Οι Σειρήνες της Αλεξάνδρειας

by François Weerts, Αριάδνη Μοσχονά (Translator)

Ο εικοσιπεντάχρονος δημοσιογράφος Αντουάν Νταγιέζ μαθαίνει τελείως αναπάντεχα ότι κληρονόμησε από τον παππού του την "Αλεξάνδρεια", ένα μπαρ στις Βρυξέλλες, που είναι ταυτοχρόνως και οίκος ανοχής.

Βρισκόμαστε στο 1984, σ' ένα Βέλγιο σε κρίση: εργοστάσια κλείνουν, δημόσια έργα εγκαταλείπονται, ανεργία... Ωστόσο, η πόλη λάμπει τις νύχτες στη γειτονιά με τους μικρούς κακόφημους δρόμους, εκεί που τα κορίτσια εκτίθενται στις φωτισμένες βιτρίνες.

Σ' αυτήν ακριβώς τη γειτονιά η Μεμέ Ταρτίν, η ηλικιωμένη βοηθός των κοριτσιών που εργάζονται στην "Αλεξάνδρεια", βρίσκεται δολοφονημένη· νεοναζί επιτίθενται στο μπαρ, παραβιάζουν πόρτες, τα κάνουν γυαλιά-καρφιά, απειλούν και τραυματίζουν την πατρόνα της "Αλεξάνδρειας". Θα εμφανιστούν όμως και άτομα από το χώρο της εθνικιστικής φλαμανδικής ακροδεξιάς που ζητούν από τον Αντουάν επίμονα, αλλά και βίαια, κάποια έγγραφα που ισχυρίζονται ότι κατείχε ο παππούς του. Και τότε, ο νονός που ελέγχει την περιοχή προσφέρει την προστασία του στον νεαρό δημοσιογράφο...

Ο Αντουάν, με τη διπλή ιδιότητα του ρεπόρτερ και του κληρονόμου, ερευνά την υπόθεση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και η πρόκληση μεγάλη. Ψάχνοντας το παρελθόν, που φτάνει ώς τα σκοτεινά χρόνια της Γερμανικής Κατοχής, ανακαλύπτει οικογενειακά μυστικά και ψέματα που πρέπει να εξηγήσει, να κατανοήσει και -ίσως- να συγχωρήσει.

Ο Francois Weerts οδηγεί με δεξιοτεχνία, γοργό ρυθμό και φλεγματικό χιούμορ, τον ήρωά του σ' αυτόν το λαβύρινθο όπου διαπλέκονται το έγκλημα, η πολιτική αλλά και ο έρωτας στο πρόσωπο της ωραίας Σονιά, σ' ένα συναρπαστικό νουάρ που ανατρέπει τις βεβαιότητες και φωτίζει μοναδικά το παρόν και το παρελθόν της μεγάλης ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει το νήμα που συνδέει τους συνεργάτες των Γερμανών με τους σύγχρονους εθνικιστές.

Οι "Σειρήνες της Αλεξάνδρειας" εντάσσονται στη μεγάλη παράδοση των νουάρ μυθιστορημάτων, αυτών που προβάλλουν την προσωπική μοίρα σ' ένα αστικό κοινωνικό πλαίσιο, στο οποίο τα βάσανα και οι ελπίδες, κοινά ή προσωπικά, σαρώνονται από τον δυνατό άνεμο της Ιστορίας.

Genres: Fiction

312 pages, Paperback

First published January 1, 2008

About the author

Nationalité : Belgique

Journaliste belge établi à Waterloo, François Weerts a longtemps usé ses semelles au parquet et dans les cours d'assises.

Ancien de La Dernière Heure - pour qui il a couvert les tueries du Brabant - puis de L'Instant, le journaliste belge publie aux éditions Actes Sud Les Sirènes d'Alexandrie, son premier roman.

Reviews

[Magda · Rating 4 out of 5]

Στην αρχή θέλει λίγο υπομονή, δεν είναι πολύ ωραία γραμμένο, αλλά σιγά σιγά αποκτά ρυθμό, οπότε εντάξει. Μ άρεσε που δεν ακολουθεί το απλοϊκό στυλ μιας πλοκής μυστηρίου (καλός-κακος, έγκλημα-λυση), αλλά παρουσιάζει μια περιπλοκότητα στην αφήγηση κ για αυτό τα 4 αστ. Υπάρχουν κάποιες μεταφραστικές αστοχίες κατά τη γνώμη μου, αλλά τέλος πάντων. Ο γιος του Στράους είχε παντρευτεί Εβραία με αποτέλεσμα ο συνθέτης να προσπαθεί να έχει καλές σχέσεις με τους ναζί κοκ. Σε βάζει σε σκέψεις πάντως η ιστορία της "Αλεξάνδρειας" για τη διαχείριση του παρελθόντος, για την επιβολή και επίδειξη εξουσίας, για τα ανυπέρβλητα αδιέξοδα κλπ

[Fotis Ips · Rating 3 out of 5]

Ενώ είχε ωραία βάση και θα μπορούσε να απογειωθεί γενικά σαν ιδέα, κάπου θεωρώ ότι σαν ροή ιστορίας και υπόθεσης έμεινε σε χαμηλό επίπεδο. Σε επίπεδο μη πειστικό για να το θέσω καλύτερα, κι όχι τόσο ώριμο.

Έχει ωραία γραφή βέβαια, αν και οι χαρακτήρες μου φάνηκαν κάπως επίπεδοι και σε σημεία βαρετοί.

[Ingrid Fasquelle · Rating 3 out of 5]

On m'avait "chaudement" recommandé Les Sirènes d'Alexandrie. Peut-être attendais-je trop de ce roman, peut-être me suis-je fait de fausses idées suite à la lecture d'une quatrième de couverture très prometteuse (ou tapageuse), ou peut-être suis-je davantage attirée par les polars plus musclés ou plus tape à l'oeil, qu'importe... Je n'ai pas été immédiatement "séduite" par ce roman qui se démarque totalement des polars habituels. Pas séduite mais pas déçue non plus car la plume de François Weerts est habile et incisive. L'ensemble est bien écrit, très bien écrit même, ce qui m'a encouragée (et je m'en félicite maintenant) à poursuivre ma lecture, à progresser, chapitre après chapitre, dans l'ambiance glauque et dérangeante des mystères de l'Alexandrie. Car c'est bel et bien de mystères dont il est question dans ce roman noir qui dérange. Dès les premières pages, l'auteur annonce la couleur et plante le décor. Dès les premières pages, le lecteur plonge dans un univers épais, gras, poisseux, où tout est trouble, comme les secrets qui entourent le bar de l'Alexandrie et le passé de Maurits Daillez, le grand-père d'Antoine. Les descriptions du quartier, en pleine mutation architecturale, de la vie nocturne et de sa faune bigarrée ne font que renforcer le malaise. Il y a dans ces pages une atmosphère incroyablement oppressante sur fond de montée de l'extrême-droite et de nationalisme flamand... Les personnages (surtout les femmes) sont attachants. L'intrigue est incroyablement bien ficelée. Tout est là pour faire prendre la sauce et pourtant, elle n'a pas pris pour moi, ou du moins, elle n'a pris qu'au 3/4 de ma lecture, là où l'histoire s'emballe, là où l'auteur se décide enfin à lever le voile sur les heures sombres d'une Belgique sous l'Occupation. J'aurais aimé plus d'action, c'est sûr. J'aurais aimé des révélations moins franches, distillées avec un peu plus de parcimonie comme pour "épargner" la flamande que je suis. Peut-être... Ce qui est sûr, c'est qu'en refermant ce livre, je n'avais plus vraiment envie de revendiquer mon sentiment d'appartenance à la communauté flamande. La vérité, sous cette lumière trop crue, n'est pas belle à voir et c'est certainement ce qui dérange le plus...

[Valeriane · Rating 5 out of 5]

Une chose est sûre, je suis fan de la collection Actes Noirs de chez Actes Sud!
Découverte (et créée) via la série Millenium, cette édition de romans noirs est simplement jolie et agréable. La collection propose aussi deux format : un grand, comme pour Millenium, et un petit, comme pour ce livre-ci. Mon souhait, là, tout de suite, avoir toute la collection... (oki je vais stopper mes élans intempestifs et compulsifs d'achats...)
Je vais plutôt m'attarder sur le contenu de ce livre, qui en vaut vraiment la peine!


1984, Bruxelles, quartier nord. Antoine Daillez, un journaliste, hérite d'un lieu de plaisir, l'Alexandrie. Alors qu'il n'a pas encore découvert le bar, il est appelé pour couvrir une sombre affaire. Une dame retrouvée écrasée sur la voie ferrée. Drôle de coîncidence, il apprend que cette femme est la vieille locataire de l'Alexandrie. Quelques jours plus tard, c'est la tenancière du bar qui se fait agresser par des skinheads, à la recherche de documents. Quel mystère se cache derrière l'Alexandrie et le passé du grand-père d'Antoine? L'homme va mener son enquête.

L'auteur nous entraine dans une ambiance noire et lugubre, à la manière des polar US des années 50. Je ne suis pas spécialiste... mais plongé dans les sirènes, on ressent une atmosphère particulière. On vole de rebondissements en rebondissements. Impossible de lacher les pages de ce roman! Une intrigue bien ficelée, des personnages auxquels on s'attache, un Bruxelles Nord d'avant... Une lecture que je conseille à tous les fans de policier.

[Gaelle Brunotte · Rating 4 out of 5]

Pas mal ce livre qui se passe à Bruxelles!