De achterblijvers (Kijken in de ziel)

by Coen Verbraak

Iedereen krijgt in zijn leven te maken met rouw. Maar wat is rouw precies? Hoe rauw kan rouw zijn? Hoe leef je verder na het verlies van een partner, een kind of een andere dierbare? Gaat rouw op een dag over, of kun je je leven lang in verdriet blijven hangen? En is de balans na zoiets uitsluitend negatief, of gloort er zelfs na het diepste donker toch weer licht aan het eind van de tunnel?
In het nieuwe televisietweeluik Kijken in de ziel - De achterblijvers praat Coen Verbraak met mensen die hebben ervaren hoe het is om iemand te verliezen. Kijken in de ziel - De achterblijvers wordt door de NRT uitgezonden in januari 2017. In het gelijknamige boek zijn de complete interviews uit deze serie opgenomen.

143 pages, Kindle Edition

Published February 16, 2017

About the author

Coen Verbraak groeide op in Castricum, Hilversum en Roden. Van 1986 tot 1993 studeerde hij Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Tijdens zijn studie begon hij met journalistieke werkzaamheden. In december 1986 maakte hij zijn eerste radioprogramma voor de VARA (over Godfried Bomans), het jaar daarna publiceerde hij zijn eerste stukken in Vrij Nederland. In 1993 studeerde hij af in het tijdvak Eigentijdse Geschiedenis (overigens op een radiodocumentaire over Joop den Uyl, die door de NOS werd uitgezonden.)

Reviews

[Ann · Rating 3 out of 5]

Rouw is voor iedereen anders, maar rouw is rauw.
“Bel me als ik iets voor je kan doen. Nu weet ik: nee man, je moet haar zelf bellen.”

[Rieneke Kok · Rating 5 out of 5]

Om te lezen over hoe anderen rouwen.

[Suzanne · Rating 3 out of 5]

Mooie interviews, diepe gedachten. Hier en daar behoorlijk herkenbaar.

[Matthieu Wegh · Rating 4 out of 5]

? Dit boek kwam vorige week op mijn pad omdat ik een heel ander boek met dezelfde titel voor mijn leeskring moest lezen. Ik herinnerde me dat ik enkele tv-uitzendingen had gezien en dat ik veel waardering had voor de manier waarop Coen Verbraak de mensen interviewde.
🤔Het eerste verhaal gaat over een moeder die 2 dochters verliest die beiden minder dan een half jaar leven. Vooral bijzonder vond ik haar uitspraak over een reactie van haar omgeving waar ze wel wat mee kon: "Gisteren zou Ivy jarig geweest zijn. Het is misschien een rare vraag, maar zou je daar heel even met mij over willen praten?" Het benoemen van de naam en de vrijheid geven bij die vraag... ook de andere interviews zijn mooi en leerzaam voor iedereen want met rouwverwerking van mensen dichtbij je krijgt iedereen vroeg of laat te maken natuurlijk. Ook de andere interviews zijn mooi om te lezen en geven je soms aardige tips waar je wat mee kunt als je wilt. Een mooi voorbeeld vond ik dat een moeder na het overlijden van haar man voor de kinderen boxershorts had laten maken van de stof van zijn favoriete overhemden.

MW 28/7/21