ბრეცი-კუკნე, ჩხირებისგან გაკეთებული თოჯინაა, კაკლის ხეზე ცხოვრობს, ხის ქვეშ; იის ყვავილში კი პაწაწინა ფერია ფოთლაკაბა ცხოვრობს. ბრეცი-კუკნე ყოველ ღამე ახალ-ახალ ზღაპარს უყვება იის გოგონას. "ზღაპრები გონების მზეა, სინათლეა, რწმენის სათავეა, ზღაპარმოსმენილნი ცოტა სხვანაირები არიან, უყვართ ოცნება, სწამთ სიკეთე, ერთგულება, სიყვარული... "ერთხელ ერთ კაცზე ზღაპრის შეთხზვა გადავწყვიტე. სათქმელს ვერა და ვერ მოვაბი თავი, სანამ ცხოვრებაში მისი მსგავსი არ მოვძებნე. ამიტომ, რასაც მოვყვები, მის სიმართლეში ეჭვი არ შეგეპაროს. "ვინც ტყუილი თქვასო, ენა დაებასო", - ამბობს ბრეცი-კუკნე და იწყებს ზღაპრის მოყოლას... ჩემო მეგობრები, მოდით, ჩვენც მოვუსმინოთ, შევიტყოთ, რა არის მის მონათხრობში მართალი და რა არის გამოგონილი. ავტორი
გუგული ტოგონიძე (დ. 26 თებერვალი, 1936, თბილისი) — ქართველი მწერალი და ფსიქოლოგი. 1959 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი (სპეციალობა ფსიქოლოგი). აქვს დაწერილი ლიტერატურული ზღაპრები, მოთხრობები. მიღებული აქვს შიო მღვიმელის სახელობის პრემია.
რამდენი რამ წაუკითხავთ ბავშვობაში ჩემთვის, მაგრამ ამ ზღაპრებმა ყველაზე დიდი გავლენა მოახდინა ჩემზე. ფანტაზიის უნარი განმივითარა და მოთხრობების წერა მომანდომა. სულ სხვა სამყაროში გადამიყვანა. ჩემს შვილსაც ვუყვები ამ წიგნიდან ამბებს. იმედია ჩემსავით შეუყვარდება.