ท่านอ๋องข้าเหนื่อยเหลือเกิน!

四大女捕 #1

by 莫顏, โม่เหยียน, หยกชมพู (Translator)

Genres: China, Fiction

264 pages, Paperback

First published June 16, 2015

About the author

Associated Names:
* 莫顏
* โม่เหยียน (Thai)


選擇言情小說創作，是因為它不像文學名著、商業周刊，或社論什麼的那麼偉大，反而喜歡它的通俗、易懂、平凡，有時候還具娛樂性、老少咸宜、令人放鬆，而且沒有人不喜歡愛情故事的，這就是為什麼任何電影電視節目，都要有男女主角的原因～～

言情小說界的人常說一句話，愛情不滅，情歌不滅～～所以流行天王天后唱的都是情歌，大街小巷放的也是情歌，而出版界的言情小說永遠立於不敗之地～～

所以，我喜歡寫言情小說，而且是寫幽默搞笑,偶而沒事還會嚐試特殊題材的小說,例如＜死神搞烏龍＞這類的,書名聽起來不像言情,但內容卻是言情故事(＞_＜)

創作讓我快樂~若你看了我的小說也覺得快樂，我會很有成就感的~~(^^)

(source)

Reviews

[M · Rating 4 out of 5]

3.7
งานของโม่เหยียน นักเขียนที่ไม่ได้สร้างความประทับใจอะไรในงานที่ผ่านมา
แต่ก็ลองหยิบมาดู ปรากฎว่าใช้ได้นะ อ่านสนุกเพลินพอสมควร นางเอกเป็นคนฉลาด มีไหวพริบ แต่เป็นพวกซ่อนคม อ่านอารมณ์และเข้าใจว่าคนต้องการอะไร ก็นำเสนอสิ่งนั้น
ส่วนพระเอกก็เย็นชาครบสูตร มาเจอนางเอกก็กลายร่างอบอุ่น แต่เฉยๆ กับพระเอกนะ ไม่ได้ประทับใจอะไร อาจจะเป็นเพราะพระเอกไม่ค่อยได้ออกโรงเลย เค้าชูนางเอกซะเยอะอ่ะ และจริงๆ แล้วก็ไม่ได้มีพลอตอะไรมากนะ 555 มีมาเป็นโครงครอบไว้ของซีรียส์ละมั้ง
กว่าพระเอกจะตามหานางเอกเจอ ปาไปครึ่งเรื่องแล้ว ไม่มีดราม่าอะไรเลยอ่ะ ทำไมรู้สึกเดี๋ยวนี้โหยหาดราม่าเหรอ? ป่าว ชอบความบีบคั้นอ่ะ มันเรียลดี อืมมม เหมือนคนโรคจิตเลยชั้น
หงุดหงิดไอ้พวกอนุที่เหลือเนี่ย ไร้ประโยชน์จัง ไม่มีความเป็นตัวร้ายใดๆ ทั้งสิ้น ขัดใจ เต๋อเฟยอีก คือระะะ นางเอกชนะทุกอย่างง่ายไปอ่ะ

[Rada Chalapipat · Rating 3 out of 5]

เล่มแรกของชุดสี่ยอดมือปราบหญิงเป็นความรักของสามีและอนุภรรยาสายลับระหว่าง

#หลิงอ๋ององค์ชายสาม วัย 23ปีหนุ่มนักรบที่มีชายาเล็กและอนุนับสิบแต่ยังไม่พบชายาเอกที่เหมาะสมต้องใจในการเป็นคู่คิดมากกว่าแค่คนอุ่นเตียง พระเอกเป็นคนบ้างาน ไม่ถนอมเมียตามสไตล์ผู้ชายสมัยโบราณที่พอใจแค่การปลดปล่อยทำให้นางเอกที่เข้าหอตั้งแต่อายุ 16 มีแต่ความทรงจำที่เจ็บปวด

#ไป๋อวี่เซียว เป็นลูกสาวกำพร้าแม่คนเดียวของผู้ใต้บังคับบัญชาของพระเอกที่แต่งเข้าเป็นอนุอยู่ท้ายวังไม่ค่อยยุ่งเกียวกับใครเพราะคอยหลบไปทำงานสายลับ นางเอกเป็นคนมองโลกแง่ดี แก่นกล้า ฉลาดและเจ้าเล่ห์ นางเอกช่วยชีวิตและหาที่ซ่อนคอยดูแลพระเอกที่ถูกทำร้านจนบาดเจ็บสาหัส ตามองไม่เห็นเพราะถูกพิษปลุกกำหนัดที่ต้องรักษาด้วยยาบำรุงและผู้หญิงร่วมเตียง

เปิดเรื่องมาออกแนวอิโรติคคอเมดี้เพราะนางเอกกลัวแท่งหยกพันปีใหญ่โตของพระเอก ช่วงเวลาที่พระนางได้ใช้ชีวิตกันสองคนมีค่อนข้างน้อย เรื่องราวส่วนใหญ่จะเป็นช่วงพระเอกหายดีออกตามหา #สุ่ยเอ๋อร์ สาวปริศนาผู้มีพระคุณ ช่วงหลังจะค่อนข้างเรียบเรื่อยเมื่อพระเอกรู้ความจริงและพยายามผลักดันนางเอกให้มีหน้าที่รับผิดชอบตำหนักใน ฝ่ายนางเอกก็ยังคงช่วยสืบหาตัวคนร้ายและหว่านเสน่ห์มัดใจสามีแบบใช้สมองจนในที่สุดนางเอกก็ผ่านด่านการเป็นชายาเอกจากอนุสามัญชนได้สำเร็จ เป็นเรื่องที่ไม่เน้นสาระอ่านสบายๆขำๆไม่ต้องคิดมาก

[Ning · Rating 3 out of 5]

เนื้อหาเบามากกกก เลิฟซีนหนักหน่วง
ไม่แน่ใจว่าเล่มต่อไปจะมีคดีเพิ่มเติมหรือเปล่า
ต้องอ่านกันต่อไป

[Or_O · Rating 4 out of 5]

ทั้งสี่เรื่องเป็นเรื่องของมือปราบสาวที่เป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน โดยมือปราบสี่คนนี้จะปกปิดตัวตน ทำงานลับๆ ให้ราชสำนัก

เล่มแรกเล่าถึงศิษย์น้องเล็ก ชื่อ ไป๋อวี่เซียว

ไป๋อวี่เซียวเป็นคนเดียวในมือปราบทั้งสี่ที่แต่งงานแล้ว นางเป็นหนึ่งในอนุของหลิงอ๋อง ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ไม่โดดเด่น ไม่แย่งชิงกับใครในจวนอ๋อง

เรื่องควรจะเป็นเช่นนี้ต่อไป ถ้าหลิงอ๋อง ซือหลิวจิ้ง ไม่โดนลอบทำร้าย โดนพิษจนตาบอดเสียก่อน

ขณะนั้นไป๋อวี่เซียวกำลังทำงานลับๆ ของนางอยู่พอดี เมื่อเจอซือหลิวจิ้งบาดเจ็บจึงเข้าช่วยเหลือ ซือหลิวจิ้งจำอนุของตนไม่ได้ แต่ก็จำต้องรับความช่วยเหลือจากนาง เขาสัญญากับหญิงสาวว่าจะมอบตำแหน่งอนุให้แก่นาง แต่สุดท้ายเมื่อเขากำลังจะหายดี นางก็หายตัวไป

ซือหลิวจิ้งไม่รู้เลยว่าหญิงสาวปริศนาคนนั้นลอบกลับจวนก่อนที่เขาจะมา เพื่อแสร้งทำท่าตกอกตกใจกับข่าวการบาดเจ็บของเขาร่วมกับอนุคนอื่น

ไม่ว่าจะสืบหาตัวหญิงที่ช่วยตนนั้นอย่างไรก็ไม่พบ ซือหลิวจิ้งไม่รู้เลยว่าที่แท้แล้วนางกลับอยู่ใต้จมูกของเขานี่เอง

+++

พระเอกเป็นอ๋อง มีนิสัยทะนงตน ขี้ระแวง ไม่วางใจให้แก่ใครง่ายๆ เขามีอนุมากมาย บางคนรับมาเพราะหน้าที่ บางคนรับมาเพราะจำต้องรับ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่เคยมอบใจให้ใคร แต่เขากลับสะดุดใจกับหญิงที่พบยามบาดเจ็บ เพราะนางสดใส ตรงไปตรงมา และไม่เหมือนหญิงสาวที่วางตัวเรียบร้อยแต่ใฝ่อำนาจในจวนของเขา

นางเอกสดใส มีนิสัยช่างเอาอกเอาใจช่างฉอเลาะสมกับเป็นน้องเล็กของศิษย์พี่ทั้งหลาย นางหลงรักพระเอกตั้งแต่แรกพบ เลยออกอุบายจนได้เข้าไปเป็นอนุของเขา เท่านี้ก็สุขใจเหลือแสน ไม่เคยหวังให้เขาสนใจ ให้เขามามอง หรือหวังความก้าวหน้าใดๆ ยามว่างก็อาศัยความไม่โปรดปรานลอบหนีเที่ยวบ้าง ลอบหนีไปสืบคดี ทำงานลับๆ ของนางบ้าง เสร็จก็มาแสร้งทำท่าสงบเสงี่ยมเหมือนเดิม

คราวท่านอ๋องบาดเจ็บ เป็นตอนที่นางแสดงนิสัยเปิดเผยสมเป็นนาง แล้วก็ทำให้ท่านอ๋องเกิดความสนใจนับแต่นั้น


สนุกดีนะคะ โอชอบ เรื่องก็สมกับเป็นงานของโม่เหยียน จะสดใสซาบซ่าน หวิวนิดหวิวหน่อย (เท่าที่อ่านมาสามเรื่อง เรื่องนี้น่าจะวาบหวิวสุดนะ) ตลก ไม่ดราม่ามากนัก แต่สำหรับชุดนี้มันมีมุมมองด้านความรัก และบุคลิกของตัวละครที่ค่อนข้างจะลึกมากกว่างานก่อนๆ

ประเด็นความรักที่โอเห็นจากทั้งสามเรื่อง คือ ทำไมคนสองคนที่นิสัยแตกต่างกันนี้ ถึงมารักกันได้ และเมื่อรักแล้ว สองคนนี้จะครองคู่กันต่อไปได้อย่างไร หรือมีวิธีปฏิบัติตัว ปรับตัวอย่างไร เมื่อทัศนคติไม่ตรงกัน

อย่างเรื่องนี้ พระเอกเป็นคนทะนง นางเอาถึงจะติดซน แต่นางมีวิธีเข้าหาพระเอกว่า ทำอย่างไรเขาจะไม่โกรธ หรือหายโกรธได้เร็วที่สุด มีลูกล่อลูกชนของนาง

อย่างตอนแรกๆ นางจะวางแผนว่าทำอย่างไรพระเอกจะรู้สึกดี ทำให้พระเอกภูมิใจในตนเอง พระเอกก็หน้าบานไปสิ โดยหารู้ไม่ว่าจริงๆ แล้วเป็นแผนนางเอกเกือบทั้งหมด โอว่านางเอกฉลาดดีนะเรื่องนี้ อีกอย่างมันแสดงถึงความรักของนางเอกที่มีต่อพระเอก เพราะนางใส่ใจ นางจึงรู้ว่าพระเอกเป็นคนยังไง ต้องการอะไร คำนึงถึงความรู้สึกพระเอกตลอด

ส่วนพระเอก ที่ผ่านมาเขาไม่ได้สนใจผู้หญิงคนไหนจริงจังเลยก็จริง มองเฉพาะเงื่อนไขและประโยชน์ต่อตนหรือราชสำนักก็ใช่ แต่เมื่อเขาสนใจและรักนางเอกแล้ว เขาก็แสดงชัดว่าต้องการสนับสนุนคนนี้

เมื่อนางเอกรู้ว่าพระเอกต้องการตัวเอง นางก็ยอมเข้าสู่สงครามชิงดีชิงเด่น เพื่อให้สามารถยืนทัดเทียมกันได้

ด้วยความที่พระเอกเป็นอ๋อง แถมมีอนุ เนื้อหาเลยจะเกี่ยวพันกับผู้หญิงนางใน และการแย่งชิงความโปรดปรานด้วย

สำหรับเนื้อหาหลักในเรื่องนี้คือการห���ตัวคนร้ายที่ลอบทำร้ายพระเอก นางเอกต้องร่วมกับศิษย์พี่อีกสามคนสืบหาตัวคนร้าย และหาความเชื่อมโยงกับเรื่องที่เกิดขึ้นต่างๆ

ศิษย์พี่ของนางเอกที่มีบทบาทในเรื่องนี้คือฮวาเชียนเชียน และนางก็คือนางเอกในเล่มต่อไปนั่นเอง

3.5 ดาว สนุกๆ เรื่องมันจะมองว่าเอาเฮฮาตลกมันก็ใช่ แต่จะมองว่ามันมีประเด็น มีแง่มุมให้สนใจมันก็มี

.
.
.

"ไป๋อวี่เซียว ข้าไม่สนใจว่าในตำหนักในนี้จะมีสตรีมากน้อยสักแค่ไหน ทั้งการแต่งใครหรือรับใครเข้ามาก็เพื่อการแลกเปลี่ยนที่คุ้มค่าและการควบรวมอำนาจเท่านั้น แต่ข้ารู้ดีว่าเจ้ามีความสามารถหากเพียงแต่หยุดตัวเองอยู่แค่ตำแหน่งเหลียงตี้เท่านั้น ทางที่ดีเจ้าจงปีนขึ้นที่สูงให้ข้า เพราะข้าจะรักถนอมเจ้าทุกเมื่อเชื่อวันและฝึกปรือเจ้าทุกค่ำคืน ในเมื่อเจ้าได้รับความโปรดปรานจากข้าแล้วก็ต้องตอบแทนข้า ตำแหน่งชายาเอกที่ว่างอยู่นั้น ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าไม่ลงแย่งชิงด้วย!"

หน้า 175-176 บทที่ 7

.
.
.
http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายเล่มบางๆ ที่อ่านได้เพลินๆ ดีค่ะ คือชอบนะ เวลาอ่านนิยายเล่มบาง เราก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก แต่มันอ่านได้สนุกกว่าที่คิด และเป็น plot แบบที่ชอบ คือแนวปิดบังตัวตนกับพระเอกให้พระเอกตามหาตัว อ่านแล้วก็ลุ้นว่าเมื่อไหร่จะจับนางเอกได้ ชอบค่ะ

[Anis · Rating 3 out of 5]

This is, um, i hope im right, is a novel 'Wangye, This Concubine is Very Busy'. I like it but it's a meh for me. I like the couple but everything is too rushed and seems robotic? No. Idk, the writing does not have feelings in it is. The only thing i like is the couple's personality but that's it.

[Hammu · Rating 3 out of 5]

เรื่องดูเน้นไปในเรื่องของห้องหอมากกว่า จนไม่ได้เห็นถึงความสามารถของนางเอกเลยว่าเป็นยอดมือปราบลับอย่างไร นอกจากบรรยายว่ามีวรยุทธ์เท่านั้น

[Noo · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้เน้นเลิฟซีนเยอะไปนะ ความฮา ความตื่นเต้นลดลงมาก ปมก็น้อย ไม่ค่อยน่าติดตาม ผิดหวังเบาๆ แต่ก็ยังชอบโม่เหยียนอยู่นะ!

[Anida · Rating 3 out of 5]

พล้อตเบามาก เอาไว้อ่านคั่นอะไรที่ดราม่ามากๆก็พอได้

[Fonfoniny · Rating 4 out of 5]

ท่านอ๋องข้าเหนื่อยเหลือเกิน

เป็นเล่มเล็กของโม่เหยียนที่สนุกมากกก เราว่าพลอตใหม่ดี ไม่ซ้ำกับเรื่องอื่นๆ

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

โอเค เล่มบาง แต่อ่านแล้วไม่ได้เบาจนเบื่อ น่าลุ้น น่าสนใจ ในเรื่องของเคมีพระนางคืออ่านแล้วรู้สึกว่า เอ้อ เคมีดี พระนางเค้าทันกันเนอะ 555

[Nessy Bunny · Rating 4 out of 5]

คิดว่าเล่มนี้สนุกที่สุดในชีรี่สายลับสาวแล้วนะ น่าติดตาม อ่านได้เพลินๆ ไม่มีความตับอักเสบ ไม่ออกทะเล กระทัดรัดและได้ใจความ ทุกอย่างลงล็อกดีมาก

[Founder Magick · Rating 3 out of 5]

อ่านได้ชิลๆ สนุกดี ลุ้นว่าจะโดนจับได้ตอนไหน

[anis. · Rating 3 out of 5]

ไม่มีศึกชิงบัลลังก์ การปะทะคารมณ์หรือศึกชิงไหวพริบแทบจะไม่เจอ เน้นไปที่ความรัก กุ๊กกิ๊กระหว่างอ๋องกับอนุผู้แอบรัก แต่เลิฟซีนหนักหน่วงนิดนึงง

[รำพึง ลำพัง · Rating 2 out of 5]

หื่นตามสไตล์โม่เหยียน แต่เป็นหื่นแบบเนือยๆ
ก็เรื่อยๆ ไม่มีจุดพีคอะไร ปกติเล่มแรกในซีรีส์มันจะสนุกสุดไม่ใช่หรอ
แล้วที่เหลือล่ะ ;^;

[Karnnyharu · Rating 3 out of 5]

เห็นแค่ชื่อ โม่เหยียนก็พอเดาได้เลย ว่าเนื้อเรื่องจะเป็นแนวไหน ซึ่งก็ตามนั้นแหละ ... นางเอกเหนื่อยจริงๆ เพราะท่านอ๋อง เอะอะลากขึ้นเตียงตลอด 555
แต่เนื้อเรื่องไม่มีอะไรมาก มีสืบคดีไปด้วยในระหว่างเดินเรื่อง มีเฉลยปมมาเล็กๆน้อยๆ คงต้องรออ่านเรื่องอื่นในเซ็ตก่อน ถึงจะไขคดีได้ 100%

[Yupaporn Zuyu · Rating 5 out of 5]

ท่านอ๋องรักเมียมากเหลือเกิน น่ารักดี อ่านได้เรื่อย ไม่มีปมอะไร แนวสุขนิยมค่ะ

[Miki · Rating 3 out of 5]

อ่านไปสักพักถึงรู้ว่า แหม๋ชื่อเรื่องนี่มาจากจุดไหนในเรื่อง
>\\\<
เนื้อเรื่องค่อนข้างเดาง่าย พล็อตไม่แปลกใหม่ ^^

[ueiiyui · Rating 4 out of 5]

สนุกชอบ "ฆาตกร" "ใหญ่โต"