What do you think?
Rate this book
Το τρίπτυχο των ευχών
Για τη νεαρή Εύη Καστώνη, η διαμονή σε ένα απομονωμένο και ορεινό χωριό όπως η Δρύπη είναι σκέτο μαρτύριο. Η άσχημη εξωτερική της εμφάνιση και το καταρρακωμένο της ηθικό την έχουν οδηγήσει στο περιθώριο. Πλέον κάθε της πέρασμα από την πλατεία του χωριού μπορεί να γίνει η αφορμή για ένα ακόμα επεισόδιο γελοιοποίησης και εκφοβισμού.
Η ευκαιρία για την απόλυτη ανατροπή έρχεται όταν εντοπίζει ένα παράξενο αντικείμενο. Ένα φυλακτό που μοιάζει ικανό να εκπληρώσει την κάθε της επιθυμία. Πλέον μπορεί να γίνει πραγματική καλλονή, ενώ έχει τη δυνατότητα να εκδικηθεί τον χειρότερο βασανιστή της και να διεκδικήσει τον άντρα των ονείρων της. Μόνο που για κάθε της επιθυμία, το φυλακτό απαιτεί από εκείνη και από μία μικρή εξυπηρέτηση. Μία δοκιμασία. Η οποία είναι τελικά ικανή να την αλλάξει ανεπανόρθωτα.
Πόσο μακριά θα φτάσει για να κερδίσει τα όσα ονειρευόταν από μικρό παιδί; Πόση από την ανθρωπιά της θα κινδυνέψει να χάσει;
Ο μόνος που γνωρίζει την απάντηση είναι ο παράξενος ένοικος του Τρίπτυχου των Ευχών…
Η ευκαιρία για την απόλυτη ανατροπή έρχεται όταν εντοπίζει ένα παράξενο αντικείμενο. Ένα φυλακτό που μοιάζει ικανό να εκπληρώσει την κάθε της επιθυμία. Πλέον μπορεί να γίνει πραγματική καλλονή, ενώ έχει τη δυνατότητα να εκδικηθεί τον χειρότερο βασανιστή της και να διεκδικήσει τον άντρα των ονείρων της. Μόνο που για κάθε της επιθυμία, το φυλακτό απαιτεί από εκείνη και από μία μικρή εξυπηρέτηση. Μία δοκιμασία. Η οποία είναι τελικά ικανή να την αλλάξει ανεπανόρθωτα.
Πόσο μακριά θα φτάσει για να κερδίσει τα όσα ονειρευόταν από μικρό παιδί; Πόση από την ανθρωπιά της θα κινδυνέψει να χάσει;
Ο μόνος που γνωρίζει την απάντηση είναι ο παράξενος ένοικος του Τρίπτυχου των Ευχών…
- GenresMystery
438 pages, Paperback
First published March 8, 2017
2 people are currently reading
116 people want to read
About the author
Γιώργος Δάμτσιος
44 books304 followersΟ Γιώργος Δάμτσιος γεννήθηκε το 1978 και μένει στη Νάουσα Ημαθίας. Είναι ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου Bookstagram. Από τις εκδόσεις BELL κυκλοφορεί η crime fiction σειρά του με τίτλο «Ευγενείς Άγριοι», η οποία βρίσκεται ήδη στο έκτο βιβλίο. Έχει συνεργαστεί επίσημα με συγκροτήματα όπως οι Judas Priest και Nightwish, καθώς και με συγγραφείς όπως οι Adam Nevill και Graham Masterton, για λογαριασμό του λογοτεχνικού/μουσικού project «The Metal Chapters». Παίζει μπάσο στο Heavy Metal συγκρότημα Silent Vortex ενώ αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του φεστιβάλ φαντασίας Fantasmagoria στη Θεσσαλονίκη, το οποίο έχει λάβει τη διεθνή πιστοποίηση EFFE που αποτελεί την ευρωπαϊκή σφραγίδα ποιότητας. Πραγματοποιεί σεμινάρια δημιουργικής γραφής για λογαριασμό του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Η. Π. Νάουσας, και είναι μέλος της Επιτροπής Ισότητας του ίδιου Δήμου. Έχει κυκλοφορήσει δεκαέξι βιβλία και έχει συμμετάσχει με διήγημά του σε είκοσι συλλογικά έργα ή βιβλία άλλων συγγραφέων, συχνά κατόπιν διακρίσεων σε διαγωνισμούς. Βρείτε τον στον προσωπικό του ιστότοπο: georgedamtsios.com
https://linktr.ee/georgedam
Οι κυκλοφορίες του:
–Μέχρι την τελευταία του ανάσα (Νοέμβριος 2015, εκδόσεις Momentum μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Το Τρίπτυχο των Ευχών (Απρίλιος 2017, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών (Σεπτέμβριος 2017, εκδόσεις Λυκόφως, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–The Metal Chapters Vol. I (Απρίλιος 2018, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα Αγγλικά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
–Μυστικά στο λυκόφως (Ιούλιος 2018, εκδόσεις Λυκόφως, συλλογή διηγημάτων). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Σκοτεινό πέπλο (Νοέμβριος 2018, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Εξημέρωση (Οκτώβριος 2019, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–The Metal Chapters Vol. II (Ιούνιος 2020, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στα Αγγλικά.
–Κάθε μυστικό σου (Σεπτέμβριος 2020, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Ο κρυφός μας εαυτός (Σεπτέμβριος 2021, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Πρέπει να σώσουμε τον Χάρη! (Νοέμβριος 2021, εκδόσεις Υδροπλάνο, μυθιστόρημα).
–Ένα με το σκοτάδι (Σεπτέμβριος 2022, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Από χρυσάφι και φωτιά (Δεκέμβριος 2022, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Βαγγέλη Βουραζάνη).
–Το τραγούδι της θύελλας (Μάρτιος 2023, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τη συγγραφέα Γεωργία Καλαμαρά).
–Φεγγαρόπετρα (Ιούνιος 2023, εκδόσεις Τζιαμπίρης-Πυραμίδα, μυθιστόρημα).
–Πίσω από τις μάσκες (Σεπτέμβριος 2023, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
Έχει συμμετάσχει επίσης και στα εξής έργα:
–Ψίθυροι μέσα στη νύχτα, (2016, δωρεάν e-book για λογαριασμό του site nyctophilia.gr)
–Το Άγνωστο, (2016, εκδόσεις Ανάτυπο), καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση ανάμεσα σε εκατόν τριάντα συμμετέχοντες στον αντίστοιχο διαγωνισμό των εκδόσεων.
–Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Τρόμος, (2017, εκδόσεις Ανάτυπο).
–Αντίθετο Ημισφαίριο 4, (2017, εκδόσεις gamecraft).
–Zombie στην Ελλάδα, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Ιστορίες του τόπου μας: Νάουσα, (2018, εκδόσεις iWrite).
–Ημερολόγια Ψυχοπλάνης, (2018, εκδόσεις Rising Star).
–Βρόχος, (2019, εκδόσεις Λυκόφως).
–Κόκκινος συναγερμός, (2020, δωρεάν e-book της ομάδας του Facebook «Φίλοι αστυνομικής λογοτεχνίας»).
–Πολεμικές Ιαχές (Στα Όνειρα Της Φαντασίας #1), (2020, εκδόσεις Allbooks).
–savechristmasgr.blogspot.com (2020, Χριστουγεννιάτικο blog).
–Με όλες τους τις δυνάμεις, (2020, εκδόσεις Χρονικό).
–Once upon a Horror Time, (2021, δωρεάν e-book από το
https://linktr.ee/georgedam
Οι κυκλοφορίες του:
–Μέχρι την τελευταία του ανάσα (Νοέμβριος 2015, εκδόσεις Momentum μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Το Τρίπτυχο των Ευχών (Απρίλιος 2017, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, μυθιστόρημα). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών (Σεπτέμβριος 2017, εκδόσεις Λυκόφως, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–The Metal Chapters Vol. I (Απρίλιος 2018, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε στα Αγγλικά τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
–Μυστικά στο λυκόφως (Ιούλιος 2018, εκδόσεις Λυκόφως, συλλογή διηγημάτων). (Επανεκδόθηκε τον Μάρτιο του 2023 από τις εκδόσεις Bookstagram).
–Σκοτεινό πέπλο (Νοέμβριος 2018, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Εξημέρωση (Οκτώβριος 2019, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–The Metal Chapters Vol. II (Ιούνιος 2020, πρότυπες εκδόσεις Πηγή, λογοτεχνικό/μουσικό πρότζεκτ, γραμμένο σε συνεργασία με τον συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη). Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στα Αγγλικά.
–Κάθε μυστικό σου (Σεπτέμβριος 2020, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Ο κρυφός μας εαυτός (Σεπτέμβριος 2021, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Πρέπει να σώσουμε τον Χάρη! (Νοέμβριος 2021, εκδόσεις Υδροπλάνο, μυθιστόρημα).
–Ένα με το σκοτάδι (Σεπτέμβριος 2022, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
–Από χρυσάφι και φωτιά (Δεκέμβριος 2022, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τον συγγραφέα Βαγγέλη Βουραζάνη).
–Το τραγούδι της θύελλας (Μάρτιος 2023, εκδόσεις Bookstagram, μυθιστόρημα που γράφτηκε σε συνεργασία με τη συγγραφέα Γεωργία Καλαμαρά).
–Φεγγαρόπετρα (Ιούνιος 2023, εκδόσεις Τζιαμπίρης-Πυραμίδα, μυθιστόρημα).
–Πίσω από τις μάσκες (Σεπτέμβριος 2023, εκδόσεις BELL, μυθιστόρημα).
Έχει συμμετάσχει επίσης και στα εξής έργα:
–Ψίθυροι μέσα στη νύχτα, (2016, δωρεάν e-book για λογαριασμό του site nyctophilia.gr)
–Το Άγνωστο, (2016, εκδόσεις Ανάτυπο), καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση ανάμεσα σε εκατόν τριάντα συμμετέχοντες στον αντίστοιχο διαγωνισμό των εκδόσεων.
–Το έπος της φαντασίας: Αδιέξοδο, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Τρόμος, (2017, εκδόσεις Ανάτυπο).
–Αντίθετο Ημισφαίριο 4, (2017, εκδόσεις gamecraft).
–Zombie στην Ελλάδα, (2017, εκδόσεις iWrite).
–Ιστορίες του τόπου μας: Νάουσα, (2018, εκδόσεις iWrite).
–Ημερολόγια Ψυχοπλάνης, (2018, εκδόσεις Rising Star).
–Βρόχος, (2019, εκδόσεις Λυκόφως).
–Κόκκινος συναγερμός, (2020, δωρεάν e-book της ομάδας του Facebook «Φίλοι αστυνομικής λογοτεχνίας»).
–Πολεμικές Ιαχές (Στα Όνειρα Της Φαντασίας #1), (2020, εκδόσεις Allbooks).
–savechristmasgr.blogspot.com (2020, Χριστουγεννιάτικο blog).
–Με όλες τους τις δυνάμεις, (2020, εκδόσεις Χρονικό).
–Once upon a Horror Time, (2021, δωρεάν e-book από το
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 46 reviews
November 23, 2017
Είχα πολύ καιρό να διαβάσω ένα βιβλίο και να μείνω με το στόμα ανοιχτό κλείνοντάς το. Το φινάλε ήταν πραγματικά όλα τα λεφτά.Ξεκινάω ανάποδα αλλά όταν θα μου έρχεται στο μυαλό το Τρίπτυχο των Ευχών το πρώτο πράγμα που θα θυμάμαι θα είναι το τέλος.Για να είμαι ειλικρινής εαν ήταν διαφορετικό θα του έδινα 4 αστεράκια γιατί μου έλειψε η ένταση σε ορισμένα τμήματα του βιβλίου.
Δεν θα αναφερθώ καθόλου στην υπόθεση,άλλωστε όποιος θέλει μπορεί να την διαβάσει παραπάνω,παρά μόνο στα όσα αποκόμισα διαβάζοντάς το.
Συνειδητοποίησα λοιπόν το μέγεθος της αχαριστίας που κουβαλάμε μέσα μας σαν είδος χωρίς να δίνουμε ουσιαστικά σημασία στους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας προσπαθώντας ντε και καλά να επιβεβαιώσουμε το εγώ μας.Αυτό το άτιμο "εγώ" που είναι πρόθυμο να εκτοπίσει τους πάντες και να πιάσει όλο τον χώρο.Συνειδητοποίησα ότι το θέλω μπορεί να γίνει ΘΕΛΩ,ΘΕΛΩ,ΘΕΛΩ ικανό να τα διαλύσει όλα.
Μερικές φορές στη ζωή μπορεί να έχεις λίγα και να έχεις τα πάντα και άλλες μπορεί να έχεις τα πάντα και να μην έχεις τίποτα.Κι όπως είπε και κάποιος στην κριτική του και συμφωνώ απόλυτα, αυτό το βιβλίο το διάβασες τώρα.
Δεν θα αναφερθώ καθόλου στην υπόθεση,άλλωστε όποιος θέλει μπορεί να την διαβάσει παραπάνω,παρά μόνο στα όσα αποκόμισα διαβάζοντάς το.
Συνειδητοποίησα λοιπόν το μέγεθος της αχαριστίας που κουβαλάμε μέσα μας σαν είδος χωρίς να δίνουμε ουσιαστικά σημασία στους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας προσπαθώντας ντε και καλά να επιβεβαιώσουμε το εγώ μας.Αυτό το άτιμο "εγώ" που είναι πρόθυμο να εκτοπίσει τους πάντες και να πιάσει όλο τον χώρο.Συνειδητοποίησα ότι το θέλω μπορεί να γίνει ΘΕΛΩ,ΘΕΛΩ,ΘΕΛΩ ικανό να τα διαλύσει όλα.
Μερικές φορές στη ζωή μπορεί να έχεις λίγα και να έχεις τα πάντα και άλλες μπορεί να έχεις τα πάντα και να μην έχεις τίποτα.Κι όπως είπε και κάποιος στην κριτική του και συμφωνώ απόλυτα, αυτό το βιβλίο το διάβασες τώρα.
April 9, 2017
Η ιστορία με το λυχνάρι του Αλαντίν και το Τζίνι ... αλλιώς.
Ο Γιώργος Δάμτσιος μας μεταφέρει σε ένα φανταστικό παραμύθι για μεγάλους, με στοιχεία θρίλερ και αλληγορικά μηνύματα. Θίγει σοβαρά θέματα όπως τον κοινωνικό ρατσισμό, την κακοποίηση , συναισθηματική και σωματική, τη μοιχεία, τη μελαγχολία. Ευχάριστη έκπληξη για μένα ήταν η αναφορά του Γιώργου στον ήρωα του πρώτου του βιβλίου «Μέχρι την τελευταία του ανάσα », Ρομπ Μίαρς! Όπως επίσης και στον επίλογο, το μήνυμα που δίνει είναι ελπιδοφόρο, πάρα το "καλό", "κακό" ή "δίκαιο" τέλος που πιθανόν έχει. Εκτιμώ ιδιαίτερα , όπως και στο πρώτο βιβλίο, ο συγγραφέας κάνει μνεία στην ιδιαίτερη πατρίδα του , τη Νάουσα.
Στις μέρες μας η εξωτερική εικόνα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Η Εύη μια νεαρή που κατέχει δικαιωματικά το τρίπτυχο του "φρικιού" (κοντή, εύσωμη , μη ενφανίσημη), δέχεται τον κοινωνικό χλευασμό των συγχωριανών της. Καλείται να αντιμετωπίσει τα πικρόχολα σχόλια ,τον εξευτελισμό και τελικά την αδιαφορία από τους συντοπίτες της. Η ίδια, ένα κορίτσι καλόψυχο, ενίοτε εγωίστρια από αντίδραση, εσωστρεφής και μεγαλωμένη χωρίς μητρικό πρότυπο. Δε δίνει στους άλλους την ευκαιρία να τη γνωρίσουν, λόγω της απογοήτευσης / απόρριψης που νιώθει από αυτούς. Σε μια κλειστή κοινωνία, οι επιλογές σε φίλους και έρωτες είναι ελάχιστες. Έτσι, και ενώ έχει μπει στο περιθώριο από τους χωριανούς της, εναποθέτει τις ελπίδες της σε ένα φυλακτό που τυχαία βρίσκει.
Το "πλάσμα" που κατοικεί στο φυλακτό, ο Μάικ του Τρίπτυχου όπως τον ονομάζει η Εύη, είναι ένας πολυλογάς με επιχειρήματα και απαντήσεις σε όλα και με μεγάλη πειθώ. Παροτρύνει την κοπέλα να φέρει εις πέρας τρεις φαινομενικά απλές δοκιμασίες, με στόχο την εκπλήρωση των τριών επιθυμιών της. Και εκεί αρχίζει το ντόμινο των εξελίξεων. Που βρίσκονται τα όρια της φιλίας, της εκδίκησης, της αγάπης; Πόσα μπορεί να θυσιάσει κανείς για την προσωπική του ευχαρίστηση; Παίρνει ο καθένας μας, ό,τι του αξίζει σε αυτή τη ζωή;
Ο Γιώργος Δάμτσιος μας μεταφέρει σε ένα φανταστικό παραμύθι για μεγάλους, με στοιχεία θρίλερ και αλληγορικά μηνύματα. Θίγει σοβαρά θέματα όπως τον κοινωνικό ρατσισμό, την κακοποίηση , συναισθηματική και σωματική, τη μοιχεία, τη μελαγχολία. Ευχάριστη έκπληξη για μένα ήταν η αναφορά του Γιώργου στον ήρωα του πρώτου του βιβλίου «Μέχρι την τελευταία του ανάσα », Ρομπ Μίαρς! Όπως επίσης και στον επίλογο, το μήνυμα που δίνει είναι ελπιδοφόρο, πάρα το "καλό", "κακό" ή "δίκαιο" τέλος που πιθανόν έχει. Εκτιμώ ιδιαίτερα , όπως και στο πρώτο βιβλίο, ο συγγραφέας κάνει μνεία στην ιδιαίτερη πατρίδα του , τη Νάουσα.
Στις μέρες μας η εξωτερική εικόνα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Η Εύη μια νεαρή που κατέχει δικαιωματικά το τρίπτυχο του "φρικιού" (κοντή, εύσωμη , μη ενφανίσημη), δέχεται τον κοινωνικό χλευασμό των συγχωριανών της. Καλείται να αντιμετωπίσει τα πικρόχολα σχόλια ,τον εξευτελισμό και τελικά την αδιαφορία από τους συντοπίτες της. Η ίδια, ένα κορίτσι καλόψυχο, ενίοτε εγωίστρια από αντίδραση, εσωστρεφής και μεγαλωμένη χωρίς μητρικό πρότυπο. Δε δίνει στους άλλους την ευκαιρία να τη γνωρίσουν, λόγω της απογοήτευσης / απόρριψης που νιώθει από αυτούς. Σε μια κλειστή κοινωνία, οι επιλογές σε φίλους και έρωτες είναι ελάχιστες. Έτσι, και ενώ έχει μπει στο περιθώριο από τους χωριανούς της, εναποθέτει τις ελπίδες της σε ένα φυλακτό που τυχαία βρίσκει.
Το "πλάσμα" που κατοικεί στο φυλακτό, ο Μάικ του Τρίπτυχου όπως τον ονομάζει η Εύη, είναι ένας πολυλογάς με επιχειρήματα και απαντήσεις σε όλα και με μεγάλη πειθώ. Παροτρύνει την κοπέλα να φέρει εις πέρας τρεις φαινομενικά απλές δοκιμασίες, με στόχο την εκπλήρωση των τριών επιθυμιών της. Και εκεί αρχίζει το ντόμινο των εξελίξεων. Που βρίσκονται τα όρια της φιλίας, της εκδίκησης, της αγάπης; Πόσα μπορεί να θυσιάσει κανείς για την προσωπική του ευχαρίστηση; Παίρνει ο καθένας μας, ό,τι του αξίζει σε αυτή τη ζωή;
April 21, 2017
To "Τρίπτυχο των Ευχών" είναι ένα αξιόλογο ψυχολογικό θρίλερ με έντονο το στοιχείο του φανταστικού, όπου σε κρατά σε αγωνία από την αρχή μέχρι το τέλος. Η γραφή της ιστορίας είναι ελκυστική και προσεγμένη, οι εικόνες παραστατικές, και οι χαρακτήρες παρουσιάζονται ρεαλιστικοί και ξεκάθαροι. Όσο εύκολο και να φαίνεται κάτι τέτοιο, τόσο δύσκολα αποτυπώνεται από την σκέψη του δημιουργού στο χαρτί. Όλα τα παραπάνω βρίσκονται ταιριασμένα στο έπακρον με τη γρήγορη πλοκή της ιστορίας με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να χαίρεται το βιβλίο που κρατάει στα χέρια του. Εγώ τουλάχιστον δεν ήθελα να τελειώσει ή μάλλον θα ήθελα και λίγο παραπάνω - μια συνέχεια του Τρίπτυχου ίσως(;) ή κάτι παρεμφερές. Και τι να πει κανείς για τα θέματα που θίγονται στο εν λόγω βιβλίο... (ξέρετε, τα αγαπημένα μου!) Τάσεις κυριαρχίας, εκδίκηση, απληστία, εσωτερικές συγκρούσεις, ολέθριες επιλογές και στο τέλος ανώφελες ικεσίες. Όμως "ὅ γέγονε γέγονε" λοιπόν... Προσεχώς θα διαβάσω και το πρώτο βιβλίο του Γ. Δάμτσιου για το οποίο τα σχόλια είναι εξίσου θετικά. Και από ότι φαίνεται, θα ακολουθώ τον συγγραφέα σε κάθε του νέα δουλειά
April 5, 2017
Μόλις τελείωσα "Το τρίπτυχο των ευχών". Ένα βιβλίο, που πέρα απο την συναρπαστική ιστορία του, κρύβει βαθιά νοήματα και προβληματισμούς. Υπέροχη γραφή, άρτια δομημένοι χαρακτήρες και μια ισχυρή δόση φαντασίας, σε κανουν να αναρωτηθείς αν αξίζει τελικά το τίμημα της ευχής σου.
June 20, 2017
Το τρίπτυχο των ευχών φαίνεται πως έχει και το τρίπτυχο της επιτυχίας. Σασπένς, ρεαλιστικούς χαρακτήρες και ατμόσφαιρικότητα.
Το «Τρίπτυχο των ευχών» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Γιώργου Δάμτσιου και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή.
Καταρχάς, να ξεκαθαρίσω και τη θέση μου. Δεν είμαι ιδιαίτερα λάτρης της φανταστικής λογοτεχνίας, όμως μπορώ να εκτιμήσω μία ωραία πλοκή και εδώ που τα λέμε, ο αναγνώστης δε θέλει κάτι παραπάνω από ένα βιβλίο που να του κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον. Και εδώ έρχεται ο Γιώργος Δάμτσιος. Συστήθηκα για πρώτη φορά με την πένα του μετά από τις διθυραμβικές απόψεις που άκουσα για το βιβλίο ενώ αν προσθέσεις και ένα εξαιρετικό εξώφυλλο, καταλαβαίνεις πως ήταν μονόδρομος αυτή η ανάγνωση.
Διαδραματίζεται σε ένα μικρό χωριό, τη Δρύπη, και ουσιαστικά μεταφέρει την πραγματικότητα και τους χαρακτήρες σε ένα φανταστικό πλαίσιο. Εκεί που η Εύη ανακαλύπτει ένα φυλαχτό που θα της πραγματοποιήσει τρεις ευχές. Μία σύγχρονη ιστορία του Αλλαντίν, αν θες. Ωστόσο, επειδή δε μιλάμε για παιδικό παραμύθι ή κάποια ταινία της Disney, καταλαβαίνεις πως η κάθε ευχή έχει και το τίμημά της που δεν είναι και ευχάριστο.
Ο Γιώργος Δάμτσιος πλέκει μία ιστορία γύρω από χαρακτήρες που μπορείς κάλλιστα να συναντήσεις αύριο στο μετρό ή το λεωφορείο και αυτό το κάνει ακόμη πιο άμεσο. Το βιβλίο, εκτός από το προφανές του πρόσεχε-τι-ευχεσαι, ασχολείται και με τον εγωκεντρισμό που μας πιάνει, αυτό που το δικό μας πρόβλημα είναι πάντα δυσθεώρητο και συχνά τυφλώνει την κρίση μας. Ασχολείται με την πιο σκοτεινή μας φύση, τη ματαιοδοξία της ομορφιάς και το πώς πιστεύουμε πως αυτή είναι η λύση σε όλα, αλλά και τον εκφοβισμό ως μέσο επιβεβαίωσης και επίδειξη δύναμης.Ένα ψυχολογικό θρίλερ που δε στέκεται στην επιφάνεια και που τολμά να «εξερευνήσει» και πιο δύσκολα πεδία.
Με ένα τρίπτυχο όπως εξαιρετική γραφή, σασπένς και φαντασία, πως είναι δυνατόν να μην το διαβάσεις και να το λατρέψεις;
www.bookcity.gr
Το «Τρίπτυχο των ευχών» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Γιώργου Δάμτσιου και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πηγή.
Καταρχάς, να ξεκαθαρίσω και τη θέση μου. Δεν είμαι ιδιαίτερα λάτρης της φανταστικής λογοτεχνίας, όμως μπορώ να εκτιμήσω μία ωραία πλοκή και εδώ που τα λέμε, ο αναγνώστης δε θέλει κάτι παραπάνω από ένα βιβλίο που να του κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον. Και εδώ έρχεται ο Γιώργος Δάμτσιος. Συστήθηκα για πρώτη φορά με την πένα του μετά από τις διθυραμβικές απόψεις που άκουσα για το βιβλίο ενώ αν προσθέσεις και ένα εξαιρετικό εξώφυλλο, καταλαβαίνεις πως ήταν μονόδρομος αυτή η ανάγνωση.
Διαδραματίζεται σε ένα μικρό χωριό, τη Δρύπη, και ουσιαστικά μεταφέρει την πραγματικότητα και τους χαρακτήρες σε ένα φανταστικό πλαίσιο. Εκεί που η Εύη ανακαλύπτει ένα φυλαχτό που θα της πραγματοποιήσει τρεις ευχές. Μία σύγχρονη ιστορία του Αλλαντίν, αν θες. Ωστόσο, επειδή δε μιλάμε για παιδικό παραμύθι ή κάποια ταινία της Disney, καταλαβαίνεις πως η κάθε ευχή έχει και το τίμημά της που δεν είναι και ευχάριστο.
Ο Γιώργος Δάμτσιος πλέκει μία ιστορία γύρω από χαρακτήρες που μπορείς κάλλιστα να συναντήσεις αύριο στο μετρό ή το λεωφορείο και αυτό το κάνει ακόμη πιο άμεσο. Το βιβλίο, εκτός από το προφανές του πρόσεχε-τι-ευχεσαι, ασχολείται και με τον εγωκεντρισμό που μας πιάνει, αυτό που το δικό μας πρόβλημα είναι πάντα δυσθεώρητο και συχνά τυφλώνει την κρίση μας. Ασχολείται με την πιο σκοτεινή μας φύση, τη ματαιοδοξία της ομορφιάς και το πώς πιστεύουμε πως αυτή είναι η λύση σε όλα, αλλά και τον εκφοβισμό ως μέσο επιβεβαίωσης και επίδειξη δύναμης.Ένα ψυχολογικό θρίλερ που δε στέκεται στην επιφάνεια και που τολμά να «εξερευνήσει» και πιο δύσκολα πεδία.
Με ένα τρίπτυχο όπως εξαιρετική γραφή, σασπένς και φαντασία, πως είναι δυνατόν να μην το διαβάσεις και να το λατρέψεις;
www.bookcity.gr
March 10, 2018
Η συγγραφέας που προλογίζει το βιβλίο καταλήγει "Αν τα ονόματα των ηρώων ήταν ξένα, προσωπικά, δε θα καταλάβαινα ότι το βιβλίο ανήκει σε Έλληνα συγγραφέα". Συμφωνώ απόλυτα μαζί της. Εκείνη, για κάποιο λόγο που μου διαφεύγει παντελώς, το θεωρεί θετικό. Εγώ πάλι, όχι.
Η ιστορία είναι πρωτότυπη και συναρπαστική, η γραφή στρωτή και οι χαρακτήρες τρισδιάστατοι. Αλλά ο τρόπος που εκφράζονται οι ήρωες (εν μέρει και ο τρόπος που σκέφτονται) μοιάζει κάποιες φορές παράταιρος για κατοίκους μιας ορεινής κοινότητας υλοτόμων της Μακεδονίας, και για Έλληνες γενικότερα. Και λέω κάποιες φορές, γιατί σε άλλα σημεία ο συγγραφέας "ξεχνιέται" και αφήνει τους ήρωές του να μιλήσουν απλά και αυθεντικά, σαν φυσιολογικοί άνθρωποι.
Η ιστορία είναι πρωτότυπη και συναρπαστική, η γραφή στρωτή και οι χαρακτήρες τρισδιάστατοι. Αλλά ο τρόπος που εκφράζονται οι ήρωες (εν μέρει και ο τρόπος που σκέφτονται) μοιάζει κάποιες φορές παράταιρος για κατοίκους μιας ορεινής κοινότητας υλοτόμων της Μακεδονίας, και για Έλληνες γενικότερα. Και λέω κάποιες φορές, γιατί σε άλλα σημεία ο συγγραφέας "ξεχνιέται" και αφήνει τους ήρωές του να μιλήσουν απλά και αυθεντικά, σαν φυσιολογικοί άνθρωποι.
January 9, 2018
Στη Δρύπη, σε ένα μικρό ορεινό χωριό της Νάουσας ζει η ορφανή από μητέρα Εύη μαζί με τον πατέρα της. Η μόνη της συντροφιά είναι μια συνομήλικη της κοπέλα η Άννα καθώς όλο το υπόλοιπο χωριό τη�� κατατρέχει και την περιγελά λόγω της εξωτερικής της εμφάνισης κάνοντας την καθημερινότητα της εφιάλτη. Κάποια στιγμή, σε ένα μοναχικό της περίπατο θα βρει ένα παράξενο αντικείμενο. Η ίδια το κατονομάζει φυλαχτό. Αυτό το φυλαχτό λοιπόν, το τρίπτυχο των ευχών μπορεί να της ικανοποιήσει κάθε της επιθυμία κάθε φορά που και η ίδια θα εκπληρώνει κάποια θελήματα του. Η ζωή της θα αλλάξει ραγδαία και μαζί και ολόκληρη η καθημερινότητα της Δρύπης. Ως που είναι διατεθειμένη να φτάσει η Εύη;
Όσο διάβαζα το βιβλίο μια σκέψη με είχε κυριεύσει. Ως που θα έφτανα κι εγώ. Πόσα ήμουν διατεθειμένη να θυσιάσω για να εκπληρώσω τα όνειρά μου και κυρίως πότε θα ένιωθα κορεσμό. Ο συγγραφέας με μια εκπληκτική ικανότητα, μας αφηγείται την ιστορία μέσα από τα μάτια της Εύης, που στερημένη από μία καθημερινότητα συνηθισμένη αλλά κατατρεγμένη και νιώθοντας συνέχεια το περίγελο της μικρής της κοινωνίας, μας βάζει στην θέση της και έτσι δικαιολογούμε όλες της της επιλογές. Όσο το διαβάζουμε θα νιώθουμε τα ερωτήματα που βγάζει το βιβλίο, ο Δάμτσιος με μαεστρία χειραγωγεί τον αναγνώστη ώστε να βλέπει το παράλογο ως λογικό και εκεί είναι όλη η μαγεία αυτού του βιβλίου.
Η γραφή του Δάμτσιου είναι απλή και κατανοητή σε όλο το βιβλίο και δεν κουράζει καθόλου με ανούσιες περιγραφές. Ενώ η ιστορία όσο αναπτύσσεται δημιουργεί ερωτήματα, όλα στο τέλος έχουν την εξήγηση τους. Όλοι οι χαρακτήρες του είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι κι έτσι νιώθεις ότι αυτή η ιστορία μπορεί να συμβεί δε οποιοδήποτε δίπλα σου, στο δικό σου χωριό.
Ένα θρίλερ που όσο ξεδιπλώνεται μπροστά σου, τόσο κρατάς την ανάσα σου και σε κάνει να σκέφτεσαι "εγώ τι θα έκανα;". Το τρίπτυχο των ευχών που ίσως όλοι μας θα θέλαμε να βρούμε κι όλοι δεν θα αρνιόμασταν αυτές τις τρεις ευχές. Εσείς ως που θα φτάνατε για αυτά που ονειρευόσαστε;
Όσο διάβαζα το βιβλίο μια σκέψη με είχε κυριεύσει. Ως που θα έφτανα κι εγώ. Πόσα ήμουν διατεθειμένη να θυσιάσω για να εκπληρώσω τα όνειρά μου και κυρίως πότε θα ένιωθα κορεσμό. Ο συγγραφέας με μια εκπληκτική ικανότητα, μας αφηγείται την ιστορία μέσα από τα μάτια της Εύης, που στερημένη από μία καθημερινότητα συνηθισμένη αλλά κατατρεγμένη και νιώθοντας συνέχεια το περίγελο της μικρής της κοινωνίας, μας βάζει στην θέση της και έτσι δικαιολογούμε όλες της της επιλογές. Όσο το διαβάζουμε θα νιώθουμε τα ερωτήματα που βγάζει το βιβλίο, ο Δάμτσιος με μαεστρία χειραγωγεί τον αναγνώστη ώστε να βλέπει το παράλογο ως λογικό και εκεί είναι όλη η μαγεία αυτού του βιβλίου.
Η γραφή του Δάμτσιου είναι απλή και κατανοητή σε όλο το βιβλίο και δεν κουράζει καθόλου με ανούσιες περιγραφές. Ενώ η ιστορία όσο αναπτύσσεται δημιουργεί ερωτήματα, όλα στο τέλος έχουν την εξήγηση τους. Όλοι οι χαρακτήρες του είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι κι έτσι νιώθεις ότι αυτή η ιστορία μπορεί να συμβεί δε οποιοδήποτε δίπλα σου, στο δικό σου χωριό.
Ένα θρίλερ που όσο ξεδιπλώνεται μπροστά σου, τόσο κρατάς την ανάσα σου και σε κάνει να σκέφτεσαι "εγώ τι θα έκανα;". Το τρίπτυχο των ευχών που ίσως όλοι μας θα θέλαμε να βρούμε κι όλοι δεν θα αρνιόμασταν αυτές τις τρεις ευχές. Εσείς ως που θα φτάνατε για αυτά που ονειρευόσαστε;
April 14, 2018
Ωραίο μεταφυσικό θρίλερ τρόμου, με καλή ιδέα που ο συγγραφέας χειρίζεται εξαιρετικά.
Μου άρεσε η έμφαση στους χαρακτήρες και, κυρίως, στο ταξίδι της κεντρικής ηρωίδας. Θυμίζει αρκετά King, όχι στη γραφή (που δεν είναι φορτωμένη), αλλά στη νοοτροπία του κειμένου.
Επίσης, είναι ένα πολύ προσβάσιμο κείμενο, μπορείς να το δώσεις σε κάποιον που δε διαβάζει φαντασία και να το καταπιεί αμάσητο. Έχει βέβαια κάποιες αδυναμίες στη γραφή, αλλά τίποτα το συγκλονιστικό και, έχοντας διαβάσει και πιο πρόσφατα κείμενα του συγγραφέα, όχι αντιπροσωπευτικές των ικανοτήτων του (πλέον είναι πολύ-πολύ-πολύ καλύτερος)
Μου άρεσε η έμφαση στους χαρακτήρες και, κυρίως, στο ταξίδι της κεντρικής ηρωίδας. Θυμίζει αρκετά King, όχι στη γραφή (που δεν είναι φορτωμένη), αλλά στη νοοτροπία του κειμένου.
Επίσης, είναι ένα πολύ προσβάσιμο κείμενο, μπορείς να το δώσεις σε κάποιον που δε διαβάζει φαντασία και να το καταπιεί αμάσητο. Έχει βέβαια κάποιες αδυναμίες στη γραφή, αλλά τίποτα το συγκλονιστικό και, έχοντας διαβάσει και πιο πρόσφατα κείμενα του συγγραφέα, όχι αντιπροσωπευτικές των ικανοτήτων του (πλέον είναι πολύ-πολύ-πολύ καλύτερος)
October 3, 2017
Στην μικρή κοινωνία της Δρύπης τοποθετεί ο συγγραφέας Γιώργος Δάμτσιος την ιστορία του δεύτερου μυθιστορήματός του, έχοντας για πρωταγωνίστρια μία ηρωίδα που σπάνια συναντάμε σε βιβλία του είδους, καθ’ ότι απέχει αισθητά από το πρότυπο που θέλει τις περισσότερες νεαρές ηρωίδες φανταστικών μυθιστορημάτων να είναι ιδανικά σκιαγραφημένες.
Η Δρύπη είναι ένα ορεινό χωριό της Βορείου Ελλάδος που μετράει μόλις λίγους κατοίκους, δημιουργώντας με αυτό το τρόπο μία κοινωνία μικρή όπου οι περισσότεροι άνθρωποί της, αν όχι όλοι, γνωρίζονται μεταξύ τους. Σε αυτό το απομακρυσμένο περιβάλλον ζει η Εύη Καστώνη, μία νεαρή κοπέλα, που λόγω της εμφάνισής της και της λεκτικής κυρίως κακοποίησης που υφίσταται από έναν πρώην συμμαθητή της, ζει μία παθητική ζωή με μόνη της συντροφιά τον χήρο πατέρα της και τις αραιές επισκέψεις τής μοναδικής φίλης και αδερφής του βασανιστή της, Άννα. Μοναδική όαση τις στιγμές της μοναξιάς της, μία εγκαταλελειμμένη καλύβα που βρίσκεται πίσω από το πατρικό της, όπου η Εύη αποφασίζει να περνάει αρκετό από τον ανεκμετάλλευτο χρόνο της, μέχρι και το συμβάν εκείνο που πέρα από την χειρότερη ταπείνωση της ζωής της, θα γίνει η αφορμή για να ανακαλύψει ένα περίεργο κι ακαθόριστο αντικείμενο που θα αλλάξει όμως την ζωή της διαπαντός.
Η συνέχεια στο :) : http://spoileralert.gr/to-triptyxo-tw...
Η Δρύπη είναι ένα ορεινό χωριό της Βορείου Ελλάδος που μετράει μόλις λίγους κατοίκους, δημιουργώντας με αυτό το τρόπο μία κοινωνία μικρή όπου οι περισσότεροι άνθρωποί της, αν όχι όλοι, γνωρίζονται μεταξύ τους. Σε αυτό το απομακρυσμένο περιβάλλον ζει η Εύη Καστώνη, μία νεαρή κοπέλα, που λόγω της εμφάνισής της και της λεκτικής κυρίως κακοποίησης που υφίσταται από έναν πρώην συμμαθητή της, ζει μία παθητική ζωή με μόνη της συντροφιά τον χήρο πατέρα της και τις αραιές επισκέψεις τής μοναδικής φίλης και αδερφής του βασανιστή της, Άννα. Μοναδική όαση τις στιγμές της μοναξιάς της, μία εγκαταλελειμμένη καλύβα που βρίσκεται πίσω από το πατρικό της, όπου η Εύη αποφασίζει να περνάει αρκετό από τον ανεκμετάλλευτο χρόνο της, μέχρι και το συμβάν εκείνο που πέρα από την χειρότερη ταπείνωση της ζωής της, θα γίνει η αφορμή για να ανακαλύψει ένα περίεργο κι ακαθόριστο αντικείμενο που θα αλλάξει όμως την ζωή της διαπαντός.
Η συνέχεια στο :) : http://spoileralert.gr/to-triptyxo-tw...
March 21, 2017
Ο Γιώργος Δάμτσιος, στο "Το Τρίπτυχο των Ευχών" μας αρπάζει και μας παρασύρει ολοκληρωτικά σ' ένα οδοιπορικό υπαρξιακής κι εσωτερικής αναζήτησης, ενώ διαβαίνουμε μονοπάτια σπαρμένα με απόλυτους πειρασμούς.
Παρόλο που είμαστε ήδη υποψιασμένοι για το συγγραφέα και τις ικανότητές του, μετά από το προηγούμενο βιβλίο του (το "Μέχρι την τελευταία του ανάσα"), μας φέρνει πάλι προ μεγάλης εκπλήξεως...
Στο "Το Τρίπτυχο των Ευχών", σ' ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, και υπό την οπτική γωνία ενός απολύτως αριστοτεχνικά δοσμένου γυναικείου χαρακτήρα, ο Γιώργος Δάμτσιος κρύβει με μοναδική ευφυία πολλά περισσότερα απ' ό,τι υπολογίζαμε ή μπορούσαμε να φανταστούμε, πίσω από φαινομενικά απλές προτάσεις κι αθώες λέξεις.
Μέσω της πλοκής της ιστορίας, θέτει διλήμματα, βάζει δολώματα και παγίδες. Προβληματίζει και ωθεί σε σκέψεις δύσκολες και σύνθετες, προκαλώντας να ταυτιστεί ο αναγνώστης με την ηρωίδα και ν' αναρωτηθεί, για τα όρια της ανθρώπινης θέλησης, του καλού και του κακού, τη δύναμη του έρωτα, της αυτοθυσίας και της αυταπάρνησης και πώς μπορούν τελικά να κάμπτονται οι αντιστάσεις και οι ηθικές αξίες που θεωρούνται υπό άλλες συνθήκες δεδομένες.
ΥΓ. Σ' ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη της επιμέλειας του βιβλίου κι εύχομαι ...καλοσυναπάντητο "Το Τρίπτυχο των Ευχών" σου.
Παρόλο που είμαστε ήδη υποψιασμένοι για το συγγραφέα και τις ικανότητές του, μετά από το προηγούμενο βιβλίο του (το "Μέχρι την τελευταία του ανάσα"), μας φέρνει πάλι προ μεγάλης εκπλήξεως...
Στο "Το Τρίπτυχο των Ευχών", σ' ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, και υπό την οπτική γωνία ενός απολύτως αριστοτεχνικά δοσμένου γυναικείου χαρακτήρα, ο Γιώργος Δάμτσιος κρύβει με μοναδική ευφυία πολλά περισσότερα απ' ό,τι υπολογίζαμε ή μπορούσαμε να φανταστούμε, πίσω από φαινομενικά απλές προτάσεις κι αθώες λέξεις.
Μέσω της πλοκής της ιστορίας, θέτει διλήμματα, βάζει δολώματα και παγίδες. Προβληματίζει και ωθεί σε σκέψεις δύσκολες και σύνθετες, προκαλώντας να ταυτιστεί ο αναγνώστης με την ηρωίδα και ν' αναρωτηθεί, για τα όρια της ανθρώπινης θέλησης, του καλού και του κακού, τη δύναμη του έρωτα, της αυτοθυσίας και της αυταπάρνησης και πώς μπορούν τελικά να κάμπτονται οι αντιστάσεις και οι ηθικές αξίες που θεωρούνται υπό άλλες συνθήκες δεδομένες.
ΥΓ. Σ' ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη της επιμέλειας του βιβλίου κι εύχομαι ...καλοσυναπάντητο "Το Τρίπτυχο των Ευχών" σου.
April 2, 2018
4,5 ⭐️s
Γενικως αποφευγω τα βιβλια που εχουν αρκετα στοιχεια περιγραφικου χαρακτηρα. Στο τριπτυχο των ευχων ομως ηταν απολυτα ταιριαστο και οφειλω να παραδεχτω οτι με συνεπηρε. Ξεκινησα να το διαβαζω και ηθελα να το αφησω αφου θα εφτανα στην τελευταια σελιδα. Και οτι ο στοχος μου επιτευχθηκε οφειλεται στο υπεροχο αυτο βιβλιο!!!!!
Συγχαρητηρια στον κυριο Δαμτσιο διοτι καταφερε να απογειωσει μια επιφανειακα απλη ιστορια δινοντας της μια σκοτεινη χροια, τοσο καλοδουλεμενη και με καλη ψυχογραφηση, βασισμενη οχι μονο στις ανθρωπινες σχεσεις, αλλα και στα ορια/γνωρισματα του εκαστοτε ανθρωπου.
Οπως ειπε και ο ποιητης R. Herrick, «Οποιος δεν ειναι ευχαριστημενος με τα λιγα, υπομενει μια αιωνια τιμωρια»...
Γενικως αποφευγω τα βιβλια που εχουν αρκετα στοιχεια περιγραφικου χαρακτηρα. Στο τριπτυχο των ευχων ομως ηταν απολυτα ταιριαστο και οφειλω να παραδεχτω οτι με συνεπηρε. Ξεκινησα να το διαβαζω και ηθελα να το αφησω αφου θα εφτανα στην τελευταια σελιδα. Και οτι ο στοχος μου επιτευχθηκε οφειλεται στο υπεροχο αυτο βιβλιο!!!!!
Συγχαρητηρια στον κυριο Δαμτσιο διοτι καταφερε να απογειωσει μια επιφανειακα απλη ιστορια δινοντας της μια σκοτεινη χροια, τοσο καλοδουλεμενη και με καλη ψυχογραφηση, βασισμενη οχι μονο στις ανθρωπινες σχεσεις, αλλα και στα ορια/γνωρισματα του εκαστοτε ανθρωπου.
Οπως ειπε και ο ποιητης R. Herrick, «Οποιος δεν ειναι ευχαριστημενος με τα λιγα, υπομενει μια αιωνια τιμωρια»...
January 8, 2019
Ίσως και να αδίκησα το βιβλίο διαβάζοντας το, πέμπτο κατά σειρά και συνεχόμενο, του ΄΄διδύμου΄΄ των συγγραφέων Δάμτσιου-Δημητριάδη. Ίσως έπρεπε να κάνω ένα διάλειμμα με άλλο βιβλίο και μετά να επανέλθω.
Καλή η ιδέα του βιβλίου, αν και σίγουρα όχι πρωτότυπη (προσωπικά αυτό δεν με χάλασε). Απλά σε κάποια σημεία δεν το διάβαζα με το ενδιαφέρον που θα ήθελα, κυρίως όταν η πρωταγωνίστρια βρισκόταν στο Τρίπτυχο (ήθελα πιο σύντομες τις σκηνές σε αρκετά σημεία). Ενώ και το φινάλε του είναι αρκετά ιδιαίτερο .
Πάντως δεν μιλάμε για ένα άσχημο βιβλίο, από έναν καλό συγγραφέα. Κάποια στιγμή θέλω να διαβάσω και το Μέχρι την Τελευταία του Ανάσα, το μόνο μυθιστόρημα του που δεν έχω διαβάσει ακόμα.
Καλή η ιδέα του βιβλίου, αν και σίγουρα όχι πρωτότυπη (προσωπικά αυτό δεν με χάλασε). Απλά σε κάποια σημεία δεν το διάβαζα με το ενδιαφέρον που θα ήθελα, κυρίως όταν η πρωταγωνίστρια βρισκόταν στο Τρίπτυχο (ήθελα πιο σύντομες τις σκηνές σε αρκετά σημεία). Ενώ και το φινάλε του είναι αρκετά ιδιαίτερο .
Πάντως δεν μιλάμε για ένα άσχημο βιβλίο, από έναν καλό συγγραφέα. Κάποια στιγμή θέλω να διαβάσω και το Μέχρι την Τελευταία του Ανάσα, το μόνο μυθιστόρημα του που δεν έχω διαβάσει ακόμα.
October 19, 2017
Μαγκες, εγω το γουσταρα πολυ το βιβλιο. Καλογραμμενο, πιασαρικο, με τα κεφαλαια να περνανε απανωτα (το διαβασα σε δυο μερες εγω, που ακομα και τα τευχη του Αστεριξ μου παιρνουν 3-4 μερες λογω ελλειψης χρονου) και με ενα τελος που ισως να υποψιαζομουν (nope, δεν το εκανα) αλλα δεν θα μπορουσα να φανταστω. Πεντε αστερια ολοψυχα απο μενα και η κριτικη μου θα παραμεινει λιτη κι απεριττη για να αποφυγω τα σποιλερ.
Το (πολυ) καλο ειναι οτι εχω εναν επιπλεον λογο να διαβασω και το πρωτο βιβλιο του συνονοματου :)
Το (πολυ) καλο ειναι οτι εχω εναν επιπλεον λογο να διαβασω και το πρωτο βιβλιο του συνονοματου :)
June 1, 2024
Το story του βιβλίου είναι πάνω - κάτω γνωστό. Το κλασικό κακόμοιρο κοριτσάκι ερωτευμένο με τον "πρίγκιπα" που δε θα την κοιτάξει ποτέ. Εκτός και αν... (Και κάπου εδώ τρέχω χιλιόμετρα μακρυά).
Ευτυχώς δε διαβάζω σχεδόν ποτέ π��ριλήψεις και οπισθόφυλλα βιβλίων, γιατί αλλιώς πιθανότατα δε θα του είχα δώσει ευκαιρία. Μια ευκαιρία που την άξιζε και με το παραπάνω.
Γιατί πίσω απ' όλα αυτά Το Τρίπτυχο των Ευχών θίγει μερικά πολύ ενδιαφέρον ζητήματα. Το σημαντικότερο θεωρώ είναι το πως επηρεάζει τη ζωή ενός ανθρώπου η διαρκής περιθωριοποίηση του από την κοινωνία και ο διαρκής χλευασμός. Από εκεί πηγάζουν όλα τα προβλήματα της Εύης Καστώνη, 21 χρονών, κάτοικος ενός μικρού, απομονωμένου χωριού η οποία έχει μάθει να ζει με τον εκφοβισμό και τη γελοιοποίηση λόγω των κιλών της από την εφηβική της ηλικία. Εξαιτίας αυτή της συμπεριφοράς των συγχωριανών της, η Εύη έχει προτιμήσει την απομόνωση. Μέχρι που μια μέρα βρίσκει ένα αντικείμενο και κάποιος της υπόσχεται ότι θα της αλλάξει τη ζωή.
Εδώ θίγεται ένα ακόμα ενδιαφέρον ζήτημα, αφού αυτό που θα αλλάξει, αν η Εύη δεχτεί να πληρώσει το αντίτιμο, δεν είναι ότι η κοινωνία θα γίνει δεκτική απένταντί της, που είναι και το πραγματικό πρόβλημα, αλλά ότι αυτή θα αλλάξει για να ταιριάξει με αυτό που θεωρεί η κοινωνία αποδεκτό. Δυστυχώς, η Εύη δεν αντιδρά καθόλου σε αυτό, αντιθέτως το βρίσκει δελεαστικό, αφού η κοινωνία την έχει κάνει να πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι η ίδια και το βάρος της. Αυτό όμως φοβάμαι ότι ήταν μονόδρομος και στο μυαλό του συγγραφέα, αφού δε φαίνεται πουθενά καμία κριτική, .
Και αυτό μας φέρνει στο τρίτο ενδιαφέρον ζήτημα του βιβλίου, το οποίο είναι το πόσο μακριά θα έφτανε ένας άνθρωπος που έχει ζήσει τη μισή του ζωή στην περιθωριοποίηση και το χλευασμό, για να νιώσει ξανά αποδεκτό μέλος της κοινωνίας και να έχει την ευκαιρία να ζήσει μια ευτυχισμένη ζωή. Κατά πόσο θα δεχτεί να χάσει την ανθρωπιά και την ηθική της για κάτι που πολλοί από εμάς θεωρούμε αυτονόητο.
Όσον αφορά τη γραφή του βιβλίου, είναι απίστευτα ευκολοδιάβαστο. Οι χαρακτήρες είναι ρεαλιστικοί, και μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά μπήκε ο συγγραφέας στο μυαλό μιας 21χρονης, άσχετα που εγώ δε θα μπορούσα να ταυτιστώ μαζί της. Αυτό που με ξένισε λίγο ήταν οι φωναχτοί μονόλογοι. Αυτοί της Εύης δικαιολογούνται κάπως ,αφού για πολλά χρόνια δεν είχε παρέες και είχε συνηθίσει να μιλάει με τον εαυτό της, αλλά είναι κάτι που το κάνουν όλοι οι χαρακτήρες και μου φάνηκε περίεργο. Θα τους προτιμούσα ως εσωτερικούς μονολόγους. Τα μυστικά του πατέρα, της Άννας και του Δάνη τα είχα καταλάβει εξαρχής, δυστυχώς, αλλά πιστεύω ότι αν κάποιος δεν τα μυριστεί αμέσως αποτελούν πολύ ωραία plot twists. Ιδικά ατό που ανακαλύπτουμε τελευταίο. Όσο για το τέλος της ιστορίας, δεν περίμενα ότι θα τελείωνε έτσι. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν μου άρεσε ή όχι.
Ευτυχώς δε διαβάζω σχεδόν ποτέ π��ριλήψεις και οπισθόφυλλα βιβλίων, γιατί αλλιώς πιθανότατα δε θα του είχα δώσει ευκαιρία. Μια ευκαιρία που την άξιζε και με το παραπάνω.
Γιατί πίσω απ' όλα αυτά Το Τρίπτυχο των Ευχών θίγει μερικά πολύ ενδιαφέρον ζητήματα. Το σημαντικότερο θεωρώ είναι το πως επηρεάζει τη ζωή ενός ανθρώπου η διαρκής περιθωριοποίηση του από την κοινωνία και ο διαρκής χλευασμός. Από εκεί πηγάζουν όλα τα προβλήματα της Εύης Καστώνη, 21 χρονών, κάτοικος ενός μικρού, απομονωμένου χωριού η οποία έχει μάθει να ζει με τον εκφοβισμό και τη γελοιοποίηση λόγω των κιλών της από την εφηβική της ηλικία. Εξαιτίας αυτή της συμπεριφοράς των συγχωριανών της, η Εύη έχει προτιμήσει την απομόνωση. Μέχρι που μια μέρα βρίσκει ένα αντικείμενο και κάποιος της υπόσχεται ότι θα της αλλάξει τη ζωή.
Εδώ θίγεται ένα ακόμα ενδιαφέρον ζήτημα, αφού αυτό που θα αλλάξει, αν η Εύη δεχτεί να πληρώσει το αντίτιμο, δεν είναι ότι η κοινωνία θα γίνει δεκτική απένταντί της, που είναι και το πραγματικό πρόβλημα, αλλά ότι αυτή θα αλλάξει για να ταιριάξει με αυτό που θεωρεί η κοινωνία αποδεκτό. Δυστυχώς, η Εύη δεν αντιδρά καθόλου σε αυτό, αντιθέτως το βρίσκει δελεαστικό, αφού η κοινωνία την έχει κάνει να πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι η ίδια και το βάρος της. Αυτό όμως φοβάμαι ότι ήταν μονόδρομος και στο μυαλό του συγγραφέα, αφού δε φαίνεται πουθενά καμία κριτική, .
Και αυτό μας φέρνει στο τρίτο ενδιαφέρον ζήτημα του βιβλίου, το οποίο είναι το πόσο μακριά θα έφτανε ένας άνθρωπος που έχει ζήσει τη μισή του ζωή στην περιθωριοποίηση και το χλευασμό, για να νιώσει ξανά αποδεκτό μέλος της κοινωνίας και να έχει την ευκαιρία να ζήσει μια ευτυχισμένη ζωή. Κατά πόσο θα δεχτεί να χάσει την ανθρωπιά και την ηθική της για κάτι που πολλοί από εμάς θεωρούμε αυτονόητο.
Όσον αφορά τη γραφή του βιβλίου, είναι απίστευτα ευκολοδιάβαστο. Οι χαρακτήρες είναι ρεαλιστικοί, και μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά μπήκε ο συγγραφέας στο μυαλό μιας 21χρονης, άσχετα που εγώ δε θα μπορούσα να ταυτιστώ μαζί της. Αυτό που με ξένισε λίγο ήταν οι φωναχτοί μονόλογοι. Αυτοί της Εύης δικαιολογούνται κάπως ,αφού για πολλά χρόνια δεν είχε παρέες και είχε συνηθίσει να μιλάει με τον εαυτό της, αλλά είναι κάτι που το κάνουν όλοι οι χαρακτήρες και μου φάνηκε περίεργο. Θα τους προτιμούσα ως εσωτερικούς μονολόγους. Τα μυστικά του πατέρα, της Άννας και του Δάνη τα είχα καταλάβει εξαρχής, δυστυχώς, αλλά πιστεύω ότι αν κάποιος δεν τα μυριστεί αμέσως αποτελούν πολύ ωραία plot twists. Ιδικά ατό που ανακαλύπτουμε τελευταίο. Όσο για το τέλος της ιστορίας, δεν περίμενα ότι θα τελείωνε έτσι. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα αν μου άρεσε ή όχι.
September 21, 2017
Αν θέλετε να διαβάσετε ένα βιβλίο διαφορετικό και γεμάτο όμορφους συμβολισμούς απλά επιλέξτε το. Συνδυάζει αριστοτεχνικά μια τρισδιάστατη πραγματικότητα φέρνοντας τον αναγνώστη να κρέμεται μετέωρος, ανάμεσα στην πραγματική ζωή και στον φανταστικό κόσμο που έχει δημιουργήσει ο συγγραφέας.
Η Ευη Καστώνη είναι μια νέα κοπέλα που εξαιτίας της εξωτερικής της εμφάνισης έχει γίνει ο περίγελος του χωριού της. Ο χλευασμός των συγχωριανών της, η χαμηλή αυτοεκτίμηση της και ο εσωστρεφής χαρακτήρας της, την οδηγούν στην απομόνωση και στην περιχαράκωση του εαυτού της. Μετά από ένα περιστατικό ενός ακόμα εξευτελισμού και γελοιοποίησης της απο τους συγχωριανούς της ανηφορίζει θλιμμένη και εξουθενωμένη στον λόφο που συνηθίζει τελευταία να περνάει κάποιες απο τις ώρες της άπλετης μοναξιάς της. Εκει βρίσκει καταφύγιο σε μια εγκαταλειμμένη καλύβα. Ξεσπάει τον θυμό της, φωνάζει την αδικία που την πνίγει και χαμένη στα αδιέξοδα της θα βρεθεί μπροστά στην εύρεση ενός αντικειμένου που μοιάζει με νόμισμα, αλλά δείχνει σαν φυλαχτό. Κάτι σαν το μαγικό λυχνάρι του Αλαντίν. Στην ουσία αποτελεί το διαβατήριο για ένα κόσμο άγνωστο, σκοτεινό, μυστηριακό και αδιευκρίνιστο. Αλλά έναν κόσμο που δίνει ταυτότητα στις προσδοκίες της. Όταν ξαφνικά απο το πουθενά θα σταθεί μπροστά στον ένοικο του φυλακτού, θα βρεθεί μπροστά σε ένα τεράστιο δίλημμα. Γιατί ο ένοικος του φυλαχτού ο Μαικ ο Τρίπτυχος όπως μας συστήνεται έχει το χάρισμα να εκπληρώνει ευχές.Η Εύη έχει πολλές ευχές που θα ήθελε να δει να εκπληρώνονται. Τρεις μόνο όμως μπορεί να τις πραγματοποιήσει το παράξενο φυλαχτό διαμέσου του Μαικ. Τρεις ευχές, τρεις αποστολές και πολλές μα πολλές σκοτεινές και πολύπλοκες αμφιβολίες σκεπάζουν την ατμόσφαιρα μετατρέποντας το σκηνικό σε ένα γριφώδες και ανατρεπτικό σκηνικό προθέσεων σκέψεων και αντιδράσεων.
Ένα παιχνίδι φαντασίας, ένα παιχνίδι με τον χώρο και τον χρόνο ξεκινάει. Με προκαθορισμένο σκοπό και με συγκεκριμένη σειρά κινήσεων. Πρόταση- Συμφωνία- Εκτέλεση- Αντάλλαγμα. Η προκαθορισμένη θετική απόφαση είναι μονόδρομος μέσα στο απελπισμένο και υπό κατάρρευση μυαλό της Εύης. Φοβάται, αμφιβάλει, τρέμει για τους πραγματικούς σκοπούς του ξαφνικού επισκέπτη. Η επιθυμία της όμως επισκιάζει το αφύσικο και το υπερφυσικό. Το αντίτιμο που τις δίδετε την δελεάζει ζωτικά. Της δίνει ελπίδα και στόχο, να αλλάξει δραστικά την ζωή της. Μέχρι που είναι άραγε ικανή να φτάσει προκειμένου να ενεργοποιήσει τις ευχές που θα κάνει; Γιατί το αντάλλαγμα της ισχυρής επιθυμίας πρέπει οπωσδήποτε να πληρωθεί.
Τα ανταλλάγματα φαινομενικά αθώα, αλλά υποδόρια και με υποχθόνιο τρόπο δοσμένα είναι έτοιμα να σπείρουν ζιζάνια. Μηνύματα με συγκεκριμένους αποδέκτες -κάποιους απο τους κατοίκους του χωριού- σκορπούν αδιόρατα τις σπίθες μιας φωτιάς που είναι έτοιμη να κάψει όσους βρεθούν στο πέρασμα της. Σαν ντόμινο η αλληλουχία των γεγονότων επηρεάζει πρόσωπα και καταστάσεις. Ο αναγνώστης σκαλίζει τις λέξεις, τις απλές και τις αθώες, ψάχνοντας να βρεί τα καλά κριμένα μηνύματα αυτά που σκεπάζονται πίσω απο τις δήθεν καλές προθέσεις. Αλλά ταυτόχρονα καταφέρνει και να επισημάνει και να τονίζει την τεράστια δύναμη που μπορεί να αποκτήσει κάποιος όταν κρατήσει στα χέρια του έστω και για λίγο την ελπίδα. Να αναγνωρίσει την δύναμη του εαυτού του, που θα βγάλει από μέσα του έναν εσωτερικό κόσμο που είναι ικανός να υπερκαλύψει τις όποιες αδυναμίες της εξωτερικής εμφάνισης. Γιατί ο αναγνώστης γίνεται ένα με την πρωταγωνίστρια. Την νιώθει την ακουμπάει, γίνεται κομμάτι της.
Με ένα άγριο τέμπο ο συγγραφέας εμβαθύνει στους ήρωες, και αναλύει τις πράξεις τους με τρόπο εξαιρετικό, με έναν τρόπο που εναλλάσσει πολλές φορές τον θύτη με το θύμα. Ιχνηλατεί στα ανεξιχνίαστα μονοπάτια της συνείδησης και αγγίζοντας τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, εκμαιεύει με απίστευτο τρόπο κρυφές σκέψεις και ανείπωτες αλήθειες. Αλήθειες που δεν μπορούν να ειπωθούν ακόμα και σε μια κρίση αυτοκριτικής.
Ένα μάθημα ζωής γεμάτο συμβολισμούς, ανατροπές και εναλλαγές. Αποδεικνύει με την δύναμη των λέξεων και της φαντασίας όλο το κτίσιμο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Γρήγορο, έξυπνο διεισδυτικό. Απέριττο και αληθινό καταφέρνει συντονισμένα και στοχευμένα να ακουμπήσει πάνω στο ζήτημα του κοινωνικού ρατσισμού, της Ψυχολογικής Βίας και των επιπτώσεων που έχει στην ζωή των ατόμων που τα υφίστανται. Ταυτόχρονα καταφέρνει να κατακερματίσει τις σκέψεις, τις προθέσεις και τις αντιδράσεις. Να καταγράψει με εμφατικό τρόπο τις μεταλλάξεις, τις αναστροφές και την αλλαγή πλεύσης μιας κοπέλας που από το τίποτα βλέπει μπροστά της αυτά που θέλει να αλλάζουν. Θα καταφέρει άραγε η ηρωίδα μας να κατανοήσει την παγίδα που της έχει στηθεί; Θα καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει τα μηνύματα που έχει αναλάβει να μεταφέρει; Θα μπορέσει να κερδίσει τον πόλεμο με τον ίδιο της τον εαυτό; Οι όροι προδιαγεγραμμένοι, οι κόκκινες γραμμές που δεν πρέπει να διαβεί είναι ξεκάθαρα οριοθετημένες, Θα καταφέρει άραγε να κρατηθεί στα όρια και να μην μπει στον πειρασμό της απληστίας; Ένα ξεκάθαρο ψυχολογικό θρίλερ που ακολουθεί απαράβατους κανόνες που σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να παραβιαστούν. Γιατί αν τυχόν και παραβιαστούν η τιμωρία θα είναι χειρότερη και απο θάνατο. Απλά διαβάστε το για να δοκιμάσετε τις αντοχές σας και να εντοπίσετε τα ανθρώπινα όρια σας.
https://vivlionerga.blogspot.gr/2017/...
Η Ευη Καστώνη είναι μια νέα κοπέλα που εξαιτίας της εξωτερικής της εμφάνισης έχει γίνει ο περίγελος του χωριού της. Ο χλευασμός των συγχωριανών της, η χαμηλή αυτοεκτίμηση της και ο εσωστρεφής χαρακτήρας της, την οδηγούν στην απομόνωση και στην περιχαράκωση του εαυτού της. Μετά από ένα περιστατικό ενός ακόμα εξευτελισμού και γελοιοποίησης της απο τους συγχωριανούς της ανηφορίζει θλιμμένη και εξουθενωμένη στον λόφο που συνηθίζει τελευταία να περνάει κάποιες απο τις ώρες της άπλετης μοναξιάς της. Εκει βρίσκει καταφύγιο σε μια εγκαταλειμμένη καλύβα. Ξεσπάει τον θυμό της, φωνάζει την αδικία που την πνίγει και χαμένη στα αδιέξοδα της θα βρεθεί μπροστά στην εύρεση ενός αντικειμένου που μοιάζει με νόμισμα, αλλά δείχνει σαν φυλαχτό. Κάτι σαν το μαγικό λυχνάρι του Αλαντίν. Στην ουσία αποτελεί το διαβατήριο για ένα κόσμο άγνωστο, σκοτεινό, μυστηριακό και αδιευκρίνιστο. Αλλά έναν κόσμο που δίνει ταυτότητα στις προσδοκίες της. Όταν ξαφνικά απο το πουθενά θα σταθεί μπροστά στον ένοικο του φυλακτού, θα βρεθεί μπροστά σε ένα τεράστιο δίλημμα. Γιατί ο ένοικος του φυλαχτού ο Μαικ ο Τρίπτυχος όπως μας συστήνεται έχει το χάρισμα να εκπληρώνει ευχές.Η Εύη έχει πολλές ευχές που θα ήθελε να δει να εκπληρώνονται. Τρεις μόνο όμως μπορεί να τις πραγματοποιήσει το παράξενο φυλαχτό διαμέσου του Μαικ. Τρεις ευχές, τρεις αποστολές και πολλές μα πολλές σκοτεινές και πολύπλοκες αμφιβολίες σκεπάζουν την ατμόσφαιρα μετατρέποντας το σκηνικό σε ένα γριφώδες και ανατρεπτικό σκηνικό προθέσεων σκέψεων και αντιδράσεων.
Ένα παιχνίδι φαντασίας, ένα παιχνίδι με τον χώρο και τον χρόνο ξεκινάει. Με προκαθορισμένο σκοπό και με συγκεκριμένη σειρά κινήσεων. Πρόταση- Συμφωνία- Εκτέλεση- Αντάλλαγμα. Η προκαθορισμένη θετική απόφαση είναι μονόδρομος μέσα στο απελπισμένο και υπό κατάρρευση μυαλό της Εύης. Φοβάται, αμφιβάλει, τρέμει για τους πραγματικούς σκοπούς του ξαφνικού επισκέπτη. Η επιθυμία της όμως επισκιάζει το αφύσικο και το υπερφυσικό. Το αντίτιμο που τις δίδετε την δελεάζει ζωτικά. Της δίνει ελπίδα και στόχο, να αλλάξει δραστικά την ζωή της. Μέχρι που είναι άραγε ικανή να φτάσει προκειμένου να ενεργοποιήσει τις ευχές που θα κάνει; Γιατί το αντάλλαγμα της ισχυρής επιθυμίας πρέπει οπωσδήποτε να πληρωθεί.
Τα ανταλλάγματα φαινομενικά αθώα, αλλά υποδόρια και με υποχθόνιο τρόπο δοσμένα είναι έτοιμα να σπείρουν ζιζάνια. Μηνύματα με συγκεκριμένους αποδέκτες -κάποιους απο τους κατοίκους του χωριού- σκορπούν αδιόρατα τις σπίθες μιας φωτιάς που είναι έτοιμη να κάψει όσους βρεθούν στο πέρασμα της. Σαν ντόμινο η αλληλουχία των γεγονότων επηρεάζει πρόσωπα και καταστάσεις. Ο αναγνώστης σκαλίζει τις λέξεις, τις απλές και τις αθώες, ψάχνοντας να βρεί τα καλά κριμένα μηνύματα αυτά που σκεπάζονται πίσω απο τις δήθεν καλές προθέσεις. Αλλά ταυτόχρονα καταφέρνει και να επισημάνει και να τονίζει την τεράστια δύναμη που μπορεί να αποκτήσει κάποιος όταν κρατήσει στα χέρια του έστω και για λίγο την ελπίδα. Να αναγνωρίσει την δύναμη του εαυτού του, που θα βγάλει από μέσα του έναν εσωτερικό κόσμο που είναι ικανός να υπερκαλύψει τις όποιες αδυναμίες της εξωτερικής εμφάνισης. Γιατί ο αναγνώστης γίνεται ένα με την πρωταγωνίστρια. Την νιώθει την ακουμπάει, γίνεται κομμάτι της.
Με ένα άγριο τέμπο ο συγγραφέας εμβαθύνει στους ήρωες, και αναλύει τις πράξεις τους με τρόπο εξαιρετικό, με έναν τρόπο που εναλλάσσει πολλές φορές τον θύτη με το θύμα. Ιχνηλατεί στα ανεξιχνίαστα μονοπάτια της συνείδησης και αγγίζοντας τα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, εκμαιεύει με απίστευτο τρόπο κρυφές σκέψεις και ανείπωτες αλήθειες. Αλήθειες που δεν μπορούν να ειπωθούν ακόμα και σε μια κρίση αυτοκριτικής.
Ένα μάθημα ζωής γεμάτο συμβολισμούς, ανατροπές και εναλλαγές. Αποδεικνύει με την δύναμη των λέξεων και της φαντασίας όλο το κτίσιμο της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Γρήγορο, έξυπνο διεισδυτικό. Απέριττο και αληθινό καταφέρνει συντονισμένα και στοχευμένα να ακουμπήσει πάνω στο ζήτημα του κοινωνικού ρατσισμού, της Ψυχολογικής Βίας και των επιπτώσεων που έχει στην ζωή των ατόμων που τα υφίστανται. Ταυτόχρονα καταφέρνει να κατακερματίσει τις σκέψεις, τις προθέσεις και τις αντιδράσεις. Να καταγράψει με εμφατικό τρόπο τις μεταλλάξεις, τις αναστροφές και την αλλαγή πλεύσης μιας κοπέλας που από το τίποτα βλέπει μπροστά της αυτά που θέλει να αλλάζουν. Θα καταφέρει άραγε η ηρωίδα μας να κατανοήσει την παγίδα που της έχει στηθεί; Θα καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει τα μηνύματα που έχει αναλάβει να μεταφέρει; Θα μπορέσει να κερδίσει τον πόλεμο με τον ίδιο της τον εαυτό; Οι όροι προδιαγεγραμμένοι, οι κόκκινες γραμμές που δεν πρέπει να διαβεί είναι ξεκάθαρα οριοθετημένες, Θα καταφέρει άραγε να κρατηθεί στα όρια και να μην μπει στον πειρασμό της απληστίας; Ένα ξεκάθαρο ψυχολογικό θρίλερ που ακολουθεί απαράβατους κανόνες που σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να παραβιαστούν. Γιατί αν τυχόν και παραβιαστούν η τιμωρία θα είναι χειρότερη και απο θάνατο. Απλά διαβάστε το για να δοκιμάσετε τις αντοχές σας και να εντοπίσετε τα ανθρώπινα όρια σας.
https://vivlionerga.blogspot.gr/2017/...
July 12, 2017
6,5/10 και εξηγω.
Οχι, το βιβλιο δεν ειναι κακο. Ασε που αν ηταν κακο, δεν θα εβαζα 3 αστερια. Ο συγγραφεας με ειχε προειδοποιησει η αληθεια ειναι(οτι δεν ειναι του στυλ μου). Δυστυχως ειχε δικιο. Εν μερη. Αλλα επειδη το προηγουμενο βιβλιο του μου αρεσε παρα πολυ, ημουν σιγουρος οτι θα μου αρεσει κι αυτο το ιδιο.
Για την γραφη δεν χρειαζεται να γραψω πολλα, τα διαπιστευτηρια τα εδωσε με το πρωτο του βιβλιο. Απλα δεν καταφερα να "μπω" στο βιβλιο. Βλεπουμε τα παντα απο την οπτικη μερια της Ευης, της πρωταγωνιστριας. Και εκει ειναι μαλλον που το 'χασα. Η σκεψη της ειναι υπεραναλυτικη και ειναι απολυτως λογικο, αφου ειναι 21 χρονων γυναικα. Αυτο ειναι + για τον συγγραφεα που καταφερε να μας δωσει το βιβλιο μεσα απο γυναικεια οπτικη. Αλλα δεν μπορεσα να ακολουθησω για ευνοητους λογους. Καποια πραγματα μου φανηκαν ξενα. Φωναχτοι μονολογοι με τον εαυτο της(το πιο κοντινο που εχω κανει σε αυτο, ειναι να φωναξω οταν βλεπω καναν αγωνα μονος μου "ΤΙ ΕΒΑΛΕ/ΕΠΙΑΣΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ";;;;) και καποια αλλα.
Δυστυχως τα δυ�� μυστικα του βιβλιου, τα ειχα καταλαβει απο πολυ νωρις(ειμαι καχυποπτος :P), οποτε εχασα και την αγωνια που θα μου προσέθετε το αντιθετο.
Το τελος απο την αλλη, μου αρεσε παρα πολυ και ενισχυσε την καλη μου αποψη για το βιβλιο. Κι ας μην φαινεται πολυ, σε αυτα που διαβασατε. Η γραφη ειναι σε ψηλα επιπεδα και το βιβλιο διαβαζεται νερακι. Αναμενω με ανυπομονησία τα επομενα βιβλια του συγγραφεα. Και κατι μου λεει οτι θα τα δουμε συντομα, και θα ειναι και πολλα :)
Οχι, το βιβλιο δεν ειναι κακο. Ασε που αν ηταν κακο, δεν θα εβαζα 3 αστερια. Ο συγγραφεας με ειχε προειδοποιησει η αληθεια ειναι(οτι δεν ειναι του στυλ μου). Δυστυχως ειχε δικιο. Εν μερη. Αλλα επειδη το προηγουμενο βιβλιο του μου αρεσε παρα πολυ, ημουν σιγουρος οτι θα μου αρεσει κι αυτο το ιδιο.
Για την γραφη δεν χρειαζεται να γραψω πολλα, τα διαπιστευτηρια τα εδωσε με το πρωτο του βιβλιο. Απλα δεν καταφερα να "μπω" στο βιβλιο. Βλεπουμε τα παντα απο την οπτικη μερια της Ευης, της πρωταγωνιστριας. Και εκει ειναι μαλλον που το 'χασα. Η σκεψη της ειναι υπεραναλυτικη και ειναι απολυτως λογικο, αφου ειναι 21 χρονων γυναικα. Αυτο ειναι + για τον συγγραφεα που καταφερε να μας δωσει το βιβλιο μεσα απο γυναικεια οπτικη. Αλλα δεν μπορεσα να ακολουθησω για ευνοητους λογους. Καποια πραγματα μου φανηκαν ξενα. Φωναχτοι μονολογοι με τον εαυτο της(το πιο κοντινο που εχω κανει σε αυτο, ειναι να φωναξω οταν βλεπω καναν αγωνα μονος μου "ΤΙ ΕΒΑΛΕ/ΕΠΙΑΣΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ";;;;) και καποια αλλα.
Δυστυχως τα δυ�� μυστικα του βιβλιου, τα ειχα καταλαβει απο πολυ νωρις(ειμαι καχυποπτος :P), οποτε εχασα και την αγωνια που θα μου προσέθετε το αντιθετο.
Το τελος απο την αλλη, μου αρεσε παρα πολυ και ενισχυσε την καλη μου αποψη για το βιβλιο. Κι ας μην φαινεται πολυ, σε αυτα που διαβασατε. Η γραφη ειναι σε ψηλα επιπεδα και το βιβλιο διαβαζεται νερακι. Αναμενω με ανυπομονησία τα επομενα βιβλια του συγγραφεα. Και κατι μου λεει οτι θα τα δουμε συντομα, και θα ειναι και πολλα :)
April 27, 2017
Το "τρίπτυχο των ευχών" είχα την ευκαιρία να το διαβάσω πριν ακόμη εκδοθεί. Συγκεκριμένα θυμάμαι ότι ήμουν σε διακοπές και οι εικόνες του βιβλίου ήταν τόσο έντονες που έχουν μείνει στο μυαλό μου μαζί με αυτές των διακοπών. Ο Γιώργος πιστεύω ότι συνεχίζει επάξια την συγγραφική του πορεία καθώς χρησιμοποιεί και πάλι αυτή την επιτυχημένη συνταγή που κάνει τον αναγνώστη να βυθίζεται στις ιστορίες του. Και ποια είναι αυτή; Το μπόλιασμα του μυστηρίου με τα βαθύτερα νοήματα που θέλει να περάσει, η κατανοητή και στρωτή γραφή και το χιούμορ που τόσο περίτεχνα γλιστράει μέσα στις γραμμές, κάνοντάς τον καυστικό. Είναι φυσικά και πολλά ακόμη που ο Γιώργος δίνει συνειδητά αλλά και υποσυνείδητα μέσα από το βιβλίο του, τα οποία μένουν να τα ανακαλύψετε οι ίδιοι.
Well done! Ένας άξιος διάδοχος του πρώτου βιβλίου!
Well done! Ένας άξιος διάδοχος του πρώτου βιβλίου!
September 9, 2017
Πάνε να αγοράσεις αυτό το βιβλίο ΤΩΡΑ!
Ωραία. Τώρα που το κατέχεις, φρόντισε να το διαβάσεις άμεσα. Γιατι είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που θα διαβάσεις ποτέ σου.
Η απόλαυση δίνεται απλόχερα σε κάθε σελίδα του, σε κάθε κεφάλαιό του. Η γραφή του συγγραφέα σε κάνει να αναρωτιέσαι αν μετά το πρώτο του βιβλίο(Μέχρι την τελευταία του ανάσα) και αυτού έχει βελτιωθεί τόσο, αλήθεια μέχρι που μπορεί να φτάσει; Η αλήθεια είναι πως έχοντας διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο του, δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να γράψει κάτι καλύτερο. Όχι γιατί δεν είχα εμπιστοσύνη στον συγγραφέα, μα γιατί πίστευα απλά πως κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο. Πόσο λάθος έκανα!
Ακόμη και όταν κατάλαβα το τέλος του βιβλίου, ήταν γιατί ο συγγραφέας σαν τον Μάικ του φυλαχτού στο βιβλίο του, ετοίμαζε μια παγίδα που με τύλιγε για τα καλά μέχρι την τελευταία λέξη.
Αλήθεια, εγώ θα αντιδρούσα διαφορετικά από την ηρωίδα του βιβλίου;
Ωραία. Τώρα που το κατέχεις, φρόντισε να το διαβάσεις άμεσα. Γιατι είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία που θα διαβάσεις ποτέ σου.
Η απόλαυση δίνεται απλόχερα σε κάθε σελίδα του, σε κάθε κεφάλαιό του. Η γραφή του συγγραφέα σε κάνει να αναρωτιέσαι αν μετά το πρώτο του βιβλίο(Μέχρι την τελευταία του ανάσα) και αυτού έχει βελτιωθεί τόσο, αλήθεια μέχρι που μπορεί να φτάσει; Η αλήθεια είναι πως έχοντας διαβάσει το προηγούμενο βιβλίο του, δεν πίστευα ότι θα μπορούσε να γράψει κάτι καλύτερο. Όχι γιατί δεν είχα εμπιστοσύνη στον συγγραφέα, μα γιατί πίστευα απλά πως κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο. Πόσο λάθος έκανα!
Ακόμη και όταν κατάλαβα το τέλος του βιβλίου, ήταν γιατί ο συγγραφέας σαν τον Μάικ του φυλαχτού στο βιβλίο του, ετοίμαζε μια παγίδα που με τύλιγε για τα καλά μέχρι την τελευταία λέξη.
Αλήθεια, εγώ θα αντιδρούσα διαφορετικά από την ηρωίδα του βιβλίου;
June 19, 2018
8/10
Λοιπόν, ο συγγραφέας είναι ο μεγαλύτερος καριόλης που έχω γνωρίσει ποτέ και γι’αυτό κι εγώ σκύβω στο ένα γόνατο και προσκυνώ ταπεινά. Πραγματικά ένα τεράστιο ρεσπέκτ ρε φίλε. Μου έκαψες κάθε κύτταρο του μυαλού μου. Πρώτη φορά δεν ήξερα τι βαθμό να βάλω και νομίζω ότι το 8 στα 10 το έβαλα σχεδόν στην τύχη. Μερικές στιγμές ήθελα να βάλω 3 στα 10 επειδή με έκανες να ενδιαφέρομαι για μια ηλίθια χαζογκόμενα. Το παρατούσα το βιβλίο και όλο σκεφτόμουν, τι θα κάνει τώρα ρε η καριόλα; Πώς θα προχωρήσει. Θα δεχτεί την επόμενη ευχή; Και ποιον θα πάρει στο παγάνι ο Χάρος εξαιτίας της; Μετά έλεγα ότι θα σου βάλω 15 στα 10 αφού όλο αυτό με τον τύπο στο τρίπτυχο είναι από τα μεγαλύτερα Mind fuck που έχω πετύχει σε βιβλίοή ταινία. Έλεγα μέσα μου κι εγώ την ίδια κοτσάνα με την Κατσώνη θα έκανα σιγά να μη κρατιόμου. Σε κάθε περίπτωση έχεις πολλά μπράβο από μένα για την πολύ τίμια ιστορία σου που αν και είναι κάργα έξω από τα νερά μου καθόμουν σαν τον μισοκαμένο και τη διάβαζα μες στην άγρια νύχτα. Μπράβο επίσης που αναφέρεται κι εδώ η Σολακίδου από τοη γέφυγρα των χαμένων ψυχών, ενώ ξετρελάθηκα που γενικώς στη Γέφυρα, το ταξίδι εκείνων των αγαπημένων μου ηρώων δεν είναι το πρώτο που γίενται ποτέ στην Δρύπη, αφού στην ουσία παίζουν κι εκεί σαν κομπάρσοι οι ήρωες από το τρίπτυχο σε μια σκηνή…το έχω και τέρμα φρέσκο και το θυμάμαι. Μπράβο λοιπόν, δεν έχω να π τιποτα άλλο, εκτός του ότι σε προτιμώ σε πιο αντρικά βιβλία για να μη ντρεπομαι πουτ αδιαβάζω
Λοιπόν, ο συγγραφέας είναι ο μεγαλύτερος καριόλης που έχω γνωρίσει ποτέ και γι’αυτό κι εγώ σκύβω στο ένα γόνατο και προσκυνώ ταπεινά. Πραγματικά ένα τεράστιο ρεσπέκτ ρε φίλε. Μου έκαψες κάθε κύτταρο του μυαλού μου. Πρώτη φορά δεν ήξερα τι βαθμό να βάλω και νομίζω ότι το 8 στα 10 το έβαλα σχεδόν στην τύχη. Μερικές στιγμές ήθελα να βάλω 3 στα 10 επειδή με έκανες να ενδιαφέρομαι για μια ηλίθια χαζογκόμενα. Το παρατούσα το βιβλίο και όλο σκεφτόμουν, τι θα κάνει τώρα ρε η καριόλα; Πώς θα προχωρήσει. Θα δεχτεί την επόμενη ευχή; Και ποιον θα πάρει στο παγάνι ο Χάρος εξαιτίας της; Μετά έλεγα ότι θα σου βάλω 15 στα 10 αφού όλο αυτό με τον τύπο στο τρίπτυχο είναι από τα μεγαλύτερα Mind fuck που έχω πετύχει σε βιβλίοή ταινία. Έλεγα μέσα μου κι εγώ την ίδια κοτσάνα με την Κατσώνη θα έκανα σιγά να μη κρατιόμου. Σε κάθε περίπτωση έχεις πολλά μπράβο από μένα για την πολύ τίμια ιστορία σου που αν και είναι κάργα έξω από τα νερά μου καθόμουν σαν τον μισοκαμένο και τη διάβαζα μες στην άγρια νύχτα. Μπράβο επίσης που αναφέρεται κι εδώ η Σολακίδου από τοη γέφυγρα των χαμένων ψυχών, ενώ ξετρελάθηκα που γενικώς στη Γέφυρα, το ταξίδι εκείνων των αγαπημένων μου ηρώων δεν είναι το πρώτο που γίενται ποτέ στην Δρύπη, αφού στην ουσία παίζουν κι εκεί σαν κομπάρσοι οι ήρωες από το τρίπτυχο σε μια σκηνή…το έχω και τέρμα φρέσκο και το θυμάμαι. Μπράβο λοιπόν, δεν έχω να π τιποτα άλλο, εκτός του ότι σε προτιμώ σε πιο αντρικά βιβλία για να μη ντρεπομαι πουτ αδιαβάζω
September 27, 2017
ΤΙΤΛΟΣ: Το τρίπτυχο των Ευχών
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Γιώργος Δάμτσιος
ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ: Πηγή
ΣΕΛΙΔΕΣ: 438
Αγαπητέ George Damtsios θα μπορούσα να εχω την ευκαιρία για μια ευχή και εγω ;
Τι θα ευχόμουν να μην τελείωνε αυτο το όμορφο ταξίδι 🙂
Μια καταπληκτική ιστορία με ηρωίδα την Ευη που στην θέση της θα μπορούσαμε να βρεθούμε και εμείς... πιστεύω όλοι... χωρίς καμία εξαίρεση...ευτυχώς ; δυστυχώς; θα το κρίνετε όταν θα διαβάσετε την ζωή της Ευης και θα μπορείτε να βάλετε τον εαυτό σας στην θέση της!! Ποσα άραγε θα είμασταν διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για τα δικά μας θέλω...τα οποία όμως στην συγκεκριμένη πρωταγωνίστρια είναι πολλά... γιατί όμως ;απο εγωισμό ; απο ματαιοδοξία ή απόρροια της κονωνιας που ζούμε... με τα πρότυπα που μας επιβάλει ; τι θα κάνει ή Ευη θα μπει στον πειρασμό ή όχι ; Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα με παρα πολλά μηνύματα !! Αγαπω τα βιβλία που τα κλείνω, βάζω ενα κρασάκι και σκέφτομαι ολα αυτά τα ηθικά διδάγματα που πήρα
Το συστήνω ανεπιφύλακτα η πένα πολυ καλή η πλοκή κυλάει γρήγορα και του βάζω 5/5
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️💋
Για τη νεαρή Εύη Καστώνη, η διαµονή σε ένα αποµονωµένο και ορεινό χωριό όπως η Δρύπη είναι σκέτο µαρτύριο. Η άσχηµη εξωτερική της εµφάνιση και το καταρρακωµένο της ηθικό την έχουν οδηγήσει στο περιθώριο. Πλέον κάθε της πέρασµα από την πλατεία του χωριού µπορεί να γίνει η αφορµή για ένα ακόµα επεισόδιο γελοιοποίησης και εκφοβισµού.
Η ευκαιρία για την απόλυτη ανατροπή έρχεται όταν εντοπίζει ένα παράξενο αντικείµενο. Ένα φυλακτό που µοιάζει ικανό να εκπληρώσει την κάθε της επιθυµία. Πλέον µπορεί να γίνει πραγµατική καλλονή, ενώ έχει τη δυνατότητα να εκδικηθεί τον χειρότερο βασανιστή της και να διεκδικήσει τον άντρα των ονείρων της. Μόνο που για κάθε της επιθυµία, το φυλακτό απαιτεί από εκείνη και από µία µικρή εξυπηρέτηση. Μία δοκιµασία. Η οποία είναι τελικά ικανή να την αλλάξει ανεπανόρθωτα.
Πόσο µακριά θα φτάσει για να κερδίσει τα όσα ονειρευόταν από µικρό παιδί; Πόση από την ανθρωπιά της θα κινδυνέψει να χάσει;
Ο µόνος που γνωρίζει την απάντηση είναι ο παράξενος ένοικος του Τρίπτυχου των Ευχών…
«Στο Τρίπτυχο των Ευχών ο Γιώργος Δάµτσιος ανοίγει ένα µονοπάτι στο σκοτεινότερο δάσος της ανθρώπινης ψυχής. Με γοητευτική γραφή και εκπληκτική γνώση ψυχολογίας, µε χαρακτήρες οικείους σαν τον καθέναν από εµάς και µέσα στο κλειστοφοβικό περιβάλλον ενός αποµονωµένου χωριού, αφήνει τη µυστηριώδη ιστορία του να αγγίξει τις βαθύτερες πτυχές του είναι µας, φέρνοντάς µας αντιµέτωπους µε την ενοχλητική αλήθεια της ίδιας µας της φύσης. Στα όρια του τρόµου, µας καθηλώνει.» – Σουζάνα Χατζηνικολάου, συγγραφέας
Συγγραφέας
Ο Γιώργος Δάµτσιος γεννήθηκε 1978 στη Νάουσα και εργάζεται στο Ελληνικό Δηµόσιο από το 2000. Εξακολουθεί να διαµένει στη Νάουσα, µαζί µε τη σύζυγό του Αναστασία και τα δύο παιδιά τους.
Αποτελεί έναν από τους οραµατιστές και µέλος της οργανωτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Φαντασίας Fantasmagoria.
Αρθρογραφεί τακτικά στην ιστοσελίδα nyctophilia.gr, καθώς και στο προσωπικό του blog: georgedamtsios.weebly.com
Το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε τον Νοέµβριο του 2015 από τις εκδόσεις Momentum και τιτλοφορείται “Μέχρι την τελευταία του ανάσα”.
Τον Γενάρη του 2016, συµµετείχε στο συλλογικό έργο “Ψίθυροι µέσα στη νύχτα” (nyctophilia.gr).
Τον Ιούνιο του 2016 κατέλαβε την πρώτη θέση ανάµεσα σε εκατόν τριάντα συµµετέχοντες στον διαγωνισµό των εκδόσεων “Ανάτυπο” µε θέµα “Το Άγνωστο”. Συµµετείχε στο αντίστοιχο συλλογικό έργο.
Τον Μάρτιο του 2017 συµµετείχε σε τρεις ακόµα συλλογές διηγηµάτων: “Αντίθετο Ηµισφαίριο 4” (για λογαριασµό της gamecraft), “Τρόµος” (εκδ. Ανάτυπο) και “Ζόµπι στην Ελλάδα” (εκδ. iWrite).
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Γιώργος Δάμτσιος
ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ: Πηγή
ΣΕΛΙΔΕΣ: 438
Αγαπητέ George Damtsios θα μπορούσα να εχω την ευκαιρία για μια ευχή και εγω ;
Τι θα ευχόμουν να μην τελείωνε αυτο το όμορφο ταξίδι 🙂
Μια καταπληκτική ιστορία με ηρωίδα την Ευη που στην θέση της θα μπορούσαμε να βρεθούμε και εμείς... πιστεύω όλοι... χωρίς καμία εξαίρεση...ευτυχώς ; δυστυχώς; θα το κρίνετε όταν θα διαβάσετε την ζωή της Ευης και θα μπορείτε να βάλετε τον εαυτό σας στην θέση της!! Ποσα άραγε θα είμασταν διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για τα δικά μας θέλω...τα οποία όμως στην συγκεκριμένη πρωταγωνίστρια είναι πολλά... γιατί όμως ;απο εγωισμό ; απο ματαιοδοξία ή απόρροια της κονωνιας που ζούμε... με τα πρότυπα που μας επιβάλει ; τι θα κάνει ή Ευη θα μπει στον πειρασμό ή όχι ; Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα με παρα πολλά μηνύματα !! Αγαπω τα βιβλία που τα κλείνω, βάζω ενα κρασάκι και σκέφτομαι ολα αυτά τα ηθικά διδάγματα που πήρα
Το συστήνω ανεπιφύλακτα η πένα πολυ καλή η πλοκή κυλάει γρήγορα και του βάζω 5/5
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️💋
Για τη νεαρή Εύη Καστώνη, η διαµονή σε ένα αποµονωµένο και ορεινό χωριό όπως η Δρύπη είναι σκέτο µαρτύριο. Η άσχηµη εξωτερική της εµφάνιση και το καταρρακωµένο της ηθικό την έχουν οδηγήσει στο περιθώριο. Πλέον κάθε της πέρασµα από την πλατεία του χωριού µπορεί να γίνει η αφορµή για ένα ακόµα επεισόδιο γελοιοποίησης και εκφοβισµού.
Η ευκαιρία για την απόλυτη ανατροπή έρχεται όταν εντοπίζει ένα παράξενο αντικείµενο. Ένα φυλακτό που µοιάζει ικανό να εκπληρώσει την κάθε της επιθυµία. Πλέον µπορεί να γίνει πραγµατική καλλονή, ενώ έχει τη δυνατότητα να εκδικηθεί τον χειρότερο βασανιστή της και να διεκδικήσει τον άντρα των ονείρων της. Μόνο που για κάθε της επιθυµία, το φυλακτό απαιτεί από εκείνη και από µία µικρή εξυπηρέτηση. Μία δοκιµασία. Η οποία είναι τελικά ικανή να την αλλάξει ανεπανόρθωτα.
Πόσο µακριά θα φτάσει για να κερδίσει τα όσα ονειρευόταν από µικρό παιδί; Πόση από την ανθρωπιά της θα κινδυνέψει να χάσει;
Ο µόνος που γνωρίζει την απάντηση είναι ο παράξενος ένοικος του Τρίπτυχου των Ευχών…
«Στο Τρίπτυχο των Ευχών ο Γιώργος Δάµτσιος ανοίγει ένα µονοπάτι στο σκοτεινότερο δάσος της ανθρώπινης ψυχής. Με γοητευτική γραφή και εκπληκτική γνώση ψυχολογίας, µε χαρακτήρες οικείους σαν τον καθέναν από εµάς και µέσα στο κλειστοφοβικό περιβάλλον ενός αποµονωµένου χωριού, αφήνει τη µυστηριώδη ιστορία του να αγγίξει τις βαθύτερες πτυχές του είναι µας, φέρνοντάς µας αντιµέτωπους µε την ενοχλητική αλήθεια της ίδιας µας της φύσης. Στα όρια του τρόµου, µας καθηλώνει.» – Σουζάνα Χατζηνικολάου, συγγραφέας
Συγγραφέας
Ο Γιώργος Δάµτσιος γεννήθηκε 1978 στη Νάουσα και εργάζεται στο Ελληνικό Δηµόσιο από το 2000. Εξακολουθεί να διαµένει στη Νάουσα, µαζί µε τη σύζυγό του Αναστασία και τα δύο παιδιά τους.
Αποτελεί έναν από τους οραµατιστές και µέλος της οργανωτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Φαντασίας Fantasmagoria.
Αρθρογραφεί τακτικά στην ιστοσελίδα nyctophilia.gr, καθώς και στο προσωπικό του blog: georgedamtsios.weebly.com
Το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε τον Νοέµβριο του 2015 από τις εκδόσεις Momentum και τιτλοφορείται “Μέχρι την τελευταία του ανάσα”.
Τον Γενάρη του 2016, συµµετείχε στο συλλογικό έργο “Ψίθυροι µέσα στη νύχτα” (nyctophilia.gr).
Τον Ιούνιο του 2016 κατέλαβε την πρώτη θέση ανάµεσα σε εκατόν τριάντα συµµετέχοντες στον διαγωνισµό των εκδόσεων “Ανάτυπο” µε θέµα “Το Άγνωστο”. Συµµετείχε στο αντίστοιχο συλλογικό έργο.
Τον Μάρτιο του 2017 συµµετείχε σε τρεις ακόµα συλλογές διηγηµάτων: “Αντίθετο Ηµισφαίριο 4” (για λογαριασµό της gamecraft), “Τρόµος” (εκδ. Ανάτυπο) και “Ζόµπι στην Ελλάδα” (εκδ. iWrite).
September 20, 2017
Το τρίπτυχο των ευχών ή αλλιώς εκείνο το σημείο όπου συναντώνται μια μεταφυσική ιστορία, ένα σκοτεινό παραμύθι για ενηλίκους και μια εξαιρετική ατμόσφαιρα που ζωντανεύει τις εικόνες και τα πρόσωπα μέσα στο κεφάλι σου. Εξαιρετικά καλογραμμένο, με πυκνή πλοκή που αποφεύγει εντέχνως να κάνει "κοιλιά" και άψογα δομημένους, πραγματικούς χαρακτήρες που μοιάζουν τόσο οικείοι σου.
Με εξέπληξε ευχάριστα που ήδη από το εξώφυλλο με έβαλε μέσα στην ιστορία που ο Δάμτσιος μας λέει εδώ με ομολογουμένως θαυμάσιο τρόπο χωρίς να αναλώνεται σε θριλεροειδή στερεότυπα που έχουμε δει και διαβάσει κατά καιρούς. Απόδειξη αυτού, το γεγονός ότι στο τρίπτυχο θίγονται τόσα κοινωνικά φαινόμενα (προφανώς όχι από εκείνα που μας χαϊδεύουν τα αυτιά) ψυχογραφώντας άριστα τις μικρές κοινωνίες της περιφέρειας και καταλήγοντας στην βεβαιότητα ότι κάθε επιλογή και απόφαση έχει την επιρροή και το τίμημά της στη ζωή μας.
Με εξέπληξε ευχάριστα που ήδη από το εξώφυλλο με έβαλε μέσα στην ιστορία που ο Δάμτσιος μας λέει εδώ με ομολογουμένως θαυμάσιο τρόπο χωρίς να αναλώνεται σε θριλεροειδή στερεότυπα που έχουμε δει και διαβάσει κατά καιρούς. Απόδειξη αυτού, το γεγονός ότι στο τρίπτυχο θίγονται τόσα κοινωνικά φαινόμενα (προφανώς όχι από εκείνα που μας χαϊδεύουν τα αυτιά) ψυχογραφώντας άριστα τις μικρές κοινωνίες της περιφέρειας και καταλήγοντας στην βεβαιότητα ότι κάθε επιλογή και απόφαση έχει την επιρροή και το τίμημά της στη ζωή μας.
October 8, 2017
"Όταν ο συγγραφέας παίζει με το μυαλό μας και βγαίνει νικητής!"
Αυτός θα ήταν ο τίτλος που θα έβαζα στο βιβλίο "To Τρίπτυχο των Ευχών", γιατί όσο ακολουθούμε την ροή των γεγονότων παρασυρόμαστε μαεστρικά σε ένα ξεχωριστό ψυχολογικό θρίλερ!
Καλοδουλεμένοι χαρακτήρες, σαφώς αιτιολογημένα κίνητρα για τις πράξεις των πρωταγωνιστών.Το βίωσα με ένταση μέχρι την τελευταία του σελίδα, τα συγχαρητήριά μου στον Συγγραφέα!
Αυτός θα ήταν ο τίτλος που θα έβαζα στο βιβλίο "To Τρίπτυχο των Ευχών", γιατί όσο ακολουθούμε την ροή των γεγονότων παρασυρόμαστε μαεστρικά σε ένα ξεχωριστό ψυχολογικό θρίλερ!
Καλοδουλεμένοι χαρακτήρες, σαφώς αιτιολογημένα κίνητρα για τις πράξεις των πρωταγωνιστών.Το βίωσα με ένταση μέχρι την τελευταία του σελίδα, τα συγχαρητήριά μου στον Συγγραφέα!
January 21, 2018
Σ ένα μικρό χωριό,την Δρύπη,ανάμεσα στη Νάουσα και στην Έδεσσα,με φιλοξένησε ο Γιώργος Δαμτσιος.
Πρόκειται για ένα χωριό ορεινό και με τους κατοίκους του να είναι κατά βάση υλοτόμοι.
Η Εύη,ένα νεαρό κορίτσι μεγαλώνει μόνο με τον πατέρα της,γιατι η μητέρα της πέθανε στη γέννα!Την μεγάλωσε με πολλή αγάπη, αφήνοντας στην άκρη την προσωπική του ζωή!
Πολλά τα εμφανισιακά προβλήματα που έχει η Εύη και δυστυχώς γίνεται βορά στα στόματα των συγχωριανών της!
Σ αυτό το παραμύθι λοιπόν,βρίσκει ένα φυλαχτό που μέσα του υπάρχει ο Μάικ,ένα σύγχρονο τζίνι και την απορροφά μαζί του σε μία παράλληλη πραγματικότητα,παίζοντας παιχνίδια με τον χώρο και τον χρόνο! Πετυχαίνει την Εύη σε μία άσχημη ψυχολογική κατάσταση, ύστερα από την επίθεση ενός συντοπίτη της και κατορθώνει να κερδίσει την βοήθεια της!Ο Μάικ θα της κάνει πραγματικότητα τις επιθυμίες της,με αντάλλαγμα να μεταφέρει μηνύματα σ αυτούς που θέλει αυτός!!!Εύκολο δεν είναι;;;;
Από κει και μετά αρχίζει ένα γαϊτανάκι πολέμου,με το καλό και το κακό αντίπαλοι,μέσα στο μυαλό της Εύης!Μία διαρκής αντιπαράθεση με δύο φωνές μέσα στο κεφάλι της,όμως η επιθυμία της να αλλάξουν τα πάντα για αυτην, κερδίζει και γίνεται συνεργός του φυλακτου.
Το τρίπτυχο των ευχών ξεκινάει το παιχνίδι του!!!!
Μια ιστορία με έντονη πλοκή,που στέκεται στον κοινωνικό ρατσισμό και κανιβαλισμό,στην απόρριψη,στον έρωτα και την προδοσία,στην μοναξιά και σε κάθε μορφή κακοποίησης μα πάνω απ όλα στην ανθρώπινη απληστία!
Μια πραγματική ζωή και μία παράλληλη πραγματικότητα κονταροχτυπιούνται, μα ο νικητής θα είναι ένας!
Η Εύη,ένας χαρακτήρας φοβισμένος απ όσα βίωσε στο χωριό αυτό,δίχως το μητρικό χάδι και τη μητρική συμβουλή,πληγωμένος στο έπακρο!Δεν έχει τις δυνάμεις να αντιδράσει στις επιθυμίες του φυλακτού. Οι επιλογές της είναι μονόδρομος για αυτήν!
Περισσότερα στο vivlioaromata.blogspot.gr
Πρόκειται για ένα χωριό ορεινό και με τους κατοίκους του να είναι κατά βάση υλοτόμοι.
Η Εύη,ένα νεαρό κορίτσι μεγαλώνει μόνο με τον πατέρα της,γιατι η μητέρα της πέθανε στη γέννα!Την μεγάλωσε με πολλή αγάπη, αφήνοντας στην άκρη την προσωπική του ζωή!
Πολλά τα εμφανισιακά προβλήματα που έχει η Εύη και δυστυχώς γίνεται βορά στα στόματα των συγχωριανών της!
Σ αυτό το παραμύθι λοιπόν,βρίσκει ένα φυλαχτό που μέσα του υπάρχει ο Μάικ,ένα σύγχρονο τζίνι και την απορροφά μαζί του σε μία παράλληλη πραγματικότητα,παίζοντας παιχνίδια με τον χώρο και τον χρόνο! Πετυχαίνει την Εύη σε μία άσχημη ψυχολογική κατάσταση, ύστερα από την επίθεση ενός συντοπίτη της και κατορθώνει να κερδίσει την βοήθεια της!Ο Μάικ θα της κάνει πραγματικότητα τις επιθυμίες της,με αντάλλαγμα να μεταφέρει μηνύματα σ αυτούς που θέλει αυτός!!!Εύκολο δεν είναι;;;;
Από κει και μετά αρχίζει ένα γαϊτανάκι πολέμου,με το καλό και το κακό αντίπαλοι,μέσα στο μυαλό της Εύης!Μία διαρκής αντιπαράθεση με δύο φωνές μέσα στο κεφάλι της,όμως η επιθυμία της να αλλάξουν τα πάντα για αυτην, κερδίζει και γίνεται συνεργός του φυλακτου.
Το τρίπτυχο των ευχών ξεκινάει το παιχνίδι του!!!!
Μια ιστορία με έντονη πλοκή,που στέκεται στον κοινωνικό ρατσισμό και κανιβαλισμό,στην απόρριψη,στον έρωτα και την προδοσία,στην μοναξιά και σε κάθε μορφή κακοποίησης μα πάνω απ όλα στην ανθρώπινη απληστία!
Μια πραγματική ζωή και μία παράλληλη πραγματικότητα κονταροχτυπιούνται, μα ο νικητής θα είναι ένας!
Η Εύη,ένας χαρακτήρας φοβισμένος απ όσα βίωσε στο χωριό αυτό,δίχως το μητρικό χάδι και τη μητρική συμβουλή,πληγωμένος στο έπακρο!Δεν έχει τις δυνάμεις να αντιδράσει στις επιθυμίες του φυλακτού. Οι επιλογές της είναι μονόδρομος για αυτήν!
Περισσότερα στο vivlioaromata.blogspot.gr
May 4, 2017
Διάβασα με μεγάλη αγωνία και αμείωτο ενδιαφέρον αυτήν την καλό δομημένη και καλογραμμένη ιστορία . Ο συγγραφέας μας μεταφέρει επιτυχημένα στη ζωή και την τραγωδία που βιώνει ο κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου. Ο Γιώργος Δάμτσιος μας παρουσιάζει ένα μεταφυσικό θρίλερ που στέκεται αντάξια δίπλα σε ξενόγλωσσα έργα ίδιου τύπου.
October 18, 2017
ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ-George Damtsios
Έχω να πω ένα μεγάλο μπράβο στον Γιώργο Δάμτσιο γι'αυτό το υπέροχο βιβλίο!!
Η Εύη Καστώνη είναι μια κοπέλα 21 χρονών που ζεί στη Δρύπη με τον πατέρα της.Η ζωή της είναι ένα μαρτύριο!!Η άσχημη εξωτερική της εμφάνιση και το ότι δέχεται λεκτική κακοποίηση από έναν συγχωριανό της,την έχουν καταρακώσει ψυχολογικά και την έχουν κάνει περίγελο στο χωριό.
Μια μέρα ένω προσπαθεί να ξεφύγει από τον εξευτελισμό που για μια ακόμα φορά της ετοίμασε ο βασανιστής της,βρίσκει ένα παράξενο αντικείμενο!!Το παίρνει σπίτι και κοιτάζοντας το προσεκτικά βλέπει περίεργα σύμβολα πάνω.Το συγκεκριμένο φυλακτό και ο ένοικος του της δίνουν την δυνατότητα να αλλάξει τη ζωή της,να εκδικηθεί τον βασανιστή της και να αποκτήσει τον άντρα που επιθυμεί.Θα τις προσφέρει τρία πράγματα με αντάλλαγμα μια εξυπηρέτηση και κάθε επιθυμία που πραγματοποιεί!!Η Εύη νιώθει ότι η ζωή της αλλάζει...
Πόσο όμως απέχει το καλό από το κακό;Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος ο οποίος δέχεται χρόνια κακοποίηση κάθε είδους να συμπεράνει πότε είναι αρκετά όσα έχει;Ένιωσα απόλυτα τα συναισθήματα της Εύης.Την απομόνωση που είχε επιβάλλει στον εαυτό της για να μην πονάει.Πόσο μακριά θα φτάσεις για να αποκτήσεις όλα όσα επιθυμείς;Με ποιό αντίτιμο;Πραγματικά το τέλος της ιστορίας είναι φοβερό!!!Ένα βιβλίο με πολλά διδάγματα που πρέπει όλοι να διαβάσουν!!
Έχω να πω ένα μεγάλο μπράβο στον Γιώργο Δάμτσιο γι'αυτό το υπέροχο βιβλίο!!
Η Εύη Καστώνη είναι μια κοπέλα 21 χρονών που ζεί στη Δρύπη με τον πατέρα της.Η ζωή της είναι ένα μαρτύριο!!Η άσχημη εξωτερική της εμφάνιση και το ότι δέχεται λεκτική κακοποίηση από έναν συγχωριανό της,την έχουν καταρακώσει ψυχολογικά και την έχουν κάνει περίγελο στο χωριό.
Μια μέρα ένω προσπαθεί να ξεφύγει από τον εξευτελισμό που για μια ακόμα φορά της ετοίμασε ο βασανιστής της,βρίσκει ένα παράξενο αντικείμενο!!Το παίρνει σπίτι και κοιτάζοντας το προσεκτικά βλέπει περίεργα σύμβολα πάνω.Το συγκεκριμένο φυλακτό και ο ένοικος του της δίνουν την δυνατότητα να αλλάξει τη ζωή της,να εκδικηθεί τον βασανιστή της και να αποκτήσει τον άντρα που επιθυμεί.Θα τις προσφέρει τρία πράγματα με αντάλλαγμα μια εξυπηρέτηση και κάθε επιθυμία που πραγματοποιεί!!Η Εύη νιώθει ότι η ζωή της αλλάζει...
Πόσο όμως απέχει το καλό από το κακό;Πόσο μπορεί ένας άνθρωπος ο οποίος δέχεται χρόνια κακοποίηση κάθε είδους να συμπεράνει πότε είναι αρκετά όσα έχει;Ένιωσα απόλυτα τα συναισθήματα της Εύης.Την απομόνωση που είχε επιβάλλει στον εαυτό της για να μην πονάει.Πόσο μακριά θα φτάσεις για να αποκτήσεις όλα όσα επιθυμείς;Με ποιό αντίτιμο;Πραγματικά το τέλος της ιστορίας είναι φοβερό!!!Ένα βιβλίο με πολλά διδάγματα που πρέπει όλοι να διαβάσουν!!
August 20, 2018
Το Τρίπτυχο περίμενε υπομονετικά από τον περασμένο Ιούνιο που το αγόρασα στο φεστιβάλ του Will O' Wisps. Έπρεπε να φτάσουμε στις παραμονές της εξόδου από τα μνημόνια -lol- για αποφασίσω να τακτοποιήσω επιτέλους τις βιβλιοθήκες μου, μετά τη μετακόμιση. Το Σάββατο το βράδυ το Τρίπτυχο καθόταν φρόνιμα στο τραπεζάκι του καθιστικού, ρίχνοντάς μου κλεφτές ματιές. Την Κυριακή το πρωί το έπιασα. Την Κυριακή το βράδυ το τελείωσα. Όπως και το προηγούμενο βιβλίο του Γιώργου που είχα πάρει, το "Μέχρι την τελευταία του ανάσα".
Τελείωσε με μια ανάσα. Για να δούμε λοιπόν...
Το βιβλίο είναι πάρα πολύ καλά. Κινείται στα όρια του μεταφυσικού και ψυχολογικού θρίλλερ. Η θεματολογία του, η ιδέα του φυλακτού, το storyline, όλο κινείται και πάλι σχεδόν κινηματογραφικά, δημιουργώντας εικόνες, συναισθήματα, προσδοκίες. Είπα σχεδόν γιατί το τρίπτυχο σε σχέση με την Ανάσα θα γινόταν μια μίνι σειρά κι όχι ταινία. Με αναμονή για τη συνέχεια. Είναι καλογραμμένο, εξαιρετικά διεισδυτικό στα σάπια κομμάτια της κοινωνίας - και δη των μικρών κοινωνιών της επαρχίας - μια "μελέτη" της ψυχοσύνθεσης των θυμάτων και των θυτών. Γιατί όμως πάλι τέσσερα κι όχι πέντε αστεράκια; Πφφφ! Ήθελα σαν τρελή να δώσω πέντε, αλλά με σταμάτησαν αυτά που σημειώνω παρακάτω. Ωστόσο το βιβλίο είναι από αυτά που πρέπει να διαβαστούν από όλους. Δεν είναι αμιγώς του χώρου του φανταστικού, αλλά τον αγγίζει με χάρη και ευγένεια. Η γραφή του Γιώργου είναι πολυδιάστατη και μπορεί να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο, εννοείται! Περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα!
Από εδώ ξεκινάνε spoilerάκια, οπότε μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε τώρα, αν δεν τα θέλετε.
Το πρώτο πράγμα που θέλησα να κάνω από τις αρχές ακόμα ήταν να βάλω μπόλικο λάδι να βράσει και μέσα να ρίξω τον Δάνη και μαζί του κάμποσους συγχωριανούς της Εύης, κι αφού τηγανιστούν καλά-καλά να τους περιχύσω με κέτσαπ και να τους πετάξω στα γουρούνια να τους φάνε. Θα μου πείτε... τι σου φταίνε, μανδάμ, τα έρμα τα γουρούνια; Σωστά. Διότι στην πορεία ο Δάνης "δικαιώνεται". Με τον τρόπο που ερμηνεύουμε συνήθως ως "poetic justice". Αλλά δικαιώνεται. Και η Εύη; Η Ευή δεν δικαιώνεται. Κι εδώ, πάλι η ένστασή μου, όπως και στην Ανάσα. Μοιάζει κάτι να λείπει, κάτι να μη γράφτηκε. Ή μήπως περιμένουμε και συνέχεια. Η Εύη σε κάθε περίπτωση είναι το θύμα, που στην πορεία γίνεται θύτης, αλλά με τιμωρία δυσανάλογη του σφάλματός της. Και δεν μαθαίνουμε ποτέ και τι απέγινε και το τελευταίο ζευγάρι...
Εδώ στη Δρύπη, και στην κάθε Δρύπη και οι παραμικρές επιλογές έχουν συνέπειες. Από το να αποφασίσει κάποιος ότι εξαναγκάζεται να κατέβει στην πλατεία για ψωμί, μέχρι, αλαζονικά, να καθορίσει τη μοίρα άλλων. Θαυμάσιος χειρισμός της ανάλυσης των χαρακτήρων-κλειδιών. Κι ας τους δούμε.
Ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα μιας νεαρής της μετεφηβείας που βασανίζεται από το πρόβλημα της μη αποδεκτής εμφάνισης. Εδώ ωστόσο έχω πολλές και σοβαρές αντιρρήσεις. Τα τριάντα κιλά παραπάνω που έχει η ηρωίδα δεν την κάνουν τέρας. Κανέναν άνθρωπο δεν κάνουν τέρας τα κιλά. Ούτε η ακμή. Τέρας τον κάνουν όσα ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να πιστέψει πως είναι, όσα του επιβάλλονται από τους άλλους.
Ήταν τέρας ο Δάνης; Ναι, εν πολλοίς ήταν. Κάτω από ποιές συνθήκες τερατοποιήθηκε; Ήταν άσχημος και του λόγου του, ωστόσο κανένας δεν φαινόταν να είχε τα κότσια να του το πετάξει στη μούρη. Πλην κάποιας μπύρας που έφαγε στη μάπα κάποια στιγμή και λούφαξε. Αχα! Το θύμα και ο θύτης αλλάζουν ρόλο.
Ήταν τέρατα η Τζένη κι ο Δημήτρης; Δε νομίζω. Στη δική μου λογική ήταν θύματα κι αυτοί των κοινωνικών συμβάσεων, αυτών που επιβάλλονται ειδικά στα μικρά μέρη. Ήταν τέρας ο μπαρμπέρης; Ήταν θύτης; Θύμα; Τα δίδυμα αδέρφια;
Ο Μιχάλης; Ουπς! Εδώ έρχεται μια άλλη παράμετρος. Σε όλο το βιβλίο ο Μιχάλης ως νεαρός άντρας έχει φερθεί με όσο περισσότερη καλοσύνη και αξιοπρέπεια δεν έχουμε δει σε κανέναν σχεδόν αρσενικό ήρωα του βιβλίου, με εξαίρεση τον πατέρα της Εύης.
Έχουμε δυο αρσενικά αρχέτυπα εδώ, τον Μηνά και το Μιχάλη που η ψυχοσύνθεση και το ήθος τους έρχονται σε απόλυτη αντίθεση με αυτά των άλλων χαρακτήρων. Που και πάλι δεν δικαιώνονται.
Υπάρχει ανάλογο θηλυκό αρχέτυπο; Ίσως εν μέρει η Άννα. Η οποία όμως γίνεται θύμα και θύτης με τη σειρά της. Δικαιωμένο θηλυκό αρχέτυπο δεν υπάρχει. Και εδώ είναι ένα από τα αίτια που με ώθησαν να αφαιρέσω ένα αστέρι.
Εδώ έχω ωστόσο κάποια θεματάκια. Σε υπερβολικά πολλά σημεία, υπήρχε τόση υπερανάλυση ψυχολογική, τόση λεπτομέρεια στο τι και το πως και το γιατί, που έμοιαζε σαν μα μου δινόταν μασημένο το συμπέρασμα του τι συνέβαινε μέσα στο κεφάλι του κάθε ήρωα, και δεν με άφηνε να νιώσω το μυστήριο και τη χαρά της αποκάλυψης όπως ήθελα.
Επίσης ήταν τόσο πρόδηλος ο ρόλος του Δάνη, καθώς και οι ταυτότες του τελευταίου ζευγαριού, που διαβάζοντάς το μου ήρθε στο νου πως τελικά η Εύη ήταν χαζούλα που δεν κατάλαβε από την αρχή τι γινόταν.
Και ο Μάικ; Α μα αυτόν τον άφησα για το τέλος. Καθρέφτης! Τι είναι ο Μάικ; Χμμμ! Επιχειρώντας μια εντελώς δική μου ανάλυση θα πω ότι είναι φωνή της αρσενικής πλευράς της Εύης. Που παίρνει βέβαια ένα ωραίο περιτύλιγμα. Και φυσικά δεν είναι άνθρωπος. Δεν είναι άγγελος, δεν είναι δαίμονας. Είναι μια οντότητα που κάτω από συνθήκες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ, μπορεί να εισέλθει στη ζωή μας. Να κάνουμε μια ΣΥΜΦΩΝΙΑ με αυτήν με ανταλλάγματα. Που συνήθως οδηγούν στην απώλεια. Όχι γιατί είναι κακά τα αιτήματά μας αυτά καθ' αυτά, αλλά γιατί αντί να κοιτάξουμε μέσα μας για τις αιτίες των προβλημάτων μας, κοιτάζουμε πάντα έξω από εμάς. Και μια τέτοια αντιμετώπιση φέρνει πάντα ανάποδα αποτελέσματα από αυτά που θέλουμε. Καθρέφτης. Το δεξί γίνεται αριστερό. Το θηλυκό αρσενικό. Το θύμα θύτης. Και το αντίθετο. Ποιός κόσμος είναι ο πιο αληθινός; Αυτός του Τρίπτυχου; Ή αυτός της Δρύπης; Και οι δυο θα έλεγα. Εξαρτάται σε ποιον κάνουμε focus.
Γιώργο, περιμένω τη συνέχεια!
Τελείωσε με μια ανάσα. Για να δούμε λοιπόν...
Το βιβλίο είναι πάρα πολύ καλά. Κινείται στα όρια του μεταφυσικού και ψυχολογικού θρίλλερ. Η θεματολογία του, η ιδέα του φυλακτού, το storyline, όλο κινείται και πάλι σχεδόν κινηματογραφικά, δημιουργώντας εικόνες, συναισθήματα, προσδοκίες. Είπα σχεδόν γιατί το τρίπτυχο σε σχέση με την Ανάσα θα γινόταν μια μίνι σειρά κι όχι ταινία. Με αναμονή για τη συνέχεια. Είναι καλογραμμένο, εξαιρετικά διεισδυτικό στα σάπια κομμάτια της κοινωνίας - και δη των μικρών κοινωνιών της επαρχίας - μια "μελέτη" της ψυχοσύνθεσης των θυμάτων και των θυτών. Γιατί όμως πάλι τέσσερα κι όχι πέντε αστεράκια; Πφφφ! Ήθελα σαν τρελή να δώσω πέντε, αλλά με σταμάτησαν αυτά που σημειώνω παρακάτω. Ωστόσο το βιβλίο είναι από αυτά που πρέπει να διαβαστούν από όλους. Δεν είναι αμιγώς του χώρου του φανταστικού, αλλά τον αγγίζει με χάρη και ευγένεια. Η γραφή του Γιώργου είναι πολυδιάστατη και μπορεί να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο, εννοείται! Περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα!
Από εδώ ξεκινάνε spoilerάκια, οπότε μπορείτε να σταματήσετε να διαβάζετε τώρα, αν δεν τα θέλετε.
Το πρώτο πράγμα που θέλησα να κάνω από τις αρχές ακόμα ήταν να βάλω μπόλικο λάδι να βράσει και μέσα να ρίξω τον Δάνη και μαζί του κάμποσους συγχωριανούς της Εύης, κι αφού τηγανιστούν καλά-καλά να τους περιχύσω με κέτσαπ και να τους πετάξω στα γουρούνια να τους φάνε. Θα μου πείτε... τι σου φταίνε, μανδάμ, τα έρμα τα γουρούνια; Σωστά. Διότι στην πορεία ο Δάνης "δικαιώνεται". Με τον τρόπο που ερμηνεύουμε συνήθως ως "poetic justice". Αλλά δικαιώνεται. Και η Εύη; Η Ευή δεν δικαιώνεται. Κι εδώ, πάλι η ένστασή μου, όπως και στην Ανάσα. Μοιάζει κάτι να λείπει, κάτι να μη γράφτηκε. Ή μήπως περιμένουμε και συνέχεια. Η Εύη σε κάθε περίπτωση είναι το θύμα, που στην πορεία γίνεται θύτης, αλλά με τιμωρία δυσανάλογη του σφάλματός της. Και δεν μαθαίνουμε ποτέ και τι απέγινε και το τελευταίο ζευγάρι...
Εδώ στη Δρύπη, και στην κάθε Δρύπη και οι παραμικρές επιλογές έχουν συνέπειες. Από το να αποφασίσει κάποιος ότι εξαναγκάζεται να κατέβει στην πλατεία για ψωμί, μέχρι, αλαζονικά, να καθορίσει τη μοίρα άλλων. Θαυμάσιος χειρισμός της ανάλυσης των χαρακτήρων-κλειδιών. Κι ας τους δούμε.
Ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα μιας νεαρής της μετεφηβείας που βασανίζεται από το πρόβλημα της μη αποδεκτής εμφάνισης. Εδώ ωστόσο έχω πολλές και σοβαρές αντιρρήσεις. Τα τριάντα κιλά παραπάνω που έχει η ηρωίδα δεν την κάνουν τέρας. Κανέναν άνθρωπο δεν κάνουν τέρας τα κιλά. Ούτε η ακμή. Τέρας τον κάνουν όσα ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να πιστέψει πως είναι, όσα του επιβάλλονται από τους άλλους.
Ήταν τέρας ο Δάνης; Ναι, εν πολλοίς ήταν. Κάτω από ποιές συνθήκες τερατοποιήθηκε; Ήταν άσχημος και του λόγου του, ωστόσο κανένας δεν φαινόταν να είχε τα κότσια να του το πετάξει στη μούρη. Πλην κάποιας μπύρας που έφαγε στη μάπα κάποια στιγμή και λούφαξε. Αχα! Το θύμα και ο θύτης αλλάζουν ρόλο.
Ήταν τέρατα η Τζένη κι ο Δημήτρης; Δε νομίζω. Στη δική μου λογική ήταν θύματα κι αυτοί των κοινωνικών συμβάσεων, αυτών που επιβάλλονται ειδικά στα μικρά μέρη. Ήταν τέρας ο μπαρμπέρης; Ήταν θύτης; Θύμα; Τα δίδυμα αδέρφια;
Ο Μιχάλης; Ουπς! Εδώ έρχεται μια άλλη παράμετρος. Σε όλο το βιβλίο ο Μιχάλης ως νεαρός άντρας έχει φερθεί με όσο περισσότερη καλοσύνη και αξιοπρέπεια δεν έχουμε δει σε κανέναν σχεδόν αρσενικό ήρωα του βιβλίου, με εξαίρεση τον πατέρα της Εύης.
Έχουμε δυο αρσενικά αρχέτυπα εδώ, τον Μηνά και το Μιχάλη που η ψυχοσύνθεση και το ήθος τους έρχονται σε απόλυτη αντίθεση με αυτά των άλλων χαρακτήρων. Που και πάλι δεν δικαιώνονται.
Υπάρχει ανάλογο θηλυκό αρχέτυπο; Ίσως εν μέρει η Άννα. Η οποία όμως γίνεται θύμα και θύτης με τη σειρά της. Δικαιωμένο θηλυκό αρχέτυπο δεν υπάρχει. Και εδώ είναι ένα από τα αίτια που με ώθησαν να αφαιρέσω ένα αστέρι.
Εδώ έχω ωστόσο κάποια θεματάκια. Σε υπερβολικά πολλά σημεία, υπήρχε τόση υπερανάλυση ψυχολογική, τόση λεπτομέρεια στο τι και το πως και το γιατί, που έμοιαζε σαν μα μου δινόταν μασημένο το συμπέρασμα του τι συνέβαινε μέσα στο κεφάλι του κάθε ήρωα, και δεν με άφηνε να νιώσω το μυστήριο και τη χαρά της αποκάλυψης όπως ήθελα.
Επίσης ήταν τόσο πρόδηλος ο ρόλος του Δάνη, καθώς και οι ταυτότες του τελευταίου ζευγαριού, που διαβάζοντάς το μου ήρθε στο νου πως τελικά η Εύη ήταν χαζούλα που δεν κατάλαβε από την αρχή τι γινόταν.
Και ο Μάικ; Α μα αυτόν τον άφησα για το τέλος. Καθρέφτης! Τι είναι ο Μάικ; Χμμμ! Επιχειρώντας μια εντελώς δική μου ανάλυση θα πω ότι είναι φωνή της αρσενικής πλευράς της Εύης. Που παίρνει βέβαια ένα ωραίο περιτύλιγμα. Και φυσικά δεν είναι άνθρωπος. Δεν είναι άγγελος, δεν είναι δαίμονας. Είναι μια οντότητα που κάτω από συνθήκες ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ, μπορεί να εισέλθει στη ζωή μας. Να κάνουμε μια ΣΥΜΦΩΝΙΑ με αυτήν με ανταλλάγματα. Που συνήθως οδηγούν στην απώλεια. Όχι γιατί είναι κακά τα αιτήματά μας αυτά καθ' αυτά, αλλά γιατί αντί να κοιτάξουμε μέσα μας για τις αιτίες των προβλημάτων μας, κοιτάζουμε πάντα έξω από εμάς. Και μια τέτοια αντιμετώπιση φέρνει πάντα ανάποδα αποτελέσματα από αυτά που θέλουμε. Καθρέφτης. Το δεξί γίνεται αριστερό. Το θηλυκό αρσενικό. Το θύμα θύτης. Και το αντίθετο. Ποιός κόσμος είναι ο πιο αληθινός; Αυτός του Τρίπτυχου; Ή αυτός της Δρύπης; Και οι δυο θα έλεγα. Εξαρτάται σε ποιον κάνουμε focus.
Γιώργο, περιμένω τη συνέχεια!
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 25, 2018
Κατάφερε να με καθηλώσει και να μην μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου.
Αυτό που με ενόχλησε ήταν κάποια μικρά λαθη που ξέφυγαν από την επιμέλεια του βιβλίου και το απότομο -για εμένα- τέλος.
Αυτό που με ενόχλησε ήταν κάποια μικρά λαθη που ξέφυγαν από την επιμέλεια του βιβλίου και το απότομο -για εμένα- τέλος.
November 20, 2019
4.5 ⭐
Δε θα πω κάτι για την γραφή του Γιώργου Δάμτσιου γιατί με έχει ήδη κερδίσει. Θα πω ότι μέσα από την ατμόσφαιρα του βιβλίου που είναι σκοτεινή και φανταστική, τα μηνύματα που περνάει, την αφήγηση και τη ψυχογράφηση των χαρακτήρων και ειδικά της πρωταγωνίστριας έγινα κι εγώ κάτοικος της Δρύπης. Κάποιους τους μούντζωνα, άλλους τους έλεγα μπράβο. Το τέλος με βρήκε απόλυτα σύμφωνη και μου άρεσε πολύ η τελευταία σελίδα και το συναίσθημα που μου άφησε
Δε θα πω κάτι για την γραφή του Γιώργου Δάμτσιου γιατί με έχει ήδη κερδίσει. Θα πω ότι μέσα από την ατμόσφαιρα του βιβλίου που είναι σκοτεινή και φανταστική, τα μηνύματα που περνάει, την αφήγηση και τη ψυχογράφηση των χαρακτήρων και ειδικά της πρωταγωνίστριας έγινα κι εγώ κάτοικος της Δρύπης. Κάποιους τους μούντζωνα, άλλους τους έλεγα μπράβο. Το τέλος με βρήκε απόλυτα σύμφωνη και μου άρεσε πολύ η τελευταία σελίδα και το συναίσθημα που μου άφησε
April 29, 2017
Το τρίπτυχο των ευχών είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Δάμτσιου, που τον έχουμε γνωρίσει από το εντυπωσιακό ψυχολογικό θρίλερ "μέχρι την τελευταία του ανάσα".
Το συγκεκριμένο βέβαια, αν και ψυχογραφεί γλαφυρά τόσο την πρωταγωνίστρια-θύμα όσο και τους συγχωριανούς της που της κάνουν τη ζωή μαύρη, προσωπικά το κατατάσσω στα μεταφυσικά θρίλερ, εφόσον το μεταφυσικό στοιχείο είναι ιδιαίτερα έντονο.
Αρκετά διαφορετικό από το προηγούμενό του έργο, μας συστήνει μια κλειστή κοινωνία στο Νομό Ημαθίας και τους κατοίκους της, δίνοντας έμφαση στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και χαρτογραφώντας τη ψυχογραφία τους. Πρόκειται για μία τολμηρή επιλογή δεδομένου ότι το "μέχρι την τελευταία του ανάσα" τοποθετούνταν στις ΗΠΑ και προσωπικά την επικροτώ εφόσον μου αρέσει να διαβάζω ιστορίες που να διαδραματίζονται στο setting της χώρας μας.
Οι διαφορές με το προηγούμενο δεν σταματούν εδώ. Τα γεγονότα δεν είναι πια τόσο καταιγιστικά, αλλά η ουσία της αφήγησης εντοπίζεται στις διαπροσωπικές σχέσεις και στους μεστούς διαλόγους που αντανακλούν επιτυχώς τον ψυχισμό των ηρώων και που σε κάνουν να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι κάπου εκεί δίπλα και παρακολουθείς τα όσα λένε.
Πλέον όμως αρχίζει να διαφένεται ένα στοιχείο που είναι κοινό στο προηγούμενο μυθιστόρημα με αυτό και που φαίνεται ότι χαρακτηρίζει το προσωπικό ύφος του συγγραφέα: Το γεγονός ότι υπάρχει πάντα κάποιος που χειραγωγεί την μοίρα, με τη διαφορά ότι στο "μέχρι την τελευταία του ανάσα" ο πρωταγωνιστής λειτουργούσε ως υποχείριο, ενώ στο "τρίπτυχο" η πρωταγωνίστρια λειτουργεί ως υπομόχλιο που διαμορφώνει τις εξελίξεις, ακόμη και χωρίς να αντιλαμβάνεται εγκαίρως τις συνέπειες των πράξεών της.
Μου άρεσε πολύ το τρίπτυχο των ευχών. Μου άρεσε η ατμόσφαιρά του, η εμβάθυνση στους χαρακτήρες που το απαρτίζουν, όπως επίσης και η εκπληκτική γραφή του που κάνει τις σελίδες να γυρνούνε αβίαστα.
Αν υπάρχει κάτι που δεν με κέρδισε τόσο, είναι το γεγονός ότι ότι δεν έχουμε πλέον καταιγιστικές εξελίξεις όπως στο προηγούμενο έργο του συγγραφέα, αλλά αυτές "αργούν" ώστε να δωθεί έμφαση στη ψυχογραφία των ηρώων. Βέβαια είμαι σίγουρος ότι πολύ θα προτιμήσουν αυτή την αφήγηση δεδομένου ότι τα γούστα του καθενός μας διαφέρουν.
Τέλος, θεωρώ ότι θα γνωρίσετε καλύτερα τη γραφή του Δάμτσιου μέσα από αυτό το έργο όπως τη γνώρισα κι εγώ και ότι θα θελήσετε να διαβάσετε πολλά ακόμη πονήματά του στο μέλλον.
Το συγκεκριμένο βέβαια, αν και ψυχογραφεί γλαφυρά τόσο την πρωταγωνίστρια-θύμα όσο και τους συγχωριανούς της που της κάνουν τη ζωή μαύρη, προσωπικά το κατατάσσω στα μεταφυσικά θρίλερ, εφόσον το μεταφυσικό στοιχείο είναι ιδιαίτερα έντονο.
Αρκετά διαφορετικό από το προηγούμενό του έργο, μας συστήνει μια κλειστή κοινωνία στο Νομό Ημαθίας και τους κατοίκους της, δίνοντας έμφαση στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και χαρτογραφώντας τη ψυχογραφία τους. Πρόκειται για μία τολμηρή επιλογή δεδομένου ότι το "μέχρι την τελευταία του ανάσα" τοποθετούνταν στις ΗΠΑ και προσωπικά την επικροτώ εφόσον μου αρέσει να διαβάζω ιστορίες που να διαδραματίζονται στο setting της χώρας μας.
Οι διαφορές με το προηγούμενο δεν σταματούν εδώ. Τα γεγονότα δεν είναι πια τόσο καταιγιστικά, αλλά η ουσία της αφήγησης εντοπίζεται στις διαπροσωπικές σχέσεις και στους μεστούς διαλόγους που αντανακλούν επιτυχώς τον ψυχισμό των ηρώων και που σε κάνουν να πιστεύεις ότι βρίσκεσαι κάπου εκεί δίπλα και παρακολουθείς τα όσα λένε.
Πλέον όμως αρχίζει να διαφένεται ένα στοιχείο που είναι κοινό στο προηγούμενο μυθιστόρημα με αυτό και που φαίνεται ότι χαρακτηρίζει το προσωπικό ύφος του συγγραφέα: Το γεγονός ότι υπάρχει πάντα κάποιος που χειραγωγεί την μοίρα, με τη διαφορά ότι στο "μέχρι την τελευταία του ανάσα" ο πρωταγωνιστής λειτουργούσε ως υποχείριο, ενώ στο "τρίπτυχο" η πρωταγωνίστρια λειτουργεί ως υπομόχλιο που διαμορφώνει τις εξελίξεις, ακόμη και χωρίς να αντιλαμβάνεται εγκαίρως τις συνέπειες των πράξεών της.
Μου άρεσε πολύ το τρίπτυχο των ευχών. Μου άρεσε η ατμόσφαιρά του, η εμβάθυνση στους χαρακτήρες που το απαρτίζουν, όπως επίσης και η εκπληκτική γραφή του που κάνει τις σελίδες να γυρνούνε αβίαστα.
Αν υπάρχει κάτι που δεν με κέρδισε τόσο, είναι το γεγονός ότι ότι δεν έχουμε πλέον καταιγιστικές εξελίξεις όπως στο προηγούμενο έργο του συγγραφέα, αλλά αυτές "αργούν" ώστε να δωθεί έμφαση στη ψυχογραφία των ηρώων. Βέβαια είμαι σίγουρος ότι πολύ θα προτιμήσουν αυτή την αφήγηση δεδομένου ότι τα γούστα του καθενός μας διαφέρουν.
Τέλος, θεωρώ ότι θα γνωρίσετε καλύτερα τη γραφή του Δάμτσιου μέσα από αυτό το έργο όπως τη γνώρισα κι εγώ και ότι θα θελήσετε να διαβάσετε πολλά ακόμη πονήματά του στο μέλλον.
March 29, 2021
Η πρώτη μου επαφή με τον συγγραφέα. Κι ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Η ιστορία θυμίζει λίγο το λυχνάρι του Αλαντίν. Αλλά μπορεί και όχι. :) Έχουμε μεν τις 3 ευχές, αλλά εδώ υπάρχουν και συνέπειες. Για όσα κάνεις αλλά και για όσα δεν κάνεις. Για κάθε απόφαση που θα πάρεις η οποία με την σειρά της οδηγεί σε μια διαφορετική αλυσίδα γεγονότων... και πολλές φορές καταλήγει σε απόλυτη καταστροφή.
Η ιδέα μπορεί να μην είναι εντελώς πρωτότυπη αλλά, κατά την γνώμη μου, πρωτότυπος είναι ο τρόπος της αφήγησης ο οποίος μου θύμισε τα παραμύθια που μου έλεγε η γιαγιά μου και, κυρίως, ο παππούς μου.
Ειδικά ο τρόπος που σκεφτόταν η Εύη, που μιλούσε στον εαυτό της, που του θύμωνε, που ανέλυε κάθε φορά τα πώς και τα γιατί πραγματικά μου θύμισαν αφήγηση παραμυθιού. Θα μπορούσε να είναι παραμύθι; Παρά το ''θανατικό'' που πέφτει τριγύρω; Γιατί όχι; Όλα τα παραμύθια έχουν τον δικό τους κακό (κακός λύκος, κακός δράκος, κακιά μάγισσα, κακός γάτος, κακός κυνηγός...) που τον βρίσκει κακό τέλος :D
Το σίγουρο είναι ότι διαβάζεται γρήγορα κι ευχάριστα. Δεν θα πω ότι είχα ιδιαίτερη αγωνία, γιατί ό,τι παρουσιαζόταν ως ''μυστικό'' πίστευα πως έχω την απάντηση. Και την είχα. Παρόλ' αυτά, είχε αυτό το κάτι που σε τραβάει να συνεχίσεις παρακάτω για να δεις τι θα γίνει.
Το τέλος ναι μεν ήταν κάτι που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, αλλά σε ξεγελάει το παραμύθι και περιμένεις να φτάσεις στο happy end. ''Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα''. Γι' αυτό τελικά ήταν μια έκπληξη ο τρόπος που τελειώνει και, αυτό το κλείσιμο, του δίνει μια νότα δυστοπικού θρίλερ.
Ατμοσφαιρικό. Στο μεγαλύτερο μέρος του. Το χωριό, η βροχή, η πλατεία του χωριού με τα μαγαζάκια μαζεμένα γύρω της, οι λίγοι κάτοικοι που γνωρίζονται μεταξύ τους και η συμπεριφορά τους είναι η αναμενόμενη... Κι εκεί, ανάμεσα σε πράγματα καθημερινά, ο συγγραφέας ''μιλάει'' για πολύ σημαντικά θέματα. Βιασμός, κακοποίηση, απιστία... Για το πώς η εξωτερική εμφάνιση επηρεάζει τον τρόπο που σε αντιμετωπίζουν οι άλλοι αλλά και τον δικό σου ψυχισμό, το πώς το bulling σε κάνει να αισθάνεσαι ασήμαντος, ανεπιθύμητος και άχρηστος, το πώς αυτός που το κάνει είναι περισσότερο δειλός και φοβισμένος από αυτόν που το δέχεται, το πόσο άπληστος γίνεται ο καθένας έχοντας δικαίωμα επιλογής και μη λογαριάζοντας το κόστος και τις συνέπειες αυτών των ''θέλω'', το πώς, πολλές φορές, το θύμα μετατρέπεται σε θύτης και το ανάποδο, το πώς, πολλές φορές, τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως φαίνονται ή όπως θα ήθελες να πιστεύεις πως είναι... Μιλάει όμως και για την αγάπη. Όχι μόνο την ερωτική. Για την αγάπη ενός πατέρα για το παιδί του. Και το αντίστροφο βέβαια. Ή για τις θυσίες που απαιτεί το μεγάλωμα ενός παιδιού..
Λέγονται πολλές αλήθειες σε ανυποψίαστο χρόνο. Αλήθειες που προβληματίζουν.
Συνοψίζοντας, μου άρεσε το ''παραμύθι'' που διάβασα. Μ' ένα φινάλε ιδιαίτερο. Και μικρά κενά. Αν κι άφησε ''αιχμές'' ότι μπορεί να τα ξαναπούμε με τους ήρωές του σε μια άλλη χρονική στιγμή. Σ' ένα άλλο ''κάποτε''. Και τότε, όλα θα μπουν στην θέση τους. Όποια κι αν είναι τελικά αυτή. :)
Η ιδέα μπορεί να μην είναι εντελώς πρωτότυπη αλλά, κατά την γνώμη μου, πρωτότυπος είναι ο τρόπος της αφήγησης ο οποίος μου θύμισε τα παραμύθια που μου έλεγε η γιαγιά μου και, κυρίως, ο παππούς μου.
Ειδικά ο τρόπος που σκεφτόταν η Εύη, που μιλούσε στον εαυτό της, που του θύμωνε, που ανέλυε κάθε φορά τα πώς και τα γιατί πραγματικά μου θύμισαν αφήγηση παραμυθιού. Θα μπορούσε να είναι παραμύθι; Παρά το ''θανατικό'' που πέφτει τριγύρω; Γιατί όχι; Όλα τα παραμύθια έχουν τον δικό τους κακό (κακός λύκος, κακός δράκος, κακιά μάγισσα, κακός γάτος, κακός κυνηγός...) που τον βρίσκει κακό τέλος :D
Το σίγουρο είναι ότι διαβάζεται γρήγορα κι ευχάριστα. Δεν θα πω ότι είχα ιδιαίτερη αγωνία, γιατί ό,τι παρουσιαζόταν ως ''μυστικό'' πίστευα πως έχω την απάντηση. Και την είχα. Παρόλ' αυτά, είχε αυτό το κάτι που σε τραβάει να συνεχίσεις παρακάτω για να δεις τι θα γίνει.
Το τέλος ναι μεν ήταν κάτι που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, αλλά σε ξεγελάει το παραμύθι και περιμένεις να φτάσεις στο happy end. ''Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα''. Γι' αυτό τελικά ήταν μια έκπληξη ο τρόπος που τελειώνει και, αυτό το κλείσιμο, του δίνει μια νότα δυστοπικού θρίλερ.
Ατμοσφαιρικό. Στο μεγαλύτερο μέρος του. Το χωριό, η βροχή, η πλατεία του χωριού με τα μαγαζάκια μαζεμένα γύρω της, οι λίγοι κάτοικοι που γνωρίζονται μεταξύ τους και η συμπεριφορά τους είναι η αναμενόμενη... Κι εκεί, ανάμεσα σε πράγματα καθημερινά, ο συγγραφέας ''μιλάει'' για πολύ σημαντικά θέματα. Βιασμός, κακοποίηση, απιστία... Για το πώς η εξωτερική εμφάνιση επηρεάζει τον τρόπο που σε αντιμετωπίζουν οι άλλοι αλλά και τον δικό σου ψυχισμό, το πώς το bulling σε κάνει να αισθάνεσαι ασήμαντος, ανεπιθύμητος και άχρηστος, το πώς αυτός που το κάνει είναι περισσότερο δειλός και φοβισμένος από αυτόν που το δέχεται, το πόσο άπληστος γίνεται ο καθένας έχοντας δικαίωμα επιλογής και μη λογαριάζοντας το κόστος και τις συνέπειες αυτών των ''θέλω'', το πώς, πολλές φορές, το θύμα μετατρέπεται σε θύτης και το ανάποδο, το πώς, πολλές φορές, τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως φαίνονται ή όπως θα ήθελες να πιστεύεις πως είναι... Μιλάει όμως και για την αγάπη. Όχι μόνο την ερωτική. Για την αγάπη ενός πατέρα για το παιδί του. Και το αντίστροφο βέβαια. Ή για τις θυσίες που απαιτεί το μεγάλωμα ενός παιδιού..
Λέγονται πολλές αλήθειες σε ανυποψίαστο χρόνο. Αλήθειες που προβληματίζουν.
Συνοψίζοντας, μου άρεσε το ''παραμύθι'' που διάβασα. Μ' ένα φινάλε ιδιαίτερο. Και μικρά κενά. Αν κι άφησε ''αιχμές'' ότι μπορεί να τα ξαναπούμε με τους ήρωές του σε μια άλλη χρονική στιγμή. Σ' ένα άλλο ''κάποτε''. Και τότε, όλα θα μπουν στην θέση τους. Όποια κι αν είναι τελικά αυτή. :)
Displaying 1 - 30 of 46 reviews