What do you think?
Rate this book
Bianca van Dijk #1
De blindganger
Op een dag verdwijnt Lodewijk de Graaf, CEO van De Graaf & De Jong Advocaten, spoorloos. Omdat er zeer sterke aanwijzingen zijn voor een misdaad, belandt de aak op het bureau van rechercheur Bianca Uithuizen van politie Oost-Nederland.
Een slepend zakelijk conflict en de riante erfenis passeren als mogelijke motieven de revue, maar verdwijnen bij gebrek aan concrete aanwijzingen al snel in de prullenmand. Ondanks intensief onderzoek blijft de vermissing een raadsel. Bianca ziet zich genoodzaakt het dossier bij gebrek aan aanknopingspunten te sluiten.
Net als ze de zaak begint te vergeten, wordt in een bos op de Veluwe vastgoedhandelaar Onno van Schijndel gevonden. Hij is levend gespietst aan een paal waarop hij tergend langzaam een onmenselijke dood is gestorven. Bianca en haar collega Joris van der Zand doen er alles aan om het raadsel tot op de bodem uit te zoeken, maar ook deze zaak lijkt onoplosbaar totdat tijdens de sloop van een oude boerderij onder vloer in een soort grafkelder het bijna vergane lijk van Lodewijk de Graaf wordt aangetroffen. Hij blijk enkele maanden daarvoor levend te zijn begraven.
[Flaptekst ingekort, omdat deze veel te veel van het verhaal uit de doeken doet.]
Een slepend zakelijk conflict en de riante erfenis passeren als mogelijke motieven de revue, maar verdwijnen bij gebrek aan concrete aanwijzingen al snel in de prullenmand. Ondanks intensief onderzoek blijft de vermissing een raadsel. Bianca ziet zich genoodzaakt het dossier bij gebrek aan aanknopingspunten te sluiten.
Net als ze de zaak begint te vergeten, wordt in een bos op de Veluwe vastgoedhandelaar Onno van Schijndel gevonden. Hij is levend gespietst aan een paal waarop hij tergend langzaam een onmenselijke dood is gestorven. Bianca en haar collega Joris van der Zand doen er alles aan om het raadsel tot op de bodem uit te zoeken, maar ook deze zaak lijkt onoplosbaar totdat tijdens de sloop van een oude boerderij onder vloer in een soort grafkelder het bijna vergane lijk van Lodewijk de Graaf wordt aangetroffen. Hij blijk enkele maanden daarvoor levend te zijn begraven.
[Flaptekst ingekort, omdat deze veel te veel van het verhaal uit de doeken doet.]
- GenresThriller
272 pages, Paperback
First published February 23, 2017
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
March 6, 2017
Jo Nesbo meets Stieg Larsson, alleen dan uit eigen land. Oftewel: een bijzonder rap leesbare thriller waarin een agente een aantal gruwelijke moorden oplost. Wat heel goed werkt, zijn (reken het me niet aan, lieve wereld) de gruwelen van de moorden. Zowel de uitvoering als de omschrijving is uitstekend.
Ook de sprongen door de tijd, hoewel soms wat willekeurig, zijn fijn om de verwachtingen te doorbreken en duidelijk te krijgen waarom de moordenaar is geworden wie hij is, iets dat in alle mogelijke geuren en kleuren gebeurt - en met succes. Ook als lezer denk je: sterft even lekker allemaal.
Pluspunt drie is de vaart van het boek. Geen seconde langer dan nodig wordt er gewacht. Categorie van dik hout zaagt men planken.
Want die vaart is soms zo hoog, dat het verhaal je niet echt bij de keel grijpt. Op de momenten van grootste en meeslepende gruwelen (of bij de ontknoping) gaat alles zo snel, dat ingrijpende feiten niet met weerhaken je ziel in geslagen worden (iets waar vooral Jo Nesbo wél heel goed in is). Ook ontbreken de - vaak te - gedetailleerde en complexe intriges zoals van Larsson. Het gevolg is dat de ingrediënten er zijn, maar dat de maaltijd het benodigde zout en peper ontbeert om echt noemenswaardige indruk achter te laten zijn.
Wat ook meewerkt aan dat gebrek aan mentaal schuurpapier, zijn de dialogen. Wie er ook praat: het lijken soms robots die zinnen uitwisselen. Vertel eens wat er écht omgaat in die arme mensen, denk je dan, en diep het verder uit dan de zwart-witemoties van 'woede', 'blijdschap' en 'opwinding'. Breng die mensen tot leven! Afijn, da's niets nieuws onder de zon, want als thrillerschrijvers ergens door het ijs zakken, dan is het wel met personages tot leven brengen. Maar goed.
Oftewel: een prima tussendoortje voor de thrillerfan die nieuwe namen een kans wil geven (en ook eens wil gruwelen in de eigen achtertuin, in plaats van in de zoveelste deprimerende vinexlocatie in Zweden of Noorwegen). Mocht je thrillers enkel bij hoge uitzondering en kwaliteit lezen, dan kun je beter doorreizen richting de schatkamers van Scandinavië.
Ook de sprongen door de tijd, hoewel soms wat willekeurig, zijn fijn om de verwachtingen te doorbreken en duidelijk te krijgen waarom de moordenaar is geworden wie hij is, iets dat in alle mogelijke geuren en kleuren gebeurt - en met succes. Ook als lezer denk je: sterft even lekker allemaal.
Pluspunt drie is de vaart van het boek. Geen seconde langer dan nodig wordt er gewacht. Categorie van dik hout zaagt men planken.
Want die vaart is soms zo hoog, dat het verhaal je niet echt bij de keel grijpt. Op de momenten van grootste en meeslepende gruwelen (of bij de ontknoping) gaat alles zo snel, dat ingrijpende feiten niet met weerhaken je ziel in geslagen worden (iets waar vooral Jo Nesbo wél heel goed in is). Ook ontbreken de - vaak te - gedetailleerde en complexe intriges zoals van Larsson. Het gevolg is dat de ingrediënten er zijn, maar dat de maaltijd het benodigde zout en peper ontbeert om echt noemenswaardige indruk achter te laten zijn.
Wat ook meewerkt aan dat gebrek aan mentaal schuurpapier, zijn de dialogen. Wie er ook praat: het lijken soms robots die zinnen uitwisselen. Vertel eens wat er écht omgaat in die arme mensen, denk je dan, en diep het verder uit dan de zwart-witemoties van 'woede', 'blijdschap' en 'opwinding'. Breng die mensen tot leven! Afijn, da's niets nieuws onder de zon, want als thrillerschrijvers ergens door het ijs zakken, dan is het wel met personages tot leven brengen. Maar goed.
Oftewel: een prima tussendoortje voor de thrillerfan die nieuwe namen een kans wil geven (en ook eens wil gruwelen in de eigen achtertuin, in plaats van in de zoveelste deprimerende vinexlocatie in Zweden of Noorwegen). Mocht je thrillers enkel bij hoge uitzondering en kwaliteit lezen, dan kun je beter doorreizen richting de schatkamers van Scandinavië.
August 27, 2017
Lodewijk de Graaf, CEO van De Graaf & De Jong advocaten, is op een dag spoorloos verdwenen. Er zijn sterke aanwijzingen dat het om een misdrijf gaat en de zaak komt terecht bij Bianca van Dijk een politiefunctionaris van het arrondissement Oost-Nederland.
Wegens gebrek aan concrete aanwijzingen wordt het dossier gesloten.
Bianca is de zaak bijna vergeten als op de Veluwe het lichaam van vastgoedhandelaar Onno van Schijndel wordt gevonden. Hij is op een paal gespietst.
Bianca en haar collega, Joris van der Zand, storten zich op het onderzoek, maar ook dan blijkt de zaak vast te lopen. Totdat er bij een sloop van een oude boerderij het lichaam van Lodewijk de Graaf in een grafkelder wordt gevonden.
Samen werken ze aan deze heropende zaak en even lijkt het erop dat ze weer vastlopen, maar dan wordt er een spoor gevonden dat leidt naar Walter, een in zijn jeugd ernstig gepeste man.
Op de achterflap wordt er veel weggeven van het verhaal waardoor het verrassingselement een beetje weg is, ondanks dat weet de auteur je wel mee te nemen in het verhaal.
Igor Znidarsic heeft het onderwerp “pesten op school” als item gebruikt en laat je zien wat voor gevolgen het heeft als je vroeger het mikpunt van pesterijen bent geweest. De psychische impact die het op latere leeftijd heeft en het functioneren in de maatschappij wordt in het boek goed belicht.
Als Walter onverwachts een van de jongens tegenkomt die hem zo gepest heeft knapt er iets bij hem, en niets lijkt meer in de weg te staan voor genoegdoening.
De auteur dit goed beschreven in de opbouw van dit boek. Het verhaal is vlot en beeldend geschreven waardoor de gruwelijke moorden scherp zijn afgetekend, wat de spanning van het verhaal opdreef wat wel weer afnam bij het benoemen van de psychische spanningen waarmee Walter kampt.
“De blindganger” is een thriller waarvan je in grote lijnen wel kunt inschatten hoe het verhaal afloopt maar toch weet de auteur je op een intrigerende te boeien.
Wegens gebrek aan concrete aanwijzingen wordt het dossier gesloten.
Bianca is de zaak bijna vergeten als op de Veluwe het lichaam van vastgoedhandelaar Onno van Schijndel wordt gevonden. Hij is op een paal gespietst.
Bianca en haar collega, Joris van der Zand, storten zich op het onderzoek, maar ook dan blijkt de zaak vast te lopen. Totdat er bij een sloop van een oude boerderij het lichaam van Lodewijk de Graaf in een grafkelder wordt gevonden.
Samen werken ze aan deze heropende zaak en even lijkt het erop dat ze weer vastlopen, maar dan wordt er een spoor gevonden dat leidt naar Walter, een in zijn jeugd ernstig gepeste man.
Op de achterflap wordt er veel weggeven van het verhaal waardoor het verrassingselement een beetje weg is, ondanks dat weet de auteur je wel mee te nemen in het verhaal.
Igor Znidarsic heeft het onderwerp “pesten op school” als item gebruikt en laat je zien wat voor gevolgen het heeft als je vroeger het mikpunt van pesterijen bent geweest. De psychische impact die het op latere leeftijd heeft en het functioneren in de maatschappij wordt in het boek goed belicht.
Als Walter onverwachts een van de jongens tegenkomt die hem zo gepest heeft knapt er iets bij hem, en niets lijkt meer in de weg te staan voor genoegdoening.
De auteur dit goed beschreven in de opbouw van dit boek. Het verhaal is vlot en beeldend geschreven waardoor de gruwelijke moorden scherp zijn afgetekend, wat de spanning van het verhaal opdreef wat wel weer afnam bij het benoemen van de psychische spanningen waarmee Walter kampt.
“De blindganger” is een thriller waarvan je in grote lijnen wel kunt inschatten hoe het verhaal afloopt maar toch weet de auteur je op een intrigerende te boeien.
March 22, 2017
FLAPTEKST IS SAMENVATTING
Igor Znidarsic heeft pech. De flaptekst van 'De blindganger' - die op het boek zelf is nog een alinea uitvoeriger dan die op boekensites en in webwinkels - doet vrijwel het complete verhaal uit de doeken, zij het samengevat. Alleen de allerlaatste zin ervan - "In een race tegen de klok ..." - laat iets te raden over. Dan begin je als auteur met een fikse achterstand: de lezer kent in grote lijnen het verhaal al. Om die plotachterstand te compenseren zal de auteur op de overige beoordelingsaspecten van goeden huize moeten komen. Ik heb mijn best gedaan het boek te lezen alsof ik nog van niets wist. Dat levert uiteindelijk een score op van drie sterren: goed boek, met plezier gelezen, maar het mag met name origineler.
Er is een advocaat vermist en er wordt een vastgoedhandelaar dood gevonden. Rechercheur Bianca van Dijk en haar collega Joris doen onderzoek. De standaardvraag is: kan er een verband zijn tussen beide zaken? Wordt de advocaat gevonden en ook de moordenaar van de vastgoedhandelaar? Drie keer raden ...
Tijdens het lezen bekroop mij het gevoel dat ik dit eerder gelezen had. En ja: Lotte & Søren Hammer zitten met hun debuut 'Misbruik' (2010) op dezelfde toer. Gelijksoortige thematiek, gruwelijke wraakacties, andere details. Wraak is sowieso een geliefd thema in thrillers.
Herkenbaar uit menig andere thriller zijn de relatieproblemen van een van de speurneuzen. En zo komen er meerdere clichés voorbij. Onverwachte wendingen doen zich niet voor. De climax is te gemakkelijk en onbevredigend.
Hier staat tegenover dat Znidarsics schrijfstijl heel aangenaam is. Er zit vaart in het verhaal, de karakters zijn voldoende uitgewerkt, de locatie - Oost-Nederland - is mooi gekozen. 'De blindganger' is de eerste thriller van deze auteur. Wat mij betreft volgen er meer! Bianca & Joris vormen een aardig duo, dat nog een hele hoop lastige zaken op kan lossen. En dan met een origineler verhaal op naar de vier sterren!
[spanning 3, plot 3, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 3, psychologie 3]
Igor Znidarsic heeft pech. De flaptekst van 'De blindganger' - die op het boek zelf is nog een alinea uitvoeriger dan die op boekensites en in webwinkels - doet vrijwel het complete verhaal uit de doeken, zij het samengevat. Alleen de allerlaatste zin ervan - "In een race tegen de klok ..." - laat iets te raden over. Dan begin je als auteur met een fikse achterstand: de lezer kent in grote lijnen het verhaal al. Om die plotachterstand te compenseren zal de auteur op de overige beoordelingsaspecten van goeden huize moeten komen. Ik heb mijn best gedaan het boek te lezen alsof ik nog van niets wist. Dat levert uiteindelijk een score op van drie sterren: goed boek, met plezier gelezen, maar het mag met name origineler.
Er is een advocaat vermist en er wordt een vastgoedhandelaar dood gevonden. Rechercheur Bianca van Dijk en haar collega Joris doen onderzoek. De standaardvraag is: kan er een verband zijn tussen beide zaken? Wordt de advocaat gevonden en ook de moordenaar van de vastgoedhandelaar? Drie keer raden ...
Tijdens het lezen bekroop mij het gevoel dat ik dit eerder gelezen had. En ja: Lotte & Søren Hammer zitten met hun debuut 'Misbruik' (2010) op dezelfde toer. Gelijksoortige thematiek, gruwelijke wraakacties, andere details. Wraak is sowieso een geliefd thema in thrillers.
Herkenbaar uit menig andere thriller zijn de relatieproblemen van een van de speurneuzen. En zo komen er meerdere clichés voorbij. Onverwachte wendingen doen zich niet voor. De climax is te gemakkelijk en onbevredigend.
Hier staat tegenover dat Znidarsics schrijfstijl heel aangenaam is. Er zit vaart in het verhaal, de karakters zijn voldoende uitgewerkt, de locatie - Oost-Nederland - is mooi gekozen. 'De blindganger' is de eerste thriller van deze auteur. Wat mij betreft volgen er meer! Bianca & Joris vormen een aardig duo, dat nog een hele hoop lastige zaken op kan lossen. En dan met een origineler verhaal op naar de vier sterren!
[spanning 3, plot 3, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 3, psychologie 3]
July 5, 2017
Een debuut en toch weer niet. De auteur schreef immers al twee autobiografische werken, maar het werd zijn eerste thriller. Hij heeft een achtergrond als journalist en dat merk je. Het boek is vlot geschreven, de taal is beeldend en er is werk gemaakt van research om de lezer iets anders dan anders voor te schotelen.
Natuurlijk is het onderwerp waardoor de dader tot actie overgaat al vaker gebruikt, maar blijkbaar nog niet vaak genoeg want het blijft nog dagelijks gebeuren. We staan er niet bij stil hoeveel schade er kan aangericht worden en er kan niet streng genoeg tegen opgetreden worden. Vaak is de dader een gewetenloos persoon die misschien zelfs moordt voor zijn plezier. Hier gebruikt hij ook gruwelijke methodes maar ergens kan je begrip opbrengen voor zijn situatie. Ik had graag gezien dat de auteur zijn emoties nog wat meer in de verf zette.
Jammer is wel de te uitgebreide tekst op de achterflap. Een gedeelte van de spanning gaat verloren en meedenken hoeft niet echt meer. Er sluipt ook een tikkeltje ongeloofwaardigheid in, maar dat neemt niet weg dat ik het een goed boek vond
Ik zou zeggen graag nog meer van dat en even samenzitten met de uitgever voor het boek op de markt komt. Je gaat je lezers op die manier nog meer leesplezier schenken.
Natuurlijk is het onderwerp waardoor de dader tot actie overgaat al vaker gebruikt, maar blijkbaar nog niet vaak genoeg want het blijft nog dagelijks gebeuren. We staan er niet bij stil hoeveel schade er kan aangericht worden en er kan niet streng genoeg tegen opgetreden worden. Vaak is de dader een gewetenloos persoon die misschien zelfs moordt voor zijn plezier. Hier gebruikt hij ook gruwelijke methodes maar ergens kan je begrip opbrengen voor zijn situatie. Ik had graag gezien dat de auteur zijn emoties nog wat meer in de verf zette.
Jammer is wel de te uitgebreide tekst op de achterflap. Een gedeelte van de spanning gaat verloren en meedenken hoeft niet echt meer. Er sluipt ook een tikkeltje ongeloofwaardigheid in, maar dat neemt niet weg dat ik het een goed boek vond
Ik zou zeggen graag nog meer van dat en even samenzitten met de uitgever voor het boek op de markt komt. Je gaat je lezers op die manier nog meer leesplezier schenken.
June 14, 2020
Tussendoor las ik een triller van eigen bodem waarin zowaar een rechercheur met de naam Bianca de hoofdrol heeft. Daar houdt ook alle vergelijking op. Het verhaal pakt wel maar is wat rommelig in de volgorde van vertellen wat de algehele lijn niet ten goede komt. Gruwelijke details en een onverkwikkelijke privé kwestie geven het verhaal nog wat extra inhoud. Dus... idee goed, uitwerking wat minder.
May 17, 2017
Had er meer van verwacht. Op de een of andere manier pakte het verhaal me niet. Wel een goed opgebouwd verhaal. Daarom 3 sterren.
March 8, 2017
Scandic Thriller .... but not... It is a Dutch thriller. Very much in the style of a Scandic one.
I am very surprised, as much when i read the Dutc city names in the book. Suddenly I understood that the book is situated in the Netherlands.
Compliments to the author.
I am very surprised, as much when i read the Dutc city names in the book. Suddenly I understood that the book is situated in the Netherlands.
Compliments to the author.
April 19, 2017
Bianca Uithuizen wordt belast met een verdwijningsonderzoek van advocaat De Graaf. Hij lijkt van de aardbodem verdwenen. Wanneer de pers er bovenop duikt komt er allerlei interessante informatie naar boven waar Bianca in het onderzoek wat mee kan. Samen met collega Joris gaat ze aan de slag. Vooralsnog maken ze niet echt vorderingen terwijl ze toch echt diep gaan. De regio wordt volledig uitgekamd maar dat kan niet voorkomen dat het onderzoek vastloopt. Wanneer er dan, min of meer stomtoevallig, een andere zaak op hun pad komt, richten ze zich daar op. De aanwijzingen zijn nogal luguber en brengen bepaalde vermoedens naar boven. Diep daar in het bos aanschouwen ze een afschuwelijk tafereel dat alleen door een waanzinnige kan zijn geproduceerd. Het is duidelijk dat hier meer aan de hand is maar Joris en Bianca kunnen niet meteen de vinger erop leggen. Wat zien ze over het hoofd en wat kan de verdwijning van De Graaf te maken hebben met hun vondst in het bos?
Iedereen heeft zijn grenzen als het op incasseren aankomt. De een kan beter met triggers omgaan dan de ander. Trauma’s worden wel of niet verwerkt, krijgen wel of geen plek in iemands leven. Maar wat als je een opgelopen trauma maar niet kunt loslaten, je blijft hangen in gevoelens van wrok en passionele haat? Dat je nooit de kans hebt gehad om een leven op te bouwen zoals jij voor ogen had omdat een ander daar de hand in had? Geef je er dan aan toe of blijf je je verzetten tegen die allesoverheersende drang om wraak te nemen? Waar zit jouw knop die al zo lang geleden werd ingedrukt?
Wanneer ga jij volledig op blind? Die vraag is de rode draad door het verhaal van ‘De blindganger’ en het is duidelijk dat het uiterste wordt gevraagd van het onderzoeksteam. Snel denken, anticiperen en niets uitsluiten zorgen wellicht voor meer aanwijzingen die verklaren wat er aan de hand is. Door de passages vanuit een ander perspectief wordt de spanning aardig opgebouwd en wordt nog meer suspense toegevoegd aan de uiterst zorgvuldig opgebouwde verhaallijn. En die is al behoorlijk heftig. De auteur gaat zeer gedetailleerde beschrijvingen niet uit de weg en met momenten is een sterke maag eigenlijk wel een must. De schrijfstijl is duidelijk, vlot en laat niets aan de fantasie over. De verborgen boodschap die ‘De blindganger’ motiveert is niet te ontkennen. Daar verder iets over loslaten zou teveel cruciale informatie weggeven m.b.t. de drijfveer van een der personages. Het boek kent echter een groot nadeel, en dat heeft niets met de inhoud te maken maar met de opmaak van het boek. Tijdens het lezen is er geen zichtbaar en te onderscheiden verschil tussen de perspectieven. Er is geen gebruik gemaakt van cursieve tekst, een ander lettertype of hoofdstukaanduidingen. Soms zorgde dat behoorlijk voor verwarring want niet meteen was duidelijk dat je überhaupt een sprong had gemaakt van bijvoorbeeld Bianca naar Walter. Ook geeft de flaptekst veel te veel weg waardoor het verhaal niet echt verrast. De plot compenseert dat enigszins.
‘De blindganger’ kent gruwelijke en beklemmende momenten die tot in detail worden omschreven. De angst die in scènes wordt beschreven is tastbaar, levensecht en bedreigend. Hier heeft de auteur echt werk van gemaakt, de term doodsangst is in dit geheel volledig van toepassing. De vage zakenwereld met intriges en achterkamerpolitiek komt ook goed tot zijn recht en zorgt dat je heel divers op je wenken wordt bediend. Het is een verhaal met verdieping, er is hier goed over nagedacht. De verklaring van de titel is goed gevonden en omvat de kern van het verhaal. Tijdens het lezen vraag je je continu af wanneer jij een blindganger zou kunnen zijn, wat is daarvoor nodig? Dat aspect is ronduit fascinerend en dat heeft de auteur sterk neergezet. Een alleraardigst verhaal met sterke personages die echt potentie hebben voor een vervolg.
De nieuwsgierigheid is gewekt voor wat Igor Znidarsic nog meer in petto heeft.
Verhaaltechnisch zou ‘De blindganger’ meer verdienen maar omdat het leesplezier dusdanig beïnvloed werd door de spoilers op de flaptekst én het ontbreken aan duidelijk onderscheid v.w.b. de perspectiefwisselingen haalt dat het niet. Dat was namelijk dusdanig storend dat binding met het verhaal werd bemoeilijkt en dat is essentieel wil je een boek met vier of vijf sterren beoordelen, dan moet alles kloppen. Daarom drie dikke sterren en dat is nog altijd een goed boek.
Iedereen heeft zijn grenzen als het op incasseren aankomt. De een kan beter met triggers omgaan dan de ander. Trauma’s worden wel of niet verwerkt, krijgen wel of geen plek in iemands leven. Maar wat als je een opgelopen trauma maar niet kunt loslaten, je blijft hangen in gevoelens van wrok en passionele haat? Dat je nooit de kans hebt gehad om een leven op te bouwen zoals jij voor ogen had omdat een ander daar de hand in had? Geef je er dan aan toe of blijf je je verzetten tegen die allesoverheersende drang om wraak te nemen? Waar zit jouw knop die al zo lang geleden werd ingedrukt?
Wanneer ga jij volledig op blind? Die vraag is de rode draad door het verhaal van ‘De blindganger’ en het is duidelijk dat het uiterste wordt gevraagd van het onderzoeksteam. Snel denken, anticiperen en niets uitsluiten zorgen wellicht voor meer aanwijzingen die verklaren wat er aan de hand is. Door de passages vanuit een ander perspectief wordt de spanning aardig opgebouwd en wordt nog meer suspense toegevoegd aan de uiterst zorgvuldig opgebouwde verhaallijn. En die is al behoorlijk heftig. De auteur gaat zeer gedetailleerde beschrijvingen niet uit de weg en met momenten is een sterke maag eigenlijk wel een must. De schrijfstijl is duidelijk, vlot en laat niets aan de fantasie over. De verborgen boodschap die ‘De blindganger’ motiveert is niet te ontkennen. Daar verder iets over loslaten zou teveel cruciale informatie weggeven m.b.t. de drijfveer van een der personages. Het boek kent echter een groot nadeel, en dat heeft niets met de inhoud te maken maar met de opmaak van het boek. Tijdens het lezen is er geen zichtbaar en te onderscheiden verschil tussen de perspectieven. Er is geen gebruik gemaakt van cursieve tekst, een ander lettertype of hoofdstukaanduidingen. Soms zorgde dat behoorlijk voor verwarring want niet meteen was duidelijk dat je überhaupt een sprong had gemaakt van bijvoorbeeld Bianca naar Walter. Ook geeft de flaptekst veel te veel weg waardoor het verhaal niet echt verrast. De plot compenseert dat enigszins.
‘De blindganger’ kent gruwelijke en beklemmende momenten die tot in detail worden omschreven. De angst die in scènes wordt beschreven is tastbaar, levensecht en bedreigend. Hier heeft de auteur echt werk van gemaakt, de term doodsangst is in dit geheel volledig van toepassing. De vage zakenwereld met intriges en achterkamerpolitiek komt ook goed tot zijn recht en zorgt dat je heel divers op je wenken wordt bediend. Het is een verhaal met verdieping, er is hier goed over nagedacht. De verklaring van de titel is goed gevonden en omvat de kern van het verhaal. Tijdens het lezen vraag je je continu af wanneer jij een blindganger zou kunnen zijn, wat is daarvoor nodig? Dat aspect is ronduit fascinerend en dat heeft de auteur sterk neergezet. Een alleraardigst verhaal met sterke personages die echt potentie hebben voor een vervolg.
De nieuwsgierigheid is gewekt voor wat Igor Znidarsic nog meer in petto heeft.
Verhaaltechnisch zou ‘De blindganger’ meer verdienen maar omdat het leesplezier dusdanig beïnvloed werd door de spoilers op de flaptekst én het ontbreken aan duidelijk onderscheid v.w.b. de perspectiefwisselingen haalt dat het niet. Dat was namelijk dusdanig storend dat binding met het verhaal werd bemoeilijkt en dat is essentieel wil je een boek met vier of vijf sterren beoordelen, dan moet alles kloppen. Daarom drie dikke sterren en dat is nog altijd een goed boek.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews