Het suikervogeltje is een historische roman, gebaseerd op het leven van Ariaan, een weesmeisje in de zeventiende eeuw dat naar Zuid-Afrika emigreert. Het jaar is 1688. De bestemming is Kaap de Goede Hoop. Ariaan stapt met haar zusje en zes andere meisjes aan boord van een VOC schip op weg naar de onbekende wereld van een nieuw continent om te trouwen met een man die ze niet kent. Zal zij de ontberingen kunnen doorstaan en ooit het gevoel krijgen dat ze in Afrika thuishoort? Het suikervogeltje dat ze voor het eerst zag bij een verzamelaar van rariteiten in Rotterdam, houdt voor haar de belofte in van vrijheid, uitdaging en avontuur. Zal haar belangstelling voor de geneeskrachtige werking van locale kruiden haar helpen zich thuis voelen in een land waar boeren moeten concurreren met ambtenaren van de VOC?
Mijn boeken gaan over krachtige vrouwen in Afrika en in Holland. Vrouwen die hun lotsbestemming veranderen. Avontuurlijke vrouwen, sterk en uitdagend, en daadkrachtig, tegen alle verwachtingen in. Om over hen te schrijven, heb ik uitgebreid onderzoek gedaan en ik vertrouw op mijn verbeeldingskracht om hun leven in te kleuren. De verhalen zijn gebaseerd op waar gebeurde historische omstandigheden. In 2010 verscheen mijn debuut Alexine bij Uitgeverij Prometheus in Amsterdam(www.facebook.com/Alexine/book) Mijn tweede roman Het suikervogeltje is uitgegeven door Uitgeverij Conserve (www.facebook.com/Hetsuikervogeltje/book). Ik hou van alles wat met boeken te maken heeft. Ik hou van hoe woorden verhalen worden en hoe woorden soms vleugels krijgen en je meevoeren naar plaatsen die je je nooit had kunnen indenken.
Je verwacht een historisch sprookjesboek over een meisje en een vreemd soortig fantasie-vogeltje te gaan lezen bij het zien van de cover, maar helaas is dat niet zo. Het is een verhaal dat is gebaseerd op het leven van de weesmeisjes die in de 17e eeuw op uitnodiging van de VOC naar Afrika emigreren om daar met de Hollandse mannen te trouwen omdat er een te kort aan Hollandse vrouwen is. Ik moest echt even bedenken dat het in die tijd heel normaal was dat je jong trouwde en al heel jong een rits kinderen had. Een tijd waar heel andere normen en waarden normaal waren. Waar de apartheid heel erg heerste en waar de blanke man zich heel erg verheven voelde boven de gekleurde man, die ze dan ook als slaven hielden. Het is een schokkend verhaal die je na het lezen nog lang bij zal blijven. Het verhaal wordt in een stroomversnelling vertelt waarbij je een kijkje krijgt over hoe het in de 17e eeuw ging in weeshuizen. Dat de wezen het niet makkelijk hadden, zeker niet als ze een bepaalde leeftijd bereikten waar ze meer moesten doen voor het weeshuis. Dat als ze buiten kwamen, men al aan de kleding zag dat ze wezen waren. Daarna krijg je een goede kijk op de reis op een VOC-schip naar Kaap de Goede Hoop waar het ontzettend zwaar kan zijn. Niet alleen voor de bemanning, maar ook voor de passagiers. Waar je heel sterk moet zijn om de reis te overleven. In die tijd waren er nog geen medicijnen die je nu wel hebt die je beter maken van bepaalde ziektes. Waar je toen op een gegeven moment eten en drinken kreeg dat niet meer (zo) goed, vaak zacht uitgedrukt, was kreeg. Waar je als meisje/vrouw op moest passen voor sommige mannen die niet van vrouwen af konden blijven. Je krijgt een goed beeld van hoe het ging in Kaap de Goede Hoop. Dat het leven ook daar zwaar kon zijn. Waarbij je echt geluk moest hebben met de man waarmee je getrouwd was. Hoe de meisjes vrouwen werden, hoe ze erover dachten. Hoe er naar je gekeken werd als je niet voldeed aan de 'standaard norm', dat je voor jezelf op kwam en toch deed wat je hart je ingaf i.p.v. de 'kudde' te volgen. Dat je als vrouw ook daar op moest passen en dan niet alleen voor de wilde dieren, maar ook voor de mannen. Dat niet iedere man even goed was. Het is een emotioneel verhaal dat je hart raakt en je anders doet laten kijken naar de geschiedenis van Kaap de Goede Hoop en de VOC.
Het Suikervogeltje vertelt het verhaal van twee Rotterdamse weesmeisjes die op uitnodiging van de voc naar Kaapstad komen om te dienen als bruid voor de werknemers van de compagnie en de vrije burgers die zich er hebben gevestigd. Vooral de geschiedenis van de zeventienjarige Ariaan ontvouwt zich: hoe zij niet alleen voor zichzelf, maar ook voor haar jongere zusje Willemijn de beslissing neemt om naar het onbekende, rauwe Afrikaanse continent af te varen. Eenmaal aangekomen worstelt zij met haar keuzes bij het zoeken naar een echtgenoot, het harde, afgezonderde boerenleven, het omgaan met ongelijkheid en slavernij en het schuldgevoel tegenover haar zusje, die jarenlang spijt blijft houden dat zij Rotterdam ooit heeft verlaten. Als lezer word je letterlijk vervoerd naar De Kaap, waar je je door Vijverbergs zeer beschrijvende stijl helemaal in waant, en waarbij zij de zintuigen niet ongeroerd laat. Niet alle personages hebben even veel diepgang, en hier en daar vallen er tussen de hoofdstukken wat gaten, maar de historische details over het leven in het zeventiende-eeuwse Zuid Afrika overtuigen, en geeft blijk van de grondige kennis en liefde van de auteur voor dit land. Vooral de tweede helft van het boek zorgt ervoor dat je steeds meer het verhaal van Ariaan wordt ingezogen, en ontroert het. Mooie historische roman, gebaseerd op ware gebeurtenissen die zich afspelen rond personages die werkelijk hebben bestaan. Een aanrader voor een ieder die belangstelling heeft in de geschiedenis van Zuid Afrika ten tijde van de voc.
Het is een mooi verhaal, boeiend en origineel. Maar... er zitten (redactie)fouten in. En in die mate dat ze te duidelijk zijn om te negeren.
De schrijfster lijkt soms een aanloopje te nemen naar een gebeurtenis die niet komt, kinderen worden vernoemd naar zijn vader en een poosje later is het zelfde kind vernoemd naar haar vader. Sommige personages passeren in het verhaal en spelen duidelijk een belangrijke rol, maar deze wordt enkel oppervlakkig uitgewerkt....
Pauline Vijverberg kan zeker schrijven. De zinnen zijn mooi, het verhaal is boeiend. Ook aan de research kan het niet liggen. Jammer van de afwerking. Dat is ook te merken aan de cover. Achterin het boek staat een verantwoording van de beelden die op de cover zijn gebruikt: Een zicht op Kaap de Goede Hoop. Het suikervogeltje is een bewerking van het paradijsvogeltje afgebeeld op de website van een dierentuin. Maar wie is het meisje op de cover? Is dat Ariaan?
Goed geschreven, maar inhoudelijk aan de zwakke kant. Het blijft allemaal nogal braafjes. Van een historische roman over het leven van Nederlandse migranten op de Kaap had ik veel meer verwacht, vooral dan met betrekking tot hun relatie met de autochtone bevolking en de manier waarop de VOC zich opstelde - ik mag wel zeggen: opdrong - in die regio.
Lovely true story which gives you an insight in the daily lives of the first Dutch settlers in the Cape. As someone who grew up in Cape Town, I loved the characters and finely written details. Pauline writes in beautiful Dutch.