What do you think?
Rate this book
Lyssa
Mestopes, 1877. Op zomerverlof in de grote stad ontmoet de jonge officier Gaspar Szabó de intrigerende Lyssa Boktani. Als vrouw van een rijke intellectueel introduceert zij hem in de hogere kringen van de Mestopische elite. Gaspar droomt ervan haar weg te kapen van haar man Viktor, een schuwe mensenhater. Intussen broeit er in de zonnige straten van Mestopes een ziekte die van mensen beesten maakt. Een reeks ongelukken zorgt ervoor dat Gaspar de mysterieuze Viktor Boktani daadwerkelijk ontmoet en de zomer in het teken komt te staan van de grote drie: de liefde, de vriendschap en de dood.
Lyssa is een uitzonderlijk boek: een ode van een Nederlandse debutant aan romans van de Grote Russen.
Lyssa is een uitzonderlijk boek: een ode van een Nederlandse debutant aan romans van de Grote Russen.
271 pages, Paperback
Published March 21, 2017
2 people are currently reading
120 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
August 21, 2017
Prijzenswaardig hoe iemand de essentie van Russische meesterwerken op een geslaagde manier een rol laat spelen zonder dat het al te voorspelbaar of hielenlikkerig wordt. Ondanks dat het einde me nog al tegenviel is er ook weer wat te zeggen voor een onvoorspelbaar einde.
Kortom, een tamelijk goed begin van een oeuvre, ik ben benieuwd naar wat er gaat komen.
Kortom, een tamelijk goed begin van een oeuvre, ik ben benieuwd naar wat er gaat komen.
March 14, 2020
Mooi, maar wisselvallig boek. Er zit veel potentie in de schrijfstijl, de originele setting en het meeslepende verhaal. Toch knaagt het ergens, met name de hoofdpersonen blijven erg vlak, een soort ideaalbeelden meer dan mensen van vlees en bloed die worstelen met hun emoties.
Het is eigenlijk een heel goed boek, maar door de positionering in een parallelle wereld à la negentiende eeuws Rusland, worden associaties gewekt met de grote Russische meesters - en dan is het uiteindelijk niet diepgaand genoeg. Sommige wendingen te makkelijk of te plots, hoewel delen van de beeldspraak prachtig zijn, is het even verderop bijna cliché. De wereld is heel levendig, maar vervolgens is het einde van het boek weer teleurstellend.
Het feit dat dit een debuutroman is, maakt voor mij veel goed en laat het boek toch drie sterren scoren. Ben erg benieuwd naar verder werk van zijn net wat rijpere hand.
Het is eigenlijk een heel goed boek, maar door de positionering in een parallelle wereld à la negentiende eeuws Rusland, worden associaties gewekt met de grote Russische meesters - en dan is het uiteindelijk niet diepgaand genoeg. Sommige wendingen te makkelijk of te plots, hoewel delen van de beeldspraak prachtig zijn, is het even verderop bijna cliché. De wereld is heel levendig, maar vervolgens is het einde van het boek weer teleurstellend.
Het feit dat dit een debuutroman is, maakt voor mij veel goed en laat het boek toch drie sterren scoren. Ben erg benieuwd naar verder werk van zijn net wat rijpere hand.
January 14, 2018
Er wordt in dit boek veel gekeken (soms zelfs met grote ogen). Ook wordt er vaak met platte hand op tafel geslagen.
August 10, 2017
Afgeraffelde liefdesbrief aan Turgenev en co, desalniettemin een veelbelovend debuut.
Hofman schrijft mooi - op de keren na dat hij meermaals hetzelfde woord in één korte alinea of zin gebruik (auw) - met hier en daar een cliché. Soms wist het metaforisch taalgebruik me echt te raken. Ook zet hij in luttele pagina's een overtuigend verzonnen keizerrijk neer. De hoofdpersoon beweegt met veel gemak door het leven en heeft verder niets dan goede eigenschappen. Onder ander daardoor ontstaat er maar weinig spanning in de opmars naar de anticlimax van een plot.
Met een imperfect en excentriek debuut zet Hofman de toon voor een wellicht glansrijke literaire carrière.
Hofman schrijft mooi - op de keren na dat hij meermaals hetzelfde woord in één korte alinea of zin gebruik (auw) - met hier en daar een cliché. Soms wist het metaforisch taalgebruik me echt te raken. Ook zet hij in luttele pagina's een overtuigend verzonnen keizerrijk neer. De hoofdpersoon beweegt met veel gemak door het leven en heeft verder niets dan goede eigenschappen. Onder ander daardoor ontstaat er maar weinig spanning in de opmars naar de anticlimax van een plot.
Met een imperfect en excentriek debuut zet Hofman de toon voor een wellicht glansrijke literaire carrière.
June 23, 2017
Mooie prestatie van een debuterende schrijver. Het boek ademt de sfeer van de boeken van grote Russische schrijvers. De ik-figuur is een jonge man, die in dienst moet, maar liever journalist zou zijn. Hij heeft zomerverlof en gaat daarom terug naar de plaats waar hij een opleiding tot journalist volgde en hoopte bij de plaatselijke krant werk te vinden. Hij mag in zijn vakantie artikelen schrijven en het werk van andere beginnende schrijvers redigeren.
Bij het verlaten van de trein ontmoet hij een mooie vrouw. Hij raakt met haar in gesprek en wordt verliefd op haar, zonder dat eerst zelf te merken. Zij blijkt de vrouw te zijn van de directeur van de krant, waar hij wil werken. De man is onbekend, maar heeft een slechte naam. Hij zou een bruut en een mensenhater zijn, die bij duels al velen heeft gedood.
Gaspar, de hoofdpersoon, en zijn vriend ontmoeten hem bij toeval en na allerlei ongelukkige toevalligheden raken ze bevriend. Gaspar wordt zelfs uitgenodigd op het landgoed van Victor en zijn vrouw, de mooie Lyssa. Ook Aleksei woont daar, de man, die het renpaard van Victor berijdt op de race, die jaarlijks in hun woonplaats Mestopes wordt gehouden.
Door de gevoelens die Gaspar koestert voor Lyssa is de spanning om te snijden. Maar naast zijn liefde koestert hij ook zijn vriendschap met Victor en Aleksei.
Heen en weer getrokken door tegenstrijdige emoties verloopt de tijd. De emoties doen Russisch aan: groot en meeslepend. Het beschreven landschap en landgoed lijken bekend uit vorige Russische boeken. De tegenstelling tussen de boeren en de rijke bevolking is groot. De keizer heeft nog altijd veel macht, maar er begint wat verzet te ontstaan.
Het eind van het boek vond ik wat minder. Het kwam een beetje te afgeraffeld over en de oplossingen bevielen me ook niet zo.
Toch benieuwd naar een volgend werk van Tom Hofland.
Bij het verlaten van de trein ontmoet hij een mooie vrouw. Hij raakt met haar in gesprek en wordt verliefd op haar, zonder dat eerst zelf te merken. Zij blijkt de vrouw te zijn van de directeur van de krant, waar hij wil werken. De man is onbekend, maar heeft een slechte naam. Hij zou een bruut en een mensenhater zijn, die bij duels al velen heeft gedood.
Gaspar, de hoofdpersoon, en zijn vriend ontmoeten hem bij toeval en na allerlei ongelukkige toevalligheden raken ze bevriend. Gaspar wordt zelfs uitgenodigd op het landgoed van Victor en zijn vrouw, de mooie Lyssa. Ook Aleksei woont daar, de man, die het renpaard van Victor berijdt op de race, die jaarlijks in hun woonplaats Mestopes wordt gehouden.
Door de gevoelens die Gaspar koestert voor Lyssa is de spanning om te snijden. Maar naast zijn liefde koestert hij ook zijn vriendschap met Victor en Aleksei.
Heen en weer getrokken door tegenstrijdige emoties verloopt de tijd. De emoties doen Russisch aan: groot en meeslepend. Het beschreven landschap en landgoed lijken bekend uit vorige Russische boeken. De tegenstelling tussen de boeren en de rijke bevolking is groot. De keizer heeft nog altijd veel macht, maar er begint wat verzet te ontstaan.
Het eind van het boek vond ik wat minder. Het kwam een beetje te afgeraffeld over en de oplossingen bevielen me ook niet zo.
Toch benieuwd naar een volgend werk van Tom Hofland.
July 28, 2017
Gaspar, Oszkar, Viktor en Aleksei ontmoeten elkaar op een avond waarbij zij een drenkeling uit de rivier redden. Even later blijkt de drenkeling te zijn overleden aan hondsdolheid. Is dit moment, deze in eerste instantie zo mooie ontmoeting, uiteindelijk voor alle vier ook een besmetting geweest?
Lang is deze romantische tragedie vooral erg mooi. Tom Hofland weet met schijnbaar speels gemak een waanzinnig mooi keizerrijk te scheppen, vol kleurrijke en, ondanks hun gebreken en problemen, sympathieke karakters. Een ode aan het kostuumdrama wordt het boek op de achterflap genoemd, maar dit is meer dan een ode: Hofland heeft een op zichzelf staande roman geschreven in de traditie van de kostuumdrama's.
De symbolische hondsdolheid in het keizersrijk, het najagen van mogelijk irreële dromen, het wegkijken van de elite van de problemen, het niet willen brengen van de hele waarheid in de sociale omgang en in de kranten dragen impliciete betekenissen met zich mee, maar die zijn van secundair belang. Primair is dit gewoon een knap geschreven, vlot debuut dat vooral om het plot zelf draait.
Lang is deze romantische tragedie vooral erg mooi. Tom Hofland weet met schijnbaar speels gemak een waanzinnig mooi keizerrijk te scheppen, vol kleurrijke en, ondanks hun gebreken en problemen, sympathieke karakters. Een ode aan het kostuumdrama wordt het boek op de achterflap genoemd, maar dit is meer dan een ode: Hofland heeft een op zichzelf staande roman geschreven in de traditie van de kostuumdrama's.
De symbolische hondsdolheid in het keizersrijk, het najagen van mogelijk irreële dromen, het wegkijken van de elite van de problemen, het niet willen brengen van de hele waarheid in de sociale omgang en in de kranten dragen impliciete betekenissen met zich mee, maar die zijn van secundair belang. Primair is dit gewoon een knap geschreven, vlot debuut dat vooral om het plot zelf draait.
May 20, 2017
Heel mooi boek! Weet alleen nog niet wat ik van het einde moet vinden...
August 30, 2022
Dit lijkt wel een stijloefening. Alsof Hofland een verhaal wou schrijven à la Toergenjev of een andere 19de eeuwse schrijver van liefdesromans. Als 21ste eeuwse Nederlander slaagt hij daar met verve in, hij bewijst dat het genre, indien goed gebruikt, nog steeds springlevend is.
Het enige minpunt is dat de formule gebruiken een zekere mate van voorspelbaarheid met zich meebrengt. Met uitzondering van de ontknoping, die wel verrassend is, maar niet echt overtuigend.
Het enige minpunt is dat de formule gebruiken een zekere mate van voorspelbaarheid met zich meebrengt. Met uitzondering van de ontknoping, die wel verrassend is, maar niet echt overtuigend.
July 30, 2017
Voor de Hebban Debuten Verrassings Leesclubs heb ik ‘Lyssa’ mogen lezen. Vooraf wist ik niet welk boek ik voor één van deze leesclubs in ontvangst mocht nemen. De cover van het boek deed mij tijdens het openen van het brievenbus pakketje gelijk denken aan alle prachtige schilderwerken uit de vroegere tijd. Het is niet meteen een boek dat mijn aandacht zou trekken in de boekhandel. Toch was ik door het lezen van de achterflap tekst meteen benieuwd naar het daadwerkelijke verhaal.
Het boek gaat eigenlijk in de basis over een onmogelijke liefde in een haast “onmogelijke” tijd. Daarmee bedoel ik dat het in de tijd waarin het zich afspeelt vergeven was van heel veel starre regelgeving, preutsheid, vrouwen ondergeschikte wezens waren, elite een grote rol speelde en mannen dienstplicht hadden. Tel daar nog een epidemische ziekte uitbraak bij op en je hebt de geschikte basis voor een roman.
De schrijfstijl van Tom Hofland is prachtig en mooi passend bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. ‘Lyssa’ las voor mij vlot en de sfeer werd zo beschreven dat ik het daadwerkelijk voor mij zag. De gedetailleerde beschrijving van onder andere de kleding doet werkelijk aan als een kostuumdrama. Daarbij zorgt de beschrijving van de innerlijke wereld van de hoofdpersonages ervoor dat je als lezer mee kan voelen met de moeilijkheden, problemen en frustraties die zij ondervinden. Tevens merkte ik tijdens het lezen dat het toentertijd veel minder gemakkelijk was om eigen keuzes te maken en je bevond je als mens echt in een enorm keurslijf. Zeker als vrouw zijnde had je weinig rechten en zo goed als niets te vertellen. Dit alles kwam voor mij waarheidsgetrouw over, ook door mijn eigen kennis over de geschiedenis.
Voor mij kwam het verhaal in zijn geheel ietwat voorspelbaar over. De keuzes die gemaakt werden door de hoofdpersonages en de uiteindelijke uitkomst kwam voor mij niet als een verrassing. Toch vind ik het een mooi en bijzonder debuut wat mij nieuwsgierig maakt naar nieuw werk van de heer Hofland.
Ik geef dit boek 3 sterren.
Spanning: 5
Plot: 6
Leesplezier: 6,5
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 7
Psychologie: 7
Het boek gaat eigenlijk in de basis over een onmogelijke liefde in een haast “onmogelijke” tijd. Daarmee bedoel ik dat het in de tijd waarin het zich afspeelt vergeven was van heel veel starre regelgeving, preutsheid, vrouwen ondergeschikte wezens waren, elite een grote rol speelde en mannen dienstplicht hadden. Tel daar nog een epidemische ziekte uitbraak bij op en je hebt de geschikte basis voor een roman.
De schrijfstijl van Tom Hofland is prachtig en mooi passend bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. ‘Lyssa’ las voor mij vlot en de sfeer werd zo beschreven dat ik het daadwerkelijk voor mij zag. De gedetailleerde beschrijving van onder andere de kleding doet werkelijk aan als een kostuumdrama. Daarbij zorgt de beschrijving van de innerlijke wereld van de hoofdpersonages ervoor dat je als lezer mee kan voelen met de moeilijkheden, problemen en frustraties die zij ondervinden. Tevens merkte ik tijdens het lezen dat het toentertijd veel minder gemakkelijk was om eigen keuzes te maken en je bevond je als mens echt in een enorm keurslijf. Zeker als vrouw zijnde had je weinig rechten en zo goed als niets te vertellen. Dit alles kwam voor mij waarheidsgetrouw over, ook door mijn eigen kennis over de geschiedenis.
Voor mij kwam het verhaal in zijn geheel ietwat voorspelbaar over. De keuzes die gemaakt werden door de hoofdpersonages en de uiteindelijke uitkomst kwam voor mij niet als een verrassing. Toch vind ik het een mooi en bijzonder debuut wat mij nieuwsgierig maakt naar nieuw werk van de heer Hofland.
Ik geef dit boek 3 sterren.
Spanning: 5
Plot: 6
Leesplezier: 6,5
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 7
Psychologie: 7
December 29, 2021
Op de achterkant van ‘Lyssa’ van Tom Hofland staat dat het boek een ode is aan het kostuumdrama en de romans van de grote Russische schrijvers uit de negentiende eeuw. Dat doet het verhaal voor mij tekort, want het is bovenal een intrigerend debuut van een jonge schrijver van wie de Nederlandse literatuur nog veel moois mag verwachten.
Om te beginnen wordt het verhaal historisch gezien op een realistische en overtuigende beschreven. Zonder teveel te beschrijven over gebeurtenissen uit die tijd, wekt de auteur in zijn debuut de negentiende eeuw tot leven op een sfeervolle manier.
Daarnaast doet de thematiek denken aan ‘Anna Karenina’ van Tolstoij. Deze klassieker gaat over huwelijksmoraal en ‘Lyssa’ gaat in mijn ervaring meer over persoonlijke moraal en jezelf. Of zoals een van de personages zegt:
… het enige wat wij als mens daadwerkelijk bezitten is dat waarin wij wonen: ons lichaam. (p.153)
Lichamelijkheid is een belangrijk motief in het verhaal en vormt een interessant spanningsveld met betrekking tot de persoonlijke moraal. Want wat doe je als er een sterke aantrekkingskracht is tot iemand, terwijl toenadering tot die persoon vanuit moralistisch oogpunt niet kan? Dat laat dit debuut op de juiste manier zien.
En het mysterieuze element in het verhaal is ook genieten! Net als in zijn tweede roman heeft Hofland ook in zijn debuut een sfeerverhogend motief toegevoegd: een ziekte die van mensen beesten maakt. Dit verhoogt ook de spanning en levert enkele heftige passages op.
Kortom voor de literaire lezers die van historie, mysterie en kostuumdrama houden is ‘Lyssa’ van Tom Hofland een aanrader! #lyssa #tomhofland #uitgeverijquerido
Om te beginnen wordt het verhaal historisch gezien op een realistische en overtuigende beschreven. Zonder teveel te beschrijven over gebeurtenissen uit die tijd, wekt de auteur in zijn debuut de negentiende eeuw tot leven op een sfeervolle manier.
Daarnaast doet de thematiek denken aan ‘Anna Karenina’ van Tolstoij. Deze klassieker gaat over huwelijksmoraal en ‘Lyssa’ gaat in mijn ervaring meer over persoonlijke moraal en jezelf. Of zoals een van de personages zegt:
… het enige wat wij als mens daadwerkelijk bezitten is dat waarin wij wonen: ons lichaam. (p.153)
Lichamelijkheid is een belangrijk motief in het verhaal en vormt een interessant spanningsveld met betrekking tot de persoonlijke moraal. Want wat doe je als er een sterke aantrekkingskracht is tot iemand, terwijl toenadering tot die persoon vanuit moralistisch oogpunt niet kan? Dat laat dit debuut op de juiste manier zien.
En het mysterieuze element in het verhaal is ook genieten! Net als in zijn tweede roman heeft Hofland ook in zijn debuut een sfeerverhogend motief toegevoegd: een ziekte die van mensen beesten maakt. Dit verhoogt ook de spanning en levert enkele heftige passages op.
Kortom voor de literaire lezers die van historie, mysterie en kostuumdrama houden is ‘Lyssa’ van Tom Hofland een aanrader! #lyssa #tomhofland #uitgeverijquerido
May 20, 2018
Tom Hofland werd door de Volkskrant uitgeroepen tot literair talent van 2018 en daardoor was ik nieuwsgierig geraakt naar zijn debuut. Helaas viel 'Lyssa' me tegen. Hofland geeft blijk van een grote belezenheid en lijkt een groot bewonderaar van Toergenjev - tot in de titel aan toe, een verwijzing naar Toergenjevs meesterlijke novelle 'Lisa'. Hoewel ik die bewondering voor de grootmeester met Hofland deel, was het te weinig om me zijn verhaal in te zuigen, te weinig oorspronkelijk ook. Wel weer een goede aansporing om me toch eens aan Anna Karenina te wagen.
December 19, 2018
Mooie setting maar ik vond het verhaal weinig boeiend, net als de schrijfstijl. Het las lekker weg, maar een beetje hoe de folder van de Kwantum lekker weg leest. Ik had er geen gevoel bij. Jammer.
July 19, 2019
Roman leest als een trein. Boeiend verhaal over een onmogelijke romance in onbestemd land en tijd, tijd lijkt op de 19e eeuw. Het einde is wat minder.
June 21, 2021
Bij vlagen goed geschreven verhaal. Het is zeker nog geen Toergenjev en de romantische delen zijn soms repetitief en clichématig, maar de auteur heeft wel een goed gevoel voor sfeer. Ook zijn beschrijvingen van de paardenrennen en de jachtige paardendroom (Goethe's Erlkönig kwam even in gedachten tijdens het lezen) waren bijvoorbeeld erg goed geschreven. Dingen die wat oppervlakkig klonken op een gegeven moment zijn de meer zoetsappige ontmoetingen, de niet al te diepgaande psychologische uitwerking van veel personages en de veelvuldig beschreven variaties aan blikken en mondbewegingen van de protagoniste. Ook had ik soms het gevoel in een soort van Pleasantville te zijn beland, in dit fictieve rijk; alles is netjes en schoon, de mensen zijn allemaal actieve goede burgers, iedereen ziet er op feestjes uit als door een ringetje te halen. Niet helemaal realistisch daardoor, als we het dan toch over de Russen hebben, dan had er nog wel een sprankje Dostojevski bij gemogen, met oog voor de donkere krochten van de samenleving. Maar toch knap hoe de auteur met beeldende taal een eigen land heeft weten te laten verrijzen in je verbeelding. Ook al is die verder vrij kartonachtig (de diepere funderingen middels geschiedenis van de plaats, politieke conflicten en wat al niet meer zij is voor het grootste deel achterwege gelaten). Maar de garnizoenssfeer is goed getroffen en deed me soms aan Stefan Zweigs 'Ongeduld' denken - puur en alleen omdat ik dat boek recent gelezen heb toevallig.
3,5 ster
3,5 ster
February 15, 2023
1877, een Rusland wat door de omschrijving van omgeving meer aan het zonnige Italië doet denken. Dit komt waarschijnlijk meer door mijn perceptie van een Russisch landschap dan door de beeldspraak van Hofland. Na het lezen van dit boek staat vooral de omschrijving van het water, Duchlásky (betekenis: geest der ware liefde), bij en het landhuis waar Lyssa woont en een groot deel van het verhaal plaatsvond. Soms vond ik de beeldspraak prachtig, soms een beetje cliché. Hier en daar kwam sommige beeldspraak zelfs dubbel voor.
Het verhaal is sterk, maar rekt zich op een gegeven moment te lang. Het einde daarentegen is mij iets te abrupt en had iets meer diepgang mogen krijgen. Ik miste de aanwezigheid van Lyssa op het eind. Waar was zij ter verdediging? Haar eventuele verdriet?
Gaspar leek mij ook een iets te plat geslagen personage. Te goed en te perfect. Misschien een optie voor een sprookje maar niet voor een Roman.
Favoriete quote:
“Het enige wat wij als mens daadwerkelijk bezitten is dat waarin wij wonen: ons lichaam. (...) Alles wat een man zich toe-eigent is slechts een idee. Wij kopen ons bezit met geld, en de wet verdedigt met geweld ons recht op dat bezit. Maar het blijft slechts een afspraak. Ons lichaam echter kunnen wij niet kopen, kan een ander niet van ons wegnemen en zodoende is het lichaam ons enige ware bezit.” (p. 153-154).
Het verhaal is sterk, maar rekt zich op een gegeven moment te lang. Het einde daarentegen is mij iets te abrupt en had iets meer diepgang mogen krijgen. Ik miste de aanwezigheid van Lyssa op het eind. Waar was zij ter verdediging? Haar eventuele verdriet?
Gaspar leek mij ook een iets te plat geslagen personage. Te goed en te perfect. Misschien een optie voor een sprookje maar niet voor een Roman.
Favoriete quote:
“Het enige wat wij als mens daadwerkelijk bezitten is dat waarin wij wonen: ons lichaam. (...) Alles wat een man zich toe-eigent is slechts een idee. Wij kopen ons bezit met geld, en de wet verdedigt met geweld ons recht op dat bezit. Maar het blijft slechts een afspraak. Ons lichaam echter kunnen wij niet kopen, kan een ander niet van ons wegnemen en zodoende is het lichaam ons enige ware bezit.” (p. 153-154).
November 16, 2022
Een prachtig, meeslepend boek waar Tom Hofland op meesterlijke wijze een ode brengt aan de Russische klassiekers, zonder daarbij in herhaling te vallen of een voorspelbaar verhaal te schrijven. Mooie volzinnen - die negentiende eeuws aandoen - leiden je door een sterk geschreven plot waarin niets aanvoelt als een voorspelbare keuze. Ik had graag gezien dat de karakters nog een beetje meer waren uitgediept, maar ik zou dit boek zeker aanraden aan iedereen die dol is op Russische klassiekers, romantische drama’s en kostuum drama’s.
August 23, 2017
Een mooi boek in de traditie van de grote Russen. Een verhaal dat blijft boeien en zeer zorgvuldig geschreven is. Ik heb het geluk gehad aanwezig te mogen zijn bij een lezing van de schrijver, en om te antwoorden op zijn inscriptie in mijn boek, ja, het werk is voor mij minstens gelijk aan dat van veel boeken van de grote Russen en ik hoop in de toekomst nog meer te kunnen lezen van deze schrijver!
April 24, 2018
‘En net zoals een dronkaard niet kan stoppen met drinken omdat hij zich volmaakt voelt, zo kan de verliefde niet bevatten dat zijn roes ooit zal verdwijnen en zal hij de slechtste keuzes maken die een mens kan maken.’
February 26, 2020
Mooi geschreven, al werd er wel veel door Lyssa geglimlacht (lieflijk, oprecht of zelfs waterig).
July 26, 2020
hoop dat tom hofland nog een boek gaat schrijven
March 20, 2023
Einde is te
June 21, 2023
Een minder boek dan De Menseneter maar nog steeds prachtig. Mooie wereld die geschapen is en vooral ook een mooie start van het boek. Die eerste pagina's grijpen je meteen..
September 23, 2023
goed boek maar echt een verschrikkelijk einde, als je Anna Karenina hebt gelezen/gezien en leuk vond is t wel echt een aanrader
May 25, 2024
Mooi geschreven kostuum drama. Erg fijne schrijfstijl.
July 10, 2020
Sommige beschrijvingen, voornamelijk die aan het begin van het boek, zijn geweldig. Lyssa die Gaspar met een mandje vol pruimen narent, hijgend bij de koets komt en dan zegt dat ze het mandje wel terug wil, zo een nieuwe ontmoeting forcerend; Gaspar die in de koets onder de indruk raakt van het landgoed; Lyssa met haar familie op de begrafenis, terwijl het hele dorp openlijk emoties toont; Klotild die in haar lieve, zuivere onschuld niet eens schrikt als Gaspar 's avonds laat haar kamer binnenkomt.
De opbouw van de liefdesrelatie tussen Gaspar en Lyssa wordt bijzonder charmant beschreven, alsof de schrijver jaloers is op de negentiende eeuw, waarin tenminste ruimte is voor heldendom en liefde. De romantische Gaspar vindt het levendige plattelandsmeisje Lyssa, dat zich verveelt in haar gouden kooi.
Het zijn niet de kleine onwaarschijnlijkheden die storen. Een verliefde geeft niet per ongeluk een boek terug waarin zich nog liefdesbrieven bevinden. Dat is allemaal te vergeven.
Nadat de liefdesrelatie tot stand is gekomen, boeide het boek mij minder en minder. Het onvermijdelijke drama aan het eind kon mij weinig meer schelen. Anders dan bij Thomas Hardy - aan wiens romans ik moest denken bij het lezen van dit boek - zijn de soms uitstekende scènes uiteindelijk onvoldoende om het boek te dragen. Maar wat is er dan misgegaan? Een zeker gebrek aan psychologische diepgang misschien. Het drama neemt de overhand.
De opbouw van de liefdesrelatie tussen Gaspar en Lyssa wordt bijzonder charmant beschreven, alsof de schrijver jaloers is op de negentiende eeuw, waarin tenminste ruimte is voor heldendom en liefde. De romantische Gaspar vindt het levendige plattelandsmeisje Lyssa, dat zich verveelt in haar gouden kooi.
Het zijn niet de kleine onwaarschijnlijkheden die storen. Een verliefde geeft niet per ongeluk een boek terug waarin zich nog liefdesbrieven bevinden. Dat is allemaal te vergeven.
Nadat de liefdesrelatie tot stand is gekomen, boeide het boek mij minder en minder. Het onvermijdelijke drama aan het eind kon mij weinig meer schelen. Anders dan bij Thomas Hardy - aan wiens romans ik moest denken bij het lezen van dit boek - zijn de soms uitstekende scènes uiteindelijk onvoldoende om het boek te dragen. Maar wat is er dan misgegaan? Een zeker gebrek aan psychologische diepgang misschien. Het drama neemt de overhand.
Displaying 1 - 25 of 25 reviews