What do you think?
Rate this book
In het museum
David Schijndels, een jongen van zes jaar, is geobsedeerd door dinosauriërs. Samen met zijn flamboyante vader bezoekt hij het natuurwetenschappelijk museum van Brussel. Fascinerende reisjes die geheim moeten blijven voor zijn labiele moeder. Op een dag laat Davids vader hem achter bij de aantrekkelijke Sarah. En terwijl zijn vader een dubbelleven leidt, zwerft David door het museum, in een wonderlijke wereld waarin hij almaar meer verdwijnt, op een wijze die hij zelf nooit had durven hopen.
In het museum is het verhaal van de liefde tussen vader en zoon, van de fantasie van een jongen en het verraad van volwassenen, van het verborgen
leven in dode fossielen.
In het museum is het verhaal van de liefde tussen vader en zoon, van de fantasie van een jongen en het verraad van volwassenen, van het verborgen
leven in dode fossielen.
160 pages, Paperback
First published February 1, 2017
33 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
October 4, 2022
Een boek waarvan ik niet goed wist wat ik ervan moest verwachten en mij zeker heeft verrast. De schrijver vertelt niet alles waardoor je al snel zelf gaat invullen. Het thema van het natuurhistorisch museum is interessant gekozen en als het echt bestaat zou ik er graag heen willen, het heeft mijn interesse gewekt. Het is bijzonder om door de ogen van David naar de gebeurtenissen en het museum te kijken, dit slimme kind merkt en ziet alles. Het einde verraste me zeer, een mystieke wending zag ik niet aankomen bij zo’n realistisch verhaal. Wellicht staat het ergens symbool voor, ik hoop in ieder geval dat David op die plek gelukkig is
September 25, 2017
Een heel mooi verhaal waarbij je eigenlijk pas achteraf beseft wat je in handen hebt/had.
David is een kleine jongen en dol op dino's. Zijn ouders zijn gelukkig samen, hebben een bloeiende zaak in overhemden en hij mag met zijn papa naar Amsterdam... dat wordt hem toch verteld.
Je leest vanuit het perspectief van het kind, het kind dat trouw is aan beide ouders en zoekt hoe om te gaan met de leugens en het verdriet en de vreemde gebeurtenissen waarin zijn vader hem meesleurt. Tegelijk beschermt hij zijn moeder die emotioneel soms over de schreef gaat.
En daar eindigt het niet bij.
Mooi!
https://mijnboekenkast.blogspot.be/20...
David is een kleine jongen en dol op dino's. Zijn ouders zijn gelukkig samen, hebben een bloeiende zaak in overhemden en hij mag met zijn papa naar Amsterdam... dat wordt hem toch verteld.
Je leest vanuit het perspectief van het kind, het kind dat trouw is aan beide ouders en zoekt hoe om te gaan met de leugens en het verdriet en de vreemde gebeurtenissen waarin zijn vader hem meesleurt. Tegelijk beschermt hij zijn moeder die emotioneel soms over de schreef gaat.
En daar eindigt het niet bij.
Mooi!
https://mijnboekenkast.blogspot.be/20...
May 17, 2022
'Nooit had David Schijndels durven hopen dat hij in een dinosaurus zou veranderen.'
Dit boek stond op mijn e-reader en ik was er spontaan begonnen, om meteen meegesleept te worden. Joost van Driel heeft zich goed ingeleefd in een jongen die opkijkt tegen zijn vader en in de loop van de jaren ontdekt dat papa niet altijd de volledige waarheid vertelt.
Dit boek stond op mijn e-reader en ik was er spontaan begonnen, om meteen meegesleept te worden. Joost van Driel heeft zich goed ingeleefd in een jongen die opkijkt tegen zijn vader en in de loop van de jaren ontdekt dat papa niet altijd de volledige waarheid vertelt.
June 28, 2017
Vertederend onbegrip in het museum
[Deze recensie verscheen eerder op Hebban]
Joost van Driel (1976) kennen we vooral van zijn werken over de middeleeuwen. De letterkundige schreef Prikkeling der zinnen en Meesters van het woord. Ook verschenen er verschillende artikelen over literatuurgeschiedenis van zijn hand in De Groene Amsterdammer. Dat Van Driel ook fictie kan schrijven bewijst hij met In het museum.
David Schijndels bezoekt met zijn vader het natuurwetenschappelijk museum in Brussel, waar hij langzaam geobsedeerd raakt door dinosauriërs. Zijn moeder mag niets van hun bezoekjes weten. Steeds vaker laat zijn vader hem bij aankomst in het museum achter bij Sarah, die dan op hem past maar niets begrijpt van de wonderen die het museum te bieden heeft. Op een dag komt zijn vader niet meer terug en moet zijn moeder David op komen halen op het politiebureau. Wanneer David een jaar later door het museum dwaalt verdwijnt hij opnieuw in een wonderlijke wereld en besluit er niet meer uit te komen.
Alles aan In het museum straalt liefde uit. Liefde voor het boek, de kunst van verhalen vertellen en vormgeving. Alles klopt en dat maakt het boek fijn om te lezen. Natuurlijk stelt een verzorgd boek zonder inhoud weinig voor, maar gelukkig straalt ook het schrijven van Van Driel liefde uit. Allereerst de onvoorwaardelijke liefde van een zoon voor zijn vader, zelfs wanneer deze hem keer op keer in verlegenheid brengt. “De zoon van een zonderling, dat was hij, en alle verzinsels en praatjes stuitten hem tegen de borst en gaven hem een kwetsbaar gevoel, elke keer als papa zo nodig in de belangstelling wilde staan.” Zelfs ook wanneer deze hem verraadt door hem in de steek te laten.
Dat in de steek laten komt vaker terug. David voelt zich keer op keer in de steek gelaten, door zijn vader, door zijn moeder, door Sarah. Niemand lijkt hem echt te begrijpen en Van Driel weet dit goed te vangen in zijn verhaal. Keer op keer probeert David mensen mee te nemen in zijn enthousiasme over de wonderbaarlijke dingen en dieren in het museum, maar niemand luistert. Wanneer David letterlijk opgaat in het museum lopen de mensen die het meest van hem zouden moeten houden hem straal voorbij. Hij wordt letterlijk niet gezien.
In het museum lijkt op het eerste gezicht een kinderlijk verhaal, omdat de jonge David het hoofdpersonage is en het verhaal maar kort is. Toch speelt er voor de oplettende lezer meer. Tussen de zinnen door worden zoveel lagen aangeraakt dat je het boek keer op keer een nieuwe betekenis kan krijgen voor degene die het leest. Het verhaal van David is vertederend en destructief tegelijk.
De liefde voor de literatuur is tot slot ook te zien in de manier waarop Van Driel schrijft. Zijn schrijfstijl is vlot, waardoor je over de details nog bijna heen zou lezen, maar ze zijn er wel degelijk. Evenals de sprekende vergelijkingen die dit boekje tot een genot maken. “De woeste dinosaurus keek uit zijn ogen als een onwillig paard dat gezadeld wordt.”
[Deze recensie verscheen eerder op Hebban]
Joost van Driel (1976) kennen we vooral van zijn werken over de middeleeuwen. De letterkundige schreef Prikkeling der zinnen en Meesters van het woord. Ook verschenen er verschillende artikelen over literatuurgeschiedenis van zijn hand in De Groene Amsterdammer. Dat Van Driel ook fictie kan schrijven bewijst hij met In het museum.
David Schijndels bezoekt met zijn vader het natuurwetenschappelijk museum in Brussel, waar hij langzaam geobsedeerd raakt door dinosauriërs. Zijn moeder mag niets van hun bezoekjes weten. Steeds vaker laat zijn vader hem bij aankomst in het museum achter bij Sarah, die dan op hem past maar niets begrijpt van de wonderen die het museum te bieden heeft. Op een dag komt zijn vader niet meer terug en moet zijn moeder David op komen halen op het politiebureau. Wanneer David een jaar later door het museum dwaalt verdwijnt hij opnieuw in een wonderlijke wereld en besluit er niet meer uit te komen.
Alles aan In het museum straalt liefde uit. Liefde voor het boek, de kunst van verhalen vertellen en vormgeving. Alles klopt en dat maakt het boek fijn om te lezen. Natuurlijk stelt een verzorgd boek zonder inhoud weinig voor, maar gelukkig straalt ook het schrijven van Van Driel liefde uit. Allereerst de onvoorwaardelijke liefde van een zoon voor zijn vader, zelfs wanneer deze hem keer op keer in verlegenheid brengt. “De zoon van een zonderling, dat was hij, en alle verzinsels en praatjes stuitten hem tegen de borst en gaven hem een kwetsbaar gevoel, elke keer als papa zo nodig in de belangstelling wilde staan.” Zelfs ook wanneer deze hem verraadt door hem in de steek te laten.
Dat in de steek laten komt vaker terug. David voelt zich keer op keer in de steek gelaten, door zijn vader, door zijn moeder, door Sarah. Niemand lijkt hem echt te begrijpen en Van Driel weet dit goed te vangen in zijn verhaal. Keer op keer probeert David mensen mee te nemen in zijn enthousiasme over de wonderbaarlijke dingen en dieren in het museum, maar niemand luistert. Wanneer David letterlijk opgaat in het museum lopen de mensen die het meest van hem zouden moeten houden hem straal voorbij. Hij wordt letterlijk niet gezien.
In het museum lijkt op het eerste gezicht een kinderlijk verhaal, omdat de jonge David het hoofdpersonage is en het verhaal maar kort is. Toch speelt er voor de oplettende lezer meer. Tussen de zinnen door worden zoveel lagen aangeraakt dat je het boek keer op keer een nieuwe betekenis kan krijgen voor degene die het leest. Het verhaal van David is vertederend en destructief tegelijk.
De liefde voor de literatuur is tot slot ook te zien in de manier waarop Van Driel schrijft. Zijn schrijfstijl is vlot, waardoor je over de details nog bijna heen zou lezen, maar ze zijn er wel degelijk. Evenals de sprekende vergelijkingen die dit boekje tot een genot maken. “De woeste dinosaurus keek uit zijn ogen als een onwillig paard dat gezadeld wordt.”
April 28, 2017
David is een jongen van zes en de zoon van Nico Schijndels, een fantasierijke en flamboyante kledinghandelaar. De relatie met zijn vader is hecht: regelmatig trekken ze er samen op uit en laten ze de moeder toch wel dikwijls alleen thuis. Zo neemt zijn vader hem regelmatig zogezegd mee naar Amsterdam, maar bezoeken ze eigenlijk Brussel waar ze altijd naar het natuurhistorisch museum gaan. David wordt er gebeten door de dinosauriërs en vindt er ook andere opgezette dieren, neanderthalers, enz.
Hij gaat volledig op in het museum waar zijn vader hem afzet die nadien zelf ondertussen de stad in duikt en zich daar met toch wel enkele louche zaakjes bezig houdt. David ontmoet Sarah, een jonge vrouw die op hem moet oppassen. Soms leert hij ook enkele 'vrienden" van zijn vader kennen. Hij wordt meegesleurd met die vader die van hem gebruik maakt en zich ook niet altijd zoveel aantrekt van zijn zoon.
David wil echter de liefde van zijn vader niet kwijt en wil alles zo goed mogelijk doen voor hem. De relatie tussen hen is fragiel en dubbelzinnig wat zeer goed uit de doeken wordt gedaan, en wat je in de details kan terugvinden.
David verdwaalt en verdwijnt als het ware in het museum. Hij wil de liefde die hij mist van zijn beide ouders door deze wondere wereld vervangen. Zijn volwassen worden wordt op wel een heel bijzondere manier in beelden omgezet. De sfeer en de schrijfstijl van het boek zijn ontroerend en enigszins donker hoewel we het verhaal uit de ogen van een kind bekijken. Joost van Driel, neerlandicus en 'medievalist', heeft hiermee een knappe eerste debuutroman geschreven, terwijl hij zich hiervoor tot het wetenschappelijke werk beperkte. Nu nog benieuwd wat de Hebban leesclub zal opwerpen over dit boek!
Hij gaat volledig op in het museum waar zijn vader hem afzet die nadien zelf ondertussen de stad in duikt en zich daar met toch wel enkele louche zaakjes bezig houdt. David ontmoet Sarah, een jonge vrouw die op hem moet oppassen. Soms leert hij ook enkele 'vrienden" van zijn vader kennen. Hij wordt meegesleurd met die vader die van hem gebruik maakt en zich ook niet altijd zoveel aantrekt van zijn zoon.
David wil echter de liefde van zijn vader niet kwijt en wil alles zo goed mogelijk doen voor hem. De relatie tussen hen is fragiel en dubbelzinnig wat zeer goed uit de doeken wordt gedaan, en wat je in de details kan terugvinden.
David verdwaalt en verdwijnt als het ware in het museum. Hij wil de liefde die hij mist van zijn beide ouders door deze wondere wereld vervangen. Zijn volwassen worden wordt op wel een heel bijzondere manier in beelden omgezet. De sfeer en de schrijfstijl van het boek zijn ontroerend en enigszins donker hoewel we het verhaal uit de ogen van een kind bekijken. Joost van Driel, neerlandicus en 'medievalist', heeft hiermee een knappe eerste debuutroman geschreven, terwijl hij zich hiervoor tot het wetenschappelijke werk beperkte. Nu nog benieuwd wat de Hebban leesclub zal opwerpen over dit boek!
July 11, 2017
Zowaar een beetje magie in Nederlandstalige fictie
October 1, 2017
Nu wil echt nog eens naar het museum in Brussel!
July 5, 2017
Uitermate blij dat dit boek me gevonden heeft.
In het boek maken we kennis met David Schijndels, zoon van verkoper Nico Schijndels en hun op het eerste zicht uitzonderlijke, intense vader-zoonrelatie. Echter wordt die illusie pagina na pagina doorprikt. Initieel trekt kledinghandelaar Nico Schijndels er graag met zijn zoon op uit. Ze bezoeken dan het Natuurhistorisch museum. David geniet van de uitstappen die plots verstoord worden wanneer de glad pratende Nico zijn zoon steeds vaker achter laat bij Sarah, een bevallige babysit. Toch blijft het museum gedurende het hele verhaal een zekere magie uitstralen. Het is een veilige plek van David, ondanks de stoten die hij er mee maakt.
Echter zit de grootste kracht van het boek hem er in dat niet zozeer de personages een evolutie (positief of negatief, houden we dat in het midden) doormaken, maar het vooral de blik van de jongen is die gaandeweg het verhaal verandert. Nico is niet plots de afwezige vader geworden, wellicht was hij dat de hele tijd maar werd hij door zijn zoon zeker in het begin van het verhaal op een schavotje geplaatst en is het die illusie die de lezer samen met David gaandeweg doorprikt. En dat maakt Joost Van Driel heel impliciet maar ontzettend mooi duidelijk.
Uiteindelijk valt het gezin uiteen en blijft van het karakter van beide ouders bijzonder weinig over. David blijft onbegrepen en alleen achter.
Het verhaal is met veel buikgevoel en empathie geschreven maar zit goed in elkaar. De auteur heeft een vlotte pen en schrijft stilistisch mooi. Bijzonder debuut, alleszins. En een warme aanrader natuurlijk.
In het boek maken we kennis met David Schijndels, zoon van verkoper Nico Schijndels en hun op het eerste zicht uitzonderlijke, intense vader-zoonrelatie. Echter wordt die illusie pagina na pagina doorprikt. Initieel trekt kledinghandelaar Nico Schijndels er graag met zijn zoon op uit. Ze bezoeken dan het Natuurhistorisch museum. David geniet van de uitstappen die plots verstoord worden wanneer de glad pratende Nico zijn zoon steeds vaker achter laat bij Sarah, een bevallige babysit. Toch blijft het museum gedurende het hele verhaal een zekere magie uitstralen. Het is een veilige plek van David, ondanks de stoten die hij er mee maakt.
Echter zit de grootste kracht van het boek hem er in dat niet zozeer de personages een evolutie (positief of negatief, houden we dat in het midden) doormaken, maar het vooral de blik van de jongen is die gaandeweg het verhaal verandert. Nico is niet plots de afwezige vader geworden, wellicht was hij dat de hele tijd maar werd hij door zijn zoon zeker in het begin van het verhaal op een schavotje geplaatst en is het die illusie die de lezer samen met David gaandeweg doorprikt. En dat maakt Joost Van Driel heel impliciet maar ontzettend mooi duidelijk.
Uiteindelijk valt het gezin uiteen en blijft van het karakter van beide ouders bijzonder weinig over. David blijft onbegrepen en alleen achter.
Het verhaal is met veel buikgevoel en empathie geschreven maar zit goed in elkaar. De auteur heeft een vlotte pen en schrijft stilistisch mooi. Bijzonder debuut, alleszins. En een warme aanrader natuurlijk.
March 31, 2018
Het boek zelf voegt weinig toe aan de tekst op de achterflap, behalve het magisch-realistische einde dat helemaal niet past bij de rest van het boek. Geen geloofwaardig perspectief van een 6-10 jarige. Ook te veel niet uitgewerkte elementen: wie zijn de vrienden van papa in Brussel? Vanwaar komt het labiele karakter van de moeder? Hoe komt het dat de moeder nooit doorheeft dat haar man en zoon naar Brussel trekken? Waarom neemt de papa de zoon altijd mee naar Brussel, zelfs als die soms op school moet zitten? Enz... Flauw.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 28, 2021
Na het lezen 'Een bordeel aan het einde van de straat' ben ik op zoek gegaan naar meer werk van deze schrijver.
'In Het Museum' is een teder en fijnzinnig verhaal over de onvoorwaardelijke liefde van een zoon voor zijn vader, een vader die alle zin voor realisme verloren lijkt te hebben.
'Hun wereld was verdwenen, de villa, papa, de spulletjes, de zooi, hun leven, maar het museum was nog van hem en hij was nog van het museum.'
'In Het Museum' is een teder en fijnzinnig verhaal over de onvoorwaardelijke liefde van een zoon voor zijn vader, een vader die alle zin voor realisme verloren lijkt te hebben.
'Hun wereld was verdwenen, de villa, papa, de spulletjes, de zooi, hun leven, maar het museum was nog van hem en hij was nog van het museum.'
September 28, 2017
Nou dit was echt niet een boek voor mij.
October 5, 2019
Mooi Klein verhaal, 3,5 star
September 15, 2020
Op zich een lekkere schrijfstijl, maar het boek is zo vaag en pakte me daardoor totaal niet.
December 23, 2021
3.5 sterren ⭐ erg leuk maar het einde is wat abrupt
February 2, 2025
Vreemd boek
Displaying 1 - 15 of 15 reviews