What do you think?
Rate this book
Дъщеря на Австралия
Пустинята на Западна Австралия е необятна и жестока. Цяло чудо е, че дрипавото момиченце, изоставено сред пясъците, още диша, когато е открито от възрастен миньор. Още по-голямо чудо е, че той съумява да поддържа жива малката и да я закара в града, чието име тя ще приеме – Леонора. Изпратена ·в сиропиталище, онемяла от скръб и от страх, малката Леонора постепенно се привързва към друг сирак на име Джеймс, който я обича и закриля, докато и двамата не са отпратени далеч от пансиона: тя – при богато американско семейство, той – при роднини, емигрирали от Ирландия.
Минават години. Съдбата дава възможност на Леонора да се върне в любимата си Австралия и отново я среща с Джеймс, който е преодолял много житейски трудности и вече не е мълчаливото, затворено момче, а красив и силен мъж. Само той знае истината за Ленора – че корените и сърцето й са тук, в тази сурова страна. Взаимното им привличане прераства в любов. Любов, която ще бъде подложена на сурови изпитания – война, размирици, ревност. Дали двамата ще преодолеят препятствията и ще намерят обратния път един към друг?
Минават години. Съдбата дава възможност на Леонора да се върне в любимата си Австралия и отново я среща с Джеймс, който е преодолял много житейски трудности и вече не е мълчаливото, затворено момче, а красив и силен мъж. Само той знае истината за Ленора – че корените и сърцето й са тук, в тази сурова страна. Взаимното им привличане прераства в любов. Любов, която ще бъде подложена на сурови изпитания – война, размирици, ревност. Дали двамата ще преодолеят препятствията и ще намерят обратния път един към друг?
406 pages, Paperback
First published March 29, 2016
333 people are currently reading
1559 people want to read
About the author
Harmony Verna
4 books86 followersThroughout her twenty year career in communications, Harmony Verna has worked with all media facets: radio, television, magazines, newspapers, public relations, advertising and marketing. As a freelance writer, she has written scripts for the Food Network and articles for Modern Bride Magazine, Connecticut Woman Magazine and more. DAUGHTER OF AUSTRALIA was a final round selection for the James Jones First Novel Contest. Verna lives in Newtown, Connecticut, with her husband and their three young boys.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 166 reviews
March 16, 2016
Clutching her papa’s hand she walked beside him in the harsh desert sand of Western Australia. The heat of the sun was relentless – the country vast and unforgiving. When he sat her down beneath an old tree with a billy can of water, she wasn’t to know this would be the last time she saw her papa. Some time later, Ghan was doing his usual run of deliveries when he saw something in the distance, something which looked foreign in this land; upon checking he was horrified to discover a little girl who was more dead than alive. He was frantic in his determination to get her to the nearest town, Leonora, where he hoped she could be saved.
The orphanage which was run by the priest was a happy place – the children were treated well; their needs were met. James was the priest’s favourite as he’d been at the orphanage since he was a baby. The arrival of a mute and fearful little girl brought out James’ protective instinct; and so began a friendship that would last through the years. Their eventual separation was heart wrenching for them both with their adoptions taking them in different directions to one another. But they never forgot…
As the years passed, both Leonora and James became adults, living completely different lives on completely different paths. When Leonora returned to Australia to live in Wanjarri Downs her love of the country of her birth shone through. But she was torn – the secrets of her past had to remain buried; and her shock at meeting up with James again made her beg him to keep her childhood a secret. Would the torment of their pasts; the jealousy surrounding her; the horrors of war and the plight of the local indigenous people combine to break them?
I have been absolutely blown away by this book! Set in the early twentieth century Daughter of Australia is the debut novel of author Harmony Verna and the beauty of the writing, the sublime descriptions of not just the countryside but every event is amazing. I would have to say this novel is the best I have read in many years, if not the best ever – my words are not enough to convey the pure wonder of Daughter of Australia. I very much look forward to this author’s next book and highly recommend this one to all.
I chose these two passages to give some idea of the depth to her writing:
The clash of train cars coupling and grunting sent the eardrum retreating like a turtle’s head in a shell.
A month ago, America waved from the deck of the steamer and sent kisses from her shores, wished her well toward the other land, just as an aunt says goodbye and gently pushes a child to her mother. After weeks and weeks upon that ship, where the wind shifted and called to her, Australia grew from the very sea, rose to greet her with sheer cliff walls and ocean pinnacles that had not changed a stone but waited patiently for her return.
With many thanks to the publisher via NetGalley for this copy to read in exchange for my honest review.
POST SCRIPT: I have just discovered this author is NOT an Aussie (unfortunately) which makes this book even more exceptional because of the obvious research that has gone into the making of Daughter of Australia.
The orphanage which was run by the priest was a happy place – the children were treated well; their needs were met. James was the priest’s favourite as he’d been at the orphanage since he was a baby. The arrival of a mute and fearful little girl brought out James’ protective instinct; and so began a friendship that would last through the years. Their eventual separation was heart wrenching for them both with their adoptions taking them in different directions to one another. But they never forgot…
As the years passed, both Leonora and James became adults, living completely different lives on completely different paths. When Leonora returned to Australia to live in Wanjarri Downs her love of the country of her birth shone through. But she was torn – the secrets of her past had to remain buried; and her shock at meeting up with James again made her beg him to keep her childhood a secret. Would the torment of their pasts; the jealousy surrounding her; the horrors of war and the plight of the local indigenous people combine to break them?
I have been absolutely blown away by this book! Set in the early twentieth century Daughter of Australia is the debut novel of author Harmony Verna and the beauty of the writing, the sublime descriptions of not just the countryside but every event is amazing. I would have to say this novel is the best I have read in many years, if not the best ever – my words are not enough to convey the pure wonder of Daughter of Australia. I very much look forward to this author’s next book and highly recommend this one to all.
I chose these two passages to give some idea of the depth to her writing:
The clash of train cars coupling and grunting sent the eardrum retreating like a turtle’s head in a shell.
A month ago, America waved from the deck of the steamer and sent kisses from her shores, wished her well toward the other land, just as an aunt says goodbye and gently pushes a child to her mother. After weeks and weeks upon that ship, where the wind shifted and called to her, Australia grew from the very sea, rose to greet her with sheer cliff walls and ocean pinnacles that had not changed a stone but waited patiently for her return.
With many thanks to the publisher via NetGalley for this copy to read in exchange for my honest review.
POST SCRIPT: I have just discovered this author is NOT an Aussie (unfortunately) which makes this book even more exceptional because of the obvious research that has gone into the making of Daughter of Australia.
July 6, 2016
Four and a half stars.
Sometimes you just sink into a book and know you are going to love it. That was how I felt as I started reading Daughter of Australia. I was quickly absorbed in the story of the young girl abandoned in by her father in 1898. The descriptions of the West Australian landscape are beautiful but it was the characters that drew me in. Firstly Ghan who finds the child, has her injuries attended to and saves her life. The child who has turned mute, is given the name Leonora after the town Ghan takes her from before she is sent to an orphanage. There she meet James who has also had more than his share of hard times in his young life. Later Leonora is adopted and taken to America and it appears she has forgotten James and the land of her birth. Or maybe not. James also finds a home away from the orphanage but it does not turn out as he hoped.
This is an ambitious book that stirs the emotions, as it not only tells the story of Leonora and James but deals with issues such as abuse, racism and class differences. The setting is so well described that when Ghan went back down into the mines I felt claustrophobic inhabit me as well. This book keeps you turning the pages. It shows the inhumanity and cruelty of people, as well as the gentleness and kindness of others. I was so emotionally involved with the characters and was almost cheering with Mrs Shelby’s response to Shamus O’Reilly on page 174. And no, I’m not going to explain who Shamus is or Mrs Shelby either, because I want you to read the book.
There is a lot of sadness in the book. As the book progressed I found myself hoping for certain things to occur that never eventuated or didn’t turn out as I imagined. That may not be as much the book’s fault as my expectations and imagination. This is a highly readable saga especially for a debut novel. It is violent in parts and I did get tired of the increased use of the f word later in the narrative. Despite those couple of quibbles this is a book that I found a compelling read and one I am sure many people will get lost in and recommend to their friends.
I will leave you with one quote that typified James. ‘For a man, a man, stands up for those who can’t stand or speak for themselves.’ Ghan was also such a man who believed. ‘Man’s never got a right to hurt a woman.’
Sometimes you just sink into a book and know you are going to love it. That was how I felt as I started reading Daughter of Australia. I was quickly absorbed in the story of the young girl abandoned in by her father in 1898. The descriptions of the West Australian landscape are beautiful but it was the characters that drew me in. Firstly Ghan who finds the child, has her injuries attended to and saves her life. The child who has turned mute, is given the name Leonora after the town Ghan takes her from before she is sent to an orphanage. There she meet James who has also had more than his share of hard times in his young life. Later Leonora is adopted and taken to America and it appears she has forgotten James and the land of her birth. Or maybe not. James also finds a home away from the orphanage but it does not turn out as he hoped.
This is an ambitious book that stirs the emotions, as it not only tells the story of Leonora and James but deals with issues such as abuse, racism and class differences. The setting is so well described that when Ghan went back down into the mines I felt claustrophobic inhabit me as well. This book keeps you turning the pages. It shows the inhumanity and cruelty of people, as well as the gentleness and kindness of others. I was so emotionally involved with the characters and was almost cheering with Mrs Shelby’s response to Shamus O’Reilly on page 174. And no, I’m not going to explain who Shamus is or Mrs Shelby either, because I want you to read the book.
There is a lot of sadness in the book. As the book progressed I found myself hoping for certain things to occur that never eventuated or didn’t turn out as I imagined. That may not be as much the book’s fault as my expectations and imagination. This is a highly readable saga especially for a debut novel. It is violent in parts and I did get tired of the increased use of the f word later in the narrative. Despite those couple of quibbles this is a book that I found a compelling read and one I am sure many people will get lost in and recommend to their friends.
I will leave you with one quote that typified James. ‘For a man, a man, stands up for those who can’t stand or speak for themselves.’ Ghan was also such a man who believed. ‘Man’s never got a right to hurt a woman.’
October 16, 2017
Απόλυτα ρεαλιστικό,απόλυτα συγκινητικό!Ένα βιβλίο ύμνος στην αγάπη και στη φιλία. Η Λέο ο Τζέημς και ο Τομ διαθέτουν ένα μεγαλείο ψυχής απερίγραπτο!Η Harmony Verna πάλι μία μαγική πένα που σε καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου αποζητώντας τη συνέχεια.Οι κεντρικοί ήρωες της ιστορίας παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο,μέσα από τις τόσες δυσκολίες της ζωής τους, γιατί τίποτε δεν τους προσφέρεται στο πιάτο και μένουν πάντα πιστοί στις αξίες τους!Τους γνωρίζουμε από την παιδική ηλικία μαθαίνουμε το παρελθόν τους και την πορεία της ζωής τους μέχρι που ξανασυναντιούνται.Μια σπάνια φιλία που χτίζεται αργά αλλά σταθερά κάτω από αντίξοες συνθήκες έτσι ώστε να διαμορφώσει τους χαρακτήρες των ηρώων του σήμερα και επιβιώνει πέρα από κάθε λογική. Ο επόμενος κεντρικός ήρωας είναι ο Άλεξ της άλλης΄΄ πλευράς'' όχι τόσο τυχερός μέσα από τα τραυματικά του βιώματα γίνεται σκληρός άδικος και απάνθρωπος ποικίλα τα συναισθήματα που ένιωσα για αυτόν τον ήρωα. Σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσα να τον καταδικάσω.. Και τέλος δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον υπέροχο Γκαν έναν ήρωα που παρά τα μεγάλα του προβλήματα του παρέμεινε άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης Είναι αυτός που κινεί τα νήματα του βιβλίου για να έχουμε αυτό το μαγικό αποτέλεσμα στα χέρια μας.Εν κατακλείδι οι ήρωες του βιβλίου ''καλοί'' ή '' κακοί'' θα μείνουν βαθιά χαραγμένοι στην μνήμη σας όσα χρόνια και αν περάσουν!!!!
November 11, 2024
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Οι δρόμοι της Λεονόρας και του Τζέιμς θ' ανταμώσουν κάτω από δύσκολες, αντίξοες και παράξενες συνθήκες. Τα δύο αυτά παιδιά θα βρεθούν στο ίδιο ορφανοτροφείο, και ανάμεσά τους θ' αναπτυχθεί μια δυνατή κι αληθινή φιλία, ποτισμένη με την αγνότητα της τρυφερής τους ηλικίας. Όμως η ζωή θα τους χωρίσει, με τη Λεονόρα να υιοθετείται από μια οικογένεια στην άλλη άκρη της γης, την Αμερική, ενώ ο Τζέιμς θα πάει θα ζήσει με κάποιους συγγενείς του. Τα χρόνια περνάνε και ο καθένας χαράζει τη δική του πορεία, και τίποτα δεν μαρτυρά πως θ' ανταμώσουν ξανά. Κι όμως, η ζωή παίζει καμιά φορά παράξενα παιχνίδια, και η Λεονόρα, παντρεμένη κι ευκατάστατη τώρα πια, θα βρεθεί και πάλι στην Αυστραλία, με τον Τζέιμς να έρχεται να δουλέψει για λογαριασμό του συζύγου της. Σύντομα, η παλιά τους σχέση θ' αναζωπυρωθεί, με τους δυο τους ν' ανακαλύπτουν πως τελικά, κάτω από την επιφάνεια, τους δένουν συναισθήματα πολύ πιο δυνατά, για τα οποία πρέπει να παλέψουν με όποιο κόστος.
Η Αυστραλία είναι η ήπειρος των αντιθέσεων, κάτι που ίσως να έχετε ακούσει από ανθρώπους που έχουν ζήσει εκεί. Η Αυστραλία έχει τα πάντα, άγρια ομορφιά, γόνιμες εκτάσεις αλλά και άλλες τόσες άγονες, πλούσιο ζωικό κόσμο μα και ανθρώπους από κάθε γωνιά του πλανήτη, στοιχεία που όλα μαζί συνθέτουν έναν τόπο μαγικό μα και δύσκολο στο να επιβιώσει κανείς σ' αυτόν. Είναι ένα μέρος που έχει βιώσει κι έχει αντέξει πολλά, που έχει δοκιμαστεί, που έχει αποτελέσει στους αιώνες επίγεια κόλαση ή και παράδεισο για κάποιους. Ένας τόπος τρομακτικά γοητευτικός, η ιστορία του οποίου ξετυλίγεται σαν κουβάρι μέσα από την αφήγηση της συγγραφέως σε τούτο το βιβλίο, και που τίποτα δεν ωραιοποιείται γιατί για να φτάσει σε αυτό που είναι σήμερα, χρειάστηκαν χιλιάδες αγώνες. Οι ταυτότητες δεν χαρίζονται, κερδίζονται, τις διεκδικεί κανείς μέρα με τη μέρα, και η Αυστραλία το έχει πετύχει αυτό, κάτι που η Harmony Verna αποτυπώνει στο χαρτί με τρόπο συγκλονιστικό.
Όμως η ιστορία αυτή, εκτός όλων των παραπάνω, είναι μια ιστορία χαρακτήρων, που πολύ σοφά έχουν τοποθετηθεί στη σφαίρα του πραγματικού, τόσο ως προς το χρόνο όσο και ως προς τον τόπο. Χαρακτήρες αληθινοί, ρεαλιστικοί, ανθρώπινοι, άρτια δομημένοι, με πάθη και αδυναμίες, με συναισθήματα που ορίζουν τα βήματά τους μέσα στην πορεία της ζωή τους, τις αποφάσεις τους που δεν είναι πάντα εύκολες, πόσο μάλλον ιδανικές, όπως ιδανική άλλωστε δεν υπήρξε και η ίδια η ζωή τους, η οποία και σημαδεύτηκε από στερήσεις, πόνους, κακουχίες, βάσανα, και που ελάχιστες στιγμές κατάφερναν να τους χαρίζουν φως και γέλιο στα τερτίπια των καιρών που βίωσαν, με όσα αυτοί έφεραν μαζί τους. Παρ' όλα ταύτα, ακόμα κι όταν είχαν παραδοθεί στο πεπρωμένο τους, φτάνοντας στη στιγμή που έπρεπε ν' αποφασίζουν αν θα αφήσουν τη μοίρα τους να τους ορίσει ή αν θα την ορίσουν εκείνοι, βρήκαν το κουράγιο να επιλέξουν το δεύτερο, ό,τι κι αν τους κόστισε.
Ναι, η ιστορία της "Κόρης της Αυτσραλίας" δεν είναι ονειρική! Δεν είναι καν εύκολη ή ευχάριστη, είναι όμως βαθιά, αληθινά, υπέροχα, συγκινητικά ειλικρινής, και δεν μπορείς παρά να την αγαπήσεις. Δεν θα σου προσφέρει τις στιγμές απόλυτης ευτυχίας που ίσως να ήθελες, αλλά αυτό που τελικά έχει να σου δώσει, αξίζει πολύ περισσότερα. Γιατί, η ιστορία αυτή, είναι ένας ύμνος στη ζωή και στον άνθρωπο, στην πραγματική αγάπη που ορίζεται από τα πιο πηγαία συναισθήματα, όχι απαραίτητα από το πάθος ή την παρόρμηση, αλλά από κάτι που γεννάτε βαθιά στην ψυχή μας και αναπτύσσεται μέσα σ' αυτήν, διεκδικώντας το δικό της μερίδιο στο όνειρο, τη στιγμή ακριβώς που νιώθει έτοιμη, όχι να κερδίσει, αλλά ν' αντέξει να θυσιάσει και, ίσως, να θυσιαστεί για το όνειρο αυτό. Μια ιστορία που θα σας ταρακουνήσει, θα κάνει την καρδιά σας να πεταρίσει, ίσως και να κλάψετε. Μια ιστορία που δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη όσων έχουν καρδιά και τολμάνε να ζητήσουν κάτι παραπάνω.
Οι δρόμοι της Λεονόρας και του Τζέιμς θ' ανταμώσουν κάτω από δύσκολες, αντίξοες και παράξενες συνθήκες. Τα δύο αυτά παιδιά θα βρεθούν στο ίδιο ορφανοτροφείο, και ανάμεσά τους θ' αναπτυχθεί μια δυνατή κι αληθινή φιλία, ποτισμένη με την αγνότητα της τρυφερής τους ηλικίας. Όμως η ζωή θα τους χωρίσει, με τη Λεονόρα να υιοθετείται από μια οικογένεια στην άλλη άκρη της γης, την Αμερική, ενώ ο Τζέιμς θα πάει θα ζήσει με κάποιους συγγενείς του. Τα χρόνια περνάνε και ο καθένας χαράζει τη δική του πορεία, και τίποτα δεν μαρτυρά πως θ' ανταμώσουν ξανά. Κι όμως, η ζωή παίζει καμιά φορά παράξενα παιχνίδια, και η Λεονόρα, παντρεμένη κι ευκατάστατη τώρα πια, θα βρεθεί και πάλι στην Αυστραλία, με τον Τζέιμς να έρχεται να δουλέψει για λογαριασμό του συζύγου της. Σύντομα, η παλιά τους σχέση θ' αναζωπυρωθεί, με τους δυο τους ν' ανακαλύπτουν πως τελικά, κάτω από την επιφάνεια, τους δένουν συναισθήματα πολύ πιο δυνατά, για τα οποία πρέπει να παλέψουν με όποιο κόστος.
Η Αυστραλία είναι η ήπειρος των αντιθέσεων, κάτι που ίσως να έχετε ακούσει από ανθρώπους που έχουν ζήσει εκεί. Η Αυστραλία έχει τα πάντα, άγρια ομορφιά, γόνιμες εκτάσεις αλλά και άλλες τόσες άγονες, πλούσιο ζωικό κόσμο μα και ανθρώπους από κάθε γωνιά του πλανήτη, στοιχεία που όλα μαζί συνθέτουν έναν τόπο μαγικό μα και δύσκολο στο να επιβιώσει κανείς σ' αυτόν. Είναι ένα μέρος που έχει βιώσει κι έχει αντέξει πολλά, που έχει δοκιμαστεί, που έχει αποτελέσει στους αιώνες επίγεια κόλαση ή και παράδεισο για κάποιους. Ένας τόπος τρομακτικά γοητευτικός, η ιστορία του οποίου ξετυλίγεται σαν κουβάρι μέσα από την αφήγηση της συγγραφέως σε τούτο το βιβλίο, και που τίποτα δεν ωραιοποιείται γιατί για να φτάσει σε αυτό που είναι σήμερα, χρειάστηκαν χιλιάδες αγώνες. Οι ταυτότητες δεν χαρίζονται, κερδίζονται, τις διεκδικεί κανείς μέρα με τη μέρα, και η Αυστραλία το έχει πετύχει αυτό, κάτι που η Harmony Verna αποτυπώνει στο χαρτί με τρόπο συγκλονιστικό.
Όμως η ιστορία αυτή, εκτός όλων των παραπάνω, είναι μια ιστορία χαρακτήρων, που πολύ σοφά έχουν τοποθετηθεί στη σφαίρα του πραγματικού, τόσο ως προς το χρόνο όσο και ως προς τον τόπο. Χαρακτήρες αληθινοί, ρεαλιστικοί, ανθρώπινοι, άρτια δομημένοι, με πάθη και αδυναμίες, με συναισθήματα που ορίζουν τα βήματά τους μέσα στην πορεία της ζωή τους, τις αποφάσεις τους που δεν είναι πάντα εύκολες, πόσο μάλλον ιδανικές, όπως ιδανική άλλωστε δεν υπήρξε και η ίδια η ζωή τους, η οποία και σημαδεύτηκε από στερήσεις, πόνους, κακουχίες, βάσανα, και που ελάχιστες στιγμές κατάφερναν να τους χαρίζουν φως και γέλιο στα τερτίπια των καιρών που βίωσαν, με όσα αυτοί έφεραν μαζί τους. Παρ' όλα ταύτα, ακόμα κι όταν είχαν παραδοθεί στο πεπρωμένο τους, φτάνοντας στη στιγμή που έπρεπε ν' αποφασίζουν αν θα αφήσουν τη μοίρα τους να τους ορίσει ή αν θα την ορίσουν εκείνοι, βρήκαν το κουράγιο να επιλέξουν το δεύτερο, ό,τι κι αν τους κόστισε.
Ναι, η ιστορία της "Κόρης της Αυτσραλίας" δεν είναι ονειρική! Δεν είναι καν εύκολη ή ευχάριστη, είναι όμως βαθιά, αληθινά, υπέροχα, συγκινητικά ειλικρινής, και δεν μπορείς παρά να την αγαπήσεις. Δεν θα σου προσφέρει τις στιγμές απόλυτης ευτυχίας που ίσως να ήθελες, αλλά αυτό που τελικά έχει να σου δώσει, αξίζει πολύ περισσότερα. Γιατί, η ιστορία αυτή, είναι ένας ύμνος στη ζωή και στον άνθρωπο, στην πραγματική αγάπη που ορίζεται από τα πιο πηγαία συναισθήματα, όχι απαραίτητα από το πάθος ή την παρόρμηση, αλλά από κάτι που γεννάτε βαθιά στην ψυχή μας και αναπτύσσεται μέσα σ' αυτήν, διεκδικώντας το δικό της μερίδιο στο όνειρο, τη στιγμή ακριβώς που νιώθει έτοιμη, όχι να κερδίσει, αλλά ν' αντέξει να θυσιάσει και, ίσως, να θυσιαστεί για το όνειρο αυτό. Μια ιστορία που θα σας ταρακουνήσει, θα κάνει την καρδιά σας να πεταρίσει, ίσως και να κλάψετε. Μια ιστορία που δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη όσων έχουν καρδιά και τολμάνε να ζητήσουν κάτι παραπάνω.
November 14, 2020
Το λάτρεψα!!! Ήταν ένα αρκετά μελαγχολικό βιβλίο, αλλά με την καλή έννοια. Είχε κάποιες εικόνες που με ανατρίχιασαν, όπως η περιγραφή της ζωής στα ορυχεία. Γενικώς, η συγγραφέας παρουσιάζει άψογα την αγριότητα της αυστραλιανής ενδοχώρας και διαπραγματευέται θέματα μείζονος σημασίας, όπως τη ζωή των ανθρώπων στα ορυχεία, την ανθρώπινη εκμετάλλευση, το τίμημα των ανθρώπινων επιλογών, τη θέση της γυναίκας σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. Ακόμα και το τέλος του βιβλίου μου άφησε μια γλυκόπικρη γεύση.
February 1, 2017
Είναι μερικά βιβλία που καταλαβαίνεις ο,τι είναι συγκλονιστικά απο τις πρώτες σελίδες. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι τόσο υπέροχο και τα συναισθήματα που βιώνεις τόσο πολλά που πραγματικά δεν ξέρω τι λέξεις να βρώ , για να περιγράψω το μεγαλείο του και πόσο πολύ μου άρεσε.Σίγουρα ότι και να πώ θα είναι φτωχό μπροστά σ'αυτα που νιώθεις όταν το διαβάζεις! Η κόρη της Αυστραλίας ειναι η ιστορία κυρίως αλλα οχι μόνο της Λεονόρα , ενός μικρού κοριτσιού που το εγκαταλείπουν για να πεθάνει στην έρημο.Σωζεται και στο ορφανοτροφείο συνδέεται με τον Τζέιμς, με τα δεσμά της αληθινής φιλίας, την προστατεύει και βρίσκουν παρηγοριά ο ένας στον άλλον. Χωρίζονται όταν η Λεονόρα υιοθετείται απο μια πλούσια οικογένεια και φεύγει για την Αμερική και ο Τζέιμς πηγαίνει να ζήσει με κάποιους συγγενείς του.Θα ξαναβρεθούν μετά απο χρόνια , συναισθήματα που τους ένωναν στο παρελθόν οχι μόνο δεν έχουν χαθεί αλλα είναι πλέον πιο δυνατά. Υπάρχουν λόγοι που πρέπει να αγωνιστούν πλέον για να είναι μαζί και να αντιμετωπίσουν πράγματα που στο παρελθόν τους πλήγωσαν. Η συγγραφέας Harmony Vera με την γραφή της, τις ρεαλιστικές περιγραφές τόσο για τις ζωές των ηρώων, αλλα και για την Αμερική, την Αυστραλία, τις δυσκολες συνθήκες ζωής των κατοίκων , έχει γράψει ένα μυθιστόρημα συγκλονιστικό!! Είναι μια ιστορία τόσο ανθρώπινη , σου βγάζει συναισθήματα , νιώθεις οτι βιώνεις τις καταστάσεις μαζί με τους ήρωες και ειλικρινά είναι ένα βιβλίο που δεν θα το ξεχάσεις όσα χρόνια κι αν περάσουν!Συγκινητικό, συγκλονιστικό, μαγεύει και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη και πρέπει να στολίζει κάθε βιβλίοθήκη!
April 27, 2024
Η άγρια ομορφιά της Αυστραλίας των αρχών του περασμένου αιώνα, η ψυχή και η καρδιά της ιδιαίτερης αυτής ηπείρου και των ανθρώπων της, σκιαγραφούνται με τρόπο άκρως ρεαλιστικό και συγκλονιστικό στην «Κόρη της Αυστραλίας» της Harmony Verna.
Πρωταγωνιστές της ιστορίας δύο παιδιά, ο Τζέιμι και η Λεονόρα, στα οποία η ζωή από πολύ νωρίς έδειξε το σκληρό της πρόσωπο. Γνωρίστηκαν όταν κατέληξαν στο ίδιο ορφανοτροφείο και ανέπτυξαν μια τρυφερή, φιλική σχέση. Όμως η Λεονόρα σύντομα υιοθετήθηκε από μια οικογένεια πλούσιων Αμερικανών, ενώ ο Τζέιμι έφυγε για να ζήσει με τους συγγενείς της μητέρας του. Όλα έδειχναν πως οι δρόμοι τους δεν επρόκειτο να διασταυρωθούν ποτέ ξανά.
Όμως η Μοίρα μερικές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια. Μετά από πολλά χρόνια η Λεονόρα, παντρεμένη γυναίκα πια, επιστρέφει στην Αυστραλία και ο Τζέιμι βρίσκεται να δουλεύει ως επιστάτης στο κτήμα του συζύγου της. Τα χρόνια που έχουν περάσει, γεμάτα κυρίως με κακουχίες και πίκρες, κι ελάχιστες μικρές μονάχα δόσεις ευτυχίας, έχουν διαμορφώσει τους χαρακτήρες τους και τους έχουν επηρεάσει βαθιά. Τα παιδικά όνειρα κι η αθωότητα έχουν προ πολλού θαφτεί κάτω από την πάλη για επιβίωση και τις κοινωνικές επιταγές που επιβάλλει η θέση του καθενός. Κι όταν τελικά οι δυο νέοι ανακαλύψουν πως εκείνο το δέσιμο που ένιωθαν κάποτε έχει μετατραπεί σε ένα βαθύ και αγνό συναίσθημα, θα αποφασίσουν να παλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις προκειμένου να ξεπεράσουν τα εμπόδια που τους κρατάνε χώρια, όσο κι αν φαντάζει κάτι τέτοιο απίθανο στα μάτια τους…
Η συγγραφέας, με αφορμή την ιστορία των ηρώων της, ουσιαστικά αφηγείται την ιστορία της ίδιας της Αυστραλίας. Ολόκληρο το βιβλίο χαρακτηρίζεται από μια άγρια και τραχιά ομορφιά, όμοια με τα γεμάτα σκόνη και ήλιο τοπία της Αυστραλίας. Τίποτα δεν παρουσιάζεται ωραιοποιημένο, γιατί τίποτα δεν είναι. Σε μια δύσκολη από κάθε άποψη περίοδο, σε μια χώρα που ψάχνει να βρει την ταυτότητά της στον κόσμο, όπου η φτώχια, η απελπισία κι η σκληρή δουλειά βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, όπου η απογοήτευση κι ο θάνατος είναι ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση, είναι δύσκολο να ανθίσει η ελπίδα. Κι όμως, τα καταφέρνει! Πολλές φορές οι συνθήκες τη λυγίζουν, όμως εκείνη είναι πάντα εκεί.
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι ιδιαίτερο και πολυποίκιλο στη θεματική του, και οπωσδήποτε δεν είναι απλά άλλη μια ιστορία αγάπης. Διεγείρει συνεχώς και με πολλούς τρόπους τα συναισθήματα του αναγνώστη, μιας και ασχολείται με μια πληθώρα κοινωνικών θεμάτων, όπως η ταξική διαφορά, η γυναικεία κακοποίηση, ο ρατσισμός και τα ανύπαρκτα εργατικά δικαιώματα. Με εικόνες που ορισμένες φορές μπορούν να χαρακτηριστούν ακόμα και σκληρές, η συγγραφέας κατορθώνει με ωμό ρεαλισμό να ‘χρωματίσει’ την ακριβή εικόνα της Αυστραλίας στις πρώτες δεκαετίες του 1900.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι άρτια πλασμένοι κι ολοκληρωμένοι, με τα πάθη και τις αδυναμίες τους. Τους αγαπάς, τους μισείς, τους συμπονάς, εκνευρίζεσαι μαζί τους· όμως πάντα ακολουθείς τα βήματά τους, σελίδα τη σελίδα, έως το τέλος. Εκτός από τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες, οι δεύτεροι ορισμένες φορές κλέβουν κυριολεκτικά την παράσταση. Ειδική μνεία αξίζει να γίνει στον συμπαθέστατο Γκαν, τον αφανή ήρωα του βιβλίου, ο οποίος κατόρθωνε να βρίσκεται πάντα στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή. Είναι πραγματικά εκπληκτικό το ότι κανείς από τους κεντρικούς ήρωες δεν έμαθε ποτέ τον ζωτικό ρόλο που έπαιξε ο συμπαθέστατος αυτός άνθρωπος κάποια στιγμή στις ζωές τους, ενώ ο αναγνώστης του βιβλίου είναι ο μοναδικός μάρτυρας αυτών των συμβάντων!
«Η κόρη της Αυστραλίας» είναι στην πλειονότητά του ένα ‘λυπητερό’ βιβλίο. Σε καμία περίπτωση ανάλαφρο. Η συγγραφέας επέλεξε να τοποθετήσει την ιστορία της σε πραγματικό χώρο και χρόνο και, πολύ σοφά κατά τη γνώμη μου, σε απόλυτα πραγματικές συνθήκες. Δεν πρόκειται για παραμύθι, άλλωστε. Κι όμως, είναι τόσο λυρική αυτή η μελαγχολία που αποπνέει! Ο αναγνώστης απομένει βουβός κι εκστατικός μπροστά στην ικανότατη πένα της συγγραφέως· είναι εκπληκτικές οι περιγραφές των τοπίων, συγκλονιστικές εκείνες των συναισθηματικών αντιδράσεων των ηρώων μπροστά σε κάθε νέα δοκιμασία που βρίσκουν στον δρόμο τους. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ρουφάει τις σελίδες έως το τέλος, έως τη λύτρωση που επέρχεται μετά από όλα όσα έχουν συμβεί. Και ακόμα και τότε, η Verna δεν προδίδει το έργο της. Το τέλος μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους γλυκόπικρο, όμως η αλήθεια του σε όλη την απλότητά της δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.
Όσοι επιζητούν να εμπλουτίζουν τη βιβλιοθήκη τους με μυθιστορήματα που διαθέτουν κάτι παραπάνω από μια απλή ιστορία αγάπης κι ένα αναμενόμενο happy end, ας επιλέξουν την «Κόρη της Αυστραλίας». Οπωσδήποτε δεν θα το μετανιώσουν!
Πρωταγωνιστές της ιστορίας δύο παιδιά, ο Τζέιμι και η Λεονόρα, στα οποία η ζωή από πολύ νωρίς έδειξε το σκληρό της πρόσωπο. Γνωρίστηκαν όταν κατέληξαν στο ίδιο ορφανοτροφείο και ανέπτυξαν μια τρυφερή, φιλική σχέση. Όμως η Λεονόρα σύντομα υιοθετήθηκε από μια οικογένεια πλούσιων Αμερικανών, ενώ ο Τζέιμι έφυγε για να ζήσει με τους συγγενείς της μητέρας του. Όλα έδειχναν πως οι δρόμοι τους δεν επρόκειτο να διασταυρωθούν ποτέ ξανά.
Όμως η Μοίρα μερικές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια. Μετά από πολλά χρόνια η Λεονόρα, παντρεμένη γυναίκα πια, επιστρέφει στην Αυστραλία και ο Τζέιμι βρίσκεται να δουλεύει ως επιστάτης στο κτήμα του συζύγου της. Τα χρόνια που έχουν περάσει, γεμάτα κυρίως με κακουχίες και πίκρες, κι ελάχιστες μικρές μονάχα δόσεις ευτυχίας, έχουν διαμορφώσει τους χαρακτήρες τους και τους έχουν επηρεάσει βαθιά. Τα παιδικά όνειρα κι η αθωότητα έχουν προ πολλού θαφτεί κάτω από την πάλη για επιβίωση και τις κοινωνικές επιταγές που επιβάλλει η θέση του καθενός. Κι όταν τελικά οι δυο νέοι ανακαλύψουν πως εκείνο το δέσιμο που ένιωθαν κάποτε έχει μετατραπεί σε ένα βαθύ και αγνό συναίσθημα, θα αποφασίσουν να παλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις προκειμένου να ξεπεράσουν τα εμπόδια που τους κρατάνε χώρια, όσο κι αν φαντάζει κάτι τέτοιο απίθανο στα μάτια τους…
Η συγγραφέας, με αφορμή την ιστορία των ηρώων της, ουσιαστικά αφηγείται την ιστορία της ίδιας της Αυστραλίας. Ολόκληρο το βιβλίο χαρακτηρίζεται από μια άγρια και τραχιά ομορφιά, όμοια με τα γεμάτα σκόνη και ήλιο τοπία της Αυστραλίας. Τίποτα δεν παρουσιάζεται ωραιοποιημένο, γιατί τίποτα δεν είναι. Σε μια δύσκολη από κάθε άποψη περίοδο, σε μια χώρα που ψάχνει να βρει την ταυτότητά της στον κόσμο, όπου η φτώχια, η απελπισία κι η σκληρή δουλειά βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, όπου η απογοήτευση κι ο θάνατος είναι ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση, είναι δύσκολο να ανθίσει η ελπίδα. Κι όμως, τα καταφέρνει! Πολλές φορές οι συνθήκες τη λυγίζουν, όμως εκείνη είναι πάντα εκεί.
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα είναι ιδιαίτερο και πολυποίκιλο στη θεματική του, και οπωσδήποτε δεν είναι απλά άλλη μια ιστορία αγάπης. Διεγείρει συνεχώς και με πολλούς τρόπους τα συναισθήματα του αναγνώστη, μιας και ασχολείται με μια πληθώρα κοινωνικών θεμάτων, όπως η ταξική διαφορά, η γυναικεία κακοποίηση, ο ρατσισμός και τα ανύπαρκτα εργατικά δικαιώματα. Με εικόνες που ορισμένες φορές μπορούν να χαρακτηριστούν ακόμα και σκληρές, η συγγραφέας κατορθώνει με ωμό ρεαλισμό να ‘χρωματίσει’ την ακριβή εικόνα της Αυστραλίας στις πρώτες δεκαετίες του 1900.
Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι άρτια πλασμένοι κι ολοκληρωμένοι, με τα πάθη και τις αδυναμίες τους. Τους αγαπάς, τους μισείς, τους συμπονάς, εκνευρίζεσαι μαζί τους· όμως πάντα ακολουθείς τα βήματά τους, σελίδα τη σελίδα, έως το τέλος. Εκτός από τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες, οι δεύτεροι ορισμένες φορές κλέβουν κυριολεκτικά την παράσταση. Ειδική μνεία αξίζει να γίνει στον συμπαθέστατο Γκαν, τον αφανή ήρωα του βιβλίου, ο οποίος κατόρθωνε να βρίσκεται πάντα στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή. Είναι πραγματικά εκπληκτικό το ότι κανείς από τους κεντρικούς ήρωες δεν έμαθε ποτέ τον ζωτικό ρόλο που έπαιξε ο συμπαθέστατος αυτός άνθρωπος κάποια στιγμή στις ζωές τους, ενώ ο αναγνώστης του βιβλίου είναι ο μοναδικός μάρτυρας αυτών των συμβάντων!
«Η κόρη της Αυστραλίας» είναι στην πλειονότητά του ένα ‘λυπητερό’ βιβλίο. Σε καμία περίπτωση ανάλαφρο. Η συγγραφέας επέλεξε να τοποθετήσει την ιστορία της σε πραγματικό χώρο και χρόνο και, πολύ σοφά κατά τη γνώμη μου, σε απόλυτα πραγματικές συνθήκες. Δεν πρόκειται για παραμύθι, άλλωστε. Κι όμως, είναι τόσο λυρική αυτή η μελαγχολία που αποπνέει! Ο αναγνώστης απομένει βουβός κι εκστατικός μπροστά στην ικανότατη πένα της συγγραφέως· είναι εκπληκτικές οι περιγραφές των τοπίων, συγκλονιστικές εκείνες των συναισθηματικών αντιδράσεων των ηρώων μπροστά σε κάθε νέα δοκιμασία που βρίσκουν στον δρόμο τους. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να ρουφάει τις σελίδες έως το τέλος, έως τη λύτρωση που επέρχεται μετά από όλα όσα έχουν συμβεί. Και ακόμα και τότε, η Verna δεν προδίδει το έργο της. Το τέλος μπορεί να θεωρηθεί από κάποιους γλυκόπικρο, όμως η αλήθεια του σε όλη την απλότητά της δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.
Όσοι επιζητούν να εμπλουτίζουν τη βιβλιοθήκη τους με μυθιστορήματα που διαθέτουν κάτι παραπάνω από μια απλή ιστορία αγάπης κι ένα αναμενόμενο happy end, ας επιλέξουν την «Κόρη της Αυστραλίας». Οπωσδήποτε δεν θα το μετανιώσουν!
April 23, 2017
I found this book to be very interesting. It begins in Australia, there is an interval in the United States, and then back to Australia again. It is a saga that starts when the protagonist is very young and carries on through her life with certain people influencing her choices and decisions intermittently throughout. Running parallel at times is a concurrent story of a young boy she meets at an early age, and how, after their paths part ways, eventually their paths cross again. There is a lot that is interesting and appealing in this book although I did find a few of the choices the characters made were somewhat weak. There was one obstacle that occurred where I instantly saw the solution but it took several more chapters before the character arrived at it. Despite a few weaknesses, this was a very good read over-all and I particularly recommend it to anyone who is interested in a slice of history that shaped Australia for a time.
September 12, 2019
Βαρέθηκα λίγο η αλήθεια είναι. Ενώ έχει μια ωραία γραφή και ένα καλό στόρι αν και όχι τιποτα το προτοτυπο. Από τη μέση και μετά κάνει κοιλιά υπαρχει περιοστερη φλυαρία αποσο εξέλιξη στην ιστορία με αποτέλεσμα από τη μέση και μετά να με χάσει. Βαρύ βιβλίο από άποψη θέματος στεναχωρο . Το άλλο του μεγάλο μειων είναι οι πολλοί χαρακτήρες. Δεν μ�� ενοχλούν οι πολλοι χαρακτήρες όταν έχουν σκοπιμότητα, το να σου περιγράφει όμως δέκα άτομα που Καθησαν με τους πρωταγωνιστές σε ένα τραπέζι, τα ονόματα τους τους διαλόγους τους τη δουλειές του απλά και μόνο για να καταλάβεις ότι ο πρωταγωνιστής είναι απλός παπαρας ε είναι υπερβολή.
June 29, 2017
По-скоро са 4.5 звездичките
May 5, 2020
Πρόκειται για μια τραγική ιστορία δυο παιδιών που γνωρίστηκαν στο ορφανοτροφείο της Αυστραλίας, χωρίστηκαν στην πορεία και η μοίρα τους ξανάσμιξε μετά από χρόνια. Είναι ωραία ιστορία αλλά με πολλά βάσανα καθ όλη τη διάρκεια του βιβλίου. Πολύ δυστυχία. Δεν χαλάρωσα καθόλου, ούτε καν με τις ελάχιστες περιγραφές των τοπίων της Αυστραλίας. Η γραφή της συγγραφέως είναι πολύ ωραία και μου άρεσε ακόμη περισσότερο η περιγραφή των συναισθημάτων των ηρώων της. Αυτό νομίζω είναι το ατού του όλου βιβλίου. Σε αγγίζει μέχρι την ψυχή θες δε θες.Προβλέψιμο θα το πουν κάποιοι. Ναι θα συμφωνήσω, αλλά και ποιό βιβλίο κοινωνικού-ρομαντικού, δεν είναι; Το θέμα είναι η πορεία για να φτάσεις στο προβλέψιμο. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες εξαιρετικοί. Μη σας πώ ότι μου άρεσαν περισσότερο. Ειδικά ο Γκάν. Το συγκρίνουν με το θρυλικό "Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας". Δεν βρήκα ουδεμία ομοιότητα, εκτός από την Αυστραλία και την εποχή. Η αρχή και το τέλος του βιβλίου εξαιρετική. Παρ' όλο που έχει αρκετά κενά και η σκηνοθεσία της όλης υπόθεσης κάπου χωλαίνει (είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως), τελικά μπορώ να πω ότι μου άρεσε το βιβλίο.
April 10, 2016
This book reaffirms why I love to read. Harmony Verna has created a masterpiece in the telling of the story of Leonora and James--their childhoods, their losses, their love and triumph over tragic circumstances. Both were orphaned and met in an orphanage in western Australia. There, they formed an unbreakable bond which endured through great hardship and separation.
This story is also about Australia in the early 1900s. The description of the land and its people is stunning. As I read, I could see the land, the storms come and go. I could feel the heat. The cold. The enduring and dogged determination of the people to eek out a living. This book touched me in so many ways, it is almost indescribable. I do hope that Ms. Verna will go on to write many more novels. This book is most deserving of literary acclaim!
This story is also about Australia in the early 1900s. The description of the land and its people is stunning. As I read, I could see the land, the storms come and go. I could feel the heat. The cold. The enduring and dogged determination of the people to eek out a living. This book touched me in so many ways, it is almost indescribable. I do hope that Ms. Verna will go on to write many more novels. This book is most deserving of literary acclaim!
June 26, 2017
3 звезди, защото, колкото и да беше трогателна историята, не можа да ме докосне, не знам от изказа на самата авторка ли беше или от превода ли, просто ми липсваше емоцията. Имаше много трогателни моменти в историята, но начина по който бяха представени, не можаха да ме разчувстват. Краят беше изключително претупан и остави много въпроси след себе си. Яд ме е, че авторката "уби" толкова прекрасно изградени образи, а остави отрицателния герой жив. Защо?!
March 29, 2016
The long weekend over the Easter break provided me with an opportunity to indulge in some uninterrupted reading time. As a result, I was able to devour a fabulous new Australian saga called Daughter of Australia, by a debut author Harmony Verna. Verna sets her scene in Daughter of Australia immediately, with picture- perfect detail. In the opening scenes of the novel I was instantly transported to early twentieth century Australia, where an old miner finds a young girl in rags abandoned in the harsh Australian desert. The old miner, named Ghan, takes the young girl under his wing and immediately sets about finding her medical attention at the nearest town, Leonora. Ghan leaves the young girl, who is mute and fearful in the care of the town doctor. Soon she is transported to a local orphanage, where she is cared for by a kindly priest. However, the young mute girl named Leonora, after the town where she was saved, soon becomes the victim of bullies in the orphanage. James, another orphan senses the young girl’s weakness and helps save her from the bullies. As James and Leonora develop a deep friendship, they are soon torn apart by distance. Leonora is adopted by a wealthy couple from the United States and moves back with them. James finally hears word from long lost Irish relatives, an aunt and uncle, who take him from the orphanage to work on their newly acquired property. James and Leonora both suffer in their new homes. James is subjected to brutal and unfair treatment from his uncle. While Leonora, despite living a life of luxury, finds herself deeply oppressed by her controlling aunt. Forced into marriage, Leonora moves with her new husband Alex to Australia. It is by sheer chance that James has recently gained employment at the station Leonora husband owns. When James and Leonora reconnect, they fight against their feelings to indulge in a forbidden love affair, in the harsh conditions dusty Western Australia.
I couldn’t wait to read this book as soon as it was released. I love nothing more than a good Australian saga and having seen that this book was being compared to another great Australian saga I adore, The Thorn Birds, I was keen to see how this book stacked up against this classic. I am happy to report that Daughter of Australia deserves a solid five star rating. It is also sitting right up there in my list of favourite reads for 2016 (so far). I am singing the praises of this book as I was firstly blown away by the epic storyline. There is such much for the reader to relish from love, friendship, hardship, courage and even tragic history thrown in the mix on the stolen generation. It kept my eyes glued to the pages from the beginning to the very end of the book. Daughter of Australia is a grand book, as sprawling as the expansive location in which it is set. I really enjoyed being thoroughly immersed in Leonora’s story from a young girl abandoned by her father, to her transformation into a young woman who finds the strength to overcome adversity in such tough circumstances. I came to care about each and every one of the characters in the book, both good and bad. Verna’s character development is of a high quality and I liked how I was able to appreciate each character’s back story, which was extremely well developed. Each of Verna’s characters compliments one another and come together as a cohesive whole to make this book a true masterpiece. The setting in this book also deserves an honourable mention. Aided by Verna’s wonderfully precise and descriptive writing, the reader is able to truly feel at one with the pure Australian setting.
This book that I urge anyone to pick up to read, it is an impressive debut and a book I hope becomes an Australian classic saga. I cannot wait to see what is on the horizon for this talented debut author, Harmony Verna.
I couldn’t wait to read this book as soon as it was released. I love nothing more than a good Australian saga and having seen that this book was being compared to another great Australian saga I adore, The Thorn Birds, I was keen to see how this book stacked up against this classic. I am happy to report that Daughter of Australia deserves a solid five star rating. It is also sitting right up there in my list of favourite reads for 2016 (so far). I am singing the praises of this book as I was firstly blown away by the epic storyline. There is such much for the reader to relish from love, friendship, hardship, courage and even tragic history thrown in the mix on the stolen generation. It kept my eyes glued to the pages from the beginning to the very end of the book. Daughter of Australia is a grand book, as sprawling as the expansive location in which it is set. I really enjoyed being thoroughly immersed in Leonora’s story from a young girl abandoned by her father, to her transformation into a young woman who finds the strength to overcome adversity in such tough circumstances. I came to care about each and every one of the characters in the book, both good and bad. Verna’s character development is of a high quality and I liked how I was able to appreciate each character’s back story, which was extremely well developed. Each of Verna’s characters compliments one another and come together as a cohesive whole to make this book a true masterpiece. The setting in this book also deserves an honourable mention. Aided by Verna’s wonderfully precise and descriptive writing, the reader is able to truly feel at one with the pure Australian setting.
This book that I urge anyone to pick up to read, it is an impressive debut and a book I hope becomes an Australian classic saga. I cannot wait to see what is on the horizon for this talented debut author, Harmony Verna.
April 8, 2016
This novel was an enjoyable read, but there were some qualities that prevented me from total enjoyment and immersion. Much of the writing and imagery is beautiful and evocative, however, there were dozens of instances in which descriptions were jarring because they just didn't work. Sometimes they felt contrived, and other times they just...didn't work. I would be fully immersed, almost forgetting that I was reading rather than experiencing, and then there would be a description that was just wrong, and it would pull me out of the story. This occurred most often in the first third of the book, but it was an issue for me throughout. There was also one major discrepancy- early on Leonora is described as having auburn hair (in a scene in which she is in bed, and her hair is fanned out on her pillow), but later she is described as blonde. I don't know if the author changed her mind about the appearance of her heroine at some point during the writing process, but this is something an editor should have caught, along with the previously mentioned descriptive issues. As far as the plot, it was an epic story, and the characters are fairly well-developed. I particularly like that Alex had depth and was not a standard villain. He was not a good person, but the author consistently demonstrated that he did love Leonora, in his way. Ghan was also an interesting, though tragic, character. I would have liked to have some closure with him and Leo. He saves Leo, almost saves her and Alex, and then saves James. The poor dude deserves to have something good happen rather than just dying alone after an extremely difficult life! I know that tying up all the loose ends isn't exactly realistic, but we don't read fiction for perfect realism, do we? One reason we read fiction is for fantasy fulfillment, and my fantasy for this story is for poor Ghan to get some recognition and happiness! I would also like to know why Leonora was abandoned out in the bush in the first place! That is never explored. Where did she and her father come from? Why did her father walk her all the way out there? He couldn't have hoped that she would be found, because the chances of that were slim. Throughout the entire story, Leo never expressed curiosity about her abandonment. It certainly traumatized her, but she never attempted to search for any remaining family she might have had, or to discover the reason her father did what he did. If there is one thing that is consistent about human nature, it's that we have a desperate need to understand the reasons for things. Of course, she might have known the reason, but if so it was never revealed. This seemed like a gaping hole in the character of Leonora. The plot itself was a bit predictable; it was obvious Leo and James would be together in the end, but it was also clear that this story wasn't about the destination, but the journey. This may seem a lot of criticism, but I want to be honest, and I hope it is constructive. As I said, I did quite enjoy the read, finishing in 4 days.
January 18, 2019
https://lovebooksloveread.blogspot.co...
Απόλυτα ρεαλιστικό,απόλυτα συγκινητικό!Ένα βιβλίο ύμνος στην αγάπη και στη φιλία. Η Λέο ο Τζέημς και ο Τομ διαθέτουν ένα μεγαλείο ψυχής απερίγραπτο!Η Harmony Verna πάλι μία μαγική πένα που σε καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου αποζητώντας τη συνέχεια.Οι κεντρικοί ήρωες της ιστορίας παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο,μέσα από τις τόσες δυσκολίες της ζωής τους, γιατί τίποτε δεν τους προσφέρεται στο πιάτο και μένουν πάντα πιστοί στις αξίες τους!Τους γνωρίζουμε από την παιδική ηλικία μαθαίνουμε το παρελθόν τους και την πορεία της ζωής τους μέχρι που ξανασυναντιούνται.Μια σπάνια φιλία που χτίζεται αργά αλλά σταθερά κάτω από αντίξοες συνθήκες έτσι ώστε να διαμορφώσει τους χαρακτήρες των ηρώων του σήμερα και επιβιώνει πέρα από κάθε λογική. Ο επόμενος κεντρικός ήρωας είναι ο Άλεξ της άλλης΄΄ πλευράς'' όχι τόσο τυχερός μέσα από τα τραυματικά του βιώματα γίνεται σκληρός άδικος και απάνθρωπος ποικίλα τα συναισθήματα που ένιωσα για αυτόν τον ήρωα. Σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσα να τον καταδικάσ��.. Και τέλος δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον υπέροχο Γκαν έναν ήρωα που παρά τα μεγάλα του προβλήματα του παρέμεινε άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης Είναι αυτός που κινεί τα νήματα του βιβλίου για να έχουμε αυτό το μαγικό αποτέλεσμα στα χέρια μας.Εν κατακλείδι οι ήρωες του βιβλίου ''καλοί'' ή '' κακοί'' θα μείνουν βαθιά χαραγμένοι στην μνήμη σας όσα χρόνια και αν περάσουν!!!!
Απόλυτα ρεαλιστικό,απόλυτα συγκινητικό!Ένα βιβλίο ύμνος στην αγάπη και στη φιλία. Η Λέο ο Τζέημς και ο Τομ διαθέτουν ένα μεγαλείο ψυχής απερίγραπτο!Η Harmony Verna πάλι μία μαγική πένα που σε καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου αποζητώντας τη συνέχεια.Οι κεντρικοί ήρωες της ιστορίας παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο,μέσα από τις τόσες δυσκολίες της ζωής τους, γιατί τίποτε δεν τους προσφέρεται στο πιάτο και μένουν πάντα πιστοί στις αξίες τους!Τους γνωρίζουμε από την παιδική ηλικία μαθαίνουμε το παρελθόν τους και την πορεία της ζωής τους μέχρι που ξανασυναντιούνται.Μια σπάνια φιλία που χτίζεται αργά αλλά σταθερά κάτω από αντίξοες συνθήκες έτσι ώστε να διαμορφώσει τους χαρακτήρες των ηρώων του σήμερα και επιβιώνει πέρα από κάθε λογική. Ο επόμενος κεντρικός ήρωας είναι ο Άλεξ της άλλης΄΄ πλευράς'' όχι τόσο τυχερός μέσα από τα τραυματικά του βιώματα γίνεται σκληρός άδικος και απάνθρωπος ποικίλα τα συναισθήματα που ένιωσα για αυτόν τον ήρωα. Σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσα να τον καταδικάσ��.. Και τέλος δε θα μπορούσα να μην αναφερθώ στον υπέροχο Γκαν έναν ήρωα που παρά τα μεγάλα του προβλήματα του παρέμεινε άνθρωπος με όλη τη σημασία της λέξης Είναι αυτός που κινεί τα νήματα του βιβλίου για να έχουμε αυτό το μαγικό αποτέλεσμα στα χέρια μας.Εν κατακλείδι οι ήρωες του βιβλίου ''καλοί'' ή '' κακοί'' θα μείνουν βαθιά χαραγμένοι στην μνήμη σας όσα χρόνια και αν περάσουν!!!!
Read
April 17, 2016It has been a while since I have loved a book so thoroughly much, and with Daughter of Australia I was totally enamoured. This is a debut novel by Harmony Verna and wow – I cannot wait to read her future books. This book was a masterpiece of historical Australia. I fell in love with James and Leonora, but not only that, the storyline, the descriptive sentences, the total feeling of being transported to another time and place and not wanting to miss a single second. Loved, loved, loved this unforgettable book it and I highly recommend 5+++ Best book I have read this year for sure!
July 19, 2023
He looked at her now--fully--and she did not turn away. Her cherub face was not twisted in disgust or horror. Instead, she smiled and the sunbeam eclipsed every shadow since the beginning of time. The child looked at him as if she thought him beautiful.
Mirabelle's voice whispered above a suspended ladle, "She likes yeh."
Words and sounds blurred. The stitches that held his hard parts together, sutured over a lifetime, disintegrated with the touch. He fumbled for each strand, trying to quickly sew them back into place, but the look was too soft. The simple purity hurt. Just as when the work horses were brought up from the mines, months after living in the underground shafts, they emerged blind, their skin and fur revolting against the fresh air, peeling off in shreds. The light, the freshness, was too much to bear.
A kangaroo stands silhouetted against a gorgeous sunset in the Australian outback. I pictured the thousands of acres around Alex's station looking very similar to this photograph. Kangaroos are mentioned several times in the novel. The contrast between the ways in which Alex and James treat kangaroos demonstrates their differing approaches to life in general and Leonora in particular.
First two sentences: They walked into the sun. Her small legs moved without thought; fingers rubbed eyes full of sleep.
The year is 1898. The location is the brutal Australian outback. Leonora is a young girl--perhaps 5 or 6, holding the hand of her father as they trudge across the desert. Then, for reasons known only to himself, her father leaves her sitting alone on a rock, under the meager shade of a scrub tree, and walks off into the distance. A scraggly cripple named Ghan is making a supply run, when he sees a strange lump of cloth. He dismounts to investigate and finds the child badly sunburned, dehydrated, and near death. Panicked, he rushes her to the nearest town--hoping to find a doctor. Fortune is with Leonora that day. There is a doctor at the inn, and he is able to save her life.
This pattern of hardship, interspersed with glimmers of fortune, becomes the pattern of Leonora's life. Follow along life's path with her, and discover a strong, resilient woman who learns to roll with the punches. Will she ever find the happiness she deserves?
My two cents: Several reviewers found Verna's novel to be unrelentingly sad. Several others critiqued the stark contrast between "good" and "bad" characters. While I agree with the second critique, I found abounding silver lining on the clouds of Leonora's life. But what put this novel firmly into 4 star territory for me was Leonora herself. There's something magical when we find a lead character we can identify with, root for, and come to love. I especially love the fact that she doesn't let abuse wound her spirit. She continues to stand strong for what she believes. And I'm in awe of the ways in which she used her wits and cunning to protect both herself and those she loved. Highly recommended as library checkout, or a purchase if you like romance novels that are actually *novels* and not just romance. Given 4 stars or a rating of "Excellent."
Other favorite quotes: The ground sucked like a wet kiss as he pulled the end free.
~~Mr. Fairfield nodded and continued, "Of course, my wife is right about most things. But sometimes a man doesn't want to be right. He wants to be wrong and wants to try and get away with it like a snot-nosed adolescent. Silly, I know. Childish, but I can't help it. At the end of the day, I take my scolding and a kiss on the forehead."
~~Emotion filled the faces of the people as the boys walked off intact. Mothers memorized their children's features, wondered if they would scar or warp, and they saw not the faces of the young soldiers or the men they had become but the innocence and frailty of the children the women had borne. Fathers saw their sons as older than they were, as men, as extensions of their own arms. They looked with pride and pain and questioned, Did I make him strong enough? Will he be brave enough? And so the war began and brought casualties before good-byes were even spoken.
~~Her hand turned gentle and her eyes glistened, but she spoke firmly. "You got choices, James. What are you gonna bring to this world...peace or suffering?"
~~Leonora rose to her feet and grew again. Grief had not left, but she was not the grief; she was the one who carried it. [...] Leonora walked, clutched her grief like a handbag but did not fall into it.
~~But you can't prepare for death any more than you can prepare your stomach for starvation.
~~"Every man has a weakness, Ghan. Some have more than one. Purity is an angel's halo in a Rembrandt, not a man's life."
Mirabelle's voice whispered above a suspended ladle, "She likes yeh."
Words and sounds blurred. The stitches that held his hard parts together, sutured over a lifetime, disintegrated with the touch. He fumbled for each strand, trying to quickly sew them back into place, but the look was too soft. The simple purity hurt. Just as when the work horses were brought up from the mines, months after living in the underground shafts, they emerged blind, their skin and fur revolting against the fresh air, peeling off in shreds. The light, the freshness, was too much to bear.
A kangaroo stands silhouetted against a gorgeous sunset in the Australian outback. I pictured the thousands of acres around Alex's station looking very similar to this photograph. Kangaroos are mentioned several times in the novel. The contrast between the ways in which Alex and James treat kangaroos demonstrates their differing approaches to life in general and Leonora in particular.
First two sentences: They walked into the sun. Her small legs moved without thought; fingers rubbed eyes full of sleep.
The year is 1898. The location is the brutal Australian outback. Leonora is a young girl--perhaps 5 or 6, holding the hand of her father as they trudge across the desert. Then, for reasons known only to himself, her father leaves her sitting alone on a rock, under the meager shade of a scrub tree, and walks off into the distance. A scraggly cripple named Ghan is making a supply run, when he sees a strange lump of cloth. He dismounts to investigate and finds the child badly sunburned, dehydrated, and near death. Panicked, he rushes her to the nearest town--hoping to find a doctor. Fortune is with Leonora that day. There is a doctor at the inn, and he is able to save her life.
This pattern of hardship, interspersed with glimmers of fortune, becomes the pattern of Leonora's life. Follow along life's path with her, and discover a strong, resilient woman who learns to roll with the punches. Will she ever find the happiness she deserves?
My two cents: Several reviewers found Verna's novel to be unrelentingly sad. Several others critiqued the stark contrast between "good" and "bad" characters. While I agree with the second critique, I found abounding silver lining on the clouds of Leonora's life. But what put this novel firmly into 4 star territory for me was Leonora herself. There's something magical when we find a lead character we can identify with, root for, and come to love. I especially love the fact that she doesn't let abuse wound her spirit. She continues to stand strong for what she believes. And I'm in awe of the ways in which she used her wits and cunning to protect both herself and those she loved. Highly recommended as library checkout, or a purchase if you like romance novels that are actually *novels* and not just romance. Given 4 stars or a rating of "Excellent."
Other favorite quotes: The ground sucked like a wet kiss as he pulled the end free.
~~Mr. Fairfield nodded and continued, "Of course, my wife is right about most things. But sometimes a man doesn't want to be right. He wants to be wrong and wants to try and get away with it like a snot-nosed adolescent. Silly, I know. Childish, but I can't help it. At the end of the day, I take my scolding and a kiss on the forehead."
~~Emotion filled the faces of the people as the boys walked off intact. Mothers memorized their children's features, wondered if they would scar or warp, and they saw not the faces of the young soldiers or the men they had become but the innocence and frailty of the children the women had borne. Fathers saw their sons as older than they were, as men, as extensions of their own arms. They looked with pride and pain and questioned, Did I make him strong enough? Will he be brave enough? And so the war began and brought casualties before good-byes were even spoken.
~~Her hand turned gentle and her eyes glistened, but she spoke firmly. "You got choices, James. What are you gonna bring to this world...peace or suffering?"
~~Leonora rose to her feet and grew again. Grief had not left, but she was not the grief; she was the one who carried it. [...] Leonora walked, clutched her grief like a handbag but did not fall into it.
~~But you can't prepare for death any more than you can prepare your stomach for starvation.
~~"Every man has a weakness, Ghan. Some have more than one. Purity is an angel's halo in a Rembrandt, not a man's life."
July 9, 2017
https://georgette60.blogspot.gr/2017/...
Κινηματογραφική ιστορία σε μία δύσκολη περίοδο με μία συγκινητική πλοκή στην άγρια ομορφιά της Αυστραλίας.Δυνατό το ξεκίνημα με μία εξαιρετική συνέχεια και ένα συγκινητικό τέλος.Ειδικά η ζωή της πρωταγωνίστριας σε απορροφά χωρίς να το καταλάβεις.Συναρπαστική και Ανθρώπινη η υπόθεση από την αρχή χωρίς να σου αφήνει πολλά κενά,παρακολουθείς αθέατος τις ζωές των ηρώων,όπως σε ένα έργο,και έρχονται στιγμές που θέλεις και εσύ ο ίδιος να μπεις απρόσκλητος,έστω και κομπάρσος,ώστε να προλάβεις κάποια γεγονότα και ν' αλλάξεις την τροπή τους.Ρεαλιστικός,αληθινός ο λόγος με πάρα πολύ καλή μετάφραση και στρωτή γραφή δίνοντας γλαφυρές περιγραφές τόσο των άρτιων χαρακτήρων όσο και του τόπου τονίζοντας την σκληρή ζωή,τον ρατσισμό,την κακομεταχείριση,την κοινωνική ανισότητα αλλά και τα διάφορα παιχνίδια της μοίρας που αντιμετωπίζονται με δύναμη,θάρρος,πίστη εισπράττοντας πάντα ο αναγνώστης πληθώρα συναισθημάτων κατατάσσοντας το σε ένα φιλόδοξο βιβλίο.Δεν είναι μία ευχάριστη ρομαντική ιστορία με έρωτες,αγάπες,λουλούδια,πείσματα και όλα όμορφα και στρωτά στο πέρασμα της,αλλά όπως προανέφερα παραπάνω πρόκειται για μία ανθρώπινη ιστορία με πολλή θλίψη αλλά και με μία δυνατή,αληθινή αγάπη με μία διαδρομή γεμάτη εμπόδια,απρόοπτες καταστάσεις,θυσίες και συγχρόνως με διάφορα σκληρά γεγονότα της εποχής και της επιβίωσης καθώς και ανάμειξη προσώπων που επηρεάζεται και καταλήγει που?(δεν θα το αποκαλύψω)Λεονόρα,Τζέημς,Γκαν,Άλεξ,Τόμ,πάτερ πρωτεύοντα και δευτευρεύοντα άτομα που πρωταγωνισθούν και που όλα σκιαγραφούνται άψογα και που κινούνται με πάθη,λάθη,φοβίες,κινδύνους,αγάπη,αισιοδοξία,πίστη,απληστία,προσφορά που αναλογούν στον καθένα ξεχωριστά.Αξίζουν συγχαρητήρια και στον εκδοτικό οίκο τόσο για τις προσεγμένες και όμορφες ιστορίες που εκδίδει (από αυτά τουλάχιστον που έχω διαβάσει ) αλλά και για την ποιότητα του χαρτιού των βιβλίων του.
Κινηματογραφική ιστορία σε μία δύσκολη περίοδο με μία συγκινητική πλοκή στην άγρια ομορφιά της Αυστραλίας.Δυνατό το ξεκίνημα με μία εξαιρετική συνέχεια και ένα συγκινητικό τέλος.Ειδικά η ζωή της πρωταγωνίστριας σε απορροφά χωρίς να το καταλάβεις.Συναρπαστική και Ανθρώπινη η υπόθεση από την αρχή χωρίς να σου αφήνει πολλά κενά,παρακολουθείς αθέατος τις ζωές των ηρώων,όπως σε ένα έργο,και έρχονται στιγμές που θέλεις και εσύ ο ίδιος να μπεις απρόσκλητος,έστω και κομπάρσος,ώστε να προλάβεις κάποια γεγονότα και ν' αλλάξεις την τροπή τους.Ρεαλιστικός,αληθινός ο λόγος με πάρα πολύ καλή μετάφραση και στρωτή γραφή δίνοντας γλαφυρές περιγραφές τόσο των άρτιων χαρακτήρων όσο και του τόπου τονίζοντας την σκληρή ζωή,τον ρατσισμό,την κακομεταχείριση,την κοινωνική ανισότητα αλλά και τα διάφορα παιχνίδια της μοίρας που αντιμετωπίζονται με δύναμη,θάρρος,πίστη εισπράττοντας πάντα ο αναγνώστης πληθώρα συναισθημάτων κατατάσσοντας το σε ένα φιλόδοξο βιβλίο.Δεν είναι μία ευχάριστη ρομαντική ιστορία με έρωτες,αγάπες,λουλούδια,πείσματα και όλα όμορφα και στρωτά στο πέρασμα της,αλλά όπως προανέφερα παραπάνω πρόκειται για μία ανθρώπινη ιστορία με πολλή θλίψη αλλά και με μία δυνατή,αληθινή αγάπη με μία διαδρομή γεμάτη εμπόδια,απρόοπτες καταστάσεις,θυσίες και συγχρόνως με διάφορα σκληρά γεγονότα της εποχής και της επιβίωσης καθώς και ανάμειξη προσώπων που επηρεάζεται και καταλήγει που?(δεν θα το αποκαλύψω)Λεονόρα,Τζέημς,Γκαν,Άλεξ,Τόμ,πάτερ πρωτεύοντα και δευτευρεύοντα άτομα που πρωταγωνισθούν και που όλα σκιαγραφούνται άψογα και που κινούνται με πάθη,λάθη,φοβίες,κινδύνους,αγάπη,αισιοδοξία,πίστη,απληστία,προσφορά που αναλογούν στον καθένα ξεχωριστά.Αξίζουν συγχαρητήρια και στον εκδοτικό οίκο τόσο για τις προσεγμένες και όμορφες ιστορίες που εκδίδει (από αυτά τουλάχιστον που έχω διαβάσει ) αλλά και για την ποιότητα του χαρτιού των βιβλίων του.
July 25, 2024
Καθόλου πρωτότυπο, από αυτά τα βιβλία που η πρωταγωνίστρια περνά τα πάνδεινα μέχρι που στο τέλος ανταμείβεται και ζει την απόλυτη ευτυχία. Η αρχή μου άρεσε αλλά σε όλο το υπόλοιπο βιβλίο μπορώ να πω ότι βαριόμουν. Υπήρχαν σίγουρα καλές στιγμές, όμως δεν υπάρχει κάτι που θα με κάνει να το θυμάμαι σε λίγο καιρό από τώρα. Το μεγάλο ατού είναι η περιγραφή των συναισθημάτων: έχει αρκετή δύναμη και με συγκίνησε κάποιες φορές. Μέχρι εκεί όμως.
https://kiallovivlio.blogspot.com/
https://thematofylakes.gr
https://kiallovivlio.blogspot.com/
https://thematofylakes.gr
September 3, 2017
Η Λεονόρα αφήνεται στην έρημο της Αυστραλίας για να πεθάνει. Ένας γέρος μεταλλωρύχος τη βρίσκει εγκαίρως και της σώζει τη ζωή. Το κοριτσάκι καταλήγει σε ορφανοτροφείο, όπου ο Τζέιμς την προστατεύει και μαζί ανακαλύπτουν τα πρώτα αισθήματα της ζωής. Η Λεονόρα υιοθετείται και μπαίνει σε έναν κόσμο πλούτου και ευπρέπειας, τόσο «δήθεν» κατά βάθος όμως. Τι θα συμβεί όταν επιστρέψει από την Αμερική, πνατρεμένη αλλά όχι ευτυχισμένη και ξανασυναντήσει τον Τζέιμς, τώρα που δεν είναι πλέον παιδιά, και με την ανελέητη γη της Αυστραλίας να της ψιθυρίζει «εδώ ανήκεις»;
Ένα τρυφερό, ανθρώπινο μυθιστόρημα που εξυμνεί τη δύναμη του θάρρους και της αυταπάρνησης ενώ ταυτόχρονα δείχνει το κακό και την ένταση του μίσους. Πρόκειται για μια καλογραμμένη ιστορία, γεμάτη από καλολογικά στοιχεία, προσεγμένη γραφή με επιθετικούς προσδιορισμούς και παρομοιώσεις, ένα κείμενο που περιγράφει ακριβέστατα και καθόλου κουραστικά το περιβάλλον της Δυτικής Αυστρολίας, με τα ζώα και τα φυτά του, με τις κλιματολογικές συνθήκες και με τις συνέπειες που έχουν ακραία καιρικά φαινόμενα όπως η ξηρασία και οι καταιγίδες στην καθημερινότητα ενός αγρότη.
Η ιστορία είναι πολυεπίπεδη και σκιαγραφεί πολλά πρόσωπα γύρω από τους κεντρικούς χαρακτήρες. Υπάρχει η Λεονόρα, ένα πλασματάκι που της είχε κοπεί η φωνή από τον τρόμο αλλά σταδιακά κατάφερε να επανέλθει και χρόνια αργότερα επιστρέφει παντρεμένη με έναν άντρα που αναγκάστηκε να δεχτεί στο πλάι της. Δίπλα της, ο Τζέιμς, ένα αγόρι που αντρώθηκε βάσει των συνθηκών που κλήθηκε να αντιμετωπίσει και δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τη Λεονόρα. Απέναντί τους βρίσκεται ο Άλεξ, πάμπλουτος, αδυσώπητος, μεγαλοκτηματίας, βάναυσος, γυναικάς και ενοχ��ητικά εχθρικός. Και σα συνδετικός κρίκος ο μεταλλωρύχος Γκαν, ένα εύρημα που μου άρεσε πολύ, μιας και ο Γκαν χρησιμοποιείται από τη συγγραφέα πολλές φορές για να προχωρήσει την υπόθεση παρακάτω, αφού εμφανίζεται σε ελάχιστα μεν, καίρια δε σημεία και κουμπώνει αρμονικά με την πλοκή, χωρίς να θεωρείται αυτό παράταιρο ή βεβιασμένο. Χώρια που σαν άνθρωπος είναι κυνηγημένος από τη μοίρα, ζει τα δεινά και τις κακουχίες ενός μετανάστη σε μια γη που δεν προσφέρει τίποτε άλλο από ήλιο και πέτρα.
Η καθαυτή ιστορία έχει ανατροπές και ελάχιστα κλισέ. Η συγγραφέας χειρίζεται με μαεστρία την ιστορία της και την αφήνει να ξεκουραστεί ελάχιστες φορές σε κάποια στερεότυπα, μιας και οι εξελίξεις που περιγράφει δίνουν έναν αέρα φρεσκάδας στο μυθιστόρημα. Ναι, έχουμε έναν απαγορευμένο έρωτα, ναι, η Λεονόρα αναγκάστηκε να παντρευτεί με ηθικό εκβιασμό κι όταν φτάνει η ώρα να κάνει τις επιλογές της, υπάρχει ένα τεράστιο δίλημμα που την εμποδίζει να ζήσει τον έρωτά της. Και το κάθε βήμα του κάθε χαρακτήρα έχει συνέπειες και αντανακλάται σε αλλαγές κατά την πορεία της αφήγησης. Μέσα από αυτό το ωραίο ψηφιδωτό, αντικατοπτρίζονται οι δύσκολες συνθήκες για έναν μετανάστη, η απανθρωπιά και η χυδαιότητα με την οποία αντιμετωπίζονταν οι Αβορίγινες από τους μη γηγενείς Αυστραλούς, το θάρρος και ο δυναμισμός μιας γυναίκας που έρχεται σε σύγκρουση με τις αρνητικές επιπτώσεις στο γενικό καλό μιας κοινότητας και πάνω απ’ όλα υπάρχουν πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές με ποικίλες μορφές και σύνθετους χαρακτήρες, μιας και τίποτα δεν είναι μονόχρωμο ή μονοδιάστατο στην ψυχοσύνθεσή τους.
«Η κόρη της Αυηστραλίας» είναι ένα μυθιστόρημα που με ταξίδεψε στην Αυστραλία και την Αμερική των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, με τα ελάχιστα ιστορικά γεγονότα της εποχής να ακραγγίζουν την υπόθεση, και ένα κείμενο που με γέμισε οργή, αγάπη, φόβο και μίσος για τα δρώμενα. Ταυτίστηκα με τον Τζέιμς και τη Λεονόρα, ήθελα δικαίωση για την ιστορία τους, δίψαξα στην άνυδρη γη της μακρινής αυτής ηπείρου, περίμενα κι εγώ με αδημονία τη βροχή (αρκεί να μη γινόταν καταιγίδα), έτρεχα στα χωράφια του μεγαλοκτηματία Άλεξ, κατέβηκα στα ορυχεία του Γκαν, έζησα την ιστορία από την αρχή ως το τέλος.
Κατά λάθος καταχωρήθηκε ξεχωριστά η ελληνική έκδοση εδώ: https://www.goodreads.com/book/show/3...
Ένα τρυφερό, ανθρώπινο μυθιστόρημα που εξυμνεί τη δύναμη του θάρρους και της αυταπάρνησης ενώ ταυτόχρονα δείχνει το κακό και την ένταση του μίσους. Πρόκειται για μια καλογραμμένη ιστορία, γεμάτη από καλολογικά στοιχεία, προσεγμένη γραφή με επιθετικούς προσδιορισμούς και παρομοιώσεις, ένα κείμενο που περιγράφει ακριβέστατα και καθόλου κουραστικά το περιβάλλον της Δυτικής Αυστρολίας, με τα ζώα και τα φυτά του, με τις κλιματολογικές συνθήκες και με τις συνέπειες που έχουν ακραία καιρικά φαινόμενα όπως η ξηρασία και οι καταιγίδες στην καθημερινότητα ενός αγρότη.
Η ιστορία είναι πολυεπίπεδη και σκιαγραφεί πολλά πρόσωπα γύρω από τους κεντρικούς χαρακτήρες. Υπάρχει η Λεονόρα, ένα πλασματάκι που της είχε κοπεί η φωνή από τον τρόμο αλλά σταδιακά κατάφερε να επανέλθει και χρόνια αργότερα επιστρέφει παντρεμένη με έναν άντρα που αναγκάστηκε να δεχτεί στο πλάι της. Δίπλα της, ο Τζέιμς, ένα αγόρι που αντρώθηκε βάσει των συνθηκών που κλήθηκε να αντιμετωπίσει και δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τη Λεονόρα. Απέναντί τους βρίσκεται ο Άλεξ, πάμπλουτος, αδυσώπητος, μεγαλοκτηματίας, βάναυσος, γυναικάς και ενοχ��ητικά εχθρικός. Και σα συνδετικός κρίκος ο μεταλλωρύχος Γκαν, ένα εύρημα που μου άρεσε πολύ, μιας και ο Γκαν χρησιμοποιείται από τη συγγραφέα πολλές φορές για να προχωρήσει την υπόθεση παρακάτω, αφού εμφανίζεται σε ελάχιστα μεν, καίρια δε σημεία και κουμπώνει αρμονικά με την πλοκή, χωρίς να θεωρείται αυτό παράταιρο ή βεβιασμένο. Χώρια που σαν άνθρωπος είναι κυνηγημένος από τη μοίρα, ζει τα δεινά και τις κακουχίες ενός μετανάστη σε μια γη που δεν προσφέρει τίποτε άλλο από ήλιο και πέτρα.
Η καθαυτή ιστορία έχει ανατροπές και ελάχιστα κλισέ. Η συγγραφέας χειρίζεται με μαεστρία την ιστορία της και την αφήνει να ξεκουραστεί ελάχιστες φορές σε κάποια στερεότυπα, μιας και οι εξελίξεις που περιγράφει δίνουν έναν αέρα φρεσκάδας στο μυθιστόρημα. Ναι, έχουμε έναν απαγορευμένο έρωτα, ναι, η Λεονόρα αναγκάστηκε να παντρευτεί με ηθικό εκβιασμό κι όταν φτάνει η ώρα να κάνει τις επιλογές της, υπάρχει ένα τεράστιο δίλημμα που την εμποδίζει να ζήσει τον έρωτά της. Και το κάθε βήμα του κάθε χαρακτήρα έχει συνέπειες και αντανακλάται σε αλλαγές κατά την πορεία της αφήγησης. Μέσα από αυτό το ωραίο ψηφιδωτό, αντικατοπτρίζονται οι δύσκολες συνθήκες για έναν μετανάστη, η απανθρωπιά και η χυδαιότητα με την οποία αντιμετωπίζονταν οι Αβορίγινες από τους μη γηγενείς Αυστραλούς, το θάρρος και ο δυναμισμός μιας γυναίκας που έρχεται σε σύγκρουση με τις αρνητικές επιπτώσεις στο γενικό καλό μιας κοινότητας και πάνω απ’ όλα υπάρχουν πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές με ποικίλες μορφές και σύνθετους χαρακτήρες, μιας και τίποτα δεν είναι μονόχρωμο ή μονοδιάστατο στην ψυχοσύνθεσή τους.
«Η κόρη της Αυηστραλίας» είναι ένα μυθιστόρημα που με ταξίδεψε στην Αυστραλία και την Αμερική των τελών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, με τα ελάχιστα ιστορικά γεγονότα της εποχής να ακραγγίζουν την υπόθεση, και ένα κείμενο που με γέμισε οργή, αγάπη, φόβο και μίσος για τα δρώμενα. Ταυτίστηκα με τον Τζέιμς και τη Λεονόρα, ήθελα δικαίωση για την ιστορία τους, δίψαξα στην άνυδρη γη της μακρινής αυτής ηπείρου, περίμενα κι εγώ με αδημονία τη βροχή (αρκεί να μη γινόταν καταιγίδα), έτρεχα στα χωράφια του μεγαλοκτηματία Άλεξ, κατέβηκα στα ορυχεία του Γκαν, έζησα την ιστορία από την αρχή ως το τέλος.
Κατά λάθος καταχωρήθηκε ξεχωριστά η ελληνική έκδοση εδώ: https://www.goodreads.com/book/show/3...
June 4, 2016
This was just a wow read for me from beginning to end. I was immediately committed to this story right from the very first sentences. Following the trials and tribulations of Leonora and James, set out against the Australian countryside, I was transported to that time and place. The descriptions of the land and people were so palpable, creating a visceral reaction. I loved the characters, many of which were so quintessentially Australian..like Tom, Mrs. Shelby and Ghan. Even those I didn't like at all were so fleshed out. I could close my eyes and picture what Harmony was writing about. I was even further impressed that an American author could write Australia so well. It has been a while since I read a book like this, a great saga that conjures up so many emotions of a time, a place and a people long gone. For me it was reminiscent of the great Australian authors such as Colleen McCullough and her book The Thorn Birds. Or the great story telling of Bryce Courtenay. I would highly recommend this book and hope that it gets the exposure it deserves and not get lost on the shelf. I thank my friend Brenda for bringing it to my attention.
March 17, 2016
One is always a little wary of 'debut' novels, and to be compared to the Australian classic, 'The Thorn Birds', brings with it high expectations. Let me tell you now, this book did not fail to deliver. It was epic: it tore at your heartstrings and was truly unforgettable. I do believe a new Australian classic has been born.
Full review at:
http://greatreadsandtealeaves.blogspo...
Full review at:
http://greatreadsandtealeaves.blogspo...
January 25, 2016
I loved this story. It was gritty, informative, and deeply emotional.
January 7, 2017
I loved this story. Great descriptions of how hard life was in country WA in the early 20th Century.
March 13, 2017
Личи си , че тази книга идва дълбоко от сърцето на авторката .
Но въпреки , че тя е сравнително млада , стила наподобява този на динозаврите в жанра.
Има история , има драма , но нещо не ми достига.
Не можа да ми въздейства силно.
Но въпреки , че тя е сравнително млада , стила наподобява този на динозаврите в жанра.
Има история , има драма , но нещо не ми достига.
Не можа да ми въздейства силно.
August 10, 2017
Léonora et James se rencontrent enfants, dans un orphelinat sur une falaise Australienne. Ils tombent amoureux mais sont séparés par les circonstances, James part vivre avec ce qui lui reste de sa famille et Léonora est adoptée par de riches Américains. Vont-ils réussir à se retrouver ?
Alors autant le dire de suite, ce n'est pas mon style de roman. Je ne l'ai d'ailleurs pas lu par envie personnelle, mais pour réaliser une fiche de lecture pour un éditeur. C'est typiquement le genre d'histoire qui plait à la ménagère. Une histoire d'amour épique sur fond de Bush Australien.
J'ai aimé:
- Les deux amoureux, on a vraiment envie qu'ils soient heureux !
- On ne s'ennui pas dans ce roman plein d'action et de rebondissements.
- Les descriptions (succinctes) du bush, alors que je suis loin d'être une fan de l'Australie.
J'ai bien moins aimé:
- L'abondance de rebondissements tragiques, trop c'est trop, c'était pire qu'un téléfilm M6 de milieu de mardi après midi. Et que je te tue machin, puis bidule, puis truc, que flanflan viole trutruc, que pouet perd sa jambe, son oeil son bras etc. Au bout d'un moment j'avais envie de dire "MAIS LAISSEZ LES TRANQUILLE CES PAUVRES GENS ????"
- Alex, Alias Mr Gros-Pervers-Narcissique. Je trouve quand même que Léonora a mis le temps à dégager.
- Le manque de profondeur: pas d'analyses et du coup à part sortir une ribambelle d'évènements plus dramatique les uns que les autres, il n'y a pas de vraies émotions simples et vraies.
En bref, je pense que ce livre plaira a beaucoup de monde car on ne s'ennuie pas, que c'est facile à lire et que les personnages principaux sont attachants. En revanche, si vous êtes comme moi, et que vous préférez les romans plus analytiques et descriptifs moins dans la surenchère de drames et dans les choses plus subtiles, pas la peine, vous vous ennuierez.
Alors autant le dire de suite, ce n'est pas mon style de roman. Je ne l'ai d'ailleurs pas lu par envie personnelle, mais pour réaliser une fiche de lecture pour un éditeur. C'est typiquement le genre d'histoire qui plait à la ménagère. Une histoire d'amour épique sur fond de Bush Australien.
J'ai aimé:
- Les deux amoureux, on a vraiment envie qu'ils soient heureux !
- On ne s'ennui pas dans ce roman plein d'action et de rebondissements.
- Les descriptions (succinctes) du bush, alors que je suis loin d'être une fan de l'Australie.
J'ai bien moins aimé:
- L'abondance de rebondissements tragiques, trop c'est trop, c'était pire qu'un téléfilm M6 de milieu de mardi après midi. Et que je te tue machin, puis bidule, puis truc, que flanflan viole trutruc, que pouet perd sa jambe, son oeil son bras etc. Au bout d'un moment j'avais envie de dire "MAIS LAISSEZ LES TRANQUILLE CES PAUVRES GENS ????"
- Alex, Alias Mr Gros-Pervers-Narcissique. Je trouve quand même que Léonora a mis le temps à dégager.
- Le manque de profondeur: pas d'analyses et du coup à part sortir une ribambelle d'évènements plus dramatique les uns que les autres, il n'y a pas de vraies émotions simples et vraies.
En bref, je pense que ce livre plaira a beaucoup de monde car on ne s'ennuie pas, que c'est facile à lire et que les personnages principaux sont attachants. En revanche, si vous êtes comme moi, et que vous préférez les romans plus analytiques et descriptifs moins dans la surenchère de drames et dans les choses plus subtiles, pas la peine, vous vous ennuierez.
June 17, 2016
Everyone was sad all the time and no one had any chance at happiness unless they were the leads. But even then, Leonora was suffering for at least ninety percent of the book. James suffered too, but his problems seemed minor compared to Leo's. Also the Ghan story line just seemed to exist as a portray of suffering. He was working for Leo's husband even, but they never reunited, and he simply suffered from beginning to end with no real reason as to why. Some other secondary characters also seemed underdeveloped and didn't have enough resolution. If you enjoy torture porn, you'll probably like this, but I prefer my stories not to be bloated with gratuitous suffering until the two page epilogue.
June 30, 2017
I'm not going to finish reading this book and so I thought I might not rate it, but then I thought it only fair to indicate why I'm not finishing it. I thought I would love this book because I have always been fascinated about Australia and things Australian, but I just could not get into this book and I've been working on it for over a week. And I guess that was part of the problem -- reading it felt like work rather than pleasure. I've read so many "epic" books like this over the years that I could pretty much predict every step of the plot as it unfolded -- and last night, a little over half way through the book, I decided I didn't need to read the rest to know how it would end. I realized I wasn't all that interested in the characters and what additional blows "fate" was going to deal them before they were reunited in the end. It just felt like a heavy dinner, indigestible and not, in the end, very enjoyable.
October 17, 2018
Φιλότιμη η προσπάθεια της Χαρμονι Βερνα, αλλά θα μπορούσε και καλύτερα. Για να ξεκινήσω, το βιβλίο της είναι γεμάτο κλισεδιες, στο στυλ αμερικανικής σαπουνόπερας των '80ς.Η μικρή, ορφανή, αποκληρη ηρωίδα που πλουτιζει ως εκ θαύματος, παντρεύεται έναν γοητευτικό, πλούσιο μεν, δύστροπο δε σύζυγο που την κακοποιει και τότε εμφανίζεται το τεκνό με τους δικέφαλος και τρικεφαλους, φτωχός πλην τίμιος και, ω τι σύμπτωση, προσλαμβάνεται ως επιστάτης στα κτήματα του άκαρδου συζύγου και τότε ο έρωτας ανάμεσα τους φουντώνει και ο σύζυγος γίνεται όλο και πιο τρελός. Πρόκειται για μια πλοκή που έχουμε διαβάσει πάμπολλες φορές και παρακολουθήσει άλλες τόσες στην τηλεόραση. Καμμια έκπληξη, καμμια ανατροπή. Το φινάλε με άφησε με αρκετά αναπάντητα ερωτηματικά και ήταν κάπως απότομο. Τρεισήμισι αστεράκια για το χλιαρό αυτό δημιούργημα της Αυστραλης συγγραφέως, θα μπορούσε και καλύτερα, όπως προείπα, πολυ καλύτερα.
Displaying 1 - 30 of 166 reviews