Powieść, która ukazała się na przełomie XIX i XX w., można czytać na wielu poziomach: jako utwór realistyczny i satyryczny, a także jako dzieło skonstruowane na archetypicznej zasadzie przeciwieństw. Jest to zarówno powieść o pensji, ale nie o sztuce wychowania i kształcenia dziewcząt, jak i powieść edukacyjna oraz utwór, który niesie refleksję nad sensem istnienia w obliczu życia i śmierci. Powieść Prusa bawi, wzrusza; humor miesza się tu z osobistą tragedią bohaterów, ponoszących konsekwencje swoich nie zawsze trafnych wyborów.
Bolesław Prus (pronounced:[bɔ'lεswaf 'prus]; Hrubieszów, August 20, 1847 – May 19, 1912, Warsaw), whose actual name was Aleksander Głowacki, was a Polish journalist and novelist who is known especially for his novels The Doll and Pharaoh. He was the leading representative of realism in 19th-century Polish literature and remains a distinctive voice in world literature. Głowacki took the pen name "Prus" from the name of his family coat-of-arms.
An indelible mark was left on Prus by his experiences as a 15-year-old soldier in the Polish 1863 Uprising against Imperial Russia, in which he suffered severe injuries and imprisonment.
In 1872 at age 25, in Warsaw, Prus settled into a distinguished 40-year journalistic career. As a sideline, to augment his income and to appeal to readers through their aesthetic sensibilities, he began writing short stories. Achieving success with these, he went on to employ a broader canvas; between 1886 and 1895, he completed four major novels on "great questions of our age."
Of his novels, perennial favorites with readers are The Doll and Pharaoh. The Doll describes the romantic infatuation of a man of action who is frustrated by the backwardness of his society. Pharaoh, Prus' only historical novel, is a study of political power and statecraft, set in ancient Egypt at the fall of its 20th Dynasty and of the New Kingdom.
Czemu Bolesław Prus każdą główną bohaterkę wysyła do klasztoru?????
Czuję zawód i niedosyt, bo zapowiadało się naprawdę nieźle, ale drugi tom mocno zaniżył ocenę. Prus stworzył najbardziej frustrującą główną bohaterką, a w dodatku serię postaci, z których żadnej nie da się polubić. Nie można mu jednak odmówić świetnego karykaturalnego przedstawienia klas społecznych, które idealnie ukazuje wady każdej z nich, co w dużej mierze jest aktualnie dzisiaj. Historia momentami poruszająca, z pięknymi myślami, ale nie wzbudziła we mnie tyle emocji ile myślałam, że wzbudzi.
Dobra powieść obyczajowa z końca XIX z wybitnie irytującą bohaterką pierwszoplanową. W tym, warty uwagi; rewelacyjny opis "stosunków" w małym mieście oraz wykład (ustami "nawiedzonego" nauczyciela matematyki) na temat mózgu i duszy. Ów ostatni interesujący jest z uwagi na opinie ówczesnych autorytetów - o naturze umysłu.