Αθήνα και Σμύρνη. Πόσα κοινά έχουν οι δύο αυτές πόλεις... Γνώριμοι άνθρωποι και μυρωδιές οικείες. Φαγητά, μεζεκλίκια και καφέδες. Στη Σμύρνη τούρκικος και στην Αθήνα ελληνικός. Εκείνος ήταν παντρεμένος και πατέρας ενός μικρού αγοριού. Σαράντα ετών και Τούρκος μουσουλμάνος. Ένας όμορφος Ανατολίτης που η δουλειά του ξεναγού σε ελληνικά γκρουπ τον έκανε ακόμη πιο γοητευτικό στα γυναικεία βλέμματα. Ήταν ο Κενάν. Εκείνη ήταν παντρεμένη και μάνα. Τριάντα ετών και καρκινοπαθής. Ελληνίδα και χριστιανή ορθόδοξη. Ήταν όμορφη αλλά και άσχημη, αφού είχε αφεθεί στην καθημερινότητα, στην ασθένεια και στη ρουτίνα της ζωής. Ήταν η Θάλεια. Πέργαμος Μικράς Ασίας, 160 π.Χ. Η νεαρή κοπέλα περνούσε τον ενός χιλιομέτρου διάδρομο με τους κίονες που οδηγούσε στον χώρο του ιερού υποβασταζόμενη από τη μητέρα της. Δυο σημάδια στον αριστερό μαστό της είδε εκείνο το πρωινό, και πήραν το δρόμο για το Ασκληπιείο. Τα πόδια της κόπηκαν καθώς περπατούσαν στο θεραπευτήριο του Ασκληπιού και είδε τη μεγάλη επιγραφή που έγραφε: «Εν ονόματι των θεών απαγορεύεται η είσοδος εις τον Θάνατο». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ένα δραματικό& συναρπαστικό οδοιπορικό στην Αθήνα&στη Σμύρνη του σήμερα&στην Πέργαμο του 160 π.Χ μέσα από τα μάτια του Κενάν&της Θάλειας βίωσα διαβαζοντας το μυθιστόρημα του Μ.Ρουσομάνη "απαγορεύεται η είσοδος στο θάνατο". Μέσα από μια αταίριαστη φαινομενικά αγάπη ανάμεσα σε εναν Τούρκο&μια Ελληνίδα ταξιδεύουμε στην Ελλάδα της αρχαιότητας&μαθαίνουμε τα μυστικά του Ασκληπιού. Ένα μεστό μυθιστόρημα που χωρίς ανούσια πλατιάσματα ,θίγει αρκετά κοινωνικα ζητούμενα όπως η ζωή των καρκινοπαθών στην αποκατάσταση,ο έρωτας στα χρονια του facebook&η παρανοια από ερωτικη απόρριψη που θολώνει το νου. Ο λόγος του συγγραφέα ολοζώντανος παίρνει σάρκα&οστά μέσα στις σελίδες του βιβλίου και οι ήρωες του,απλοι με καθημερινά προβληματα. Το διάβασα απνευστί μέσα σε λίγες ώρες και ομολογώ με κέρδισε με την απλότητα,την αλήθεια του&την έντασή του.Καθηλωτικό γιατί τα γεγονότα λαμβάνουν χώρα με καταιγιστικούς ρυθμούς&πολύ δραματικό.Ειδικά στο τέλος ,εκεί που η πλοκή φτάνει στη λύση της και το τότε με το τώρα συνδέονται με τρόπο που δε φανταζεται ο αναγνώστης βούρκωσα&συγκινηθηκα πολύ.Τους λόγους δε θα σας τους αποκαλύψω για να το διαβάσετε.Μπράβο στο συγγραφέα για αυτήν την ευρηματική ιστορία&συνάμα διδακτική που μας παρέδωσε.
Δε συνηθίζω να διαβάζω ερωτικά μυθιστορήματα (σπανίως το κάνω) και έτσι δεν έχω και το καλύτερο μέτρο σύγκρισης, αλλά μπορώ να πω με μεγάλη βεβαιότητα ότι το βιβλίο αυτό ήταν εξαιρετικά καλογραμμένο, καθώς κι ότι το διάβασα μέχρι τέλους με πολύ ενδιαφέρον. Είναι αρκετά μικρό σε μέγεθος, αλλά η ιστορία του αναπτύσσεται πληρέστατα. Συγχαρητήρια στον συγγραφέα!