நட்பும் நம்படிக்கையும் களமிறங்கும்போது கூடவே துரோகமும் இறங்கிவிடுகிறது. ஒவ்வொரு காலகட்டங்களிலும் மனிதம் தம்மை உணரும்போதோ, திரும்பி பார்க்கின்ற போதோ சுவாரசியங்களினூடே துரோகமும் களை போன்று தெரியும். அதற்காக வருந்தாது பிடுங்கியெறிந்துவிட்டுச் செல்வதில்தாம் வாழ்க்கை இருக்கிறது.
V. Irai Anbu (Tamil: வெ. இறையன்பு) is an IAS Officer, writer, educator, social activist and motivational speaker. He is the current Chief Secretary of Tamil Nadu Government .
Irai Anbu has been a motivational speaker and hosted a show named Kalloori Kaalangal ( Tamil: கல்லூரி காலங்கள் ) in DD Pothigai in which he shared his experiences about his college life. He has written more than 150 books.
Book 64 of 2021 புத்தகம் : துரோகச் சுவடுகள் எழுத்தாளர் : வெ.இறையன்பு இ.ஆ.ப பதிப்பகம் : நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் (பி) லிட்… பக்கங்கள் : 88 நூலங்காடி : ஈரோடு புத்தக கண்காட்சி
💫உலகம் தோன்றிய நாள்தொட்டு, துரோகத்தால் தன் உயிரையும் , நாட்டையும் இழந்தவர்கள் பலர் .
💫அந்த கதைகளின் தொகுப்பே இந்தப் புத்தகம் . இயேசு பிரானில் தொடங்கி , புத்தர் , ஜுலியஸ் சீஸர் , தமிழ் மக்களுக்கு மிகவும் பரிச்சியமான பொன்னியின் செல்வனில் வரும் ஆதித்த கரிகாலனுக்கு இழைக்கப்பட்ட துரோகம் வரை அனைத்தும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது .
💫“வேலி மேய்ந்த வயல்கள் “ என்னும் தலைப்பில் அப்போது பாரத பிரதமராக இருந்த திருமதி. இந்திரா காந்தி அம்மையார் , தனது பாதுகாவலர் இருவரால் ( பீந்த் சிங்க் மற்றும் சத்வந்த் சிங்க் ) கொல்லப்படுகிறார் . இந்த கட்டுரையை படிக்கும் போது , வந்த நினைவலையை பகிர்ந்து கொள்கிறேன் .
💫இயக்குனர் சிகரத்தின் “கல்யாண அகதிகள் “ படத்தில் ஒரு காட்சி . அம்முலு (சரிதா) என்னும் கதாபாத்திரம் , தனக்கு நேர்ந்த ஏமாற்றத்தை தாங்க முடியாமல் , தற்கொலை செய்ய முடிவு செய்வாள் , அப்போது தொலைக்காட்சியில் பிரதமரின் கொலை செய்தியை பார்ப்பாள் . தான் எடுக்கும் தற்கொலை முடிவு எவ்வளவு அபத்தமானது என உணர்வாளர். அம்முலு தன் மனதை மாற்றிக் கொண்டு தனது தோழிகளுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதாக காட்டியிருப்பார். ஏனோ, இம்மாதிரி படங்கள் இப்போது வருவதில்லை ( 1 அல்லது 2 படங்கள் , ஒரு வருடத்தில் வந்தால் அதிசயம் ) . திரைப்படத்தை பார்த்துவிட்டு தற்கொலை எண்ணம் வருவது தான் அதிகம் . (திருமதி . காந்தி அவர்களின் அரசியல் குறித்த விமர்சனம் இங்கு வேண்டாம் )
புத்தகங்களை படிப்போம் , பயன் பெறுவோம், புத்தகங்களால் இணைவோம் , பல வேடிக்கை மனிதரைப் போலே , நான் வீழ்வேனென்று நினைத்தாயோ – மகாகவி
இந்த நூலில் மீண்டும் மீண்டும் எதிரொலிக்கும் புத்திசாலி, விசுவாசி, துரோகி, களங்கமில்லாதவர் என்ற சொற்கள் வெறும் இலக்கிய அலங்காரங்கள் அல்ல, மாறாக மனித நடத்தையின் சமூகவியல் மற்றும் உளவியல் பரிமாணங்களை ஆழமாக தொடும் கருத்தியல் ஆயுதங்கள். இந்த வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் சமூகத்தில் வெவ்வேறு அடுக்குகளில் வெவ்வேறு விதமாக உள்வாங்கப்படுகின்றன, விளங்கப்படுகின்றன, மேலும் நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை ஆராய்வது அவசியம்.
புத்திசாலி என்ற சொல் நவீன சமூகத்தில் ஒரு உயர்ந்த மதிப்பாக கருதப்படுகிறது, ஆனால் எழுத்தாளர் இதை வேண்டுமென்றே குறைத்து மதிப்பிடுகிறார். இது ஒரு தைரியமான நிலைப்பாடு. சமூகவியல் நோக்கில் பார்க்கும்போது, கல்வியறிவு பெற்ற நடுத்தர வர்க்கம் புத்திசாலித்தனத்தை வெற்றிக்கான முதன்மை கருவியாகவே பார்க்கிறது. தேர்வுகளில் மதிப்பெண்கள், போட்டித் தேர்வுகளில் தரவரிசை, வேலையில் உயர்வு என்று புத்திசாலித்தனம் அளவிடப்படுகிறது. ஆனால் பாமர மக்களோ புத்திசாலித்தனத்தை வேறு விதமாக அணுகுகிறார்கள். அவர்களுக்கு புத்திசாலித்தனம் என்பது தந்திரம், சூழ்ச்சி, சுயநலமான கணக்குப் போக்கு ஆகியவற்றுடன் இணைந்த ஒன்றாக தெரிகிறது. "அவன் ரொம்ப புத்திசாலி, யாரையும் நம்பாதே" என்ற எச்சரிக்கை தமிழ் கிராமங்களில் சகஜம். இறையன்பு இந்த இரண்டாவது புரிதலுக்கு நெருக்கமாக நிற்கிறார் என்பது அவரது நூலின் ஆச்சர்யமான அம்சம்.
விசுவாசி என்ற சொல் உளவியல் ரீதியாக மிகவும் சிக்கலானது. விசுவாசம் என்பது உறவுகளின் அடித்தளம், ஆனால் அதே நேரத்தில் பலவீனத்தின் அடையாளமாகவும் கருதப்படுகிறது நவீன தனிமனித சமூகத்தில். படித்தவர்கள் விசுவாசத்தை ஒரு மாறும் மதிப்பாக பார்க்கிறார்கள், சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாற்றிக்கொள்ளக்கூடியது என்று நம்புகிறார்கள். அவர்களுக்கு விசுவாசம் என்பது ஒப்பந்தம் போன்றது, நிபந்தனைகள் மாறினால் மாற்றிக்கொள்ளலாம். ஆனால் பாமர மக்களுக்கு விசுவாசம் என்பது முழுமையானது, பிரிக்க முடியாதது. ஒரு நண்பனுக்கு, குடும்பத்திற்கு, தலைவனுக்கு விசுவாசம் காட்டுவது என்பது அவர்களது அடையாளத்தின் ஒரு பகுதி. எழுத்தாளர் இந்த இரண்டாவது புரிதலை உயர்த்திப் பிடிக்கிறார், அது நூலின் நிறையாக அமைகிறது. ஆனால் குறையாக, அவர் விசுவாசத்தின் இருண்ட பக்கத்தை, குருட்டு விசுவாசம் எப்படி சுரண்டலுக்கு வழிவகுக்கிறது என்பதை போதுமான அளவு ஆராயவில்லை.
துரோகி என்ற சொல் சமூகத்தில் மிகப்பெரிய களங்கமாக, ஒரு தீண்டத்தகாத அடையாளமாக செயல்படுகிறது. உளவியல் ரீதியாக பார்க்கும்போது, துரோகம் என்பது நம்பிக்கையின் மீதான தாக்குதல், உறவுகளின் அடித்தளத்தை உடைக்கும் செயல். ஆனால் துரோகம் என்று எதை அழைப்பது என்பதில்தான் சமூகவியல் சிக்கல் ஒளிந்திருக்கிறது. படித்தவர்களுக்கு துரோகம் என்பது சட்ட ரீதியான விஷயம், ஒப்பந்தத்தை மீறுதல், வாக்குறுதியை காப்பாற்றாமல் போதல். ஆனால் பாமர மக்களுக்கு துரோகம் என்பது மிகவும் உணர்ச்சிகரமானது, தார்மீகமானது. ஒருவர் பசியால் துடித்தபோது உதவவில்லை என்றால் அது துரோகம், நெருக்கடியான நேரத்தில் பக்கத்தில் இல்லாமல் போனால் அது துரோகம். இறையன்பு இரண்டாவது புரிதலில் நிற்பதால், அவரது நூல் பாமர மக்களின் இதயத்தை நேரடியாக தொடுகிறது, அது ஆச்சர்யமானது. ஆனால் அசிங்கமான விஷயம் என்னவென்றால், நூல் துரோகத்தை இருமை எதிர்வாக மட்டுமே காட்டுகிறது, துரோகத்திற்கு வழிவகுக்கும் சூழ்நிலைகளையோ, அமைப்புரீதியான காரணங்களையோ ஆராயாமல் விட்டுவிடுகிறது.
களங்கமில்லாதவர் என்ற சொல் தூய்மையின் உருவகம், ஒரு இலட்சியம். சமூகவியல் ரீதியாக இது மிக உயர்ந்த மதிப்பாக கருதப்படுகிறது, ஆனால் நடைமுறையில் அடைய முடியாத ஒன்றாகவே இருக்கிறது. படித்தவர்கள் களங்கமற்ற தன்மையை ஒரு தொழில்முறை பண்பாக பார்க்கிறார்கள், ஊழல் இல்லாமை, நேர்மை, வெளிப்படைத்தன்மை என்று வரையறுக்கிறார்கள். ஆனால் பாமர மக்களுக்கு களங்கமற்றவர் என்பது முழு வாழ்க்கையிலும் தவறு செய்யாதவர், எல்லா உறவுகளிலும் நேர்மையாக இருப்பவர், எந்த சமரசத்திற்கும் இடம்கொடுக்காதவர். இறையன்பு இந்த இரண்டாவது, கிட்டத்தட்ட புனிதத் தன்மை கொண்ட புரிதலை முன்வைக்கிறார். இதில் நிறை என்னவென்றால், அது ஒரு உயர்ந்த தார்மீக தரத்தை வலியுறுத்துகிறது, ஆனால் குறை என்னவென்றால், அது மனிதர்களை சாதாரண பலவீனங்கள் கொண்டவர்களாக அல்ல, கிட்டத்தட்ட தெய்வங்களாக சித்தரிக்க முயல்கிறது.
இந்த நான்கு சொற்களும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து ஒரு தார்மீக பிரபஞ்சத்தை உருவாக்குகின்றன நூலில். புத்திசாலித்தனம் குறைவானது, விசுவாசம் உயர்ந்தது, துரோகம் கண்டிக்கத்தக்கது, களங்கமற்ற தன்மை இலட்சியம் என்ற இருமை வகைப்பாடு மிக எளிமையானது, அதனால்தான் பாமர மக்களுக்கு நேரடியாக பாய்கிறது. ஆனால் படித்தவர்களுக்கு இந்த எளிமை ஒரு பலவீனமாக தெரியலாம், ஏனென்றால் வாழ்க்கை இவ்வளவு எளிய இருமைகளில் அடங்காது என்பது அவர்களின் அனுபவம். ஒருவர் ஒரே நேரத்தில் புத்திசாலியாகவும் விசுவாசியாகவும் இருக்க முடியாதா? விசுவாசம் சில நேரங்களில் தவறான நபருக்கு காட்டப்படும்போது துரோகமாக மாறாத��? களங்கமற்றவராக இருக்க முயல்வதே ஒருவகை அகந்தை அல்லவா? இப்படிப்பட்ட நுணுக்கமான கேள்விகளுக்கு நூல் இடம் கொடுக்காதது அதன் மிகப்பெரிய குறை.
உளவியல் நோக்கில் பார்க்கும்போது, இந்த நான்கு சொற்களும் வெவ்வேறு மனநிலைகளை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. புத்திசாலித்தனம் பகுத்தறிவின் விளைவு, விசுவாசம் உணர்ச்சியின் வெளிப்பாடு, துரோகம் உறவு முறிவின் அறிகுறி, களங்கமற்ற தன்மை சுய-நியாயப்படுத்தலின் முயற்சி. மனிதர்கள் இந்த நான்கு நிலைகளுக்கும் இடையில் தொடர்ந்து ஊசலாடுகிறார்கள், ஆனால் நூல் அவர்களை நிரந்தர வகைகளில் அடைத்துவிட முயல்கிறது. இது உளவியல் ரீதியாக துல்லியமற்றது, ஆனால் இலக்கியத்திற்கு அவசியமான எளிமைப்படுத்தல் என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
சமூகவியல் ரீதியாக இந்த சொற்கள் வர்க்க பிளவுகளை வெளிப்படுத்துகின்றன. நடுத்தர வர்க்கம் புத்திசாலித்தனத்தை மதிக்கிறது, ஏனென்றால் அது அவர்களது சமூக இடத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. உழைக்கும் வர்க்கம் விசுவாசத்தை மதிக்கிறது, ஏனென்றால் அவர்களிடம் வேறு மூலதனம் இல்லை, உறவுகள் மட்டுமே அவர்களது பாதுகாப்பு. துரோகம் எல்லா வர்க்கங்களுக்கும் வெறுக்கத்தக்கது, ஆனால் அதன் வரையறை மாறுபடுகிறது. களங்கமற்ற தன்மை என்பது மேல் வர்க்கத்தின் சலுகை, ஏனென்றால் உயிர்வாழ சமரசம் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் அவர்களுக்கு குறைவு. இறையன்பு இந்த வர்க்க பிளவுகளை நேரடியாக குறிப்பிடவில்லை, ஆனால் அவரது சொற்தேர்வே அதை மறைமுகமாக வெளிப்படுத்துகிறது, இது ஆச்சர்யமானது.
நூலின் மிகப்பெரிய அசிங்கம் என்னவென்றால், அது ஒரு தார்மீக போதனை நூலாக மாறுவதை தவிர்க்கத் தவறுகிறது. விசுவாசம் நல்லது, துரோகம் கெட்டது என்ற செய்தி மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தப்படுவது வாசகர்களை குழந்தைகளாக நடத்துவது போல் தெரிகிறது. வாழ்க்கையின் சாம்பல் நிழல்களை, தார்மீக குழப்பங்களை, நல்ல நோக்கங்களுடன் செய்யப்படும் தவறுகளை நூல் கையாள்வதில்லை. ஒவ்வொரு பாத்திரமும் தெளிவாக நல்லவராகவோ கெட்டவராகவோ இருக்கிறார்கள், இந்த எளிமைப்படுத்தல் இலக்கியத்திற்கு அவமானம்.
ஆனால் மறுபுறம், நூலின் மிகப்பெரிய ஆச்சர்யம் என்னவென்றால், இந்த எளிமை எப்படி ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதுதான். தத்துவார்த்த சிக்கல்கள் எதுவும் இல்லாமல், நேரடியான மொழியில், எளிமையான கதையில், எழுத்தாளர் மனிதர்களின் அடிப்படை பலவீனத்தை அம்பலப்படுத்துகிறார். நாம் எல்லோரும் புத்திசாலிகளாக இருக்க விரும்புகிறோம், ஆனால் விசுவாசிகளாக இருக்க தயாராக இல்லை, ஏனென்றால் அது நம்மை பலவீனமாக்கும் என்று பயப்படுகிறோம். இந்த உண்மையை வெளிப்படையாக சொல்லும் தைரியம் பாராட்டத்தக்கது.
படித்தவர்கள் இந்த நூலை படிக்கும்போது அதன் எளிமையை குறையாக கருதலாம், ஆனால் பாமர மக்கள் அதன் நேர்மையை நிறையாக பார்ப்பார்கள். இதுதான் இலக்கியத்தின் முரண், வாழ்க்கையின் சிக்கலை எப்படி எளிமையாக சொல்வது என்பதுதான் எழுத்தாளரின் சவால். இறையன்பு இந்த சவாலை எளிமையின் பக்கம் தேர்ந்தெடுத்து சமாளிக்கிறார், அது சரியா தவறா என்று வாசகர்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். நூல் நமக்கு கொடுக்கும் செய்தி தெளிவானது, ஆனால் வாழ்க்கை கொடுக்கும் பாடங்கள் எப்போதும் தெளிவாக இருப்பதில்லை, அதுதான் இந்த நூலின் வரம்பும் வலிமையும்.
வாசகர்களை சிந்திக்க வைப்பதை விட, ஒரு குறிப்பிட்ட முடிவுக்கு அழைத்துச் செல்லும் முயற்சி தெளிவாக தெரிகிறது. இருப்பினும், தமிழ் இலக்கியத்தில் தார்மீக மதிப்புகளை நேரடியாக பேசும் நூல்கள் குறைவாக இருக்கும் இந்த காலகட்டத்தில், இந்த முயற்சி மதிக்கத்தக்கது. நூல் சொல்ல விரும்புவது முக்கியமானது, ஆனால் அதை சொல்லும் விதம் மேலும் முதிர்ச்சியடைய வேண்டியிருக்கிறது.
நேர்மறை எண்ணங்களை மாணவர்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் தன் பேச்சாலும் எழுத்துக்களாலும் புகுத்தி நல்வழிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும் அய்யா வே.இறையன்பு அவர்கள் துரோகச் சுவடுகள் என்ற எதிர்மறை தலைப்பில் இந்த புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார்.
மனிதர்களின் சுயநலம், பேராசையால் பிறக்கும் துரோகம் என்ற அரக்கன் எவரையும் விட்டதில்லை. மாபெரும் பேரரசுகள், வீரர்கள், மகான்கள், பெருந்தலைவர்கள், சாதாரண மனிதர்கள் வரை அனைவரும் இந்த துரோகத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்பதனை இதிகாசக் கதைகள், புராணக் கதைகள், மகான்களின் வாழ்க்கையில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சிகள், வரலாற்றுச் சம்பவங்கள், நிகழ்காலச் சம்பவங்கள், தன் நண்பர்கள் மற்றும் சகப்பணியாளர்கள் வாழ்க்கையில் நடந்தவை, தன் வாழ்க்கையில் நடந்தவை என பல்வேறு துரோகச் சம்பவங்களை கட்டுரை வடிவில் நமக்கு கொடுத்துயிருக்கிறார். துரோகங்களை வகைப்படுத்தி அதற்கேற்றாற் போல் கதைகளையும் சம்பவங்களையும் கொடுத்திருப்பது ஆசிரியரின் தனித்துவம். மேலும்...
மனிதன் தோன்றிய போது கொடுக்கப்பட்ட உயிருடன் - நட்பு +உறவு வாழ்நாளை சொர்கக்மாகுகின்றன , இதற்கு நேர் எதிராக பொறாமை + துரோகம் ஆகியவை வாழ்க்கையை நரகமாகிவிடுகின்றன . வாழும் அடுத்த நொடி நிச்சயம் இல்லாத நிலையில், அதை சொர்க்கமாகவோ - நரகமாகவோ செலவு செய்வது நம் கையில். துரோகங்கள் நமக்கு விட்டு செல்வது படிப்பினையாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும் அது நாம் பூமியில் வாழும் காலங்களை கடத்தி செல்ல அனுமதிப்பது சரியல்ல .
மனிதன் கடந்து வந்த வாழ்வு `வரலாறு` . வரலாறு இரத்தத்தால் எழுதப்பட்டது என்பதில் எந்த ஒரு சந்தேகமும் இல்லை, அதை நாம் அறிந்து சரியான இலக்கை நோக்கி பாயும் ஈட்டிபோல இருக்க வேண்டும்..
துரோகங்கள் வரலாற்றில் விட்டு சென்ற சுவடுகள் ஏராளம் அதை மைய புள்ளியாக வைத்து இன்றைய வாழ்க்கை முறையில் எவ்வாறு துரோகங்களை கடந்து சிறப்பாக செயல்படுவது பற்றி, நம் மனதில் அழுந்த பதியவைப்பது இந்நூலின் சிறப்பு .
English translated : When humans came into existence, the life given to them became heavenly through friendship and relationships. In contrast, jealousy and betrayal turn life into hell. In a state where the next moment of life is uncertain, whether we make it heavenly or hellish is in our hands.
Betrayals should serve only as lessons for us. Allowing them to dictate the time we spend on Earth is not right. The life that humans have lived is history. There is no doubt that history has been written with blood. Knowing this, we should be like a spear that charges toward the right target.
History holds countless traces of betrayals left behind. Using these as focal points, this book emphasizes how to overcome betrayals and perform exceptionally in today’s way of life, embedding these lessons deeply in our minds