in mijn hoofd, hoever kun je gaan in bieden van hulp als dit ook in eigen belang of door gemis is en in hoeverre mag je iemand die op bepaalde punten hulp nodig heeft beschermen voor de buitenwereld en ook een eigen leven mag hebben?
Dit verhaal begint en eindigt met een vraag en een mededeling, ‘Ik weet nog dat haar zoontje vroeg: ‘Waar heeft u dat hondje gekocht? Het was in de woonkamer… ‘ / ‘Was het een misdaad? Was het hulp? …. Ik begon met schrijven.’
Begin met lezen! Ik lees ook een volgende Baas.
Of toch een volgende Mersbergen?
Sommige boeken moet of wil je lezen voordat je weet dat dit is genomineerd, er diverse uitgebreide recensies oftewel samenvattingen verschijnen of dat je weet wie er achter het pseudoniem schuilgaat.
Helaas was dit biebboek niet voor de vakantie beschikbaar. Als je in één keer een dag kan doorlezen, geniet je nog meer van de fijnzinnige woordkeuze van dit bijna psychologische bedrieglijk eenvoudige verhaal dat toch onderhuids gaat zitten. Eén woord kan al een verwijzing zijn naar een volgende wending in dit boek. Recensies heb ik gelukkig vooraf niet geheel gelezen. Wie, wat, waar kunnen dan zelf worden ontdekt. Vooral het motief van dader en slachtoffer zijn verrassend.
Bijzonder aan dit boek, dat voor mij 'psychologische roman' zou mee mogen krijgen, is dat het originele verhaal wordt verteld vanuit het ik-perspectief en soms alwetend: ‘Ze wisten toen nog niet dat ze die tijd werkelijk nodig zouden hebben’. De naam van de ik-persoon wordt niet genoemd. Wie ooit in de Ardennen is geweest, ziet de beschreven omgeving duidelijk voor zich. Er worden dag na dag beeldend de dagelijkse activiteiten beschreven van vier personen waarbij een onderhuidse – of ondergrondse? - spanning merkbaar wordt. Geen bloederige taferelen of grootse achtervolgingen en tòch voel je dat er een niet te vermijden verandering zit aan te komen.
‘Een rivier kan kilometerslang voortkabbelen en dan komt hij plots in een stroomversnelling, dan is hij ondieper en heeft het water minder ruimte, dan snelt het water over de keien.’
Deze zin is een goede weergave van hoe het boek is opgebouwd, hoe je als lezer de eerste traagheid van het verhaal ervaart en dan plots als de speurtocht in volle gang is, de wind aanwakkert en de gevallen bladeren meedrijvend op de stroom van het water als puzzelstukjes ineen vallen tot een opgeloste verrassende logigram.
Of zoals op de omslag Peter Buwalda opmerkt: Baas bouwt spanning en suggestie op zoals een bever een dam: gestaag, waterdicht, met een verbluffend resultaat.
Na het dichtslaan van dit boek waarin ruimte is voor eigen invulling en een mooie slotzin, zitten er twee vragen in mijn hoofd, hoever kun je gaan in bieden van hulp als dit ook in eigen belang of door gemis is en in hoeverre mag je iemand die op bepaalde punten hulp nodig heeft beschermen voor de buitenwereld en ook een eigen leven mag hebben?
Dit verhaal begint en eindigt met een vraag en een mededeling, ‘Ik weet nog dat haar zoontje vroeg: ‘Waar heeft u dat hondje gekocht? Het was in de woonkamer… ‘ / ‘Was het een misdaad? Was het hulp? …. Ik begon met schrijven.’
Begin met lezen! Ik lees ook een volgende Baas.
Of toch een volgende Mersbergen?
March 22, 2017
[Gelezen en gerecenseerd in het kader van de #hebbanbuzz - https://www.hebban.nl/recensies/anna-... ]
Frederik Baas, pseudoniem van Jan van Mersbergen, zet met Dagboek uit de rivier zijn eerste schreden op het thrillerpad. En hopelijk niet zijn laatste.
Dagboek uit de rivier is een prachtige vertelling, in een bedrieglijk eenvoudige stijl: fijngevoelig, een genot om te lezen voor wie houdt van mooie, zuivere schrijfsels. Hoe simpel het ook lijkt, er hangt een geladenheid omheen die je voortdrijft naar de laatste bladzijde. Je wilt erachter komen wat er gaande is (geweest) en wat er nog staat te gebeuren.
Barbara, haar zevenjarige zoon Rens en haar vriend Robbert brengen een week in de Ardennen door. Een van de auteurs van Robbert, die uitgever is, woont daar en werkt al jaren aan zijn tweede boek. De auteur en Barbara bedenken een spel om Rens buitenshuis te vermaken. Vier jaar geleden is in deze streek een meisje verdwenen. Haar ‘dagboek’ leidt tot een spannende speurtocht, die niet alleen Rens, maar ook de volwassenen bezighoudt. Wordt de grens tussen spel en realiteit overschreden?
We zien de gebeurtenissen door de ogen van de auteur, wiens naam onbekend blijft. Hij verwoordt ook de gedachtegang van Barbara, wat enerzijds bevreemdt, anderzijds effectief is. Er ontstaan misverstanden en verdenkingen, de onderlinge verhoudingen veranderen. Frederik Baas schetst een fantastisch mooi plaatje van de Ardennen, je waant je ter plaatse.
Het ‘spel’ kent een niet heel verrassende maar wel bijzondere afloop. Zoals het hele boek(je) bijzonder is: geen moord- en doodslag, gruwelijkheden, misdrijven of naarstig onderzoek door getroebleerde rechercheurs, maar een verfijnd en boeiend verhaal dat nauwelijks spannend wordt. Subtiele spanning, naar mijn smaak net té subtiel. Met een ietsje meer zou Dagboek uit de rivier dicht in de buurt van de vijf sterren gekomen zijn.
#hebbanbuzz
Frederik Baas, pseudoniem van Jan van Mersbergen, zet met Dagboek uit de rivier zijn eerste schreden op het thrillerpad. En hopelijk niet zijn laatste.
Dagboek uit de rivier is een prachtige vertelling, in een bedrieglijk eenvoudige stijl: fijngevoelig, een genot om te lezen voor wie houdt van mooie, zuivere schrijfsels. Hoe simpel het ook lijkt, er hangt een geladenheid omheen die je voortdrijft naar de laatste bladzijde. Je wilt erachter komen wat er gaande is (geweest) en wat er nog staat te gebeuren.
Barbara, haar zevenjarige zoon Rens en haar vriend Robbert brengen een week in de Ardennen door. Een van de auteurs van Robbert, die uitgever is, woont daar en werkt al jaren aan zijn tweede boek. De auteur en Barbara bedenken een spel om Rens buitenshuis te vermaken. Vier jaar geleden is in deze streek een meisje verdwenen. Haar ‘dagboek’ leidt tot een spannende speurtocht, die niet alleen Rens, maar ook de volwassenen bezighoudt. Wordt de grens tussen spel en realiteit overschreden?
We zien de gebeurtenissen door de ogen van de auteur, wiens naam onbekend blijft. Hij verwoordt ook de gedachtegang van Barbara, wat enerzijds bevreemdt, anderzijds effectief is. Er ontstaan misverstanden en verdenkingen, de onderlinge verhoudingen veranderen. Frederik Baas schetst een fantastisch mooi plaatje van de Ardennen, je waant je ter plaatse.
Het ‘spel’ kent een niet heel verrassende maar wel bijzondere afloop. Zoals het hele boek(je) bijzonder is: geen moord- en doodslag, gruwelijkheden, misdrijven of naarstig onderzoek door getroebleerde rechercheurs, maar een verfijnd en boeiend verhaal dat nauwelijks spannend wordt. Subtiele spanning, naar mijn smaak net té subtiel. Met een ietsje meer zou Dagboek uit de rivier dicht in de buurt van de vijf sterren gekomen zijn.
#hebbanbuzz
May 3, 2018
Vijf sterren bij VN ?
't zal Kerstmis geweest zijn denk ik.
't zal Kerstmis geweest zijn denk ik.
March 8, 2017
Mooi debuut!
Over de auteur:
Jan van Mersbergen is van oorsprong romanschrijver en debuteert onder het pseudoniem Frederik Baas in het thrillergenre met “Dagboek uit de rivier”.
Jan van Mersbergen debuteerde in 2001 met zijn roman De Grasbijter. Voor zijn roman Naar de overkant van de nacht (2011) kreeg hij de BNG Nieuwe Literatuurprijs. Het boek wordt in 2014 verfilmd. Van Mersbergen romans verschijnen onder andere in Engelse, Franse, Spaanse, Duitse, Turkse vertaling. In februari 2014 verscheen zijn roman De laatste ontsnapping.
Van Mersbergen koos voor een pseudoniem om zo vrijer te kunnen schrijven. In het Eindhovens Dagblad zei hij hierover: “Het geeft mij meer vrijheid tijdens het schrijven. Het is een vrij makkelijk en vlot geschreven boek, met explicietere zinnen dan in mijn romans toesta. Ik laat de verteller bijvoorbeeld precies uitleggen hoe de relatie is tussen Barbara, haar zoon en haar vriend. Ik ben misschien wel een van de strengste romanschrijvers; alles wat overbodig is, schrap ik. De lezer moet veel zelf invullen. Een thriller werkt meer volgens het stramien: ga maar lekker zitten en ik zal je het verhaal uit de doeken doen. Als schrijver neem je de lezer bij de hand.”
Achterflap:
Na een aantal moeilijke jaren met haar man en een ingewikkelde scheiding kan het leven opnieuw beginnen voor Barbara. Samen met Rens, haar zoon van zeven, en haar nieuwe vriend Robbert gaat ze in de zomervakantie een weekje naar de Ardennen. Robbert is uitgever en een van zijn auteurs woont al jaren in deze streek en werkt daar aan zijn tweede roman. Zijn eerste was een overweldigend succes en dat legt een enorme druk op het maken van de tweede. Ze bezoeken hem en al snel ontstaat er vriendschap tussen de auteur en Barbara. Samen verzinnen ze een spel om Rens bezig te houden. Er is al jaren een meisje vermist in de streek en op basis van dat gegeven maken ze een spannende speurtocht. De speurtocht blijkt echter al snel in de richting van de werkelijkheid te wijzen...
Frederik Baas verkent de grenzen van de illusie en maakt met zijn ogenschijnlijk eenvoudige taal en verhaal diepe indruk.
Mijn mening:
De cover gaf mij niet direct het idee met een thriller te maken te hebben, maar na het lezen van de achterflap en het stukje uit de krant, was mijn aandacht getrokken.
Het verhaal is geschreven vanuit een verteller. In het begin is niet duidelijk wie de persoon achter de verteller is, maar daar kom je gedurende het verhaal achter. En dat wil je ook, want Frederik Baas, weet meteen je aandacht te pakken en je nieuwsgierigheid te prikkelen.
Barbara en haar zoon Rens gaan met haar nieuwe vriend voor een korte vakantie naar de Ardennen. Barbara heeft een heftige scheiding achter de rug en heeft nog niet alles verwerkt. Een vakantie op, voor haar, onbekend terrein is de remedie om alle sores achter zich te laten en te kunnen genieten van de natuur en elkaar.
Robbert, de vriend van Barbara, is uitgever en via een auteur komen ze aan een huisje in de Ardenne. Het ligt niet ver van het huisje van de auteur vandaan. Barbara heeft de auteur al eens ontmoet op een feestje van de uitgeverij en kan het goed met hem vinden. Zijn eerste boek was een groot succes een heuse bestseller. Hij is bezig met zijn tweede boek, maar kampt nu met een schrijversblok en komt er niets meer uit zijn vingers.
Om Rens bezig te houden, hij is zijn oplader van zijn tablet vergeten, heeft Barbara een speurtocht voor hem gemaakt. Jaren geleden is er een meisje in het gebied vermist geraakt en dat is de basis voor de speurtocht. Samen met de auteur en zijn hond gaan ze op onderzoek uit en komen erg dicht bij de waarheid.
Het is geen thriller zoals alle anderen, géén rechercheur, nagelbijtende scenes of bloederige taferelen, maar wel een opbouwende spanning. Frederik Baas laat je kennis maken met de hoofdpersonen en je leert ze echt kennen. De familieband tussen moeder en zoon, de relatie tussen geliefden, de onderlinge verhoudingen worden goed uitgediept. Het verhaal bouwt langzaam op en steeds wil je als lezer weten wat er gaande is. Er komen voorzetjes in het boek voor, die je verder doen lezen, want je wilt gewoon weten hoe het zit. Zelfs de speurtocht ervaarde ik als een spannend spel, waar je in meegenomen wordt.
Erg knap debuut, het was helaas maar een kortverhaal, dus in een weekend was het boek uit. Ik hoop op een nieuwe en langere thriller!
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 4
Spanning: 4
Psychologie: 5
Plot: 4
Dagboek van de rivier krijgt een dik verdiende 4,5 ster!
Over de auteur:
Jan van Mersbergen is van oorsprong romanschrijver en debuteert onder het pseudoniem Frederik Baas in het thrillergenre met “Dagboek uit de rivier”.
Jan van Mersbergen debuteerde in 2001 met zijn roman De Grasbijter. Voor zijn roman Naar de overkant van de nacht (2011) kreeg hij de BNG Nieuwe Literatuurprijs. Het boek wordt in 2014 verfilmd. Van Mersbergen romans verschijnen onder andere in Engelse, Franse, Spaanse, Duitse, Turkse vertaling. In februari 2014 verscheen zijn roman De laatste ontsnapping.
Van Mersbergen koos voor een pseudoniem om zo vrijer te kunnen schrijven. In het Eindhovens Dagblad zei hij hierover: “Het geeft mij meer vrijheid tijdens het schrijven. Het is een vrij makkelijk en vlot geschreven boek, met explicietere zinnen dan in mijn romans toesta. Ik laat de verteller bijvoorbeeld precies uitleggen hoe de relatie is tussen Barbara, haar zoon en haar vriend. Ik ben misschien wel een van de strengste romanschrijvers; alles wat overbodig is, schrap ik. De lezer moet veel zelf invullen. Een thriller werkt meer volgens het stramien: ga maar lekker zitten en ik zal je het verhaal uit de doeken doen. Als schrijver neem je de lezer bij de hand.”
Achterflap:
Na een aantal moeilijke jaren met haar man en een ingewikkelde scheiding kan het leven opnieuw beginnen voor Barbara. Samen met Rens, haar zoon van zeven, en haar nieuwe vriend Robbert gaat ze in de zomervakantie een weekje naar de Ardennen. Robbert is uitgever en een van zijn auteurs woont al jaren in deze streek en werkt daar aan zijn tweede roman. Zijn eerste was een overweldigend succes en dat legt een enorme druk op het maken van de tweede. Ze bezoeken hem en al snel ontstaat er vriendschap tussen de auteur en Barbara. Samen verzinnen ze een spel om Rens bezig te houden. Er is al jaren een meisje vermist in de streek en op basis van dat gegeven maken ze een spannende speurtocht. De speurtocht blijkt echter al snel in de richting van de werkelijkheid te wijzen...
Frederik Baas verkent de grenzen van de illusie en maakt met zijn ogenschijnlijk eenvoudige taal en verhaal diepe indruk.
Mijn mening:
De cover gaf mij niet direct het idee met een thriller te maken te hebben, maar na het lezen van de achterflap en het stukje uit de krant, was mijn aandacht getrokken.
Het verhaal is geschreven vanuit een verteller. In het begin is niet duidelijk wie de persoon achter de verteller is, maar daar kom je gedurende het verhaal achter. En dat wil je ook, want Frederik Baas, weet meteen je aandacht te pakken en je nieuwsgierigheid te prikkelen.
Barbara en haar zoon Rens gaan met haar nieuwe vriend voor een korte vakantie naar de Ardennen. Barbara heeft een heftige scheiding achter de rug en heeft nog niet alles verwerkt. Een vakantie op, voor haar, onbekend terrein is de remedie om alle sores achter zich te laten en te kunnen genieten van de natuur en elkaar.
Robbert, de vriend van Barbara, is uitgever en via een auteur komen ze aan een huisje in de Ardenne. Het ligt niet ver van het huisje van de auteur vandaan. Barbara heeft de auteur al eens ontmoet op een feestje van de uitgeverij en kan het goed met hem vinden. Zijn eerste boek was een groot succes een heuse bestseller. Hij is bezig met zijn tweede boek, maar kampt nu met een schrijversblok en komt er niets meer uit zijn vingers.
Om Rens bezig te houden, hij is zijn oplader van zijn tablet vergeten, heeft Barbara een speurtocht voor hem gemaakt. Jaren geleden is er een meisje in het gebied vermist geraakt en dat is de basis voor de speurtocht. Samen met de auteur en zijn hond gaan ze op onderzoek uit en komen erg dicht bij de waarheid.
Het is geen thriller zoals alle anderen, géén rechercheur, nagelbijtende scenes of bloederige taferelen, maar wel een opbouwende spanning. Frederik Baas laat je kennis maken met de hoofdpersonen en je leert ze echt kennen. De familieband tussen moeder en zoon, de relatie tussen geliefden, de onderlinge verhoudingen worden goed uitgediept. Het verhaal bouwt langzaam op en steeds wil je als lezer weten wat er gaande is. Er komen voorzetjes in het boek voor, die je verder doen lezen, want je wilt gewoon weten hoe het zit. Zelfs de speurtocht ervaarde ik als een spannend spel, waar je in meegenomen wordt.
Erg knap debuut, het was helaas maar een kortverhaal, dus in een weekend was het boek uit. Ik hoop op een nieuwe en langere thriller!
Schrijfstijl: 5
Originaliteit: 4
Spanning: 4
Psychologie: 5
Plot: 4
Dagboek van de rivier krijgt een dik verdiende 4,5 ster!
April 22, 2018
Dagboek uit de rivier is het thrillerdebuut van Frederik Baas, een pseudoniem van de auteur Jan van Mersbergen. Van Mersbergen heeft voor die andere naam gekozen, omdat hij dan vrijer zou kunnen schrijven, maar ook benieuwd was of hij een boek als dit zou kunnen schrijven. Onder zijn eigen naam debuteerde hij in 2001 met de roman De grasbijter, dat in dat jaar werd genomineerd voor de Debuutprijs. Ook publiceert hij onder andere in ruim vijftig kranten, week- en maandbladen en op websites. Zijn boeken worden vertaald in negen landen.
Ze heeft een paar moeilijke jaren achter zich liggen, maar met haar nieuwe vriend Robbert en haar zevenjarige zoon Rens wil ze een nieuw leven beginnen. In de zomervakantie gaan ze een weekje naar de Ardennen om daar een korte vakantie door te brengen. Robbert, die uitgever is, wil een auteur die hij onder zijn hoede heeft, er in de buurt woont en aan een tweede roman werkt, bezoeken. Samen met Barbara en Rens zoekt hij de man op en tussen de auteur en Barbara ontstaat een goede band. Een jaren eerder vermist meisje vormt de basis voor een speurtocht die ze voor Rens bedenken. Ze realiseren zich niet dat dit de waarheid erg dicht benadert.
Het verhaal in Dagboek uit de rivier wordt verteld vanuit het perspectief van één persoon, de schrijver wiens naam onbekend blijft. Deze schrijver kan in feite daarom gezien worden als een verhalenverteller. Want wat hij te vertellen heeft, is namelijk al geweest. Het aantal personages dat in het verhaal voorkomt, blijft beperkt tot vier, dus blijft het overzichtelijk. De lezer weet aldoor waar hij aan toe is. Met dat beperkt aantal personen weet de auteur overigens een boeiend en origineel verhaal neer te zetten waarin het spanningsveld per bladzijde toe lijkt te nemen.
Omdat de lezer vanaf de eerste bladzijde wil weten wat er gebeurd is, en wat er nog gaat gebeuren, verveelt het boek geen moment en voel je je als het ware betrokken bij de personages. Dat het lijkt of er ieder moment wat gaat gebeuren, is goed voor de spanning, die overigens zienderogen toeneemt naarmate de ontknoping dichterbij komt. Baas weet de lezer geregeld op het verkeerde been te zetten in een verhaal dat ook nog eens een verrassend einde kent.
Dagboek uit de rivier is in een eenvoudige en vlotte stijl geschreven en is een goed voorbeeld van een verhaal waarin het motto 'niets is wat het lijkt' op een bijzonder goede manier verwerkt is. De beeldende beschrijving van de omgeving (de Ardennen) zorgt er mede voor dat je het verhaal als levensecht ervaart. Dat is knap. Van Mersbergen weet natuurlijk hoe hij een boek moet schrijven, maar om een thriller in elkaar te zetten is vaak toch weer anders. Maar, hoewel onder de naam Frederik Baas, hij lijkt dit zonder moeite voor elkaar gekregen te hebben. Want Dagboek uit de rivier is een bijzonder sterke debuutthriller.
Ze heeft een paar moeilijke jaren achter zich liggen, maar met haar nieuwe vriend Robbert en haar zevenjarige zoon Rens wil ze een nieuw leven beginnen. In de zomervakantie gaan ze een weekje naar de Ardennen om daar een korte vakantie door te brengen. Robbert, die uitgever is, wil een auteur die hij onder zijn hoede heeft, er in de buurt woont en aan een tweede roman werkt, bezoeken. Samen met Barbara en Rens zoekt hij de man op en tussen de auteur en Barbara ontstaat een goede band. Een jaren eerder vermist meisje vormt de basis voor een speurtocht die ze voor Rens bedenken. Ze realiseren zich niet dat dit de waarheid erg dicht benadert.
Het verhaal in Dagboek uit de rivier wordt verteld vanuit het perspectief van één persoon, de schrijver wiens naam onbekend blijft. Deze schrijver kan in feite daarom gezien worden als een verhalenverteller. Want wat hij te vertellen heeft, is namelijk al geweest. Het aantal personages dat in het verhaal voorkomt, blijft beperkt tot vier, dus blijft het overzichtelijk. De lezer weet aldoor waar hij aan toe is. Met dat beperkt aantal personen weet de auteur overigens een boeiend en origineel verhaal neer te zetten waarin het spanningsveld per bladzijde toe lijkt te nemen.
Omdat de lezer vanaf de eerste bladzijde wil weten wat er gebeurd is, en wat er nog gaat gebeuren, verveelt het boek geen moment en voel je je als het ware betrokken bij de personages. Dat het lijkt of er ieder moment wat gaat gebeuren, is goed voor de spanning, die overigens zienderogen toeneemt naarmate de ontknoping dichterbij komt. Baas weet de lezer geregeld op het verkeerde been te zetten in een verhaal dat ook nog eens een verrassend einde kent.
Dagboek uit de rivier is in een eenvoudige en vlotte stijl geschreven en is een goed voorbeeld van een verhaal waarin het motto 'niets is wat het lijkt' op een bijzonder goede manier verwerkt is. De beeldende beschrijving van de omgeving (de Ardennen) zorgt er mede voor dat je het verhaal als levensecht ervaart. Dat is knap. Van Mersbergen weet natuurlijk hoe hij een boek moet schrijven, maar om een thriller in elkaar te zetten is vaak toch weer anders. Maar, hoewel onder de naam Frederik Baas, hij lijkt dit zonder moeite voor elkaar gekregen te hebben. Want Dagboek uit de rivier is een bijzonder sterke debuutthriller.
March 14, 2017
Frederik Baas is het pseudoniem van Jan van Mersbergen. Sinds 2001 zijn er 7 romans van hem verschenen, waarvan er meerdere prijzen hebben gewonnen. Dagboek uit de rivier is zijn eerste thriller.
De omslag is ontworpen door Roald Triebels, wiens omslag voor het boek van Jonathan Safran Foer 'Extreem luid en ongelooflijk dichtbij' de titel Mooiste boekomslag van 2005 won.
Robbert is uitgever. Hij heeft een relatie met Barbara, officemanager bij een bouwbedrijf. Samen met Robbert en haar zoon, Rens, gaan ze op vakantie in de Ardennen. Hier woont ook de verteller van het verhaal. Hij heeft geen naam, maar is beroemd na het succes van zijn eerste boek. Nu heeft hij last van een writer's block.
Om Rens bezig te houden zet Barbara samen met de schrijver een speurtocht voor hem uit op zoek naar een meisje, Emma, dat jaren geleden is verdwenen. Langzaam komen ze dichterbij de waarheid.
Het boek is geschreven in een mooie stijl. Korte hoofdstukken met prachtige beschrijvingen van zowel de omgeving als de emoties van de hoofdpersonen. "Ze zag dat vakantie eigenlijk niets meer is dan een paar veterschoenen waarvan de veters niet vastgeknoopt zitten."
Het verrassende aan het verhaal is dat het wordt verteld vanuit een verteller. Hij is de schrijver waarover wordt gesproken. Zijn naam is onbekend, maar hij is heel duidelijk beschreven. Je leert hem kennen en zijn (on)zekerheden. Hij kampt met een writer's block. De uitgever hijgt figuurlijk in zijn nek met de vraag hoever het staat met zijn nieuwe boek. Hij heeft zich op zijn onderzoek naar het vermiste meisje geworpen om maar niet aan zijn schrijfwerk te hoeven denken. Ook Barbara wordt prachtig neergezet. Een moeder die uit een slechte relatie komt en haar zoon tegen alles wil beschermen. Haar moeder-zijn geeft haar de kracht om haar angsten te overwinnen. En Robbert, de uitgever, een man die veel dingen zakelijk benadert, maar oprecht houdt van Barbara. Hij is veel met zijn manuscripten bezig en laat daardoor weinig emotie zien.
Langzaam zie je de relaties zich verdiepen. Frederik neemt ons mee in een traag opgebouwde zoektocht, zowel een werkelijke speurtocht naar het meisje als de innerlijke gevechten in vooral Barbara en de schrijver, die tenslotte eindigt in een zeer goed doordacht einde, die de lezer op het verkeerde been zet.
De omslag is ontworpen door Roald Triebels, wiens omslag voor het boek van Jonathan Safran Foer 'Extreem luid en ongelooflijk dichtbij' de titel Mooiste boekomslag van 2005 won.
Robbert is uitgever. Hij heeft een relatie met Barbara, officemanager bij een bouwbedrijf. Samen met Robbert en haar zoon, Rens, gaan ze op vakantie in de Ardennen. Hier woont ook de verteller van het verhaal. Hij heeft geen naam, maar is beroemd na het succes van zijn eerste boek. Nu heeft hij last van een writer's block.
Om Rens bezig te houden zet Barbara samen met de schrijver een speurtocht voor hem uit op zoek naar een meisje, Emma, dat jaren geleden is verdwenen. Langzaam komen ze dichterbij de waarheid.
Het boek is geschreven in een mooie stijl. Korte hoofdstukken met prachtige beschrijvingen van zowel de omgeving als de emoties van de hoofdpersonen. "Ze zag dat vakantie eigenlijk niets meer is dan een paar veterschoenen waarvan de veters niet vastgeknoopt zitten."
Het verrassende aan het verhaal is dat het wordt verteld vanuit een verteller. Hij is de schrijver waarover wordt gesproken. Zijn naam is onbekend, maar hij is heel duidelijk beschreven. Je leert hem kennen en zijn (on)zekerheden. Hij kampt met een writer's block. De uitgever hijgt figuurlijk in zijn nek met de vraag hoever het staat met zijn nieuwe boek. Hij heeft zich op zijn onderzoek naar het vermiste meisje geworpen om maar niet aan zijn schrijfwerk te hoeven denken. Ook Barbara wordt prachtig neergezet. Een moeder die uit een slechte relatie komt en haar zoon tegen alles wil beschermen. Haar moeder-zijn geeft haar de kracht om haar angsten te overwinnen. En Robbert, de uitgever, een man die veel dingen zakelijk benadert, maar oprecht houdt van Barbara. Hij is veel met zijn manuscripten bezig en laat daardoor weinig emotie zien.
Langzaam zie je de relaties zich verdiepen. Frederik neemt ons mee in een traag opgebouwde zoektocht, zowel een werkelijke speurtocht naar het meisje als de innerlijke gevechten in vooral Barbara en de schrijver, die tenslotte eindigt in een zeer goed doordacht einde, die de lezer op het verkeerde been zet.
March 23, 2017
#hebbanbuzz
Dagboek uit de rivier - Frederik Baas
Rens op speurtocht
De mooie kaft van het boek zorgde ervoor dat ik nieuwsgierig was naar dit boek. Ook omdat het verhaal zich afspeelt in België, in de Ardennen. Nadat ik de achterkant van dit boek had gelezen, wou ik meer weten. Vinden ze het meisje terug? Hoe vinden ze haar? Lukt het om de schrijver zijn 2de boek te schrijven?
Er zijn 4 personages in het boek: Barbara, Rens, Robbert en de schrijver. Geleidelijk aan leer je de personages beter kennen. Rens is het zoontje van Barbara die samen is met Robbert, zijn stiefvader. De schrijver zijn naam weten we niet, hij heeft wel een hondje: Clint, die regelmatig met fazanten aan komt lopen.
Emma, een meisje van 25 met een beperking, is verdwenen. Op een dag gaan Barbara, Rens en de schrijver zwemmen en vinden ze briefjes van een meisje. Zouden ze van Emma zijn? Er wordt een zoektocht gestart en onderweg vinden ze aanwijzingen.
Wie heeft haar iets aangedaan? Is het iemand die ze kent? Iemand die jij kent? Je geliefde misschien?
Het boek leest vlot en wordt spannender naar het einde toe. Een onverwacht einde. Dagboek uit een rivier is echt een aanrader.
Dagboek uit de rivier - Frederik Baas
Rens op speurtocht
De mooie kaft van het boek zorgde ervoor dat ik nieuwsgierig was naar dit boek. Ook omdat het verhaal zich afspeelt in België, in de Ardennen. Nadat ik de achterkant van dit boek had gelezen, wou ik meer weten. Vinden ze het meisje terug? Hoe vinden ze haar? Lukt het om de schrijver zijn 2de boek te schrijven?
Er zijn 4 personages in het boek: Barbara, Rens, Robbert en de schrijver. Geleidelijk aan leer je de personages beter kennen. Rens is het zoontje van Barbara die samen is met Robbert, zijn stiefvader. De schrijver zijn naam weten we niet, hij heeft wel een hondje: Clint, die regelmatig met fazanten aan komt lopen.
Emma, een meisje van 25 met een beperking, is verdwenen. Op een dag gaan Barbara, Rens en de schrijver zwemmen en vinden ze briefjes van een meisje. Zouden ze van Emma zijn? Er wordt een zoektocht gestart en onderweg vinden ze aanwijzingen.
Wie heeft haar iets aangedaan? Is het iemand die ze kent? Iemand die jij kent? Je geliefde misschien?
Het boek leest vlot en wordt spannender naar het einde toe. Een onverwacht einde. Dagboek uit een rivier is echt een aanrader.
July 13, 2023
In de vakantie neem ik - ter ontspanning - al eens een thriller tot mij.
Thrillers hebben dat meer: alles draait om de ontknoping, liefst met een verrassende wending, alles ervoor is dan aanloop. Hier drijft auteur Frederik Baas het wel erg ver: pas halverwege het boek krijgen we het motorisch moment waarop alles demarreert. Tot dan gebeurt er quasi niks, is het wachten en de kale leegte doorbijten.
Van dan af zit je in een klassieke Amerikaanse weekendfilm, helaas wat ongeloofwaardig en raar.
De drie sterren verdient deze roman enkel en alleen door de sterke onvoorspelbare plottwist.
Toch verkies ik het vroegere werk van van Mersbergen, de man achter het pseudoniem Baas.
Thrillers hebben dat meer: alles draait om de ontknoping, liefst met een verrassende wending, alles ervoor is dan aanloop. Hier drijft auteur Frederik Baas het wel erg ver: pas halverwege het boek krijgen we het motorisch moment waarop alles demarreert. Tot dan gebeurt er quasi niks, is het wachten en de kale leegte doorbijten.
Van dan af zit je in een klassieke Amerikaanse weekendfilm, helaas wat ongeloofwaardig en raar.
De drie sterren verdient deze roman enkel en alleen door de sterke onvoorspelbare plottwist.
Toch verkies ik het vroegere werk van van Mersbergen, de man achter het pseudoniem Baas.
August 4, 2018
The strange thing about this book, and the reason I didn't give it more stars, is that there is a very odd combination of an omniscient narrator, with that narrator being one of the characters. So he is often busy telling about something which really he could not know, which is strange. I suppose the idea is that he was told about those events later, but that really didn't work for me. Having said that, I enjoyed the book, it carried me along, the characters were believable and so were the twists to the plot.
November 20, 2021
2 sterren
Geen echte (literaire) thriller, meer een contemporary roman, waardoor ik met verkeerde verwachtingen aan dit boek begonnen ben. Personages boeiden me weinig. Plot kon mijn aandacht niet vasthouden. En niet geloofwaardig dat één personage zoveel details kon vertellen, details van situaties waar hij geeneens bij was geweest, gedachten, intenties en gevoelens van derden. Gelukkig is het een kort boek.
Characters 5
Atmosphere 5
Writing Style 2
Setup 3
Plot 6
Intrigue 3
Logic 4
Enjoyment 2
Narration 3
Geen echte (literaire) thriller, meer een contemporary roman, waardoor ik met verkeerde verwachtingen aan dit boek begonnen ben. Personages boeiden me weinig. Plot kon mijn aandacht niet vasthouden. En niet geloofwaardig dat één personage zoveel details kon vertellen, details van situaties waar hij geeneens bij was geweest, gedachten, intenties en gevoelens van derden. Gelukkig is het een kort boek.
Characters 5
Atmosphere 5
Writing Style 2
Setup 3
Plot 6
Intrigue 3
Logic 4
Enjoyment 2
Narration 3
June 21, 2018
Erg spannend maar het eind is heel erg afgeraffeld en niet in de 'slow burner' stijl, terwijl de rest van het boek dat wel is. Jammer, want het concept is erg goed en het eind was mooi, maar kwam te abrupt en snel.
October 12, 2021
Bijzonder boek. Zou het geen thriller willen noemen maar een plotgedreven roman waarin de spanning langzaam wordt opgevoerd. Verrassend slot.
Het is een uniek en origineel verhaal met mooie sfeervolle beschrijvingen van het landschap in de Ardennen.
Het is een uniek en origineel verhaal met mooie sfeervolle beschrijvingen van het landschap in de Ardennen.
May 11, 2024
Lekker lezend thriller-debuut. Verhaal over vermist meisje in de Ardennen is origineel, ook omdat het in de ik-vorm is geschreven en die ik ook alwetend is, dus ook weet wat elders wordt gezegd. Het plot had iets sterker gekund, maar wel een verrassend slot.
May 12, 2017
Geen vlot verhaal...
June 4, 2017
A bit of a slow start, but a surprising ending
August 8, 2017
leuk boek met een toch wel verrassend einde
June 2, 2018
Luisterboek, middendeel was wel spannend
August 5, 2018
Stijl kan me niet boeien. Te langdradig. Nog geen 30 blz gelezen
September 17, 2018
Aardig, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Jan (van Mersbergen, want die is het) zich wel heel erg door Herman Koch heeft laten inspireren...
Displaying 1 - 30 of 47 reviews