What do you think?
Rate this book
Noordwaarts
In een dijkhuis in de polder wacht Gitta op een goed moment om het strenge bewind van haar vader te ontvluchten. Tijdens een van de reizen van het gezin naar vaders familie in Denemarken ontmoet zij Randi, die vastzit in een kinderloos verstandshuwelijk. Gitta herkent in Randi de moeder die ze altijd gemist heeft, terwijl in Randi zowel het moederinstinct als de herinnering aan een oude liefde gewekt wordt. In hun poging nader tot elkaar te komen, verliezen zij langzaam hun schild en daarmee hun grip op het leven dat ze voor zichzelf hadden opgebouwd.
256 pages, Paperback
Published February 7, 2017
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
June 26, 2017
De tweede roman van Naomi Rebekka Boekwijt gaat over Gitta, ze wacht op een goed moment om haar strenge vader te ontvluchten. Wanneer ze Randi ontmoet, die in een kinderloos huwelijk vast zit, lijkt ze haar moment gevonden te hebben. Ze erkent in haar het gemis van een moederfiguur. Gitta is scherp voor haar ouders, ze spreekt ze aan met hun voornamen, laat ze niet toe maar wordt ook niet toegelaten. De roman start goed met de perfecte omschreven situering van waar de personages zich bevinden, hoe de personages eruit zien en bewegen, Naomi 'zet' hen ook goed neer. Maar gaandeweg ontdek je dat het verhaal eigenlijk niet zo veel om het lijf heeft. Daarvoor ontsporen de personages te vaak waar dat niet hoeft, waardoor de plot ook jammer genoeg gaandeweg aan kracht verliest, waar het net aan kracht zou moeten winnen.
Maar, desondanks kan Boekwijt wel schrijven. Er zitten enkele prachtige zinnen in het boek.
"Voor Randi was het huis geen bezit, niet iets dat bij haar hoorde. Het was een ruimte waarin ze leefde. Zij zocht andere dingen om in te wonen. Een lied, een boek."
"Gitta keek naar Randi in het bed. Hoe kon zij dit wezen nader komen? Zij kwam met haar hand heel dicht bij randi's schouder. De meubels hielden hun adem in, als stomme getuigen in de kamer van leed en genot. De commode had acht ogen, het glas in de deur van de kledingkast weerspiegelde vaag haar gestalte. Vaak had zij zo aan het bed van Inez gestaan, zonder haar te durven wekken, want dan moest ze toegeven dat ze bang was en de moeder nodig had. Inez was in haar slaap bijna menselijk geweest. De strenge trekken vouwden zich dan uit tot een rustig gelaat. Binnen een seconde kwamen de bekende trekken terug, moe en triest, en dreven Gitta terug naar haar eigen bed, waar de nachtmerrie nog in lag als een klamme plek onder haar rug. "
Maar, desondanks kan Boekwijt wel schrijven. Er zitten enkele prachtige zinnen in het boek.
"Voor Randi was het huis geen bezit, niet iets dat bij haar hoorde. Het was een ruimte waarin ze leefde. Zij zocht andere dingen om in te wonen. Een lied, een boek."
"Gitta keek naar Randi in het bed. Hoe kon zij dit wezen nader komen? Zij kwam met haar hand heel dicht bij randi's schouder. De meubels hielden hun adem in, als stomme getuigen in de kamer van leed en genot. De commode had acht ogen, het glas in de deur van de kledingkast weerspiegelde vaag haar gestalte. Vaak had zij zo aan het bed van Inez gestaan, zonder haar te durven wekken, want dan moest ze toegeven dat ze bang was en de moeder nodig had. Inez was in haar slaap bijna menselijk geweest. De strenge trekken vouwden zich dan uit tot een rustig gelaat. Binnen een seconde kwamen de bekende trekken terug, moe en triest, en dreven Gitta terug naar haar eigen bed, waar de nachtmerrie nog in lag als een klamme plek onder haar rug. "
January 19, 2018
Naomi Rebecca Boekwijt heeft een scherp oog voor de natuur en een poëtische en toch eenvoudige stijl. Ik las eerder Hoogvlakte van haar, een mooi verhaal over gesloten karakters in Zwitserland. Noordwaarts vond ik duidelijk minder.
De personages komen niet helemaal uit de verf. Ze zouden interessant kunnen zijn, maar blijven toch vlak en hun gedrag is - hoewel je soms in hun hoofd meekijkt - toch niet begrijpelijk. Dat kan natuurlijk intrigerend zijn, maar het verhaal werkt niet mee. Het is te fragmentarisch, te plotloos om je echt te raken. Het boek lijkt nog het meest op mooie stilstaande schilderijen die samen geen film willen worden. Het kwam voor mij niet echt tot leven. Boekwijt kan beter.
Aardig boek waar je vlot doorheen leest, maar niet meer dan dat.
De personages komen niet helemaal uit de verf. Ze zouden interessant kunnen zijn, maar blijven toch vlak en hun gedrag is - hoewel je soms in hun hoofd meekijkt - toch niet begrijpelijk. Dat kan natuurlijk intrigerend zijn, maar het verhaal werkt niet mee. Het is te fragmentarisch, te plotloos om je echt te raken. Het boek lijkt nog het meest op mooie stilstaande schilderijen die samen geen film willen worden. Het kwam voor mij niet echt tot leven. Boekwijt kan beter.
Aardig boek waar je vlot doorheen leest, maar niet meer dan dat.
October 12, 2019
Poëtisch mooi verhaal, met genoeg ruimte voor eigen invulling. Het brengt vele herinneringen aan opgroeien terug en voelt als een boek dat vele vrouwen zal raken.
Het Deens tussendoor is goed bedoeld maar leidt wel enigszins af. Bovendien is niet alles op te zoeken in de verklarende woordenlijst achterin. De gemaakte keuzes zijn mij niet geheel duidelijk.
Het Deens tussendoor is goed bedoeld maar leidt wel enigszins af. Bovendien is niet alles op te zoeken in de verklarende woordenlijst achterin. De gemaakte keuzes zijn mij niet geheel duidelijk.
August 2, 2017
Prachtig geschreven, gevoelig. Ontroerend. Het plot valt elders te lezen. Wat mij betreft niet onbelangrijk, maar ng belangrijker dan het verhaal zijn de mooie observaties, de gevoelige scenes, de invoeling in de karakters... topboek!
September 27, 2021
Wat een geweldenaar, deze auteur!
Displaying 1 - 6 of 6 reviews