What do you think?
Rate this book
เต้าหู้ไซซี #3
เต้าหู้ไซซี 3
นางเป็นเพียงลูกสาวบ้านตระกูลกัว ร้านขายเต้าหู้เล็กๆ ในอำเภอห่างไกลที่ใครๆ ก็ไม่คาดว่าวันหนึ่งจะมีวาสนาเอื้อมถึงตำแหน่งพระชายาอ๋อง
316 pages, Paperback
First published January 1, 2016
11 people are currently reading
122 people want to read
About the author
Yi Du Jun Hua
41 books16 followersAssociated Names:
* 一度君华 (Chinese)
* Yi Du Jun Hua (English)
* อี๋ตู้จวินหัว / อีตู้จวินหวา (Thai)
* 一度君华 (Chinese)
* Yi Du Jun Hua (English)
* อี๋ตู้จวินหัว / อีตู้จวินหวา (Thai)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 46 reviews
February 12, 2017
At first, it's inconclusive whether I should like or hate this painful story. However, in the end, I have to confess that it's too hard to keep abhorring a man who tries so hard to be a better man for his beloved wife and children.
For any other woman, he might not be defined as an ideal husband. But for her, finally, he is good enough to be loved. Guess I had better forgive this man for whatever he did.
Better read this fiction when you have time, and please keep reading it till the end. Give him a chance, ok? 55
For any other woman, he might not be defined as an ideal husband. But for her, finally, he is good enough to be loved. Guess I had better forgive this man for whatever he did.
Better read this fiction when you have time, and please keep reading it till the end. Give him a chance, ok? 55
June 11, 2023
อ่านรอบที่ 4
โดยรวมรักเรื่องนี้เหมือนเดิม ชอบมาก ชอบตลอดไป
-------รีวิวรอบแรกๆ
โดยรวมรักเรื่องนี้เหมือนเดิม ชอบมาก ชอบตลอดไป
-------รีวิวรอบแรกๆ
February 28, 2017
สนุกกว่าที่คาดหวังค่ะ
พระเอกเป็นท่านอ๋องจอมโหด นางเอกเป็นสาวชาวบ้านผู้อ่อนแอ ช่วงแรกนางเอกน่าสงสารถูกบังคับทุกอย่าง กลัวท่านอ๋องจนหัวหด แต่ต้องพยายามโอนอ่อนผ่อนตามเพื่อรักษาชีวิต พอตอนหลังมีลูกก็ต้องพยายามเพื่อลูก พระเอกเป็นทหารเข้ากองทัพตั้งแต่อายุ 15 เมียเก่าก็เป็นหญิงห้าว เลยไม่เข้าใจว่าผู้หญิงธรรมดาอ่อนแอแค่ไหนก็เลยกลายเป็นการรังแกนางเอกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ เช่นการโยนนางเอกลงจากหลังม้า (เพราะเมียเก่าพระเอกสามารถกระโดดลงจากหลังม้าได้โดยไม่ล้ม) แต่นางเอกคือโดนโยนลงไปกองกับพื้นได้เลือดเลย ตอนแรกก็นึกว่าพระเอกโหดใจร้ายกับผู้หญิงแต่เมื่ออ่านไปถึงตอนที่พระเอกพานางเอกไปเที่ยวแล้วเดินเร็วจนนางเอกเท้าพองถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่รู้จริงๆ ว่าผู้หญิงไม่ได้แข็งแรงเหมือนพวกนายทหารใต้บังคับบัญชาของตัวเองก็เลยกลายเป็นความเอ็นดูปนขำไป
ฝั่งนางเอกน่าสงสาร ชีวิตระหกระเหิน ถูกรังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางต้องพยายามโอนอ่อนผ่อนตามท่านอ๋องเพื่อรักษาชีวิตตัวเองและลูก เรียกว่าสุดยอดหญิงอ่อนแอเลย แต่เมื่อสถานการณ์ต่างๆ บีบรัดเข้ามา จากหญิงอ่อนแอธรรมดานางเปลี่ยนเป็นคนแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ และเมื่อตอนหลังนางมั่นใจว่าท่านอ๋องรักนางและไม่ใช่คนเลวแล้วนางเอกก็เริ่มงัดข้อกับพระเอกบ้าง (ดีมากค่ะ)
สิ่งที่เราชอบในเรื่องนี้คือการที่คนสองคนได้จูนตัวเองเข้าหากันจากผู้ชายดิบเถื่อนไม่เคยใส่ใจคนอื่น ตอนหลังเมื่อรู้ตัวว่ารักนางเอกก็หาทางเอาอกเอาใจ พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง อ่อนโยนขึ้น (แต่ฮียังคงโหดกับคนอื่นอยู่ โดยเฉพาะคนที่มารังแกเมียฮี) ส่วนนางเอกที่เคยอ่อนแอนุ่มนิ่มเหมือนเต้าหู้ก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ ปกป้องตัวเองได้
นอกจากคู่พระนาง ยังมีคู่แถมอีก 3 คู่ เราชอบคู่ของกัวหยางน้องชายนางเอก กับองค์หญิงจิ่นผิง น่ารักงุ้งงิ้งดี อยากให้มีฉากกุ๊กกิ๊กของคู่นี้บ้าง เสียดายที่ไม่มีค่ะ
พระเอกเป็นท่านอ๋องจอมโหด นางเอกเป็นสาวชาวบ้านผู้อ่อนแอ ช่วงแรกนางเอกน่าสงสารถูกบังคับทุกอย่าง กลัวท่านอ๋องจนหัวหด แต่ต้องพยายามโอนอ่อนผ่อนตามเพื่อรักษาชีวิต พอตอนหลังมีลูกก็ต้องพยายามเพื่อลูก พระเอกเป็นทหารเข้ากองทัพตั้งแต่อายุ 15 เมียเก่าก็เป็นหญิงห้าว เลยไม่เข้าใจว่าผู้หญิงธรรมดาอ่อนแอแค่ไหนก็เลยกลายเป็นการรังแกนางเอกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ เช่นการโยนนางเอกลงจากหลังม้า (เพราะเมียเก่าพระเอกสามารถกระโดดลงจากหลังม้าได้โดยไม่ล้ม) แต่นางเอกคือโดนโยนลงไปกองกับพื้นได้เลือดเลย ตอนแรกก็นึกว่าพระเอกโหดใจร้ายกับผู้หญิงแต่เมื่ออ่านไปถึงตอนที่พระเอกพานางเอกไปเที่ยวแล้วเดินเร็วจนนางเอกเท้าพองถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่รู้จริงๆ ว่าผู้หญิงไม่ได้แข็งแรงเหมือนพวกนายทหารใต้บังคับบัญชาของตัวเองก็เลยกลายเป็นความเอ็นดูปนขำไป
ฝั่งนางเอกน่าสงสาร ชีวิตระหกระเหิน ถูกรังแกซ้ำแล้วซ้ำเล่า นางต้องพยายามโอนอ่อนผ่อนตามท่านอ๋องเพื่อรักษาชีวิตตัวเองและลูก เรียกว่าสุดยอดหญิงอ่อนแอเลย แต่เมื่อสถานการณ์ต่างๆ บีบรัดเข้ามา จากหญิงอ่อนแอธรรมดานางเปลี่ยนเป็นคนแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ และเมื่อตอนหลังนางมั่นใจว่าท่านอ๋องรักนางและไม่ใช่คนเลวแล้วนางเอกก็เริ่มงัดข้อกับพระเอกบ้าง (ดีมากค่ะ)
สิ่งที่เราชอบในเรื่องนี้คือการที่คนสองคนได้จูนตัวเองเข้าหากันจากผู้ชายดิบเถื่อนไม่เคยใส่ใจคนอื่น ตอนหลังเมื่อรู้ตัวว่ารักนางเอกก็หาทางเอาอกเอาใจ พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง อ่อนโยนขึ้น (แต่ฮียังคงโหดกับคนอื่นอยู่ โดยเฉพาะคนที่มารังแกเมียฮี) ส่วนนางเอกที่เคยอ่อนแอนุ่มนิ่มเหมือนเต้าหู้ก็สามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ ปกป้องตัวเองได้
นอกจากคู่พระนาง ยังมีคู่แถมอีก 3 คู่ เราชอบคู่ของกัวหยางน้องชายนางเอก กับองค์หญิงจิ่นผิง น่ารักงุ้งงิ้งดี อยากให้มีฉากกุ๊กกิ๊กของคู่นี้บ้าง เสียดายที่ไม่มีค่ะ
May 14, 2017
ทั้งเรื่อง...
นางเอกเรียกชื่อพระเอก นับได้ 3 ครั้ง
ส่วนพระเอกเรียกชื่อนางเอง... 1 ครั้ง *0*
แหม จะนับทำไม ดูไร้ประโยชน์ แต่มันก็สื่อถึงตัวตนอีตาพระเอกเรื่องนี้ดีเลยนะ
สำหรับพระเอกแล้วดูจะเป็นรักซึมลึก จากที่ไม่ใส่ใจเลย ไม่เข้าใจ จนอยากทำความเข้าใจ พยายามปรับตัวได้ในที่สุด
แต่สำหรับนางเอกแล้ว เรามองว่าเป็นภาวะจำยอมมากกว่า จากที่เห็นทั้งเรื่องนางจะเป็��คนรู้จักปรับตัวได้ดีที่สุด และเข้าใจสถานการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตได้ดี แม้จะกลัว จะเสียใจ ก็จะไม่จมอยู่กับอารมณ์นั้นได้นาน เมื่อต้องเป็นเมียเขาแล้ว ก็จำต้องเป็น เมื่อต้องหนีเข้าป่า ก็รู้จักเอาตัวรอด (เมื่อจำเป็นต้องฆ่าคน ก็ต้องลงมือ *0* ...จริงๆนางโหดไม่น้อยเลย) ก็เลยคิดว่าหากอีตาพระเอกไม่รักนางเข้า ไม่ใส่ใจเหมือนที่ทำเช่นช่วงแรกๆ ไม่ดื้อดึงที่จะรั้งเมียไว้ นางคงจะไปและสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง แต่เมื่อเขาไม่ยอม ...นางจึงเป็นฝ่ายยอม เมื่อเขาคือพ่อของลูก คือคนที่นอนร่วมเรียงเคียงหมอน หนีไปก็ไร้ประโยชน์ ความรู้สึกดีๆที่มีให้พระเอกสำหรับนางเอกแล้วน่าจะเป็นความผูกพันด้วยสายสัมพันธ์เช่นนั้นมากกว่า แต่ในเรื่องก็พยายามบอกเป็นนัยว่านางเริ่มรักแล้ว แต่คนอ่านไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่
คนอ่านจะอินมากกว่าในหลายๆฉากเล็กๆที่บรรยายระหว่างนางเอกกับพระรอง แอบใจหายเบาๆ ถึงความสัมพันธ์ที่ไม่มีวันเป็นไปได้นั้น ปล่อยให้เรื่องราวของสองหนุ่มสาวในวันนั้นเป็นเพียงสายลมเย็นสายหนึ่ง จดจำไว้เป็นความทรงจำดีๆ และขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเราเคยพบกัน T-T
นางเอกเรียกชื่อพระเอก นับได้ 3 ครั้ง
ส่วนพระเอกเรียกชื่อนางเอง... 1 ครั้ง *0*
แหม จะนับทำไม ดูไร้ประโยชน์ แต่มันก็สื่อถึงตัวตนอีตาพระเอกเรื่องนี้ดีเลยนะ
สำหรับพระเอกแล้วดูจะเป็นรักซึมลึก จากที่ไม่ใส่ใจเลย ไม่เข้าใจ จนอยากทำความเข้าใจ พยายามปรับตัวได้ในที่สุด
แต่สำหรับนางเอกแล้ว เรามองว่าเป็นภาวะจำยอมมากกว่า จากที่เห็นทั้งเรื่องนางจะเป็��คนรู้จักปรับตัวได้ดีที่สุด และเข้าใจสถานการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตได้ดี แม้จะกลัว จะเสียใจ ก็จะไม่จมอยู่กับอารมณ์นั้นได้นาน เมื่อต้องเป็นเมียเขาแล้ว ก็จำต้องเป็น เมื่อต้องหนีเข้าป่า ก็รู้จักเอาตัวรอด (เมื่อจำเป็นต้องฆ่าคน ก็ต้องลงมือ *0* ...จริงๆนางโหดไม่น้อยเลย) ก็เลยคิดว่าหากอีตาพระเอกไม่รักนางเข้า ไม่ใส่ใจเหมือนที่ทำเช่นช่วงแรกๆ ไม่ดื้อดึงที่จะรั้งเมียไว้ นางคงจะไปและสามารถอยู่ได้ด้วยตัวเอง แต่เมื่อเขาไม่ยอม ...นางจึงเป็นฝ่ายยอม เมื่อเขาคือพ่อของลูก คือคนที่นอนร่วมเรียงเคียงหมอน หนีไปก็ไร้ประโยชน์ ความรู้สึกดีๆที่มีให้พระเอกสำหรับนางเอกแล้วน่าจะเป็นความผูกพันด้วยสายสัมพันธ์เช่นนั้นมากกว่า แต่ในเรื่องก็พยายามบอกเป็นนัยว่านางเริ่มรักแล้ว แต่คนอ่านไม่อยากจะเชื่อเท่าไหร่
คนอ่านจะอินมากกว่าในหลายๆฉากเล็กๆที่บรรยายระหว่างนางเอกกับพระรอง แอบใจหายเบาๆ ถึงความสัมพันธ์ที่ไม่มีวันเป็นไปได้นั้น ปล่อยให้เรื่องราวของสองหนุ่มสาวในวันนั้นเป็นเพียงสายลมเย็นสายหนึ่ง จดจำไว้เป็นความทรงจำดีๆ และขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเราเคยพบกัน T-T
June 25, 2020
สนุกมากจริงๆ ที่ชอบมากคือ ตัวละครแต่ละตัว
มีคาแรคเตอร์ชัดเจน มี
character development ของตัวละครในแต่ละบท โดยเฉพาะนางเอก เล่มแรกคือดูอ่อนแอ ขี้กลัวมาก แต่ ยิ่งอ่านไปเราจะค่อยๆเห็นว่านางค่อยๆเติบโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น เพราะสภาพแวดล้อมกล่อมเกลา จนมาถึงเล่ม3คือ นางเอกที่เคยอ่อนแอขี้กลัวคนเดิมไม่มีอีกแล้ว นางเข็มแข็งขึ้น แต่ๆๆๆ อย่างที่บอกง่าcharacterชัด แม้นางจะเข็มแข็งขึ้นแต่ยังคงคาแรคเตอร์อ่อนหวานอยู่นะ ไม่หลุดกรอบไปเหมือนนิยายบางเรื่องที่ท้ายเรื่องนางเอกกลับเก่งเวอร์ อันนี้คือไม่เลย มันดีจริงๆ
พระเอกก็เหมือนกัน ห่ามอย่างไง ก็ห่ามอย่างนั้น อ่านแรกๆคือเกลียดพระเอก แต่หลังๆคือ กรี๊ดน ห่ามนะ แต่เค้าก็รักนางเอกและ ยอมนางเอกมาก แต่นักเขียนไม่ให้พระเอกหลุดคาแรคเตอร์(ห่าม)ออกไป ทุกตัวละครเลยดูมีมิติจริงๆ
มีคาแรคเตอร์ชัดเจน มี
character development ของตัวละครในแต่ละบท โดยเฉพาะนางเอก เล่มแรกคือดูอ่อนแอ ขี้กลัวมาก แต่ ยิ่งอ่านไปเราจะค่อยๆเห็นว่านางค่อยๆเติบโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น เพราะสภาพแวดล้อมกล่อมเกลา จนมาถึงเล่ม3คือ นางเอกที่เคยอ่อนแอขี้กลัวคนเดิมไม่มีอีกแล้ว นางเข็มแข็งขึ้น แต่ๆๆๆ อย่างที่บอกง่าcharacterชัด แม้นางจะเข็มแข็งขึ้นแต่ยังคงคาแรคเตอร์อ่อนหวานอยู่นะ ไม่หลุดกรอบไปเหมือนนิยายบางเรื่องที่ท้ายเรื่องนางเอกกลับเก่งเวอร์ อันนี้คือไม่เลย มันดีจริงๆ
พระเอกก็เหมือนกัน ห่ามอย่างไง ก็ห่ามอย่างนั้น อ่านแรกๆคือเกลียดพระเอก แต่หลังๆคือ กรี๊ดน ห่ามนะ แต่เค้าก็รักนางเอกและ ยอมนางเอกมาก แต่นักเขียนไม่ให้พระเอกหลุดคาแรคเตอร์(ห่าม)ออกไป ทุกตัวละครเลยดูมีมิติจริงๆ
May 9, 2017
เป็นเรื่องที่ใช้เวลาสักพักกว่าจะเริ่มอ่าน เพราะตอนแรกไปเจอคำวิจารณ์ที่ไม่ดีเข้าก่อน เลยลังเล แต่พอได้อ่าน กลับชอบนะ สนุกกว่าที่คิด
เริ่มต้นที่นางเอกเป็นสาวงามร้านขายเต้าหู้หมู่บ้านในหมู่บ้านเล็กๆ แล้วถูกโจรจับตัวไปขาย เจอทหารเข้าปราบ โดนทหารจับไปอีก ทหารกะปล้ำแต่ต้องเอาไปให้หัวหน้าซึ่งก็คือพระเอกก่อน พระเอกเป็นอ๋องที่กระด้าง ไม่ใช่พระเอกแบบเรื่องอื่นๆ ดังนั้นถ้าใครคิดว่าพระเอกจะเป็นคนดีไม่จัดการนางเอก หรือจะถนอมนาง ก็ให้ลืมไปได้เลย นางเลยตกเป็นของอ๋องไป จากนั้นความที่เป็นคนกระด้าง จะพูดจะทำอะไรนางเอกก็เป็นฝ่ายอดทน
นางเอกเป็นหญิงโบราณ เรื่องนี้ไม่ใช่แนวนางเอกข้ามเวลาจากโลกอนาคตอะไร เมื่อเป็นหญิงโบราณก็คิดแบบหญิงโบราณ นางก็อดทนไป ทำตามหน้าที่ ปรนนิบัติสามีคืออ๋อง อ๋องเองเป็นทหาร ก็รักหน้าที่ ทำให้นางเอกเสียใจอยู่หลายครั้ง
สองตัวละครไม่ได้มีบทหวานแหววอะไรมาก แต่เป็นมันดูเป็นชีวิตจริงๆมากคือ สองชีวิตโคจรมาเจอกัน ไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก นางเอกกลัวพระเอกมากด้วยซ้ำ แต่การผูกพัน การดูแลกันมีมากขึ้นเรื่อยๆ ท้ายสุดพระเอกหวานกว่านางเอกอีก พระเอกหวานในรูปแบบพระเอก รักนะ แต่ขี้โมโหอ่ะ ขอว๊ากหน่อยก่อน ชอบตอนพระเอกนั่งจดรายการที่นางเอกไม่ชอบและจะพยายามปรับปรุง น่ารักดี
สนุกดี วิธีการเขียน ทำให้อยากติดตาม มีบางจุดที่อาจจะรู้สึกขัดความรู้สึกสมจริงไปนิด แต่รับได้ เสียแต่ตอนจบ อยากได้ตอนพิเศษพูดถึงคู่อื่นของเรื่องมากกว่านี้นิดนึง หรือพูดถึงลูกของพระ นางมากกว่านี้อีกหน่อย
เริ่มต้นที่นางเอกเป็นสาวงามร้านขายเต้าหู้หมู่บ้านในหมู่บ้านเล็กๆ แล้วถูกโจรจับตัวไปขาย เจอทหารเข้าปราบ โดนทหารจับไปอีก ทหารกะปล้ำแต่ต้องเอาไปให้หัวหน้าซึ่งก็คือพระเอกก่อน พระเอกเป็นอ๋องที่กระด้าง ไม่ใช่พระเอกแบบเรื่องอื่นๆ ดังนั้นถ้าใครคิดว่าพระเอกจะเป็นคนดีไม่จัดการนางเอก หรือจะถนอมนาง ก็ให้ลืมไปได้เลย นางเลยตกเป็นของอ๋องไป จากนั้นความที่เป็นคนกระด้าง จะพูดจะทำอะไรนางเอกก็เป็นฝ่ายอดทน
นางเอกเป็นหญิงโบราณ เรื่องนี้ไม่ใช่แนวนางเอกข้ามเวลาจากโลกอนาคตอะไร เมื่อเป็นหญิงโบราณก็คิดแบบหญิงโบราณ นางก็อดทนไป ทำตามหน้าที่ ปรนนิบัติสามีคืออ๋อง อ๋องเองเป็นทหาร ก็รักหน้าที่ ทำให้นางเอกเสียใจอยู่หลายครั้ง
สองตัวละครไม่ได้มีบทหวานแหววอะไรมาก แต่เป็นมันดูเป็นชีวิตจริงๆมากคือ สองชีวิตโคจรมาเจอกัน ไม่ได้เริ่มต้นจากความรัก นางเอกกลัวพระเอกมากด้วยซ้ำ แต่การผูกพัน การดูแลกันมีมากขึ้นเรื่อยๆ ท้ายสุดพระเอกหวานกว่านางเอกอีก พระเอกหวานในรูปแบบพระเอก รักนะ แต่ขี้โมโหอ่ะ ขอว๊ากหน่อยก่อน ชอบตอนพระเอกนั่งจดรายการที่นางเอกไม่ชอบและจะพยายามปรับปรุง น่ารักดี
สนุกดี วิธีการเขียน ทำให้อยากติดตาม มีบางจุดที่อาจจะรู้สึกขัดความรู้สึกสมจริงไปนิด แต่รับได้ เสียแต่ตอนจบ อยากได้ตอนพิเศษพูดถึงคู่อื่นของเรื่องมากกว่านี้นิดนึง หรือพูดถึงลูกของพระ นางมากกว่านี้อีกหน่อย
March 26, 2022
จบซะที! พอกันทีกับนักเขียนคนนี้ ไม่เอาแล้ว ไม่อยากอ่านสรุปความรวมในแบบรูปเล่มอีกแล้ว!! เหนื่อย!!!!
- เล่าเรื่องแบบมิติเดียว
- ยิ่งอ่านยิ่งแฟนตาซี
- เนื้อเรื่องไม่มีรายละเอียด
- หาอารมณ์ร่วมกับตัวละครไม่ได้
- ความคิด อารมณ์และเหตุผลของตัวละครที่มารองรับการกระทำก็มีน้อย
รวมๆแล้วอ่านไปก็หงุดหงิดไป ตอนอ่านเล่มแรกก็เฉยๆ เล่มสองก็ว่าดีขึ้นหน่อย แต่เล่มสามคือทนไม่ได้จริงๆ ถามตัวเองตลอดว่านี่ฉันอ่านนิยายหรืออ่านสรุปเรื่องย่อ?!?????
หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-wp
- เล่าเรื่องแบบมิติเดียว
- ยิ่งอ่านยิ่งแฟนตาซี
- เนื้อเรื่องไม่มีรายละเอียด
- หาอารมณ์ร่วมกับตัวละครไม่ได้
- ความคิด อารมณ์และเหตุผลของตัวละครที่มารองรับการกระทำก็มีน้อย
รวมๆแล้วอ่านไปก็หงุดหงิดไป ตอนอ่านเล่มแรกก็เฉยๆ เล่มสองก็ว่าดีขึ้นหน่อย แต่เล่มสามคือทนไม่ได้จริงๆ ถามตัวเองตลอดว่านี่ฉันอ่านนิยายหรืออ่านสรุปเรื่องย่อ?!?????
หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-wp
May 8, 2017
สนุกกว่าที่คิด อาจไม่หนุกสำหรับคนเอาจริงเอาจัง ต้องการความสมเหตุสมผล เพราะมุมปัญญาอ่อนก็มีเช่นฮ่องเต้งี้ การก่อกบฎงี้
แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเรื่องเบาโหวงเกินไป อ่านได้เรื่อยๆจนจบ
ไม่ใช่แนวดราม่า พอมีบ้างบางตอน แต่ชอบมุกตลกเรื่องนี้ ความโวยวายเอาแต่ใจของพระเอกฮาดี
แม้พระเอกจะถ่อย เลว แต่ก็มีเหตุผลของฮีในบางเรื่อง อ่านรีวิวแล้วยี้พระเอกมาก แต่อ่านจริงก็ตกหลุมรักฮี เอาเป็นว่าชอบเรื่องนี้
แต่ก็ไม่ได้ถือว่าเรื่องเบาโหวงเกินไป อ่านได้เรื่อยๆจนจบ
ไม่ใช่แนวดราม่า พอมีบ้างบางตอน แต่ชอบมุกตลกเรื่องนี้ ความโวยวายเอาแต่ใจของพระเอกฮาดี
แม้พระเอกจะถ่อย เลว แต่ก็มีเหตุผลของฮีในบางเรื่อง อ่านรีวิวแล้วยี้พระเอกมาก แต่อ่านจริงก็ตกหลุมรักฮี เอาเป็นว่าชอบเรื่องนี้
June 24, 2023
ເຕົ້າຫູ້ໄຊຊີ#3 ⚔️⚔️⚔️⚔️⚔️
ມາເຫຼັ້ມນີ້ຈະເປັນແນວຄວາມຂັດແຍ່ງຊິງດີຂອງພີ່ນ້ອງຊະຫຼາຍກວ່າ ມີການຍົກທັບ ປາບກະບົດ (ບີບຄັ້ນອາລົມໄປອີ໊ກກ) ອ່ານໄປລະຄິດຮອດ ໂຈເຊີງເສີນ ໃນ One and Only, 😊ໄດ້ລະນຶກເຖິງຕົວລະຄອນທີ່ມັກ ກໍສຸກໃຈແລ້ວ☺️
ຫຼັງຈາກທີ່ຊຽງຊຽງອອກຈາກບ້ານແລ້ວ ມູ່ຫຼົງລີ້ກະນຳມາງໍ້ ເອົາອົກເອົາໃຈສາລະພັດ ແໝມ! ໝັ່ນໃສ້😒 ມີການປັບຄວາມເຂົ້າໃຈກັນ (ດ້ວຍການທີ່ອີ່ອ໋ອງເອົາເຈ້ຍກັບໝຶກມາຈົດວ່າໂຕເອງບໍ່ດີບ່ອນໃດ🤣 ຮາມາກ)
ໄດ້ເຫັນການຮ່ວມມືກັນກຳຈັດຣັດຊະທາຍາດຂອງ 2ອ້າຍນ້ອງ ທີ່ບໍ່ຖືກກັນມາແຕ່ນ້ອຍ, ພໍ່ຜູ້ທີ່ອ່ານເກມລູກໆຂາດທຸກຄົນ, ຄວາມເດັດດ່ຽວຂອງມູ່ຫຼົງລີ້ ຄວາມສຸຂຸມຂອງມູ່ຫຼົງປໍ
ໄດ້ເຫັນຄວາມກ້າຫານຂອງຊຽງຊຽງ ອ່ອນໂຍນແຕ່ບໍ່ອ່ອນແອ😊 ສູ້ເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດ ເຖິງຊິລຳບາກຈັ່ງໃດກະຢ່າ, ຕອນທີ່ຊຽງຊຽງໄປລີ້ຢູ່ເທິງພູ ພ້ອມລູກໃນທ້ອງ ໂອ້ຍຍບີບຄັ້ນຕູຫຼາຍ, ຫາລ້ຽງຊີບໂຕເອງ ລ່າສັດເອງ ແຖມມີທະຫານ7ຄົນມາຢູ່ນຳອີກ, ໃຄແຕ່ນາງມີສະຕິ ບໍ່ກະໂຕກກະຕາກ, ຊາດວ່າຜູ້ຍິງບອບບາງໂຕນ້ອຍໆ ມາເຈິະແບບນີ້🥹 ເຫຼືອດູຕົນໂຊກສະຕາ
ໄດ້ເຫັນມູ່ຫຼົງລີ້ ຂຽນໜັງສືຢ່າເມຍນຳ🤣 ຂຽນຈົດໝາຍມີບົດກອນໃຫ້ເມຍ🤣 ລະຕ້ອງໃຫ້ເມຍຂຽນກັບ 500ຄຳ🤣 ຊຽງຊຽງເລີຍຕ້ອງໄດ້ຮຽນໜັງສືເລີຍທີດຽວ🤣
ເລື່ອງນີ້ຈົບດີເດີ້ ແຕ່ນຂຍັງແກ້ງເຮົາ ເພາະໃກ້ຊິຈົບກະຍັງເຮັດໃຫ້readerໃຈຊິວາຍ ອີ່ອ໋ອງໄປຣົບຕອນເມຍຖືພາພໍດີ ແຕ່ຫາຍສາບສູນຊອກບໍ່ເຫັນ, ເມຍຄອດລູກຜູ້ທີ3ໄດ້10ມື້ ອອກໄປຊອກຈັ່ງເຫັນ🙄 ອໍ້ ເລື່ອງ1ທີ່ເຮົາຕະຫຼົກ, ແຕ່ລະເທື່ອທີ່ເມຍຖືພາ ອີ່ອ໋ອງບໍ່ເຄີຍໄດ້ຢູ່ກັບເມຍຈັກເທື່ອ🤣 (ຫັ້ນລ່ະ!ສົມ)
ສະເໜ່ເລື່ອງນີ້ແມ່ນ ນຂພັນລະນາເຖິງຄວາມຄິດຂອງຕົວລະຄອນໄດ້ຕະຫຼົກດີ ສະແດງເຖິງໂຕຕົນຂອງຕົວລະຄອນໄດ້ດີ, ໂດຍສະເພາະ ຕົວລະຄອນມູ່ຫຼົງລີ່ ທີ່ສິມີຄຳສະບົດຕະຫຼອດ ບັດຊົບ ຫຸບປາກ ນ່າເບື່ອ ພູດມາກ🤣 ມີຄົບຈົບທີ່ ມູ່ຫຼົງລີ້
Ex: “ເຈົ້າກິນເຖິະ” ຄົນຢ່າງຂ້າຕ້ອງແຍ່ງອາຫານກັບຜູ້ຍິງຂອງຕົວເອງດ້ວຍຣຶ ອາຫຼ່ອຍບັດຊົບຈິງໆ ທຳໃຫ້ມາກໜ່ອຍໄມ່ໄດ້ຫຼືໄຣ 5555
ຊຽງຊຽງ vs. ມູ່ຫຼົງລີ່ ຜູ້1ເປັນ🔥 ຜູ້1ເປັນ💧ເລີຍລົງໂຕກັນພໍດີ ທັງສອງhealຈິດໃຈ ເຕີມເຕັມໃຫ້ກັນພໍດີ, ມູ່ຫຼົງລີ່ ກະມີແຕ່ຊຽງຊຽງຄົນດຽວ ເປັນຄຄນ້ອຍໆ ແຕ່ເປັນຄຄທີ່ມູ່ຫຼົງລີ້ມີ ລະຫຼຽວກັບມາກະຈະເຫັນຊຽງຊຽງຢືນຖ້າຢູ່ປະຕູບ້ານ😊
ໃນ3ຫົວ ເຮົາມັກຫົວ3ທີ່ສຸດ, ມັນເຂັ້ມຂຸ້ນ ຄົບຣົດກວ່າທຸກເຫຼັ້ມໃນtrilogy ຖືວ່າຈົບແບບງົດງາມ ໃນການອ່ານທີ່ right timeline, right feeling😊 ຂໍເຊີນ #ເຕົ້າຫູ້ໄຊຊີtrilogy ເປັນກຽດໄປຢູ່ first fav2023ຂອງເຮົາເທາະ
#withLuV Onnichan 04Jun2023
ມາເຫຼັ້ມນີ້ຈະເປັນແນວຄວາມຂັດແຍ່ງຊິງດີຂອງພີ່ນ້ອງຊະຫຼາຍກວ່າ ມີການຍົກທັບ ປາບກະບົດ (ບີບຄັ້ນອາລົມໄປອີ໊ກກ) ອ່ານໄປລະຄິດຮອດ ໂຈເຊີງເສີນ ໃນ One and Only, 😊ໄດ້ລະນຶກເຖິງຕົວລະຄອນທີ່ມັກ ກໍສຸກໃຈແລ້ວ☺️
ຫຼັງຈາກທີ່ຊຽງຊຽງອອກຈາກບ້ານແລ້ວ ມູ່ຫຼົງລີ້ກະນຳມາງໍ້ ເອົາອົກເອົາໃຈສາລະພັດ ແໝມ! ໝັ່ນໃສ້😒 ມີການປັບຄວາມເຂົ້າໃຈກັນ (ດ້ວຍການທີ່ອີ່ອ໋ອງເອົາເຈ້ຍກັບໝຶກມາຈົດວ່າໂຕເອງບໍ່ດີບ່ອນໃດ🤣 ຮາມາກ)
ໄດ້ເຫັນການຮ່ວມມືກັນກຳຈັດຣັດຊະທາຍາດຂອງ 2ອ້າຍນ້ອງ ທີ່ບໍ່ຖືກກັນມາແຕ່ນ້ອຍ, ພໍ່ຜູ້ທີ່ອ່ານເກມລູກໆຂາດທຸກຄົນ, ຄວາມເດັດດ່ຽວຂອງມູ່ຫຼົງລີ້ ຄວາມສຸຂຸມຂອງມູ່ຫຼົງປໍ
ໄດ້ເຫັນຄວາມກ້າຫານຂອງຊຽງຊຽງ ອ່ອນໂຍນແຕ່ບໍ່ອ່ອນແອ😊 ສູ້ເພື່ອຄວາມຢູ່ລອດ ເຖິງຊິລຳບາກຈັ່ງໃດກະຢ່າ, ຕອນທີ່ຊຽງຊຽງໄປລີ້ຢູ່ເທິງພູ ພ້ອມລູກໃນທ້ອງ ໂອ້ຍຍບີບຄັ້ນຕູຫຼາຍ, ຫາລ້ຽງຊີບໂຕເອງ ລ່າສັດເອງ ແຖມມີທະຫານ7ຄົນມາຢູ່ນຳອີກ, ໃຄແຕ່ນາງມີສະຕິ ບໍ່ກະໂຕກກະຕາກ, ຊາດວ່າຜູ້ຍິງບອບບາງໂຕນ້ອຍໆ ມາເຈິະແບບນີ້🥹 ເຫຼືອດູຕົນໂຊກສະຕາ
ໄດ້ເຫັນມູ່ຫຼົງລີ້ ຂຽນໜັງສືຢ່າເມຍນຳ🤣 ຂຽນຈົດໝາຍມີບົດກອນໃຫ້ເມຍ🤣 ລະຕ້ອງໃຫ້ເມຍຂຽນກັບ 500ຄຳ🤣 ຊຽງຊຽງເລີຍຕ້ອງໄດ້ຮຽນໜັງສືເລີຍທີດຽວ🤣
ເລື່ອງນີ້ຈົບດີເດີ້ ແຕ່ນຂຍັງແກ້ງເຮົາ ເພາະໃກ້ຊິຈົບກະຍັງເຮັດໃຫ້readerໃຈຊິວາຍ ອີ່ອ໋ອງໄປຣົບຕອນເມຍຖືພາພໍດີ ແຕ່ຫາຍສາບສູນຊອກບໍ່ເຫັນ, ເມຍຄອດລູກຜູ້ທີ3ໄດ້10ມື້ ອອກໄປຊອກຈັ່ງເຫັນ🙄 ອໍ້ ເລື່ອງ1ທີ່ເຮົາຕະຫຼົກ, ແຕ່ລະເທື່ອທີ່ເມຍຖືພາ ອີ່ອ໋ອງບໍ່ເຄີຍໄດ້ຢູ່ກັບເມຍຈັກເທື່ອ🤣 (ຫັ້ນລ່ະ!ສົມ)
ສະເໜ່ເລື່ອງນີ້ແມ່ນ ນຂພັນລະນາເຖິງຄວາມຄິດຂອງຕົວລະຄອນໄດ້ຕະຫຼົກດີ ສະແດງເຖິງໂຕຕົນຂອງຕົວລະຄອນໄດ້ດີ, ໂດຍສະເພາະ ຕົວລະຄອນມູ່ຫຼົງລີ່ ທີ່ສິມີຄຳສະບົດຕະຫຼອດ ບັດຊົບ ຫຸບປາກ ນ່າເບື່ອ ພູດມາກ🤣 ມີຄົບຈົບທີ່ ມູ່ຫຼົງລີ້
Ex: “ເຈົ້າກິນເຖິະ” ຄົນຢ່າງຂ້າຕ້ອງແຍ່ງອາຫານກັບຜູ້ຍິງຂອງຕົວເອງດ້ວຍຣຶ ອາຫຼ່ອຍບັດຊົບຈິງໆ ທຳໃຫ້ມາກໜ່ອຍໄມ່ໄດ້ຫຼືໄຣ 5555
ຊຽງຊຽງ vs. ມູ່ຫຼົງລີ່ ຜູ້1ເປັນ🔥 ຜູ້1ເປັນ💧ເລີຍລົງໂຕກັນພໍດີ ທັງສອງhealຈິດໃຈ ເຕີມເຕັມໃຫ້ກັນພໍດີ, ມູ່ຫຼົງລີ່ ກະມີແຕ່ຊຽງຊຽງຄົນດຽວ ເປັນຄຄນ້ອຍໆ ແຕ່ເປັນຄຄທີ່ມູ່ຫຼົງລີ້ມີ ລະຫຼຽວກັບມາກະຈະເຫັນຊຽງຊຽງຢືນຖ້າຢູ່ປະຕູບ້ານ😊
ໃນ3ຫົວ ເຮົາມັກຫົວ3ທີ່ສຸດ, ມັນເຂັ້ມຂຸ້ນ ຄົບຣົດກວ່າທຸກເຫຼັ້ມໃນtrilogy ຖືວ່າຈົບແບບງົດງາມ ໃນການອ່ານທີ່ right timeline, right feeling😊 ຂໍເຊີນ #ເຕົ້າຫູ້ໄຊຊີtrilogy ເປັນກຽດໄປຢູ່ first fav2023ຂອງເຮົາເທາະ
#withLuV Onnichan 04Jun2023
February 7, 2017
ชอบค่ะ บทสรุปก็ดีสุดท้ายท่านอ๋องก็ปลดเกราะให้หานซวี่ขึ้นมาแทน ส่วนตัวเองก็กลับไปใช้ชีวิตกับลูกเมีย ไม่ต้องออกรบอีก
เราชอบนางเอกเรื่องนี้มากอ่ะนางไม่งี่เง่า มีน้ำอดน้ำทน แม่บ้านแม่เรือน มีเมตตา เอาง่ายๆว่าเป็นตัวอย่างเมียและแม่ดีเด่นเลยค่ะ ถึงจะไม่ได้ห้าวหานแต่พอถึงเวลาต้องสู้นางก็โหดไม่ใช่เล่นเลย ชอบอ่าาาา หญิงแกร่งมาก
ส่วนท่านอ๋องถึงจะโหดกับคนอื่นแต่กลัวภรรยาสุดๆ ถึงจะปากแข็งแต่ก็รักเดียวใจเดียวแถมมีวิธีบอกความรักแบบ... >.,<
เรื่องนี้เอาจิงๆตอนแรกๆมีแอบเชียให้คู่กะหานซวี่ด้วยแต่ใจจิงก็รู้แหละว่าเชียร์ไม่ขึ้นเพราะออร่าพระรองแรงมาก555555555 แต่ชอบโมเม้นเวลาอยู่กะนางเอกอ่ะ มันดูขวยเขินยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก ชอบผู้ชายแบบนี้อ่ะดูอบอุ่นดี
บทสรุปสำหรับทั้ง3เล่มเราว่าทำออกมาได้ดีทีเดียว สำหรับเราคืออ่านได้เพลินๆเลย ไม่มีชิงรักหักสวาท หักเหลี่ยมเฉือนคมอะไรมาก เพราะพระเอกโหดมากไม่มีใครสู้ได้555555 ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่การแย่งชิงดินแดนการสู้รบทำนองนั้นมากกว่า
สนุกค่ะเราเลยให้5ดาวไปเลยเพราะอ่านแล้วชอบและถูกจริตค่ะ
เราชอบนางเอกเรื่องนี้มากอ่ะนางไม่งี่เง่า มีน้ำอดน้ำทน แม่บ้านแม่เรือน มีเมตตา เอาง่ายๆว่าเป็นตัวอย่างเมียและแม่ดีเด่นเลยค่ะ ถึงจะไม่ได้ห้าวหานแต่พอถึงเวลาต้องสู้นางก็โหดไม่ใช่เล่นเลย ชอบอ่าาาา หญิงแกร่งมาก
ส่วนท่านอ๋องถึงจะโหดกับคนอื่นแต่กลัวภรรยาสุดๆ ถึงจะปากแข็งแต่ก็รักเดียวใจเดียวแถมมีวิธีบอกความรักแบบ... >.,<
เรื่องนี้เอาจิงๆตอนแรกๆมีแอบเชียให้คู่กะหานซวี่ด้วยแต่ใจจิงก็รู้แหละว่าเชียร์ไม่ขึ้นเพราะออร่าพระรองแรงมาก555555555 แต่ชอบโมเม้นเวลาอยู่กะนางเอกอ่ะ มันดูขวยเขินยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก ชอบผู้ชายแบบนี้อ่ะดูอบอุ่นดี
บทสรุปสำหรับทั้ง3เล่มเราว่าทำออกมาได้ดีทีเดียว สำหรับเราคืออ่านได้เพลินๆเลย ไม่มีชิงรักหักสวาท หักเหลี่ยมเฉือนคมอะไรมาก เพราะพระเอกโหดมากไม่มีใครสู้ได้555555 ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่การแย่งชิงดินแดนการสู้รบทำนองนั้นมากกว่า
สนุกค่ะเราเลยให้5ดาวไปเลยเพราะอ่านแล้วชอบและถูกจริตค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 11, 2019
สรุปรวดเดียวทั้งสามเล่ม
อ่านแล้วสงสารนางเอก สงสารมาก ไม่แปลกใจและไม่โทษนางเอกว่าทำไมมีช่วงนึงที่นางไปแอบชอบพระรอง ก็พระเอกแม่งทำตัวส้นเท้าจริงๆ เรื่องนี้ทนอ่านจนจบเพราะนางเอกจริงๆ เรานับถือนางเอกนะที่ทนอยู่กับผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง ตั้งแต่ต้นยันจบ เราพยายามมองหาคำว่าขอโทษจากพระเอก มันไม่เคยหลุดออกมาจากปากฮีเลย เป็นอะไรมากมั้ย ยิ่งตอนที่พระเอกบรรยายว่าไม่อยากขอโทษนางเอกเพราะเสียศักดิ์ศรี งั้นคุณมึงก็ปล่อยนางเอกไปซิคะ ลากกลับมาทำไม อยากได้เขา แต่เรื่องง่ายๆ บางเรื่องกลับไม่ยอมปรับตัวให้เขา คือเพลีย เฮ้ออออ เอาเถอะ ยังดีที่ตอนหลังๆ พระเอกยอมปรับตัวบ้างแล้ว แต่ก็เหลือแค่ขอโทษอย่างเดียวที่ไม่ยอมพูดมา เฮ้อ เพลียใจท่านอ๋องเขาจริงๆ ถ้าปากจะแข็งขนาดนั้น
สำหรับเรา เรื่องนี้กลางๆ มีทั้งดีและชั่ว (ข้อหลังส่วนใหญ่หนักไปทางพระเอก) ถ้าถามว่าซื้อดีมั้ย เราะจะบอกคนที่ไม่ได้มีงบขนาดนั้นว่ามันยังไม่ใช่หนังสือที่ต้องมีขนาดนั้นหรอก ยังมีอีกหลายเรื่องที่ควรค่าจะซื้อมาเก็บไว้มากกว่าเรื่องนี้ แต่ถ้ามีให้เช่า ก็หาเช่ามาอ่านแทนจะดีกว่า
อ่านแล้วสงสารนางเอก สงสารมาก ไม่แปลกใจและไม่โทษนางเอกว่าทำไมมีช่วงนึงที่นางไปแอบชอบพระรอง ก็พระเอกแม่งทำตัวส้นเท้าจริงๆ เรื่องนี้ทนอ่านจนจบเพราะนางเอกจริงๆ เรานับถือนางเอกนะที่ทนอยู่กับผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง ตั้งแต่ต้นยันจบ เราพยายามมองหาคำว่าขอโทษจากพระเอก มันไม่เคยหลุดออกมาจากปากฮีเลย เป็นอะไรมากมั้ย ยิ่งตอนที่พระเอกบรรยายว่าไม่อยากขอโทษนางเอกเพราะเสียศักดิ์ศรี งั้นคุณมึงก็ปล่อยนางเอกไปซิคะ ลากกลับมาทำไม อยากได้เขา แต่เรื่องง่ายๆ บางเรื่องกลับไม่ยอมปรับตัวให้เขา คือเพลีย เฮ้ออออ เอาเถอะ ยังดีที่ตอนหลังๆ พระเอกยอมปรับตัวบ้างแล้ว แต่ก็เหลือแค่ขอโทษอย่างเดียวที่ไม่ยอมพูดมา เฮ้อ เพลียใจท่านอ๋องเขาจริงๆ ถ้าปากจะแข็งขนาดนั้น
สำหรับเรา เรื่องนี้กลางๆ มีทั้งดีและชั่ว (ข้อหลังส่วนใหญ่หนักไปทางพระเอก) ถ้าถามว่าซื้อดีมั้ย เราะจะบอกคนที่ไม่ได้มีงบขนาดนั้นว่ามันยังไม่ใช่หนังสือที่ต้องมีขนาดนั้นหรอก ยังมีอีกหลายเรื่องที่ควรค่าจะซื้อมาเก็บไว้มากกว่าเรื่องนี้ แต่ถ้ามีให้เช่า ก็หาเช่ามาอ่านแทนจะดีกว่า
April 24, 2017
เป็นเรื่องที่อ่านจบแล้วไม่มีความประทับใจในตัวเรื่องเลย ยิ่งเล่ม 3 น้ำล้วนๆ เนื้อแทบจะไม่มี การแก่งแย่งราชบัลลังก์ทำเหมือนเด็กเล่นขายของกันมากกว่า
Read
June 10, 2019#เต้าหู้ไซซี (เล่ม 3/3)
เล่มนี้พระนางมีการพัฒนาตัวเองแบบก้าวกระโดด พระเอกใส่ใจคนอื่นมากขึ้น ส่วนนางเอกเกิดใจกล้า แข็งแกร่งเกินเบอร์ แม้อ่านแล้วต้องปล่อยเบลอไปบ้าง แต่ก็เข้าใจฟีลอารมณ์และเหตุผลอยู่
ชอบเป็นพิเศษตรงความคิดของพระเอกที่บรรยายต่อหลังจากคำพูดที่พระเอกพูดจบ มันแสดงถึงวิธีคิดและมุมมองของเขาทำให้เราขำจนเกลียดเขาไม่ลง
อีกจุดที่ชอบคือส่วนของการเมือง การชิงบัลลังก์ คิดว่าผู้เขียนจบเรื่องได้สมควรดีอยู่เหมือนกัน
โดยรวมแล้วจึงจัดว่าอ่านได้สนุกดี มีจุดสะดุดบ้าง แต่พอปรับใจได้แล้วก็อ่านไม่วาง ไม่มีช่วงเบื่อเลยค่ะ :)
เล่มนี้พระนางมีการพัฒนาตัวเองแบบก้าวกระโดด พระเอกใส่ใจคนอื่นมากขึ้น ส่วนนางเอกเกิดใจกล้า แข็งแกร่งเกินเบอร์ แม้อ่านแล้วต้องปล่อยเบลอไปบ้าง แต่ก็เข้าใจฟีลอารมณ์และเหตุผลอยู่
ชอบเป็นพิเศษตรงความคิดของพระเอกที่บรรยายต่อหลังจากคำพูดที่พระเอกพูดจบ มันแสดงถึงวิธีคิดและมุมมองของเขาทำให้เราขำจนเกลียดเขาไม่ลง
อีกจุดที่ชอบคือส่วนของการเมือง การชิงบัลลังก์ คิดว่าผู้เขียนจบเรื่องได้สมควรดีอยู่เหมือนกัน
โดยรวมแล้วจึงจัดว่าอ่านได้สนุกดี มีจุดสะดุดบ้าง แต่พอปรับใจได้แล้วก็อ่านไม่วาง ไม่มีช่วงเบื่อเลยค่ะ :)
June 14, 2021
ถึงว่าใคร ๆ ก็ยกให้เป็นเรื่องที่ต้องอ่าน โคตรดี ดีมาก
ในส่วนของความสนุกต้องยกให้เป็นเรื่องที่ชอบที่สุดเลย
ปมทุกอย่างถูกเคลียร์แบบหมดจดครบถ้วน ไม่มีค้างคาให้สงสัย
จากที่เกลียดโกรธพระเอกมาตอนนี้ก็เข้าใจและรักพระเอกขึ้นมาเลย
เรื่องนี้ส่วนมากเป็นปัญหาภายในบ้านส่วนใหญ่ + การเมืองนิดหน่อย ฉากสู้รบไม่เยอะมาก ตัวละครก็ไม่เยอะ จำง่าย ไม่ค่อยมีตัวกลางมาคอยเสี้ยม ว่านางเอกไม่เหมาะสม ไม่ควรแต่ง ถึงมีก็จะเป็นบทสั้น ๆ ไม่ถึงขั้นจริงจัง ถึงจะพูดพระเอกก็โนสนโนแคร์ เพราะวางบทพระเอกมาให้ ignore ต่อปัญหาทุกอย่างอยู่แล้ว
พระเอกนี่ซึนจริง กว่าจะรู้ว่ารักนางเอกมากขาดเขาไม่ได้ ก็ปาไปครึ่งเล่มละ ก่อนหน้านี้รักไหมก็รักแต่ยังพูดไม่ได้เต็มปากเหมือนรักษามาดไว้ตลอด แนวไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ตอนนางเอกอยู่ที่จวน ตัวเองก็ไปแต่ทิงฟ่งยวน คิดถึงแต่แฟนเก่า โอยหนอออออ พอนางเอกไม่อยู่ถึงรู้ซึ้ง มันน่าด่าไหม ทีนี้ต้องมานั่งแต่เรือนของนาเอกบ้างแล้ว นางเอกก็โกรธน้อยไปอะ โกรธนานๆหน่อย ไม่สะใจคนอ่าน 55555
กลางเล่มบทง้อเมียมาแล้ว สมกับที่รอยคอ ทั้งขำทั้งสมน้ำหน้า แล้วกลายเป็นคนรักเมียมากสะงั้น ไม่ยุ่งกับสาวไหนเลยจ้า ใครมายุ่งด้วยพ่อด่านะ จิกหัวส่งอีกแบบจิกหัวจริง ๆ รักเมียจริงแหละยอมมมม ก็เข้าใจได้นะ ตอนรักผู้หญิงคนหนึ่งมาก(แฟนเก่า)เขาอายุแค่ 17 เป็นแม่ทัพมาตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่เคยได้รับความอบอุ่นจากครอบครัว พอโตขึ้นก็ไม่แปลกที่จะมีนิสัยที่แข็งทื่อ และเอาแต่ใจไปบ้าง พอมาเจอเซียงเซียง ทำให้เขารู้ว่าครอบครัวที่แท้จริงเป็นยังไง ความอบอุ่นจากการมีคนรอคอยเขากลับมาบ้านเป็นแบบไหน จริง ๆ แล้วพระเอกน่าสงสารนะ ก็แค่โหยหาความรักจากครอบครัวอยากมีคนที่คอยรักดูแลเขาแค่นั้นเอง แต่หงุดหงิดอยู่นะตรงตอนอยู่กับครอบครัวก็ดูรักเมียเป็นสุภาพบุรุษขนาดนั้นทำไมตอนแรกถึงไปฉุดนางเอกมาได้ ฉัน งง ปวดจิต ย้อนแย้งนะ แต่ก็เออนิยายอ่ะอย่าคิดมาก 55555555
ส่วนนางเอกนี่เราชอบมาก เป็นคาแรคเตอร์ที่ประทับใจสุด ๆ เด็ดขาดแน่วแน่มาก นางไม่เคยไม่มีเหตุผล ทุกอย่างผ่านการคิดมาแล้วก่อนที่จะพูด เราจะเห็นว่าในเรื่องบทพูดนางเอกน้อยมาก แต่พอพูดขึ้นมาทีไรมักจะเป็นบทที่เราอ่านแล้วต้องอ่านซ้ำ ผู้หญิงบอบบางแต่กลบับเข้มแข็งได้ขนาดนี้ บางทีก็น่าสงสารมาก บางทีก็เข้มแข็งมากจนคนอ่านตกใจ ขอติตรง คลอดลูกทีไรพระเอก��ม่เคยจะอยู่ด้วยเลย
สำนวนให้ข้อคิดต่าง ๆ ก็เยอะมากด้วย สอนชีวิตได้ดีเลย อ่านแล้วก็ปลง สังเกตุดูส่วนมากจะสอนประมาณ "อดีต หรือความเจ็บปวด ล้วนเป็นสายลมพัดผ่าน เหมือนกับฝันตื่นหนึ่ง สลายไปตามกาลเวลา ต่อให้มีความลึกซึ้งมากแค่ไหน คนเราก็ยังลืมมันและใช้ชีวิตต่อไปได้อยู่ดี" ตัวละครในเรื่องก็จะเป็นแบบนี้เลย ทำให้อ่านไปแล้วก็คิดตามได้ง่าย ๆ ชอบจริงสนุกมากกก
ในส่วนของความสนุกต้องยกให้เป็นเรื่องที่ชอบที่สุดเลย
ปมทุกอย่างถูกเคลียร์แบบหมดจดครบถ้วน ไม่มีค้างคาให้สงสัย
จากที่เกลียดโกรธพระเอกมาตอนนี้ก็เข้าใจและรักพระเอกขึ้นมาเลย
เรื่องนี้ส่วนมากเป็นปัญหาภายในบ้านส่วนใหญ่ + การเมืองนิดหน่อย ฉากสู้รบไม่เยอะมาก ตัวละครก็ไม่เยอะ จำง่าย ไม่ค่อยมีตัวกลางมาคอยเสี้ยม ว่านางเอกไม่เหมาะสม ไม่ควรแต่ง ถึงมีก็จะเป็นบทสั้น ๆ ไม่ถึงขั้นจริงจัง ถึงจะพูดพระเอกก็โนสนโนแคร์ เพราะวางบทพระเอกมาให้ ignore ต่อปัญหาทุกอย่างอยู่แล้ว
พระเอกนี่ซึนจริง กว่าจะรู้ว่ารักนางเอกมากขาดเขาไม่ได้ ก็ปาไปครึ่งเล่มละ ก่อนหน้านี้รักไหมก็รักแต่ยังพูดไม่ได้เต็มปากเหมือนรักษามาดไว้ตลอด แนวไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา ตอนนางเอกอยู่ที่จวน ตัวเองก็ไปแต่ทิงฟ่งยวน คิดถึงแต่แฟนเก่า โอยหนอออออ พอนางเอกไม่อยู่ถึงรู้ซึ้ง มันน่าด่าไหม ทีนี้ต้องมานั่งแต่เรือนของนาเอกบ้างแล้ว นางเอกก็โกรธน้อยไปอะ โกรธนานๆหน่อย ไม่สะใจคนอ่าน 55555
กลางเล่มบทง้อเมียมาแล้ว สมกับที่รอยคอ ทั้งขำทั้งสมน้ำหน้า แล้วกลายเป็นคนรักเมียมากสะงั้น ไม่ยุ่งกับสาวไหนเลยจ้า ใครมายุ่งด้วยพ่อด่านะ จิกหัวส่งอีกแบบจิกหัวจริง ๆ รักเมียจริงแหละยอมมมม ก็เข้าใจได้นะ ตอนรักผู้หญิงคนหนึ่งมาก(แฟนเก่า)เขาอายุแค่ 17 เป็นแม่ทัพมาตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่เคยได้รับความอบอุ่นจากครอบครัว พอโตขึ้นก็ไม่แปลกที่จะมีนิสัยที่แข็งทื่อ และเอาแต่ใจไปบ้าง พอมาเจอเซียงเซียง ทำให้เขารู้ว่าครอบครัวที่แท้จริงเป็นยังไง ความอบอุ่นจากการมีคนรอคอยเขากลับมาบ้านเป็นแบบไหน จริง ๆ แล้วพระเอกน่าสงสารนะ ก็แค่โหยหาความรักจากครอบครัวอยากมีคนที่คอยรักดูแลเขาแค่นั้นเอง แต่หงุดหงิดอยู่นะตรงตอนอยู่กับครอบครัวก็ดูรักเมียเป็นสุภาพบุรุษขนาดนั้นทำไมตอนแรกถึงไปฉุดนางเอกมาได้ ฉัน งง ปวดจิต ย้อนแย้งนะ แต่ก็เออนิยายอ่ะอย่าคิดมาก 55555555
ส่วนนางเอกนี่เราชอบมาก เป็นคาแรคเตอร์ที่ประทับใจสุด ๆ เด็ดขาดแน่วแน่มาก นางไม่เคยไม่มีเหตุผล ทุกอย่างผ่านการคิดมาแล้วก่อนที่จะพูด เราจะเห็นว่าในเรื่องบทพูดนางเอกน้อยมาก แต่พอพูดขึ้นมาทีไรมักจะเป็นบทที่เราอ่านแล้วต้องอ่านซ้ำ ผู้หญิงบอบบางแต่กลบับเข้มแข็งได้ขนาดนี้ บางทีก็น่าสงสารมาก บางทีก็เข้มแข็งมากจนคนอ่านตกใจ ขอติตรง คลอดลูกทีไรพระเอก��ม่เคยจะอยู่ด้วยเลย
สำนวนให้ข้อคิดต่าง ๆ ก็เยอะมากด้วย สอนชีวิตได้ดีเลย อ่านแล้วก็ปลง สังเกตุดูส่วนมากจะสอนประมาณ "อดีต หรือความเจ็บปวด ล้วนเป็นสายลมพัดผ่าน เหมือนกับฝันตื่นหนึ่ง สลายไปตามกาลเวลา ต่อให้มีความลึกซึ้งมากแค่ไหน คนเราก็ยังลืมมันและใช้ชีวิตต่อไปได้อยู่ดี" ตัวละครในเรื่องก็จะเป็นแบบนี้เลย ทำให้อ่านไปแล้วก็คิดตามได้ง่าย ๆ ชอบจริงสนุกมากกก
February 11, 2017
4.5 ดาวค่ะ
เล่มนี้ช่วงแรกจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับช่วงชิงบัลลังก์ ช่วงหลังถึงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระนาง พระเอกก็ถือว่าทำตัวดีขึ้นนะ แต่ก็ยังคงคาแรคเตอร์แบบเดิมๆ อยู่ มีโมเมนต์อ่อนโยนกับนางเอกบ้าง แต่นางก็ยังต้องคล้อยตามอารมณ์เอาแต่ใจของพระเอกอยู่
ในเรื่องมีช่วงที่พระเอกต้องพยายามเอาชนะใจนางเอกอยู่บ้าง หลังจากนั้นเป็นฉากแบบครอบครัวสุขสันต์ ได้เห็นพระเอกเป็นคุณพ่อที่ไม่น่ารักเท่าไหร่เลย แบบ keep character จริงๆ แต่ยังไงก็เป็นคนรักเดียวใจเดียว ก็ถือว่าผ่านละกัน
นางเอกเล่มนี้เข้มแข็งมากจริงๆ ดูภายนอกนางเป็นผู้หญิงอ่อนแอ พอเวลาคับขันจริงๆ ก็เข้มแข็งอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งเราชอบนางเอกแบบนี้นะ
โดยรวมเรื่องนี้เราชอบนะคะ อ่านรวดเดียวสามเล่มเลย ไม่มีช่วงเบื่อๆ สนุกมากค่ะ
เล่มนี้ช่วงแรกจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับช่วงชิงบัลลังก์ ช่วงหลังถึงจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระนาง พระเอกก็ถือว่าทำตัวดีขึ้นนะ แต่ก็ยังคงคาแรคเตอร์แบบเดิมๆ อยู่ มีโมเมนต์อ่อนโยนกับนางเอกบ้าง แต่นางก็ยังต้องคล้อยตามอารมณ์เอาแต่ใจของพระเอกอยู่
ในเรื่องมีช่วงที่พระเอกต้องพยายามเอาชนะใจนางเอกอยู่บ้าง หลังจากนั้นเป็นฉากแบบครอบครัวสุขสันต์ ได้เห็นพระเอกเป็นคุณพ่อที่ไม่น่ารักเท่าไหร่เลย แบบ keep character จริงๆ แต่ยังไงก็เป็นคนรักเดียวใจเดียว ก็ถือว่าผ่านละกัน
นางเอกเล่มนี้เข้มแข็งมากจริงๆ ดูภายนอกนางเป็นผู้หญิงอ่อนแอ พอเวลาคับขันจริงๆ ก็เข้มแข็งอย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งเราชอบนางเอกแบบนี้นะ
โดยรวมเรื่องนี้เราชอบนะคะ อ่านรวดเดียวสามเล่มเลย ไม่มีช่วงเบื่อๆ สนุกมากค่ะ
June 27, 2019
สนุกดี พระเอกแบบนี้นี่คนอ่าน อ่านไปด่าไป 🤪
แต่ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ ก็ยิ่งเอ็นดูอิอ๋องนะ 😂😂😂😂😂
นางบ้าๆบวมๆดี อยากให้เมียประทับใจ
แต่ดูแลและเอาใจไม่เป็นถึงขนาดต้องเพิ่งกุนสือกันเลย
พูดหวานไม่เป็น เอาใจไม่เป็น ขี้โมโหตลอด #อิอ๋องไม่อ่อนโยน
หื่นตลอดเว..เห็นเมียเหมือนเซเว่น หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา🎵🎶
แต่ในสิ่งที่ไม่ดีๆทั้งหลายมันแฝงไปด้วยความน่ารักน่าเอ็นดู
สไตล์การเอาใจเมียในแบบฉบับมู่หรง มันน่าหมั่นไส้🙄😅
แต่ก็ทำให้คนอ่านหลง สไตล์การเลี้ยงลูกในแบบมู่หรง
555555 ทำเอาเซียงเซียง(เมียอิอ๋อง) ปวดหัวไปอีก
ยิ่งเล่มสุดท้ายนี้ท่านอ๋องของเราน้านนนนนนนนนนนนน
ได้หยกเนื้องามๆ มา จึงสั่งทำแท่งหยกในสไตล์มู่หรง
มาฝากเมีย เพื่อเมียเหงาเวลาเขาไม่อยู่ 😂😂😂 ก๊าก😂
😂😂😂😂😂 #อิอ๋องมันบร้า ฮาไปอีกกกกกกกกกก
แต่ยิ่งอ่านไปเรื่อยๆ ก็ยิ่งเอ็นดูอิอ๋องนะ 😂😂😂😂😂
นางบ้าๆบวมๆดี อยากให้เมียประทับใจ
แต่ดูแลและเอาใจไม่เป็นถึงขนาดต้องเพิ่งกุนสือกันเลย
พูดหวานไม่เป็น เอาใจไม่เป็น ขี้โมโหตลอด #อิอ๋องไม่อ่อนโยน
หื่นตลอดเว..เห็นเมียเหมือนเซเว่น หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา🎵🎶
แต่ในสิ่งที่ไม่ดีๆทั้งหลายมันแฝงไปด้วยความน่ารักน่าเอ็นดู
สไตล์การเอาใจเมียในแบบฉบับมู่หรง มันน่าหมั่นไส้🙄😅
แต่ก็ทำให้คนอ่านหลง สไตล์การเลี้ยงลูกในแบบมู่หรง
555555 ทำเอาเซียงเซียง(เมียอิอ๋อง) ปวดหัวไปอีก
ยิ่งเล่มสุดท้ายนี้ท่านอ๋องของเราน้านนนนนนนนนนนนน
ได้หยกเนื้องามๆ มา จึงสั่งทำแท่งหยกในสไตล์มู่หรง
มาฝากเมีย เพื่อเมียเหงาเวลาเขาไม่อยู่ 😂😂😂 ก๊าก😂
😂😂😂😂😂 #อิอ๋องมันบร้า ฮาไปอีกกกกกกกกกก
May 27, 2021
เรื่องนี้ไม่เคยคิดจะอ่านเลย แค่พลิก ๆ ดู ปรากฏว่าไปเปิดเจอตอนนางเอกกำลังจะหั่นศพ ทำลายหลักฐานอยู่ เลยเฮ้ย เกิดอะไรขึ้น อ่านไป 2 ย่อหน้า เลยตัดสินใจอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ สนุกมากค่ะ คนเขียนคนเดียวกับเรื่องแนบเนื้อเทวะที่ทิเคยชอบมาก
เนื่อเรื่องคือนางเอกมีบ้านขายเต้าหู้ แต่โดนโจรจับตัวไป ระหกระเหินจนเจอกับพระเอกที่เป็นท่านอ๋องไปปราบโจร ตอนแรกเป็นแค่อนุ สุดท้ายได้เลื่อนขั้นเป็นพระชายา ชอบที่นางเอกแม้จะขี้กลัวแต่ก็ถึงเวลาจริงๆก็กล้าหาญมาก รู้จักสถานการณ์ไม่งี่เง่า
คนเขียนคนนี้ค่อนข้างเขียนถึงความยอมจำทนของเพศหญิงที่อยู่ในสังคมชายเป็นใหญ่ ที่สุดท้ายก็ต้องยอมทำตามที่เพศชายต้องการ 🥺
เนื่อเรื่องคือนางเอกมีบ้านขายเต้าหู้ แต่โดนโจรจับตัวไป ระหกระเหินจนเจอกับพระเอกที่เป็นท่านอ๋องไปปราบโจร ตอนแรกเป็นแค่อนุ สุดท้ายได้เลื่อนขั้นเป็นพระชายา ชอบที่นางเอกแม้จะขี้กลัวแต่ก็ถึงเวลาจริงๆก็กล้าหาญมาก รู้จักสถานการณ์ไม่งี่เง่า
คนเขียนคนนี้ค่อนข้างเขียนถึงความยอมจำทนของเพศหญิงที่อยู่ในสังคมชายเป็นใหญ่ ที่สุดท้ายก็ต้องยอมทำตามที่เพศชายต้องการ 🥺
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 21, 2020
เล่ม3 :
ผ่านไปหลายวันอาการของมู่หรงลี่ดีขึ้น ก็เรียกให้กัวหยางมาชี้ตัว ถึงจะรู้ว่าที่จวนอ๋องไม่เหมือนกับร้านเต้าหู้นะ ทำผิดถูกเชือดง่ายๆ ฆ่าผิดตัวยังดีกว่าไม่จัดการ ทางด้านเซียงเซียงถึงแม้นางจะหนี แต่ก็มายังเขตอิทธิพลของมู่หรงลี่ไม่ใช่ไปที่อื่น เพราะไม่อยากเป็นภาระของมู่หรงลี่ หานซวี่ก็หาเซียงเซียงเจอแล้ว ให้คนไปส่งข่าวบอกท่านอ๋องก็พบว่าคนขับรถม้าฝูเฟิง ก็อยู่ดูแลเซียงเซียงแล้ว แต่แค่ดูเท่านั้น แล้วตอนนั้นเองที่คนขายผลไม้หยางซุ่นฟาที่มีปัญหาก็มางัดบ้าน เซียงเซียงก็ได้จัดการซะเลยเพราะนึกว่าลิ่วเหนียงถูกฆ่าตายแล้ว คนขับรถม้ากับหานซวี่เห็นต่างประหลาดใจก็ไม่คิดว่าคนอย่างเซียงเซียงพอถึงคราวคับขันจะกล้าหาญได้ขนาดนี้ เซียงเซียงกลัว แต่ไม่เสียใจ นางคิดไว้หมดแล้วว่าจะจัดการศพยังไง หั่นศพออก เอาเนื้อให้สุนัขกิน กระดูกเอาไปเผาไฟ แค่นี้ก็ไร้หลักฐาน แต่พอจะทำจริงๆกลับทำไม่ได้ มู่หรงลี่มาถึงก็บอกว่าทำไม่เป็นข้าจะสอนให้ สอนวิธีหัน สอนทุกอย่างอย่างใจเย็น เป็นเรื่องง่ายๆ มู่หรงลี่ยังคิดว่านานๆจะได้สอนในเรื่องที่ตัวเองถนัด แต่บอกไปบอกว่า ไปบอกทางการว่าเป็นอนุคนโปรดไม่ง่ายกว่าเหรอ เสร็จแล้วก็เรียกคนมาเอาศพออกไปถ้าไม่อยากเรียน สารถียอมรับนับถือเซียงเซียงจากใจจริงทั้งๆที่นางกลัวแต่ก็ยังอยู่มาได้ถึงสองวัน ทำทุกอย่างตามปกติ มู่หรงลี่ไม่ได้ว่าเรื่องที่เซียงเซียงออกไปขายเต้าฮวยเพราะคิดว่านางชอบก็ปล่อยให้นางเล่นขายของไป ไม่คิดว่านางหนีมาไม่มีเงินหรอกนะ ท่านอ๋องนี่ไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ ลิ่วเหนียงคิดจะเป็นแม่สื่อให้เซียงเซียงท่านอ๋องมาได้ยินว่าอยู่ข้างนอกเซียงเซียงบอกว่าตัวเองเป็นหญิงม่าย เลยจัดหนักให้เลย การดึกหายใจไม่ออก ต้องออกมาหาหมอแล้วก็บอกว่าคิดยาแก้แล้วก็คิดวิธีปรุงควันพิษด้วยต้องให้พี่รองได้ลองสูดดูบ้าง แล้วเซียงเซียงก็ได้รู้ว่ามู่หรงลี่ไม่สบายอีกแล้ว และไม่ยอมกินยา นางจึงต้องเป็นคนดูแลเหมือนเคย เซียงเซียงรู้ว่ามู่หรงลี่ไม่สบายก็ถามว่าทำไมไม่อยู่ที่จวน แล้วก็คิดได้ว่าเพราะมาตามหาตัวเอง ส่วนมู่หรงลี่ได้ฟังก็อารมณ์เสีย ดุว่าให้อยู่ข้างนอกก็หนีมา หนีมายังบอกคนอื่นว่าเป็นหญิงม่าย ยิ่งคิดยิ่งโมโห พอเห็นเซียงเซียงร้องไห้ก็หายโกรธ ถามว่าจะกลับบ้านเมื่อไหร่ เซียงเซียงก็ไม่ตอบ มู่หรงลี่ไปเล่นกับสุนัขที่เซียงเซียงซื้อมา ก็คิดว่าซื้อไม่เป็นตัวโตอย่างเดียวสั่งให้ลูกน้องไปเอาสุนัขดีๆมาให้เซียงเซียง เซียงเซียงกลับมากลัวแทบตายเพราะเจอหมาดุที่กินไก่สดๆทั้งตัวเป็นอาหาร เป็นใครจะไม่กลัวล่ะ แต่มู่หรงลี่กลับมาเห็นกลับพอใจเพราะเป็นหมาที่เลี้ยงเอาไว้ล่าสัตว์ และมันก็จำกลิ่นมู่หรงลี่ที่ติดอยู่บนตัวเซียงเซียงได้ ก็เข้ามาเลีย ฮาได้อีกท่านอ๋อง บอกว่าให้พวกมันอยู่เป็นเพื่อนจะได้ไม่กลัวอีก เซียงเซียงออกไปขายเต้าฮวยทุกวัน จนมีชายแปลกหน้าเอาปิ่นของพี่สาวมาให้บอกให้ไปหาที่ร้านเครื่องสำอาง พอไปถึงก��บอกให้เปลี่ยนยาท่านอ๋อง เซียงเซียงไม่รับปากบอกขอเจอพี่สาวก่อน แต่คนขายก็ห่อแป้งทาหน้ามาให้ พอกลับมาถึงไม่น่าเชื่อว่ามู่หรงลี่จะสังเกตเห็น ถามว่าเงินพอใช้ไหม เซียงเซียงคิดก็บอกว่าไม่พอใช้ จากนั้นตอนที่หมอมามู่หรงลี่ก็ถามเรื่องแป้งทาหน้าว่าเท่าไหร่ ท่านหมอสงสัยเอาไปดมดูถึงรู้ว่ามีส่วนผสมที่ต้านกับยาที่รักษาทำให้ตายได้ รัชทายาทช่างกัดไม่ปล่อย มู่หรงลี่เลยสั่งให้คนสืบหาคนของรัชทายาทออกมาทั้งหมด แล้วจัดการ เซียงเซียงก็เล่าว่าไม่คิดจะทำ มู่หรงลี่ก็คิดในใจมันก็แน่นอนอยู่แล้ว แต่พอบอกเรื่องพี่สาว มู่หรงลี่ก็ให้คนไปสืบทันที พอเซียงเซียงมองมากๆตัวเองยังคิดอีกว่าต้องให้ข้าไปสืบเองใช่ไหม แหมท่านอ๋องนี่ไม่เข้าใจความคิดคนอื่นเลยจริงๆ แล้วมู่หรงลี่ก็สืบหูตาทั้งหมดของรัชทายาทออกมาได้ มู่หรงป๋อมาไม่��ด้ก็ส่งเว่ยปินที่ปรึกษามาแทน แนะนำให้ก่อกบฏ ปลายเดือนสิบพิษในตัวมู่หรงลี่ถูกกำจัดออกไปหมด หูตารัชทายาทก็ถูกกำจัดหมด
ที่เมืองหลวงรัชทายาทก็ได้รับกล่องที่มีควันพิษเช่นกัน แต่ก็เอาเรื่องไม่ได้ เพราะพิษมาจากจวนตัวเองจริงๆ จากนั้นจึงร่วมมือกับฮองเฮาวางยาฮ่องเต้ และจับตัวซูเฟยไปแล้วก็จะจัดการมู่หรงป๋อ มู่หรงลี่แต่ว่าไม่ทันเพราะทุกคนออกจากเมืองไปแล้ว ส่วนมู่หรงลี่ก็ยกทัพมาที่จิ้นหยาง รัชทายาทต้องหนีไปอวี๋หยางตอนนี้ทุกอย่างวุ่นวายแต่เซียงเซียงกลับนึกว่าท่านอ๋องออกไปข้างนอกไม่กลับมาซักทีจนได้ยินข่าวลือด้านนอกถึงรู้ว่ามู่หรงลี่ยกทัพไปทำศึกแล้ว ข่าวต่างๆฟังมาจากชาวบ้านทั้งสิ้น จนถึงตอนหลังที่รัชทายาทไปทำสัญญากับชาวตงหูและซีจิ้งชักศึกเข้าบ้าน เรื่องราวบานปลาย ชาวตงหูบุกทำลายบ้านเรือนและราษฎร มู่หรงลี่แอบไปช่วยเอี้ยนอ๋องและซูเฟย และซ้อนแผนรัชทายาทแต่กลับมีคนปล่อยข่าวออกมาว่ามู่หรงลี่ตายแล้วพร้อมเอี้ยนอ๋อง ซูเฟย และทหารที่ไปช่วยทั้งหมด เรื่องราวสับสน ทางด้านเซียงเซียงก็ตั้งท้องอีกครั้งระหว่างที่มู่หรงลี่ไม่อยู่ และเพราะรัชทายาทแค้นมู่หรงลี่รู้ว่าเซียงเซียงสำคัญกับมู่หรงลี่จึงคิดจะมาจับเซียงเซียงแต่เซียงเซียงหนีรอดไปได้เพราะได้องค์รักษ์ที่มู่หรงลี่ทิ้งไว้พาหนีพ้นแต่ตัวเองกลับต้องสละชีวิตเพื่อปกป้อง หลังจากเสร็จศึกทุกอย่างแก้ไขได้แล้ว ก็เป็นเวลาหลายเดือน พอกลับมามู่หรงลี่ถึงรู้ว่าเซียงเซียงไม่ได้มาอยู่ที่ด่านกับลูกๆ พอฟังรายงานจึงรีบกลับไปอำเภออี้สุ่ยเพื่อค้นหา ส่วนเซียงเซียงที่หนีไปบนเขาก็เจอกระท่อมร้างของพรานป่าก็พยายามสะสมอาหาร จนวันหนึ่งพบว่ามีคนติดอยู่ในหลุมดักสัตว์ที่ถล่มพอช่วยขึ้นมากลับพบว่าเป็นชาวตงหู นางจึงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องเพื่อรักษาตัวรอด คอยทำอาหาร ซักผ้าให้ คนที่เป็นหัวหน้าในกลุ่มนั้นคือข่านเถี่ยมู่เจี๋ยของตงหูจนกระทั่งเซียงเซียงคลอดลูกชาย พวกชาวตงหูจะให้เซียงเซียงไปด้วยคืนนั้นเลี้ยงสุราอาหาร เซียงเซียงจึงใช้เห็ดพิษที่เก็บเอาไว้มาผสมน้ำจิ้มแล้วฆ่าทุกคน จากนั้นก็หลบหนีลงจากเขา ส่วนมู่หรงลี่พอมาถึงอำเภออี้สุ่ยก็ตามหาเซียงเซียงมาตลอดจนถึงเขาที่เซียงเซียงหลบหนี ได้พาสุนัขที่เซียงเซียงเลี้ยงไว้มาด้วยพวกมันได้กลิ่น มู่หรงลี่จึงคิดว่าเซียงเซียงต้องอยู่แถวนี้จนเจอกระท่อมและศพชาวตงหูทั้งหมด ในที่สุดก็พบเซียงเซียงที่อุ้มลูกอยู่กับอก เซียงเซียงขอกลับไปอยู่บ้านที่ลิ่งจื่อ มู่หรงลี่กลับไปจัดการเรื่องรัชทายาท เอี้ยนอ๋องเปลี่ยนตัวรัชทายาท ลบชื่อองค์ชายสามและองค์ชายหก จากนั้นพอมู่หรงลี่ตามมาเลยบอกว่าขอให้มู่หรงลี่เขียนใบหย่า ท่านอ๋องไม่ยอมแต่ก็เขียนอยู่ดี พอกลับจวนก็คิดถึงเซียงเซียง คิดได้ว่ายังไม่เคยอ่านจดหมายก็ไปหามาอ่าน ถึงเพิ่งรู้ว่านางก็เคยขอร้อง ขอความช่วยเหลือ มู่หรงลี่เรียกที่ปรึกษามาหาเพื่อให้คิดแผนการให้เซียงเซียงกลับมาหาตน ในที่สุดก็คิดแผนยอมเจ็บตัว ให้คนไปส่งข่าวว่าได้รับบาดเจ็บจากการไปจับโจรให้มาดูแล เซียงเซียงก็ต้องมาอยู่แล้ว แต่คนแจ้งข่าวกลับพามาที่บ้านในอำเภออี้สุ่ย ทุกอย่างจัดเก็บหมดแต่ไม่ใช่ของเดิม เซียงเซียงดูแลมู่หรงลี่ ตอนนี้เป็นช่วงง้อเมียแบบไม่รู้ควรทำยังไงต้องถามที่ปรึกษาตลอด มู่หรงลี่ถามความผิดของตนจะได้ปรับปรุง เซียงเซียงก็บอกออกมาเป็นข้อ ไม่อ่านจดหมาย กลับบ้านไม่อุ้มลูก ทิ้งไว้ตรงทางระหว่างหุบเขา กินข้าวเสร็จไม่รอ จนมู่หรงลี่คิดในใจว่าเหมือนวิญญาณอาฆาตเรื่องเล็กน้อยก็ยังจำได้ จนหลายวัน มู่หรงป๋อมาหาเซียงเซียงทำอาหารให้ และกินเหล้าด้วยแต่เพียงนิดเดียวก็เมาแล้วคราวนี้มู่หรงลี่หลอกถามเซียงเซียงได้ นางบอกว่าข้าไม่อยากเป็นอนุภรรยาอีกแล้ว คราวนี่ล่ะรู้ความจริงมู่หรงลี่กลับจิ้นหยางไปจัดการหย่าเซวจิ่นผิงรับเป็นน้องบุญธรรมแล้วตั้งเป็นองค์หญิง ส่วนหลันโย่วก็ให้ตัดสินใจเอาเองว่าจะกลับบ้านกับตวนมู่เจิ้งหยางหรืออยู่ต่อ ตัวเองส่งสินสอดไปสู่ขอเซียงเซียงในฐานะพระชายา ด่านอวี้โหวกวนผลัดกำลังทหารเลยส่งทหารเดินสารมา ทหารขอร้องให้เซียงเซียงเขียนจดหมายตอบกลับอย่างน้อย ห้าร้อยตัวอักษรทั้งหมดเจ็ดฉบับเดือนละสองครั้ง วันที่ยี่สิบสองเดือนสามก็เป็นวันแต่งงาน เข้าหอเสร็จยังให้ของขวัญเป็นแท่งหยกอีกนะ บอกเอาไว้ใช้เวลาคิดถึง คือพี่แกคิดแต่เรื่องนี้เลยนะ ท่านอ๋องนี่ เดี๋ยวก็บอกนี่เจ้ากินไม่อิ่มหรือ แค่ข้าคนเดียวไม่พอหรือ อย่างฮา
ต้นเดือนห้าเอี้ยนอ๋องมู่หรงเซวียนสละบัลลังก์ให้มู่หรงป๋อ มู่หรงลี่ได้เป็นปิ้งเจียนอ๋อง ช่วงนี้ครอบครัวอยู่กับพร้อมหน้า เซวียนเซียนน้อยร่าเริงสดใส ชอบขี่ม้า ยิงธนู เล่นเหมือนเด็กผู้ชาย ส่วนมู่หรงเจี๋ย เสี่ยวเจี๋ยติดเซียงเซียงที่สุด และกลัวมู่หรงลี่ที่สุด นิสัยเรียบร้อย ชอบนั่งเงียบๆ ค่อยๆทดลองสิ่งต่างๆ ดูแล้วขัดตาขัดใจมู่หรงลี่ตลอดเวลา
ครั้งนี้มีชาวบ้านรุกฮือที่เหลียวซีนึกว่าจัดการง่ายๆ พอไปถึงกลับเป็นกลุ่มชาวบ้านที่โดนขุนนางกักตุนเสบียงรวมตัวกันต่อสู้โดยมีบัณฑิตสอบตกเป็นผู้นำ ที่คิดว่าตัวเองแน่ แต่พอเจอทหารจริงก็ต้องแพ้ และหนีมาฟ้องร้องที่จิ้นหยาง ฝ่านขุนนางก็อยากจะจัดการมู่หรงลี่ มู่หรงป๋อมีคำสั่งให้ริบยศและมารายงานที่เมืองหลวง ข่าวหลังจากนั้นก็หายไป เซียงเซียงกังวลใจมากจึงคิดแผนการกินยาพิษฆ่าตัวตายเวลานั้นมู่หรงป๋อตกใจมาก เพราะถ้าเซียงเซียงตายไปจริงๆตนไม่มีทหารในมือต้องโดนมู่หรงลี่กบฏแน่นอน จึงไปปรึกษาอดีตเอี้ยนอ๋อง มู่หรงเซวียนก็บอกว่าให้ดินแดนเค้าไปปกครองเอง ด่านอวี้โหวกวนเค้าจะปกป้องอย่างดี ส่วนขณะนี้มู่หรงลี่ไปลอบชิงตัวองค์หญิงแคว้นซีจิ้งที่จะไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์มา จึงต้องปิดข่าว พอกลับถึงจวนก็ไปหาเซียงเซียงแต่เซียงเซียงเห็นหญิงสาวแต่งชุดเจ้าสาวก็เริ่มคิดอีกครั้ง เหมือนตอนหลันโย่วเลย มู่หรงลี่ก็คิดว่าตอนนี้ยังคิดถึงหานซวี่อีก ไม่รู้เรื่องเลยท่านอ๋อง พอเสร็จเลยลากองค์หญิงอวี้โหรวเข้าวังไปแล้วบอกว่าให้แต่งกับหานซวี่ แล้วก็ได้ราชโองการให้ย้ายไปอยู่ชายแดน องค์หญิงอวี้โหรวยังสำคัญตัวผิดคิดว่าตัวเองเป็นองค์หญิง แอบชอบท่านอ๋อง ทั้งๆที่ท่านอ๋องรักแต่เซียงเซียงเลยคิดจะปีนขึ้นเตียง ท่านอ๋องโกรธจัด สั่งให้เป็นโสเภณีประจำค่าย ยังนึกว่าล้อเล่นจนสุดท้ายรู้ว่าตนไม่มีความสำคัญจริงๆถึงได้คิดได้ ส่วนมู่หรงลี่ส่งฏีกาให้มู่หรงป๋อที่ได้ข่าวจากชายแดนว่าตงหูอาจสมคบกับแคว้นอื่นช่วยรัชทายาท มู่หรงป๋อเลยสั่งให่มู่หรงลี่ไปจัดการ ช่วงนี้เซียงเซียงตั้งครรภ์อีกแล้ว มู่หรงลี่บอกว่ายังไงข้าก็แซ่มู่หรง ไปครั้งนี้มู่หรงลี่ติดกับเพราะช่วยกัวหยาง และหายตัวไป ผ่านไปนานไม่ได้ข่าว ในที่สุดเซียงเซียงก็รู้เรื่องหลังคลอดลูกแล้วก็ตามไปค้นหามู่หรงลี่ด้วย สุดท้ายก็ได้พบกัน ทัพซีจิ้งแพ้ยอมทำสัญญาสงบศึก มู่หรงลี่ส่งต่ออำนาจทางทหารให้หานซวี่ มาใช้ชีวิตกับลูกเมีย
เล่ม3 :
มู่หรงลี่เข้าใจตัวเองมากขึ้นว่าตัวเองรักเซียงเซียง ส่วนเซียงเซียงก็ไม่อยากเป็นอนุภรรยาอีกแล้วจะเป็นยังไง ติดตามได้ในเล่มจบที่มีทั้งการศึกที่ต้องติดตาม และเรื่องราวความรักของมู่หรงลี่และเซียงเซียง อีกทั้งคนรอบข้างจะมีบทลงเอยแบบไหน ทุกคนล้วนมีบทสรุปของตัวเอง
หลังอ่าน :
เซียงเซียง สาวน้อยที่บ้านขายเต้าหู้ ถูกโจรจับมาและถูกขายต่อมาแถวเขาอีหลู พูดภาษาต่างเผ่าไม่ได้ เงียบ เรียบร้อย ชอบทำอาหาร งานบ้าน ขยันขันแข็ง
มู่หรงลี่ ซวิ้นอ๋องที่อารมณ์ร้อน เก่งในด้านการทำสงคราม แต่เรื่องอารมณ์ ความรู้สึกนี่ไม่รู้เรื่องกับใครเค้าเลยทีเดียว
เซียงเซียงถูกช่วยจากพวกโจรป่าเพราะมู่หรงลี่นำทหารมาปราบโจรพอดี แต่พวกทหารก็รู้กันว่าอดอยากปากแห้ง พอเจอผู้หญิงก็ขอจัดการซะหน่อย จากนายทหาร ไปถึงโจวจั๋ว หานซวี่รู้เรื่องเลยมาขอให้ท่านอ๋องเผื่อจะชอบ ท่านอ๋องก็ดันชอบเพราะคิดถึงหลันโย่วอนุภรรยาของตนที่ตายไปเมื่อแปดปีก่อน พอกลับเข้าเมืองท่านอ๋องก็พาเซียงเซียงมาส่งที่บ้าน แต่ชาวบ้านปากมากจะตาย เซียงเซียงมีคู่หมั้นอยู่ก็ต้องถอนหมั้น เรื่องฉาวโฉ่ใครก็ไม่อยากแต่งด้วยแต่มีพ่อม่ายลูกติดมาสู่ขอก็เลยตกลง ส่วนท่านอ๋องก็ได้รับบัญชาให้มาปราบโจรแถวอำเภอลิ่งจือ พวกลูกน้องรู้ดีก็เสนอให้ไปร้านเต้าหู้ พอรู้ว่าเซียงเซียงแต่งงานแล้วแบบเข้าใจผิดก็ให้จัดการคนนั้นไปซะ หานซวี่เลยบอกว่าตนเข้าใจผิด ยังไม่ได้แต่งงาน และบอกให้เซียงเซียงยอมตามท่านอ๋องไป เซียงเซียงยอมตามไปอีกครั้ง แต่ในค่ายทหาร พวกทหารไม่มีเรื่องอะไรก็พูดแต่เรื่องอย่างว่า และเซียงเซียงก็ได้ยินว่าท่านอ๋องจะยกนางให้พวกทหารเหมือนอนุคนก่อน เซียงเซียงทำใจไม่ได้ก็เลยเดินลงน้ำ แต่ไม่ตายเพราะหานซวี่ช่วยไว้แต่ท่านอ๋องมาเห็นก็โกรธจับนางกดน้ำอยู่อย่างนั้น ในที่สุดก็ถามว่าทำไมเซียงเซียงก็เล่าให้ฟัง ท่านอ๋องก็บอกว่าไม่ทำหรอก แล้วก็รับเป็นอนุภรรยา ช่วงแรกๆ เรื่องยังดำเนินไปควบคู่กับค่อยๆเผยนิสัยของตัวละครออกมา ตอนมู่หรงลี่ไปดูแลทหารผลัดเปลี่ยนกำลังคนแล้วเซียงเซียงท้องส่งจดหมายเท่าไหร่ก็ไม่ได้รับคำตอบเพราะไม่เคยเปิดอ่าน มารู้ตอนหลังนางก็ไม่ทำอีก ตอนที่ต้องหนีออกจากเมืองหลวงเพราะรัชทายาทไล่ฆ่า มู่หรงลี่เลือกทิ้งเซียงเซียงไว้ระหว่างทางแต่ช่วยพี่สะใภ้ไป เรื่องพวกนี้เซียงเซียงจดจำไว้ในใจ แต่มู่หรงลี่คิดแต่การทหารไม่สนใจเรื่องเล็กน้อยรอบตัว คนนึงน้อยใจที่เป็นเพียงลูกสาวร้านเต้าหู้ คนนึงเป็นทหารเป็นท่านอ๋อง ไม่รู้เรื่องรู้ราว ไม่คิดถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย คนนึงไม่พูด เก็บทุกอย่างไว้ในใจ กับอีกคนคิดอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน มาเจอกัน ทั้งๆที่อยู่ด้วยกันเริ่มผูกพัน มีความรักต่อกัน กว่าจะรู้ใจตัวเองต้องผ่านเหตุการณ์มากมาย เซียงเซียงแสดงถึงความเข้มแข็งไม่เหมือนใครให้เห็นอยู่หลายครั้ง กว่าท่านอ๋องจะคิดได้ว่าคนที่ตัวเองรักอยู่ใหกล้ตัวที่สุดก็เกือบสายไป ต้องชิงกลับมาให้ได้ อ่านเรื่องนี้ไปมีทั้งอารมณ์ที่ต้องเศร้าแทนเซียงเซียงในหลายๆครั้ง ข้าไม่รักหรอกเพราะรักไม่ได้ เป็นแค่อนุภรรยา เป็นแค่สาวชาวบ้าน แต่นางเป็นนักสู้จริงๆ ขำท่านอ๋องที่คิดอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน กินไม่ทันก็บอกสิ แล้วใครมันจะกล้าบอกท่าทางน่ากลัวขนาดนั้น ขี้ม้าเร็วจะพาไปเที่ยวนี่นะ จะเห็นถึงพัฒนาการเลยว่าพอเจอการอบรมชุดใหญ่ไปแล้วท่านอ๋องรักเมีย ดูแลเมียดีขึ้นมากแค่ไหน เทียบกับตอนแรกนี่ฟ้ากับดินเลยทีเดียว เป็นเรื่องราวของหญิงสาวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาอย่างที่ใครๆคิด และสุดท้ายปมปัญหาทุกเรื่องที่ทิ้งไว้ได้เฉลยหมด ไม่มีเรื่องที่ทิ้มปมคาใจแน่นอน ต้องลองอ่านดู
ผ่านไปหลายวันอาการของมู่หรงลี่ดีขึ้น ก็เรียกให้กัวหยางมาชี้ตัว ถึงจะรู้ว่าที่จวนอ๋องไม่เหมือนกับร้านเต้าหู้นะ ทำผิดถูกเชือดง่ายๆ ฆ่าผิดตัวยังดีกว่าไม่จัดการ ทางด้านเซียงเซียงถึงแม้นางจะหนี แต่ก็มายังเขตอิทธิพลของมู่หรงลี่ไม่ใช่ไปที่อื่น เพราะไม่อยากเป็นภาระของมู่หรงลี่ หานซวี่ก็หาเซียงเซียงเจอแล้ว ให้คนไปส่งข่าวบอกท่านอ๋องก็พบว่าคนขับรถม้าฝูเฟิง ก็อยู่ดูแลเซียงเซียงแล้ว แต่แค่ดูเท่านั้น แล้วตอนนั้นเองที่คนขายผลไม้หยางซุ่นฟาที่มีปัญหาก็มางัดบ้าน เซียงเซียงก็ได้จัดการซะเลยเพราะนึกว่าลิ่วเหนียงถูกฆ่าตายแล้ว คนขับรถม้ากับหานซวี่เห็นต่างประหลาดใจก็ไม่คิดว่าคนอย่างเซียงเซียงพอถึงคราวคับขันจะกล้าหาญได้ขนาดนี้ เซียงเซียงกลัว แต่ไม่เสียใจ นางคิดไว้หมดแล้วว่าจะจัดการศพยังไง หั่นศพออก เอาเนื้อให้สุนัขกิน กระดูกเอาไปเผาไฟ แค่นี้ก็ไร้หลักฐาน แต่พอจะทำจริงๆกลับทำไม่ได้ มู่หรงลี่มาถึงก็บอกว่าทำไม่เป็นข้าจะสอนให้ สอนวิธีหัน สอนทุกอย่างอย่างใจเย็น เป็นเรื่องง่ายๆ มู่หรงลี่ยังคิดว่านานๆจะได้สอนในเรื่องที่ตัวเองถนัด แต่บอกไปบอกว่า ไปบอกทางการว่าเป็นอนุคนโปรดไม่ง่ายกว่าเหรอ เสร็จแล้วก็เรียกคนมาเอาศพออกไปถ้าไม่อยากเรียน สารถียอมรับนับถือเซียงเซียงจากใจจริงทั้งๆที่นางกลัวแต่ก็ยังอยู่มาได้ถึงสองวัน ทำทุกอย่างตามปกติ มู่หรงลี่ไม่ได้ว่าเรื่องที่เซียงเซียงออกไปขายเต้าฮวยเพราะคิดว่านางชอบก็ปล่อยให้นางเล่นขายของไป ไม่คิดว่านางหนีมาไม่มีเงินหรอกนะ ท่านอ๋องนี่ไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ ลิ่วเหนียงคิดจะเป็นแม่สื่อให้เซียงเซียงท่านอ๋องมาได้ยินว่าอยู่ข้างนอกเซียงเซียงบอกว่าตัวเองเป็นหญิงม่าย เลยจัดหนักให้เลย การดึกหายใจไม่ออก ต้องออกมาหาหมอแล้วก็บอกว่าคิดยาแก้แล้วก็คิดวิธีปรุงควันพิษด้วยต้องให้พี่รองได้ลองสูดดูบ้าง แล้วเซียงเซียงก็ได้รู้ว่ามู่หรงลี่ไม่สบายอีกแล้ว และไม่ยอมกินยา นางจึงต้องเป็นคนดูแลเหมือนเคย เซียงเซียงรู้ว่ามู่หรงลี่ไม่สบายก็ถามว่าทำไมไม่อยู่ที่จวน แล้วก็คิดได้ว่าเพราะมาตามหาตัวเอง ส่วนมู่หรงลี่ได้ฟังก็อารมณ์เสีย ดุว่าให้อยู่ข้างนอกก็หนีมา หนีมายังบอกคนอื่นว่าเป็นหญิงม่าย ยิ่งคิดยิ่งโมโห พอเห็นเซียงเซียงร้องไห้ก็หายโกรธ ถามว่าจะกลับบ้านเมื่อไหร่ เซียงเซียงก็ไม่ตอบ มู่หรงลี่ไปเล่นกับสุนัขที่เซียงเซียงซื้อมา ก็คิดว่าซื้อไม่เป็นตัวโตอย่างเดียวสั่งให้ลูกน้องไปเอาสุนัขดีๆมาให้เซียงเซียง เซียงเซียงกลับมากลัวแทบตายเพราะเจอหมาดุที่กินไก่สดๆทั้งตัวเป็นอาหาร เป็นใครจะไม่กลัวล่ะ แต่มู่หรงลี่กลับมาเห็นกลับพอใจเพราะเป็นหมาที่เลี้ยงเอาไว้ล่าสัตว์ และมันก็จำกลิ่นมู่หรงลี่ที่ติดอยู่บนตัวเซียงเซียงได้ ก็เข้ามาเลีย ฮาได้อีกท่านอ๋อง บอกว่าให้พวกมันอยู่เป็นเพื่อนจะได้ไม่กลัวอีก เซียงเซียงออกไปขายเต้าฮวยทุกวัน จนมีชายแปลกหน้าเอาปิ่นของพี่สาวมาให้บอกให้ไปหาที่ร้านเครื่องสำอาง พอไปถึงก��บอกให้เปลี่ยนยาท่านอ๋อง เซียงเซียงไม่รับปากบอกขอเจอพี่สาวก่อน แต่คนขายก็ห่อแป้งทาหน้ามาให้ พอกลับมาถึงไม่น่าเชื่อว่ามู่หรงลี่จะสังเกตเห็น ถามว่าเงินพอใช้ไหม เซียงเซียงคิดก็บอกว่าไม่พอใช้ จากนั้นตอนที่หมอมามู่หรงลี่ก็ถามเรื่องแป้งทาหน้าว่าเท่าไหร่ ท่านหมอสงสัยเอาไปดมดูถึงรู้ว่ามีส่วนผสมที่ต้านกับยาที่รักษาทำให้ตายได้ รัชทายาทช่างกัดไม่ปล่อย มู่หรงลี่เลยสั่งให้คนสืบหาคนของรัชทายาทออกมาทั้งหมด แล้วจัดการ เซียงเซียงก็เล่าว่าไม่คิดจะทำ มู่หรงลี่ก็คิดในใจมันก็แน่นอนอยู่แล้ว แต่พอบอกเรื่องพี่สาว มู่หรงลี่ก็ให้คนไปสืบทันที พอเซียงเซียงมองมากๆตัวเองยังคิดอีกว่าต้องให้ข้าไปสืบเองใช่ไหม แหมท่านอ๋องนี่ไม่เข้าใจความคิดคนอื่นเลยจริงๆ แล้วมู่หรงลี่ก็สืบหูตาทั้งหมดของรัชทายาทออกมาได้ มู่หรงป๋อมาไม่��ด้ก็ส่งเว่ยปินที่ปรึกษามาแทน แนะนำให้ก่อกบฏ ปลายเดือนสิบพิษในตัวมู่หรงลี่ถูกกำจัดออกไปหมด หูตารัชทายาทก็ถูกกำจัดหมด
ที่เมืองหลวงรัชทายาทก็ได้รับกล่องที่มีควันพิษเช่นกัน แต่ก็เอาเรื่องไม่ได้ เพราะพิษมาจากจวนตัวเองจริงๆ จากนั้นจึงร่วมมือกับฮองเฮาวางยาฮ่องเต้ และจับตัวซูเฟยไปแล้วก็จะจัดการมู่หรงป๋อ มู่หรงลี่แต่ว่าไม่ทันเพราะทุกคนออกจากเมืองไปแล้ว ส่วนมู่หรงลี่ก็ยกทัพมาที่จิ้นหยาง รัชทายาทต้องหนีไปอวี๋หยางตอนนี้ทุกอย่างวุ่นวายแต่เซียงเซียงกลับนึกว่าท่านอ๋องออกไปข้างนอกไม่กลับมาซักทีจนได้ยินข่าวลือด้านนอกถึงรู้ว่ามู่หรงลี่ยกทัพไปทำศึกแล้ว ข่าวต่างๆฟังมาจากชาวบ้านทั้งสิ้น จนถึงตอนหลังที่รัชทายาทไปทำสัญญากับชาวตงหูและซีจิ้งชักศึกเข้าบ้าน เรื่องราวบานปลาย ชาวตงหูบุกทำลายบ้านเรือนและราษฎร มู่หรงลี่แอบไปช่วยเอี้ยนอ๋องและซูเฟย และซ้อนแผนรัชทายาทแต่กลับมีคนปล่อยข่าวออกมาว่ามู่หรงลี่ตายแล้วพร้อมเอี้ยนอ๋อง ซูเฟย และทหารที่ไปช่วยทั้งหมด เรื่องราวสับสน ทางด้านเซียงเซียงก็ตั้งท้องอีกครั้งระหว่างที่มู่หรงลี่ไม่อยู่ และเพราะรัชทายาทแค้นมู่หรงลี่รู้ว่าเซียงเซียงสำคัญกับมู่หรงลี่จึงคิดจะมาจับเซียงเซียงแต่เซียงเซียงหนีรอดไปได้เพราะได้องค์รักษ์ที่มู่หรงลี่ทิ้งไว้พาหนีพ้นแต่ตัวเองกลับต้องสละชีวิตเพื่อปกป้อง หลังจากเสร็จศึกทุกอย่างแก้ไขได้แล้ว ก็เป็นเวลาหลายเดือน พอกลับมามู่หรงลี่ถึงรู้ว่าเซียงเซียงไม่ได้มาอยู่ที่ด่านกับลูกๆ พอฟังรายงานจึงรีบกลับไปอำเภออี้สุ่ยเพื่อค้นหา ส่วนเซียงเซียงที่หนีไปบนเขาก็เจอกระท่อมร้างของพรานป่าก็พยายามสะสมอาหาร จนวันหนึ่งพบว่ามีคนติดอยู่ในหลุมดักสัตว์ที่ถล่มพอช่วยขึ้นมากลับพบว่าเป็นชาวตงหู นางจึงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องเพื่อรักษาตัวรอด คอยทำอาหาร ซักผ้าให้ คนที่เป็นหัวหน้าในกลุ่มนั้นคือข่านเถี่ยมู่เจี๋ยของตงหูจนกระทั่งเซียงเซียงคลอดลูกชาย พวกชาวตงหูจะให้เซียงเซียงไปด้วยคืนนั้นเลี้ยงสุราอาหาร เซียงเซียงจึงใช้เห็ดพิษที่เก็บเอาไว้มาผสมน้ำจิ้มแล้วฆ่าทุกคน จากนั้นก็หลบหนีลงจากเขา ส่วนมู่หรงลี่พอมาถึงอำเภออี้สุ่ยก็ตามหาเซียงเซียงมาตลอดจนถึงเขาที่เซียงเซียงหลบหนี ได้พาสุนัขที่เซียงเซียงเลี้ยงไว้มาด้วยพวกมันได้กลิ่น มู่หรงลี่จึงคิดว่าเซียงเซียงต้องอยู่แถวนี้จนเจอกระท่อมและศพชาวตงหูทั้งหมด ในที่สุดก็พบเซียงเซียงที่อุ้มลูกอยู่กับอก เซียงเซียงขอกลับไปอยู่บ้านที่ลิ่งจื่อ มู่หรงลี่กลับไปจัดการเรื่องรัชทายาท เอี้ยนอ๋องเปลี่ยนตัวรัชทายาท ลบชื่อองค์ชายสามและองค์ชายหก จากนั้นพอมู่หรงลี่ตามมาเลยบอกว่าขอให้มู่หรงลี่เขียนใบหย่า ท่านอ๋องไม่ยอมแต่ก็เขียนอยู่ดี พอกลับจวนก็คิดถึงเซียงเซียง คิดได้ว่ายังไม่เคยอ่านจดหมายก็ไปหามาอ่าน ถึงเพิ่งรู้ว่านางก็เคยขอร้อง ขอความช่วยเหลือ มู่หรงลี่เรียกที่ปรึกษามาหาเพื่อให้คิดแผนการให้เซียงเซียงกลับมาหาตน ในที่สุดก็คิดแผนยอมเจ็บตัว ให้คนไปส่งข่าวว่าได้รับบาดเจ็บจากการไปจับโจรให้มาดูแล เซียงเซียงก็ต้องมาอยู่แล้ว แต่คนแจ้งข่าวกลับพามาที่บ้านในอำเภออี้สุ่ย ทุกอย่างจัดเก็บหมดแต่ไม่ใช่ของเดิม เซียงเซียงดูแลมู่หรงลี่ ตอนนี้เป็นช่วงง้อเมียแบบไม่รู้ควรทำยังไงต้องถามที่ปรึกษาตลอด มู่หรงลี่ถามความผิดของตนจะได้ปรับปรุง เซียงเซียงก็บอกออกมาเป็นข้อ ไม่อ่านจดหมาย กลับบ้านไม่อุ้มลูก ทิ้งไว้ตรงทางระหว่างหุบเขา กินข้าวเสร็จไม่รอ จนมู่หรงลี่คิดในใจว่าเหมือนวิญญาณอาฆาตเรื่องเล็กน้อยก็ยังจำได้ จนหลายวัน มู่หรงป๋อมาหาเซียงเซียงทำอาหารให้ และกินเหล้าด้วยแต่เพียงนิดเดียวก็เมาแล้วคราวนี้มู่หรงลี่หลอกถามเซียงเซียงได้ นางบอกว่าข้าไม่อยากเป็นอนุภรรยาอีกแล้ว คราวนี่ล่ะรู้ความจริงมู่หรงลี่กลับจิ้นหยางไปจัดการหย่าเซวจิ่นผิงรับเป็นน้องบุญธรรมแล้วตั้งเป็นองค์หญิง ส่วนหลันโย่วก็ให้ตัดสินใจเอาเองว่าจะกลับบ้านกับตวนมู่เจิ้งหยางหรืออยู่ต่อ ตัวเองส่งสินสอดไปสู่ขอเซียงเซียงในฐานะพระชายา ด่านอวี้โหวกวนผลัดกำลังทหารเลยส่งทหารเดินสารมา ทหารขอร้องให้เซียงเซียงเขียนจดหมายตอบกลับอย่างน้อย ห้าร้อยตัวอักษรทั้งหมดเจ็ดฉบับเดือนละสองครั้ง วันที่ยี่สิบสองเดือนสามก็เป็นวันแต่งงาน เข้าหอเสร็จยังให้ของขวัญเป็นแท่งหยกอีกนะ บอกเอาไว้ใช้เวลาคิดถึง คือพี่แกคิดแต่เรื่องนี้เลยนะ ท่านอ๋องนี่ เดี๋ยวก็บอกนี่เจ้ากินไม่อิ่มหรือ แค่ข้าคนเดียวไม่พอหรือ อย่างฮา
ต้นเดือนห้าเอี้ยนอ๋องมู่หรงเซวียนสละบัลลังก์ให้มู่หรงป๋อ มู่หรงลี่ได้เป็นปิ้งเจียนอ๋อง ช่วงนี้ครอบครัวอยู่กับพร้อมหน้า เซวียนเซียนน้อยร่าเริงสดใส ชอบขี่ม้า ยิงธนู เล่นเหมือนเด็กผู้ชาย ส่วนมู่หรงเจี๋ย เสี่ยวเจี๋ยติดเซียงเซียงที่สุด และกลัวมู่หรงลี่ที่สุด นิสัยเรียบร้อย ชอบนั่งเงียบๆ ค่อยๆทดลองสิ่งต่างๆ ดูแล้วขัดตาขัดใจมู่หรงลี่ตลอดเวลา
ครั้งนี้มีชาวบ้านรุกฮือที่เหลียวซีนึกว่าจัดการง่ายๆ พอไปถึงกลับเป็นกลุ่มชาวบ้านที่โดนขุนนางกักตุนเสบียงรวมตัวกันต่อสู้โดยมีบัณฑิตสอบตกเป็นผู้นำ ที่คิดว่าตัวเองแน่ แต่พอเจอทหารจริงก็ต้องแพ้ และหนีมาฟ้องร้องที่จิ้นหยาง ฝ่านขุนนางก็อยากจะจัดการมู่หรงลี่ มู่หรงป๋อมีคำสั่งให้ริบยศและมารายงานที่เมืองหลวง ข่าวหลังจากนั้นก็หายไป เซียงเซียงกังวลใจมากจึงคิดแผนการกินยาพิษฆ่าตัวตายเวลานั้นมู่หรงป๋อตกใจมาก เพราะถ้าเซียงเซียงตายไปจริงๆตนไม่มีทหารในมือต้องโดนมู่หรงลี่กบฏแน่นอน จึงไปปรึกษาอดีตเอี้ยนอ๋อง มู่หรงเซวียนก็บอกว่าให้ดินแดนเค้าไปปกครองเอง ด่านอวี้โหวกวนเค้าจะปกป้องอย่างดี ส่วนขณะนี้มู่หรงลี่ไปลอบชิงตัวองค์หญิงแคว้นซีจิ้งที่จะไปแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์มา จึงต้องปิดข่าว พอกลับถึงจวนก็ไปหาเซียงเซียงแต่เซียงเซียงเห็นหญิงสาวแต่งชุดเจ้าสาวก็เริ่มคิดอีกครั้ง เหมือนตอนหลันโย่วเลย มู่หรงลี่ก็คิดว่าตอนนี้ยังคิดถึงหานซวี่อีก ไม่รู้เรื่องเลยท่านอ๋อง พอเสร็จเลยลากองค์หญิงอวี้โหรวเข้าวังไปแล้วบอกว่าให้แต่งกับหานซวี่ แล้วก็ได้ราชโองการให้ย้ายไปอยู่ชายแดน องค์หญิงอวี้โหรวยังสำคัญตัวผิดคิดว่าตัวเองเป็นองค์หญิง แอบชอบท่านอ๋อง ทั้งๆที่ท่านอ๋องรักแต่เซียงเซียงเลยคิดจะปีนขึ้นเตียง ท่านอ๋องโกรธจัด สั่งให้เป็นโสเภณีประจำค่าย ยังนึกว่าล้อเล่นจนสุดท้ายรู้ว่าตนไม่มีความสำคัญจริงๆถึงได้คิดได้ ส่วนมู่หรงลี่ส่งฏีกาให้มู่หรงป๋อที่ได้ข่าวจากชายแดนว่าตงหูอาจสมคบกับแคว้นอื่นช่วยรัชทายาท มู่หรงป๋อเลยสั่งให่มู่หรงลี่ไปจัดการ ช่วงนี้เซียงเซียงตั้งครรภ์อีกแล้ว มู่หรงลี่บอกว่ายังไงข้าก็แซ่มู่หรง ไปครั้งนี้มู่หรงลี่ติดกับเพราะช่วยกัวหยาง และหายตัวไป ผ่านไปนานไม่ได้ข่าว ในที่สุดเซียงเซียงก็รู้เรื่องหลังคลอดลูกแล้วก็ตามไปค้นหามู่หรงลี่ด้วย สุดท้ายก็ได้พบกัน ทัพซีจิ้งแพ้ยอมทำสัญญาสงบศึก มู่หรงลี่ส่งต่ออำนาจทางทหารให้หานซวี่ มาใช้ชีวิตกับลูกเมีย
เล่ม3 :
มู่หรงลี่เข้าใจตัวเองมากขึ้นว่าตัวเองรักเซียงเซียง ส่วนเซียงเซียงก็ไม่อยากเป็นอนุภรรยาอีกแล้วจะเป็นยังไง ติดตามได้ในเล่มจบที่มีทั้งการศึกที่ต้องติดตาม และเรื่องราวความรักของมู่หรงลี่และเซียงเซียง อีกทั้งคนรอบข้างจะมีบทลงเอยแบบไหน ทุกคนล้วนมีบทสรุปของตัวเอง
หลังอ่าน :
เซียงเซียง สาวน้อยที่บ้านขายเต้าหู้ ถูกโจรจับมาและถูกขายต่อมาแถวเขาอีหลู พูดภาษาต่างเผ่าไม่ได้ เงียบ เรียบร้อย ชอบทำอาหาร งานบ้าน ขยันขันแข็ง
มู่หรงลี่ ซวิ้นอ๋องที่อารมณ์ร้อน เก่งในด้านการทำสงคราม แต่เรื่องอารมณ์ ความรู้สึกนี่ไม่รู้เรื่องกับใครเค้าเลยทีเดียว
เซียงเซียงถูกช่วยจากพวกโจรป่าเพราะมู่หรงลี่นำทหารมาปราบโจรพอดี แต่พวกทหารก็รู้กันว่าอดอยากปากแห้ง พอเจอผู้หญิงก็ขอจัดการซะหน่อย จากนายทหาร ไปถึงโจวจั๋ว หานซวี่รู้เรื่องเลยมาขอให้ท่านอ๋องเผื่อจะชอบ ท่านอ๋องก็ดันชอบเพราะคิดถึงหลันโย่วอนุภรรยาของตนที่ตายไปเมื่อแปดปีก่อน พอกลับเข้าเมืองท่านอ๋องก็พาเซียงเซียงมาส่งที่บ้าน แต่ชาวบ้านปากมากจะตาย เซียงเซียงมีคู่หมั้นอยู่ก็ต้องถอนหมั้น เรื่องฉาวโฉ่ใครก็ไม่อยากแต่งด้วยแต่มีพ่อม่ายลูกติดมาสู่ขอก็เลยตกลง ส่วนท่านอ๋องก็ได้รับบัญชาให้มาปราบโจรแถวอำเภอลิ่งจือ พวกลูกน้องรู้ดีก็เสนอให้ไปร้านเต้าหู้ พอรู้ว่าเซียงเซียงแต่งงานแล้วแบบเข้าใจผิดก็ให้จัดการคนนั้นไปซะ หานซวี่เลยบอกว่าตนเข้าใจผิด ยังไม่ได้แต่งงาน และบอกให้เซียงเซียงยอมตามท่านอ๋องไป เซียงเซียงยอมตามไปอีกครั้ง แต่ในค่ายทหาร พวกทหารไม่มีเรื่องอะไรก็พูดแต่เรื่องอย่างว่า และเซียงเซียงก็ได้ยินว่าท่านอ๋องจะยกนางให้พวกทหารเหมือนอนุคนก่อน เซียงเซียงทำใจไม่ได้ก็เลยเดินลงน้ำ แต่ไม่ตายเพราะหานซวี่ช่วยไว้แต่ท่านอ๋องมาเห็นก็โกรธจับนางกดน้ำอยู่อย่างนั้น ในที่สุดก็ถามว่าทำไมเซียงเซียงก็เล่าให้ฟัง ท่านอ๋องก็บอกว่าไม่ทำหรอก แล้วก็รับเป็นอนุภรรยา ช่วงแรกๆ เรื่องยังดำเนินไปควบคู่กับค่อยๆเผยนิสัยของตัวละครออกมา ตอนมู่หรงลี่ไปดูแลทหารผลัดเปลี่ยนกำลังคนแล้วเซียงเซียงท้องส่งจดหมายเท่าไหร่ก็ไม่ได้รับคำตอบเพราะไม่เคยเปิดอ่าน มารู้ตอนหลังนางก็ไม่ทำอีก ตอนที่ต้องหนีออกจากเมืองหลวงเพราะรัชทายาทไล่ฆ่า มู่หรงลี่เลือกทิ้งเซียงเซียงไว้ระหว่างทางแต่ช่วยพี่สะใภ้ไป เรื่องพวกนี้เซียงเซียงจดจำไว้ในใจ แต่มู่หรงลี่คิดแต่การทหารไม่สนใจเรื่องเล็กน้อยรอบตัว คนนึงน้อยใจที่เป็นเพียงลูกสาวร้านเต้าหู้ คนนึงเป็นทหารเป็นท่านอ๋อง ไม่รู้เรื่องรู้ราว ไม่คิดถึงความรู้สึกของอีกฝ่าย คนนึงไม่พูด เก็บทุกอย่างไว้ในใจ กับอีกคนคิดอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน มาเจอกัน ทั้งๆที่อยู่ด้วยกันเริ่มผูกพัน มีความรักต่อกัน กว่าจะรู้ใจตัวเองต้องผ่านเหตุการณ์มากมาย เซียงเซียงแสดงถึงความเข้มแข็งไม่เหมือนใครให้เห็นอยู่หลายครั้ง กว่าท่านอ๋องจะคิดได้ว่าคนที่ตัวเองรักอยู่ใหกล้ตัวที่สุดก็เกือบสายไป ต้องชิงกลับมาให้ได้ อ่านเรื่องนี้ไปมีทั้งอารมณ์ที่ต้องเศร้าแทนเซียงเซียงในหลายๆครั้ง ข้าไม่รักหรอกเพราะรักไม่ได้ เป็นแค่อนุภรรยา เป็นแค่สาวชาวบ้าน แต่นางเป็นนักสู้จริงๆ ขำท่านอ๋องที่คิดอะไรไม่เหมือนชาวบ้าน กินไม่ทันก็บอกสิ แล้วใครมันจะกล้าบอกท่าทางน่ากลัวขนาดนั้น ขี้ม้าเร็วจะพาไปเที่ยวนี่นะ จะเห็นถึงพัฒนาการเลยว่าพอเจอการอบรมชุดใหญ่ไปแล้วท่านอ๋องรักเมีย ดูแลเมียดีขึ้นมากแค่ไหน เทียบกับตอนแรกนี่ฟ้ากับดินเลยทีเดียว เป็นเรื่องราวของหญิงสาวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาอย่างที่ใครๆคิด และสุดท้ายปมปัญหาทุกเรื่องที่ทิ้งไว้ได้เฉลยหมด ไม่มีเรื่องที่ทิ้มปมคาใจแน่นอน ต้องลองอ่านดู
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 2, 2017
อ่านจบทั้งสามเล่มแล้วต้องบอกว่าสนุกกว่าที่คาด และไม่ได้มาแนวน้ำเน่าแบบที่มีคนบอกต่อๆ กันมาก คือพล็อตพระเอกเถื่อนและโหด นางเอกอ่อนแอเจ้าน้ำตา แต่เรื่องราวไม่ได้แบบพระเอกทำร้ายนางเอก นางเอกให้อภัยเพราะรัก แต่เหมือนทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติมากกว่า พระเอกทั้งโหดห่าม ตอนแรกแค่อยากได้ตัวนางเอก เห็นเป็นอนุ ไม่ได้ใส่ใจมาก นางเอกเองก็ไม่ได้รักพระเอก แต่หลังจากผ่านอะไรมาหลายอย่างๆ ความรักก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น เราว่ามันก็สมเหตุสมผลดีค่ะ ได้เห็นพัฒนาการของตัวละครและรู้สึกว่าทุกอย่างดูสมจริงไปอีก
เล่มนี้พระเอกหวานที่สุดแล้ว นางไม่บอกรักด้วยคำพูด แต่นางบอกด้วยการกระทำค่ะ นางเอกของเราก็อึดมาก มีหลายฉากที่เราแอบอึ้งๆ ว่าเอางี้เลยเหรอ
ตอบจบแอบตัดจบแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ก็มีตอนพิเศษที่เล่าเรื่องราวต่อไปอีกนิด ทำให้ได้อ่านเรื่องของคู่เสริมที่พออ่านจบก็ยังสงสัยว่า เอ๊ะ แล้วไงต่อ
รวมๆ แล้วเต้าหู้ไซซีเป็นหนังสือที่ควรค่าแก่การอ่านมากค่ะ ไม่ได้โรแมนติก อาจจะดาร์คนิดๆ แต่อบอุ่นใจ บางฉากบางตอนทำให้คนอ่านรู้สึกสะท้อนใจและรู้สึกว่ามันสะท้อนชีวิตมนุษย์ในบางเรื่องได้
เล่มนี้พระเอกหวานที่สุดแล้ว นางไม่บอกรักด้วยคำพูด แต่นางบอกด้วยการกระทำค่ะ นางเอกของเราก็อึดมาก มีหลายฉากที่เราแอบอึ้งๆ ว่าเอางี้เลยเหรอ
ตอบจบแอบตัดจบแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ก็มีตอนพิเศษที่เล่าเรื่องราวต่อไปอีกนิด ทำให้ได้อ่านเรื่องของคู่เสริมที่พออ่านจบก็ยังสงสัยว่า เอ๊ะ แล้วไงต่อ
รวมๆ แล้วเต้าหู้ไซซีเป็นหนังสือที่ควรค่าแก่การอ่านมากค่ะ ไม่ได้โรแมนติก อาจจะดาร์คนิดๆ แต่อบอุ่นใจ บางฉากบางตอนทำให้คนอ่านรู้สึกสะท้อนใจและรู้สึกว่ามันสะท้อนชีวิตมนุษย์ในบางเรื่องได้
May 1, 2018
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ
จากเล่มแรกที่อยากจะวาง แต่เล่มนี้นี่อ่านมาราธอนเลย
อาจจะเป็นเพราะเริ่มเข้าใจตัวเอกทั้งคู่ เห็นความเปลี่ยนแปลงของทั่งคู่
แล้วก็มีมุกออกมาเรื่อยๆ ตลกค่ะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวหัวอ่อนบ้านขายเต้าหู้ กับอ๋องบ้าอำนาจที่แสดงออกไม่เป็นค่ะ
เริ่มแรกจะหงุดหงิดเพราะความขี้กลัว กลัวไปหมด แล้วก็เกลียด ที่พระเอกบ้าอำนาจ สนใจแต่เรื่องบนเตียง ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกคนอื่น ความรักระหว่างกันไม่มี ปากร้าย ชอบออกคำสั่ง ใช้ความรุนแรง ไม่มีความอ่อนโยน ไม่เข้าใจจะอ่านไปทำไม
แต่พอปมแต่ละอย่างค่อยๆเเฉลย อ่านไปก็จะอมยิ้มกับความขี้เก็กของพระเอก(มู่หรงลี่)กับความเข้มแข็งของนางเอก(เซียงเซียง)ค่ะ
มู่หรงลี่ เป็นซึนเดเระของแท้ เป็นซึนเดเระแบบขี้เก็กที่แสดงออกไม่เป็น
ส่วนเซียงเซียง เป็นตัวละครที่ค่อยๆเห็นว่าเติบโต ค่อยๆเห็นว่าเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ เป็นตัวละครที่น่ารักอีกตัวเลยล่ะ
จากความงี่เง่าตอนแรก กลายเป็นความน่ารักในตอนท้าย
ถ้าเป็นนักอ่านสายอึด ก็น่าอ่านค่ะ ถ้าทนไม่ได้ น่าจะเลิกอ่านไปตั้งแต่ครึ่งเล่มแรก
จากเล่มแรกที่อยากจะวาง แต่เล่มนี้นี่อ่านมาราธอนเลย
อาจจะเป็นเพราะเริ่มเข้าใจตัวเอกทั้งคู่ เห็นความเปลี่ยนแปลงของทั่งคู่
แล้วก็มีมุกออกมาเรื่อยๆ ตลกค่ะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องของสาวหัวอ่อนบ้านขายเต้าหู้ กับอ๋องบ้าอำนาจที่แสดงออกไม่เป็นค่ะ
เริ่มแรกจะหงุดหงิดเพราะความขี้กลัว กลัวไปหมด แล้วก็เกลียด ที่พระเอกบ้าอำนาจ สนใจแต่เรื่องบนเตียง ไม่เคยคิดถึงความรู้สึกคนอื่น ความรักระหว่างกันไม่มี ปากร้าย ชอบออกคำสั่ง ใช้ความรุนแรง ไม่มีความอ่อนโยน ไม่เข้าใจจะอ่านไปทำไม
แต่พอปมแต่ละอย่างค่อยๆเเฉลย อ่านไปก็จะอมยิ้มกับความขี้เก็กของพระเอก(มู่หรงลี่)กับความเข้มแข็งของนางเอก(เซียงเซียง)ค่ะ
มู่หรงลี่ เป็นซึนเดเระของแท้ เป็นซึนเดเระแบบขี้เก็กที่แสดงออกไม่เป็น
ส่วนเซียงเซียง เป็นตัวละครที่ค่อยๆเห็นว่าเติบโต ค่อยๆเห็นว่าเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ เป็นตัวละครที่น่ารักอีกตัวเลยล่ะ
จากความงี่เง่าตอนแรก กลายเป็นความน่ารักในตอนท้าย
ถ้าเป็นนักอ่านสายอึด ก็น่าอ่านค่ะ ถ้าทนไม่ได้ น่าจะเลิกอ่านไปตั้งแต่ครึ่งเล่มแรก
January 13, 2022
รีวิวรวม 3 เล่มให้ 4.5 ค่ะ
เป็นเรื่องที่สนุกอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งๆที่พระเอกกับนางเอกไม่ใช่สไตล์ที่เราชอบเลย แต่กลับทำให้เราอ่านจนวางไม่ลงได้
พระเอกซื่อบื้อมากกกก เรื่องความรู้สึกตัวเอง หยาบกระด้าง ปากร้าย เอาแต่ใจตัวเอง ทำทุกอย่างตามความคิดตัวเองโดยไม่สนใจคว���มรู้สึกคนอื่นเลย หาข้อดีแทบไม่ได้ แต่อ่านไปอ่านมากลับเห็นมุมน่ารักของคนแสดงความรู้สึกไม่เก่ง คลั่งรักเค้าแทบตาย แต่ไม่รู้ต้องทำยังไง
นางเอก อ่อนแอ หัวอ่อน ไม่มีปากมีเสียง โอนอ่อนตามชะตากรรมตัวเองอย่างง่ายๆ แทบไม่เคยลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองเลย แต่ก็ทำให้เราเอาใจช่วย ให้นางเข้มแข็งลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองซักที ทิ้งอิพระเอกร้ายกาจคนนี้แล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะ ชอบที่นักเขียนค่อยๆเขียนให้เห็นพัฒนาการของนางเอก ไม่ผิดหวังที่เราเอาใจช่วย
หักคะแนนนิดเดียวตรงเรื่องเกี่ยวกับการชิงบัลลังก์ที่เรารู้สึกว่าเขียนแบบรวบรัดไปหน่อย จนตามไม่ทันว่าตกลงใครอยู่ฝ่ายใคร ใครดีใครร้ายกันแน่ และมีหลุมบางส่วนที่นักเขียนเปิดมาแต่ไม่ปิด ทำให้ค้างคาใจว่าเรื่องมันยังไงกันแน่
เป็นเรื่องที่สนุกอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งๆที่พระเอกกับนางเอกไม่ใช่สไตล์ที่เราชอบเลย แต่กลับทำให้เราอ่านจนวางไม่ลงได้
พระเอกซื่อบื้อมากกกก เรื่องความรู้สึกตัวเอง หยาบกระด้าง ปากร้าย เอาแต่ใจตัวเอง ทำทุกอย่างตามความคิดตัวเองโดยไม่สนใจคว���มรู้สึกคนอื่นเลย หาข้อดีแทบไม่ได้ แต่อ่านไปอ่านมากลับเห็นมุมน่ารักของคนแสดงความรู้สึกไม่เก่ง คลั่งรักเค้าแทบตาย แต่ไม่รู้ต้องทำยังไง
นางเอก อ่อนแอ หัวอ่อน ไม่มีปากมีเสียง โอนอ่อนตามชะตากรรมตัวเองอย่างง่ายๆ แทบไม่เคยลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองเลย แต่ก็ทำให้เราเอาใจช่วย ให้นางเข้มแข็งลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเองซักที ทิ้งอิพระเอกร้ายกาจคนนี้แล้วไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เถอะ ชอบที่นักเขียนค่อยๆเขียนให้เห็นพัฒนาการของนางเอก ไม่ผิดหวังที่เราเอาใจช่วย
หักคะแนนนิดเดียวตรงเรื่องเกี่ยวกับการชิงบัลลังก์ที่เรารู้สึกว่าเขียนแบบรวบรัดไปหน่อย จนตามไม่ทันว่าตกลงใครอยู่ฝ่ายใคร ใครดีใครร้ายกันแน่ และมีหลุมบางส่วนที่นักเขียนเปิดมาแต่ไม่ปิด ทำให้ค้างคาใจว่าเรื่องมันยังไงกันแน่
September 20, 2020
เต้าหู้ไซซี 3/3
โดย YIDUJUNHUA
สปอล์ยขั้นสุด
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อ่านมาจนเล่มสุดท้าย การเมืองพระเอกต้องชนะตามระเบียบ เปลี่ยนตัวรัชทายาทเป็นคังอ๋อง ปลดฮองเฮา ตั้งซูเฟย เป็นฮองเฮา
รัชทายาทคนเก่านิสัยเสียมาก เกลียดสุด พวกชักศึกเข้าบ้าน เพราะหวังบัลลังก์ ไม่ห่วงประชาชน สมน้ำหน้าแล้วที่โดนพระเอกจัดการไป
เล่มนี้ พระเอกเหมือนจะน่าโดนด่าต่อ แต่ก็ให้อภัยก็ได้ ตอนวางแผนง้อนางเอกนี่น่าสงสารเชียว (แผนน้ำเน่า) แต่สาวเจ้าก็ยังตกหลุม
นางเอกมีพัฒนาการ เติบโตขึ้นตามวัย กล้าหาญเด็ดเดี่ยวใช้ได้ ดูแลตัวเองได้อย่างดี คลอดลูกเองก็ได้ กล้าพูดความคิดตัวเอง กล้าหือกล้าอือ ใช้ได้
จบแฮปปี้ มีลูกสาม เพราะเอาจริงพระเอกของเรานี่ก็หื่นใช้ได้อยู่ 🤣🤣🤣
ปล. เหมือนนิยายพล็อตธรรมดา แต่สามารถให้คนอ่านอย่างแกวที่เจ้าน้ำตา ร้องไห้ได้ ด่าพระเอกไปได้ แล้วซักพักก็เห็นใจพระเอก ยิ่งตอนรู้ว่าพระเอกรักนางเอกแล้วเนี่ย เทใจให้พระเอกไปเลย นับว่านักเขียน นักแปลมีความสามารถใช้ได้😉😉😉
โดย YIDUJUNHUA
สปอล์ยขั้นสุด
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
อ่านมาจนเล่มสุดท้าย การเมืองพระเอกต้องชนะตามระเบียบ เปลี่ยนตัวรัชทายาทเป็นคังอ๋อง ปลดฮองเฮา ตั้งซูเฟย เป็นฮองเฮา
รัชทายาทคนเก่านิสัยเสียมาก เกลียดสุด พวกชักศึกเข้าบ้าน เพราะหวังบัลลังก์ ไม่ห่วงประชาชน สมน้ำหน้าแล้วที่โดนพระเอกจัดการไป
เล่มนี้ พระเอกเหมือนจะน่าโดนด่าต่อ แต่ก็ให้อภัยก็ได้ ตอนวางแผนง้อนางเอกนี่น่าสงสารเชียว (แผนน้ำเน่า) แต่สาวเจ้าก็ยังตกหลุม
นางเอกมีพัฒนาการ เติบโตขึ้นตามวัย กล้าหาญเด็ดเดี่ยวใช้ได้ ดูแลตัวเองได้อย่างดี คลอดลูกเองก็ได้ กล้าพูดความคิดตัวเอง กล้าหือกล้าอือ ใช้ได้
จบแฮปปี้ มีลูกสาม เพราะเอาจริงพระเอกของเรานี่ก็หื่นใช้ได้อยู่ 🤣🤣🤣
ปล. เหมือนนิยายพล็อตธรรมดา แต่สามารถให้คนอ่านอย่างแกวที่เจ้าน้ำตา ร้องไห้ได้ ด่าพระเอกไปได้ แล้วซักพักก็เห็นใจพระเอก ยิ่งตอนรู้ว่าพระเอกรักนางเอกแล้วเนี่ย เทใจให้พระเอกไปเลย นับว่านักเขียน นักแปลมีความสามารถใช้ได้😉😉😉
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 29, 2020
รีวิวรวม 3 เล่มนะคะ
จริงๆเล่มแรกนี่แทบจะขอวางก่อน เพราะรับนิสัยพระเอกไม่ได้เลย พระเอกเป็นแม่ทัพ ที่นิสัยหยาบกระด้าง โหดร้ายแล้วก็เอาแต่ใจมาก แต่เพราะชอบคาแร็คเตอร์นางเอก ที่ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้ดีเหลือเกิน ก็เลยพอจะทำให้ทนอ่านต่อไปได้ จนถึงจุดที่คิดว่า จริงๆแล้วเนื้อเรื่องก็เล่าได้น่าสนใจดี นักเขียนทำให้เรามองเห็นความบีบคั้นในสถานการณ์ต่างๆของนางเอกได้ มองเห็นความเจียมเนื้อเจียมตัวของเธอ มองเห็นอารมณ์น่าน้อยใจและเสียใจจากการกระทำของพระเอก มองเห็นความรักที่มาจากความเห็นอกเห็นใจและใกล้ชิด ซึ่งยิ่งมีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้น ก็ยิ่งเห็นถึงการกระทำแต่ละอย่างของตัวละคร และก็ทำให้เราผูกพันกับตัวละครมากขึ้น ทำให้เรื่องราวช่วงหลังๆคืออ่านได้เพลินและสนุกทีเดียวค่ะ อ่านจบยิ่งรู้สึกรักนางเอกเรื่องนี้ค่ะ
จริงๆเล่มแรกนี่แทบจะขอวางก่อน เพราะรับนิสัยพระเอกไม่ได้เลย พระเอกเป็นแม่ทัพ ที่นิสัยหยาบกระด้าง โหดร้ายแล้วก็เอาแต่ใจมาก แต่เพราะชอบคาแร็คเตอร์นางเอก ที่ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้ดีเหลือเกิน ก็เลยพอจะทำให้ทนอ่านต่อไปได้ จนถึงจุดที่คิดว่า จริงๆแล้วเนื้อเรื่องก็เล่าได้น่าสนใจดี นักเขียนทำให้เรามองเห็นความบีบคั้นในสถานการณ์ต่างๆของนางเอกได้ มองเห็นความเจียมเนื้อเจียมตัวของเธอ มองเห็นอารมณ์น่าน้อยใจและเสียใจจากการกระทำของพระเอก มองเห็นความรักที่มาจากความเห็นอกเห็นใจและใกล้ชิด ซึ่งยิ่งมีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้น ก็ยิ่งเห็นถึงการกระทำแต่ละอย่างของตัวละคร และก็ทำให้เราผูกพันกับตัวละครมากขึ้น ทำให้เรื่องราวช่วงหลังๆคืออ่านได้เพลินและสนุกทีเดียวค่ะ อ่านจบยิ่งรู้สึกรักนางเอกเรื่องนี้ค่ะ
September 29, 2018
ดีมากเรื่องนี้ เล่มหนึ่งนี่เกลียดพระเอกมากอ่ะ พอเล่มสอง เริ่มรู้ทีละนิดและว่าการกระทำของพระเอกล้วนมีเหตุผลโดยเฉพาะเหตุผลของฉากโยนนางเอกเข้าป่าเพราะจุดนั้นสำหรับเราถือว่าพีคสุดแล้วในเล่ม 1 ในเล่มสองอยู่ดีๆก็รู้สึกสงสารและเอ็นดูพระเอก อ่านไปบางทีก็ร้องไห้เลยเพราะสงสารทั้งนางเอกและพระเอก พอเล่มสามปุ๊ป น่ารักมาก ชายชาตินักรบคนหนึ่ง พยายามทำทุกอย่างเพื่อผู้หญิงของตนเอง ไม่ว่าจะใช้วิธีอะไรก็ตามจนคนอ่านรู้สึกอิ่มใจเหลือเกิน
June 29, 2017
ชอบเรื่องนี้มากๆ แต่หัก 1 ดาวนะเล่มนี้ จบห้วนจัง เหมือนหน้ากระดาษหมดซะอย่างงั้น น่าจะตัดส่วนปรุงอาหารบ้าง เพราะอ่านข้ามไป อธิบายเยอะเกิน เอาพื้นที่มาเสริมความสัมพันธ์ของคู่อื่นๆ บ้างเถอะ
ที่ชอบมากๆ คือสำนวนในความคิดพระเอก ตรงไป ตรงมา มีเหตุผล และฮาดี อ่านแล้วหลงรักพระเอกไปเลยเชียว เป็นเรื่องที่มีเวลาจะหยิบมาอ่านซ้ำอีกแน่นอน
ที่ชอบมากๆ คือสำนวนในความคิดพระเอก ตรงไป ตรงมา มีเหตุผล และฮาดี อ่านแล้วหลงรักพระเอกไปเลยเชียว เป็นเรื่องที่มีเวลาจะหยิบมาอ่านซ้ำอีกแน่นอน
May 28, 2017
I didn't quite enjoy this story and it is not terrible. I still read the 3 volumes anyways. It is a light read and the plot someone predictable. The characters are not so relatable or realistic. There were lots of noble idiocy going on.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 5, 2017
นางเอกเป็นตัวละครที่พัฒนาตั้งแต่เล่มแรกจนมาถึงเล่มสุดท้าย ในขณะที่พระเอกนั้นยังคงรักษาความนิสัยเสียเสมอต้นเสมอปลาย มีดีอยู่อย่างนึงคือ มีนางเอกคนเดียว อ่านจบแล้วก็งงกับตรรกะคนแต่งของการเป็นพระเอกจริงๆ พระรองสมควรแก่การเป็นพระเอกมากกว่าอีก ถอนใจรัวๆ
December 12, 2019
พระเอกเรื่องนี้รักนางเอกมาก แต่ก็แสดงออกแบบดาร์กสุดๆ ใครชอบเรื่องแบบรักหวานๆใสๆ ข้ามเรื่องนี้ไปเลย เพราะเนื้อหาก็ค่อนข้างแรงอยู่ แต่ทุกอย่างคือลงตัว อ่านไปเรื่อยๆ ยังรู้สีกว่านางเอกยังรู้สึกดีกับหานซวี่อยู่รึเปล่า พระเอกก็คือ ดิบ เถื่อน สุดๆ
March 4, 2020
แฮปปี้เอนดิ้งเป็นอันมาก สนุกและถูกจริตจนวางไม่ลงเลยทีเดียวเชียว 👍🏻 นางเอกทั้งเข้มแข็ง มีจิตใจดีงาม ซื่อสัตย์ อดทนบากบั่น ทั้งรู้จักคิด สมควรเป็นแบบอย่างหญิงสาวผู้เพรียบพร้อมทั้งกายใจ 💕 ควรค่าให้รักทนอมจริงๆ
October 23, 2020
พออ่านจบแล้วมัน feel good อ่ะ สนุกครบทุกรสชาติ เลยเรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ได้อ่านในปีนี้แล้วชอบมาก อิอ๋องของเราสุดท้ายก็ต้องเข้าชมรมพ่อบ้านใจกล้า😂😂 เอ็นดูนาง รักเซียงๆ ผู้หญิงอะไรแข็งแกร่งเบอร์นั้น
Displaying 1 - 30 of 46 reviews