What do you think?
Rate this book
บุปผาซ่อนพิษ
"องค์หญิงซ่าหยา ถูกนำตัวมาเป็นสตรีบรรณาการ เพื่อเป็นหลักประกันเเห่งความภักดีเเละเชื่อมสัมพันธไมตรี จาก 'ทิเบต' สู่ 'เเคว้นเหลียน' จาก 'องค์หญิง' สู่ 'พระสนม'
ณ ดินแดนที่แผ่นดินใกล้ผืนฟ้า นางบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา ทั้งยังเปิดเผยเเละจริงใจ ณ วังหลังเเคว้นเหลียน นางเป็นดั่งบุปผาที่ซ่อนพิษร้าย เเม้เเต่รอยยิ้มก็ซ่อนใบมีด
บุรุษผู้ครอบครองกายกลับมิมีวันได้ครองใจ ต้องทำฉันใด...ถึงจะได้ครองคู่กับบุรุษผู้สลักรักในใจนาง"
ณ ดินแดนที่แผ่นดินใกล้ผืนฟ้า นางบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา ทั้งยังเปิดเผยเเละจริงใจ ณ วังหลังเเคว้นเหลียน นางเป็นดั่งบุปผาที่ซ่อนพิษร้าย เเม้เเต่รอยยิ้มก็ซ่อนใบมีด
บุรุษผู้ครอบครองกายกลับมิมีวันได้ครองใจ ต้องทำฉันใด...ถึงจะได้ครองคู่กับบุรุษผู้สลักรักในใจนาง"
320 pages, Paperback
Published January 1, 2016
17 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
Read
June 5, 2018#บุปผาซ่อนพิษ / ชลันตี
เรื่องนี้เป็นแนววังหลัง นางเอกถูกส่งไปเป็นบรรณาการให้กับฮ่องเต้ต่างแคว้น เรื่องราวก็เป็นไปตามที่คุ้นเคย คือวังหลังก็ห้ำหั่นแย่งชิงอำนาจกัน แต่เล่มนี้พิเศษมาก ๆ คือ ไม่มีใครประพฤติดีเลย ทั้งนางเอก พระเอก ตัวร้ายที่รักเธอ ตัวร้ายตัวจริง หรือตัวร้ายตัวหลอก ทำให้อ่านด้วยความกระอักกระอ่วนใจ รู้สึกไม่ชอบใจไปหมด การบรรยายกับการกระทำของตัวละครย้อนแย้งกันเสียจนไม่รู้จะเชื่ออันไหนดี ตกลงใครรักใคร รักกันจริงมั้ย ว่าแค้น ๆ กันอยู่ ตอนหลังมาบอกว่าก็รักอยู่นะ อิชั้นเลยงง ๆ อยู่ ยิ่งเนื้อเรื่องเดาไม่ยาก อิชั้นก็ยิ่งเพ่งเล็งในส่วนของความรู้สึกตัวละคร จึงอ่านไปสะดุดไปตลอดทาง
เฮ้อออ...มันไม่ใช่แค่เรียล ไม่ใช่แค่เทา ๆ ไม่ใช่แค่หมิ่นเหม่ แต่มันเกินขีดจำกัดของศีลธรรมในใจคนแก่อย่างอิชั้นอย่างแรง
ท้ายที่สุดนี้ โปรดอย่าถือสาคนแก่ ถึงอย่างไรอิชั้นก็เป็นแฟนคลับผู้เขียนอย่างเหนียวแน่นนะคะ :)
เรื่องนี้เป็นแนววังหลัง นางเอกถูกส่งไปเป็นบรรณาการให้กับฮ่องเต้ต่างแคว้น เรื่องราวก็เป็นไปตามที่คุ้นเคย คือวังหลังก็ห้ำหั่นแย่งชิงอำนาจกัน แต่เล่มนี้พิเศษมาก ๆ คือ ไม่มีใครประพฤติดีเลย ทั้งนางเอก พระเอก ตัวร้ายที่รักเธอ ตัวร้ายตัวจริง หรือตัวร้ายตัวหลอก ทำให้อ่านด้วยความกระอักกระอ่วนใจ รู้สึกไม่ชอบใจไปหมด การบรรยายกับการกระทำของตัวละครย้อนแย้งกันเสียจนไม่รู้จะเชื่ออันไหนดี ตกลงใครรักใคร รักกันจริงมั้ย ว่าแค้น ๆ กันอยู่ ตอนหลังมาบอกว่าก็รักอยู่นะ อิชั้นเลยงง ๆ อยู่ ยิ่งเนื้อเรื่องเดาไม่ยาก อิชั้นก็ยิ่งเพ่งเล็งในส่วนของความรู้สึกตัวละคร จึงอ่านไปสะดุดไปตลอดทาง
เฮ้อออ...มันไม่ใช่แค่เรียล ไม่ใช่แค่เทา ๆ ไม่ใช่แค่หมิ่นเหม่ แต่มันเกินขีดจำกัดของศีลธรรมในใจคนแก่อย่างอิชั้นอย่างแรง
ท้ายที่สุดนี้ โปรดอย่าถือสาคนแก่ ถึงอย่างไรอิชั้นก็เป็นแฟนคลับผู้เขียนอย่างเหนียวแน่นนะคะ :)
June 26, 2017
จากหน้าแรกจนจบหน้าสุดท้าย 615 หน้า ใช้เวลา 6 ชั่วโมงโดยไม่ได้วางหนังสือเลย อดไม่ได้ ขอเขียนคำนิยมสักนิดเถอะเพราะเป็นหนังสือที่เกินความคาดหวังจริงๆ
อ่านเล่มนี้จบปุ๊บ ก็นึกถึงโพสต์ในกลุ่มกับเพื่อนๆ คอจีนด้วยกันเมื่อหลายวันก่อน มีหลายๆ คน (รวมทั้งตัวเอง) บอกว่า นิยายจีนที่คนไทยแต่ง ไม่ค่อยอยากอ่าน เพราะผิดหวังบ่อยครั้ง ส่วนใหญ่อ่านไปได้ครึ่งทางก็มักจะต้องวาง (ตัวเองก็เป็นเหมือนกัน)
แต่เหตุที่ขอยกเรื่องนี้มารีวิวเพราะความประทับใจว่า นี่คือหนังสือที่ 'คนไทยแต่ง'
กลิ่นอายจีน ภาษาเขียนแบบจีนแต่อ่านเข้าใจ ไม่ซับซ้อน ความรู้ คำศัพท์ สำนวน แทบจับไม่ได้เลยว่านี่คือคนไทยแต่ง จินตนาการของผู้แต่งในการวางแผนกลอุบาย ผูกเรื่องให้ซับซ้อน สวมวิญญาณจีนแท้ๆ ไม่ใช่ลูกครึ่งลูกเสี้ยว อ่านหน้าแรกแล้วเดาตอนจบไม่ออกซะทีเดียว อันนี้นับว่าฝีมือ (อีกครั้งว่าคนไทย)
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชีวิตในวังหลังของสตรีบรรณาการจากทิเบต องค์หญิงซ่าหยาซึ่งไม่ได้สวยเลิศเลอ เพียงแค่น่ารัก บริสุทธิ์สดใส การชิงไหวชิงพริบเพื่อเอาชีวิตรอด และการค่อยๆ เปลี่ยนแปลงจากกระต่ายน้อยมาเป็นดอกไม้ซ่อนพิษ
รักสามเส้ากับฮ่องเต้และราชองครักษ์หนุ่มที่ลงเอยแบบแฮปปี้เอนดิ้ง (เป็นไปด้ายยยย) จากที่อ่านแล้วเกลียดฮ่องเต้ขึ้นเรื่อยๆ แต่สุดท้ายกลับมาสงสารเสียนี่ ผู้แต่งก็ดำเนินเรื่องได้แบบค่อยเป็นค่อยไป วางแผนเรื่องได้ดีมาก
พล็อตเรื่องแนวชิงดีชิงเด่นของวังหลังทำนองนี้ อาจไม่ได้ต่างไปจากนิยายเลือดจีนแท้ๆ ที่เคยอ่านมามากมายหลายเรื่อง โครงเรื่องอาจไม่ได้แปลกใหม่ แต่สิ่งที่เด่นคือรายละเอียดภายในตลอดทั้งเรื่องที่จับความสนใจของคนอ่านให้ตามลุ้นตลอดเวลา
การผูกปมให้น่าติดตาม การค่อยๆ เติบโตและปรับตัวของตัวละครทุกตัว การวางแผนกรอบเรื่องแบบพอดีๆ ไม่เวิ่นเว้อออกทะเล ไม่เว่อร์เก่งกาจหรือฉลาดเกินจริง อันนี้น่าชื่นชม
ขอเป็นกำลังใจให้ผู้แต่ง 'ชลันตี' ออกงานดีๆ แบบนี้มาให้อ่านอีกนะคะ ยกนิ้วกดไลค์ให้ร้อยหน
อ่านเล่มนี้จบปุ๊บ ก็นึกถึงโพสต์ในกลุ่มกับเพื่อนๆ คอจีนด้วยกันเมื่อหลายวันก่อน มีหลายๆ คน (รวมทั้งตัวเอง) บอกว่า นิยายจีนที่คนไทยแต่ง ไม่ค่อยอยากอ่าน เพราะผิดหวังบ่อยครั้ง ส่วนใหญ่อ่านไปได้ครึ่งทางก็มักจะต้องวาง (ตัวเองก็เป็นเหมือนกัน)
แต่เหตุที่ขอยกเรื่องนี้มารีวิวเพราะความประทับใจว่า นี่คือหนังสือที่ 'คนไทยแต่ง'
กลิ่นอายจีน ภาษาเขียนแบบจีนแต่อ่านเข้าใจ ไม่ซับซ้อน ความรู้ คำศัพท์ สำนวน แทบจับไม่ได้เลยว่านี่คือคนไทยแต่ง จินตนาการของผู้แต่งในการวางแผนกลอุบาย ผูกเรื่องให้ซับซ้อน สวมวิญญาณจีนแท้ๆ ไม่ใช่ลูกครึ่งลูกเสี้ยว อ่านหน้าแรกแล้วเดาตอนจบไม่ออกซะทีเดียว อันนี้นับว่าฝีมือ (อีกครั้งว่าคนไทย)
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับชีวิตในวังหลังของสตรีบรรณาการจากทิเบต องค์หญิงซ่าหยาซึ่งไม่ได้สวยเลิศเลอ เพียงแค่น่ารัก บริสุทธิ์สดใส การชิงไหวชิงพริบเพื่อเอาชีวิตรอด และการค่อยๆ เปลี่ยนแปลงจากกระต่ายน้อยมาเป็นดอกไม้ซ่อนพิษ
รักสามเส้ากับฮ่องเต้และราชองครักษ์หนุ่มที่ลงเอยแบบแฮปปี้เอนดิ้ง (เป็นไปด้ายยยย) จากที่อ่านแล้วเกลียดฮ่องเต้ขึ้นเรื่อยๆ แต่สุดท้ายกลับมาสงสารเสียนี่ ผู้แต่งก็ดำเนินเรื่องได้แบบค่อยเป็นค่อยไป วางแผนเรื่องได้ดีมาก
พล็อตเรื่องแนวชิงดีชิงเด่นของวังหลังทำนองนี้ อาจไม่ได้ต่างไปจากนิยายเลือดจีนแท้ๆ ที่เคยอ่านมามากมายหลายเรื่อง โครงเรื่องอาจไม่ได้แปลกใหม่ แต่สิ่งที่เด่นคือรายละเอียดภายในตลอดทั้งเรื่องที่จับความสนใจของคนอ่านให้ตามลุ้นตลอดเวลา
การผูกปมให้น่าติดตาม การค่อยๆ เติบโตและปรับตัวของตัวละครทุกตัว การวางแผนกรอบเรื่องแบบพอดีๆ ไม่เวิ่นเว้อออกทะเล ไม่เว่อร์เก่งกาจหรือฉลาดเกินจริง อันนี้น่าชื่นชม
ขอเป็นกำลังใจให้ผู้แต่ง 'ชลันตี' ออกงานดีๆ แบบนี้มาให้อ่านอีกนะคะ ยกนิ้วกดไลค์ให้ร้อยหน
Displaying 1 - 2 of 2 reviews