Ja Nee

by Tonnus Oosterhoff

In zijn nieuwe dichtbundel Ja Nee ontrafelt Tonnus Oosterhoff de werkelijkheid, om de wereld vervolgens net weer even anders aan elkaar te stikken. In Oosterhoffs universum zijn twee fietsers God en Noodlot tegelijk en kun je katten niets leren maar alleen iets afleren.

Elk gedicht is een spel met taal, klank en realiteit, soms eenvoudig, dan weerbarstig en explosief. De dichter brengt je naar de hemel, en daarna mag je het zelf uitzoeken.

Na zijn bejubelde roman Op de rok van het universum geeft Tonnus Oosterhoff opnieuw blijk van zijn volstrekte oorspronkelijkheid als dichter, zoals hij die eerder liet zien in alom geprezen bundels als Ware grootte en Leegte lacht.

Genres: Poetry

54 pages, Paperback

Published January 1, 2017

Reviews

[Laurent De Maertelaer · Rating 3 out of 5]

Eindeloos stuiterende verzen. Tonnus weet meer over dit universum, in zijn poëzie geeft hij ons — gewone stervelingen —een genadige inkijk.

[Alexis · Rating 4 out of 5]

Ouderdom, verval, dood, dementie, kanker, buiten de boot beginnen vallen, voortplanting, verliefdheid op een te jong meisje, kikkerdril dat naar de sterren staart. Hier is een 'ik' op leeftijd aan het woord, die de dood ziet naderen. "Wat is dat voor lichaam dat met ons leeft?" En taal. Sterke bundel. Toch ook veel speelsheid in de taal. Veel indruk op mij maken de tragische Alzheimer-gedichten waarin de manier van spreken van een demente man wordt weergegeven. Zou ook wel 5 sterren verdienen, maar is me daarvoor net te abstract naar mijn smaak. Warm abstract. Weet bv niet zo wat ik met "lijm op stekels" moet.

[Michael · Rating 3 out of 5]

Ik krijg hier nauwelijks vat op. Desondanks enkele prachtige strofes.

[Tim RS · Rating 3 out of 5]

3,5 vond het nice

[Anneke Visser-van Dijken · Rating 5 out of 5]

De cover doet denken aan een margrietje in het gras. De Ja is het hart van de margriet, de Nee de blaadjes om het hart van de margriet en het groen is het gras. Ergens jammer dat de ontwerper van de cover de Nee niet om de Ja heeft geplaatst, maar eronder. Je kan ieder geval zien dat de auteur een spelletje speelt met de woorden door Ja op zijn kop te plaatsen.

Lees verder op https://lees.bol.com/nl/article/recen....

[Marloes Oostindie · Rating 4 out of 5]

Dit. Zo mooi!

[Karel Alleene · Rating 4 out of 5]

Een gedichtenbundel die zijn eigen tempo dicteert, het lukte me niet dit schrokkerig te lezen. Ondanks het feit dat Oosterhoff heldere taal hanteert, stuurt hij zijn lezer met vele vraagtekens richting bewoonde wereld.

Neem een zin als: 'Wouden geven dieren de indruk van veilige roestplaatsen'. Dat geeft enerzijds een indruk van geborgenheid, maar ook van totale inertie. Dat leverde korte betekeniskortsluitingen op qua interpretatie. Je wordt als lezer op het verkeerde been gezet, je maakt opnieuw kennis met je vertrouwde Nederlandse taal.

'Rond het dove blinde hoofd stormt het wereldraadsel in een teiltje'. Dat is alweer een zin die tegengestelde begrippen - weidsheid (wereldraadsel) en beperktheid (een teiltje) - op natuurgetrouwe manier met elkaar verbindt. Het kan niet, je leest het: het kan wel.

'Een boom valt op een dak/nooit zomaar/maar nooit met een reden'. Op het eerste zicht lijkt er niet veel aan de hand, tot wanneer je gaat denken over hoe we omspringen met een fenomeen als toeval. Wanneer iemand je belt waaraan je juist dacht, gaan we dat al snel toeschrijven - meestal onuitgesproken - aan iets als 'een zesde zintuig'. Met andere woorden: we dichten snel een reden toe - denk ik toch - aan iets dat gewoon gebeurt. Iemand telefoneert om te weten of je die avond zin hebt om naar een film te gaan (iemand telefoneert 'nooit zomaar') maar we kunnen onszelf soms niet bedwingen om er meer achter te zoeken. Met andere woorden: 'maar nooit met een reden' - dat weigeren we vaak te accepteren.

Dichtbundels als deze 'Ja/Nee' doen we alweer begrijpen dat je met dit soort tekstverzamelingen lange tijd kunt leven zonder volledig te begrijpen wat er op papier staat. En dat dat helemaal niet hoeft te hinderen.

[Nanne Nauta · Rating 3 out of 5]

What did I think? is de vraag die goodreads je stelt. Ik dacht, het leest lekker weg. Betrokken bij sommige actualiteiten, talig, beetje nadenken. Maar het leest vooral dus lekker weg.