Aan enkele leuke oude woorden als vélocipède en het beschrijven van oudere gebruiken merkte ik dat Bert Dekimpe geschiedkundige is. Je krijgt een idee van het leven van jonge meisjes in een streng katholiek pensionaat in de 19de eeuw. Ik geloof vrijwel alle onmenselijke details, want ook ik heb in een katholieke school gezeten en de echo’s klinken luid. Dit boek zal volgens mij vooral pubermeisjes aanspreken. Ik las een heel traditionele roman, met een chronologisch verteld verhaal (en dat mag), maar ook de stijl van schrijven is vrij ouderwets. Het stoorde me dat Bert Dekimpe nogal veel uitleg geeft aan de lezer. Wellicht bang dat die bepaalde zaken niet zou snappen. Maar voor de rest biedt dit boek een fijn spookverhaal, zoals ik al zei, voor jongere meisjes dus.
Gewoon een leuk, goed, entertained boek. Heb ‘m heel graag gelezen op zomerse avonden bij de vuurschaal (en geen bladzijde gedacht om ‘m er in te gooien 🙂)