Man met hoed brengt Marsmans eerste twee ongekend succesvolle bundels, Wat ik mijzelf graag voorhoud en De eerste letter, samen in één band. Daarnaast bevat het een aantal niet eerder gepubliceerde gedichten (oude en nieuwe), alsook een selectie uit de gedichten die Marsman uit het Engels vertaalde. ‘Man met hoed’ is een dichterlijk alter ego dat in beide bundels terugkomt.
Lieke Marsman (1990) debuteerde als dichter in Tirade. Voor de bundel Wat ik mijzelf graag voorhoud werd Marsman bekroond met de Lucy B en C.W van der Hoogtprijs, de Liegend Konijn Debuutprijs 2011 en de Buddingh'-prijs 2011. De eerste letter is haar tweede bundel.
In 2017 verscheen haar debuutroman Het tegenovergestelde van een mens bij Atlas Contact. De verzamelbundel Man met hoed bevat bundels 1 & 2, aslook nieuw werk en een selectie vertalingen.
2018: De volgende scan duurt 5 minuten / The following scan will last 5 minutes
In de Volkskrant schreef Arjan Peters over haar debuut: 'Ze kan het, geen misverstand daarover.'
'Het gaat daar telkens over in de werkelijk wervelende roman Het tegenovergestelde van een mens: over het vermogen om je te engageren. Over de vraag: waarom lijken we niet geraakt door de klimaatverandering? Je kunt denken: meer een vraag voor een essay dan voor een roman, maar deze roman is juist zo hemelbestormend omdat het die genrescheidingen irrelevant maakt. Marsman verlaat geregeld de geijkte romanvorm om ruimte te maken voor glasheldere essayistiek en poëzie. En ze doet dat ogenschijnlijk moeiteloos.' - Thomas de Veen in NRC over Het tegenovergestelde van een mens
Rechttoe rechtaan poëzie, linea recta vanuit de onderbuik. Bekentenisverzen die zoeken naar een greep op deze vreemde wereld, strofen die opheldering en duiding vragen, poëmen die zichzelf voortdurend te kijk zetten en rechtstreeks aankomen bij de nietsvermoedende lezer. Sommige gedichten zitten er patat op, andere slaan een gat in de lucht. Lachen kan er ook worden gedaan. En dat maakt het allemaal grootser. Ik kijk reikhalzend uit naar meer werk van deze idiosyncratica.
"...oh, je kunt wel bang worden van een verkeerd geplaatste letter of een film met onheilspellende afloop maar oh, word maar niet bang van een zich opnieuw aankondigende ochtend die je mogelijk onbeantwoord lief laat hebben want dat is geen duidelijk aanwijsbare reden die ik overigens voor je weg wil nemen..."
~Fragment uit mijn lievelings gedicht van Lieke Marsman: Wiegeliedje voor wie alles moet
Ik word blij van goede poëzie en ik denk dat ik als dichter veel van deze bundel heb geleerd. Er zit veel variatie in, mede doordat het veel gedichten zijn uit verschillende perioden. Ik vond niet alle gedichten geweldig, maar van alles kon ik wel een beetje genieten. Het openingsgedicht, de eerste regels, raakten me al meteen waardoor ik me meteen aangesproken voelde en werd vastgegrepen, en het heeft me niet meer losgelaten.
"Wat de allermooiste zin is weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik ''s nachts om huil omdat het ochtend is en ik een nacht niet heb gehuild, omdat het ochtend..." (p. 12)
"Ik probeerde de hele dag op het woord 'Bastognekoeken" te komen en toen dat eindelijk lukte, bleef ik gewoon op bed zitten." (p. 79)
"terwijl liefde de afstand is die nooit dichtbij genoeg komt om me aan te raken." (p. 127)
"Nu zullen we wel gauw op onmogelijke wijze licht gaan geven, zoals het zwart van een computerscherm." (p. 141)
"Wat kunnen we denken van een droom als een droom eerst aan ons dacht?" (p. 175)
Lieke Marsman heeft een hele typische stijl en ondanks verschillende onderwerpen zijn haar gedichten altijd goed te herkennen. De vraag wat ik van de stijl vind is natuurlijk een andere vraag - en een moeilijkere. Soms werkte het, maar meestal deed het me niet superveel - vandaar 3 sterren! Sommige zinnen en frasen waren erg mooi, maar er waren nauwelijks hele gedichten die er voor mij uitsprongen. Alsnog zou ik deze bundel (en de schrijfster) aan iedereen geïnteresseerd in Nederlandse poëzie aanraden!
(4,5) bijeenbrenging van Wat ik mijzelf graag voorhoud en De eerste letter. Ik weet me God niet waarom ik 'Wat ik mijzelf graag voorhoud' de vorige keer dat ik het las maar 2 sterren heb gegeven. Man met hoed is mega fijn! Hele goeie toevoegingen met ouder en nieuwer werk van Marsman en door haar vertaalde stukken.
'Ik schreef: als ik in een parallel universum geloofde, zou het zijn waar ik mijn huis liet bouwen. Als ik in mezelf geloofde, zou ik er lachend op de bank zitten wachten totdat ik thuis kwam.'
'Voor het eerst in tien jaar - viel ik vandaag zoals alleen vijfjarigen kunnen vallen: languit, zonder lang te zijn.'
'Ik ben een geit met een navelstreng. Een vlezige lijn die me bij het jouwe houdt. Jij bent niet de schaar die me afknipt maar ook niet de wieg waarin ik geboren werd.'
'het moeilijke aan ouder worden is niet dat je steeds verdrietiger wordt - maar dat je steeds meer woorden krijgt om je verdriet te beschrijven'
De jongen op straat vraagt Wat is het mooiste woord Wat u ooit zei, ik zeg Heb je even en denk Aan alles wat ik ooit Heb gezegd, maar dan In fragmenten Stroboscoop Nachtegaal Nanoseconde Ei Die kleur paars waarvan ik de naam steeds vergeet Badschuim Trotseren Petroleumlamp Een moment waarop ik niets kan verzinnen Mag ik even op je blaadje kijken De vocabulaire hoogtepunten Van onze medemens Ik hou van jou Dat zijn vier woorden Die streept hij straks weg En verder Gezondheid Baby Salaris Liefde Weekend Seks Parterretrap
Uitgeverij Pluim bracht in deze uitgave de eerste twee dichtbundels van Lieke Marsman bijeen, samen met nog wat her en der verspreid werk. De kwaliteit van haar poëzie wisselt nogal, vind ik persoonlijk, al valt er wel een enigszins stijgende lijn in te ontdekken. Achteraf bekeken was het misschien interessanter geweest een bloemlezing samen te stellen uit haar hele poëtische oeuvre tot op heden en daarbij alleen het sterkste werk te selecteren. Want wanneer het raak is, is het vaak ook goed raak.
Vaak genoten. Het allereerste gedicht 'vasthoudendheid' was meteen het hoogtepunt maar dat vond ik niet jammer. En helemaal op het einde bij de vertaalde gedichten vond ik 'Het probleem van de angst' van Kenneth Koch zo goed dat ik het 3 keer las, ook al telt het maar liefst 9 pagina's.
sommige gedichten waren echt heel mooi sommigen konden me minder interesseren overall was het een bundel die mij wel telkens inspireerde tot blijven lezen en dat zijn wel de goeie boeken
Kwijtgeraakt bij de laatste paar gedichten maar was erg mooi. Als bundel iets minder indrukwekkend dan “in mijn mand”. Hoop dat ik man met hoed weer terugvind.
Bijzonder diverse bundel(s) - erg boeiend om te lezen! Meerdere gedichten zetten me aan het denken en waren erg raak; andere lieten me dan weer helemaal koud. Aanrader!
3,5 sterren. Heel mooi. Ik snapte niet ieder gedicht volledig, maar dat is niet erg. Mijn favorieten: 'Wiegeliedje voor wie alles moet' en 'De enige astronaut is Laika'. Ook 'Man met hoed' (p. 26/27) vond ik fantastisch.
Ik heb de gedichten uit dit boek verzamelde werken van Lieke Marsman absoluut verslonden de afgelopen week. Van haar unieke dichtvorm tot haar geweldige woordenschat- dit boek is het waard om gelezen te worden. Ik kan slechts hopen dat ik ooit even goede gedichten mag schrijven als zij.