What do you think?
Rate this book
Słoneczne miasto
Wydanie zawiera dwie powieści: Słoneczne miasto (Solstaden, 1974) i Kamienne pole (Stenåkern, 1984).
O Słonecznym mieście – publikowanym w Polsce po raz pierwszy – sama Tove pisała tak: "Pewnego wieczoru trafiłam na Florydzie do bardzo cichego miasta. Rano też było puste i ciche. Stałam na ocienionym roślinami ganku. Cisza była niemal przerażająca. Wtedy zrozumiałam, że jestem w mieście dla osób w podeszłym wieku, w którym słońce świeci cały rok: miejscu nakierowanym na święty spokój. Moje miasto nie jest aż tak ciche, kłębi się w nim od emocji. Starałam się napisać książkę o tym, czym jest młodość i co to znaczy, gdy człowiek się zestarzeje. I gdy się zakocha".
Kamienne pole to historia Jonasza, który na emeryturze zamierza napisać biografię niejakiego Igreka. Mimo że dopada go niemoc twórcza, wytrwale zbiera materiały. Zaczyna jednak wspominać własne życie i uświadamia sobie niewygodne fakty, jak choćby brak bliższych relacji z córkami. Zdaje sobie sprawę, jak często uciekał od życia w świat słów. Rozrachunek z samym sobą bywa bolesny.
O Słonecznym mieście – publikowanym w Polsce po raz pierwszy – sama Tove pisała tak: "Pewnego wieczoru trafiłam na Florydzie do bardzo cichego miasta. Rano też było puste i ciche. Stałam na ocienionym roślinami ganku. Cisza była niemal przerażająca. Wtedy zrozumiałam, że jestem w mieście dla osób w podeszłym wieku, w którym słońce świeci cały rok: miejscu nakierowanym na święty spokój. Moje miasto nie jest aż tak ciche, kłębi się w nim od emocji. Starałam się napisać książkę o tym, czym jest młodość i co to znaczy, gdy człowiek się zestarzeje. I gdy się zakocha".
Kamienne pole to historia Jonasza, który na emeryturze zamierza napisać biografię niejakiego Igreka. Mimo że dopada go niemoc twórcza, wytrwale zbiera materiały. Zaczyna jednak wspominać własne życie i uświadamia sobie niewygodne fakty, jak choćby brak bliższych relacji z córkami. Zdaje sobie sprawę, jak często uciekał od życia w świat słów. Rozrachunek z samym sobą bywa bolesny.
- GenresFiction
304 pages, Paperback
First published February 15, 2017
4 people are currently reading
84 people want to read
About the author
Tove Jansson
878 books3,892 followersTove Jansson was born and died in Helsinki, Finland. As a Finnish citizen whose mother tongue was Swedish, she was part of the Swedish-speaking Finns minority. Thus, all her books were originally written in Swedish.
Although known first and foremost as an author, Tove Jansson considered her careers as author and painter to be of equal importance.
Tove Jansson wrote and illustrated her first Moomin book, The Moomins and the Great Flood (1945), during World War II. She said later that the war had depressed her, and she had wanted to write something naive and innocent. Besides the Moomin novels and short stories, Tove Jansson also wrote and illustrated four original and highly popular picture books.
Jansson's Moomin books have been translated into 33 languages.
Although known first and foremost as an author, Tove Jansson considered her careers as author and painter to be of equal importance.
Tove Jansson wrote and illustrated her first Moomin book, The Moomins and the Great Flood (1945), during World War II. She said later that the war had depressed her, and she had wanted to write something naive and innocent. Besides the Moomin novels and short stories, Tove Jansson also wrote and illustrated four original and highly popular picture books.
Jansson's Moomin books have been translated into 33 languages.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
August 3, 2022
Dobra, "dorosła" proza Tove Jansson. Dwie minipowieści o ludziach w zaawansowanym wieku. O ich wrażliwości, lękach, niespełnieniu, postępującej degeneracji mentalnej i fizycznej. A mimo to, z obydwu wręcz atakuje czytelnika bogactwo przeżyć wewnętrznych bohaterów. To może nie jest już czas zdobywania szczytów, lecz czas obrachunku z sobą i innymi, ale nie znaczy to, że jest po prostu nijako. Jest inaczej: trudniej, wolniej, boleśnie, coraz to bezwładniej i bezładniej, ale tak samo prawdziwie, jak w czasach, gdy bohaterowie byli młodzi. Interesująca pozycja do przeczytania, zanim starość nadejdzie, bo gdy to nastąpi, percepcja zmieni się radykalnie.
Read
May 23, 2023pierwsze opowiadanie: totalnie nie, nie podoba mi sie
drugie: bardzo na tak, podoba mi sie, ta metaforyka jest przepiękna i kazdy pisarz, zwłaszcza z blokada pisarska, powinien przeczytac
drugie: bardzo na tak, podoba mi sie, ta metaforyka jest przepiękna i kazdy pisarz, zwłaszcza z blokada pisarska, powinien przeczytac
March 30, 2017
Dwa opowiadania Tove Jansson - raczej nie powieści. Jedno, tytułowe, dłuższe, a drugie znacznie krótsze. To dłuższe rozwleczone, z przemieszaną fabułą, według mnie pozbawione związków przyczynowo skutkowych, z dialogami kompletnie nielogicznymi. Drugie opowiadanie, Kamienne pole, wydało mi się bardzo w stylu autorki Muminków - z prostymi kwestiami, pozbawionymi niepotrzebnych słów, a pełnymi esencji. Pełne emocji, choć tak oszczędne w ich wyrażaniu.
Słoneczne miasto 1/5
Kamienne pole 4/5
Słoneczne miasto 1/5
Kamienne pole 4/5
February 2, 2023
Kocham Tove 🥹🥺
November 6, 2025
Słoneczne lato 3/5
Kamienne pole 4.5/5
Kamienne pole 4.5/5
June 10, 2023
Nasi goście mieszkają tu i mają prawo oczekiwać ochrony. Poza Saint Petersburgiem szaleństwo wszelkiego rodzaju plącze się po ulicach, nie możemy temu zapobiec. Ale ja zbudowałam dom dla niewinnych szaleńców i tu wolno im mieszkać w spokoju, dopóki żyję.
Co za piękne lato.
W pierwszej powieści "Słoneczne miasto" towarzyszymy mieszkańcom domu spokojnej starości, położonym na Florydzie.
W drugiej historii "Kamienne pole" udajemy się na wczasy z ojcem-pisarzem i jego dwiema córkami. Nowe zlecenie Jonasza zmusi go do refleksji na temat swojego bycia ojcem.
Ta lektura przyniosła mi spokój, wyciszenie i upał. Tove Jansson w urzekający sposób przedstawiła wyjątkowość etapu starzenia się czy wprost starości: pogodzenie się z tym etapem czy ucieczkę, mierzenie się ze zmianami swojego ciała, czas na decyzje, które tak długo na nas czekały, zmianę mindsetu, stan nieważkości. Może te dwie powieści nie mają zbyt wyraźnie zarysowanej fabuły, ale to nie przeszkadza, tu chodzi o przebywanie z tymi postaciami i własną refleksję. Ktoś w innej recenzji zwrócił uwagę na to, że to tak, jakby osobowości i słowa Muminków i innych bohaterów stworzonych przez Jansson włożyć w staruszków, i może na tym to właśnie polega. To ta szczerość i prostota zauracza. Mnie ogromnie poruszyła.
Wiem, że ostatnie lata moich dziadków wyglądały trochę inaczej, ale przez tę lekturę... w pewien sposób pożegnałam się z nimi, zobaczyłam ich po raz ostatni, lata po ich odejściu.
A tak w ogóle... mamy Pride Month, mówimy o powieści Tove Jansson, myślę, że mogę powiedzieć, że Hannah Higgins i Elizabeth Morris są w sobie zakochane! 🌈
O ile się orientuję, jest jedna rzecz, którą powinniśmy się przejąć: nie można straszyć ludzi, kiedy się umiera, ani obarczać ich wyrzutami sumienia.
Co za piękne lato.
W pierwszej powieści "Słoneczne miasto" towarzyszymy mieszkańcom domu spokojnej starości, położonym na Florydzie.
W drugiej historii "Kamienne pole" udajemy się na wczasy z ojcem-pisarzem i jego dwiema córkami. Nowe zlecenie Jonasza zmusi go do refleksji na temat swojego bycia ojcem.
Ta lektura przyniosła mi spokój, wyciszenie i upał. Tove Jansson w urzekający sposób przedstawiła wyjątkowość etapu starzenia się czy wprost starości: pogodzenie się z tym etapem czy ucieczkę, mierzenie się ze zmianami swojego ciała, czas na decyzje, które tak długo na nas czekały, zmianę mindsetu, stan nieważkości. Może te dwie powieści nie mają zbyt wyraźnie zarysowanej fabuły, ale to nie przeszkadza, tu chodzi o przebywanie z tymi postaciami i własną refleksję. Ktoś w innej recenzji zwrócił uwagę na to, że to tak, jakby osobowości i słowa Muminków i innych bohaterów stworzonych przez Jansson włożyć w staruszków, i może na tym to właśnie polega. To ta szczerość i prostota zauracza. Mnie ogromnie poruszyła.
Wiem, że ostatnie lata moich dziadków wyglądały trochę inaczej, ale przez tę lekturę... w pewien sposób pożegnałam się z nimi, zobaczyłam ich po raz ostatni, lata po ich odejściu.
A tak w ogóle... mamy Pride Month, mówimy o powieści Tove Jansson, myślę, że mogę powiedzieć, że Hannah Higgins i Elizabeth Morris są w sobie zakochane! 🌈
O ile się orientuję, jest jedna rzecz, którą powinniśmy się przejąć: nie można straszyć ludzi, kiedy się umiera, ani obarczać ich wyrzutami sumienia.
May 6, 2022
mid drugie opowiadanie zdecydowanie lepsze, szkoda ze krotsze i musi byc oceniane z raczej slabym pierwszym.
October 4, 2023
Jak dotąd podobało mi się wszytko Tove, co czytałam (nie tylko Muminki), ale to było po prostu śmiertelnie nudne… Raczej nie polecam.
September 11, 2020
Bohaterowie "Słonecznego miasta" rozmawiają ze sobą jak Muminki, Paszczaki i Mimble, tylko że nie są trollami, a bandą zdziwaczałych staruszków. Jest to piękne.
August 13, 2025
pierwsze opowiadanie mnie wymordowało, drugie za to jest przewspaniałe.
pierwszemu po chwili namysłu dałabym może 2,5 albo 3 gwiazdki, jest momentami zabawne, czasami rozczulające, ale bardzo mylą mi się bohaterowie i w wielu momentach jest przydługie i nudnawe, ogółem postaci jest też według mnie za dużo i tempo się rozlazi i nie działa.
ale za to kamienne pole, no, to ma u mnie takie 4,5, nawet 4,75! bardzo ciekawa, metaforyczna opowieść pełna znaczeń, spokojna, a jednak budująca emocjami, nie ma w niej wielu osób, ale te które są są ważne, a autorefleksja głównego bohatera nad jego relacja z żoną i córkami jest bardzo ważna i powinna być częściej praktykowana w szeroko rozumianym społeczeństwie.
pierwszemu po chwili namysłu dałabym może 2,5 albo 3 gwiazdki, jest momentami zabawne, czasami rozczulające, ale bardzo mylą mi się bohaterowie i w wielu momentach jest przydługie i nudnawe, ogółem postaci jest też według mnie za dużo i tempo się rozlazi i nie działa.
ale za to kamienne pole, no, to ma u mnie takie 4,5, nawet 4,75! bardzo ciekawa, metaforyczna opowieść pełna znaczeń, spokojna, a jednak budująca emocjami, nie ma w niej wielu osób, ale te które są są ważne, a autorefleksja głównego bohatera nad jego relacja z żoną i córkami jest bardzo ważna i powinna być częściej praktykowana w szeroko rozumianym społeczeństwie.
July 20, 2017
książka po prostu do mnie nie trafiła. Trudno mi cokolwiek więcej napisać.
May 22, 2021
Dnf. Pierwsze opowiadanie to wielka nuda, drugie troche lepsze, ale nie jest to wybitna literatura.
June 26, 2021
Słoneczne miasto 3⭐
Kamienne pole 2⭐
Kamienne pole 2⭐
August 11, 2021
To była bardzo nudna książka.
August 16, 2021
4.5 🌟
August 17, 2021
2.75 w niektórych momentach trochę za długa
December 3, 2023
tylko kamienne pole [w zasadzie 3,5]
March 30, 2024
Mam trochę sentyment do stawiania starszych ludzi w centrum historii, a wrażliwość i sposób opowiadania Tove do mnie przemawiają, więc zdecydowanie jestem na tak.
April 19, 2017
zakochałam się straszliwie.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews