What do you think?
Rate this book
ჰიტლერი
რისი მაქნისია ლიბერალიზმი, თუ ის სახელმწიფოს და სარწმუნოებას ვნებს, რისი მაქნისია დემოკრატია, თუ ჩემს ქვეყანაში სხვა ერები ჩემს გადააჭარბებენ.
238 pages, Hardcover
Published January 1, 2012
1 person is currently reading
10 people want to read
About the author
Albert Speer
47 books106 followersBerthold Konrad Hermann Albert Speer was a German architect who served as the Minister of Armaments and War Production in Nazi Germany during most of World War II. A close ally of Adolf Hitler, he was convicted at the Nuremberg trials and sentenced to 20 years in prison.
An architect by training, Speer joined the Nazi Party in 1931. His architectural skills made him increasingly prominent within the Party, and he became a member of Hitler's inner circle. Hitler commissioned him to design and construct structures including the Reich Chancellery and the Nazi party rally grounds in Nuremberg. In 1937, Hitler appointed Speer as General Building Inspector for Berlin. In this capacity he was responsible for the Central Department for Resettlement that evicted Jewish tenants from their homes in Berlin. In February 1942, Speer was appointed as Reich Minister of Armaments and War Production. Using misleading statistics, he promoted himself as having performed an armaments miracle that was widely credited with keeping Germany in the war.[1] In 1944, Speer established a task force to increase production of fighter aircraft. It became instrumental in exploiting slave labor for the benefit of the German war effort.
After the war, Albert Speer was among the 24 "major war criminals" charged with the crimes of the Nazi regime before the International Military Tribunal. He was found guilty of war crimes and crimes against humanity, principally for the use of slave labor, narrowly avoiding a death sentence. Having served his full term, Speer was released in 1966. He used his writings from the time of imprisonment as the basis for two autobiographical books, Inside the Third Reich and Spandau: The Secret Diaries. Speer's books were a success; the public was fascinated by an inside view of the Third Reich. He died of a stroke in 1981.
Through his autobiographies and interviews, Speer carefully constructed an image of himself as a man who deeply regretted having failed to discover the crimes of the Third Reich. He continued to deny explicit knowledge of, and responsibility for, the Holocaust. This image dominated his historiography in the decades following the war, giving rise to the "Speer Myth": the perception of him as an apolitical technocrat responsible for revolutionizing the German war machine. The myth began to fall apart in the 1980s, when the armaments miracle was attributed to Nazi propaganda. Adam Tooze wrote in The Wages of Destruction that the idea that Speer was an apolitical technocrat was "absurd". Martin Kitchen, writing in Speer: Hitler's Architect, stated that much of the increase in Germany's arms production was actually due to systems instituted by Speer's predecessor (Fritz Todt) and that Speer was intimately aware of and involved in the "Final Solution", evidence of which has been conclusively shown in the decades following the Nuremberg Trials.
An architect by training, Speer joined the Nazi Party in 1931. His architectural skills made him increasingly prominent within the Party, and he became a member of Hitler's inner circle. Hitler commissioned him to design and construct structures including the Reich Chancellery and the Nazi party rally grounds in Nuremberg. In 1937, Hitler appointed Speer as General Building Inspector for Berlin. In this capacity he was responsible for the Central Department for Resettlement that evicted Jewish tenants from their homes in Berlin. In February 1942, Speer was appointed as Reich Minister of Armaments and War Production. Using misleading statistics, he promoted himself as having performed an armaments miracle that was widely credited with keeping Germany in the war.[1] In 1944, Speer established a task force to increase production of fighter aircraft. It became instrumental in exploiting slave labor for the benefit of the German war effort.
After the war, Albert Speer was among the 24 "major war criminals" charged with the crimes of the Nazi regime before the International Military Tribunal. He was found guilty of war crimes and crimes against humanity, principally for the use of slave labor, narrowly avoiding a death sentence. Having served his full term, Speer was released in 1966. He used his writings from the time of imprisonment as the basis for two autobiographical books, Inside the Third Reich and Spandau: The Secret Diaries. Speer's books were a success; the public was fascinated by an inside view of the Third Reich. He died of a stroke in 1981.
Through his autobiographies and interviews, Speer carefully constructed an image of himself as a man who deeply regretted having failed to discover the crimes of the Third Reich. He continued to deny explicit knowledge of, and responsibility for, the Holocaust. This image dominated his historiography in the decades following the war, giving rise to the "Speer Myth": the perception of him as an apolitical technocrat responsible for revolutionizing the German war machine. The myth began to fall apart in the 1980s, when the armaments miracle was attributed to Nazi propaganda. Adam Tooze wrote in The Wages of Destruction that the idea that Speer was an apolitical technocrat was "absurd". Martin Kitchen, writing in Speer: Hitler's Architect, stated that much of the increase in Germany's arms production was actually due to systems instituted by Speer's predecessor (Fritz Todt) and that Speer was intimately aware of and involved in the "Final Solution", evidence of which has been conclusively shown in the decades following the Nuremberg Trials.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
November 14, 2019
ძალიან საინტერესო წიგნი იყო. ძალიან ზუსტი ანალიზებით. ვფიქრობ, რომ ძალიან ზუსტად მიგნებული სიტყვებით ახასიათებდა ჰიტლერს, საჭირო მომენტში. რაციონალურად აფასებდა სიტუაციას. ძალიან ბევრი დეტალი ჩემთვის უცნობი იყო, ასე რომ წიგნის დასაწყისში სრულიად ქარიზმატული ლიდერი, ლოგიკურად, მოვლენების თანმიმდევრობის მიხედვით, გადაიქცა სრულიად არანორმალურ და დაცლილ პიროვნებად. ვისიამოვნე ამ წიგნით, მდიდარია ინფორმაციული თვალსაზრისითაც და განცდების, შეგრძნებების თვალსაზრისითაც.
March 17, 2017
ნამდვილად არ მეგონა თუ მემუარების სახით თანაც ჰიტლერზე დაწერილი წიგნი ასე მომეწონებოდა:
ამგვარად, ჰიტლერმა დენიცი აიძულა, მისი პირველი თანამდებობრივი ნაბიჯი არალეგალური აქტი ყოფილიყო; ოფიციალური დოკუმენტის საიდუმლოდ შენახვა წარმოადგენდა ამ უკანასკნელი დღეებისა და კვირების მანძილზე ნათქვამი და ჩადენილი ტყუილის, ღალატის, მლიქვნელობისა და ინტრიგების ჯაჭვის უკანასკნელ რგოლს: ჰიმლერმა უღალატა თავის ფიურერს მოლაპარაკებების გამართვით, ბორმანმა - მისი უკანასკნელი დიდი ინტრიგით გერინგის წინააღმდეგ; გერინგმა - თავისი მცდელობით, მოკავშირეებს დაკავშირებოდა; კაუფმანმა - ინგლისელებთან მოლაპარაკებით; კაიტელმა იმით, რომ ჰიტლერის სიცოცხლეშივე დაიწყო ახალი პატრონის ძებნა; და ბოლოს მე - უკანასკნელი თვეების განმავლობაში იმ ადამიანის ზურგს უკან ვმოქმედებდი, რომელმაც აღმომაჩინა და ჩემი მფარველი იყო. ღალატისკენ იმ სისტემამ გვიბიძგა, რომელსაც ჩვენ თავად წარმოვადგენდით. ღალატის ჩადენა ჰიტლერმა გვაიძულა, რომელმაც თავის მხრივ, ყველა ჩვენგანს, თავის თავსაც და, პირველ რიგში, გერმანელ ერს უღალატა.
ასე დასრულდა მესამე რაიხი. <3 <3
სულ სხვა კუთხით დავინახე ადოლფ ჰიტლერი და საერთოდ ძაან კარგი სერიაა ეს . <3
ამგვარად, ჰიტლერმა დენიცი აიძულა, მისი პირველი თანამდებობრივი ნაბიჯი არალეგალური აქტი ყოფილიყო; ოფიციალური დოკუმენტის საიდუმლოდ შენახვა წარმოადგენდა ამ უკანასკნელი დღეებისა და კვირების მანძილზე ნათქვამი და ჩადენილი ტყუილის, ღალატის, მლიქვნელობისა და ინტრიგების ჯაჭვის უკანასკნელ რგოლს: ჰიმლერმა უღალატა თავის ფიურერს მოლაპარაკებების გამართვით, ბორმანმა - მისი უკანასკნელი დიდი ინტრიგით გერინგის წინააღმდეგ; გერინგმა - თავისი მცდელობით, მოკავშირეებს დაკავშირებოდა; კაუფმანმა - ინგლისელებთან მოლაპარაკებით; კაიტელმა იმით, რომ ჰიტლერის სიცოცხლეშივე დაიწყო ახალი პატრონის ძებნა; და ბოლოს მე - უკანასკნელი თვეების განმავლობაში იმ ადამიანის ზურგს უკან ვმოქმედებდი, რომელმაც აღმომაჩინა და ჩემი მფარველი იყო. ღალატისკენ იმ სისტემამ გვიბიძგა, რომელსაც ჩვენ თავად წარმოვადგენდით. ღალატის ჩადენა ჰიტლერმა გვაიძულა, რომელმაც თავის მხრივ, ყველა ჩვენგანს, თავის თავსაც და, პირველ რიგში, გერმანელ ერს უღალატა.
ასე დასრულდა მესამე რაიხი. <3 <3
სულ სხვა კუთხით დავინახე ადოლფ ჰიტლერი და საერთოდ ძაან კარგი სერიაა ეს . <3
November 10, 2023
შპანდაუს ციხეში 20 წელიწად მისჯილი ალბერტ შპეერი, რომელიც თავიდან ჰიტლერის პირადი არქიტექტორი იყო და ტოდტის სიკვდილის შემდეგ შეიარაღების მინისტრიც გახდა, იხსენებს ფიურერთან გატარებულ პერიოდს, რომელსაც 12 წელი ემსახურა ჯამში.
მშრალი ბიოგრაფიული და სტატისტიკური წიგნებიდან, ეს წიგნი იმით განსხვავდება, რომ უფრო ყოფითი ყოველდღიურობითა და ურთიერთობებით სავსე წიგნია ჰიტლერთან და მის გარემოცვასთან.
პ.ს. ერთი მინუსი ის აქვს, რომ სავარაუდოდ შემოკლებული ვერსიაა ნათარგმნი ან ფრაგმენტებია ამოღებული Albert Speer-ის წიგნებიდან.
მშრალი ბიოგრაფიული და სტატისტიკური წიგნებიდან, ეს წიგნი იმით განსხვავდება, რომ უფრო ყოფითი ყოველდღიურობითა და ურთიერთობებით სავსე წიგნია ჰიტლერთან და მის გარემოცვასთან.
პ.ს. ერთი მინუსი ის აქვს, რომ სავარაუდოდ შემოკლებული ვერსიაა ნათარგმნი ან ფრაგმენტებია ამოღებული Albert Speer-ის წიგნებიდან.
July 16, 2018
სავარაუდოდ, ეს მოგონებები კიდევ უფრო მეტად არის შემოკლებული, ვიდრე თვით ფიურერის ულვაში იყო, მაგრამ რაც არის, ჰიტლერის სრულიად სხვა მხრიდან დასანახად, ისიც საკმარისი აღმოჩნდა.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews