What do you think?
Rate this book
Duizend vaders
In een afgelegen dorp aan de Groningse kust probeert een Vietnamese familie te overleven. Als bootvluchtelingen werden ze door een Nederlands vrachtschip uit het water gevist. Ze zijn nog niet eens gewend, of de vader is alweer op de vlucht. De Chinese maffia zit het achtergebleven gezin op de huid. De dochter, die in Nederland is geboren en als enige de taal machtig is, raakt bekneld tussen de wanhoop en gekte van haar familie en de opvattingen en gewoonten van de oorspronkelijke bewoners. Enig wapen om te overleven in een wereld vol hoeren, tandpastaverkopers, gokverslaafden en bulldogfokkers is haar rijke verbeelding. Duizend vaders is een even zuiver als tragisch verhaal waarin een dochter in een dreigend waterland grond onder haar voeten probeert te krijgen. Nhung Dam schreef haar wonderschone verhaal met een inzet die je zelden ziet: met grote noodzaak, met lichte toets en volkomen dichtbij.
383 pages, Paperback
First published March 1, 2017
14 people are currently reading
392 people want to read
About the author
Nhung Dam
4 books12 followersNhung Dam (Groningen, 1984) ging na haar studie psychologie naar de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie. Ze werkt als theatermaker, actrice en schrijver. Nhung speelde bij diverse toneelgezelschappen en is regelmatig te zien in tv-series en films. Ze staat met haar solovoorstellingen op theaterfestivals, o.a. Oerol, Tweetakt en Festival der Aa.
Nhung schreef diverse toneelstukken, die vertaald zijn naar het Duits en Engels. In april 2017 verscheen haar debuutroman Duizend vaders bij uitgeverij De Bezige Bij. De vertaalrechten zijn verkocht aan Duitsland (Ullstein).
Nhung schreef diverse toneelstukken, die vertaald zijn naar het Duits en Engels. In april 2017 verscheen haar debuutroman Duizend vaders bij uitgeverij De Bezige Bij. De vertaalrechten zijn verkocht aan Duitsland (Ullstein).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 31 reviews
September 5, 2017
‘Duizend vaders’ is een boek dat je langzaam ondertrekt in het verhaal. Na zo’n vijftig bladzijden was ik nog altijd behoorlijk sceptisch, maar dan valt alles toch langzaam op de juiste plaats en maakt het een bijzondere indruk. ‘Duizend vaders’ is een immigrantenverhaal, ja, maar ook wel een coming-of-age-verhaal, zonder dat dat beiden echt duidelijk naar voren komen.
Nhung is de dochter van een Vietnamese familie, aldus de achterflap, maar eigenlijk is ze zonder naam en plaats, we weten enkel dat ze zich aan het einde van de wereld bevindt, in Beiahêm, waar dat dan ook mag liggen. En zonder vader, ook de duizend vaders in de titel bestaan niet, ze heeft enkel een vader in haar fantasie, wat ook haar enige toevluchtsoord is.
Een immigrantenverhaal, maar zonder land van oorsprong en zonder bestemming; we zitten nu in Beiahêm, dat is alles wat we hoeven weten. En Beiahêm wordt langzaam teruggenomen door de zee, wat nationalistische gevoelens losmaakt onder de bewoners. Nhung Dam vangt hier scherp de tijdgeest en dat is de kracht van het immigrantenverhaal van de deze roman; Beiahêm is wat er gebeurt wanneer gewone burgers (pioniers, aldus de vader van Moes, ook zij zijn ooit in Beiahêm aangekomen) bedreigd worden in hun voortbestaan, als het leven een strijd wordt. Maar het is ook een ode aan de verbeelding, want voor Nhung is haar fantasie niet alleen haar enige toevluchtsoord maar haar fantasie is ook werkelijker dan de wereld waarin ze leeft. Ze moet alles aangrijpen in haar fantasie om de echte wereld nog een beetje te begrijpen. Want Beiahêm is een plek waar je moet blijven, omdat je er niet levend aan ontsnapt, alleen haar vader is het gelukt en sindsdien is Beiahêm verkild en bedekt met sneeuw, en “de aanhoudende kou vormde een laagje ijs rondom het hart van de mensen.”
Schrijnend is de eenzaamheid waarin Nhung moet proberen op te groeien. Haar vader is weg, haar moeder geestelijk onbereikbaar, niemand waartoe ze zich kan wenden wanneer er beslissingen genomen moeten worden:
“Ik wist niet wat ik moest doen. In televisiespellen konden mensen tenminste nog een hulplijn inschakelen. Bellen naar iemand die het goede antwoord wist. Ik was blij dat het er in het echte leven niet aan toeging zoals in de televisieprogramma’s. Ik had een grote flater geslagen als ik de presentator moest vertellen dat ik niemand had om te bellen.”
Daarom dat ze zich zo hecht aan die andere vreemdeling die op een dag kwam aangevaren: Amour, liefde als houvast. Of zich richt tot de vader van klasgenoot Moes, die de echte Beiahêmmers, de pioniers, naar veiligheid zal leiden, en haar inpalmt voor zijn eigen plannen, waar Nhung haar afkomst en familie voor moet verraden, het tekent haar verlangen naar hoop.
Die letter verschil trouwens tussen Moes en Moses die het volk zullen leiden lijkt me geen toeval, daarvoor zijn de echte en fantasiewerelden waar Nhung in ronddwaalt te goed doordacht.
‘Duizend vaders’ is een ode aan de verbeelding en de overleving. De magisch-realistische wereld waarin Nhung ronddwaalt is een mooie verbeelding/verwoording van de onzekere en onbegrijpelijke wereld waarin immigranten terechtkomen. Nhung Dam voegt een interessante stem toe aan de groep jonge Nederlandse auteurs.
Deze bespreking verscheen ook op mijn blog: jmctimmermans.wordpress.com
Nhung is de dochter van een Vietnamese familie, aldus de achterflap, maar eigenlijk is ze zonder naam en plaats, we weten enkel dat ze zich aan het einde van de wereld bevindt, in Beiahêm, waar dat dan ook mag liggen. En zonder vader, ook de duizend vaders in de titel bestaan niet, ze heeft enkel een vader in haar fantasie, wat ook haar enige toevluchtsoord is.
Een immigrantenverhaal, maar zonder land van oorsprong en zonder bestemming; we zitten nu in Beiahêm, dat is alles wat we hoeven weten. En Beiahêm wordt langzaam teruggenomen door de zee, wat nationalistische gevoelens losmaakt onder de bewoners. Nhung Dam vangt hier scherp de tijdgeest en dat is de kracht van het immigrantenverhaal van de deze roman; Beiahêm is wat er gebeurt wanneer gewone burgers (pioniers, aldus de vader van Moes, ook zij zijn ooit in Beiahêm aangekomen) bedreigd worden in hun voortbestaan, als het leven een strijd wordt. Maar het is ook een ode aan de verbeelding, want voor Nhung is haar fantasie niet alleen haar enige toevluchtsoord maar haar fantasie is ook werkelijker dan de wereld waarin ze leeft. Ze moet alles aangrijpen in haar fantasie om de echte wereld nog een beetje te begrijpen. Want Beiahêm is een plek waar je moet blijven, omdat je er niet levend aan ontsnapt, alleen haar vader is het gelukt en sindsdien is Beiahêm verkild en bedekt met sneeuw, en “de aanhoudende kou vormde een laagje ijs rondom het hart van de mensen.”
Schrijnend is de eenzaamheid waarin Nhung moet proberen op te groeien. Haar vader is weg, haar moeder geestelijk onbereikbaar, niemand waartoe ze zich kan wenden wanneer er beslissingen genomen moeten worden:
“Ik wist niet wat ik moest doen. In televisiespellen konden mensen tenminste nog een hulplijn inschakelen. Bellen naar iemand die het goede antwoord wist. Ik was blij dat het er in het echte leven niet aan toeging zoals in de televisieprogramma’s. Ik had een grote flater geslagen als ik de presentator moest vertellen dat ik niemand had om te bellen.”
Daarom dat ze zich zo hecht aan die andere vreemdeling die op een dag kwam aangevaren: Amour, liefde als houvast. Of zich richt tot de vader van klasgenoot Moes, die de echte Beiahêmmers, de pioniers, naar veiligheid zal leiden, en haar inpalmt voor zijn eigen plannen, waar Nhung haar afkomst en familie voor moet verraden, het tekent haar verlangen naar hoop.
Die letter verschil trouwens tussen Moes en Moses die het volk zullen leiden lijkt me geen toeval, daarvoor zijn de echte en fantasiewerelden waar Nhung in ronddwaalt te goed doordacht.
‘Duizend vaders’ is een ode aan de verbeelding en de overleving. De magisch-realistische wereld waarin Nhung ronddwaalt is een mooie verbeelding/verwoording van de onzekere en onbegrijpelijke wereld waarin immigranten terechtkomen. Nhung Dam voegt een interessante stem toe aan de groep jonge Nederlandse auteurs.
Deze bespreking verscheen ook op mijn blog: jmctimmermans.wordpress.com
June 16, 2017
Dromen van een beter leven
Terwijl haar voorstelling 'Ha ha happiness 2.0' op Oerol te zien is, lopen de eerste recensies van Nhung Dams roman 'Duizend vaders' binnen. De reacties zijn gemengd, maar wij breken graag een lans voor een debuut waarin zoveel verbeelding, vertelkracht en schrijfplezier vervat zit.
Dam voert zichzelf als personage op. Ze is 11 jaar en groeit als dochter van bootvluchtelingen op in Beiahêm, een sprookjesachtige plek waar het zo koud is dat zelfs in de zomer de sneeuw blijft liggen en waar de winter een laagje ijs om de harten van de inwoners heeft gelegd. 'Duizend vaders' speelt zich grotendeels af in dat afgelegen dorp aan het einde van de wereld en toch vertelt Dam een verhaal dat vlakbij aanvoelt en dat relevant is. Vluchtelingen die tijdens een oorlog met een klein bootje de oversteek wagen naar het beloofde land, maar in een andere hel terechtkomen is helaas niet langer een beeld dat enkel ontsproten kan zijn aan de krochten van een donkere nachtmerrie.
Toch is 'Duizend vaders' geen roman over de vluchtelingenstroom. De kern van het verhaal is de problematische relatie tussen het kind en haar ouders. De vader is op een dag vertrokken en door haar moeder wordt het meisje een stuk stront genoemd. De studie psychologie die Nhung Dam genoot sijpelt door in haar literair werk. Daarnaast passeert een stoet van groteske personages de revue: Gekke Tante, de dokter aan de rand van het dorp, de hoeren met hun vetrollen en de Chinese maffia. Het lijken wel gedaantes die enkel kunnen verschijnen in een droomtoestand. Nhung Dam is erin geslaagd een heel eigen universum op te bouwen dat geloofwaardig blijft ondanks zijn droomachtige, sprookjesachtige mysteries. Ook symboliek wordt niet geschuwd. Een vreemde man die met een boot in het dorp aankomt blijkt Amour te heten en in een kist vindt het meisje een kauw, die Pirouetje wordt genoemd, en op haar schouder meekijkt naar de dromerige verhaalwereld.
Toegegeven, een meesterwerk is het niet. Dam had kunnen schrappen om meer vaart in het verhaal te krijgen en het zijn vooral de ietwat flauwe dialogen die in zekere mate afbreuk doen aan de zorgvuldig opgebouwd sfeer. Alsof onze spreektaal niet past in de droomwereld van 'Duizend vaders'.
Hoe dan ook is Nhung Dam een literair talent om in de gaten te houden. Een verhaal vertellen met elementen uit een verregaande verbeelding, uit sprookjes en dromen, een verhaal dat iets vertelt over onze werkelijkheid en dat in een taal kunnen gieten die leesbaar is en deint als de zee. Dat is een kunst.
Terwijl haar voorstelling 'Ha ha happiness 2.0' op Oerol te zien is, lopen de eerste recensies van Nhung Dams roman 'Duizend vaders' binnen. De reacties zijn gemengd, maar wij breken graag een lans voor een debuut waarin zoveel verbeelding, vertelkracht en schrijfplezier vervat zit.
Dam voert zichzelf als personage op. Ze is 11 jaar en groeit als dochter van bootvluchtelingen op in Beiahêm, een sprookjesachtige plek waar het zo koud is dat zelfs in de zomer de sneeuw blijft liggen en waar de winter een laagje ijs om de harten van de inwoners heeft gelegd. 'Duizend vaders' speelt zich grotendeels af in dat afgelegen dorp aan het einde van de wereld en toch vertelt Dam een verhaal dat vlakbij aanvoelt en dat relevant is. Vluchtelingen die tijdens een oorlog met een klein bootje de oversteek wagen naar het beloofde land, maar in een andere hel terechtkomen is helaas niet langer een beeld dat enkel ontsproten kan zijn aan de krochten van een donkere nachtmerrie.
Toch is 'Duizend vaders' geen roman over de vluchtelingenstroom. De kern van het verhaal is de problematische relatie tussen het kind en haar ouders. De vader is op een dag vertrokken en door haar moeder wordt het meisje een stuk stront genoemd. De studie psychologie die Nhung Dam genoot sijpelt door in haar literair werk. Daarnaast passeert een stoet van groteske personages de revue: Gekke Tante, de dokter aan de rand van het dorp, de hoeren met hun vetrollen en de Chinese maffia. Het lijken wel gedaantes die enkel kunnen verschijnen in een droomtoestand. Nhung Dam is erin geslaagd een heel eigen universum op te bouwen dat geloofwaardig blijft ondanks zijn droomachtige, sprookjesachtige mysteries. Ook symboliek wordt niet geschuwd. Een vreemde man die met een boot in het dorp aankomt blijkt Amour te heten en in een kist vindt het meisje een kauw, die Pirouetje wordt genoemd, en op haar schouder meekijkt naar de dromerige verhaalwereld.
Toegegeven, een meesterwerk is het niet. Dam had kunnen schrappen om meer vaart in het verhaal te krijgen en het zijn vooral de ietwat flauwe dialogen die in zekere mate afbreuk doen aan de zorgvuldig opgebouwd sfeer. Alsof onze spreektaal niet past in de droomwereld van 'Duizend vaders'.
Hoe dan ook is Nhung Dam een literair talent om in de gaten te houden. Een verhaal vertellen met elementen uit een verregaande verbeelding, uit sprookjes en dromen, een verhaal dat iets vertelt over onze werkelijkheid en dat in een taal kunnen gieten die leesbaar is en deint als de zee. Dat is een kunst.
December 31, 2020
Het is altijd jammer als boeken je tegenvallen. Ik vond in dit geval het concept heel tof klinken, maar kon helaas maar niet in het verhaal komen. Misschien lag dat meer aan mij dan aan het boek.
July 9, 2017
Met veel lef en kleur geschreven. Bijzonder geestige gedachten van de hoofdpersoon, die me in de verte deden denken aan de onaangepastheid van de hoofdpersoon in Hamsuns Honger.
October 23, 2017
een heel bijzonder boek. ik kan het geen duidelijke typering geven. het is op zijn minst "fantastisch" als overtreffende trap van fantasy.
April 1, 2025
Pfoe goed geschreven maar heftig om te lezen allemaal. Intens boek dat niet perse heel veel vrolijkheid in mij los heeft gewakkerd. Desalniettemin een mooie manier van vertellen. Je ziet de wereld echt met een andere blik als je dit boek leest.
June 9, 2024
Niet mijn type schrijfstijl, maar zit denk ik wel goed in elkaar?
August 22, 2020
Ein schöner Roman, der vor allem durch seine poetische Sprache zu bestechen weiß. Ruhig und doch spannend erzählt, und mit einem Ausgang, den ich am Anfang des Buches so nicht erwartet hätte, der aber passend und letztendlich unvermeidlich war. Obwohl zum Teil autobiographische Elemente eingebaut wurden, wirkt der Roman selbst wenig realistisch. Vielleicht liegt mein Eindruck aber auch nur in der Tatsache begründet, dass die Charaktere alle miteinander befremdlich agieren und mich mit vielen Fragezeichen über dem Kopf zurückgelassen haben. Jedenfalls konnte ich während des Lesens nicht aufhören, mich über die absurde Handlungsweise der Charaktere zu wundern. Ich frage mich, ob mir für dieses Buch schlicht und ergreifend das Verständnis für die asiatische Kultur gefehlt hat und ein wenig Recherche Abhilfe geschafft hätte. Nichtsdestotrotz: Ein tolles Buch!
July 21, 2017
This colorful debut should be translated in English immediately! It's a story about the struggle of a Vietnamese family in search for a happy and safe future brought to us through the eyes of eleven year old daughter. Her fantasy and her opinion of her very life gives this debut a very special touch.
July 13, 2018
Vaag verhaal waarbij niet duidelijk is wat Nhung fantaseert en wat er echt gebeurd. De droge humor was voor mij de reden om het boek toch uit te lezen. Het einde was echter alleen nog maar meer drama en tragedie, de balans in dit boek is ver te zoeken.
April 6, 2023
Recensie volgt later!
September 30, 2022
3,75 Sterne
February 22, 2018
Bijzonder boek. Stilistisch was ik het er af en toe eens (dat ik eigen de reden dat ik 3 in plaats van 4 sterren geef). De taal leek soms overdreven ver gezocht, 'gedwongen' literair, en er waren wat kleine inconsistenties in het plot die me stoorde. Later in het boek werden mijn irritaties gelukkig minder en kon ik beter meegaan in de stijl van de schrijfster. De personages bleven soms eendimensionaal en de wereld van het dorp zelf onlogisch, hoewel ik dit tegen het einde voor mezelf heb verklaard als een zijnde een soort droomwereld. Waarin de logica ontbreekt, de wereld ineens groter is dan logischer wijs zou kunnen, dingen die er eerst niet waren er ineens wel zijn, mensen stereotype gedrag vertonen en dingen gebeuren die niet kunnen (maar daar houd ik dan wel weer van).
Toch wist het me op een gegeven moment te pakken. Deze droomwereld van een meisje/vrouw (soms was het voor mij onduidelijk wie er 'sprak': het personage Nhung of de auteur) met steeds nieuwe wendingen, die in een enorme vaart elkaar afwisselden, maar waar uiteindelijk toch alle lijntjes samen kwamen aan het einde. Zoals je bij een droom achteraf probeert de losse einden aan elkaar te knopen tot een soort geheel. Deze wereld, hoe onlogisch soms ook, was er wel een waarin ik meer wilde ontdekken. De door mij gezochte diepgang bleef echter uit, het waarom werd niet echt beantwoord; dat miste ik dan weer. Ik weet nog steeds niet (ik heb het net uit) wat het was dat me greep. Misschien het overkoepelde thema van ergens bij willen horen en daarbij jezelf een stukje moeten verlaten. Is dat wel de juiste manier? Ook de schrijfstijl had vaart en een soort urgentie die prettig las. Ik houd er wel van als een boek niet te gepolijst is.
Afin... zeker een boek om nog even over na te denken als je het uitleest. En ondanks mijn drie-sterren toch de moeite waard.
Toch wist het me op een gegeven moment te pakken. Deze droomwereld van een meisje/vrouw (soms was het voor mij onduidelijk wie er 'sprak': het personage Nhung of de auteur) met steeds nieuwe wendingen, die in een enorme vaart elkaar afwisselden, maar waar uiteindelijk toch alle lijntjes samen kwamen aan het einde. Zoals je bij een droom achteraf probeert de losse einden aan elkaar te knopen tot een soort geheel. Deze wereld, hoe onlogisch soms ook, was er wel een waarin ik meer wilde ontdekken. De door mij gezochte diepgang bleef echter uit, het waarom werd niet echt beantwoord; dat miste ik dan weer. Ik weet nog steeds niet (ik heb het net uit) wat het was dat me greep. Misschien het overkoepelde thema van ergens bij willen horen en daarbij jezelf een stukje moeten verlaten. Is dat wel de juiste manier? Ook de schrijfstijl had vaart en een soort urgentie die prettig las. Ik houd er wel van als een boek niet te gepolijst is.
Afin... zeker een boek om nog even over na te denken als je het uitleest. En ondanks mijn drie-sterren toch de moeite waard.
October 25, 2017
Het grootste minpunt aan dit boek was eigenlijk de lengte. De sfeer was prachtig en beklemmend, de kou en eenzaamheid rolde van de pagina's af. Ik wilde Nhung voortdurend knuffels geven. Maar af en toe was het moeilijk om door te lezen of het boek weer op te pakken. De spanningen die erin gestopt werden, werden niet altijd even consistent uitgewerkt, leken soms gewoon even vergeten. Sommige tragische scenes waren wat overbodig, te veel van het goede, zodat ik er moeilijk om kon geven.
Naar het einde toe, toen dingen op het spel stonden en bleven staan en duidelijk naar een soort ontknoping toegewerkt werd, vond ik het makkelijker om te blijven lezen omdat het verhaal toen aangrijpend bleef. Het interesseerde me, ik leefde mee, ik wilde weten waar het zou eindigen - of eigenlijk, dat het niet zou eindigen waar ik dacht dat het zou eindigen. Dat miste ik in het eerste deel nogal.
In 200 pagina's was dit boek prachtig geweest.
Naar het einde toe, toen dingen op het spel stonden en bleven staan en duidelijk naar een soort ontknoping toegewerkt werd, vond ik het makkelijker om te blijven lezen omdat het verhaal toen aangrijpend bleef. Het interesseerde me, ik leefde mee, ik wilde weten waar het zou eindigen - of eigenlijk, dat het niet zou eindigen waar ik dacht dat het zou eindigen. Dat miste ik in het eerste deel nogal.
In 200 pagina's was dit boek prachtig geweest.
June 5, 2017
Van Nhung Dam gaan we ongetwijfeld nog veel horen. Met deze debuutroman bewijst ze veel in haar mars te hebben, Duizend Vaders is grappig maar indringend, maatschappijkritisch maar vlot, schokkend maar soms ook vrolijk. Toch zijn er ook verbeterpunten: met honderd of honderdvijftig pagina's minder was het verhaal strakker geweest en had het minder risico tot vervelen gelopen. Hier en daar lag de nadruk te veel bovenop bepaalde personages of gebeurtenissen, leek er te veel te vaak gezegd. Ook jammer: 'kinderachtige' zinnen om het perspectief van de 11-jarige te ondersteunen. Maar dan toch: dit onderwerp, deze fantasie, het plezier in schrijven dat van de pagina spat. Erg veelbelovend.
August 5, 2017
Prachtig!
Zo actueel als het gaat over ergens anders vandaan komen of anders zijn en anders denken. En dat vanuit het begrijpelijke perspectief van n kind!
Mooi citaat: Als ik iets niet kan zien, betekent dat toch niet dat het niet bestaat?
Roofvogels zien ook kleuren die voor ons onzichtbaar zijn, bestaan die kleuren dan niet? Ik fantaseerde dat....... Ik moest lachen om mijn nieuw bedachte kleuren blz. 248
Mooiste vind ik de confrontatie die met de hypocrisie van mensen die het zogenaamd goed met je voor hebben, of de beoordeling van rare gewoonten zoals een gerecht van eendenbloed terwijl er wel bloedworst wordt.
Kortom de boodschap dat iets meer openheid, bescheidenheid, dialoog en zelfreflectie van Nederlanders de integratie zou bevorderen.
Zo actueel als het gaat over ergens anders vandaan komen of anders zijn en anders denken. En dat vanuit het begrijpelijke perspectief van n kind!
Mooi citaat: Als ik iets niet kan zien, betekent dat toch niet dat het niet bestaat?
Roofvogels zien ook kleuren die voor ons onzichtbaar zijn, bestaan die kleuren dan niet? Ik fantaseerde dat....... Ik moest lachen om mijn nieuw bedachte kleuren blz. 248
Mooiste vind ik de confrontatie die met de hypocrisie van mensen die het zogenaamd goed met je voor hebben, of de beoordeling van rare gewoonten zoals een gerecht van eendenbloed terwijl er wel bloedworst wordt.
Kortom de boodschap dat iets meer openheid, bescheidenheid, dialoog en zelfreflectie van Nederlanders de integratie zou bevorderen.
November 1, 2023
:’(
Ik vond het een verdrietig verhaal waarin Nhung veel vertrouwen legt in de volwassenen in haar leven. De terminologie en taalkeuze is soms verwarrend. Ze heeft het over “waarom heet het zomer als het zo koud als winter is”, terwijl voor iemand die daar opgroeit het niet anders is en dus ook qua term niet verwarrend. Plus ze noemt “die koningin Beatrix”, wat zou duiden op Nederland, terwijl het in Beiahêm is en niemand daar kennis heeft van iets buiten die plaats. Allerlei van dit soort dingen waar de schrijfster beter over na had kunnen denken.
Ik vond het een verdrietig verhaal waarin Nhung veel vertrouwen legt in de volwassenen in haar leven. De terminologie en taalkeuze is soms verwarrend. Ze heeft het over “waarom heet het zomer als het zo koud als winter is”, terwijl voor iemand die daar opgroeit het niet anders is en dus ook qua term niet verwarrend. Plus ze noemt “die koningin Beatrix”, wat zou duiden op Nederland, terwijl het in Beiahêm is en niemand daar kennis heeft van iets buiten die plaats. Allerlei van dit soort dingen waar de schrijfster beter over na had kunnen denken.
February 11, 2018
Nhung is een kind van Vietnamese bootvluchtelingen. Ze groeit op tussen twee culturen in een wereld vol bedreigingen. Haar vader gaat ervandoor en haar moeder zinkt weg in een depressie. Nhung heeft haar fantasie, maar deze gaat een geheel een eigen leven leiden. De figuren in het boek zijn voor mij niet meer te plaatsen in de werkelijkheid. Wie zijn of verbeelden Armoer en de vader van Moes? Wat betekenen de messen en het bloed in dit verhaal? Geen boek voor mij.
March 5, 2021
3 jaar terug Dam op literatuur festival geen woorden maar daden gezien. Toevallig kunnen lenen via een vriendin. Dam haar schrijftafel leest makkelijk en geeft mooie beschrijvingen van verdriet, als Vietnamese vluchteling onbegrepen en alleen zijn, vriendschap etc. Einde is hartverscheurend mooi.
Hoewel er zeker humor van in het boek zit is het vooral een dramatisch boek waarbij verlangens onbeantwoord blijven en mensen verraden worden.
Hoewel er zeker humor van in het boek zit is het vooral een dramatisch boek waarbij verlangens onbeantwoord blijven en mensen verraden worden.
October 28, 2023
Tragisch, triest en verdrietig. Mooi geschreven in poëtische taal doorzeeft met magische realisme. Het dorpje van het verhaal is heel goed neergezet, alles is hopeloos en uitzichtloos. De hoofdpersoon wordt barbaars genoemd terwijl het gehele dorp het boegbeeld ervan is. Door het hele verhaal had ik als lezer telkens de hoop dat de goed gaat komen met de hoofdpersoon. Heel knap gedaan door de schrijfster.
March 28, 2024
De omschrijving van het boek hier op Goodreads liet mij denken dat dit wel een interessant boek zou zijn. Maar naar mijn idee miste het echt diepgang op een flink aantal punten. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Nhung, een meisje van 11/12 jaar. Ze loopt tegen problemen aan van een depressieve ouder, geldproblemen en andere volwassen zaken die onbegrijpbaar zijn voor een kind. Maar er wordt weinig aandacht gegeven aan hoe dat voor een kind is.
November 4, 2017
De elfjarige Nhung komt als Vietnamese vluchteling in een fictief Nederlands dorp terecht. De ellende blijft zich opstapelen bij alles wat in haar omgeving gebeurd.
De humoristische en cynische ondertoon maken het boek wel vermakelijk om te lezen, maar het verhaal mist richting en lijkt een op hol geslagen fantasie. Halverwege geloofde ik het wel en heb ik het weggelegd.
De humoristische en cynische ondertoon maken het boek wel vermakelijk om te lezen, maar het verhaal mist richting en lijkt een op hol geslagen fantasie. Halverwege geloofde ik het wel en heb ik het weggelegd.
June 29, 2017
Ontzettend verrassend debuut! Het duurde even voordat ik de stijl te pakken had. Vanaf het moment dat het meisje aan het plafond geplakt wordt, had ik 'm door: geef je er aan over! Absurdistisch, magisch-realisties. Ik wil 'm zeker nog een keer lezen. En ik kijk nu al uit naar haar volgende boek.
October 2, 2017
Mooi verteld verhaal dat dicht bij de schrijfster staat, en toch fictief, misschien wel magisch realistische is. Is dit nu true fiction? Leest vlot en snijdt eigentijdse thema's aan op een frisse manier. Op het einde een beetje langdradig.
March 11, 2018
Magisch en rauw tegelijkertijd. Vreemde setting. Ik vond het niet slecht, maar ook niet heel fantastisch. Bijzonder, maar niet op een overweldigende manier.
April 5, 2021
Prachtig, boeiend, aangrijpend verhaal dat je aan het denken zet over overeenkomsten en verschillen tussen mensen en hoe je daarmee omgaat
January 10, 2025
Absurd en griezelig
August 17, 2019
Mooi en tragisch.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 30 of 31 reviews