Op een keer miste de eekhoorn de mier hevig. Hij wist niet waarom, maar hij had dat gevoel tot in het puntje van zijn staart. Mier, dacht hij. Mier, mier, mier.
De eekhoorn wist dat zulke gedachten niet helpen, maar hij kon ze niet tegenhouden. Was er maar een hand in de lucht, dacht hij, die je kon gebruiken om iets ver weg te pakken... Hij zag die hand voor zich en hij zag ook de mier ergens opgekruld in een holle boomstam liggen.
De hand liep vinger voor vinger tussen de bomen van het bos door, zonder ook maar één blaadje te verroeren. Hij bleef even voor de holle boomstam staan. Toen ging de wijsvinger naar binnen en tikte op de rug van de mier.
Fantasie op z’n best. Bosdieren-onzin-magie en heel veel specifieke dingen waar je symboliek in zou kunnen gaan zoeken maar wat ook soms ook gewoon op zichzelf klopt. Eekhoorn en mier <3 En de lino’s waren een feestje op zich
Absolutely favourite dutch writer. My life is not the same anymore. Tellegen is also translated into Estonian, but in my opinion the translation is rather poor.
Het blijft een geweldig boekje, zo knap geschreven! Je snapt ‘t (of niet), het raakt je (of niet), je leest een ‘laagje dieper’ (of niet;). Voor mij zijn het verhaaltjes met een lach of een traan en zelfs lach mèt traan! Zal een volgend deeltje net zo leuk zijn?? Ik wil het nog even niet weten en begin gewoon nog een keer opnieuw :-)
"allengs werden zijn gedachten dan ingewikkelder en soms raakten ze zelfs helemaal in de knoop. de eekhoorn wilde dan denken: 'ontwar jezelf!' maar door de knoop in zijn gedachten kwam hij niet aan die gedachte toe. roerloos lag hij dan in bed en keek omhoog. maar het plafond drong niet tot hem door. dat kon duren tot de honger hem uit zijn bed joeg, naar de kast liet lopen, een beukenoot liet pakken en in de stoel voor het raam liet neervallen om gulzig te gaan knabbelen. zijn gedachten raakten dan meestal ongemerkt weer uit de knoop."
er gebeurt altijd wat in het bos van toon en dat is maar goed ook. hopelijk vindt yaser het ook leuk!
4,5! wat een heerlijk boek met mooie verhalen. goed te koppelen aan emoties en lessen hierover. ieder dier heeft zij eigen verborgen emoties. gesprekken hier. nou vind ik Toon Tellingen sowieso leuke boeken. dit boek heeft ook prachtige illustraties!
In een (mislukte) poging het vakantiegevoel nog even vast te houden. Niet altijd even toegankelijk, ik heb het liever teder als Tellegen voor mij verhalen vertelt.
Dit boekje staat vol met kortverhalen van vijf tot tien bladzijden lang. Op elke bladzijde staat er wel een illustratie van Jessica Ahlberg en in elk verhaal heeft een ander dier de hoofdrol: de eekhoorn, de baars, de krekel. Hoewel sommige dieren vaker voorkomen in het verhaal, staan de verhalen allemaal los van elkaar.
Toons schrijfstijl is wel iets waar ik aan moet wennen. Dat zeg ik er eerlijk bij. Bij sommige verhalen heb ik het gevoel dat de achterliggende boodschap me ontging. Sommige verhalen eindigen, naar mijn gevoel, ook vrij abrupt. Daar heb ik dan wel wat moeite mee. Echter zijn er op den duur steeds meer verhalen waar ik het “yes!”-gevoel wél had. Ik heb het hele boek dan ook in één keer uit gelezen: stoppen lukte niet.