โยเซฟิเนอ นักร้องสาวหรือประชากรหนู และเรื่องสั้นคัดสรรอื่นๆ

by Franz Kafka, ถนอมนวล โอเจริญ (translator), มานิตา ส่งเสริม (Illustrator)

รวมเรื่องสั้นสุดคลาสสิคของ ฟรันซ์ คาฟคา นักเขียนชาวยิว ผู้ฝากผลงานไว้ให้โลกจารึกอย่าง เมตามอร์โฟซิส, การสอบความของสุนัขตนหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตจากการรมแก๊สในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

ในเล่มนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้น
คำพิพากษา

ช่างเครื่อง

แดนลงทัณฑ์

หมอชนบท

รายงานสำหรับสมาคมวิชาการ

โยเซฟิเนอ นักร้องสาวหรือประชากรหนู

Genres: Short Stories

137 pages, Paperback

First published January 1, 1924

About the author

Franz Kafka was a German-speaking writer from Prague whose work became one of the foundations of modern literature, even though he published only a small part of his writing during his lifetime. Born into a middle-class Jewish family in Prague, then part of the Austro-Hungarian Empire, Kafka grew up amid German, Czech, and Jewish cultural influences that shaped his sense of displacement and linguistic precision. His difficult relationship with his authoritarian father left a lasting mark, fostering feelings of guilt, anxiety, and inadequacy that became central themes in his fiction and personal writings.
Kafka studied law at the German University in Prague, earning a doctorate in 1906. He chose law for practical reasons rather than personal inclination, a compromise that troubled him throughout his life. After university, he worked for several insurance institutions, most notably the Workers Accident Insurance Institute for the Kingdom of Bohemia. His duties included assessing industrial accidents and drafting legal reports, work he carried out competently and responsibly. Nevertheless, Kafka regarded his professional life as an obstacle to his true vocation, and most of his writing was done at night or during periods of illness and leave. Kafka began publishing short prose pieces in his early adulthood, later collected in volumes such as Contemplation and A Country Doctor. These works attracted little attention at the time but already displayed the hallmarks of his mature style, including precise language, emotional restraint, and the application of calm logic to deeply unsettling situations. His major novels The Trial, The Castle, and Amerika were left unfinished and unpublished during his lifetime. They depict protagonists trapped within opaque systems of authority, facing accusations, rules, or hierarchies that remain unexplained and unreachable. Themes of alienation, guilt, bureaucracy, law, and punishment run throughout Kafka’s work. His characters often respond to absurd or terrifying circumstances with obedience or resignation, reflecting his own conflicted relationship with authority and obligation. Kafka’s prose avoids overt symbolism, yet his narratives function as powerful metaphors through structure, repetition, and tone. Ordinary environments gradually become nightmarish without losing their internal coherence. Kafka’s personal life was marked by emotional conflict, chronic self-doubt, and recurring illness. He formed intense but troubled romantic relationships, including engagements that he repeatedly broke off, fearing that marriage would interfere with his writing. His extensive correspondence and diaries reveal a relentless self-critic, deeply concerned with morality, spirituality, and the demands of artistic integrity. In his later years, Kafka’s health deteriorated due to tuberculosis, forcing him to withdraw from work and spend long periods in sanatoriums. Despite his illness, he continued writing when possible. He died young, leaving behind a large body of unpublished manuscripts. Before his death, he instructed his close friend Max Brod to destroy all of his remaining work. Brod ignored this request and instead edited and published Kafka’s novels, stories, and diaries, ensuring his posthumous reputation.
The publication of Kafka’s work after his death established him as one of the most influential writers of the twentieth century. The term Kafkaesque entered common usage to describe situations marked by oppressive bureaucracy, absurd logic, and existential anxiety. His writing has been interpreted through existential, religious, psychological, and political perspectives, though Kafka himself resisted definitive meanings. His enduring power lies in his ability to articulate modern anxiety with clarity and restraint.

Reviews

[Ehsan'Shokraie' · Rating 4 out of 5]

نقش هنرمند در جامعه چه تعریفی دارد؟آیا هنر به افراد صلاحیتی می بخشد که فراتر از آنچه هستند..هنری که عرضه می کنند و حرفه ای که نماینده آن هستند..باشند؟آیا صرف هنر و محبوبیت،فرد را دارای تمایز از دیگران می کند؟
بی شک هنرمندان محبوب تر از دیگران،شناخته شده تر از سایرین اند،محبوبیت شغلی اما هرگز نمی تواند متضمن جایگاه والای انسانی یک فرد باشند..زمانی می توان به دیگران به عنوان رهنما و یا شاید قهرمان در جوامعی که چهره ها بیش از کلمات خواننده دارند نگریست که هنرمند تنها هنرمند نباشد،هنرمندی که سوای هنر خود بداند،بخواند بشناسد و دیدی روشن و منطقی و وجدانی آگاه داشته باشد‌.به او می توان رجوع کرد..تا که تنها صدای جامعه باشد..در جوامع اغلب هنرمندی محبوب است که در آثار خود بازتاب تاثیر اجتماع را متبلور کند. به دنبال هنرمندی که این چنین نبوده و نیست و انتظار سردمداری جامعه از  او اشتباه بزرگیست،در برداشتی کلی تر می توان چنین گفت هر گاه در هر شرایطی آنچه و آنکس که انسان را از تفکر بازدارد در خطاست..قهرمانی برای مردمی که خود نمی اندیشند و مطالعه نمی کنند وجود ندارد..در دیگران نمی بایست که به دنبال آنچه خود آرزو داریم بشنویم بگردیم..که تنها حاصل آن گمراهی ست..بت سازی و قهرمان سازی از یک انسان ثمره ای جز غفلت و نا امیدی نخواهد داشت..هر انسان در جایگاه خود می تواند فکر کند،بزرگترین سلاح هر انسان در حیات خویش تفکر است و بس..
_بدبخت ملتی که قهرمان ندارد
گالیله:نه،بدبخت ملتی که به قهرمان نیاز دارد.

[Nawara H. · Rating 4 out of 5]

เขียนแบบเต็มเหนี่ยวไว้ที่นี่จ้ะ
http://themomentum.co/the-review-kafk...

.
โยเซฟิเนอ นักร้องสาวหรือประชากรหนู ที่เป็นชื่อเรื่องของเล่มนี้ และเป็นเรื่องสั้นเรื่องสุดท้ายในชีวิตของคาฟคา ดูคล้ายจะเป็นจดหมายลาตายของเขา อีกทั้งตั้งคำถามต่อคุณค่าของศิลปะไปพร้อมกัน หลายส่วนของเรื่องตอกย้ำว่า หนูโยเซฟิเนอไม่ได้มีความสามารถการร้องเพลงแตกต่างจากหนูตัวอื่นๆ แต่เป็นโยเซฟิเนอเองที่เชื่อมั่นในพรสวรรค์ของตน พร้อมกับแรงสนับสนุนของเหล่าหนูที่เห็นคุณค่าของเสียงเพลงนี้ และเพื่อจะรักษาความสมบูรณ์แบบของการร้องเพลงไว้ โยเซฟิเนอจึงเลือกจากไปอย่างลึกลับพร้อมกับความทรงจำของชาวเมืองที่จดจำเธอได้น้อยลงๆ ดูเหมือนคาฟคาจะไม่ยี่หระว่าความตายจะลบล้างสิ่งที่เขาสร้างสรรค์มา แต่กาลเวลาก็ได้พิสูจน์แล้วว่า ผลงานอันจัดเจนของเขายังคงเป็นที่กล่าวถึงอยู่เสมอ
.

นอกจากเรื่องสั้นทั้งหมดจะเป็นเหมือนแผนที่ศึกษาเส้นทางชีวิตและความคิดของคาฟคา องค์ประกอบร่วมอีกอย่างหนึ่งคงเป็นการที่ตัวละครจากแทบทุกเรื่องคล้ายเป็นผู้สังเกตการณ์อยู่ห่างๆ และย่องจากมาเงียบๆ เสมอ ทั้งคาร์ลที่การดำรงอยู่ของเขาบนเรือไม่ก่อให้เกิดอะไร ครั้นแล้วก็ลงเรือขึ้นฝั่งไปอย่างราบรื่น, การแยกตัวเองเป็นคนนอกของลิงที่มีวิวัฒนาการกว่าลิงด้วยกัน แต่ก็ไม่ใช่คนอย่างสมบูรณ์, หรือนักสำรวจในเรื่อง แดนลงทัณฑ์ ที่เดินทางไปยังเกาะแห่งนั้นและจากไปโดยไม่ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงอะไร การเข้ามา-จากไปอย่างเงียบเชียบของตัวละครเหล่านี้คงไม่ต่างจากการที่คาฟคาส่องกล้องทางไกลเข้าไปชะโงกมองชีวิตตัวเองในช่วงเวลาต่างๆ แล้วถ่ายทอดเป็นเรื่องราว กลบร่องรอยความจริงบางส่วน เปิดเผยความรู้สึกสุดหยั่งที่เรียกร้องการถอดรหัสเพื่อไขความเข้าใจ จนกลายเป็นความจริงที่ถูกเจือจาง แต่ความคลุมเครือราวกับเดินวนกลับไปกลับมาในจิตใจไม่สิ้นสุดเช่นนี้ไม่ใช่หรือที่เป็นเสน่ห์ในงานของคาฟคา จนทำให้ความมืดมน ไร้ทางออก ไม่มีคำอธิบายที่ชัดแจ้งคือลายเซ็นที่น่าจดจำ

[Woraphol Thawornwaranon · Rating 4 out of 5]

นอกจาก คำพิพากษา และ รายงานสำหรับสมาคมวิชาการ ที่เรารู้สึกว่าเรื่องแรกนั้นคาฟคานำเสนอออกมาอย่างชัดเจนเกินไป ขณะที่เรื่องหลังก็เข้าใจง่ายกระทั่งเสน่ห์พร่องหาย เรื่องที่เหลือในรวมเรื่องสั้นชุดนี้ล้วนแล้วแต่คลุมเครือ ไม่ปลอดภัยและหลอกหลอนอย่างน่าประทับใจ โดยในบรรดาทั้งหมดนั้น แดนลงทัณฑ์ คือเรื่องที่เราชอบมากที่สุด ความย้อนแย้งในการกระทำของตัวละครนักเดินทางในตอนสุดท้ายเป็นอะไรที่ทำให้เราย้อนมาสำรวจตัวเองว่าเราคือตัวละครตัวนี้หรือไม่ในสังคมปัจจุบัน

[Nalanda · Rating 4 out of 5]

อ่านจบตั้งแต่ต้นปี 2017 ละ ขอพูดถึงอะไรหน่อยละกัน


ช่างเครื่องในคาฟคา เรื่องสั้นช่างเครื่อง

เช่นเดียวกับนิยายเรื่อง ปราสาท (Das Schloss, 1926) ตัวละครของคาฟคามักมีพื้นที่อันถูกร้อยรัดจำกัดอยู่ใต้ภูเขาน้ำแข็ง เรามักหาได้รู้รูปโฉมทางกายภาพตัวละครเท่าใดนัก แม้กระทั่งชีวประวัติพื้นหลังตัวละครก็แทบจะเลือนราง ทรงจำและความชอบ ปมทางจิต พื้นที่ของตัวละครในการแสดงเรื่องเหล่านี้ถูกจำกัดอย่างน่าอึดอัด ทว่ากลับทำให้ตัวละครมีความลึกพอๆ กับตัวละครในนิยายอันมีพื้นที่การแสดงสิ่งเหล่านี้ออกมาอย่างเต็มเปี่ยม โดยนิยายเรื่องนี้และเรื่องสั้นอันจะกล่าวถึงนั้น จัดอยู่ในเรื่องแต่งประเภท Anti-plot ในความหมายของการปฏิเสธพล๊อตนี้หาใช่ไร้พล๊อตแต่อย่างใด หากคือหาใช่เป็นเรื่องที่มีพล๊อตตามขนบเรื่องแต่งตามปรกติ เรื่องสั้น ช่างเครื่อง นี้เป็นต้นร่างของนิยายที่เขียนไม่จบของคาฟคา: Amerika

ในส่วนเรื่องสั้น เรารู้เพียงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของตัวละครตอนเปิดเรื่อง นั่นคือ คาร์ล รอสมันน์ เด็กหนุ่มสิบหกปีผู้ถูกพ่อแม่ส่งตัวมาอเมริกา เพราะโดนสาวใช้ปลุกปล้ำจนนางตั้งท้อง เรื่องสั้นขนาด 30 หน้านี้เล่าเหตุการณ์ไม่ถึงหนึ่งวัน เป็นฉากอยู่บนเรือที่เข้าเทียบท่ามหานครนิวยอร์ก แน่นอน เรื่องราวไม่ออกไปไหนนอกจากอยู่บนเรือ ทั้งๆ ที่จะได้ออกจากเรือเสียที แต่ก็ไม่ได้ออกเพราะลืมร่มไว้ในเรือ นี่เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งในเรื่องนี้ และทำให้เรารู้สึกได้ถึงความกังวลบางอย่างที่คาอยู่ในลิ้นแต่พูดไม่ออก ประมาณว่า บ้านไฟไหม้แล้วต้องรีบไปดับไฟ แต่วาบคิดอะไรได้บางอย่างแต่ไม่รู้ว่าคืออะไร ก็เลยต้องหยุดคิดให้ได้ว่ามันคืออะไร โดยที่บ้านยังไฟไหม้อยู่ ซึ่งบรรยากาศจะเป็นเช่นนี้ตลอดทั้งเรื่อง นั่นคือ เมื่อคาร์ล รอสมันน์ลืมร่มไว้ในเรือ เขาจึงวิ่งไปขอร้องเพื่อนให้ช่วยเฝ้ากระเป๋าเดินทางของเขา (ซึ่งเราจะเจอตัวละคร ‘เพื่อน’ นี้ครั้งเดียว) แหละนี่เป็นสาเหตุต่อมาเมื่อกลับลงไปในเรือ เขาดันหลงทางจนบังเอิญเจอช่างเครื่องประจำเรือในห้องๆ หนึ่ง จากนั้นก็คุยกันยาว (บ้างก็ไม่เข้าประเด็นอะไรเลย) แน่นอน ทำให้เสียเวลาไปเรื่อยๆ อันก่อเกิดความกังวลเรื่องกระเป๋าที่ฝากไว้ข้างบนเรือขึ้นอีก กระทั่งคุยจนถึงปัญหาชีวิตของช่างเครื่องประจำเรือที่ตำแหน่งของเขาจะว่างในอีกไม่ช้า แล้วอยู่ดีๆ ตัวเอกก็ต้องมาติดพันกับเรื่องราวนี้ คือการเข้าไปห้องการเงินกับช่างเครื่องเพื่อร้องเรียนความไม่เป็นธรรม จากนั้นบทสนทนายืดยาดก็เกิดขึ้นราวกับเป็นเหตุการณ์ไต่สวนอันน่าเบื่อ ทว่ามีอีกตัวละครที่ชื่อ ยาคอบ ซึ่งเป็นสมาชิกวุฒิสภาเข้ามาในห้อง ขณะเดียวกันที่ตัวเอกบอกชื่อของตัวเอง (คาร์ล รอสมันน์) ยาคอบก็ทำท่ายินดีและบอกว่าเป็นลุงของตัวเอก ซึ่งมาเจอกันโดยบังเอิญ ปรากฏว่ากัปตันและเจ้าหน้าที่ในเรือมีอาการเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน และลุงผู้นี้เองได้เข้ามาทำให้เรื่องเดินต่อไป โดยผลสุดท้ายช่างเครื่องก็อาจต้องยอมรับชะตากรรม ขณะที่อยู่บนเรือเล็กเพื่อขึ้นฝั่ง มีเหตุการณ์คนชุลมุนในห้องการเงินอย่างหนาแน่น และเรื่องก็จบลงบนเรือเล็กกลางคลื่นที่มุ่งเข้าฝั่งอเมริกา


นักปรัชญาชาวฝรั่งเศส Gilles Deleuze กล่าวถึงในแง่ประจักษ์นิยมไว้ประมาณว่า สภาวะสิ่งๆ หนึ่งไม่สามารถใช้มโนทัศน์ (concept) มามองรวบยอดสรุปความได้ เช่นเดียวกัน ผู้เขียนเห็นว่า ชีวิตๆ หนึ่งไม่สามารถเอากรอบมโนทัศน์ หรือคิดผ่านมโนทัศน์อย่างใดอย่างหนึ่งได้ แต่เป็นการคิดและเป็นชีวิตที่ผ่านการเผชิญหน้า (encounter) กับสรรพสิ่งซึ่งบังคับให้เราต้องคิด เช่นเดียวกันกับการเขียนของคาฟคา เรื่องราวชีวิตของตัวละครอันต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ที่สืบเนื่องเป็นกระแส เหมือนร่อนเร่ตามการตัดข้ามไปมาของเหตุการณ์ ในปัจจุบันทันด่วนนี้ควรทำอะไร เลือกจะเชื่อหรือไม่เชื่อ แล้วอย่างนี้ตัวละครจะแบนและไม่มีจิตใจหรือไม่ ผู้เขียนขอตอบในเชิงปฏิเสธ เพราะมองอย่างนั้นยังติดอยู่ในกรอบของสัจนิยมเชิงจิตวิทยา (psychological realism) ที่เป็นขนบว่า นักเขียนต้องแสดงข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับตัวละครให้มากที่สุด วิธีการพูด รูปลักษณ์กายภาพ พฤติกรรม นักเขียนต้องให้ผู้อ่านรู้อดีตตัวละครเพราะทำให้ทราบถึงแรงจูงใจในปัจจุบันของตัวละคร และตัวละครต้องมีอิสระอย่างสิ้นเชิง กล่าวคือเป็นเอกเทศจากดุลพินิจของผู้เขียน ถ้าอย่างนั้น The Man Without Quality ของ Robert Musil ก็มีตัวละครที่ไร้ชีวิตจิตใจ แห้งแล้ง และดูฉลาดเป็นอย่างมาก เพราะเราแทบไม่รู้รูปลักษณ์ทางกายภาพของตัวละครเท่าไหร่นัก และการเขียนออกจะเป็นเหมือนบทความเสียด้วยซ้ำ นี่ก็เพราะว่า ตัวละครไม่ใช่การลอกเลียนแบบชีวิตที่ดำรงอยู่จริง มันเป็นชีวิตในจินตนาการ เป็นการทดลอง แต่ก็สามารถมีชีวิตจิตใจในความทรงจำของผู้อ่านได้ เช่นเดียวกัน ตัวละครของคาฟคานั้น มีชีวิตและดำรงอยู่ในระดับผิวหน้า (surface) ที่เชื่อมต่อกับความมากมายหลากหลายของเหตุการณ์ ไม่มีเบื้องลึกแต่เป็นลักษณะที่แผ่กว้าง ไม่มีอะไรที่จะอ้างอิงนอกเหนือ (transcendence) จากสภาพเหตุการณ์ที่อยู่ในโลก (immanence) และมีตรรกะในโลกเรื่องแต่งของมันเอง

.

งานของคาฟคาจึงเป็นงานเขียนที่มุ่งท้าทายอภิปรัชญา และสัจนิยมเชิงจิตวิทยา

[Kittist Kosumsuriya · Rating 4 out of 5]

ในบรรดาเรื่องสั้นทั้งหมด ค่อนข้างชอบโยเซฟิเนอร์กับรายงานสมาคมวิชาการ
ชอบการเรียงลำดับเรื่องสั้นของเล่มนี้ด้วย รู้สึกว่าได้เห็นแง่มุมต่าง ๆ ของคาฟกาได้ดี
เข้าใจในทันทีเลยว่าการจะอ่านงานคาฟกาให้รู้เรื่อง ต้องศึกษาประวัติของเขาก่อนจริง ๆ
ทั้งความสัมพันธ์ระหว่างเขากับพ่อ สภาพสังคมที่คลุมเครือ การป่วย ตัวตน การเทิดทูนการประพันธ์วรรณกรรมในตัวของคาฟกา

ที่ชอบที่สุดคือ โทนที่มีอยู่ในทุกเรื่องสั้น ซึ่งมันเปรียบเหมือนลายเซ็นหรือสิ่งที่บ่งบอกว่าคือคาฟกา

ปล. ไม่ใช่หนังสืออ่านเพลินๆ ต้องใช้สมาธิมากเหมือนกัน
เพราะโครงสร้างการเขียนติดเป็นพรืดมากตามสไตล์เยอรมัน

[ボート • lilbbtpinbookland · Rating 4 out of 5]

อ่านครั้งแรกตอนปี 2017 หยิบมาอ่านอีกครั้งในปี 2022 นี้ ความรู้สึกต่างไปมาก ด้วยความที่โตขึ้นและเข้าใจอะไรหลายอย่างมากขึ้นด้วย แบบที่เข้าใจในเรื่องเดิมแต่รู้สึกซึมลึกและชัดเจนกว่าเดิม หม่นกว่าเดิม และจากประวัติของคาฟคาทำให้ไม่แปลกใจที่งานเขียนของเขาจะสะท้อนตัวตนและชีวิตของเขา

[Suzuki9000 · Rating 3 out of 5]

bon je sais que tu étais sur le point de mourir de la tuberculose Franz mais bon ça n'excuse pas que c'est un peu chiant et bateau... à relire peut-être

[Bongod · Rating 3 out of 5]

เป็นภาษาไทยที่อ่านไม่ง่าย

[Klin กลินท์]

โยเซฟิเนอ นักร้องสาวหรือประชากรหนู และเรื่องสั้นคัดสรรอื่นๆ
Josephine the Singer, or the Mouse Folk and Other Stories
ผลงานของ Franz Kafka ( ฟรันซ์ คาฟคา)แปลโดยถนอมนวล โอเจริญ

ใคร ๆ บอกว่างานชิ้นนี้เป็นเรื่องสั้นสุดท้ายในชีวิตและเป็นจดหมายลาตายของเขา

จาก...คำพิพากษา/ช่างเครื่อง/แดนลงทัณฑ์/หมอชนบท/รายงานสำหรับสมาคมวิชาการ/มาจนถึง โยเซฟิเนอ นักร้องสาวหรือประชากรหนู

ความทรงเสน่ห์ของเรื่องสั้นต่าง ๆ เหล่านี้สำหรับข้าพเจ้าหลังจากปิดหน้าสุดท้ายลงอย่างช้า ๆ น่าจะอยู่ที่ความไม่ชัดเจน คลุมเครือ มืดมน อัดอั้น ไร้ทางออก แปลกแยก แต่เชื่อมโยงไว้ด้วยการตัดสินใจเลือกอะไรบางอย่างในฉากสุดท้ายของแต่ละเรื่องที่เราเหมือนเป็นเหมือนดังผู้สังเกตการณ์เฉกเช่นตัวละครทั้งหลายแล้วค่อยจากมาแบบเงียบ ๆ กลบร่องรอยความจริงบางอย่างไว้ รวมทั้งการค้นหาและตีแผ่ภายในของตนเองที่อยู่ในภาวะสับสนและค้นหาทางออกในแบบฉบับของตนเอง ค่อย ๆ เติบโตอย่างอึดอัด ขัดแย้งจากเรื่องแรกไปจนถึงการหลุดพ้นในเรื่องสุดท้าย

“บางทีพวกเราจะไม่ขาดอะไรไปมากนัก ในขณะที่โยเซฟิเนอผู้หลุดพ้นจากความทุกข์ลำเค็ญบนโลกซึ่งในความคิดของเธอนั้นสิ่งดังกล่าวนี้ได้ถูกเตรียมไว้สำหรับผู้ที่ได้รับการเลือกสรรเท่านั้น...- เธอก็จะขึ้นไปสู่การหลุดพ้นที่สูงขึ้นและจะถูกลืมเหมือนดังเช่นพี่น้องของเธอทุกคน” น.130

อ่านหมายเลข ๒๘/๒๕๖๐ ลองหาอ่านดูครับ #โยเซฟิเนอนักร้องสาวหรือประชากรหนูและเรื่องสั้นคัดสรรอื่นๆ #JosephineTheSingerOrTheMouseFolkAndOtherStories #FranzKafka #Kafka #Kafkaesque #ถนอมนวลโอเจริญ สำนักพิมพ์ Library House #อ่าน #หนังสือ #Read #Book #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary #อ่านไปเรื่อยๆ #IntoTheBook #อ่านแล้วอ่านเล่า #BooksBAR #AtTheReader #กลินท์แลนด์ #KlinLand #กลินท์และหนังสือ #KlinAndBooks #อ่านในใจ

[praeploy · Rating 4 out of 5]

รวมเรื่องสั้นหลายๆเรื่องของ Kafka ไว้ในเล่ม น่าสนใจดีและตีความได้ลึกมาก บางเรื่องบอกตรงๆว่า อ่านแล้วไม่เข้าใจ ต้องไปหา Analyse อ่านเพิ่ม แหะๆ อ่านเพลิน สนุกดี ส่วนใหญ่เป็นแนวๆการเขียนเชิง allegory และค่อนข้างแฟนซีมาก ชอบที่สุดน่าจะเป็นเรื่องรายงานสมาคมวิชาการ โคตรรรรรสุด ชอบมาก คาฟคาคงจะเป็นนักเขียนนวนิยายภาษาเยอรมันที่ชอบมากๆเสมอไป

also shoutout to the reading room bkk for letting me borrow this book hehe

[Erwann · Rating 4 out of 5]

Très sympa, très choupette et en même temps très sérieux.

La préface est vraiment géniale en termes de première interprétation pour les non littéraires (y a une petite partie kafkaception aussi mais je suis pas expert du tout donc je sais pas si elle est pertinente).

Très rapide à lire et toujours d'actualité comme réflexion sur la place de l'art et de l'artiste dans la société !

[Claire Hary · Rating 2 out of 5]

Même après plus de 7 ans, j'ai toujours dû mal à rester accrocher dans les livres de Kafka

[Moka Aumilieudeslivres · Rating 1 out of 5]

"Dans notre peuple, on ne connaît pas de jeunesse. Tout juste une minuscule enfance."

[Luna de Selene]

La conclusión más evidente que he llegado con respecto a este libro: VOLVER A LEERLO.

Mi primer intento con Kafka salió mal

[Jessada_K · Rating 4 out of 5]

คาฟคาก็คือคาฟคา
หลายเรื่องเคยอ่านแล้ว แต่ก็ใช่เข้าใจมากขึ้น บางเรื่องไม่เคยอ่าน แต่ก็ใช่เข้าใจทันที

แต่ชอบภาวะแบบคาฟคาคาฟคา
ชอบ