Δυο ξένοι εμφανίζονται από το πουθενά στην πανέμορφη αρχόντισσα του Αιγαίου και ταράζουν τις ζωές των ντόπιων. Ένας μεγάλος έρωτας θα σαρώσει την καρδιά του πρώτου, σηματοδοτώντας τις εξελίξεις. Ο δεύτερος, ένας διάβολος με αγγελική μορφή, θα προσπαθήσει να γητέψει τη μονάκριβη κόρη του Δομένικου Βονασέρα, στοχεύοντας στο όνομα και στα πλούτη της οικογένειας.
«Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα», και οι επόμενες γενιές καλούνται να πληρώσουν τα φοβερά λάθη του παρελθόντος. Ο ουρανός σκοτεινιάζει και η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη. Το καλό και το κακό πολεμούν στις ψυχές των Βονασέρα, που αγωνίζονται να παραμείνουν στο φως ή καταποντίζονται νικημένες στην άβυσσο.
Δαμιανός, Δομήνικος, Λορέντζος. Τρεις άντρες, τρεις γενιές, που αφανίζονται από τα παράφορα πάθη τους ή λυτρώνονται από το μεγαλείο της αγάπης και τη θέρμη του έρωτα.
Και πάνω από όλους, ο ακοίμητος πατριάρχης, ο γερο-Δομένικος Βονασέρας, που φυλάει καλά το φοβερό μυστικό της οικογένειας προστατεύοντας την αλήθεια.
Ποια μυστικά περιφρουρούν εδώ και αιώνες οι φύλακες της οικογένειας; Ποιος θα κρατήσει στα χέρια του όλη τη δύναμη, κληρονομώντας τη γνώση; Θα επικρατήσει η σύνεση και η επιθυμία για το ανώτερο καλό ή όλα θα βουλιάξουν στην απληστία και στο σκοτάδι;
Η Δήμητρα Ιωάννου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ασχολείται επαγγελματικά με τη Σωματική Ψυχοθεραπεία και τη Βιοανάδραση. Η μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων, συμπεριφορών και διαδράσεων ανέκαθεν τη γοήτευε, ενώ το γράψιμο είναι το μεγάλο της πάθος. Η αγάπη της για την Ελλάδα είναι ριζωμένη βαθιά, γι’ αυτό και ερευνά επίμονα τη λαογραφία και τα μυστικά κάθε γωνιάς της.
Οι γιοι της Γαλανής Κυράς, ο Ρήγας και ο Δαμιανός, εμφανίζονται ξαφνικά σε μια ταβέρνα της Σύρου ένα χειμωνιάτικο δειλινό του 1841. Κανείς δεν τους έχει ξαναδεί, κανείς δεν ξέρει κάτι γι’ αυτούς. Βρίσκουν δουλειά στη νεόδμητη κατοικία του άρχοντα Δομένικου Βονασέρα ως χτίστες και αυτή είναι η αρχή μιας ιστορίας και μιας αδιόρατης κατάρας που βαστά τρεις γενιές ώσπου να βρει τη λύση της και οι πρωταγωνιστές την ηρεμία τους.
Η ανωτέρω περίληψη δεν είναι τίποτα μπροστά στο ίδιο το μυθιστόρημα. Η κυρία Δήμητρα Ιωάννου αφήνει πίσω της ό,τι έχει δοκιμάσει ως τώρα και στρέφεται σε μια ιστορία που εκτυλίσσεται γερά δομημένη, άρτια αποδεδομένη, στιβαρά γραμμένη. Τρεις γενιές ανθρώπων, άντρες και γυναίκες, συγγενείς και φίλοι, ξετυλίγουν κλωστή την κλωστή την ιστορία της οικογένεια Βονασέρα με καθόλου ρομαντικό τρόπο. Μαγγανείες, απύθμενο μίσος, παράνομες αγάπες, βιασμοί, μέχρι και μια σειρά φόνων που εκτυλίσσονται κατά την τρίτη γενιά, είναι συστατικά που με ανατρίχιασαν και μου έδειξαν από τη μια ότι το Κακό έχει μια διηνεκή συνέχεια ώσπου να βρεθεί η κατάλληλη τιμωρία του και από την άλλη ότι το Καλό μπορεί να παλέψει μαζί του κυρίως με τη μορφή της Αγάπης αλλά και διαφορετικά. Το να αφηγείσαι την ιστορία τριών γενεών δε σημαίνει αυτομάτως ότι θα κερδίσεις και την προσοχή του αναγνώστη. Οι επαναλήψεις, η ανία, η μονοτονία και οι παρεμφερείς θεματικοί άξονες σύντομα θα επιφέρουν την αδιαφορία του αναγνώστη. Όχι όμως όταν αυτό τον άθλο τον επιτυγχάνει μια συγγραφέας όπως η κυρία Ιωάννου.
Για άλλη μια φορά δεν μπορώ να επισημάνω και να αναπτύξω τις σκέψεις μου γύρω από συγκεκριμένες πτυχές της πλοκής ακριβώς για να μην αποκαλύψω εξελίξεις σημαντικές για τον νέο αναγνώστη. Σε πολύ γενικές γραμμές θα επισημάνω: την ανατριχίλα που ένωσα με τις κακές απογόνους που μας σύστηνε σταδιακά η συγγραφέας και τον βαθμό τρέλας και μανίας στις οποίες τις έφτανε για χάρη της αγάπης και του έρωτα, τη λανθάνουσα ομοφυλοφιλία που αποδόθηκε παραστατικότατα και αληθοφανώς, χωρίς ακρότητες ή παραλογισμούς, την αγάπη που περιγράφηκε σε τόσες πολλές μορφές και με τόσους διαφορετικούς τρόπους από την αρχή ως το τέλος, τη γνησιότητα της ντοπιολαλιάς που με ταξίδεψε στην εποχή και τον τόπο και την αγάπησα πάρα πολύ (αυτό δείχνει πως η κυρία Ιωάννου όχι μόνο δεν άφησε τίποτα στην τύχη αλλά αντιθέτως το μελέτησε επισταμένως, το ανασύστησε λέξη τη λέξη και το παρέδωσε με την ικανή της πένα στο κοινό της), τη σειρά των φόνων που άρχισαν να ξετυλίγονται στο τρίτο μέρος και τα βήματα που ακολούθησαν οι επίγονοι της ιστορίας για να ανακαλύψουν το μυστικό της οικογένειας Βονασέρα, ένα μυστικό που κυριολεκτικά με μάγεψε.
Θα σταθώ και πάλι στο λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται, γιατί είναι κάτι που αγαπώ να διαβάζω σε ένα μυθιστόρημα, αν και τους περισσότερους αναγνώστες ίσως τους κουράσει ή να μην το επιθυμούν σε τέτοιο βαθμό. Οι λέξεις, οι παρομοιώσεις, οι μεταφορές βρίθουν σε όλο το βιβλίο και είναι όλες τοποθετημένες εκεί που πρέπει, αποδίδοντας στον μέγιστο βαθμό τον ρόλο που κλήθηκαν να υπηρετήσουν εκείνη τη στιγμή. Από την άλλη, οι ίδιες οι εκφράσεις και οι λέξεις είναι τόσο μαγικές: «λαζαρέτο μου το κάνατε δω μέσα» (Ανάστα ο Κύριος, δηλαδή), «το σπίτι είναι οι τρεις ολολυγμοί» (ακατάστατο), «καλώς τα μάτια μου», «να μη σας αποστρέψω» (να μη σας προσβάλω) και πολλά άλλα. Και στην «Αννέτα», προηγούμενο βιβλίο της συγγραφέως, είχαμε πλούσιο και μελετημένο λεξιλόγιο, εδώ όμως με εντυπωσίασε ακόμη περισσότερο.
Κλείνοντας, δε γίνεται να μην αναφερθώ ξεχωριστά στο στυλ και στη γραφή της κυρίας Ιωάννου, η οποία εδώ έχει ξεπεράσει κάθε πρόβλεψη. Εκτός του ότι διάλεξε να γράψει για ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό θέμα, μια ιστορία που θυμίζει αμυδρά κατά τόπους «Νησί των θησαυρών» και «Το όνομα του ρόδου», έδωσε τον καλύτερό της εαυτό στο γράψιμο: μεταφορές και παρομοιώσεις λυρικότατες, εκατομμύρια εικόνες που ξεπηδούν σχεδόν σε κάθε παράγραφο, αληθοφάνεια στο κάθε τι, από τις λέξεις ως τις κινήσεις των ηρώων, μελετημένες περιγραφές του νησιού της Σύρου στα μέσα του 19ου αιώνα, ένα εκρηκτικό μείγμα που θα αφήσει ικανοποιημένο κάθε αναγνώστη ακριβώς γιατί έχει τα πάντα: έρωτα, περιπέτεια, μυστήριο, ανθρώπινα πάθη που επιφέρουν ανεξέλεγκτες συνέπειες και πολλά άλλα. Δε θα ξεχάσω εύκολα τις περιγραφές της θάλασσας που προσομοιάζει με ατίθαση γυναίκα, με μαλλιά ξέπλεκα που τα περιπαίζει ο άνεμος (πόσες διαφορετικές περιγραφές για αυτήν την πλανεύτρα!) ούτε τις περιγραφές των εποχών και των μετεωρολογικών φαινομένων. Απολαύστε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Ο πρώτος γιος του καλοκαιριού, ο προκομμένος Ιούνης, μόλις είχε αριβάρει στο νησί και χύθηκε πανέτοιμος να τελειώσει τις δουλειές στα κτήματα. Χαιρέτησε τους φίλους του, τους γεωργούς, που τον υποδέχτηκαν ενθουσιασμένοι. Είχαν κοπιάσει ολοχρονίς και τώρα περίμεναν με λαχτάρα τον ερχομό του. Πρώτο του μέλημα ήταν να ξεχυθεί στα στάχυα κι εκείνοι τα θέρισαν και τα θημώνιασαν χωρίς καθυστέρηση. Όμως δε σταμάτησε εκεί! Εργατικός κι αεικίνητος, γλύκανε τα κεράσια, όρνιασε τα σύκα, άνθισε τα λουλούδια, φούσκωσε τους καρπούς και με το μαγικό ραβδί του μετέτρεψε τον ανθό της ελιάς στο ευλογημένο χρυσοπράσινο θαύμα της ελληνικής γης. Κατόπιν, αποκαμωμένος, πήγε να ξεπλυθεί στη θάλασσα. Εκεί γλυκοχαιρετήθηκε με τον αστραφτερό άρχοντα του ουρανού και μαζί χάρισαν τα δώρα τους στη Γαλανή Κυρά. Έχυσαν στα νερά της διάφανα κρύσταλλα και πολύτιμα πετράδια κι εκείνη τα στολίστηκε κοκέτικα κι έπιασε χαρούμενη το δροσερό σιγομουρμούρισμά της» (σελ. 172).
«Παρ’ ό,τι είχε μπει για τα καλά ο Οκτώβρης, το άταχτο καλοκαιράκι έκλεβε μέρες από το φθινόπωρο κι εκείνο θυμωμένο έτρεξε να κάνει τα παράπονά του στον Άι-Δημήτρη. Σοφός και μεγαλόθυμος εκείνος, τους έλυσε τη διαφορά. Μέχρι τη χάρη του το καλοκαίρι θα σκόρπιζε τα χαμόγελα και τη θερμή χλιάδα του στους ανθρώπους του νησιού και μετά θα έφευγε να ζεστοκοπήσει άλλα μέρη κι άλλες ψυχές» (σελ. 191).
Η κυρία Δήμητρα Ιωάννου είναι σαν την έφηβη δεσποσύνη που την καλούν στην πρώτη της βεγγέρα: στην αρχή, με δισταγμό και σκυμμένο κεφάλι, γνωρίζει τους συνδαιτυμόνες και εξοικειώνεται με τον χώρο, ώστε μετά, με περίσσιο θάρρος (και θράσος) να χορέψει την πρώτη της «πολωνέζα» με τέτοια δεξιοτεχνία και μαεστρία που αφήνει άλαλους τους παρευρισκόμενους. Έτσι κι εκείνη, ξεκίνησε να γράφει καλογραμμένα μυθιστορήματα, ατμοσφαιρικά και μελετημένα εις βάθος, όμως εδώ ξεπέρασε κάθε (μου) προσδοκία! Οι «Γιοι της Γαλανής Κυράς» είναι από τα καλύτερα βιβλία της συγγραφέως και με ταξίδεψε σωστά σε τόπους και εποχές περασμένα αλλά όχι λησμονημένα όσο υπάρχουν τέτοιοι θεματοφύλακες!
Η κυρία Ιωάννου επιστρέφει με μία τελείως διαφορετική δουλειά από αυτές που μας έχει συνηθίσει.Γραφή πιο μεστή από ποτέ!! Πλοκή μαγική και ατμοσφαιρική με πολυδιάστατους χαρακτήρες !Τα σκήπτρα κρατάει η αιώνια διαμάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό .Μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ξέρεις ποιο θα επικρατήσει!Η ιστορία διαδραματίζεται στη Σύρο του 1841 και μας μεταφέρει με απόλυτη επιτυχία στη ζωή των ηρώων εκείνης της εποχής.Δολοπλοκίες, πάθη, λάθη, μυστικά, τρελές ανατροπές ξεδιπλώνονται σιγά σιγά μέχρι το τέλος της ιστορίας 40 χρόνια μετά. Είναι κατά βάση ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που δεν του λείπει όμως σε καμιά περίπτωση η αγωνία και το μυστήριο..Άπειρα τα συναισθήματα που περνούν από μπροστά σου οργή κατάπληξη, λύπη ,χαρά, αγωνία όσο ολοκληρώνεις την ανάγνωσή του. Για την λύτρωση δεν θα μιλήσω αν θα έρθει ή όχι θα σας αφήσω να την ανακαλύψετε μόνοι σας. Η Δήμητρα Ιωάννου σε μια από τις καλύτερες στιγμές της.4/5 Αστεράκια από εμένα.
Ωραία γραφή, ατμοσφαιρικο μυθιστόρημα. Ενώ πρόκειται για ένα αμιγώς ερωτικό μυθιστόρημα στις τελευταίες σελίδες θύμισε κάτι από Dan Brown με μυστικούς κωδικούς κ υποπτους μοναχούς.
Θεός και Διάβολος. Άγγελοι και Δαίμονες. Καλό και Κακό. Αγάπη και Μίσος. Ζωή και Θάνατος.
Αιώνια δίπολα που συγκρούονται σε μια ατέρμονη σκακιστική παρτίδα ζωής, σε μία παρτίδα απόλυτα σκληρή! Μια μάχη ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, τα ελπιδοφόρα όνειρα και τους θανατερούς εφιάλτες. Ανάμεσα στις στιγμές της απόλυτης ευτυχίας και τις στιγμές εκείνες της ανείπωτης θλίψης. Μια μάχη, πιόνια της οποίας αποτελούμε εμείς οι ίδιοι! Οι σκέψεις, οι πράξεις, τα συναισθήματα μας…
Οι προβληματισμοί αυτοί φαίνονται να απασχολούν έντονα τη συγγραφέα Δήμητρα Ιωάννου-Β', στο νέο της μυθιστόρημα που κυ��λοφόρησε πρόσφατα απ’ τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ - PSICHOGIOS PUBLICATIONS με τίτλο «ΟΙ ΓΙΟΙ ΤΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ ΚΥΡΑΣ».
Με φόντο το νησί της Σύρου και τις απαράμιλλες φυσικές ομορφιές του, κάπου στο 1841, η κυρία Ιωάννου υφαίνει αριστοτεχνικά τα αληθοφανή πέπλα του μύθου της, τα οποία πέφτουν επιβλητικά πάνω απ’ το νησί, μπερδεύονται σε ένα μοναδικά αλλόκοτο κουβάρι - επηρεάζοντας τη ζωή, την μοίρα και την τύχη των ηρώων της - και δρώντας καταλυτικά στις μετέπειτα εξελίξεις, που σαρώνουν και καθορίζουν την πορεία τους. . .
Όλα ξεκινούν μια κρύα, μα και γλυκιά συνάμα νύχτα του Νοέμβρη, στην ταβέρνα του Μούργελα. Μια νύχτα πλημμυρισμένη με τα λεπτά αρώματα του φρέσκου οίνου, αλλά και την πληθωρική μυρωδιά της τσίκνας. Μια νύχτα γιορτινή και μεθυσμένη, νύχτα όπου κάνουν την εμφάνιση τους στο νησί δυο ξένα παλικάρια.
Ο Ρήγας κι ο Δαμιανός. Ο ένας μελαχρινός σαν διάβολος, κι ο άλλος πάλλευκος, κατάξανθος σαν άγγελος. Ο ένας φιλικός, πρόσχαρος, γήινος, κι ο άλλος απρόσιτος, παγωμένος κι αταίριαστος με το περιβάλλον.
Η εμφάνιση τους, κι η προσπάθεια τους να ξεφύγουν απ’ το ομιχλώδες παρελθόν τους - παρελθόν που τους βαραίνει το ανάστημα - αλλά και να απελευθερωθούν απ’ τις δυσβάσταχτες τους Ερινύες, θα πυροδοτήσουν μία σειρά δραματικών γεγονότων, που θα επιδράσει καθοριστικά στη μοίρα κάποιων ανθρώπων, που θα οδηγηθούν σε κακοτράχαλα μονοπάτια ζωής γεμάτα πόνο και απέραντη δυστυχία.
Ρήγας, Δαμιανός, Αργυρώ, Ζαμπία και Βέρα. Πέντε διαφορετικοί μεταξύ τους ήρωες, πέντε ζωές που θα δεθούν μεταξύ τους με δεσμούς άρρηκτους. Πέντε πιόνια σε μια σκακιστική μάχη, μάχη άνιση, ανάμεσα στο Καλό και το Κακό.
Σε ποιο στρατόπεδο θα τους οδηγήσουν οι πράξεις τους; Ποιο το αποτέλεσμα αυτών άραγε στις ζωές των επόμενων γενεών; Ερωτήματα που σίγουρα όποιος θα ξεκινήσει να διαβάζει τους Γιους της Γαλανής Κυράς θα τριβελίζουν το μυαλό του σε κάθε σπιθαμή της σελίδας, ενώ η ανάγκη για την απάντηση αυτών θα είναι ζωτικής σημασίας!
Κι έτσι, ο αναγνώστης σταδιακά λέξη τη λέξη, καθοδηγούμενος απ’ την βαθιά του επιθυμία για λύτρωση, θα επιδοθεί σε ένα συναρπαστικό ταξίδι ανάγνωσης που θα τον καθηλώσει και θα τον σημαδέψει βαθιά!
Η συγγραφέας του βιβλίου, Δήμητρα Ιωάννου, επιστρατεύοντας την τεράστια αϕηγηματική της άνεση, αλλά και τον πηγαίο λυρισμό που διακρίνει τη γραφή της, κεντά με το βελονάκι της μεταξύ τους τις λέξεις, δημιουργώντας εικόνες τόσο γλαφυρές και σάρκινες, που οι σκέψεις, τα γεγονότα κι οι προβληματισμοί των ηρώων ζωντανεύουν και μεταφέρονται μέσα απ’ τα αρώματα, τα χρώματα και τις γεύσεις , που αναδύονται απ’ τις σελίδες του βιβλίου, και γαργαλούν ερεθίζοντας τις αισθήσεις του αναγνώστη!
Εικόνες άλλοτε πλημμυρισμένες με φως, κι άλλοτε βυθισμένες σε ένα ατέρμονο σκοτάδι, εικόνες όπου η ομορφιά της Φύσης είναι επιβλητική κι η παρουσίαση της σημαντική, μιας και διαδραματίζει το δικό της ξεχωριστό ρόλο στο ρου της ιστορίας, συντροφιά με όλα εκείνα τα μεταφυσικά και μη στοιχεία που με πολύ χαριτωμένο τρόπο προσωποποιεί η συγγραφέας!
Διαβάζοντας λοιπόν, τους Γιους της Γαλανής Κυράς γεύτηκα τον τρυφερό κι αθώο έρωτα της Βέρας Βονασέρα να μπουμπουκιάζει μέσα μου. Αισθάνθηκα πάνω μου το παγωμένο άγγιγμα του μίσους και τη ζεστή ανάσα του θυμού να βάφει κόκκινο το πρόσωπο μου. Ένιωσα την αναγνωστική μου ύπαρξη να λυγίζει μη αντέχοντας το βάρος των σκευωριών, που πλέκονταν εν αγνοία αγαπημένων ηρώων, που κατάφεραν μέσα απ’ τις πράξεις τους να γεφυρώσουν την μεταξύ μας απόσταση και να αποκτήσουν μια παντοτινή θέση αγάπης στην καρδιά μου. Το στομάχι μου σφίχτηκε απ’ την βρωμερή παρουσία του θανάτου, ενώ το στήθος μου πλακώθηκε από το δυσβάσταχτο βάρος της ανάγκης για λύτρωση, την οποία γενναιόδωρα πρόσφερε η συγγραφέας στο τέλος του βιβλίου, όπου επήλθε ξανά η ισορροπία με κάθε ήρωα να πληρώνει το τίμημα των πράξεων του…
Ολοκληρώνοντας, «Οι Γιοι της Γαλανής Κυράς» είναι ένα μυθιστόρημα παραμυθένιο, ένα μυθιστόρημα ζωντανό που θα μαγέψει, θα συναρπάσει, θα διδάξει και θα ταξιδέψει κάθε αναγνώστη στη Σύρο του 19ου Αιώνα, προσφέροντας του αλησμόνητες αναγνωστικές συγκινήσεις.
Σύρος 1841 Δύο ξένοι εμφανίζονται από το πουθενά στην πανέμορφη αρχόντισσα του Αιγαίου και ταράζουν τις ζωές των ντόπιων.Ο Ρήγας ψηλός,μελαχροινός,αρρενωπός θα λαβωθεί από τα βέλη του έρωτα της πανέμορφης τραγουδίστριας Ζαμπίας και θα της παραδοθεί άνευ όρων.Ο ξανθός με την αγγελική μορφή και πολλά ...σκοτάδια στην ψυχή φίλος του Δαμιανός θα στρέψει απογοητευμένος τα βέλη του στην καρδιά της μονάκριβης κόρης του άρχοντα Δομένικου Βονασέρα με κύριο στόχο το όνομα και τα αμύθητα πλούτη της οικογένειας!!
Θα βρουν τα βέλη τους το στόχο τους και πως θα εξελιχθεί η ζωή και η φιλία τους?Ποια μυστικά και ποιοι δαίμονες κρατούν άρρηκτα συνδεδεμένες τις ζωές τους?Ποια λάθη καλούνται να πληρώσουν οι επόμενες γενιές?
Η κ.Ιωάννου με την ξεχωριστή γραφή της,χρησιμοποιώντας στους διαλόγους την ντοπιολαλιά του νησιού(στοιχείο που προσωπικά λατρεύω!!αγαπώ να διαβάζω και να μαθαίνω ήθη και έθιμα της περιοχής)μας μεταφέρει με τρόπο μαγικό στη Σύρο του 18ου αιώνα,μας σεργιανίζει στα σοκάκια της,στους υπέροχους αμπελώνες,στα καπηλειά του λιμανιού,στα καθολικά μοναστήρια,στα πανέμορφα αρχοντικά και στα φτωχά χαμόσπιτα και μας συστήνει την οικογένεια Βονασέρα.Τρεις γενιές που θα ζήσουν ζωές γεμάτες ένταση,πάθος,ίντριγκες,δολοπλοκίες,έρωτες,αγάπη,ευτυχία αλλά και πόνο,δάκρυ...Και όλα τα παραπάνω κάτω από τη σκιά ενός μυστικού που κρατά καλά φυλαγμένο ο πατριάρχης της οικογένειας Δομένικος Βονασέρας και που όταν έρθει στο φως θα ανατρέψει τη ζωή όλων,οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες και οι αποκαλύψεις αλυσιδωτές... Η αιώνια μάχη του καλού με το κακό..Ποιο θα επικρατήσει?Θα επέρθει η λύτρωση και κάθαρση για τους ήρωες της ιστορίας?Την απάντηση θα την βρείτε ΑΦΟΥ διαβάσετε το ξεχωριστό αυτό κοινωνικό-αισθηματικό μυθιστόρημα το οποίο συστήνω ανεπιφύλακτα και ΑΦΟΥ βοηθήσετε τον Λορέντζο και τη Μαρκέλλα να λύσουν το γρίφο του κρυμμένου μυστικού της οικογένειας Βονασέρα. Μυστήριο,αγωνία,ανατροπές θα σας κρατήσουν καθηλωμένους ως την τελευταία σελίδα!!
Συνηθίζω πολλές φορές, όταν διαβάζω το πιο πρόσφατο έργο κάποιου δημιουργού, να καταλήγω ότι είναι το καλύτερο του, όταν αυτό βεβαίως συμβαίνει, διότι αν σκοπός των δημιουργών είναι να καταστήσουν τις σκέψεις τους και τις ιδέες τους, προσιτές και αγαπητές στο αναγνωστικό κοινό, αυτοσκοπός τους είναι και η εξέλιξη τους και σαφώς η βελτίωσή τους. Παρακολουθώντας τη συγγραφική πορεία της Δήμητρας Ιωάννου, μπορώ να πω, και ας μου επιτραπεί, ότι από την "Κασσάνδρα" έως τους "Γιους της γαλανής κυράς", η απόσταση που διένυσε ήταν μεγάλη, ως πρωτοεμφανιζόμενη με εξέπληξε πολύ ευχάριστα, αφού διέκρινα ότι διαθέτει όλη τη δυναμική που απαιτείται για τη συγγραφή και δη επιτυχημένη (και για αυτό το λόγο την ακολουθώ πιστά), δικαίωσε τις επιλογές μου, και με το τελευταίο της δημιούργημα, με καθήλωσε (χωρίς καμία υπερβολή). Τόπος : η αρχόντισσα των Κυκλάδων, η Σύρος στα χρόνια της ακμής της....και σε κυρίαρχη θέση η "γαλανή κυρά"... Χρόνος : μέσα του 18ου αιώνα (περίπου και εντεύθεν...) Πρόσωπα : η οικογένεια Βονασέρα και ο περίγυρός τους, η πολυτάραχη ζωή τους που επηρεάζεται από τρίτα πρόσωπα, που εισχωρούν και διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην πορεία τους...έως το τέλος... Εντυπωσιακό το ξεκίνημα της αφήγησης, εστιάζει στο μυστήριο, που δεν αποκαλύπτεται στον αναγνώστη παρά μόνο πολύ αργότερα, όταν έχει ολοκληρωθεί η σκιαγράφηση των χαρακτήρων, όπως αυτή έχει αποτυπωθεί αδρά και με ιδιαίτερη οξυδέρκεια από τη δημιουργό τους. Η αιώνια μάχη του καλού με το κακό, είναι με βεβαιότητα από τα δημοφιλή και αγαπημένα θέματα της λογοτεχνίας, ανά τους αιώνες, ωστόσο το τελευταίο βιβλίο της Δήμητρας Ιωάννου, μέσω της μυθοπλασίας, και χάρη στην αναμφισβήτητη αφηγηματική δεινότητα της συγγραφέως, τη θέτει ως επίκεντρο της αφήγησής της, γύρω από την οποία περιστρέφεται η πλοκή, έως την κορύφωση αυτής (η οποία είναι εξίσου εντυπωσιακή, έως και ανατρεπτική, πάντως μη αναμενόμενη, με τον πρόλογό της). Οι έξοχες περιγραφές του τόπου, όπου εξελίσσεται η ιστορία, με πλούσια εκφραστικά μέσα και η λιτή αλλά με παραστατικότητα αναπαράσταση του κοινωνικού περιβάλλοντος της εποχής εκείνης, με τις αντιθέσεις του μεταξύ των πλούσιων αστών και του απλού κόσμου, το μεταφυσικό στοιχείο, το οποίο είναι ευδιάκριτο μεν, αλλά όχι τόσο έντονο, τουλάχιστον κατά τη γνώμη μου, σοφά τοποθετημένο σε κάθε επιμέρους κεφάλαιο, προσδίδουν έντονη δραματικότητα στην αφήγηση, η οποία, διαθέτοντας όλα αυτά τα στοιχεία ελκύουν τον τελικό αποδέκτη αυτών, δηλαδή τον αναγνώστη. Οφείλω να πω, όμως, ότι οι βασικοί χαρακτήρες που συνέλαβε η συγγραφική έμπνευση, ο τρόπος που έκαστος/η εξ αυτών συμπεριφέρθηκε στην πορεία της αφήγησης, και η ξεχωριστή ψυχοσύνθεση τους, από τον Δαμιανό έως και την Μαρκέλλα (δύο χαρακτήρες, εκ διαμέτρου αντίθετοι), είναι από τα στοιχεία εκείνα στα οποία είναι φανε��ό, τουλάχιστον σε εμένα, ότι δόθηκε ιδιαίτερο βάρος και δικαίως, αφού τα συναισθήματα τους, από τα πιο αγνά έως τα πιο ακραία, οι σκέψεις τους, οι αποφάσεις τους, τα διλήμματά τους, οι προσδοκίες τους και η εξέλιξη της ζωής τους, αποτυπώθηκαν τόσο "ανάγλυφα" (δεν ξέρω και αν είναι ο σωστός όρος, τεχνικά) και με ενάργεια από τη συγγραφέα, ενταγμένα και απόλυτα συνυφασμένα με την "κεντρική της ιδέα" με μοναδική δεξιοτεχνία. Ευλόγως, λοιπόν για εμένα, και επαξίως για τη δημιουργό του, το συνιστώ ανεπιφύλακτα
Μία χαρά και μία βαθιά ικανοποίηση αισθάνθηκα με το τέλος του συγκεκριμένου βιβλίου.Η κυρία Ιωάννου με αυτό το πόνημά της ,η ανοδική πορεία της είναι δεδομένη.Πήρε την ανιούσα η συγγραφή της απ'όλες τις απόψεις και νομίζω ότι θα βγει κερδισμένη προσελκύοντας περισσότερο αναγνωστικό κοινό.Δίνοντας ένα ιδιαίτερο χρώμα στην ιστορία μαζί με λαογραφικά στοιχεία,πλήθος καλολογικών,με την γοητεία διαφορετικού χωροχρόνου,με εντυπωσιακή αρχή,με αληθοφανή και ζωντανή αφήγηση,τοπική διάλεκτο,δομημένους χαρακτήρες,περιγραφικές εικόνες εποχής και ιδιαιτέρως της θάλασσας,με στοιχεία ανθρωπίνων σχέσεων,γεννήθηκε ένα ατμοσφαιρικό,καθηλωτικό,απολαυστικό μυθιστόρημα εποχής μέσα 18ου-19ου αιώνα που διαδραματίζεται στην Αρχόντισσα του Αιγαίου και των Κυκλάδων,νήσο ΣΥΡΟ.Πρωταγωνιστές άνδρες τριών γενιών που περιτριγυρίζονται από ποικιλίες χαρακτήρων,έντονους,ισχυρούς,σπουδαίους,έξυπνους,ασήμαντους,γοητευτικούς,διαβολικούς,μυστηριώδη,σαρκικοί.Κυριαρχεί η αιώνια πάλη μεταξύ Καλού και Κακού.ΔΑΜΙΑΝΟΣ-ΜΑΡΙΑ-ΛΟΥΚΡΗΤΙΑ,η νοσηρή φαντασία τους,οι θηριωδίες τους,βοηθούν να συγκροτούν τα τέρατα που παραμονεύουν στο βάθος του μυαλού τους,όπως θυμός,απληστία,αλαζονεία,υπεροψία,ματαιοδοξία και ανοίγουν μόνο το παράθυρο της καρδιάς στους δαίμονες.ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ-ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ-ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ-ΜΑΡΚΕΛΛΑ,απαλλαγμένοι από ζοφερά συναισθήματα αγαπούν ειλικρινά και έτσι καταφέρνουν να νικήσουν τον φθόνο,ζήλια,κακία,λαγνεία.ΑΡΓΥΡΩ - ΔΑΦΝΗ.Υποταγή στην άχαρη μοίρα έχοντας ευθύνες που αδυνατούν να επωμισθούν.Περίπλοκες καταστάσεις όπου δοκιμάζεται ο εαυτός και τα όρια του καθενός.Συγχαρητήρια στην κυρία Ιωάννου που το ταξίδι αυτό ήταν το ερέθισμα να γευτώ συναισθήματα της ψυχής.
Περιπέτεια στη Σύρο του 19ου αιώνα με πολύ καλούς και πολύ κακούς ήρωες, συμπαθείς και αντιπαθείς κομπάρσους, αμύθητες περιουσίες και αφεντάδες, ολίγον από το όνομα του Ρόδου σε ελληνική βερσιόν και πολλές ανατροπές. Το βιβλίο διαβαζόταν πολύ ευχάριστα μετά από μια μάλλον αποπροσανατολιστικη αρχή και σου αφήνει μια όμορφη εντύπωση. Μεγάλο του ατού η πολύ καλή χρήση της γλώσσας από τη συγγραφέα που καταφέρνει να μεταμορφώνει τη σελίδα σε εικόνα και συναίσθημα και σε μεταφέρει στη σκηνή που περιγράφει λες και τη ζεις. Λυρική, με εναλλαγές και πλούσιο λεξιλόγιο, δεν κουράζει. Από τα βιβλία που ξεκουράζουν και ψυχαγωγούν.
Ερωτας και μίσος. Αιμα και ψυχή. Φθονος και πονος. Αληθεις και ψεματα. Πλαθει η μαγιστρα των πσραμυθιων σε ενα ανελεητο κυνιγι θυσαυρου που ξεκινα την ιστορια του χρόνια πριν. Τοτε που ακομη υπήρχαν πειρατες και περγαμηνες. Τοτε που ακομη δεσποζαν πριγκιποπουλες και δρακοι. Και καπως ετσι χανομαι στη πενα της που έχει αλλαξει. Εχει ωριμασει. Με μαγευει. Με ταξιδευει. Βεβαια απο το βιβλιο δε λειπουν τα ιστορικα σημεια. Δε λειπουν τα γενηματα των αγγελων και των δαιμονων; Πως αλλιως αφου ειναι παραμυθι. Και η Γαλανη Κυρα στεκει μάρτυρας των γεγονότων καο δε μιλει μονο ρίχνει το βλεμμα της στο Θεο και περιμένει. Ξερει αυτη Εχει πιστη και υπομονη. Εχει αγκαλια μεγάλη. Μα λυπαται καθώς βλεπει το σκοτος να επιικρατει σε ψυχες ανθρωπινες που αναζητούν αγαπη με λαθος τρόπο. Ριχνει το βλεμμα της στο φιλο της και δημιουργό της το Θεο και εκεινος την καθυσηχαζει. Και η κυρα αφηνει να πλευσουν ολα τα λογης πλασματα στην αγκάλη της και παρακολουθεί αμιλητη οπου πρέπει και σωστα πρατωντας οπου πιστευει πως θα σωσει μια ψυχη. Και οπως σε ολα τα παραμυθια το καλο επικρατει στο τελος αλλα οχι χωρις απωλειες. Αλλα η λυτρωση για να ερθει πρεπει να περασει πρώτα απο το συναίσθημα της λύπης αλλα ολα εχουν καποιο τιμημα σωστα; Αλλωστε και η Σταχτοπουτα παλεψε για να γινει βασιλισα. Το αγαπησα αυτο το βιβλιο πολυ και θα μεινει καιρο στο μυαλο μου. Ειναι απο τα βιβλια που θες να μην τελειωσει ποτε. Καθε βραδυ ελεγα αλλο λιγο αλλο λιγο και θα παω για υπνο ωσπου διαβαζα ολακερα κεφάλαια. Το πιο ομορφο παραμυθι της συγγραφεας με πολύ βαθια νοηματα. Γιατι η απληστεια και η καλοσυνη δε θα συνυπάρξουν ποτέ αλλα τα θαυματα στη ζωη αν και ειναι λίγα πρεπει να τα πιστευουμε πολυ για να συμβουν.
Καλησπέρα σας, άλλο ένα όμορφο ταξιδακι έφτασε στο τέλος του. Αρκετό καιρό ήθελα να διαβάσω κάποιο βιβλίο της κ. Δήμητρας Ιωάννου γιατί έχω ακούσει από βιβλιο-ομάδες πολύ καλά σχόλια για τα βιβλία της και επέλεξα η πρώτη μου γνωριμία να γίνει με τους " γιούς της γαλανης κυρας". Σε αυτό το βιβλίο συνάντησα το καλό αλλά και το κακό. Μέχρι που μπορεί να φτάσει κάποιος όταν αγαπάει " αρρωστημένα" αλλά και όταν αγαπάει με αγνή και αληθινή αγάπη. Κάθε ήρωας ξεχωριστός , άλλους τους αγάπησα και άλλους όχι . Τελειώνοντας το ένιωσα πολύ δυνατά συναισθήματα και σίγουρα θέλω να ξανά διαβάσω κι άλλα της βιβλία. Εμφανίζονται δύο άντρες στο νησί χωρίς να γνωρίζει κανείς ποιοί είναι,από που ήρθανε και πιο είναι το παρελθόν τους..... Ο ερχομός τους θα φέρει μεγάλες αλλαγές στις ζωές των ντόπιων. Δαμιανός, Δομήνικος, Λορέντζος.Τρεις ήρωες που θα παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία του βιβλίου . Ένα μεγάλο μυστικό της οικογένειας Βονασέρας που είναι φυλαγμένο εδώ και αιώνες .Τι θα γίνει όταν αποκαλυφθεί? Θα νικήσει το καλό ή το κακό? " Δεν μπορείς να κάνεις την καρδιά με το ζόρι να αγαπά. Προσπάθησε να βάλεις την καρδιά στο κλουβί κι εκείνη θα ξεστρατίσει και θα κάνει τα δικά της." Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω 📖
This entire review has been hidden because of spoilers.
Εξαιρετικό, καταπληκτικό!!!Έζησα την κάθε στιγμή με τους ήρωες, ταξίδεψα μαζί τους στην όμορφη Σύρο.. Τρείς γενιές μπλέκονται και συντάσσουν ένα ταξίδι γεμάτο αγωνία, περιπέτεια,τρόμο,φόβο κρύβοντας πολλά μυστικά που σιγά σιγά αποκαλύπτονται!!!Από τις πρώτες σελίδες με συνεπήρε, δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου!!! Πολλά συγχαρητήρια στη συγγραφέα, το πρώτο βιβλίο της που διάβασα και θα ακολουθήσουν τα επόμενα!!Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!!
Υπέροχο, συγκλονιστικό, απόλυτα καθηλωτικο!!! Ένα βιβλίο που από τη στιγμή που το ξεκινάς δεν θέλεις να το αφήσεις αν δεν τελειώσει...και μόλις το τελειώσεις...θέλεις κι άλλο!! Ένα μαγευτικό ταξίδι στη Σύρο παρέα με πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους!! Αλλόκοτους αλλά τόσο αληθινούς!
Η Δήμητρα Ιωάννου είναι ένα από τα πιο δυνατά ονόματα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Τα βιβλία της χαρακτηρίζονται από την ατμοσφαιρική τους διάθεση, από την χαρακτηριστική τους ικανότητα να μας ταξιδεύουν στο χώρο και στο χρόνο, μα και από την αγάπη της ίδιας τ��ς συγγραφέως απέναντι στον άνθρωπο. Στα προηγούμενα τρία βιβλία της, το κέντρο της προσοχής και των εξελίξεων, αποτελούσαν γυναίκες δυναμικές και ξεχωριστές, γυναίκες άξιες αγάπης και θαυμασμού, με δύναμη ψυχής και πάθος, γυναίκες που δημιουργήθηκαν μέσα από την αγάπη της κυρίας Ιωάννου απέναντι σε αυτό το φύλο που έχει αποδείξει, αιώνες τώρα, πως μόνο αδύναμο δεν είναι. Σε αυτό, όμως, το νέο της βιβλίο, "Οι γιοι της γαλανής κυράς", όπως μαρτυρά και ο ίδιος του ο τίτλος, τολμά να κάνει κάτι ολότελα διαφορετικό, ν' ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική ��ροσέγγιση απ' αυτήν που έχει ακολουθήσει έως σήμερα, κι αν θέλετε τη γνώμη μου, τα καταφέρνει περίφημα, κλέβοντας για μία ακόμη φορά τις εντυπώσεις.
Αφηγούμενη την ιστορία τριών γενεών, η Δήμητρα Ιωάννου μάς ξεκινάει την αφήγησή της με αφετηρία τη Σύρο του 1841, τη νύχτα εκείνη του Νοεμβρίου που στην Αρχόντισσα του Αιγαίου καταφτάνουν δύο αδέρφια, ο Ρήγας και ο Δαμιανός, δύο άντρες απόλυτα αντίθετοι μεταξύ τους, τόσο εμφανισιακά όσο και στον χαρακτήρας του. Στο πρόσωπο του ενός μπορεί να δει κανείς έναν φωτισμένο άγγελο, ενώ σ' εκείνο του άλλου, έναν σκοτεινό διάβολο. Προσπαθώντας να ξεφύγουν από το παρελθόν τους, θα κάνουν μία νέα αρχή, όμως μια σειρά δραματικών γεγονότων θα φέρει εξελίξεις που κανείς τους δεν μπορούσε να περιμένει ή να φανταστεί. Στο δρόμο τους, θα βρεθούν η Αργυρώ, η Ζαμπία και η Βέρα. Πέντε άνθρωποι διαφορετικοί που όμως έμελλε να τους δέσει το πεπρωμένο, και να τους θέσει οδηγούς σε μια μάχη ανάμεσα στο Φως και στο Σκότος, μια μάχη από την οποία κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος αν θα βγει νικητής ή που θα βρεθεί μετά το τέλος της. Άραγε, το Καλό θα νικήσει το Κακό; Υπάρχει ελπίδα ακόμα κι όταν ο θάνατος και η δυστυχία έχουν σημαδέψει με τρόπο ανεξίτηλο τη ζωή σου;
Όπως σε όλα τα βιβλία, έτσι και σε αυτό, η συγγραφέας χρησιμοποιεί πλούσια στοιχεία της τοπικής διαλέκτου της Σύρου, ντοπιολαλιές που μπορεί ως ιδέα να φαντάζουν κουραστικές σε κάποιους, προσδίδουν, όμως, ακόμα μεγαλύτερο ρεαλισμό, ζωντάνια και αληθοφάνεια στο κείμενο, ενώ παράλληλα βοηθούν τους διαλόγους ώστε να αποδίδονται με μεγαλύτερη πιστότητα ως προς το ύφος της εποχής. Με μια αισθητική που σαν να είναι βγαλμένη από μιαν άλλη εποχή, παρασυρόμαστε στα σοκάκια ενός νησιού που προσωπικά αγαπώ πολύ, ενός τόπου με έντονη ιστορία, μύθους και δοξασίες, αλλά και με έντονες αντιφάσεις. Η Σύρος είναι ένα νησί με δύο ταυτότητα, με δύο πολιτιστικά και κοινωνικά πρόσωπα, άνθρωποι διαφορετικών καταβολών και ιδεών που, όμως, συνυπάρχουν δημιουργώντας ένα κράμα που δεν συναντάς πουθενά αλλού σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κι αυτό έχει μια ομορφιά και μια γοητεία, στοιχεία που αναπαριστά και μας μεταφέρει η συγγραφέας με πολύ μεγάλη επιτυχία.
Η γενικότερη αίσθηση που αφήνει η συγγραφική τέχνη της συγγραφέως, είναι πως όσο πάει εξελίσσεται ακόμα περισσότερο, χωρίς, ωστόσο, να χάνει αυτή την ιδιαίτερη προσωπική της ταυτότητα. Το κείμενό της, στο σύνολό του, είναι πλημμυρισμένο από μεταφορές και παρομοιώσεις, από συμβολισμούς, μα κι από μια λυρικότητα που σε παρασύρει και σε ταξιδεύει σε μονοπάτια γεμάτα αντικρουόμενα συναισθήματα, τα οποία πρωταγωνιστούν ακόμα πιο δυνατά κι έντονα και από τους ίδιους τους χαρακτήρες της. Χαρακτήρες έντονοι, ισχυροί, επιβλητικοί, με πάθη, επιθυμίες, ανάγκες, με προβληματισμούς που διχάζουν τους ίδιους αλλά και εμάς. Χαρακτήρες με φωτεινές πτυχές μα και σκοτεινές σκέψεις που σκιάζουν την ψυχή και την καρδιά τους, και που ενάντιά τους καλούνται να παλέψουν για να βγουν νικητές στη μάχη της ζωής, στον έρωτα, στην αγάπη, στην πραγμάτωσή τους ως άνθρωποι αυτού του κόσμου.
"Οι γιοι της γαλανής κυράς" είναι ένα βιβλίο που μιλάει για την ίδια τη ζωή, μα και για τις αιώνες μάχες ανάμεσα σε αντικρουόμενα στρατόπεδα, που είναι καταδικασμένα σε μια αέναη μάχη δίχως τελειωμό, και που την σημαδεύουν αλύπητα, αφήνοντας σε μας τους ίδιους την επιλογή για το πως θα ζήσουμε κι αν θα πορευτούμε έτσι όπως ορίζει η μοίρα μας ή η θέλησή μας. Καλό και κακό, αγάπη και μίσος, ζωή και θάνατος, ελπίδα και παράδοση, όλα αυτά συγκρούονται οδηγώντας σε αλλεπάλληλες εκρήξεις που δημιουργούν και διαπλάθουν συνειδήσεις μα και προσωπικές ταυτότητες. Παραδοθείτε, λοιπόν, σε αυτό το υπέροχα μοναδικό ταξίδι που σας προσκαλεί η συγγραφέας, βρεθείτε στη Σύρο του 19ου αιώνα και γνωρίστε τις άγνωστες μα και γοητευτικές πτυχές της, διασχίστε την Κόλαση και τον Παράδεισο και γίνετε μάρτυρες της μάχης ανάμεσα στο Θεό και στο Διάβολο, που ζουν στην καρδιά μας ακόμα κι αν εμείς δεν το αντιλαμβανόμαστε, και αναζητήστε τη λύτρωση που μας προσφέρει με τον συγκινητικό και γενναιόδωρο τρόπο που το κάνει πάντοτε.
Έχοντας διαβάσει διθυραμβικές κριτικές για τα βιβλία της Δ.Ιωάννου οι αναγνωστικές μου προσδοκίες για το μυθιστορημα"οι γιοι της Γαλανής κυράς"ήταν μεγάλες.Δε διαψεύστηκαν ούτε στο ελάχιστο.Ολοκληρωνοντας την ανάγνωση αυτού του μυθιστορήματος ένιωσα βαθιά πληρότητα,μεγάλη ικανοποίηση&προβληματισμο για τα μηνύματα που προβάλλονται σ'αυτό το πόνημα. Στην αρχόντισσα των Κυκλάδων,στη Σύρο του 1841 δυο άντρες ολότελα διαφορετικοί μεταξύ τους στην εμφάνιση&το χαρακτήρα,ο Ρήγας&ο Δαμιανος κάνουν την εμφάνισή τους&πυροδοτούν εξελίξεις που θα επηρεάσουν τρεις γενιες μετά .Προσπαθώντας να αποτινάξουν τα πάθη&τα λάθη του παρελθόντος κάνουν ένα ξεκίνημα ,το οποίο αναστατώνει τα άμεσα εμπλεκόμενα πρόσωπα.Η Αργυρώ,η Ζαμπία&η Βέρα θα βρεθούν στο διάβα τους.Έτσι,ολα τα πρόσωπα εμπλέκονται σ'ένα γαιτανάκι εξελίξεων που θα φέρει στο φως την αιώνια διαμάχη του καλού με το κακό. Άλλωστε,το βιβλίο αυτό πραγματεύεται σα θέμα.Τη διαμάχη φωτός-σκοταδιού,ζωής-θανάτου,καλού με το κακό.Έχοντας η συγγραφέας στη φαρέτρα της την πλούσια αφηγηματική της δεινότητα,την απύθμενη εκφραστική της δύναμη&την ατμοσφαιρική πλοκη κάνει τον αναγνώστη συνοδοιπόρο μιας ιστορίας γεμάτης έρωτα&μυστήριο.Με αμείωτο το ενδιαφέρον παρακολουθούμε τους ήρωες,πρόσωπα τραγικά,να παλεύουν με τις αμαρτίες του παρελθόντος &με τα λάθη που στοίχειωσαν&στοιχειώνουν τις ζωές τους για να μπορέσουν να αποτινάξουν απο πάνω τους αυτό το ζυγό που τους βαραίνει.Τα "βάζουν"με την ίδια τους τη μοίρα θέλοντας να λυτρωθούν.Οι πολυδιάστατοι ήρωες,η αριστοτεχνικά δομημένη πλοκή &η υψηλής αισθητική γλώσσα καθιστούν αυτό το πόνημα της Ιωαννου ένα μυθιστόρημα που σε ταξιδεύει στο χωροχρόνο,σε διδάσκει με το βάθος των μηνυμάτων του&σε προβληματίζει με την αλήθεια του.Μπορεί στην αέναη μάχη του καλού με το κακο να υπάρχουν πάντα απώλειες που πονάνε&πληγώνουν σαν μαχαίρια,ο άνθρωπος όμως ο καλός&προικισμένος με σοφία&φρόνηση βγαινει πιο δυνατός.Έτσι,μετά τις δοκιμασίες που λαβωσαν την ψυχή του ζει με ένταση το παρόν&ατενίζει ανυπόμονα το μέλλον,όποιο &να του είναι σχεδιασμένο.Πολύ,απλά,η συγγραφέας μας δείχνει με παραστατικοτητα με αυτό το βιβλίο πως όσες αμαρτίες γονέων&αν βαραίνουν τα παιδια,αυτά μπορούν να χαράξουν νέα πορεία ζωής στο φως,αρκεί να το θέλουν.
Εξαιρετικο βιβλιο!!Απολυτα ατμοσφαιρικο σε ταξιδευει σε αλλες εποχες στην Πανεμορφη Συρο!Βασικος πυρηνας του βιβλιου ειναι 3 γενιες ανθρωπων που παλευουν με τα σκοταδια τους ,το κακο και τα παθη τους!!!Θα καταφερει το φως να νικησει το σκοταδι,το καλο το κακο;
Είναι σημαντικό για μένα να βλέπω πως οι δημιουργοί παρουσιάζουν βελτίωση στα έργα τους στη συγγραφική τους πορεία, σε όλους τους τομείς! Έτσι και στο βιβλίο της Δ. Ιωάννου, ΟΙ ΓΙΟΙ ΤΗΣ ΓΑΛΑΝΗΣ ΚΥΡΑΣ, συναντάμε μια γοητευτική μυθοπλασία. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό βιβλίο της συγγραφέως. Με μια υπέροχη ιστορία εποχής καταγράφει ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό, που μαγεύει και καθηλώνει τον αναγνώστη. Με ταξίδεψε με την αφήγηση της ιστορίας τριών γυναικών, συστήνοντας μου τους ήρωες της, παρουσιάζοντας τα πάθη και τα έργα τους. Ο Δαμιανός, ο Δομήνικος και ο Λορέντζο είναι τα αρσενικά μια πλούσιας γενιάς, που στο διάβα τους αφήνουν ανεξίτηλο το σημάδι τους στον τόπο τους. Όλα ξεκινούν όταν δύο νέοι φτάνουν στην πανέμορφη Σύρο. Κανείς δεν γνωρίζει την καταγωγή τους, και οι δυο τους φυλάνε καλά κρυμμένο το παρελθόν τους. Ο Ρήγας, ένας ρωμαλέος άνδρας με χρυσή καρδιά, ταλαιπωρείται από τους δαίμονες που φωλιάζουν στο μυαλό και στην ψυχή του. Ο σύντροφος του Δαμιανός, ωραίος σαν Άδωνις όμως με μία ψυχή διαβόλου, υφαίνει ένα πανούργο σχέδιο και αιχμαλωτίζει στους ιστούς του τη μοναχοκόρη του Δομένικου Βονεσέρα, άρχοντα του τόπου. Η Βέρα είναι μια αγνή και αγαθή κοπέλα, στιγματισμένη από μια φριχτή δυσμορφία. Η ένωση των δύο νέων είναι η απαρχή όλων των δεινών που θα ακολουθήσουν. Στο πολυπρόσωπο αυτό μυθιστόρημα, οι ζωές των ηρώων είναι σαν μαγνήτες που έλκονται μα και απωθούνται. Καλά κρυμμένα μυστικά ταλανίζουν όλους τους πρωταγωνιστές, και σηματοδοτούν σφοδρές εξελίξεις. Ο θάνατος καραδοκεί ακοίμητος φρουρός και μια κατάρα εγκλωβίζει τον Δομήνικο, τον δεύτερο άνδρα της γενιάς. Ο τρίτος συνεχιστής του ονόματος, ο Λορέν��ζος, κουβαλάει στις πλάτες του ένα βαρύ αμάρτημα που διαπράττει στην εφηβεία του, με αποτέλεσμα να τον εξωθήσει να απαρνηθεί τα εγκόσμια και να αφιερώσει τον εαυτό του στην Εκκλησία. Γίνεται γνώστης ενός οικογενειακού μυστικού, καλά φυλαγμένου, την ύπαρξη ενός αμύθητου θησαυρού από τη λεία ενός πειρατικού πλοίου. Η ανεύρεση του θα βάλει αυτόν και την αγαπημένη του Μαρκέλλα, σε φοβερές περιπέτειες. Ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο, που δεν έχει να ζηλέψει και πολλά από ένα βιβλίο εποχής! Για άλλη μια φορά η συγγραφέας μας κάνει δώρο το εισιτήριο για ένα εθιστικό ταξίδι που δεν θέλεις να φτάσεις στον τελικό προορισμό, γιατί δεν χορταίνεις την ανάγνωση του! Πολλά συγχαρητήρια στην κυρία Ιωάννου για αυτό της το πόνημα!
Η ιστορια μιας αρχοντοοικογενειας της πανεμορφης Συρου. Ενα μαγευτικο νησι και η γαλανή κυρά της, η θαλασσα, που με στη δυνη της πλεκεται η ιστορια τριων γεννεων της οικογενειας Βονασερου. Η ιστορια της οικογενειας ξεκινα με τον γερο Βονασερο εναν αρχοντανθρωπο με μεγαλη περιουσια και μεγαλη καρδια. Εχει μια καλοκαρδη κορη, λαγοχειλη, που ερωτεύεται τον Δαμιανό, εναν νεαρο που κανεις δεν ξερει απο που κραταει η σκουφια του, και ηρθε στο νησι με τον φιλο του Ρηγα. Ο Δαμιανος ειναι καιροσκοπος, κακοψυχος, αλλα πανεμορφος, και βαζει στο ματι την αρχοντοπουλα εχοντας μεγαλες βλεψεις... Ο γερο Βονασερος δεν τον θελει για γαμπρο αλλα λογω της κορης του κανει πισω κ εκει ξεκινουν τα μπλεξιματα μιας κ πλεον θεωρει πως εχει το πανω χερι. Με τις κινήσεις, τα λαθη και τα αμαρτηματα του θα αλλαξει τις ζωες ολων, ακομα και των απογόνων ολων των ηρωων για τρεις γενιές. Ενα πραγματικά ομορφο βιβλίο που ταξιδευει τον αναγνωστη στο πανεμορφο νησι της Σύρου. Τον μεταφέρει στις πανεμορφες γειτονιές, τα μοναστήρια και τους μύθους του νησιου. Μεσα απο την ιστορια των ηρωων βλεπουμε την απληστια και το κακο να διαφεντευουν μεχρι να έρθει η στιγμη που θα κυριαρχησει το καλο. Ανακαλυπτουμε επισης κι από που μπορεί να πηγαζει ολη αυτη η συμπεριφορά και πως οι επιλογες καποιου καθοριζουν το μελλον του.
Τι να πρωτοπώ γι αυτό το βιβλίο που μόλις τελείωσα! Με τον λυρισμό της, η μοναδική πένα της κυρίας ΙΩΑΝΝΟΥ σε συνδυασμό με τη γλαφυρότητα των περιγραφών και τη χρήση της νησιωτικής γλώσσας της εποχής σε βάζει στην ατμόσφαιρα και σε ταξιδεύει στη Σύρο και στο αρχοντικό των Βονασέρα χωρίς να σε αφήσει να πάρεις ανάσα προτού ξετυλιχτεί μεχρι τέλους το κουβάρι αυτής της απίθανης ιστορίας που κρατάει 3 γενιές. Το καλύτερο της βιβλίο με διαφορά!
Μια ιστορία με υπέροχη και ενδιαφέρον πλοκή. Μια ιστορία από το πολύ παρελθόν που μένει στο παρελθόν. Το βιβλίο περιγράφει την ιστορία τριών γενεών με επίκεντρο την οικογένεια Βονασερα. Εντυπωσιακή γραφή, εξαιρετικοί χαρακτήρες. Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση ήταν ότι ενώ όλη η ιστορία εξελίχθηκε σε τόσες λίγες σελίδες, μου φάνηκε ότι διάβασα 1000.
Μέχρι τις δύο πρώτες γενιές αξίζει σίγουρα για 5 αστέρια. Στην τρίτη γενιά άλλαξε εντελώς το ύφος του βιβλίου και έγινε περισσότερο αστυνομικό, κάτι που με αποσυντόνισε κάπως.... Ωραία γραφή και πλοκή που κυλά αβίαστα.