เต้าหู้ไซซี 2

เต้าหู้ไซซี #2

by Yi Du Jun Hua, 一度君华, อี๋ตู้จวินหัว

เรื่องนี้ ดุ เหี้ยม ปากร้าย ละไม่ไว้หน้าใครส่วนสาวน้อยเองก็ดื้อเงียบจนเจ้าชายต้องโบกธงยอดแพ้!

Genres: China, Romance

307 pages, Paperback

First published January 1, 2016

About the author

Associated Names:
* 一度君华 (Chinese)
* Yi Du Jun Hua (English)
* อี๋ตู้จวินหัว / อีตู้จวินหวา (Thai)

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

#เล่ม2ก็สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก♡♡♡♡♡
#เข้มข้น เมามันส์ เศร้าสะเทือนใจ  เจ็บใจ ฮา ขำ หมั่นไส้ ซึ้ง ฟินมาครบ
#พระเอก-นางเอก มีพัฒนาการที่ดี น่าลุ้นน่าติดตามเอาใจช่วย ^^
#พระรองหานซวี่ก็ดูน่าฉงฉานเห็นใจ-แต่ก็เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาคนทึ่มที่ดี
#ชายาเอกก็ฮา
#เคมีดูเป๊ะปังลงตัวในทุกภาคส่วน หยิน-หยาง ,หยาบกระด้าง-อ่อนโยน, เกรียนบ้า-น่ารักนุ่มนิ่ม
#ไม่ได้รักกันตั้งแต่แรกเห็น แต่บ่มเพาะความสัมพันธ์ จนกลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
#เซียงเซียงอ่อนหวาน แสนดี มีของ ดูนิ่มๆแต่ใจเด็ด อึดถึกทน แข็งแกร่ง มีความสามารถในการเอาตัวรอดสูงงง
#ส่วนอิท่านอ๋องก็ Die Hardตายยากยิ่งกว่าแมลงสาป
#แต่ๆ..เล่ม2อิท่านอ๋องเริ่มมีมุมน่าร๊ากและน่าชิงชัง-เริ่มมีความเอาใจเมียมาใส่ใจเรา(แต่ทำไมต้องพาเมียเก่ากลับมาใส่ใจด้วยเล่า=_=ฮืออออ)
#เริ่มมี"ผู้หญิงของข้า"อย่างงั้นอย่างงี้~แต่ก็เป็นไปตามสไตล์เขาล่ะ..=_=
#น่ารักแบบทึ่มบื้อ
#เท่ห์แบบหยาบกระด้าง
#มาดแมนแบบอันธพาล
#อ่อนโยนเอาใจใส่แบบพร้อมจะกินหัว
#คิดจะทำอะไรก็ทำทันทีปู๊ดป๊าดรวดเร็วปานสายฟ้า
#เด็ดขาด ไม่คิดหงุมหงิม คาดเดายาก
#ขี้เก๊ก ขี้รำคาญ ขี้หงุดหงิด ขี้งอน(เฉพาะกับเซียงเซียง)
#ไม่สนใครหน้าไหน บทจะไปก็ไป  ไร้มารยาท มีตรรกะเป็นของตัวเอง
#บ้า เหี้ยม Hardcoreได้สะใจสุดๆ (-ใครมีปัญหา-?)
#ชอบบทบรรยายตอนเซียงเซียงทำอาหาร..บรรยายซะน่ากินเหลือเกิน♡0♡
#ชอบประโยคความคิดในใจที่ต่อจากคำที่พูดออกไป"...."ของแต่ละตัวละคร..ฮาตึงโป๊ะมากกกก^0^..โดยเฉพาะของอิท่านอ๋องมู่หรงลี่....5555
#ชวนติดตามในทุกซีน อ่านแบบวางไม่ลง
#โอยยย!ท่านแม่!ข้าชอบเรื่องนี้สุดๆ♡♡♡♡♡♡♡♡

[Winnie Wynn · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกมาก ร้องไห้สะอึกสะอื้นไปเลยที่เดียว อิอ๋องความรู้สึกช้า ปวดใจไปกับเซียงเซียง ไปต่อเล่ม3 ค่ะ

[M · Rating 5 out of 5]

รีวิวรอบที่ 4
รอบนี้อ่านแล้วปวดใจไม่ไหว

ในเล่มนี้พระเอกก็แต่งชายาเอกเข้ามา แม้จะมีความคิดให้นางเอกเป็นชายารองก็เถอะ
ตัวชายาเอกเรียกว่าเป็นสีสัน 5555 เป็นเด็กอายุ 12 ที่กลัวมู่หรงลี่เหลือเกิน แล้วรักเซียงเซียงมาก อยากนอนกับเซียงเซียงเพราะกลัวความมืด มู่หรงลี่เส้นเลือดปูดแหละ

พระเอกที่สัมผัสความรู้สึกไวก็มีปมเรื่องหานซวี่กับนางเอกสลักลงไปเรียบร้อย แต่แม้ว่าจะรู้ว่ามีซัมทิง พระเอกก็ยังจะช่วยหานซวี่เอาไว้ แต่ใดๆ หนามยอกอกชิ้นนี้สุดท้ายก็ระเบิดขึ้นมาอยู่ดี แน่นอนว่าเป็นเพราะพระเอกเริ่มมีความรู้สึกกับนางเอกแล้วนั่นเอง
ดังนั้นถึงแม้ว่าจะหวงแต่มันแฝงความหึงไว้ด้วย ความที่พระเอกพูดน้อย คือชอบพูดประโยคต่อในใจ มีเหตุผลเป็นของตัวเองแต่ไม่สื่อสาร ก็ทำให้นางเอกน้ำตาตกเสียใจบ่อยๆ
ใดๆ ก็ตามหนามชิ้นนี้ก็ถูกชายาเอกตัวกระเปี๊ยกทำให้อีอ๋องได้สติขึ้นมา

ถัดจากนั้นเป็นการเริ่มภารกิจจีบเมียในแบบของมู่หรงลี่ จีบยังไงให้ไม่รู้ว่าจีบ เชิญรับชม 55555
ด้วยการนี้ อยู่ด้วยกันทุกวัน ความเริ่มสังเกตสังกาความรู้สึกของนางเอก เริ่มใส่ใจ เริ่มมีความสุขเมื่อนางเอกมีความสุข รวมถึงการกลั้นใจถามว่านางเอกจะเลือกใคร (ในแบบของอิอ๋อง)
ในที่สุดพระเอกจึงสัญญาก่อนไปออกรบว่า จะตั้งให้เซียงเซียงเป็นชายารอง และจะไม่มีผู้หญิงอื่นอีกต่อไป
แลกมากับรอยยิ้มและคำว่า ข้ากับลูกจะรอท่านกลับมา ของเซียงเซียง

แต่จู่ๆ อ้าว คนรักเก่าโผล่มาว่ะ ไปเจอระหว่างรบเลยพกคนกับลูกติดกลับมาด้วย
เซียงเซียงที่หอบลูกมารอรับหน้าบ้าน ถูกภาพนี้ตีแสกหน้า แถมเวลาที่ลูกสาวควรจะได้ก็ถูกเจียดไปให้ลูกชายบุญธรรม
สัญญาที่เคยให้ไว้ก็คือเงียบเป็นเป่าสาก ซึ่งตรงนี้นางเอกก็คือมักน้อยไม่ไหว แทบไม่ขออะไรแล้ว ขอแค่ลูกสาว
แต่ก็ยังมีเหตุการณ์ที่บีบคั้นอีกกก บีบให้พระเอกต้องย้ายนางเอกออกจากบ้านแบบไม่ให้เอาลูกไปด้วย

ตรงนี้คืออ่านไปก็ปวดใจไป เพราะทั้งๆ ที่พระเอกรักนะ แต่ความรู้สึกผิด ความรับผิดชอบใดๆ มันค้ำคอ
ก็บอกนางเอกไปหลบตานางเอกไปอีกละ
แต่รอบนี้นางเอกคือซึมไปเลยนะ ในที่สุดเลยฮึดว่า เอาวะ ไหนๆ ชีวิตไม่เคยเป็นของตัวเอง ทุกอย่างไม่เคยมีเป็นของตัวเองซักอย่าง ก็ไม่เอาแล้วก็ได้ ไป ไปตายเอาดาบหน้า!!
ใช่ค่ะ คนตัวเล็กนุ่มนิ่มอย่างเซียงเซียงหนีพี่อ๋องแม่ม

คนเขียนยังเขียนได้ดีเหมือนเดิม ช่วงปวดใจนี่คือน้ำตาไหลล สงสารนางเอกมาก
ยิ่งการบรรยายถึงความ 'ไม่มีอะไร' ของนางเอกเลย อันนี้คืออย่างเศร้า

แต่ใดๆ ก็ตาม อ่านได้เพลินเหมือนเดิม ชอบมากๆ เหมือนเดิม ยังขำ ยิ้ม ฮา ไห้แตกไปตามเส้นเรื่อง

-------

รีวิวรอบแรกๆ
4.5

ตลกอ่ะ! พระเอกนี่ดูสมองระดับต่ำกว่าน้ำทะเลมากพอมาถึงเรื่องผู้หญิง เป็นคนที่โคตรไม่มีความละเอียดอ่อน แถมปากแข็งอีก ฮาาาา ขำความคิดพระเอกมากๆ ตัวเองพูดคำสั้นๆ ดุร้าย แต่ในใจคือมี intention ที่ดี แต่ดันสื่อไม่เป็น ตาบ้าเอ้ยย

นางเอกก็ดีจริงจัง ชอบความเข้มแข็งแบบทรหดของนางมาก
เอาจริงๆ ดูเหมือนไม่มีอะไรนะ แต่ชอบการเติบโตของคาแรกเตอร์มาก โดยเฉพาะพระเอก คือเห็นเลยว่าเริ่มเป็นมนุษย์กับเค้าขึ้นมาบ้าง ในส่วนของนางเอก ในที่สุดก็มาถึงจุดที่ชั้นจะไม่ทนซะทีนะ เย้ๆๆๆ เอาให้หนักๆ ไปเลย!!

ปล.
นี่ขำชายาเอกมาก ยัยเด็กต๊อง ฮาได้อีก

[Natcha Sittichaikan · Rating 3 out of 5]

สรุปรวดเดียวทั้งสามเล่ม

อ่านแล้วสงสารนางเอก สงสารมาก ไม่แปลกใจและไม่โทษนางเอกว่าทำไมมีช่วงนึงที่นางไปแอบชอบพระรอง ก็พระเอกแม่งทำตัวส้นเท้าจริงๆ เรื่องนี้ทนอ่านจนจบเพราะนางเอกจริงๆ เรานับถือนางเอกนะที่ทนอยู่กับผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง ตั้งแต่ต้นยันจบ เราพยายามมองหาคำว่าขอโทษจากพระเอก มันไม่เคยหลุดออกมาจากปากฮีเลย เป็นอะไรมากมั้ย ยิ่งตอนที่พระเอกบรรยายว่าไม่อยากขอโทษนางเอกเพราะเสียศักดิ์ศรี งั้นคุณมึงก็ปล่อยนางเอกไปซิคะ ลากกลับมาทำไม อยากได้เขา แต่เรื่องง่ายๆ บางเรื่องกลับไม่ยอมปรับตัวให้เขา คือเพลีย เฮ้ออออ เอาเถอะ ยังดีที่ตอนหลังๆ พระเอกยอมปรับตัวบ้างแล้ว แต่ก็เหลือแค่ขอโทษอย่างเดียวที่ไม่ยอมพูดมา เฮ้อ เพลียใจท่านอ๋องเขาจริงๆ ถ้าปากจะแข็งขนาดนั้น

สำหรับเรา เ��ื่องนี้กลางๆ มีทั้งดีและชั่ว (ข้อหลังส่วนใหญ่หนักไปทางพระเอก) ถ้าถามว่าซื้อดีมั้ย เราะจะบอกคนที่ไม่ได้มีงบขนาดนั้นว่ามันยังไม���ใช่หนังสือที่ต้องมีขนาดนั้นหรอก ยังมีอีกหลายเรื่องที่ควรค่าจะซื้อมาเก็บไว้มากกว่าเรื่องนี้ แต่ถ้ามีให้เช่า ก็หาเช่ามาอ่านแทนจะดีกว่า

[kunaom · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ดีขึ้นหน่อยนะ เฮียแกพยายามจีบเมียตัวเอง จีบแบบทึ่มๆทื่อๆไปเนี้ยแหละ แอบฮาหลายฉาก นิสัยนี้มันแก้กันยากจริงๆ ผู้ชายที่เป็นแบบผู้ชายมากจริงๆ ขาดความเข้าใจถึงสิ่งละเอียดอ่อนต้องมาจีบผู้หญิง แล้วยังแสดงออกไม่เป็น มันยากมากๆเลยนะแก 555+

แอบพีคฉากเจอชู้ด้วย ชอบๆ

ช่วงท้ายเล่มนี้เนื้อเรื่องเริ่มเข้าโหมดน้ำเน่าไปอีก มีเหตุให้พระเอกต้องผิดคำพูดทุกคำที่เขาสู้อุตส่าห์กว่าจะงัดปากตัวเองพูดออกมาได้ ทำความไว้ใจที่นางเอกอุตส่าห์เริ่มมีให้เขาบ้างแล้วมลายหาย เสียดายๆ
และรู้สึกไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่กับทางออกที่นางเอกเลือก คิดว่าคนที่เป็นแม่คนจริงๆไม่น่าจะเลือกวิธีนี้ แต่นางเลือกทางที่จะเจ็บปวดน้อยกว่า เลือกหนีปัญหา มากกว่าที่จะเลือกลูก

[Thanchanok V · Rating 5 out of 5]

ครั้งแรกที่อ่านเกลียดพระเอกมาก ครั้งนี้อ่าน ยังไม่ชอบนิสัยช่วงแรกของพระเอก แต่ไม่ได้เกลียดแล้ว
อาจจะเป็นเพราะพออ่านอีกรอบ มุมมองก็เปลี่ยนไป พระเอกไม่ได้เลว แต่เพราะความกระด้าง ในชีวิตของฮี
ผู้หญิงที่เคยรัก(หลันโหย่ว)ก็นิสัยห่ามๆเหมือนกัน
ทำให้พระเอกไม่รุ้ว่าการกระทำบางอย่างของตัวเอง ทำให้นางเอกเสียใจ
(แต่นางเอกเราเข้มแข็งมาก นางไม่ได้เสียใจร้องไห้ฟูมฟายเลย แค่อึ้ง แล้วก็เจียมตัว น่าสงสารโคตร)

[readingdiary · Rating 5 out of 5]

5ดาวไปเล๊ยยยยย สนุกค่ะเนื้อหาเจ้มจ้นมากก วางไม่ลงเลย พระเอกปากหนักมากรักเขาแต่ก็ไม่กล้าบอก นางเอกก็ดื้อเงียบสุดๆ อ่านเถอะค่ะสนุก

[Uminaka16 · Rating 4 out of 5]

ชอบเล่มนี้มากกว่าเล่มแรก ท่านอ๋องยอมรับกับตัวเองว่ามีใจให้เซียงๆ เลยพยายามทำดีด้วย แต่นิสัยเดิมก็แก้ไม่หาย เล่มนี้นางเอกแสดงความเข้มแข็งเด็ดเดี่ยวออกมาแล้ว เอาใจช่วยนางเอก

[Monaliz Juang · Rating 2 out of 5]

พระเอกแย่ได้เสมอต้นเสมอปลาย นางเอกเข้มแข็งจริงๆ ดาวสองดวงนี้ให้นางเอกล้วนๆ

[Patrawan Dear]

#เต้าหู้ไซซี (เล่ม 2/3)

เล่มนี้เดินเรื่องด้วยความหน่วงปนฮา พระเอกยังคงหยาบกระด้าง คิดไปไม่ถึงคนอื่น เป็นเหมือนช้างเท้าหน้าที่จะลุยไปข้างหน้าลูกเดียว ในขณะที่นางเอกยังคงเป็นเท้าหลังที่คิดว่าตัวเองไร้สิทธิ์ แต่เริ่ม ๆ จะมีเสียง ความสัมพันธ์ของทั้งสองมีความพัฒนาในรูปแบบเฉพาะตัว ผู้เขียนช่างสรรหาเรื่องราวมาเล่า กำลังจะเบื่อก็แทรกบททดสอบเข้ามา จึงยังคงดึงความสนใจให้อ่านต่อไปได้เรื่อย ๆ

สนุกกว่าที่คิด ถ้าไม่คิดเอาความรู้สึกในยุคปัจจุบันเข้าเป็นบรรทัดฐานค่ะ :)

[Nattapan · Rating 2 out of 5]

2.5 stars. More heart-wrenching than the first book. Sigh...

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ก็จะเป็นหลังจากเซียงๆ ได้เข้ามาเป็นอนุของจวนอ๋องแล้ว
ไม่ได้ง่ายเลยทีเดียว แม่ว่าจะทำตัวยังไง แต่ชีวิตนางไม่ได้มีอะไรเป็นของนางอย่างแท้จริง

บ้าน ลูก ฐานะ ล้วนถูกเอาไปได้ง่ายๆ เสียทุกอย่าง

เล่มนี้ก็อ่านเพลินๆ อยากเตะพระเอกเหมือนเดิม

[Miss Jan€Kim · Rating 5 out of 5]

อิอ๋องน่ารัก อยากเอาใจสาวก็ทำไม่เป็น ชอบอ่ะ ถึงขนาดปรึกษากุนซือเพื่อวางแผนเอาใจเมีย ก๊ากกกกกกกกกก
แต่แอบขัดใจที่ดันเลือกให้เมียย้ายออกเพราะอยากชดเชยให้เมียเก่า อาร่ายยยยยยยย โห้เซียงเซียงของฉ้านนนนนนนเสียใจเป็นนะโว้ยยยยยยย ท้ายสุดของเล่มนี้สะใจอิอ๋องเมียหนี ว่ะฮะฮ่า!!😂😂😂😂😂 สะใจอริณยิ่งนัก...

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม2 :
มู่หรงลี่ยอมให้เซียงเซียงดูแล หมอหลวงจางและคนอื่นๆไม่สามารถทำให้ท่านอ๋องกินข้าวกินยาได้ แต่เซียงเซียงทำได้ ทุกคนจึงเห็นเซียงเซียงเป็นที่พึ่ง เซียงเซียงอุ้มลูกสาวมาให้มู่หรงลี่ดู ชายหนุ่มไม่เคยเลี้ยงเด็ก อยู่กับเด็กเล็ก พอเห็นลูกร้องก็คิดในใจว่าเด็กเล็กนี่เลี้ยงยากจริง แต่กลับพูดด้วยน้ำเสียงที่ตัวเองคิดว่าธรรมดา แต่คนอื่นฟังแล้วคือการตะคอก รำคาญแบบดุๆ ว่าอุ้มออกไป เซียงเซียงก็คิดว่าขนาดลูกตัวเองก็รำคาญอย่างนั้นก็ให้อยู่ห่างๆหน่อยจะดีกว่า นึกว่าท่านอ๋องคงไม่รักลูก เพราะท่านอ๋องแสดงออกไม่เป็นนี่สิ เซียงเซียงรู้ว่ามู่หรงลี่เป็นสามีของนาง นางไม่ตั้งความหวังว่ามู่หรงลี่จะมอบความรักให้เพราะนางเป็นเพียงลูกสาวชาวบ้านเลยต้องระมัดระวังตลอดเวลา กลัวว่าจะทำอะไรผิดพลาดไป เซียงเซียงไม่เกลียดมู่หรงลี่แต่ก็รู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์รัก ความรักของเขามีไว้ให้หลันโยว ไม่เกลียดแต่ก็รักไม่ได้ นางเฝ้าแต่คิดเช่นนี้
ปลายเดือนสิบสองเป็นวันคล้ายวันพระราชสมภพของเอี้ยนอ๋อง มู่หรงลี่พาเซียงเซียงเข้าวังมาด้วย ระหว่างทางมู่หรงลี่ยังได้เจอรัชทายาท มู่หรงเซิ่น ความจริงแล้วยังไงมู่หรงลี่ก็จะต้องแก้แค้นที่โดนทำร้ายที่ประตูเมืองให้ได้ แต่โดนเซียงเซียงขัดขวางไว้เพราะว่าหมอหลวงจางบอกว่าห้ามเคลื่อนไหวมา มู่หรงลี่กระชากมือที่จับห้ามอย่างลืมตัวออกแต่แค่นี้ก็ทำให้เซียงเซียงล้มลงแล้ว มู่หรงลี่ก็เลยเปลี่ยนใจ เอี้ยนอ๋องพูดกับมู่หรงป๋อบอกเป็นนัยเรื่องที่ให้ชิงบัลลังก์กับรัชทายาทได้ ตอนกลับจวนยังมีเรื่องเกิดขึ้นมีมือสังหารของรัชทายาทมาลอบฆ่ามู่หรงลี่ เซียงเซียงก็ไปตามคนมาช่วยเอาไว้ได้ หลังจากเกิดเรื่องกบฏขึ้นตระกูลเซวก็มาทวงสัญญาอีกครั้ง แต่ผู้ที่ถูกส่งมาแต่งเป็นพระชายาคือหลานสา��คนเล็กที่ถูกยกฐานะให้เป็นบุตรภรรยาเอก ในวันแต่งมู่หรงลี่ไม่ได้คิดมากแต่งก็แต่งไป สุดท้ายกลับกลายเป็นเซวจิ่นผิงเด็กอายุสิบสองปีที่ยังไม่โตคนหนึ่งที่หนีออกจากเรือนพักของตัวเองมาที่เรือนของเซียงเซียงเพราะกลัวและหิว อยู่ที่จวนอ๋องเซวจิ่นผิงอยู่ในจวนฐานะพระชายาแต่กลับกลัวมู่หรงลี่เหมือนหนูกลัวแมว มู่หรงลี่ก็ไม่ชอบเซวจิ่นผิงชอบไล่ให้กลับเรือนอย���่เรื่อย ไม่อยากเห็นหน้านางเหมือนกัน
เทศกาลตรุษจีนมาถึงหานซวี่กลับมาเยี่ยมบ้าน แวะมารายงานท่านอ๋อง แต่ดันอ้อมมาที่เรือนของเซียงเซียงพูดคุยกันเสร็จมีคนมามากมาย แทนที่ตัวเองจะออกไปกลับหลบเข้าห้องเซียงเซียง จนตอนดึกที่มู่หรงลี่กลับมา เซวจิ่นผิงนอนอยู่กับเซียงเซียง ก็โดนไล่กลับไป พอทำเรื่องอย่างว่าชายหญิงเสร็จกลับพบหานซวี่หลบอยู่ในห้อง มู่หรงลี่ไม่ฟังอะไรก็มีคำสั่งลงโทษหานซวี่และ กักบริเวณเซียงเซียง เอาเซวียนเซวียนน้อยไปให้ซูเฟยเลี้ยง เซวจิ่นผิงไม่ยอมไปต่อว่าในที่สุดมู่หรงลี่ก็คิดได้ว่ามีพิรุธ ควรเรียกทุกคนในเหตุการณ์มาถาม ก็ได้ความตรงกันว่าเซียงเซียงไม่รู้เรื่องเป็นหานซวี่ที่แอบไปหลบอยู่ในห้องเซียงเซียงเอง
พอได้ลูกสาวกลับมาอยู่ข้างกายเซียงเซียงก็กลัวว่ามู่หรงลี่จะไม่ชอบลูกสาว แต่ความจริงคือเลี้ยงเด็กไม่เป็น พอลูกร้องไห้ เซียงเซียงจะอุ้มไปแอบ มู่หรงลี่เลยเอามาอุ้มบอกจะพาไปขี่ม้า เซวียนเซวียนก็เงียบทันที มู่หรงลี่คิดในใจที่แท้เลี้ยงเด็กก็ไม่ยากอย่างที่คิด เป็นครั้งแรกที่มู่หรงลี่เห็นว่าแค่เล่นกับลูกเซียงเซียงก็ดีใจถึงเพียงนี้ ผู้หญิงคนนี้อยู่ใกล้เขาขนาดนี้เลย มู่หรงป๋อบอกให้มู่หรงลี่แต่งตั้งเซียงเซียงเป็นชายารอง จริงๆแล้วมู่หรงลี่ไม่คิดอะไร เพราะผู้หญิงของเขาอยู่ในตำแหน่งไหนก็เหมือนกัน แต่คนภายนอกมองต่างกันนี่สิ และตัวเซียงเซียงเองก็รู้ว่าอนุภรรยากับชายาต่างกัน นางไม่มีสิทธิ์อะไร ไม่เคยเรียกร้อง และรู้ว่าทุกอย่างเป็นเพราะมู่หรงลี่มอบให้เท่านั้น มู่หรงลี่บอกให้เซียงเซียงคลอดลูกชายให้อีกคนแล้วจะตั้งเป็นชายารอง ตอนกินข้าวเซียงเซียงขอให้ไปเรียกเซวจิ่นผิงมาด้วย มู่หรงลี่คิดว่านี่คือครั้งแรกที่รู้สึกว่านี่คือบ้านของเขา
เรื่องของหานซวี่ที่มู่หรงลี่ไม่เรียกใช้ ก็ไม่มีใครในกองทัพเรียกใช้ พี่น้องต่างเป็นกังวล เซียงเซียงก็ขอร้องด้วย แต่พูดเหตุผลกับมู่หรงลี่ไม่ได้ก็ใช้การร้องไห้ กับยอมรับทุกอย่างไปซะเลย มู่หรงป๋อก็มาช่วยพูด บอกว่าที่รู้โกรธนี่เพราะ กลัวว่าเคยรักกันหรือเคยนอนด้วยกัน มู่หรงลี่คิดไม่ตกสุดท้ายก็คิดได้ว่าเคยรักกันหรือเคยนอนด้วยกันก็ไม่ได้ทั้งสองอย่าง ที่แท้คำตอบง่ายๆมีอะไรให้ลำบากใจกัน
มู่หรงลี่เรียกที่ปรึกษามาถามว่าควรทำยังไงกับผู้หญิง ทุกคนก็กลัวมู่หรงลี่ทั้งนั้น พอรู้เรื่องก็บอกว่าให้พาไปเที่ยว มู่หรงลี่พอฟังก็ไปบอกเซียงเซียง แต่การไปเที่ยวของมู่หรงลี่ไม่เหมือนใคร ตื่นมาก็พาขี่ม้าไปเลย เร็วจนตามไม่ทัน ขี่ม้าก็เร็วมากนั่งอยู่หลังม้าหนาวสุดๆ ท่านอ๋องทำอะไรรวดเร็วพอมาถึงวัดก็บอกจะไปกินเจ อาหารเจยังไม่เตรียมก็เป็นของที่พระฉันตามปกติแต่ละวันบอกว่านี่นะอร่อยออกจะธรรมดา ตัวเองกินเสร็จก็จะไปอีก เซียงเซียงยังไม่ได้กินเลย แต่เรื่องนี้เจอหลายครั้งละ ตั้งแต่ตอนหนีออกจากเมือง จากนั้นก็จะพาไปดูน้ำตกก็เดินเร็วสุดๆ ไปถึงยังไม่หายเหนื่อยจะกลับล่ะ พอบอกว่าจะไปจุดธูปไหว้พระ เซียงเซียงเลยรีบบอกว่าข้าไม่นับถือไม่ต้องไปก็ได้ คือตามไม่ไหวแล้วท่านอ๋องยังไม่รู้นึกว่าเรื่องปกติอีก กลับมาที่จวน สาวใช้ถามสนุกไหมเซียงเซียงตอบไม่รู้สิก็ไม่เห็นอะไรเลยนี่ ส่วนที่ปรึกษามาถึงก็ถามว่าจะไปเมื่อไหร่ ท่านอ๋องกลับบอกว่าไปมาแล้ว เป็นใครจะไม่ตกใจ นี่แค่ครึ่งเช้าไปเที่ยวชมธรรมชาติมาแล้ว แน่ใจนะ เร็วไปไหม เลยต้องเอาใหม่คราวนี้วางแผนไปเที่ยวป่ามรกตพันปี คราวนี้เซียงเซียงเตรียมตัวมาดี แต่ก็ยังไม่ไว้ใจท่านอ๋อง ท่านอ๋องก็ทำตามทุกขั้นตอน ตื่นนอนสาย ขี่ม้าต้องทำยังไง ขึ้นไปนั่งในรถม้าเซียงเซียงยังระแวงไม่รู้ต้องทำตัวยังไง พี่แกก็เอาทวนยาวมาเช็ดซะนี่ รังสีอำมหิตออกขนาดนั้นใครจะไม่กลัว พอออกไปถามว่าต้องทำยังไง เซียงเซียงก็ทำใจกล้าบอกให้เข้ามานั่งเป็นเพื่อน พี่แกยังบอกว่ายังไม่ว่างเพราะตัวเองกำลังฟังคำแนะนำของที่ปรึกษาวิธีจีบสาว สุดยอดจริงๆท่านอ๋อง ฮามากล่ะ พอไปถึงนึกว่าจะได้ชมป่าเหมยมู่หรงลี่กลับบอกว่าเตรียมตัวให้ดี ยังมีธุระ ธุระที่ว่าก็คือ รัชทายาทจะส่งคนมาลอบสังหารทุกทีอยู่ในเมืองไม่มีโอกาสมาขนาดนี้ต้องจัดแน่ๆ และก็เป็นไปตามคาด มีนักฆ่ามาจริงๆ เซียงเซียงยังพอไหวแต่อนุภรรยาของที่ปรึกษานี่สิกลัวจนสลบ แต่เซียงเซียงเห็นคนตายแบบผ่าศพต่อหน้าก็ตกใจเหมือนกันนะ ฝันร้ายเลยทีเดียว มู่หรงลี่กลับจะให้ไปเที่ยวต่อเพราะยังไม่ได้ไป แล้วเสื้อผ้าโดนหิมะซะเปียกขนาดนั้น ท่านอ๋องนี่ไม่รู้เรื่องรู้ราวจริงๆ สุดท้ายเซียงเซียงป่วยนอนฝันร้าย ขอกลับบ้าน มู่หรงลี่ก็ยอมพากลับบ้านที่อำเภอลิ่งจือ
นางไม่ได้พาลูกสาวกลับมาด้วยเพราะกลัวจะเหมือนคราวที่แล้วที่ถูกทิ้งอีก มาถึงก็มาพักที่บ้านตระกูลกัว เซียงเซียงขอพักที่บ้านท่านอ๋องก็พักด้วย แล้วก็คิดว่ากัวเถียนท่านพ่อตานี่พูดมากจริงๆ คนที่เขายอมฟังมีเพียงเสด็จพ่อเสด็จแม่นะ มาอยู่ที่บ้านของเซียงเซียงมู่หรงลี่เปิดใจพูดกับเซียงเซียงเป็นครั้งแรกบอกว่าให้บอกให้รู้ว่าอยากได้อะไร ให้หรือไม่ให้เป็นเรื่องของข้า ก็บอกให้รู้ได้ เค้าไม่เคยพูดเปิดใจอะไรแบบนี้มาก่อน มันน่าอายชะมัด พี่สาวน้องชายชวนไปดูงิ้วเซียงเซียงก็ไป ตอนดูบอกให้สาวใช้ตกรางวัลนักแสดง สาวใช้โยนทองคำไปก้อนหนึ่ง ที่โรงงิ้วอวี๋ชิ่งได้เห็นเซียงเซียงก็เกิดความคิดริษยาขึ้น ของๆตนเมื่อก่อนเป็นลูกสาวร้านเต้าหู้ ตอนนี้อยู่สูงเกินเอื้อม ส่วนเซียงเซียงได้ฟังท่านพ่อบอกเรื่องใช้จ่ายเงินการให้รางวัลก็เริ่มกังวล พอบอกท่านอ๋อง ท่านอ๋องกลับบอกว่าผู้หญิงของข้าจะตกรางวัลให้ใครจะให้น้อยได้อย่างไร คิดกันได้คนละอย่างสุดขั้วเลยจริงๆท่านอ๋องกับคนทั่วไปนี่ จากครั้งนี้อวี๋ชิ่งสร้างข่าวลือให้เซียงเซียงเสียชื่อเสียง เซียงเซียงไปบอกท่านอ๋อง ท่านอ๋องไปจัดการทันที มาถึงก็ดึงลิ้นตัดลิ้น ไม่ถามเหตุผล ทำก่อนผิดค่อยหาตัวคนใหม่ตรรกะสุดยอดมาก ในบางแง่ก็ไว้ใจท่านอ๋องได้ แต่ถ้าเป็นเรื่องอารมณ์ความรู้สึกนี่ท่านอ๋องไม่ผ่านอย่างแรง เด็กน้อยมากอะ ไม่รู้เรื่องกับใครเค้าเล้ยจริงๆ จบเรื่องเซียงเซียงอารมณ์ดีจริงๆเพราะท่านอ๋องเชื่อใจนาง
กลับจวนเซวจิ่นผิงอายุครบสิบสามไปแล้วสามารถเข้าหอได้ แต่เรื่องนี้ไม่สบอารมณ์ท่านอ๋องอย่างแรง พูดกับเซียงเซียงซะแรงว่าไม่ต้องยุ่ง แต่คำพูดมันเหมือนแบ่งชั้นว่าอนุภรรยาไม่ต้องยุ่งเรื่องของพระชายา ทั้งๆที่ในใจท่านอ๋องไม่ได้คิดอะไรนอกจากเซวจิ่นผิงยังไงก็เป็นเด็ก ยังมีเรื่องที่แม่นมพาท่านหญิงน้อยไปเล่นที่เรือนของหลันโย่วแล้วทำของเสียหาย มู่หรงลี่โวยวายเซียงเซียงเห็นก็นึกว่าท่าทางแบบนี้คือจะโยนลูกทิ้ง จะทำร้ายลูก ท่านอ๋องเห็นก็เศร้าใจแล้วก็คิดได้ว่านางไม่เคยไว้ใจข้าเลยตั้งแต่ตอนที่ทิ้งไว้กลางป่า เลยอธิบายให้ฟังว่าที่ทิ้งไว้เพราะจะได้หนีไปได้ง่ายกว่าถ้าไม่อยู่เฉยๆเป็นเป้านิ่ง เป้าที่ต้องการก็คือตน ม้าแบกสามคนไม่ไหวไม่รอดอย่างแน่นอน และถามว่ายอมอยู่ด้ว���กันด้วยความจริงใจหรือไม่ เซียงเซียงยอมอยู่ด้วยในที่สุด
ปลายเดือนห้า ตงหูบุกมาโจมตีด่านอวี้โหวกวน กำแพงที่ก่อสร้างถูกทำลาย มู่หรงลี่ถูกส่งให้ไปคุมการก่อสร้าง ในที่สุดก็ได้เจอหลันโย่ว แต่นางมีลูกชายมู่หรงลี่ขอร้องให้กลับไปด้วยกัน หลันโย่วบอกให้รับลูกนางไปอยู่ด้วย มู่หรงลี่ตกลง พอการก่อสร้างกำแพงเสร็จกลับมา มู่หรงลี่ดูแลหลันเคอที่เปลี่ยนชื่อเป็นมู่หรงเค่อ ไม่สนใจเซวียนเซวียนตอนกลับจวน และหลันโย่วก็ใช้ให้เซียงเซียงทำปลาแห้ง จากนั้นมู่หรงลี่รับหลันโย่วเป็นชายารอง เอาชื่อมู่หรงเคอเข้าทำเนียบตระกูล แต่ไม่ให้หลันโย่วยุ่งกับเซียงเซียง หลันโย่วก็คอยก่อกวนทั้งเรียกร้องว่าจะให้มู่หรงลี่มอบความรักให้ตนคนเดียว ให้เลือกระหว่างเซียงเซียงกับตน สุดท้ายมู่หรงลี่ส่งเซียงเซียงออกนอกจวนบอกว่าให้ไปอยู่สองสามวัน ไม่ได้บอกเหตุผลเป็นใครก็คิดว่าโดนไล่ออกไปแล้ว แต่มู่หรงลี่กลับคิดว่าให้ไปอยู่สองสามวันรอเกลี้ยกล่อมหลันโย่วได้จะรับกลับมา แล้วก็เกิดเรื่องท่านหญิงน้อยหายไป พอเซียงเซียงรู้ก็ตกใจจนเป็นลม มู่หรงลี่กลับจวนไปหาสุดท้ายเจอที่เรือนเซวจิ่นผิง และไปบอกหลันโย่วว่าเด็กต้องการแม่ หลันโย่วยอมบอกความจริงว่าจริงๆบิดาของมู่หรงเค่อแซ่ตวนมู่ วันนั้นก็อยู่ในบ้านแค่บอกว่าจะมาเที่ยวจิ้นหยางสักพัก บอกว่าเมื่อเก้าปีก่อนตนไม่ได้จมน้ำเพราะว่ายน้ำเป็นที่จากมาเพราะอยากมาด้วยความรู้สึกดีๆในตอนนั้น ไม่ต้องเสียใจในเรื่องเมื่อก่อนอีกแล้ว เพราะตอนนี้ต่างก็มีคนของตัวเองแล้ว ทั้งสองพูดคุยกัน พอเช้ามู่หรงลี่กลับไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งอะไร ทั้งยังคิดว่าอุตส่าห์นั่งฟังตั้งนานยังเป็นเรื่องหาสาระไม่ได้ มู่หรงลี่ส่งคนมารับเซียงเซียงกลับพบว่าเซียงเซียงหนีไปแล้วลูกก็ไม่สนใจ เพราะเซียงเซียงคิดว่าอะไรก็ไม่ได้เป็นของตนพอไม่ต้องการก็โดนไล่ออกมา ตัดใจตอนนี้ยังจะดีเสียกว่า เซียงเซียงแอบหนีไปตอนดึกหลังจากรู้ว่าหาลูกเจอแล้ว ไปที่เมืองต้าจี้ที่รู้จักเพียงแห่งเดียวแต่บ้านเช่าแพงเลยไปที่เสี่ยวจี้แทน ตำบลอี้สุ่ยและได้ดำเนินการขายเต้าฮวยเพื่อเลี้ยงชีพ มู่หรงลี่ตามหาเซียงเซียงระหว่างนี้ไปที่บ้านเกิดนางและรับกัวหยางมาฝึกยุทธ์เอง มู่หรงลี่เป็นคนสอนให้แต่มู่หรงลี่เป็นคนที่เห็นแล้วเป็นเลยอาจารย์สอนครั้งเดียวก็จำได้ ไม่เหมือนคนอื่นที่นึกว่าจะเหมือนกัน แต่ก็ยอมสอนกัวหยาง ตอนฝึกมีประดาบแต่มีคนลอบเปลี่ยนกระบี่ของกัวหยางในนั้นมีควันพิษ มู่หรงลี่ก็เลือกจะช่วยกัวหยางก่อน ยาพิษเป็นอันตรายที่ปอด เซียงเซียงมาขายเต้าฮวยก็เริ่มมีคนมาก่อกวนลวนลามจะเป็นยังไงต่อติดตามได้ต่อที่เล่มจบ

หลังอ่าน :
ความสัมพันธ์ของมู่หรงลี่กับเซียงเซียงที่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆต้องมีอันที่จะสะดุดลงเพราะหลันโย่วกลับมา และมู่หรงลี่ที่ยังไม่รู้ใจตัวเอง แต่ตัวเองน่ะรักเค้าอยู่แล้วผู้หญิงของข้านี่จะทำยังไง เซียงเซียงจะทำยังไงต่อไป มู่หรงลี่จะคิดได้เมื่อไหร่ว่ารักเซียงเซียงที่สุด ต้องติดตามในเล่มจบ

[mmm _md · Rating 5 out of 5]

ให้ตายเหอะสวรรค์ไม่เคยร้องไห้เพราะสงสารตัวละครในเรื่องมาก่อน
ส่วนมากจะร้องเพราะอินในความรักพระนางบลา ๆ แต่เรื่องนี้คือบีบหัวใจเกิ้นนนนน

มันเกิดเป็นความสงสารความเข้าใจของผู้หญิงด้วยกัน เข้าใจนางเอกมาก ๆ แค่คำพูดไม่กี่คำที่นางเอกพูดออกมา มันก็ทำให้เราจุก อดสงสารนางเอกไม่ได้จริง ๆ มันเป็นความรู้สึกที่จะหนีก็ไม่ได้ ลูกก็ไปด้วยไม่ได้ ถ้าไปคนเดียวแล้วลูกโดนจะเป็นอะไรไหมต่อไปใครจะดูแล ต้องกล้ำกลืนฝืนทนเพื่อลูกต่อไปเท่านั้น ทำให้คิดเลยว่าจะอยู่ด้วยกันได้แค่เข้าใจก็พอนั้นไม่จริง ความรักต่างหากที่สำคัญ อยากให้พระเอกรักนางเอกสักทีอะ เลิกโลเลค่ะ เดี่ยวแม่ทุบ!!! เล่มนี้ก็ยังเกียดพระเอกอยู่ดี

ยอมรับว่าเชียงเชียงนางเก่ง นางเรียนรู้วิธีที่จะมีชีวิตอยู่ที่จวนไปได้ยังไง รู้วิธีที่จะเอาตัวรอด ต้องทำยังไงให้พระเอกดีกับนาง แต่นางก็เหมือนจะไม่ได้รักพระเอกนะ อารมณ์แบบ ไม่เกลียดแต่ก็รักไม่ได้ อยากปลอบใจนางว่าดีแล้วชีวิตนี้รักแค่ลูกของนางก็พออย่าได้รักใครอีกเลย ตอนนางตัดสินใจจากเมืองไปในใจเรานี่โล่งใจไปกับนาง อะไรที่ไม่ใช่ของตัวเองก็ควรปล่อยวางแล้วเดินไปตามทางของตัวเองสักที ปลาบปลื้มใจแทนนางนะทำอะไรก็ทำได้ดีไปหมดแม้แต่การหนีออกมาก็ยังทำได้ดีมาก แถมเปิดร้านขายของสะเลย ไม่มีผู้ชายฉันก็อยู่ได้จ้ะ!!!

อีกตัวละครที่ชอบคือมู่หรงป๋อพี่พระเอก ทุกครั้งที่มีปัญหาครอบครัวพี่จะมาพูดให้พระเอกคิดได้ตลอด โอยยสวรรค์ในที่สุดก็มีคนแบบนี้ในเรื่อง ดีใจจริง ๆ เพื่อนพระเอกพ่อบ้านก็ฮาดี มีบทมาแก้เครียดอยู่ตลอด 55555555555555555

จะว่าไป อยากให้นางเอกรักกับพระรองเสียจริง คาแรคเตอร์พระรองนี่อบอุ่น พึ่งพาได้มาก แต่ไม่ใช่พระเอกไม่ดีนะ พระเอกก็ดีแค่รู้สึกว่าเหมือนยังรักนางเอกไม่มากพอ แต่ก็ชอบพระเอกตรงที่มู่หรงลี่ไม่แบ่งแยกฐานะ ยากดีมีจน ไม่แบ่งว่าใครเป็นชายาเอกใครเป็นอนุแต่งเข้าไปในจวนแล้วต่างก็คือผู้หญิงของเขาทั้งนั้น รวมไปถึงพวกพ้องด้วย ใครดีมาพระเอกก็ดีกลับแบ่งแยกเรื่องส่วนตัวเรื่องงานได้ดีมาก แต่ไม่ชอบที่พระเอกไม่ตัดใจจากรักเก่าเสียที อ่านละปวดหัวตอนที่ไปพากลับมา จะบ้า อยากเข้าไปตีหัวพระเอกให้ตาย ปวดหัวกับร้านสามเศร้าจริง แบบนี้ไงถึงไม่อยากอ่านแนวพระเอกมีอนุหรือรักคนอื่น มันปวดใจโว้ยยยยย
.
.
spoiler



เราสงสัยนะว่าถ้าสมมุติ แฟนเก่าพระเอกไม่ได้มีสามีพระเอกจะทำยังไง จะตัดใจไหม จะยอมปล่อยวางเรื่องราวในอดีตไหม ถ้าสุดท้ายหลั่นโย่วไม่ได้มีสามีหรือไม่ได้มีลูก พระเอกต้องรู้สึกผิดและรับผิดชอบหลั่นโย่วไปตลอดชีวิตแล้วทิ้งเชียงเชียงไว้ที่บ้านหลังไหนสักหลังที่ห่างไกลออกไปหรือเปล่า แล้วลูกของเชียงเชียงก็จะไม่โดนสนใจ พอคิดถึงจุดนี้แล้วมันก็. . รู้สึกไม่เคลียร์ในความรู้สึกพระเอกเลย

[Onnichan · Rating 5 out of 5]

ເຕົ້າຫູ້ໄຊຊີ #2 🗡️🗡️🗡️🗡️🗡️

ມາເຫຼັ້ມ2 ຫາກໍຮູ້ທ່ອງແທ້ວ່າ ອີ່ອ໋ອງບ້າຄືໃຜ ຄືພໍ່ນິເອງ😆

ເລື່ອງກະຍັງດຳເນີນໄປດ້ວຍການທີ່ພະນາງໃຊ້ເວລານຳກັນຫັ້ນລ່ະ ຊຽງຊຽງໄດ້ປົນນິບັດອີ່ອ໋ອງຕອນບາດເຈັບໜັກ ເລີຍໄດ້ໃກ້ຊິດກັນ. ໄດ້ເຫັນ ມູ່ຫຼົງລີ້ ພະຍາຍາມເອົາໃຈ ຊຽງຊຽງ ດ້ວຍການເອົາທີ່ປຶກສາມາວາງແຜນຈີບເມຍໂຕເອງ ບາດເຂົາຕອບບໍ່ຖືກໃຈ ຂູ່ຂ້າເຂົາ🤣 (ໂອ້ຍຍ! ນໍ້) ເອັນດູອີ່ອ໋ອງ🥰 ຊຽງຊຽງບໍ່ສະບາຍ ກະພາກັບບ້ານເກີດ ແພງມູ່ຫຼົງລີ່ເດ້😙

ເຫຼັ້ມນີ້ໄດ້ເຫັນກຳຕາມສະໜອງອີ່ອ໋ອງຫຍາບ ລູກບໍ່ໃຫ້ອຸ້ມ ເຫັນໜ້າພໍ່ຍັງໄຫ້ 5555 ສົມມມ, ລູກບໍ່ເຊົາໄຫ້ ຂູ່ລູກໂຍນລົງນໍ້າ🤣 ຊ່ຽນຊ່ຽນລູ໊ກກ#ມີພໍ່ເມື່ອພ້ອມ🤣

ເຫຼັ້ມນີ້ຕົວລະຄອນທີ່ຢູ່ໃນໃຈມູ່ຫຼົງລີ���ກັບມາ ຫຼັນໂຍ່ພ້ອມລູກ, ອີ່ອ໋ອງ ກະຕົບແຕ່ງເປັນພະຊາຍາລອງ ທັ້ງໆທີ່ກ່ອນອອກໃນຣົບ ບອກຊຽງຊຽງແລ້ວວ່າກັບມາຊິແຕ່ງຕັ້ງເປັນຊາຍາ😡 (ໄດ້ເລື້ອງໄປອີ໊ກ) ແຖມຫຼັນໂຍ່ ກະໃຫ້ຄຳຂາດ ຖ້າມີນາງບໍ່ມີຊຽງຊຽງ .. ຮູ້ບໍ່ອີ່ອ໋ອງເລືອກໃຜ —> ກະເລືອກຫຼັນໂຍ່ຊັ້ນຕົ່ວ ເຮັດໃຫ້ຊຽງຊຽງ ໄດ້ອອກຈາກຈວນອ໋ອງ

ຫຼັງຈາກອອກມາຊຽງຊຽງກະສິ້ນຫວັງ ຊີວິດບໍ່ມີຫຍັງຕ້ອງເສຍລ່ະ ເລີຍໜີອອກໄປຢູ່ບ່ອນໄປຕັ້ງຕົ້ນຊີວິດໃໝ່ ເລີຍໄດ້ເຫັນຄວາມຍາກລຳບາກ ຄວາມສູ້ຊີວິດຂອງນາງ

📌ມັກ 2 ຊີນໃນເຫຼັ້ມນີ້.
1. ຕອນທີ່ນາງຍ່າງອອກໄປຈາກຈວນອ໋ອງ ໄປຢູ່ບ່ອຍໃໝ່ ຫ່າງລູກນ້ອຍ ເປັນອີ່ຫຍັງທີ່ບີບຄັ້ນຫຼາຍ, ມັນປວດໃຈ ຄືເສົາຫຼັກໄດ້ຖະຫຼົ່ມລົງມາແລ້ວ ບໍ່ມີທີ່ເພິ່ງພິງແລ້ວ
2. ຕອນທີ່ນາງຕັດສິນໃຈໜີອອກຈາກບ້ານ ນາງໄດ້ຕັດທຸກຢ່າງອອກຈາກຊີວິດ ໄປເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ ໂດຍບໍ່ເອົາແກ້ວແຫວນເງິນທອງຂອງຈວນອ໋ອງໄປນຳຈັກຊິ້ນ ວິນາທີທີ່ນາງຍ່າງອອກຈາກ��ະຕູເມືອງ ແມ່ນເຮົາມັກຫຼາຍ ມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄົນໆ1 ໄດ້ຕັດສິນໃຈອອກຈາກຄວາມທຸກນັ້ນແລ້ວ ໃຈເດັດຫຼາຍ👍🏻

ມາເຫຼັ້ມນີ້ ໄດ້ຮູ້ຈັກ ມູ່ຫຼົງລີ້ ຫຼາຍຂຶ້ນວ່າອີ່ຫຍັງທີ່ຫຼໍ່ຫຼອມໃຫ້ເປັນຄົນຫຍາບຄາຍ ເຮ້ຍ ສະຖຸ້ນ ກວນxີນ ຂວາງໂລກ ແບບນີ້, ໄດ້ເຫັນທ້າວພະຍາຍາມຍອມຮັບກັບຄວາມຮູ້ສຶກໂຕເອງວ່າ ເລີ່ມມັກຊຽງຊຽງແລ້ວ

ຊຽງຊຽງ ເກີດຈາກຕະກຸນທຳມະດາ ຄຄແມ່ຄ້າຫາເຊົ້າກິນຄໍ່າ ແຕ່ນາງມີຄຄທີ່ດີ ພ້ອມທີ່ຈະອ້າແຂນປົກປ້ອງນາງ ບໍ່ວ່ານາງຊິແປດເປື້ອນ ຖືກດູຖູກຊໍ່າໃດ. ຊຽງຊຽງ ເປັນຄົນດີ ມີເມດຕາ ບໍ່ຖືໂທດໂກດໃຜ ບໍ່ຄາດຫວັງ ວາງໂຕດີ ຮູ້ວ່າໂຕເອງແມ່ນໃຜ ອ່ານໄປແລ້ວກະອີ່ດູຕົນໂຊກຊະຕາ ແຕ່ເຮົາກະຊົມເຊີຍທີ່ນາງຕັດສິນໃຈຕັດທຸກຢ່າງຕອນນັ້ນ! ເນາະ ໃຜຊິໄປທົນຢູ່ກັບອີ່ອ໋ອງບ້ານັ້ນໄດ້ ບໍ່ພໍໃຈສັ່ງໂບຍ ກ່ວນອີ້ຈົນຊິບໍ່ມີຫຼັງລະຕິເບາະ😅

ເຫຼັມ#2 ນີ້ ມີເລື່ອງການເມືອງ ການວາງແຜນທະຫານ ແກ່ງແຍ້ງຊິງດີຂອງຄຄມູ່ຫຼົງເຂັ້ມຂົ້ນຂຶ້ນອີກ

ສ່ວນໂຕກະຖືວ່າ ຄວາມຮູ້ສຶກຄົບ ໃນນີ້, ຕະຫຼົກ ໝັ່ນໃສ້ ຕະລຶງໃນຄວາມຫຍາບ ເສົ້າໂສກ ຫຼາຍອາລົມ, ໄປຕໍ່ເຫຼັມ#3ການນນ😊

[Anne · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่มให้ 4.5 ค่ะ

เป็นเรื่องที่สนุกอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งๆที่พระเอกกับนางเอกไม่ใช่สไตล์ที่เราชอบเลย แต่กลับทำให้เราอ่านจนวางไม่ลงได้

พระเอกซื่อบื้อมากกกก เรื่องความรู้สึกตัวเอง หยาบกระด้าง ปากร้าย เอาแต่ใจตัวเอง ทำทุกอย่างตามความคิดตัวเองโดยไม่สนใจความรู้สึกคนอื่นเลย หาข้อดีแทบไม่ได้ แต่อ่านไปอ่านมากลับเห็นมุมน่ารักของคนแสดงความรู้สึกไม่เก่ง คลั่งรักเค้าแทบตาย แต่ไม่รู้ต้องทำยังไง

นางเอก อ่อนแอ หัวอ่อน ไม่มีปากมีเสียง โอนอ่อนตามชะตากรรมตัวเองอย่างง่ายๆ แทบไม่เคยลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองเลย แต่ก็ทำให้เราเอาใจช่วย ให้นางเข้มแข็งลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองซักที ทิ้งอิพระเอกร้ายกาจคนนี้แล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะ ชอบที่นักเขียนค่อยๆเขียนให้เห็นพัฒนาการของนางเอก ไม่ผิดหวังที่เราเอาใจช่วย

หักคะแนนนิดเดียวตรงเรื่องเกี่ยวกับการชิงบัลลังก์ที่เรารู้สึกว่าเขียนแบบรวบรัดไปหน่อย จนตามไม่ทันว่าตกลงใครอยู่ฝ่ายใคร ใครดีใครร้ายกันแน่ และมีหลุมบางส่วนที่นักเขียนเปิดมาแต่ไม่ปิด ทำให้ค้างคาใจว่าเรื่องมันยังไงกันแน่

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่มนะคะ

จริงๆเล่มแรกนี่แทบจะขอวางก่อน เพราะรับนิสัยพระเอกไม่ได้เลย พระเอกเป็นแม่ทัพ ที่นิสัยหยาบกระด้าง โหดร้ายแล้วก็เอาแต่ใจมาก แต่เพราะชอบคาแร็คเตอร์นางเอก ที่ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้ดีเหลือเกิน ก็เลยพอจะทำให้ทนอ่านต่อไปได้ จนถึงจุดที่คิดว่า จริงๆแล้วเนื้อเรื่องก็เล่าได้น่าสนใจดี นักเขียนทำให้เรามองเห็นความบีบคั้นในสถานการณ์ต่างๆของนางเอกได้ มองเห็นความเจียมเนื้อเจียมตัวของเธอ มองเห็นอารมณ์น่าน้อยใจและเสียใจจากการกระทำของพระเอก มองเห็นความรักที่มาจากความเห็นอกเห็นใจและใกล้ชิด ซึ่งยิ่งมีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้น ก็ยิ่งเห็นถึงการกระทำแต่ละอย่างของตัวละคร และก็ทำให้เราผูกพันกับตัวละครมากขึ้น ทำให้เรื่องราวช่วงหลังๆคืออ่านได้เพลินและสนุกทีเดียวค่ะ อ่านจบยิ่งรู้สึกรักนางเอกเรื่องนี้ค่ะ

[Ple Suthasinee · Rating 4 out of 5]

เต้าหู้ไซซี 2/3
โดย YIDUJUNHUA

พระเอกนิสัยไม่ดีจริงๆด้วย พวกผู้ชายคิดว่าความคิดตัวเองถูกต้องที่สุด ความคิดตัวเองเป็นใหญ่

2 ใน 3 ของเล่ม พระเอกดูน่ารักขึ้น อยากเอาใจนางเอก วิธีการที่ทำอ่านแล้วถอนใจ คนอ่านรู้ นางเอกไม่รู้ เรื่องโดนรัชทายาทสั่งเก็บนี่ พระเอกก็ยังรอด 2 รอบ ยังไงก็ต้องรอดจนจบเพราะเป็นพระเอกใช่มะ😏😏

ท้ายเล่ม ไม่รู้จะเกลียดพระเอก หรือ เกลียดคนเขียนดี นี่อ่านไปอินไป อยากถีบพระเอกตกบ่อปลาจริงๆ สงสารนางเอกมากบอกเลย

นางเอกไม่สู้คน แต่สู้ชีวิต จิตใจเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยวจริง ปกติไม่ชอบนางเอกแบบอ่อนแอ ร้องไห้ เอะอะหนี แต่นางเอกคนนี้ยอมให้คนนึง หนีไปเลย สมน้ำหน้าพระเอก

ปล. ก่อนจบเล่มพระเอกโดนพิษไปอีก หวังว่านางเอกจะใจอ่อนกลับบ้านมาดูแลพระเอก รักกันแล้วแต่ก็ปากแข็งนี่ คนอ่านหงุดหงิดนะเฟร้ย🤣🤣🤣🤣

[Nessy Bunny · Rating 5 out of 5]

สนุกเข้มข้นจนวางไม่ลง
แต่โมโหเมียเก่าพระเอกนะ หล่อนจะมาให้บทเรียนพระเอก อยากให้อิท่านอ๋องรู้ว่าความรู้สึกคนมันเปลี่ยนกันได้ ก็เรื่องของหล่อนสิ่ยะ! ดึงนางเอกมาเดือดร้อนด้วยทำไม! นึกอยากจะทำอะไรก็ทำ ไม่ได้สำนึกเลย หล่อนทำให้ชั้นคับแค้นใจแทนนางเอกจนตาปูดตาบวม 😭😭😭 ทั้งที่ไม่เคยฝักใฝ่ ไม่เคยคาดหวัง ไม่เคยฝันสูงเกินตัว อยู่อย่างสงบเสงี่ยม นางหวังมากไปตรงไหน ทำไมทำกับนางแบบนี้ นึกอยากจะให้อยู่ก็อยู่ อยากให้ไปก็ไป สุดท้ายแล้วนางเอกชั้นเรียกร้องอะไรได้บ้าง 😭
โอเค พระเอกไม่ได้ตั้งใจ อีกทั้งยังคิดเผื่อนางเอก แต่ด้วยความที่แสดงออกไปเป็นของนางไง ถึงทำร้ายเซียงเซียงช้ำแล้วช้ำเล่าแบบนี้ เป็นใคร ใครจะไปทนไหว

[Hootpiop · Rating 5 out of 5]

สนุกกกกกกกกกกกก
ชอบมากกกกกก
คือสนุกจริงๆ อินเสมือนอยู่ใต้เตียง
เล่มนี้เศร้าอยู่นะ
*เล่มนี้ก็ยังด่าอ๋องเหมือนเดิม*
แต่เขามีพัฒนาการอยู่น้า
ชอบความคิดนางเอกจริง สงสารด้วย
ได้มีช่วงความรู้สึกดีกับใครสักคน ถึงแม้จะช่วงสั้นๆ
แต่ยังไงก็เป็นทรงจำที่ดี (ยกเว้นอ๋องมาเกี่ยวข้อง)

เอาจริงนะชอบพัฒนาตัวละครมากนะ
นางเอกอ่านมาเรื่อยๆจะรับรู้ว่า
นางเอกเข้มแข็ง มีความเชื่อมั่นในตัวเอง
ยิ่งเติบโตยิ่งมีความคิดที่กว้างขึ้น

คือพออ่านๆไป คือ ตัวละครก็มีคติที่ตัวเองยึดตั้งไว้
การเติบโตยังไง ประสบการณ์ต่างๆ
ส่งผลความคิด การใช้ชีวิตที่แตกต่างกัน
อ๋องเขาก็มีคติอีกแบบ นางเอกก็อีกแบบ

ตัวละครมีมิติ ชอบบบ เนื้อเรื่องยังสนุกเหมือนเดิม

[Nichapa Mn · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องของผู้หญิงอ่อนแอกับผู้ชายบ้าอำนาจค่ะ

จากเล่มแรกที่เกลียดพระเอกรำคาญนางเอกจนเกือบเลิกอ่านไปแล้ว
สุดท้ายตัดสินใจอ่านต่อเพราะหน้าสุดท้ายค่ะ
เพราะหวังว่าพระเอกจะเป็นคนดีขึ้นบ้าง

เล่มนี้ดีขึ้นกว่าเล่มที่แล้วค่ะ เริ่มเฉลยปมว่าพระเอกคิดยังไง และทำไมถึงทำอะไรแบบนั้น
หลายๆครั้งนี่หัวเราะก๊ากออกมาเลยค่ะ
สรุปว่า ค่อนข้างพอใจกับเล่มนี้ เลยอ่านรวดเดียวจบเลย

[P · Rating 4 out of 5]

6h 10min
ไม่ชอบพระเอก 5555555

แต่ว่าสำนวนแปลดี
โครงเรื่องดี เดาเนื้อเรื่องไม่ได้
ไม่ตื่นเต้นแต่ก็อ่านได้เรื่อยๆ

คือถ้าคิดว่าเป็น theme dark แบบที่ปกติชอบอ่านก็คือไม่สนุก มันไม่ค่อยดึงอารมณ์ร่วมได้เท่าไหร่
แต่พอคิดว่าเป็นคอมเมดี้คืออ่านลื่นเลย ถอดสมอง 5555
สรุปต่อให้นางเอกจะรันทด แต่ควรใส่ไว้ในหมวดคอมเมดี้ฮะ!!

[Mam · Rating 2 out of 5]

I didn't quite enjoy this story and it is not terrible. I still read the 3 volumes anyways. It is a light read and the plot someone predictable. The characters are not so relatable or realistic. There were lots of noble idiocy going on.

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

คิดว่าพระเอกเริ่มเห็นความดีของนางเอก และเริ่มเอ็นดูนางเอก ทำดีกับนางเอก แต่นางก็ยังมีความห่าม กระด้าง ไม่รู้เรื่องรู้ราวของนางอยู่นั่นแหละ แต่ตลกความคิดในใจของพระเอก ที่แบบมีความดุนะ แต่ดุแบบฮาๆ

ชอบที่มีผู้หญิงในอดีตเข้ามาเป็นอุปสรรค แต่ก็พลิกล็อคจบลงแบบ อ่าว ที่แท้...

[Kaeka Peyanon · Rating 5 out of 5]

ชอบเรื่องนี้ค่ะ เนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้ของ คน2 คน ทั้งที่ทั้งคู่ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย ชอบนางเอก มีความเป็นผู้หญิงมาก ส่วนพระเอกก็โหดได้ใจ แต่เวลาอยู่กับนางเอกแล้ว เหมือนเสือหมอบดี อ่านได้ไม่รู้กี่รอบเลยค่ะ

[Kiwiee Montara · Rating 4 out of 5]

ขอยืมคำพูด “หัวเราะก็ไม่ได้ ร้องไห้ก็ไม่ออก” ของนางเอกมาใช้สำหรับการรีวิว พระเอกไร้เหตุผลมาก เอะอะสั่งโบย คนในจวนกลัวจนหัวหดหมดแล้วท่านอ๋อง นางก็เหลือเกิน ต่างคนต่างคิดกันไปเอวไม่ลงรอยกันสักที คนอ่านก็ลุ้นว่าเมื่อไหร่นางจะปราบพยศท่านอ๋องได้เสียที

[Tikanicky · Rating 5 out of 5]

เข้าใจถึงคำว่า “เห็นตัวละครเติบโตไปพร้อมๆกับเรา” จากท่านอ๋องโหดๆโฉดๆในวันนั้นมาถึงวันนี้กลับรู้ใจตัวเองว่า เห้ย เรารักเค้านะ เราใส่ใจเค้านะ แต่แค่แสดงออกไม่เป็น ทำหวานไม่ได้ แต่ชอบนะ คือเริ่มฟีลกู้ดกับท่านอ๋องมู่หรงลี่ แล้วล่ะ

[Thanny W. · Rating 5 out of 5]

ความรักและความคิดถึงบนโลก นี้บางส่วนอาจจะเลือนลางไปตามกาลเวลา

แต่บางส่วนก็อาจหยั่งรากฝังลึกและเติบโตอยู่ในความทรงจำ

กาลเวลาจะช่วยแต่งเติมสีสันให้กับมัน
นับวันมันก็จะยิ่งดูงดงามเพียงแต่ไม่มีวันย้อนกลับไปได้เท่านั้น

เต้าหู้ไซซี2

11/4/65 #ตาบวมไปหมดเเล้ว

[I'm not the moon · Rating 5 out of 5]

เล่ม2เกิดอาการหน่วงในใจเเบบว่าหนีพระเอกให้พ้นๆไปเลยดีกว่าเเต่ยังไงก็อยากให้คู่กัน แอบอินจัด