🐦ve bittiiii...
🐦bu kitaba başlarken, okumanın ne bu kadar uzun süreceğini ne de bu kadar zor olacağını bekliyordum.
🐦kitap çok tanıdık unsurların bir araya gelmesiyle oluşmuş, o nedenle sürekli bir “bunu nerde okumuştum acaba” hissi doğdu bende. Bu hissin kaynağı tanıdık gelen kısımların başka bir kitapta aynen okuduğumdan değil, konuların çok hayatın içinden, gündelik, eleştirilen konular olmasından kaynaklı.
🐦Suna, Ayhan ve Onur’dan kitap boyunca nefret ettim. Suna hep haklı ama sürekli ani, tepkisel, fevri karar ve hareketler içinde olan ve sürekli dikkat, sevgi ve anlayışı başkalarından bekleyen zayıf bir yaratık gibi göründü gözüme.
🐦Ayhan, sümsük, fazla anlayışlı, sonunda da içine attığı her şeyin patlamasıyla beni büsbütün kaybeden bir karakter.
🐦Onur daha kitaptaki ilk ortaya çıkışından itibaren asla güvenmediğim, ezik, silik, kadın peşinden koşan ama asla sorumluluk sahibi olmak istemeyen bir yarım-erkek gibi göründü gözümde.
🐦sanırım karakterlerden hiçbirini sevemediğim için kitabı okumak bu kadar uzun ve acılı oldu benim için.
🐦kitapta hiç beklemediğim ve bana yabancı gelen tek bir unsur vardı, bu unsurun nasıl gelişip sonlanacağını merakla bekledim, okumamı motive eden bu unsur oldu galiba, ancak unsur spoiler yaratabilir kitabı henüz okumayacak olanlar için, o nedenle bu kısım da sürpriz kalsın yeni okurlar için.