Дзень Святога Патрыка

by Ганна Севярынец

Эксперт міжнароднай моўнай камісіі Марына Дамейка прымае рашэнне прызнаць беларускую мову мёртвай, і зараз ёй патрэбна захаваць у спецыяльным архіве тое мастацтва, якое было створана на гэтай мове. Што яна паставіць на паліцы спецхрану? Каго назаўжды выкіне з гісторыі? Якім чынам на мёртвай мове можна будзе зарабіць мільярды даляраў? Ці з’явіцца ў памерлай мовы шанец? Гісторыя любові — да мужчыны, да літаратуры, да краіны — якая, на жаль, не можа скончыцца добра.

236 pages, Paperback

Published January 1, 2017

About the author

Даследчыца беларускай літаратуры, пісьменніца, настаўніца, грамадская актывістка.

Як гісторык літаратуры вывучае міжваенны перыяд беларускай літаратуры і сталінскія рэпрэсіі. Аўтарка мастацкіх і дакументальных кніг, першапублікатар архіўных матэрыялаў.

Лаўрэатка прэмій:
- “Гліняны Вялес” (2017) за раман “Дзень святога Патрыка”,
-“Празрысты Эол” (2018) за адкрыццё даты напісання аднаго з вершаў Алеся Дудара.

Шортліст прэміі Гедройца (2020) з раманам “Гасцініца Бельгія”.

Разам з братам Паўлам атрымала званне “Чалавек года” па версіі газеты “Наша Ніва” за асветніцкую дзейнасць (2019).

Reviews

[Maša · Rating 5 out of 5]

Кніга-агляд беларускай літаратуры ад філолага ў формах займальнага сюжэту і вялікай колькасці цікавостак. Па апісанні здавалася кніга будзе дэпресіўнай, а ў выніку я шмат разоў смяялася. Вельмі спадабалася, дзякуй спадарыня Ганна

[Raman Zherka · Rating 4 out of 5]

Першы раман аўтара ўяўляе сабой пакручасты мікс з прыдуманага - антыўтапічнай гісторыі Марыны Дамейкі, якая займаецца стварэннем архіва літаратурнай спадчыны ужо аб’яўленай мёртвай беларускай мовы і рэальнага - асабістых успамінаў, мараў, рэфлексій самой Ганны Севярынец.
На старонках, быццам блізкія нам сучаснікі, паўстаюць бясспрэчныя героі нашае літаратуры - Максім Багдановіч, Адам Бабарэка, Купала, Ларыса Геніюш і іншыя. Тут ёсць месца кранальнай гісторыі Лесі Украінкі і Сяргея Мянжынскага, праз тэкст праходзяць і Быкаў, і Бахарэвіч, і Брыль. Найбольшы вектар увагі, канешне, шчыра любімаму, а мо і каханаму, аўтарам Уладзіміру Дубоўку.
Цікавая, не самая простая для чытання, напоўненая шматлікімі фактамі і падказкамі цікавячымся роднай культурай кніжка з, нажаль, недапрацаваным фіналам.
Чытаў, на дзіва, доўга, нават перачытваў. Атрымаў задавальненне.

Зы. Калі ў Геніюшаўскай "Споведзі" галоўным і праходзячым праз увесь тэкст словам мне падалося слова "Шляхотны", то ў Ганны гэта бясспрэчна "Выкшталцоны".

[Anna Rogovets · Rating 5 out of 5]

Ці можна напісаць кнігу пра ўсё беларускае? Можна! пра нашу родную мову і яе складаны лёс, пра беларускую літаратуру і яе стваральнікаў, пра жыццё. Мне вельмі адгукаецца гэта непадзяленне аўтара і яго твора. як можна не цікавіцца пісьменнікам і яго лёсам, як можна чытаць творы тых, хто табе як чалавек не падабаецца, ці глядзець фільмы, ці слухаць музыку, як гэта магчыма? Ніколі я не бачыла нашых беларускіх паэтаў такімі жывымі, як вачыма Ганны Севярынец. І выдуманыя героі кнігі такія складаныя, такія звычайныя людзі. Ці можа не выдуманыя, бо такія натуральныя. Сустракаліся ў маім жыцці такія Сямёнавы, і такі ён выразны ў кнізе, што аж падкідвала ад яго слоў. І такая кранальная гісторыя пра бабулю, быццам пра маіх. Я не ведаю як мне скончыць гэты водгук, бо хочацца пісаць і пісаць, так даўно мяне не чапляла кніга, каб хацелася я зноў перачытаць адразу як скончыла.

[Kate · Rating 5 out of 5]

Хотіла відгукнутися білоруською, але, прочитавши ,як пані Ганна написала про нашу Лесю, пишу своєю рідною. Майстерно сплітаючи вигадане з реальним, авторка відкрила незнаний для мене світ білоруської поезії. Вона з такою любов'ю, таким болем пише про рідну землю, рідну літературу, що подекуди проймає до сліз. І не дай Бог статися цьому: "Апошняя кніжка, пасля якой мова померла".