جلد 2 مجموعه آثار افلاطون هیپیاس بزرگ (زیبایی)، ایون (هنر راوی)، آلکیبیادس اول (ماهیت آدمی)، هیپیاس کوچک (دروغ) ، منکسنوس (رثاء شهیدان)، کراتولوس (اشتقاق واژهها) ، اوثودوس(سفسطه)، جمهوری
Plato (Greek: Πλάτων), born Aristocles (c. 427 – 348 BC), was an ancient Greek philosopher of the Classical period who is considered a foundational thinker in Western philosophy and an innovator of the written dialogue and dialectic forms. He raised problems for what became all the major areas of both theoretical philosophy and practical philosophy, and was the founder of the Platonic Academy, a philosophical school in Athens where Plato taught the doctrines that would later become known as Platonism. Plato's most famous contribution is the theory of forms (or ideas), which has been interpreted as advancing a solution to what is now known as the problem of universals. He was decisively influenced by the pre-Socratic thinkers Pythagoras, Heraclitus, and Parmenides, although much of what is known about them is derived from Plato himself. Along with his teacher Socrates, and Aristotle, his student, Plato is a central figure in the history of philosophy. Plato's entire body of work is believed to have survived intact for over 2,400 years—unlike that of nearly all of his contemporaries. Although their popularity has fluctuated, they have consistently been read and studied through the ages. Through Neoplatonism, he also greatly influenced both Christian and Islamic philosophy. In modern times, Alfred North Whitehead famously said: "the safest general characterization of the European philosophical tradition is that it consists of a series of footnotes to Plato."
برداشت هایی از جلد دوم. خیلی خوب بود. ورق به ورق پیچیدگی های ذهنی سقراط بود. چیزهایی که هر فیلسوف دیگری و هر فرد عامی نمی تونست ببینه و ندیده بود و وقتی آگاهت می کنه با خودت می گی چرا اینا به ذهن من نرسید. البته این استخراج ها رو نمی گم. کل کتاب رو می گم تمام جهان بینی او.
زیبا دشوار است.
اگر ظلم میان دو کس حکومت کند آنان را هم دشمن یکدیگر و هم دشمن مردم عادل می سازد.
عدالت را باید در روابطی که میان افراد پیدا می شود جستجو کنیم.
آغاز هر کار مهم ترین جز آن است.
آدمی همیشه در باره چیزی احساس مسئولیت می کند که آن را دوست بدارد.
همه چیزهای زیبا از لحاظی زشتند و هر چیزی دیگری هم که به صفتی خوانده می شود از یک لحاظ ضد آن را دارد.
به عده ی انواع حکومت ها انواع رابطه ی انسانی وجود دارد زیرا حکومت های گوناگون از درخت بلوط نزاده و از صخره بیرون نجسته اند بلکه حاصل اخلاق و روحیات و خصائص درونی ساکنان کشورها هستند که به هر سو متمایل شوند همه چیز را با خود به آن سو می کشانند.
جمهوری بینهایت رساله جالبی بود و برای هر فلسفهخواندهای متنی ضروری. در ارتباط با باقی رسالهها ولی باید گفت که بعد از خوندن مفهوم آیرونی کیرکگور، هر رسالهای از سقراط بهعنوان نمایندهای از مشی کلی او جالب است و با انتظار معقولتری که با در نظر داشتن نگاه آیرونیک سقراط بدست میآید، بهنظر ارتباط اصیلتری با آنان میتوان برقرار کرد. رساله اوتیدم (جدل) با این تفاسیر بسیار عجیب خواهد بود و البته باید تصریح کرد که با چشماندازی غیرآیرونیک، اصلا سخت میتوان تصور کرد که کسی حوصله خواندن آن تا انتها را داشته باشد؛ متن مملوء از مغالطالت و بازیهای واژهای است که سقراط با سعهصدر عجیبی آنان را میشنود و درنهایت به نتیجهگیریای میرسد که تماماً آیرونیک است. باقی رسالهها هم به همین قیاس از این چشمانداز جالب خواهند بود.
" "تربیت آن نیست که آموزگارانِ امروزی به جوانان میدهند. آنان ادعا میکنند که در روح آدمی، دانشی که از آغاز در آن نهفته باشد، نیست؛ بلکه دانش را آنان در روح شاگردان جای میدهند، چنانکه گویی در چشمی نابینا، نیروی بینایی مینشانند." #سقراط