แดงรวี

by 'รงค์ วงษ์สวรรค์, มานิตา ส่งเสริม (Illustrator)

แดงรวี หล่อนคือใคร
ปริศนาคาใจ คำนวร บำรู บรมเศรษฐีแห่งกรุงเทพฯ ผู้พบว่าตนเป็นโรคร้ายและถูกกำหนดวันตายจากคอมพิวเตอร์
แดงรวี ปรัชญานิยายแนวต่อต้านปรัชญา (anti-philosophy) ว่าด้วยโศกนาฏกรรมของมนุษย์ผู้ตกเป็นเหยื่อแห่งเวลา และความใคร่รู้ว่า ชีวิตคืออะไร และอะไรคือความรัก

246 pages, Paperback

First published January 1, 1971

About the author

'รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2538 เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดชัยนาท จบการศึกษามัธยมศึกษา จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร เป็น นักเขียนที่มีผลงานหลายอย่าง เช่น คอลัมน์ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์ เรื่องสั้น นวนิยาย สารคดี บทภาพยนตร์ เอกลักษณ์ของงานเขียนคือการใช้ภาษา ซึ่งใช้คำยุคเก่า แต่สื่อถึงเรื่องราวที่ทันสมัย นามปากกา 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ย่อมาจากชื่อจริง คือ ณรงค์ วงษ์สวรรค์

'รงค์ วงษ์สวรรค์ เสียชีวิตจากอาการเส้นเลือดในสมองแตก เมื่อเวลาประมาณ 18.05 น. ของวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ โรงพยาบาลเทพปัญญา จังหวัดเชียงใหม่

Reviews

[รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์]

แดงรวี (หรือ คำนวร บำรู) มีความร่วมสมัยแม้จะเขียนมา 40 ปี เพราะกระแทกในประเด็นที่ใครๆ ต่างก็ครุ่นคิด และที่สำคัญคือความร่ำรวยไม่ได้ตอบโจทย์ปัญหาเหล่านั้น

บางอารมณ์รู้สึกคำนวรมีพฤติกรรมฟูมฟาย กระจัดกระจายไปสักหน่อย แต่ก็อาจเป็น Character ของคนใกล้ตายซึ่งมีพฤติกรรมเดาไม่ค่อยออกว่าไปทางไหน

ส่วนตัวชอบคอมพิวเตอร์ (ตัวละคร) มากที่สุด เพราะสะท้อนได้ถึงเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ตอบโต้ (กวนตีน) มนุษย์ได้มากกว่าในปัจจุบัน แถมยังมีความลึกลับ น่ากลัว เป็นอำนาจที่กำอยู่ภายในสมองกลซึ่งฉลาดกว่าที่มนุษย์จะเข้าใจ แม้แต่คำนวร บำรูที่ร่ำรวย หรือหมอผู้มีความเชี่ยวชาญ ก็ยังต้องสยบยอมความคิดของคอมพิวเตอร์ (และเมื่อมันผิด ก็โยนความผิดกลับมาให้มนุษย์ได้อีก)

[Pitchayapa Apithamsoontorn]

เป็น anti philosophy novel เรื่องแรกสำหรับเรา มันดีมากจริงๆ แม้ว่าในตอนครึ่งเล่มแรกที่อ่านจะถามตัวเองอยู่บ่อยๆว่าซื้อห่าไรมาว้ะเนี้ย แบบโอ้ยเสียดายตัง แต่พอมาเจอบทหลังๆที่มันขยี้ความ existentialism มาแล้วแบบมันก็เหมือนเสนอมุมมองอีกมุมหนึ่งให้เรานะ เหมาะสำหรับคนที่เชื่อใน existentialism พอสมควร ไม่งั้นก็อาจจะไม่อิน ถ้าไม่เคยอ่านแนวปรัชญามาก่อนก็ไม่รู้จะอินมั้ย โดยส่วนตัวเราว่าหนังสือเล่มนี้มีธีมใหญ่ๆที่ดีเลยนะ แต่รงค์คงอยากเขียนให้มันอ่านง่านเลยมีคำสถบเยอะแล้วก็มีความทะลึ่งตึงตังกับมุขตลกนิดๆหน่อยๆ อยู่เรื่อยๆ ซึ้งเราไม่ค่อยชอบเพราะเป็นคนไม่อินกับความตลก 55555555 แต่มันก็ดีนะ เค้าก็คงอยากให้มัน reach wider audience เป็นนิยายไทยที่เราคิดว่าดีมากในรอบหลายปีที่อ่านมาเลย

[If pinyadapat]

ทันสมัยจนถ้าไม่บอกก็ไม่รู้ว่าหนังสือเล่มนี้อายุสี่สิบกว่าปีแล้ว ตลกร้าย เป็นการใช้ภาษาที่สุดยอดมากๆ อยากกราบ

ป.ล. ผานโว้ย! ไอ้นรกผาน!

[Kin]

บทสุดท้ายนี่ดีจังเลย

[Iggyizzy2000]

ปกติงานของคุณ 'รงค์ ที่เราคุ้นตาคุ้นอ่าน
มักจะว่าด้วยตัวละคร ชนชั้นล่าง ไปกลาง(ล่าง)
ไล่ไป ตั้งแต่
แม่ค้า คนต้มเหล้าเถื่อน คนหาปลา คนแจวเรือ
คนไม่ทำอะไร นักเลงระดับตำบล เลขา พนักงานกินเงินเดือน แมงดา และ กระหรี่

งานเขียนเล่มนี้สะท้อน การกดขี่ระหว่างชนชั้นฐานะ ความตอแหลของเหลี่ยมธุรกิจ และ เพศ
ได้ถึงอารมณ์
เล่าด้วยบทเรื่องชนชั้นสูง
แล้วค่อยขยี้ด้วยตีนเปล่า

[Thanawat]

เริ่มเรื่องอย่างกับนิยาย sci-fi ด้วยการแจ้งว่าวันตายของอภิมหาเศรษฐี ถูกกำหนดไว้แล้ว ด้วยการคำนวณของคอมพิวเตอร์
เรียกได้ว่าเปิดเรื่องได้ล้ำสมัยมาก
ตะลึงงึงงัน เอาง่ายๆ เลยคือสงสัยว่าเรื่องที่เหลือจะเป็นยังไง เพราะแน่นอนว่าอภิมหาเศรษฐีจะต้องเดินทางไปสู่ความตายอย่างแน่นอน แต่ระหว่างทาง สิ่งที่อภิมหาเศรษฐีทำ คือการหาคำตอบว่าผู้หญิงที่ชื่อ "แดงรวี" คือใคร
แม้คำถาม จะถามว่าตัวบุคคลอย่าง "แดงรวี" คือใคร แต่ทั้งเรื่องที่ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ เล่าด้วยภาษาที่ดิบกระโชกโฮะฮากนั้น กลับเป็นการค้นหา ความหมายของชีวิตชายคนนึง กับ นิยามของความสุขของเขา

โหดเลย

คือระหว่างที่อ่านนี่ไม่ทันรู้ตัวเลยว่าคำถามสองคำถามนี้ถูกฝังเข้ามาในหัวตัวเองซึ่งเป็นคนอ่านตั้งแต่เมื่อไหร่
แต่พอถึงฉากสุดท้าย แดงรวีจะเป็นใครก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

หนังสือเล่มนี้เป็นประสบการณ์ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ first time
บอกได้เลยว่าเป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่ ทั้งสำนวนและภาษา
แม้จะเป็นภาษาไทยที่ใช้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน แต่พอบรรจุลงมาในหนังสือของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ กลับอ่านได้อย่างเชื่องช้าอย่างแปลกประหลาด

[Kubpam So]

พิมพ์ครั้งที่ 5 ในอีก 46 ปีถัดมา 'รงค์ เขียนได้ล้ำยุคมาก คำนวร บำรูสมัยนี้อาจคุยกับ 'Siri' ('ค็อมพิวเต้อร์' ที่สามารถถามตอบได้), อัพเดทสเตตัส 'feeling...' (ผมมี 'ฟีลลิ่ง' อยากทำบุญสักสองแสน-หน้า 41) | อ่านวันเดียวจบ ไม่ซับซ้อน การดำเนินเรื่องตามลำดับเวลาเข้าหาวันที่ Siri กำหนดให้คำนวรต้องตาย เนื้อหาจึงมีความเป็นปรัชญา ทบทวนและค้นหาความหมายของชีวิต | เป็นเสมือนพงศาวดารของคำนวรเองและบันทึกบริบทสมัยนั้นเอาไว้ บาร์เกย์มีตั้งแต่สมัยโน้นแล้ว ส่วนชนบทก็ยังโรแมนติกเหมือนเดิม | นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า "เงินซื้อทุกอย่างไม่ได้" เป็นข้อคิดของทุกยุคสมัย จริงๆ?

[ขุนทอง เจ้าจะกลับมาเมื่อฟ้าสาง]

เป็นเรื่องแรกที่ได้สัมผัสสำนวนของ ‘รงค์ วงสวรรค์ มันชักจูงให้ขนขวายในงานเรื่องชิ้นเขียนต่อๆมา อย่างไร?สำนวนถึงได้ชวนน่าค้นหาในระหว่างบรรทัดได้มากเยี่ยงนี้ นรก!! อาจจะดูเกินจริงไปสำหรับคำนิยามว่า “100ปีจะมีนักเขียนแบบนี้สักคนหนึ่ง” ผมว่าไม่มันเกินจริงไปสำหรับผม ถ้าคุณได้สัมผัสกับงานเขียนของ ‘รงค์ วงสรววค์.

[กำพล สนธิเณร]

เป็นงานชิ้นแรกของ 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ที่ได้อ่าน
เลือกอ่านเพราะถูกพูดถึงว่าเป็นนิยายต่อต้านปรัชญา

สำนวนแปลกใหม่ ถ้อยคำเปี่ยมไปด้วยจิตนาการ เนื้อเรื่องเรียบง่าย ช่วยกระตุ้นความคิดได้บ้าง แต่ถือว่าน้อยไปสำหรับผม และไม่ใช่นิยายที่อ่านสนุก ไม่มีอะไรให้น่าติดตาม

[inuchpn]

“เราเขียนไว้อาลัยนี้ด้วยความรัก แม้จะรู้ว่าเบื้องลึกลงไปของความรักคือความเกลียด และทั้งเราไม่เคยมีความพยายามจะพิสูจน์ว่ามนุษย์มีความเกลียดในตัวเองและผู้อื่นเพียงไร…หากได้ซ่อนเร้นไว้โดยสมมุติให้มีความรัก ลาก่อน คำนวร บำรู”

[MT]

- ยอดเยี่ยมมากๆ นี้คือวรรณกรรมไทยร่วมสมัยที่มีความคลาสสิคอย่างแท้ทรู รักมากๆ

[Tangmo Ncy]

เป็นหนังสือแอนตี้ปรัชญาที่อ่านสนุก ไม่ยาวมาก ไม่ได้อ่านเข้าใจยากด้วย
สิ่งที่ชอบที่สุดคือการใช้ภาษาของคนแต่งค่ะ