Maurice

by Anne-Laure Van Neer

'Beloof me, Maurice, dat je ophoudt met moorden,' zei moeder vlak voor ze stierf.
Hoewel mijn taak als Verlosser van de Mensheid nog niet volbracht was, heb ik haar mijn woord gegeven. Wat moest ik anders, zo aan haar sterfbed.

Maurice, 65 jaar en seriemoordenaar, belooft aan zijn stervende moeder om zijn roeping op te geven. Het is voorgoed gedaan om de Mensheid te bevrijden van bumperklevers, BMW-rijders en Alfa-mannetjes.
Alles verloopt volgens plan tot zijn dochter thuiskomt met een nieuwe vriend. Een Alfa.
Kan Maurice de verleiding weerstaan?

Genres: Humor, Mystery

300 pages, Paperback

Published March 15, 2017

About the author

Anne-Laure werd in Antwerpen geboren op 14 juni 1975.
Samen met haar man, twee kinderen en drie katten woont ze in Mortsel.
Auteur van 'Joséphine', winnaar Hercule Poirotprijs 2022.
Haar debuut 'Justine' werd genomineerd voor de Knack - Hercule Poirotprijs 2015.
'Maurice' werd genomineerd voor de Hercule Poirotprijs 2017
'Louise' is haar derde boek (september 2019) alsook genomineerd voor de Hercule Poirotprijs 2019.

Reviews

[Els · Rating 2 out of 5]

Vorig jaar las ik Justine en ik vond het een super leuk boek. De schrijfstijl, de humor konden mij bekoren en alhoewel het ongeloofwaardig was, stoorde het mij niet. Dit boek is een ander paar mouwen. De vlotte stijl en humor zijn gebleven, het ongeloofwaardige ook maar dit keer was het te. Waar Justine nog met een aantal dingen weg zou kunnen komen, was dat hier niet mogelijk, naar mij mening. Hier waren teveel toevalligheden waar Maurice zijn reputatie van briljante seriemoordenaar (want dat is hij toch als je nooit betrapt werd) geen eer aan doet. Sorry.
Er ontbraken een aantal komma's en hier en daar stond er een foutje, maar die waren minder erg dan de foutjes in het verhaal zelf en de vele herhalingen.
Leuk was het wel om bekende personen opnieuw tegen het lijf te lopen. 2,5 sterren.

[Nathalie Bakelandt · Rating 3 out of 5]

Ik vind het moeilijk te beschrijven want dit boek moet je niet ernstig opnemen. De toevallige feiten zeker relativeren wanneer je teveel doordenkt dan vind je dit boek misschien niet leuk.
Alhoewel dit boek zeker niet onleuk te omschrijven is. Laat ons zeggen origineel absurd concept met een vleugje humor en niet gefocust op de realiteit.

[Dini Van heumen-hoekman · Rating 4 out of 5]

Maurice, 65 jaar is een seriemoordenaar die zijn moeder op haar sterfbed heeft beloofd te zullen ophouden met moorden.
Maar om zich aan die belofte te kunnen houden wordt wel erg moeilijk wanneer zijn dochter Alexandra thuiskomt met haar nieuwe vriend. Een Alfa.
Het type dat Maurice het liefst uit de weg ruimt.


Na haar debuut Justine te hebben gelezen was ik erg nieuwsgierig naar Maurice.
Alweer zo'n originele cover en flaptekst, dus veel belovend weer.
Ik las het boek in slechts een paar uurtjes uit door de vlotte en aparte humoristische schrijfstijl van Anne-Laure.
Ze krijgt het zelfs voor elkaar dat mijn favoriete personage seriemoordenaar Maurice was, en dat ik mijzelf betrapte op misdadig meedenken.
Ook leuk om weer wat oude bekenden terug te zien uit Justine.
De personages zijn goed uitgewerkt, want ik zag ze zo voor mij en het boek leent zich ook wel voor een klucht.
Je valt van de ene absurde gebeurtenis in de andere en je vraagt je voortdurend af, hoe lost ze dit nu weer op?
Uiteindelijk worden alle verhaallijnen tot een "goed" einde gebracht.
Humor en misdaad samen, Anne-Laure komt er mee weg.
Ik heb weer genoten en kijk reikhalzend uit naar haar volgende boek.
Mijn waardering; net geen 5 maar 4****(*)

[Anne-Jan · Rating 4 out of 5]

Met #Justine, haar eerste boek, leverde Anne-Laure al een ontzettend origineel boek af. Heeft zij dit met het #Maurice dat nu verkrijgbaar is kunnen overtreffen?

#Maurice is in één woord weer een GEWELDIG boek. Mensen die de auteur volgen zullen weten dat ze op Facebook soms al hilarische uitspraken doet, dit zie je ook terug in haar boeken. Het is een boek met veel vaart, zeer veel humor, hilarische situaties en wederom weer zéér origineel. Ook zien we weer een paar oude bekenden terug.

Met #Maurice en #Justine heeft de auteur bewezen dat ze een blijvertje is, waarvan we nog veel zullen horen. Er zijn al ideeën voor het 3e boek waar ik dan ook weer vol verwachting naar uitkijk!

****½

[Huso · Rating 5 out of 5]

In 2015 verscheen het debuut van Anne-Laure Van Neer “Justine” dat genomineerd werd voor de Knack-Hercule Poirotprijs. “Justine” was een humoristische misdaadroman die absoluut naar meer smaakte. “Maurice” is de langverwachte opvolger en enkele personages uit “Justine” maken in dit boek een comeback, zonder dat het een direct vervolg is op het debuut. Maurice is als Verlosser van de Mensheid aan zichzelf (en de mensheid) verplicht om Alfa’s te vermoorden en zo Omega’s meer kansen te geven in het leven. Al vanaf de pagina’s, waarin de moeder van Maurice begraven wordt en hij kennismaakt met de nieuwe vriend van zijn dochter – uitgerekend een Alfa! – is de toon gezet. Als opvolger van Jezus, die er een ietwat andere handelswijze op na hield, ziet Maurice het als zijn taak om de mensheid te redden van de tirannie van Alfa’s. Maar hij heeft zijn moeder op haar sterfbed beloofd om nog naar een persoon om te brengen, en zijn Alfa-vrouw is ook een mogelijke kandidaat, omdat ze een onhebbelijke eigenschap heeft: ademhalen.
Net zoals “Justine” is “Maurice” zeer prettig geschreven. Het leest heerlijk weg. Ik heb het boek in een dag uitgelezen met een grote glimlach op mijn gezicht. De gedachten van Maurice en de vele (zeer originele) plotwisselingen houden het verhaal van begin tot eind de moeite van het lezen waard. “Justine” vond ik al een van de meest originele en beste boeken van 2015 en “Maurice” is zelfs nog beter. Doe jezelf een plezier en koop beide boeken. Je zult gegarandeerd met een grote glimlach op je gezicht beide boeken verslinden. Anne-Laure is een unieke stem in het genre van de misdaadromans. Ik wil nog wel meer van dit soort boeken lezen.

[Nele Vandenreyken · Rating 4 out of 5]

wat een leuk boek! zalige personages, leuke verhaallijn met een aantal onverwachte wendingen, een andere stijl van wat ik meestal lees. het is een heel aparte stijl maar het is echt wel een stijl die mij aanspreekt. ik wil wel meer van dat soort boeken lezen.

[catje vdw · Rating 4 out of 5]

Dit boek gewonnen op een groep op Facebook, door Anne-Laure Van Neer en mijn collega Nathalie Bakelandt.
Het boek sprak me al enorm aan door de kaft, heel mooi zwart en de titel, is namelijk de naam van mijn overleden grootvader.

Over de inhoud van het boek, waw, wat kan een mens allemaal tegen komen op slechts enkele dagen tijd, dat je direct Maurice in je hart sluit en echt wel bekommert bent in hem. Ook is hij grappig en is het aangenaam om even in zijn hoofd te vertoeven.

Voor mij een 4 sterren en graag nog meer van dat!

[Ina · Rating 4 out of 5]

Na Justine is het moeilijk om terug een boek te schrijven in dezelfde trant maar het is Anne-Laure toch maar gelukt. Maurice is een ex-moordenaar en heeft zijn moeder op zijn sterfbed beloofd nog 1 moord te begaan maar wie o wie. Simone , zijn 2 de vrouw of Lorenzo, de nieuwe vriend van zijn dochter Alexandra. We komen ook oude bekenden terug tegen zoals Justine, Verbeke en zelfs de koe. Het verhaal is soms zo banaal maar toch zo goed gevonden dat ik echt van deze stijl van schrijven hou. Ik hoop dat er nog meer boeken in dit genre zullen volgen..

[*Tau* · Rating 5 out of 5]

Absurde humor en onverwachte plotwendingen
Dát is het eerste waar fans aan denken wanneer ze de naam Anne-Laure Van Neer horen.
Weet deze Vlaamse schrijfster de verwachtingen opnieuw waar te maken met haar tweede boek ‘Maurice’? Ontdek het in deze recensie.

Justine
Anne-Laure Van Neer debuteerde eind 2015 met ‘Justine’. Daarin gaat de 75-jarige Justine wel heel ver om niet naar het rusthuis te hoeven gaan: ze bekent een moord. Heeft ze die daadwerkelijk begaan of gaat ze gewoon tot het uiterste om niet naar het bejaardentehuis te moeten? Dat probeert inspecteur Verbeke uit te zoeken. Deze taak wordt hem echter niet makkelijk gemaakt door Justine die hem tot wanhoop lijkt te drijven.
De absurde humor zorgt ervoor dat je vaak hardop zit te lachen en de onverwachte plotwendingen houden heel wat verrassingen in petto.

Maurice
Het tweede boek van deze schrijfster kwam uit in april 2017 en vertelt het verhaal van de 65-jarige seriemoordenaar ‘Maurice’. Hij beschouwt zichzelf als Verlosser van de Mensheid en ziet het als zijn taak om de maatschappij te verlossen van bumperklevers, BMW-rijders en Alfa-mannetjes. Wanneer zijn moeder op haar sterfbed ligt, laat ze hem beloven dat hij “nog maar 1 moord zal plegen en nadien zijn taak als gezant van God zal neerleggen”. De laatste moord is tot in de puntjes gepland, maar dan wordt er roet in het eten gestrooid. De ene knotsgekke situatie na de andere dient zich aan.

Leeservaring
Zowel de covers als de personages van beide boeken vormen een mooie tegenstelling en vullen elkaar tegelijk ook heel goed aan.
Justine heeft een witte cover met daarop het silhouet van een engelachtig oud dametje. Is zij echt zo braaf als ze eruit ziet en doet zij dus geen vlieg kwaad? Of zit er toch een duiveltje in haar verscholen?
Maurice daarentegen heeft een zwarte cover met daarop een silhouet dat in de schaduw gehuld lijkt en waarboven zich een (doorn)kroontje bevindt. Zal het deze seriemoordenaar lukken om zijn leven te beteren en zijn taak als Verlosser van de Mensheid vaarwel te zeggen?

‘Maurice’ begint iets trager dan ‘Justine’, maar eens het verhaal op gang komt, volgen de gebeurtenissen elkaar snel op en vlieg je in sneltreinvaart door het boek heen.

Hoewel godsdienst een belangrijke rol speelt in het verhaal, is het belangrijk te beseffen dat de schrijfster uitsluitend een humoristisch effect beoogt.
Mensen die erg godsdienstig zijn, zouden eventueel aanstoot kunnen nemen aan het verhaal, terwijl dit geenszins de bedoeling is van de schrijfster.

Net als in ‘Justine’ weet Anne-Laure van Neer de meest absurde situaties zo neer te schrijven dat ze volkomen logisch en aanvaardbaar lijken. Het getuigt van een uitzonderlijk schrijftalent waarin humor steeds de boventoon voert.

Origineel is bovendien dat heel wat personages uit ‘Justine’ ook in ‘Maurice’ terug hun opwachting maken. Beide boeken vormen geen vervolg op elkaar, maar vinden eigenlijk gelijktijdig plaats. Hoewel het geen must is, is het wel aangeraden om eerst ‘Justine’ te lezen omdat je dan heel wat verwijzingen in ‘Maurice’ beter begrijpt en de humor erachter beter kan vatten.

Eindconclusie
Hoewel het boek iets trager op gang komt dan ‘Justine’ weet het de hoge verwachtingen toch waar te maken.
De absurde humor gecombineerd met de vele onverwachte plotwendingen maken dit boek absoluut de moeite van het lezen waard.

Anne-Laure Van Neer
De Belgische Anne-Laure Van Neer (1975) werkte in de toeristische sector als animatrice, reisorganisator en reisagente. Vijf jaar geleden besloot ze haar job op te geven om schrijfster te worden. Ze woont in Mortsel samen met haar echtgenoot, twee kinderen, drie katten en twee konijnen.
Ben je benieuwd naar haar carrièreswitch, inspiratiebronnen en toekomstplannen? Lees dan het interview op mijn vroegere blog.


Deze recensie dateert van februari 2018.

[Sonja · Rating 4 out of 5]

Ik heb genoten van dit boek. Maurice geraakt op de 1 of andere manier in allerlei situaties waar hij zich uit moet zien te redden en dan vooral met de belofte die hij zijn moeder gedaan heeft in zijn achterhoofd. Het is hilarisch geschreven en ik heb er enorm van genoten. Prachtig hoe Maurice zich overal uit weet te redden! Nu ik deze gelezen heb, wil ik zeker ook Justine nog gaan lezen. Een aanrader dus

[Nancy De Brucker · Rating 4 out of 5]

Cover
Deze cover triggert je meteen als je het ziet. Ik vind deze heel goed gevonden en past dan ook bij het verhaal. Het maakt je nieuwsgierig en Anne-Laure heeft wederom een naam met een ‘i’ waarboven de druppel bloed is. Ook de doornenkroon is heel goed gevonden. Ik geef deze cover een 9.
Samenvatting van het verhaal
Maurice is een seriemoordenaar. Hij is recent gepensioneerd als zijn moeder komt te overlijden. Hij heeft haar beloofd dat hij nog één moord zal plegen en dat hij daarna ophoudt met moorden. Zijn moeder heeft hem ook een belofte gedaan waarvan hij hoopt dat die er snel gaat komen.
Als op de begrafenis van zijn geliefde mama zijn dochter Alexandra met haar nieuw vriendje komt opzetten, is hij daar allesbehalve gelukkig mee. Lorenzo is nu juist zo’n Alfamannetje waar Maurice zich enorm aan stoort. Maurice moet zich in bedwang houden want een belofte is een belofte! En bovenal is zijn dochter al wat hij lief heeft.
Maar stoppen met moorden is niet zo gemakkelijk als het blijkt. Immers is zijn werk noodzakelijk voor het welzijn van de mens. Hij moet met iemand gaan praten hoe hij kan stoppen met moorden want zo lukt het niet.
Maurice is heel gestructureerd en hij moet zich aan zijn plannen houden om zijn laatste moord te kunnen plegen. Maar buiten zijn wil om raakt hij verwikkeld in allerlei situaties waar hij de touwtjes niet meer in handen heeft. Lukt het alsnog om zijn allerlaatst moord te plegen? De tijd dringt voor Maurice!

Conclusie
We maken kennis met Maurice die strikt volgens de regels leeft. Nu moet hij het ‘verlossen’ laten zoals hij in zijn eigen termen gebruikt voor de moorden die hij pleegt. Hij ziet zichzelf als de opvolger van Jezus, maar een betere versie, en hij heeft al die jaren de wereld behoed van Alfamannetjes. Zijn theorie is simpel en het is uiterst noodzakelijk voor het welzijn van de mensheid. Hij aanschouwt zijn moorden niet als gruwelijk maar vanuit een ethisch standpunt, het is een soort van menslievendheid. Zijn lotsbestemming was voor hem meer dan evident omdat het met de beste intenties werd gedaan, maar dat moet dus nu stoppen en daar heeft Maurice het zeer moeilijk mee. Dat schept natuurlijk de nodige verwarring en hilariteit alom want zijn laatste moord is dus al gepland en hij wil niet van het plan afwijken.
Je weet heel goed dat Maurice een seriemoordenaar is, maar het grappige eraan is dat het zo niet bij mij overkwam. Hij is een man van de wereld, die ondanks het moorden een heel goede opvoeding heeft gehad. Hij weet ook wat waarden en normen zijn en beleefdheid. Nette manieren zijn een must bij hem en dat telt dus ook tijdens het moorden. Hij is een echte gentleman en heeft een uitermate leuke manier van denken en nogal goed dat de andere personages dan ook zijn gedachten niet kunnen lezen.
Anne-Laure heeft een verhaal gepend waarin Maurice in absurde situaties verzeild geraakt en waar hij zich moet uitpraten en nog veel meer. Het bonte gezelschap van personages, de belevenissen, hoe excentriek ook, je kan niet anders dan ermee lachen. En dat gaat zo het hele boek door. Het is zo beeldend geschreven dat je het gewoon voor je ziet.
Als je ‘Justine’ hebt gelezen dan weet je al wat je kan verwachten. Anne-Laure heeft een zwartgallige humor en dat is in dit boek ook weer sterk aanwezig. De geestigheid en suspense zijn hier weer met elkaar verweven en dat maakt het verhaal zo interessant. Zij is bij mijn weten zowat de enige die zo schrijft. Humor kent een uitgebreid scala en is ook heel subjectief. In dit geval wordt het geloof gebruikt omdat het aanleunt bij het verhaal. Is het controversieel of van de pot gerukt? Ik vond in ieder geval van niet, het is ook immers fictie en ik weet zeker dat het niet de bedoeling van de auteur is om te kwetsen. Mensen die een rotsvaste geloofsovertuiging hebben zouden dit misschien niet kunnen appreciëren maar zoals gezegd, met humor kun je veel kanten op! Het is gewaagd en Anne-Laure heeft lef om dit te pennen en voor mij is het haar meer dan gelukt.
Maurice was voor mij een sympathieke kerel die me aangename leesuurtjes heeft gegeven en het boek was dan ook te snel uit. De auteur heeft de lat hoger moeten leggen na ‘Justine’ en is er dan ook in geslaagd. En Anne-Laure heeft toch iets met koeien, hier kun je er ook weer niet van onderuit ;-)
4 sterren

[Lena Blomme]

Maurice van Anne-Laure van Neer.
Toen ik de geheimzinnige cover zag was ik meteen nieuwsgierig, met het gekke Justine personnage van het vorig boek ik mijn gedachten wilde ik zeker dit boek lezen. Vol verwachting in dit boek begonnen.
Het boek begint wel grappig.
Maurice had zijn moeder op haar sterfbed beloofd, na nog één allerlaatste moord er mee op te houden. Maar al gauw heeft hij naast zijn voorziene slachtoffer nog een aantal andere slachtoffers in het vizier. Zal hij zich aan de belofte aan zijn moeder kunnen houden. Wie moet hij nu het hoekje om helpen?
Maurice zoekt hulp van een psychiater. Of toch niet? Vanaf dan wordt het wat ingewikkeld allemaal. Wie is wie? Wat doen ze daar? Henri, Lorenzo, Tom, de psychiater.
Er verschijnen ook enkele personen uit het vorige boek. . De politie inspecteur Verbeke, Tania, en Tom oké. Maar hoe komt Justine daar? Justine was toch verhuisd naar hogere oorden op het einde van het vorige boek?
En dan blijkt plots dat de dochter kennis heeft van haar vaders daden als “Verlosser” en wordt alles plots weer helemaal anders. Maurice blijkt er niet alleen voor te staan en komt er een andere wending aan het verhaal.
Wie sterft? Wie blijft leven? Wie wordt het slachtoffer van Maurice? Dat vraag ik me al het hele boek af.
Als jullie het willen weten, moeten jullie zelf het boek lezen.

Mijn eindconclusie: Ik heb het boek wel volledig uitgelezen want wilde persé weten wie er nu het laatste slachtoffer van Maurice zou worden, maar eerlijk vond ik alles een beetje 'te overdreven' en wat te langdradig.
Maar dat zal me er niet van weerhouden als er nog een opvolger komt, deze weer te lezen

[Inge Verbruggen · Rating 5 out of 5]

Dit boek is zo hilarisch! Na afloop kan je de koe wel kussen voor zo’n exquise vertelling!

Anne-Laure geeft een nieuwe definitie aan moord en doodslag in het hoofd van de seriemoordenaar gedurende één allerbelangrijkste dag in zijn leven. Dit verhaal onderscheidt zich in het exceptionele: de grappen (je kijkt nooit nog op dezelfde manier naar een koe), de verwijzingen naar Voorganger Jezus, de metaforen,… Ze zitten allemaal in een perfect gegoten verhaalstructuur.

Maurice is enkel voor mensen die openminded en goedgemutst aan hun dag beginnen. Altijd in voor een joke, practical of niet. Anderen onthouden zich liever.
Dit genre dat ik alleen maar kan toejuichen. Dit is dus voor alle lezers die het oplossen van moorden even beu zijn als ik. Anne-Laure heeft een verfrissende humoristische pen en ik hoop ook dat ze dit soort blijft schrijven tot ver na haar pensioen.

[Cindy · Rating 4 out of 5]

Omdat het er zo dik bovenop ligt, dat ongeloofwaardige, stoort het me niet en kan ik er de humor wel van inzien. Wat een gedoe voor Maurice, wat een keuzes. Er gebeurt zoveel dat ik niet kan stoppen met lezen. Zo nieuwsgierig als ik ben, wil ik weten hoe het verder gaat. Mijn fantasie gaat met me aan de loop terwijl ik er probeer achter te komen of het ook het idee van Anne-Laure was. Maar nee, ik krijg t zo niet bedacht. Heerlijk. Als Nederlandse heb ik sommige woorden niet meteen begrepen, maar uit de tekst blijkt wel wat er bedoeld wordt.
Dank je wel SamenLezenIsLeuker voor de winactie en Anne-Laure voor het beschikbaar stellen van Maurice!

[lärm · Rating 4 out of 5]

Mix 'Het Diner' van Koch met 'testament van een seriemoordenaar' van Dalrymple en je komt uit bij Maurice. Het is vlot geschreven, grappig tot absurd maar spijtig genoeg nogal ongeloofwaardig. Gezien het absurde karakter van het boek is dat evenwel niet echt een groot minpunt. Uiteindelijk gaat het ook om lichte literatuur, bedoeld om te ontspannen. En als dat niet lukt, denk dan maar aan de koe in de wei.

[Lyda Van Den Bos · Rating 3 out of 5]

Wat een heerlijk boek om te lezen, komisch en ontspannend.

[Ingrid · Rating 3 out of 5]

Mijn #recensie over Maurice - Anne-Laure Van Neer kan je nalezen op mijn blog via http://pzz.to/j8NX6U

[Anne-Marie · Rating 3 out of 5]

Sorry, had eerst verkeerde score gegeven.
Maurice is het tweede boek dat ik las van deze auteur deze zomer, maar ben nu pas begonnen met reviews te posten. Na het geweldige Justine had ik hoge verwachtingen die deels werden ingelost.
Hoewel Maurice zeker niet slecht was, vond ik me minder in dit karakter dat soms echt over the top ging, waardoor het af en toe echt lastig was om erin te blijven. Hoe dan ook was Maurice zeker zeer aangenaam leesvoer waar ik van genoten heb. Ik hoop dat de auteur spoedig nieuw werk zal uitbrengen, ik zal er alvast zijn om haar volgende boek aan te schaffen!

[Kim · Rating 3 out of 5]

Opnieuw grappig en ongeloofwaardig, bij momenten hilarisch. Het vorige boek dat ik las, Louise, vond ik wel ingenieuzer in elkaar zitten.

[Steve Goethals · Rating 4 out of 5]

Na Justine en Louise was het nu tijd om Maurice te lezen. Na 2 boeken van Anne-Laure weet je ondertussen wat je mag verwachten. Komische misdaadroman met af en toe absurd geniale wendingen. Ook hier was ik bij momenten waar aan het schaterlachen. Kleine 300 pagina's die in 1 avondje uit zijn. 3de boek op rij die ik in 1 ruk uitlees.
Op naar boek 4!

[Katrien Baert · Rating 4 out of 5]

Maurice is een krachtige persoonlijkheid die heel weinig vrienden heeft, maar ook moeilijk vriendschap kan sluiten. Altijd achterdochtig en zoekend naar Alfa’s zoals hij ze noemt. Hij beseft niet dat hij eigenlijk zelf een Alfa is die zich onbewust hoog plaatst als “De verlosser van de mensheid”. Door het hem ontnemen van de macht, wordt het voor Maurice nogal moeilijk totdat hij verheven wordt om de medemens te helpen. Het Alfa mannetje komt terug.
Alexandra leek mij aanvankelijk een gewone jonge vrouw te zijn met weinig diepgang. Zowel haar vriendje als Lorenzo bevestigen dit ook. Hij is een macho zonder scrupules, die meisjes naar zich toetrekt door zijn grootdoenerij, macht en financiële opschepperij.
Naar het einde van het boek, waar Anne-Laure Van Neer ons naar het plot leidt, krijgen we meer inzicht in Alexendra en verdwijnt ‘de jonge vrouw zonder diepgang’ in een zeer doordachte vrouw.
Simone heeft een onzeker karakter, dat ze bruuskeert door haar te profileren als de “Almachtige”. Henri blijkt zich te kunnen uitgeven als iemand anders, kan blijkbaar goed samenwerken tot hij zich afkeert en als een tiran verschijnt. Niets is zoals het lijkt. De psychiater wordt niet uitgediept wat geen afbreuk doet aan het boek. Dit in tegenstelling tot Tom, het eerste vriendje van Alexandra. Tom blijkt zeer zwak te zijn en het nut om te leven ontgaat hem dan ook. Doch is hij zeer volgzaam en getuigt van weinig karakter.
De politieagent “Verbeke” die we kennen uit het boek “Justine”, blijkt ook hier weer een zeer goedgelovige man te zijn, die weinig slecht ziet in anderen. Over Tanja wordt weinig geschreven met uitzondering van het meegeven dat ze als bijberoep een meditatieklas runt.
Onze gekende Justine bleef braaf in haar appartement met hier en daar een verwijzing van haar eigenwijze doen.
Blackie is voor Maurice één van de belangrijkste wezens in dit boek en deze koestert hij echt.
Doorheen het verhaal voel je dat de personages precies een wending aan zichzelf geven. Henri die aanvankelijk zeer meegaand is, verandert naar een zeer dominant iemand die uiteindelijk terug bekoelt. Tom die labiel meewandelt in het boek, krijgt meer zelfvertrouwen en wordt uiteindelijk een aimabel iemand.
Maurice vindt eindelijk wat meer rust, doordat Alexandera haar totaal andere kant laat kennen. Verbeke en Tanja blijven op de achtergrond, maar worden toch een plaats toegewezen.
Lorenzo krijgt minder en minder macht, maar blijft dit zo?
Een uitgesproken favoriet personage heb ik niet. Ik vind dat iedere persoon zijn eigenheid heeft die hen daardoor wel uniek maken.
Wat mij betreft zijn de personages voldoende uitgediept en verwerkt doorheen het verhaal.
Ik vind dat de auteur de personages zodanig heeft uitgewerkt en duidelijk omschreef naar wat vooraf ging tot wat gebeurde. Voor mij hoeft er geen verandering te worden uitgevoerd.

[Xan · Rating 4 out of 5]

Toen ik in de bib ein-de-lijk Maurice vond (die niet bij haar andere boeken stond, vreemd genoeg), twijfelde ik niet om hem mee naar huis te nemen. Het is voor mij het laatste boek van Anne-Laure Van Neer dat ik nog moest lezen en ik ben er dan ook met veel goesting aan begonnen.

Ik ben sowieso wel fan van Van Neers schrijfstijl en deze was er vanaf zin één ook weer boenk op zoals we hier zeggen. Het is absurdisme ten top met een vleugje humor. Haar boeken draaien altijd rond oudere mensen die iets met moord te maken hebben. In dit boek is de 65-jarige Maurice een seriemoordenaar. Hij had aan zijn moeder beloofd om nog maar één laatste moord te plegen, maar als zijn kersverse schoonzoon Lorenzo arriveert, staat Maurice een moeilijke keuze. Zal hij zijn belofte kunnen waarmaken?

Nog even over Maurice. Hij denkt dat hij met zijn moorden de mensen rest van een bepaald type mens dat hij Alfas noemt. Lorenzo is daar een voorbeeld van. Maurice is er dan ook heilig van overtuigd dat hij de nieuwe Jezus is, de Verlosser noemt hij zichzelf.

Het verhaal zelf is duidelijk opgebouwd. Er gaat geen moment voorbij dat het verhaal niet duidelijk is. De plottwists had ik nooit zien aankomen, dus dikke chapeau voor Anne-Laure om ze zo absurd te maken dat je ze bijna niet kan geloven. Daarnaast gaat voor Maurice op een gegeven moment alles mis. Zijn planning wordt helemaal ontwricht door de gebeurtenissen in het boek, maar uiteindelijk trekt de trein wel terug op de rails en heeft het verhaal een 'goed' einde.

Conclusie: als je zin hebt in een humoristisch en licht absurd verhaal, pak dan zeker Maurice (of eender welk ander verhaal van Anne-Laure Van Neer) op en laat je meeslepen door de knotsgekke gebeurtenissen in het leven van een seriemoordenaar op (bijna-)rust.

[Persoons Erik · Rating 3 out of 5]

Is het humor? Is het een thriller? Neen, het is een Anne-Laure Van Neer

Sommige schrijvers kunnen een eigen genre creëren. Anne-Laure is zo iemand en dat op zich verdient al een dikke pluim! Niet iedereen heeft die gave. Je moet natuurlijk wel van het genre houden.
'Maurice' vertelt het verhaal van een moordenaar van Alfa's die op het sterfbed van zijn moeder belooft dat hij maar 1 moord meer zal plegen. Dit wordt moeilijk als zijn dochter, die hij adoreert, verliefd wordt op een alfa en Maurice door verschillende voorvallen al snel een handvol mensen op zijn lijstje heeft staan die hij nog wil vermoorden. Absurde situaties, soms regelrechte kolder, maar ook veel herhalingen en soms rare gebeurtenissen maken het moeilijk om dit verhaal te beoordelen. Voor mij persoonlijk haalt het niet het niveau van 'Justine'. De personages zijn minder uitgewerkt, minder excentriek. Bij 'Maurice' is er niet die drang om het einde van het verhaal te kennen wat bij Justine wel het geval was want met het personage Justine had ik een bepaalde band opgebouwd.Dit keer lag de nadruk voor mij teveel op de absurde humor. Een beetje melk bij de koffie mag, maar 'Maurice' was koffie verkeerd. Hierbij wil ik toch opmerken dat het verhaal zeker wel garant staat voor enkele uren zalig leesplezier.

[Ellen Aerts · Rating 3 out of 5]

Na Justine had ik heel hoge verwachtingen voor dit boek, maar het stelde me toch licht teleur.
Ik weet niet waarom, misschien lag het aan Maurice zelf en de vele vreemde kronkels in zijn hoofd, of de soms (sorry) wat te geforceerde situaties in het boek. In het eerste boek had ik hier soms ook wat moeite mee, maar minder dan hier. Toch blijf ik fan, want de schrijfstijl sprak me echt wel aan en de auteur heeft zeker en vast talent.

[Annabee · Rating 4 out of 5]

KOLDERIEK

Maurice is de opvolger van Justine. De boeken zijn probleemloos los te lezen, want ze volgen niet op elkaar, maar hebben wel raakvlakken.
Het kolderieke gehalte en het aantal toevalligheden in Maurice is aan de hoge kant. Het verhaal is beslist origineel, maar niet heel verrassend, want voorganger Justine is geschreven in dezelfde stijl, vol humor. Je kunt erop wachten dat Maurice' ideeën soms anders uitpakken dan hij voor ogen had. Hier en daar doen zich ongeloofwaardige situaties voor, maar ach, dat past in een boek als dit. Leuk is, dat oude bekenden, zoals politieman Verbeke, hun opwachting maken in Maurice.
Hopelijk zet Anne-Laure van Neer deze plezierige reeks voort.

[spanning 3, plot 3, leesplezier 5, schrijfstijl 4, originaliteit 4, psychologie 3]

[Martine · Rating 4 out of 5]

Ik ben zot van de zwarte humor van dit boek. Maurice, die zichzelf als de Verlosser ziet, lees de wereld verlossen (vermoorden) van de alfa-mannetjes heeft aan zijn moeder, op haar sterfbed beloofd, van er mee op te houden, hij mag nog een keer Verlosser zijn, dat wordt zijn tweede vrouw, of een Alfa? Of...
Een prettig gestoord verhaal.

[Elli Ogiers · Rating 5 out of 5]

Schitterend! Ik hou zo van die stijl! Anne-Laure proficiat! En graag nog van dat :)
Deksel erover!

[Katrien · Rating 5 out of 5]

O Jesus. Pun intended.
Zalig bedacht, met leuke cameo's en scherpe zwarte humor. Doet een beetje denken aan Decter, maar dan op zijn Vlaams.

[Ilse · Rating 4 out of 5]

moest ik dit boek tegenkomen in de winkel, de kans is groot dat ik het niet kocht.
gelukkig is er een collega die vond dat ik de boeken van anne-laure van Neer moest lezen.
Ik hou van haar schrijfstijl én van haar humor. Het boek heeft een aantal onverwachte wendingen, het is behoorlijk ver gezocht allemaal, niet zo geloofwaardig, maar in dit verhaal klopt het gewoon helemaal.
Net als haar vorig boek, vind ik dit boek geen thriller. Meer zelfs, mensen die houden van een goede thriller en met dat oogpunt dit boek lezen, gaan behoorlijk teleurgesteld zijn.
Dit boek valt moeilijk onder te brengen in een categorie, maar misschien komt zwarte humor nog het beste in de buurt.
Hopelijk komt er snel een volgend boek van deze schrijfster, en dan koop ik het zeer zeker wel :)

[Inge Quets · Rating 5 out of 5]

Heerlijk genieten!