Πρωταγωνιστής και κύριος χαρακτήρας του βιβλίου είναι ο Χρόνος. Ένας χρόνος όμως που δεν εμπεριέχεται στην συμβατική έννοια του χρόνου, δευτερόλεπτα, λεπτά, ώρες, μέρες, βδομάδες, μήνες, χρόνια, δεκαετίες, κλπ σε συνδυασμό με τον χώρο, αλλά σαν αυτόνομη οντότητα που μέσα της γεννιέται ο χώρος, και τα πλάσματα, μια άλλη ονομασία της Αιωνιότητας που είναι συνώνυμη με την Θεότητα. Μέσα σ’ αυτόν τον Χρόνο πλάσματα του παρελθόντος τυχαίνει να συναντούν τους απογόνους τους στο αύριο. Κανείς απ τους δυο δεν συνειδητοποιεί την σχέση που υπάρχει ανάμεσά τους γιατί και οι δυο είναι παιδιά κι όταν μεγαλώνουν ‘ξεχνούν’ αυτή την Θεϊκή ικανότητα που τους δίνει ο Χρόνος μιας και την ικανότητα να τους ταξιδεύει εντός του ο Χρόνος την έχουν μόνο τα παιδιά και οι αγνές ψυχές. Αν όμως, -και ενώ είμαστε ενήλικοι-, δούμε τον Συμπαντικό Χρόνο με Σίγμα και Χι κεφαλαία να μορφοποιείται και τον αγγίξουμε, τότε μπαίνουμε μέσα του και μπαίνει εντός μας, γινόμαστε Αιώνιοι αν και το σώμα σαν φθαρτό υλικό ‘πεθαίνει’.
-----*****----- Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας είναι η Ειρήνη, αν όμως διαβάσει κανείς το βιβλίο ο αριθμός των σελίδων που αναπτύσσεται ο χαρακτήρας της δεν είναι το σωστό 2/3 που ορίζουν τα λογοτεχνικά βιβλία. Έτσι κι αλλιώς αυτοκτονεί από την πρώτη σελίδα του βιβλίου, ή μήπως τελικά δεν αυτοκτονεί; Η Ειρήνη ορμάει να πιάσει τον μορφοποιημένο Συμπαντικό Χρόνο και τα καταφέρνει, άρα περνάει στην Αιωνιότητα, άρα δεν αυτοκτονεί, άρα δεν πεθαίνει τελικά… Τελικά όμως υπήρξε η Ειρήνη ποτέ;;;; Η Ειρήνη είναι η μοναχοκόρη του Δημήτρη Θέου και της Νανάς Δημητρίου, είναι το παιδί του επαναστάτη και του πλουσιοκόριτσου. Στην ουσία είναι το μείγμα δυο Ελληνικών ιδεολογιών. Αριστερά-πρωτοπορία-επανάσταση και Δεξιά-συντηρητισμός-παράδοση. Είναι όμως τα όρια αυτών των δυο τόσο ευδιάκριτα ή απλά μάθαμε να βάζουμε ταμπέλες δίνοντας ιδιότητες και ρόλους κατά την δική μας προσωπική θέση και κοσμοθεωρία; Η Ειρήνη θα μπορούσε να είναι δεύτερος και τρίτος ρόλος γιατί ουσιαστικά πρωταγωνιστές είναι όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου. Ποιος έχει δικαίωμα σε μια ομάδα ανθρώπων να αυτό-χρισθεί ο κύριος χαρακτήρας όταν ο καθ’ ένας μας ΕΙΝΑΙ πρωταγωνιστής της δικής του Ζωής. Σε μια παρέα όλοι οι ρόλοι είναι πρωταγωνιστές της δικής τους προσωπικής Ζωής και ιστορίας. Μέσα από την ιστορία των δυο οικογενειών, την σύνθεση, την ανάπτυξη και το πάντρεμα τους περνάει η επί 100 χρόνια ιστορία της Ελλάδας, ξεκινώντας από το 1880 τελειώνοντας το 1980 χωρίς όμως να πρωταγωνιστεί ο χρόνος και εδώ αναφερόμαστε στα λεπτά, μέρες, μήνες, χρόνια και όχι τον Συμπαντικό!
-----*****----- Γύρω υπάρχουν δεκάδες άλλοι, κάποιοι καλοί κι άλλοι λιγότερο ή και καθόλου. Κάποιοι που κουβαλούν πόνο κι άλλοι που είναι ‘κλόουν’. Αλλά πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε πως ο κλόουν δεν είναι παρά μια χαζοχαρούμενη καρικατούρα; Υπάρχουν χαρακτήρες του μυθιστορήματος που λες «εγώ αυτόν τον ξέρω, τον έχω δει, είναι γείτονας, είναι η θεία μου». Κι όμως δεν είναι, αλλιώς δεν θα ήταν μυθιστόρημα αλλά βιογραφία… Ή μήπως είναι; Μήπως η θεία-Ερμιόνη, η ισχυρή γυναίκα πίσω από έναν πολιτικό-μαριονέτα που πέρασε από τα πιο συντηρητικά βουλευτικά έδρανα στα πιο σοσιαλιστικά, σας θυμίζει έντονα την όλο φρου-φρου κι αρώματα κυρία βουλευτού που με την περιουσία ή το καλό όνομα της πατρικής οικογένειας της αγόρασε ο μπαμπάς της έναν φέρελπι πλην φτωχούλη δικηγοράκο για να εξασφαλίσει το κοριτσάκι του; Μήπως η θειά η Χρύσα που ήταν άτυχη γιατί γεννήθηκε γυναίκα σε λάθος εποχή και χώρα και τα πρώτα πενήντα χρόνια της ζωής της τα έζησε σαν η κυρία του κυρίου και μετά έτσι ξαφνικά (αλλά καθόλου ξαφνικό δεν είναι τίποτα όταν έρχεται να απαιτήσει τα δικαιώματά του ο Χρόνος!) έγινε το λιοντάρι που σπάει το κλουβί, σας θυμίζει κάποια γνωστή σας; Μήπως η ίδια η συγγραφέας είναι και δεν είναι, υπάρχει και δεν υπάρχει, υπήρξε και δεν υπήρξε; Μήπως η Ειρήνη δεν υπήρξε αλλά τότε τι;
-----*****----- Παρ’ όλ’ αυτά η δομή του βιβλίου παρακολουθεί τις ιστορίες σε έναν χρόνο που κινείται ευθύγραμμα και πάνω στις έννοιες παρελθόν-παρόν-μέλλον. Αδέλφια, ξαδέλφια, συγγενείς, φίλοι, ‘δουλάκια’, πιάνα με ουρά, τα πρώτα τσιγάρα για γυναίκες, μεγάλοι έρωτες, μεγάλα μίση και μια Ειρήνη που γίνεται πίτα μέρα Πάσχα γιατί μπέρδεψε το κοκκινέλι με το ταμ-ταμ και την τρέχουν για πλύση στομάχου!
Η Ειρήνη τελικά αυτοκτόνησε πηδώντας από τον έκτο όροφο για να πιάσει τον προσωπικό Συμπαντικό Κόσμο της που τον είδε να μορφοποιείται στο φανάρι του δρόμου. Η Ειρήνη σκοτώθηκε, το υλικό φθαρτό σώμα της έχασε την ενέργεια που ονομάζεται Ζωή. Η Ειρήνη ΔΕΝ πέθανε γιατί ενώθηκε με τον προσωπικό συμπαντικό της Χρόνο άρα πέρασε στην Αιωνιότητα. Η Ειρήνη ΔΕΝ αυτοκτόνησε γιατί δεν πήρε κανένα ρίσκο πηδώντας από τον έκτο όροφο ξέροντας πως θα περάσει στην Αιωνιότητα. Η Ειρήνη ΔΕΝ πέθανε ποτέ γιατί απλά ΔΕΝ γεννήθηκε ποτέ μιας και όλοι οι ‘πρόγονοί’ της ήταν κι εκείνοι χαρακτήρες ενός μυθιστορήματος. Τέλος, η Ειρήνη δεν μπορεί να πεθάνει γιατί απ την στιγμή που υπήρξε σαν χαρακτήρας μυθιστορήματος πέρασ...
Ονομάζομαι Ευγενία Μάγκου – LaJiness. Το πρώτο βιβλίο μου ήταν σαν το γιοφύρι της Άρτας αλλά ανάποδα. Εγώ το ’χτιζα γράφοντας τις νύχτες και τα φώτα της επόμενης μέρας που το ’καναν να μοιάζει με κακομούτσουνη γηραιά κόρη το γκρέμιζαν…
Γεννήθηκα δυο χρόνια πριν γεννηθεί η δεκαετία του εξήντα, και όπως όλοι της γενιάς μου ‘κορδώνομαι σαν γύφτικο σκεπάρνι’ για τις αλλαγές που μ’ αξίωσε ο χρόνος να δω.
----------
Ο Χρόνος είναι και ο πρωταγωνιστής των βιβλίων που προτείνω. Άλλοτε 'γραμμικός', παρελθόν-παρόν-μέλλον, κι άλλοτε Συμπαντικός-σπειροειδής όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συνυπάρχουν.
Κάποιοι από τους χαρακτήρες της ιστορίας είναι καρικατούρες ανθρώπων που συνάντησα και κάποιοι παρ’ όλο που φαίνονται τόσο οικείοι δεν έχουν καμία σχέση με υπαρκτά πρόσωπα.
----------
Όταν ζω στα παραμύθια που γράφω, είμαι ότι ποθώ να ήμουν. Στην καθημερινότητά μου όμως είμαι εκπαιδευτικός και εξειδικεύτηκα ακόμα περισσότερο στη εκπαίδευση δασκάλων που θα διδάξουν σε σχολειά πολυπολιτισμικών κοινωνιών, παιδιά γηγενών, αλλά και παιδιά μειονοτήτων, μεταναστών και προσφύγων.
Μετακομίζω συχνά, είναι μάλλον μια κατάρα που με βαραίνει από προηγούμενες ζωές μου, ίσως όμως να είναι και ευχή γιατί είδα τόπους που τους αγάπησα και με αγάπησαν. Πάντοβα, Βενετία, Παρίσι, Λονδίνο, Εδιμβούργο, Αθήνα, Τουσόν, Φέαρμπανκς, Σικάγο. Και το ταξίδι συνεχίζεται… Αυτή την περίοδο της ζωής μου ζω με τον Jim, την Πέππα και την Λούνα σ' ένα σπίτι που καθρεφτίζεται στα τρελά νερά της Χαλκίδας. Για μένα, που μεγάλωσα στον Θεσσαλικό κάμπο, είναι κάτι σαν ‘διακοπές όλο τον χρόνο’.
----------
Αν θελήσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου είναι πιο εύκολο να μου τηλεφωνήσετε ή να μου στείλετε email. Στο 2221116603 αν απαντήσουν τα ‘κορίτσια’ θα πρέπει να γαβγίσετε, κι αν απαντήσει ο Jim να μιλήσετε στα Αγγλικά. Αν θέλετε να μιλήσετε μαζί μου όμως, καλέσετε το 6940691880 οποιαδήποτε ώρα της μέρας. Θα απαντήσω εγώ που μιλάω Ελληνικά, Αγγλικά και ενίοτε γαβγίζω. Διαβάζω και emails στο eva.is.writing@gmail.com οπότε σίγουρα δεν θα χαθούμε!
__.__.__.__.__.__.__.__.__
Συνέντευξη και παρουσίαση των μυθιστορημάτων μου που δημοσιεύτηκε στις 13/02/2018 στην ηλεκτρονική εφημερίδα evialead.gr: http://evialead.gr/?p=11711
Τέλειωσα χτες το «κυνηγώντας τον χρόνο» της συγγραφέως Εύας Μάγκου». Μου πήρε αρκετό χρόνο η ανάγνωση καθώς αυτό τον καιρό δεν έχω κουράγιο για διάβασμα… με ματιάξανε καλέ, δεν εξηγείται αλλιώς… Το βιβλίο μου άρεσε καθώς με συνεπήρε και η γραφή αλλά και η ιστορία.
Η αφηγήτρια της ιστορίας είναι ανώνυμη. Στην ανώνυμη συγγραφέα λοιπόν διηγήθηκε η Ειρήνη την ιστορία της οικογένειας της και αυτή στην συνέχεια την διηγήθηκε σε εμάς. Η Ειρήνη είναι μια δυναμική γυναίκα, δημοσιογράφος και φωτογράφος, η οποία γυρίζει με την φωτογραφική μηχανή της και αποτυπώνει στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, καταγράφονται γεγονότα που σημάδεψαν την Ελλάδα βαθιά, όπως ο β παγκόσμιος πόλεμος και ο εμφύλιος.
Η Ειρήνη διηγείται στην συγγραφέα την ιστορία της ομολογουμένως ενδιαφέρουσας οικογένειας της. Αγάπη, μίση, πάθη, έρωτες, σκοτωμοί, ζωγραφίζουν με τα έντονα χρώματα τους την διήγηση και φτιάχνουν ένα υπέροχο παραμύθι για μεγάλους.
Οι χαρακτήρες της κ. Μάγκου ζωντανεύουν στο χαρτί και νιώθεις ότι θα ξεπηδήσουν μέσα από τις σελίδες. Οι πρωταγωνιστές Νανά και Δημήτρης, οι γονείς της Ειρήνης, είναι υπέροχοι! Η ιστορία τους σε τραβά σαν μαγνήτης! Γενικά όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι ολοκληρωμένοι και έχουν ενδιαφέρον. Θα μου επιτρέψετε όμως να έχω αδυναμία σε έναν από αυτούς, τον Σάντρο Καλαμπρέζε, τον Ιταλό που κίνησε για τον πόλεμο με την κιθάρα του στην πλάτη. Δεν θα σας πω γιατί είναι ο αγαπημένος μου γιατί δεν θέλω να προδώσω κομμάτια της ιστορίας.
Η γραφή της κ. Μάγκου είναι απλή, στρωτή και πολύ όμορφη! Η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα καθώς η ιστορία της οικογένειας Θέου μπλέκεται με ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας δίνοντας μας ένα υπέροχο αποτέλεσμα.
Το βιβλίο της κ. Εύας μου άρεσε πολύ! Επειδή είμαι, όπως όλοι γνωρίσετε, ψείρας, θα πω ότι έχει μέσα λάθη επιμέλειας. Το έχω πει και στην ίδια την συγγραφέα οπότε πιστεύω ότι δεν θα με παρεξηγήσει που το γράφω. Από το βιβλίο μου έλειψε και ένα οικογενειακό δέντρο. Η συγγραφέας βεβαίως, μας το δίνει σε μορφή κειμένου για να μας βοηθήσει αλλά εγώ πιστεύω ότι θα ήταν καλύτερο ένα σκίτσο.
Σας προτείνω το βιβλίο «κυνηγώντας τον χρόνο»! Πιστεύω ότι θα αγαπήσετε και τους χαρακτήρες και την ιστορία του! Πρέπει να δίνουμε ευκαιρία και σε νέους συγγραφείς! Είμαι σίγουρη ότι θα το αγαπήσετε και εσείς!!! Περιμένω και τις δικές σας εντυπώσεις!
Είναι ένα βιβλίο με ωραίες περιπλανήσεις στον χρόνο μιας και αυτός είναι ο πρωταγωνιστής. Μια οικογένειά και πολλοί άλλοι που εισέρχονται σ αυτή που περάσανε πολλά μέσα σε 2 πολέμους και πολυτεχνείο, που με γύρισαν πίσω σε βιοματα της δικής μου οικογένειας. Θα έλεγα ότι ταυτίστηκα με το τι μπορεί να πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια οι δικοί μου άνθρωποι και άρχισα να παίρνω τηλέφωνα γιαγιάδες, θείους και θείες να μου εξιστορισουν πως πέρασαν όλες αυτές τις δύσκολες μέρες. Οι χαρακτήρες του βιβλίου πολλοί, και όλοι τους με τρομερό ενδιαφέρον. Με σωστές και λάθος επιλογές και όλες τις συνέπειες των αποφάσεων τους. Θυμάμαι κάθε χαρακτήρα με ιδιαίτερη αγάπη προς την μάγια, (μια καλή γειτόνισσα με τρυφερά αισθήματα προς τα παιδια). τον Αβελ ( έναν πατέρα που παρόλο έλειπε πολλές ώρες από την οικογένειά του, ήταν ο πατέρας που όλες θα θέλαμε να έχουμε. Στοργικός!!!) Σίγουρα και η Ειρήνη μιας και η Ζωή της στο βιβλίο ήταν σύντομη αλλά η συμβολή της τεράστια
Η γραφή του βιβλίου είναι πολύ ωραία και δίνετε με απλό λογο, χωρίς να κουραζει τον αναγνώστη, μιας και το βιβλίο είναι τεράστιο!!
Προτείνω να το διαβάσετε γιατί θα σας αφήσει πίσω μια όμορφη ανάμνηση από αυτό το ταξίδι και ίσως σας κάνει κ εσάς να ψαχτειτε για το τι έγινε Στους δικούς σας και να κάνετε την δική σας αναδρομή κυνηγώντας τον δικό σας χρόνο!!
Τελη Αυγούστου ολοκλήρωσα το " Κυνηγώντας τον χρόνο" της Εύας Μαγκου που πραγματικά με καθήλωσε. Δεν καταλάβαινα πως περνούσε η ωρα διαβάζοντας το. Μας ταξιδευει μεσα απο την ηρωίδα στο γενεαλογικο της δεντρο 100 χρόνια πισω κ ακολουθώντας μας εξιστορεί κ ιστορικά συμβάντα της Ελλάδας που αιμορραγει απο τον β ' παγκόσμιο πολεμο, τον εμφυλιο κ τη μεταπολιτευση. Ευτυχώς η συγγραφεας το χει εμπλουτισει κ με μπολικη δοση χιούμορ όπου χρειάζεται! Αξίζει να το διαβάσετε!!!
Μόλις Ολοκλήρωσα το βιβλιο της Eva Magkou “Κυνηγώντας τον χρονο”. Ένα βιβλιο με αρκετά μεγάλη πλοκή από διαφορετικές ζωές πολλών συγγενών ανθρώπων που κάποια στιγμή καταλήγουν σε ένα πρόσωπο! Ιστορίες με πραγματικότητα και φαντασία ταυτόχρονα. Τα συναισθήματα που σου προκαλεί είναι σοκ σε ορισμένα σημεία, θλίψη, συγκίνηση. Το προτείνω!
Έχοντας διαβάσει το 'Κυνηγώντας τον Χρονο' έχω γεμίσει εικόνες και συναισθήματα! Ιστορίες ανθρώπων δύο οικογενειών που συνδέονται αναπαντεχα μέσα στον χρόνο. Καταστάσεις και γεγονότα που μου ειχε διηγηθεί ο παππούς μου, πήραν σάρκα και οστά στον αγαπημένο μου χαρακτήρα τον καπετάν-πρίγκιπα! Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβάσετε, που θα σας ταξιδευσει και θα σας κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο!
Διάβασα το ‘Κυνηγώντας τον Χρόνο’ το καλοκαίρι και ενθουσιάστηκα. Είχα καιρό να διαβάσω κάτι που να θυμίζει “παλιό καλό κρασί”! Μέσα απ τους χαρακτήρες του βιβλίου αναστήθηκαν άνθρωποι που τους έχω γνωρίσει και μου φαίνεται απίστευτο πως είναι μόνο χαρακτήρες ενός μυθιστορήματος κι όχι άνθρωποι με σάρκα και οστά, άνθρωποι που γνωρίσα… Ίσως να είναι ο τρόπος που η Εύα περιγράφει ανθρώπους και καταστάσεις γι αυτό όλα είναι τόσο γνωστά και οικεία. Λες κι έβλεπα φωτογραφίες αποτυπωμένες με τα χρώματα του γραπτού λόγου! Έφτασα στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου για να καταλάβω την πολυπλοκότητα της σχέσης της ‘Ειρήνης’ με την ‘συγγραφέα’. Ποιος ήταν τελικά ο αγαπημένος μου χαρακτήρας; Κάθε φορά που ανοίγω το βιβλίο σε κάποια σελίδα κατά τύχη, όλο και κάποιος μ’ αρπάζει απ το χέρι και μου κλείνει το μάτι συνωμοτικά… Σήμερα παρήγγειλα και το δεύτερο μυθιστόρημα. Ευάκι με το πρώτο έβαλες τον πήχη ψηλά, περιμένω με αγωνία να δω τι ετοίμασες για απάντηση στην ιστορία των Θέου και Δημητρίου…
Η Ειρήνη είναι η μοναχοκόρη του Δημήτρη Θέου και της Νανάς Δημητρίου, είναι το παιδί του 'επαναστάτη' και του 'πλουσιοκόριτσου'. Στην ουσία είναι το 'παιδί' δυο Ελληνικών ιδεολογιών. Αριστερά-πρωτοπορία-επανάσταση και Δεξιά-συντηρητισμός-παράδοση. Είναι όμως τα όρια αυτών των δυο τόσο ευδιάκριτα ή απλά μάθαμε να βάζουμε ταμπέλες δίνοντας ιδιότητες και ρόλους κατά την δική μας προσωπική θέση και κοσμοθεωρία; Μέσα από την ιστορία των δυο οικογενειών, την σύνθεση, την ανάπτυξη και το πάντρεμα τους, -κεντημένα πάνω στο 'φόντο' της ιστορία της Ελλάδας ξεκινώντας από το 1880 τελειώνοντας το 1980-, αναγνωρίζουμε χαρακτήρες της δικής μας οικογένειας ή της διπλανής πόρτας. Κάποιοι καλοί κι άλλοι λιγότερο ή και καθόλου.Η δομή του βιβλίου παρακολουθεί τις ιστορίες σε έναν χρόνο που κινείται ευθύγραμμα και πάνω στις έννοιες παρελθόν-παρόν-μέλλον. Αδέλφια, ξαδέλφια, συγγενείς, φίλοι, ‘δουλάκια’, πιάνα με ουρά, τα πρώτα τσιγάρα για γυναίκες, μεγάλοι έρωτες, μεγάλα μίση και μια Ειρήνη που γίνεται -στην ηλικία των έξι- πίτα μέρα Πάσχα γιατί μπέρδεψε το κοκκινέλι με το ταμ-ταμ και την τρέχουν για πλύση στομάχου! Κάπου όμως ο Χρόνος, -όχι εκείνος που μετρά ώρες και αιώνες, αλλά εκείνος ο Συμπαντικός-, κλείνει συνωμοτικά το μάτι και χαμογελάει. Η Ειρήνη θα μπορούσε να είναι δεύτερος ή και τρίτος ρόλος γιατί ουσιαστικά πρωταγωνιστές είναι όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου. Ποιος έχει δικαίωμα σε μια ομάδα ανθρώπων ένας μό��ο να αυτό-χρισθεί ο κύριος χαρακτήρας όταν ο καθ’ ένας μας ΕΙΝΑΙ πρωταγωνιστής της δικής του Ζωής. Σε μια παρέα όλοι οι ρόλοι είναι πρωταγωνιστές της δικής τους προσωπικής ζωής και ιστορίας... ΘΕΤΙΚΑ: 1. Η συγγραφέας φαίνεται ότι διαθέτει ένα μεγάλο ταλέντο στη συγγραφή. Ο λόγος κυλάει ευχάριστα, και δεν συνειδητοποιείς πως περνάει ο χρόνος. 2. Οι ιστορίες που διηγείται, δεν είναι στείρες. Υπάρχουν όμορφες περιγραφές, που δεν σε αποσυντονιζουν από το κυρίως θέμα, και διάλογοι που δεν έχουν γραφτεί απλά και μόνο για να γεμίζουν οι σελίδες ΑΡΝΗΤΙΚΑ: 1. Οι ιστορίες που έχει το βιβλίο, είναι υπερβολικά πολλές. Όσο δλδ αφιερώνει στην κεντρική ηρωίδα, άλλο τόσο χρόνο περνάμε μαθαίνοντας το τι έκανε στη ζωή του ο παππούς του παππού, του... κάλλιστα θα μπορούσε να ήταν 2 ή 3 βιβλία με τα τόσα πρόσωπα που υπήρχαν. Και τα διαρκή πέρα δώθε στο χρόνο, δε βοηθούσαν. 2. Η περίληψη του βιβλίου μας λέει ότι παρουσιάζονται 2 ζωες/πεποιθήσεις. Το κεφάλαιο και η εργατιά. Ο δεξιός και ο αριστερός. Εγώ θα έλεγα ότι όλο το βιβλίο είναι μια έντονη προσπάθεια εξωραϊσμού του κομμουνισμού. Οπότε αναφέρεται η λέξη αντάρτης (στον Β ΠΠ) εννοείται αποκλειστικά και μόνο ο αριστερός. Περιγράφονται τα λάθη μόνο των δεξιών, ενώ σε όλο το βιβλίο οι αριστεροί είναι οι καημένοι που καταδιώκονται. 3. Συγκεκριμένες ονομασίες περιοχών δεν έχουμε. Εκτός από τη Γυάρο. Οπότε, απο τα συμφραζόμενα, κατάλαβα ότι τα σόγια εδρευαν στην περιοχή της Θεσσαλίας, πιθανόν Λαμία μεριά. Μετά από συζητήσεις με συγγενείς που κατάγονται από εκείνες τις περιοχές έχω την πληροφορία ότι ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός έφτασαν στις συγκεκριμένες περιοχές αρκετά μετά το 1980. Όχι νωρίτερα. Να μη σχολιάσουμε το θέμα της ομοφυλοφιλίας.... ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:. Θα προτιμούσα να είχε γίνει σωστή ιστορική και λαογραφική έρευνα πριν γραφτεί το βιβλίο. Θέλω να πιστεύω ότι όντως, ήταν μια προσπάθεια να καταγράφουν ο βίος και η πολιτεία ενός ανθρωπου. Αλλά (για εμενα) μου έδωσε την εντύπωση βιβλίου που αγοράζει κάνεις στο περίπτερο του ΚΚΕ στις εκθέσεις βιβλιων: προπαγάνδα, διαστρεβλωμένα ιστορικά γεγονότα, προγραμματισμενη υποτίμηση των εθίμων, ηθών και της πίστης του τόπου μας. Να μην σχολιάσω τις διάσπαρτες ιδέες περί Σύμπαντος και Οικουμενικότητας κλπ κλπ που στη Θεσσαλία, αν έφτασαν ποτέ αυτές οι ιδέες, έφτασαν μετά το 1990. Αλλά επειδή πιστεύω ότι όντως έγινε προσπάθεια για μυθιστορηματική βιογραφία, πιστεύω ότι τα παραπάνω που σχολίασα, έγιναν εκ παραδρομής ή λόγω μη πρόσβασης σε αξιόπιστες πηγές.
Διαβασα το βιβλίο <ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ> της Eυα Μαγκου.. Το βιβλίο είναι υπέροχο..Ξεκινας το διάβασμα και δεν μπορείς να σταματήσεις για να μάθεις την συνέχεια.. Ο τρόπος που γράφει είναι απλός και κατανοητος.. Περιγράφει πολύ αναλυτικά τις ζωές πολλων ανθρωπων από διαφορετικές οικογένειες όπως και καταστασεις από τον πόλεμο και τις πεποιθήσεις που υπερισχυαν τότε.. Είναι ένα ενδιαφέρον βιβλίο αν και λίγο διαφορετικό απ όσα έχω διαβάσει μέχρι τώρα..Το προτείνω ανεπιφύλακτα..
Συμπαθητική προσπάθεια αλλά ήθελε πολλή δουλίτσα ακόμα. Μια μάλλον ανούσια παράθεση προσωπικών ιστοριών που δεν καταλήγουν πουθενά. Σε κανένα σημείο του βιβλίου δεν αντιλαμβάνεσαι ένα σκοπό, ένα στόχο, μια πλοκή. Δύσκολα θα το ολοκληρώσει κάνεις χωρίς τον ψυχαναγκασμό μου να τελειώνω οποιοδήποτε βιβλίο ξεκινήσω. Σίγουρα δεν προτείνεται.