Մակեդոնացի արձակագիր Դեյան Տրայկովսկու Դավաճանություն վեպը սիրո և կրքի, պատվի ու պարտականության, հայրենի հողի ու նրա հանդեպ պատասխանատվության՝ այդպես էլ չհստակվող և դրա պատճառով ողբերգություն պայմանավորող հոգեբանական դեգերումների պատմություն է:
մոտ մեկ տարուց ավել ա, ինչ ուզում էի կարդալ։ վերնագիրը շատ էի հավանել, դե կազմի մասին էլ բան չասեմ ^_^
շատ մեծ հիասթափություն ապրեցի, նենց անկապն էր չեք պատկերացնի։ ոչ մի իմաստ, ոչ մի հետաքրքրություն, էն ա որ գնում էր էլի։ ձև ա մի քանի օրից ընդհանրապես չհիշեմ։ եսիմ, ես խորհուրդ չեմ տա կարդալ (((
Տրակոսվու «Դավաճանությունը» վերցրեցի էն մտքով, որ դե հիմա մի դեբիլություն էլ էս պիտի լինի, կարդամ տենամ ինչ ա, շպրտեմ: Բայց կարող ա էս գիրքը գրկած քնել: Գազան սյուժե, թույն շարադրում, կլանող ոճ... Մի խոսքով կարդալու գիրք: