Thousand Faces

by Philippe Thirault, Marc Males (Illustrator), Mario Jannì (Illustrator)

"Take nothing with you, but two mules, a rifle, and ten bullets." Those words echo in ex-surgeon Frank Quinn's head as he flees across mid-19th century America to escape the demon known as Thousand Faces, an evil entity that uses blood to enslave others and will stop at nothing to conquer the world. Philippe Thirault, writer of the acclaimed Miss: Better Living Through Crime and Balkans Arena, collaborates with artists Marc Males (Different Ugliness Different Madness) and Mario Janni to chronicle a sweeping historical epic where science and the supernatural blend in a fusion of horror and redemption.

Genres: Comics, Graphic Novels

272 pages, Paperback

Published November 8, 2017

Reviews

[Paul S. · Rating 3 out of 5]

Nonlinear American Frontier Supernatural Good vs Evil Horror that gradually reveals backstory from Great Britain and the East Coast.
I especially enjoyed the landscapes/setting in the Black Hills and Great Plains.
The story is alright. There's a lot of detail and motion but it drags a bit; the conflict and ending get a little wacky. For all the backstory and exposition handed to us, I don't think I know why/how the protagonist is able to do what they do... hmmmm...

[Chuck · Rating 2 out of 5]

Interesting idea. Could’ve been creepy, but the story was so cliche and the characters were just stereotypes.

[Amanda Majasaari · Rating 3 out of 5]

I really expected so much more when started reading this.

[Alex · Rating 1 out of 5]

Δεν μ'άρεσε όσο θα ήθελα. Θέλω να πω εξ αρχής η ιδέα "δαίμονας από τον ευρωπαϊκό μεσαίωνα + wild wild west" δεν με εξίταρε γιατί δεν μιλάμε για τα πνεύματα των Ινδιάνων μόνο, αλλά για ένα ευρωπαϊκό θα μπορούσες να πεις δαιμονικό ον. Δηλαδή οκ, ένας αποικιοκράτης ιμπεριαλιστής δαίμονας, πολύ φορτωμένο. Αλλά και πάλι δεν είναι αυτό που με ενόχλησε. Όπως έγραψαν και άλλα μέλη στο θέμα της Humanoids, η ιστορία μέχρι και περίπου το τέλος του τέταρτου τεύχους παλευόταν. Είχε καλό build up (αν εξαιρέσεις το origin story του Thousand Faces που ήταν ηλίθιο, και γενικά όλο το σκωτσέζικο arc), καλό character development και φαινόταν πως ο σεναριογράφος είχε μεγάλα σχέδια για την ιδέα του. Αυτά τα σχέδια φάνηκε να βούλιαξαν στο τελευταίο τεύχος όπου έσκασε η φούσκα και ξαφνικά νόμιζα ότι έβλεπα μάχες από το Dragonball. Ειλικρινά, υπάρχει σκηνή που βλέπεις μάχη μεταξύ του δαίμονα και ενός εκ των πρωταγωνιστών όπου ο ένας κάνει κάτι που θυμίζει πολύ έντονα kameha wave. Αλί και τρισαλί.

Το σχέδιο κινείται ανάποδα από το σενάριο. Τα πρώτα τέσσερα τεύχη έχουν ένα σχέδιο που αν μη τι άλλο φαίνεται να δυσκολεύεται πολύ να ακολουθήσει το σενάριο και το τελευταίο τεύχος που πάσχει στην ιστορία βελτιώνεται στο σκίτσο. Ειδικά τα πρόσωπα ήταν κάκιστα. Θα μπορούσα να σκεφτώ πολλούς άλλους σχεδιαστές που στην κυριολεξία θα το απογείωναν και τώρα δεν θα μιλούσαμε για κενά στην ιστορία. Θα μου πεις, γιατί κάθεσαι και γράφεις 10 αράδες για ένα κόμικ που απ'ότι φαίνεται δεν σε τράβηξε. Γιατί δεν ήταν τόσο κακό όσο ίσως δίνω την εντύπωση ότι ήταν, αλλά πραγματικά το τέλος με ξενέρωσε ανελέητα. Σαν συνολική δουλειά και γιατί την τιμή που το πήρα δεν θα πω πως πέταξα τα λεφτά μου και ίσως αρέσει περισσότερο σε κάποιους που γουστάρουν γουέστερν. Εμένα με κράταγε από την αρχή δύσκολα.