What do you think?
Rate this book
Testament
Aimez dévotement les maîtres qui vous précédèrent.
Inclinez-vous devant Phidias et devant Michel-Ange. Admirez la divine sérénité de l’un, la farouche angoisse de l’autre. L’admiration est un vin généreux pour les nobles esprits.
Gardez-vous cependant d’imiter vos aînés. Respectueux de la tradition, sachez discerner ce qu’elle renferme d’éternellement fécond : l’amour de la Nature et la sincérité. Ce sont les deux fortes passions des génies. Tous ont adoré la Nature et jamais ils n’ont menti. Ainsi la tradition vous tend la clé grâce à laquelle vous vous évaderez la routine. C’est la tradition elle-même qui vous recommande d’interroger sans cesse la réalité et qui vous défend de vous soumettre aveuglément à aucun maître.
Que la Nature soit votre unique déesse.
Ayez en elle une foi absolue. Soyez certains qu’elle n’est jamais laide et bornez votre ambition à lui être fidèles.
Tout est beau pour l’artiste, car en tout être et en toute chose, son regard pénétrant découvre le caractère, c’est-à-dire la vérité intérieure qui transparaît sous la forme. Et cette vérité, c’est la beauté même. Étudiez religieusement : vous ne pourrez manquer de trouver la beauté, parce que vous rencontrerez la vérité.
Travaillez avec acharnement...
Inclinez-vous devant Phidias et devant Michel-Ange. Admirez la divine sérénité de l’un, la farouche angoisse de l’autre. L’admiration est un vin généreux pour les nobles esprits.
Gardez-vous cependant d’imiter vos aînés. Respectueux de la tradition, sachez discerner ce qu’elle renferme d’éternellement fécond : l’amour de la Nature et la sincérité. Ce sont les deux fortes passions des génies. Tous ont adoré la Nature et jamais ils n’ont menti. Ainsi la tradition vous tend la clé grâce à laquelle vous vous évaderez la routine. C’est la tradition elle-même qui vous recommande d’interroger sans cesse la réalité et qui vous défend de vous soumettre aveuglément à aucun maître.
Que la Nature soit votre unique déesse.
Ayez en elle une foi absolue. Soyez certains qu’elle n’est jamais laide et bornez votre ambition à lui être fidèles.
Tout est beau pour l’artiste, car en tout être et en toute chose, son regard pénétrant découvre le caractère, c’est-à-dire la vérité intérieure qui transparaît sous la forme. Et cette vérité, c’est la beauté même. Étudiez religieusement : vous ne pourrez manquer de trouver la beauté, parce que vous rencontrerez la vérité.
Travaillez avec acharnement...
7 pages, Kindle Edition
First published January 1, 1911
4 people want to read
About the author
Auguste Rodin
150 books39 followersAuguste Rodin (born François-Auguste-René Rodin) was a French artist, most famous as a sculptor. He was the preeminent French sculptor of his time, and remains one of the few sculptors widely recognized outside the visual arts community.
Although Rodin is generally considered the progenitor of modern sculpture, he did not set out to rebel against the past. He was schooled traditionally, took a craftsman-like approach to his work, and desired academic recognition, although he was never accepted into Paris's foremost school of art. Sculpturally, he possessed a unique ability to model a complex, turbulent, deeply pocketed surface in clay.
Many of Rodin's most notable sculptures were roundly criticized during his lifetime. They clashed with the predominant figure sculpture tradition, in which works were decorative, formulaic, or highly thematic. Rodin's most original work departed from traditional themes of mythology and allegory, modeled the human body with realism, and celebrated individual character and physicality. Rodin was sensitive to the controversy about his work, but did not change his style, and successive works brought increasing favor from the government and the artistic community.
From the unexpected realism of his first major figure—inspired by his 1875 trip to Italy—to the unconventional memorials whose commissions he later sought, Rodin's reputation grew. By 1900, he was a world-renowned artist. Wealthy private clients sought Rodin's work after his World's Fair exhibit, and he kept company with a variety of high-profile intellectuals and artists. He married his life-long companion, Rose Beuret, in the last year of both their lives. His sculpture suffered a decline in popularity after his death in 1917, but within a few decades his legacy solidified.
Although Rodin is generally considered the progenitor of modern sculpture, he did not set out to rebel against the past. He was schooled traditionally, took a craftsman-like approach to his work, and desired academic recognition, although he was never accepted into Paris's foremost school of art. Sculpturally, he possessed a unique ability to model a complex, turbulent, deeply pocketed surface in clay.
Many of Rodin's most notable sculptures were roundly criticized during his lifetime. They clashed with the predominant figure sculpture tradition, in which works were decorative, formulaic, or highly thematic. Rodin's most original work departed from traditional themes of mythology and allegory, modeled the human body with realism, and celebrated individual character and physicality. Rodin was sensitive to the controversy about his work, but did not change his style, and successive works brought increasing favor from the government and the artistic community.
From the unexpected realism of his first major figure—inspired by his 1875 trip to Italy—to the unconventional memorials whose commissions he later sought, Rodin's reputation grew. By 1900, he was a world-renowned artist. Wealthy private clients sought Rodin's work after his World's Fair exhibit, and he kept company with a variety of high-profile intellectuals and artists. He married his life-long companion, Rose Beuret, in the last year of both their lives. His sculpture suffered a decline in popularity after his death in 1917, but within a few decades his legacy solidified.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
December 4, 2023
Διαθήκη. Auguste Rodin
📖📖📖
Την εποχή της εικόνας, όχι της καθαρής, αυτής που κάποτε τουλάχιστον αποκάλυπτε την αλήθεια ή έστω μια κάποια αλήθεια του προβαλλόμενου, αλλά της επίπλαστης, της σκυφτής, της υποτελούς μπροστά στην ομοιογένεια, όλοι πασχίζουν υπερβολικά πολύ να αναπαράγουν το ίδιο. Το αντικρίζω καθημερινά στο δρόμο, στην εμφάνιση, στις φιλίες, στην ένδυση, στην συμπεριφορά, στην αναπαραγωγή των λέξεων. "Η πόζα και οι γκριμάτσες” έγιναν η μόδα που υπαγορεύει μια ολόκληρη βιομηχανοποίηση συμπεριφορών. Καμία πρωτοτυπία, καμία φυσικότητα, καμία απλότητα.
📖📖📖
Και ξαφνικά πέφτει στα χέρια μου η “Διαθήκη” του Rodin και αναγνωρίζω στις γραμμές του όχι μόνο τον πραγματικό καλλιτέχνη αλλά τον διορατικό άνθρωπο, τον εύστροφο, τον σεμνό που οι γνώσεις του είναι κτήμα του, διανθισμένες από την προσωπικότητά του κι όχι φερέφωνο της νέας τάξης πραγμάτων, της εκάστοτε τάξης πραγμάτων. ...” Η εποχή που ζούμε είναι εποχή για μηχανικούς και για βιομηχάνους, δεν είναι διόλου για καλλιτέχνες. Στη σημερινή ζωή ψάχνουμε τη χρησιμότητα” λέει ο αγαπητός Rodin και είναι το πρώτο σημείο και το τελευταίο που θα διαφωνήσω μαζί του. Η σημερινή εποχή δεν αναζητά καν τη χρησιμότητα, αλλά το φαίνεσθαι. Μέσα από αυτό αντλεί τη δυναμική της και εξαντλεί τις δυνατότητές της σ’ αυτό. “Η τέχνη είναι βαθιά ενόραση. Είναι η ευχαρίστηση του πνεύματος που διεισδύει μέσα στη φύση και ανιχνεύει εκεί το πνεύμα από το οποίο αυτή η ίδια τρέφεται. Είναι η χαρά της διάνοιας που βλέπει καθαρά μέσα στο σύμπαν και που το αναδημιουργεί φωτίζοντάς το με συνείδηση.” “ Μια φωτογραφία όσο χίλιες λέξεις, λένε. Είναι όμως και κάποιες λέξεις που αξίζουν όσο χίλιες φωτογραφίες η καθεμιά. Ας τις ακούσουμε. Με σεβασμό, με αγάπη,. Με ανοιχτή καρδιά” Τα εντός εισαγωγικών δια στόματος Rodin. Δεν είχα να σχολιάσω τίποτα μπροστά σε ένα τέτοιο κείμενο που αξίζει τον κόπο να διαβαστεί κι όχι να φωτογραφηθεί, για κάθε μικρή του λεπτομέρεια, απευθυνόμενο όχι μόνο σε καλλιτέχνες αλλά στον καθένα που απλά νοιάζεται.
📖📖📖
Την εποχή της εικόνας, όχι της καθαρής, αυτής που κάποτε τουλάχιστον αποκάλυπτε την αλήθεια ή έστω μια κάποια αλήθεια του προβαλλόμενου, αλλά της επίπλαστης, της σκυφτής, της υποτελούς μπροστά στην ομοιογένεια, όλοι πασχίζουν υπερβολικά πολύ να αναπαράγουν το ίδιο. Το αντικρίζω καθημερινά στο δρόμο, στην εμφάνιση, στις φιλίες, στην ένδυση, στην συμπεριφορά, στην αναπαραγωγή των λέξεων. "Η πόζα και οι γκριμάτσες” έγιναν η μόδα που υπαγορεύει μια ολόκληρη βιομηχανοποίηση συμπεριφορών. Καμία πρωτοτυπία, καμία φυσικότητα, καμία απλότητα.
📖📖📖
Και ξαφνικά πέφτει στα χέρια μου η “Διαθήκη” του Rodin και αναγνωρίζω στις γραμμές του όχι μόνο τον πραγματικό καλλιτέχνη αλλά τον διορατικό άνθρωπο, τον εύστροφο, τον σεμνό που οι γνώσεις του είναι κτήμα του, διανθισμένες από την προσωπικότητά του κι όχι φερέφωνο της νέας τάξης πραγμάτων, της εκάστοτε τάξης πραγμάτων. ...” Η εποχή που ζούμε είναι εποχή για μηχανικούς και για βιομηχάνους, δεν είναι διόλου για καλλιτέχνες. Στη σημερινή ζωή ψάχνουμε τη χρησιμότητα” λέει ο αγαπητός Rodin και είναι το πρώτο σημείο και το τελευταίο που θα διαφωνήσω μαζί του. Η σημερινή εποχή δεν αναζητά καν τη χρησιμότητα, αλλά το φαίνεσθαι. Μέσα από αυτό αντλεί τη δυναμική της και εξαντλεί τις δυνατότητές της σ’ αυτό. “Η τέχνη είναι βαθιά ενόραση. Είναι η ευχαρίστηση του πνεύματος που διεισδύει μέσα στη φύση και ανιχνεύει εκεί το πνεύμα από το οποίο αυτή η ίδια τρέφεται. Είναι η χαρά της διάνοιας που βλέπει καθαρά μέσα στο σύμπαν και που το αναδημιουργεί φωτίζοντάς το με συνείδηση.” “ Μια φωτογραφία όσο χίλιες λέξεις, λένε. Είναι όμως και κάποιες λέξεις που αξίζουν όσο χίλιες φωτογραφίες η καθεμιά. Ας τις ακούσουμε. Με σεβασμό, με αγάπη,. Με ανοιχτή καρδιά” Τα εντός εισαγωγικών δια στόματος Rodin. Δεν είχα να σχολιάσω τίποτα μπροστά σε ένα τέτοιο κείμενο που αξίζει τον κόπο να διαβαστεί κι όχι να φωτογραφηθεί, για κάθε μικρή του λεπτομέρεια, απευθυνόμενο όχι μόνο σε καλλιτέχνες αλλά στον καθένα που απλά νοιάζεται.
April 17, 2013
Μεγάλα λόγια από ένα μεγάλο καλλιτέχνη και δάσκαλο!
"Να αγαπάτε με ευλάβεια τους δασκάλους που υπήρξαν πριν από εσάς"
Μια πολύτιμη διαθήκη της οποίας η κάθε λέξη κρύβει ένα μεγαλείο μοναδικό, μεγαλείο που αποκαλύπτεται στον αληθινό καλλιτέχνη μέσα από τα χρόνια, τις εμπειρίες και..την ειλικρίνεια.
"Να αγαπάτε με ευλάβεια τους δασκάλους που υπήρξαν πριν από εσάς"
Μια πολύτιμη διαθήκη της οποίας η κάθε λέξη κρύβει ένα μεγαλείο μοναδικό, μεγαλείο που αποκαλύπτεται στον αληθινό καλλιτέχνη μέσα από τα χρόνια, τις εμπειρίες και..την ειλικρίνεια.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews