Selected Stories By Virginia Woolf

by Virginia Woolf

on the eve of the battle of panipat, zahiruddin muhammad babur gathers his forces to fight the formidable lodhi sultan and regain hindustan, the land of riches that his ancestor temur once ruled. his confidence is boosted by his pride in the martial skills of his beloved son and heir, humayun. but little do the father and son know that their biggest threat lies not in the fields of war, but within the intricate web of relationships they have woven around themselves babur with his wives, who are constantly engaged in games of oneupmanship, and humayun with the alluring concubine sona. can babur really trust anyone, even those who are closest to him? will the mughals be able to defeat their enemies, both outside and within?

144 pages, Paperback

Published August 1, 2018

About the author

(Adeline) Virginia Woolf was an English novelist and essayist regarded as one of the foremost modernist literary figures of the twentieth century.

During the interwar period, Woolf was a significant figure in London literary society and a member of the Bloomsbury Group. Her most famous works include the novels Mrs. Dalloway (1925), To the Lighthouse (1927), and Orlando (1928), and the book-length essay A Room of One's Own (1929) with its famous dictum, "a woman must have money and a room of her own if she is to write fiction."

Reviews

[Veysel · Rating 5 out of 5]

Virginia Woolf - Perili Ev
Evin içinde gezinirken, pencereleri açan ve bizi uyandırmamak için fısıltıyla konuşan hayalet çift neşelerini aramaktalar.
“İşte burada uyurduk,” diyor kadın. Ayrıca adam ekliyor: “Sayısız öpücük.” “Sabahları uyanınca.”
“Ağaçların arasından gelen gümüş rengi, üst katta, bahçede!” “Yaz gelince.” “Kışın kar yağarken.” “Kapılar çok uzaktan kapanmaya başlıyor, bir kalbin atışları gibi nazik çarpışlarla.
Giderek yaklaşıyorlar; kapının eşiğinde duruyorlar. Rüzgar diniyor, ay tozu grisi yağmur damlaları camdan aşağı süzülüyor. Gözlerimiz kararıyor, arkamızdan gelen başka ayak sesleri duymuyoruz, hayali pencerelerini açan bir kadın görmüyoruz. Adamın elleri fenere gölge yapıyor “Bak,” diye fısıldıyor adam. “Derin uykuda. Dudaklarında sevgi.”
Eğilip üzerimize gümüş lambalarını tutarak uzun uzun be derin derin bakıyorlar. Bir süre öyle kalıyorlar. Rüzgar esiyor birden ve alev hafiften kıvrıyor. Yerden ve duvardan çılgın ay ışığı hüzmeleri geçiyor ve yüzlerde birleşip gölgeler yaratıyor; düşünceli yüzler; uyuyanları yoklayan ve onlarda gizlenmiş neşeyi bulmaya çalışan yüzler.