Savant Relics

by Marco Beretta, Maria Conforti (Contributor), Paolo Mazzarello (Contributor)

Early modern polemics against religious superstition could mislead us into believing that the healing practices associated with the body parts of saints or other figures was a feature specific to Christianity. However, such practices already existed many centuries before the Christian era, when demigod- or god-like features were attributed to secular heroes, among them natural philosophers and physicians. The polemic against relics gained momentum with the Reformation, and especially with Jean Calvin s Traité des reliques which appeared in 1543, the same year that saw the publication of two landmark scientific works in Europe, De revolutionibus orbium coelestium by Copernicus and De humani corporis fabrica by Vesalius. Notwithstanding the seemingly significant coincidence between the origins of modern astronomy and anatomy and the strongest attack yet on relics from antiquity, early modern scientific heroes became the object of cults and not the other way round. Neither science nor rationalism helped to overcome the wonder with which scientific saints were regarded; quite the contrary. Common threads running through the chapters in this volume, whose chronology spans from ancient Greece to the 21st century, are the processes of textual or material monumentalization of heroic lives and deaths, as well as the use of classical Plutarchean references to lay or scientific heroes in parallel with Christian models of sanctification to explain the supernatural powers that have been attributed to the bodies of scientists.

236 pages, Paperback

Published December 22, 2016

Reviews

[daaltena · Rating 3 out of 5]

Het samenhangende idee van relieken binnen de wetenschappelijke, en dus niet de religieuze sfeer, wordt in dit boek door verschillende voorbeelden (en auteurs) duidelijk gemaakt. Bestaande uit acht hoofdstukken geschreven door auteurs uit het domein van de wetenschapsgeschiedenis is het ene hoofdstuk interessanter dan de ander.

De eerste vier hoofdstukken (over Descartes, de Grieks-Arabische traditie, Galileo en Newton) zijn interessant en lijken me van enige waarde voor de 'algemene' reliekenwetenschap en iedereen die er net zoals ik hun eerste stap in zetten. De hoofdstukken 5 en 7 worden m.i. irrelevante case studies, gekenmerkt door een myopische blik op Pavia's relieken van professors als Antonio Scarpa (meneer wordt op ruim 20 bladzijden aangehaald door het hele boek). Het is niet gek, omdat de hele aanleiding een workshop betrof op de Universiteit van Pavia, toch lijkt het uit creatieve armoede te stammen.
Hoofdstuk 6 getiteld de Britse drie-eenheid wetenschap, geheugen en relieken (vrije vertaling) lijdt aan een te veel aan voetnoten waarin consequent halve pagina's worden gevuld door de meest triviale notities. Door die hele wirwar aan genoemde voorbeelden is de relevantie van een wetenschapsreliek (of enige geschiedenis daarvan) helemaal het spoor bijster.
Gelukkig is hoofdstuk 8 het heldere licht met een eclectischer bronnenpakket die de cultuurgeschiedenis en diens vorm omarmt. Algoeds.