Πως να προσεγγίσεις την ιστορία της πατρίδας σου μεσα από ενα ιστορικο μυθιστορημα ; Με έναν τρόπο που σίγουρα θα κάνει και τον πιο αφελη αναγνώστη να θελει να φτάσει στο τελος του νηματος της αφηγησης. Ο Χαρπαντίδης μαλλον (διοτι εγω δεν έχω διαβασει καποιο παλιοτερο βιβλιο του) ξερει να φτιάχνει ιστοριες που ωστόσο κρύβουν μεσα τους ψηγματα ιστορικοτητας. Ο ιστορικος χρόνος οπως παρουσιαζεται μεσα απο τα δραματικα γεγονοτα της ιστοριας (στη Μικρόπολη Δράμας, από τα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, όπου έδρασε ο Αρσλάνογλου και φτάνει στη σύγχρονη εποχή ) κινείται μεσα απο δομες στις οποιες δρουν τα ατομα. Μεσα απο τη χρηση της μαρτυριας και σε συνδυασμο με γεγονοτα που συγκλονισαν και συγκλονιζουν την περιοχη, ο Χαρπαντιδης εκθετει την ρητορικη του μισους και των εμφυλιων συρράξεων σε μια περιοχη της Ελλαδας, που οι περισσοτεροι απο εμας (της γενιας της Μεταπολιτευσης) γνωριζουμε ελαχιστα ή και παλι εαν γνωριζουμε τα μαθαμε μεσα απο συμβολα και βιβλιογραφια του σχολειου, κουτσουρεμενη ή παλι μεσα απο βρισιες ποδοσφαιρικου περιεχομενου χωρις ωστοσο να καταλαβαινουμε και να δινουμε ιδιαιτερη σημασια, φτανει να ξεραμε να προσβαλουμε τον συνομιλητη μας. Ο τροπος γραφης ειναι κατανοητος και απλος και το κειμενο ρεει. Η αφηγηση του φυσικου περιβαλλοντος (δαση και ποταμια) ειναι απο τις πιο ομορφες, αλλα παντα σε κανει να νιωθεις οτι το κακο καπου κρυβεται. Θα προτεινα να διαβαστει και απο οσους σπουδαζουν ιστορια ή κοινωνικες επιστημες ή ακομη να χρησιμοποιηθει σαν εγχειριδιο σε ταξεις του σχολειου...Εαν δεν επιθυμουμε να ακυρωθει και το αυριο άλλων γενεων στη χωρα που εμαθε να ζει στη ληθη!