Zou het niet geweldig zijn als er een stad bestond waar iedereen van boeken houdt? Waar alle inwoners beroemde schrijvers zijn? En waar de wereld uit boeken tot leven komt? Die stad bestaat! Odessa is 12 als ze Scribopolis ontdekt. Ze gaat er op zoek naar haar vader. Maar ze komt terecht in een roerige tijd. De afvallig schrijver Mabarak wil koste wat kost het magische boek Boekus in handen krijgen. Want wat in Boekus wordt geschreven, zal echt gebeuren. Zal Odessa Mabaraks kwade plannen kunnen dwarsbomen?
Heerlijk boek om opnieuw te lezen. Scribopolis is echt een fantastische stad. Aangezien ik nu veel meer literaire schrijvers ken was het erg leuk om deze tot leven gewekt zien worden in dit boek. Peter van Olmen heeft duidelijk veel inspiratie gehaald uit allemaal boeken. Ook Ergolas klinkt verbazingwekkend veel als Gollum, wat ik als twaalfjarige nog niet had opgemerkt! Ik ben benieuwd wat er in het tweede boek gaat gebeuren! Lees hier mijn recensie: http://nerdygeekyfanboy.com/recensie/...
El problema no es que los libros de jóvenes adolescentes, de entre diez y catorce años, tengan que pasar siempre por etapas similares. El problema es que a algunos libros se les ve el esqueleto, y para quien busque una buena historia, eso sabe a menos que poco, sabe a insulto, casi.
Y, entonces, está Odessa.
No fue ninguna sorpresa el descubrir que el libro no fue escrito por estadounidenses. El sabor plástico y masivo a veces salta de las palabras, y Odessa tiene un sabor que, si bien tiene ingredientes clásicos, son combinados de forma novedosa, y con agregados deliciosos. Aquí no tendrás el clásico trío poderoso, con una chica y un chico, y quienes lo integran no son quienes esperarías encontrar en dicho trío.
Los personajes son raros: desde un canario que habla cientos de idiomas y es un apasionado de los puros, hasta un joven con un don para la música enorme. La protagonista es otro tema: es obvio que no es una simple mortal, pero la forma en la que se entera, y qué es ella, es otro tema.
La historia es emocionante, y hace muchísimos guiños a quienes hayan leído alguna vez. Se menciona a las hermanas Brontë y a Harry Potter, a Kafka y a Odiseo, pasando por muchos personajes o escritores más. Es esperable que Odessa termine viajando a un mundo maravilloso (Hogwarts, el campamento mestizo, etc.), que la saque de su horrible vida. Lo que sorprende es cómo llega, cómo es el sitio al que llega, y gracias a quién. Sabemos que tendrá que enfrentar el terrible juego o prueba para demostrar su valor... y no es tan sencillo como se pudiese esperar. La sorpresa mayor está en la tercera prueba, que me dejó muy asombrada. No podía creer que eso sucediese, pero sucede.
¿Y de qué trata la historia? De Odessa, una intrépida muchacha que ha vivido aislada del mundo, educada en casa por una madre que no le permite socializar, que siempre está ausente y que se niega a decirle quién es su padre. La muchacha sale por las noches a saltar por los tejados, dejando caer aviones de papel con poesía a los transeúntes. Y una noche, descubre un libro tirado en la calle. Al ir a por él, un grupo de seres encapuchadas la persigue, incluso por los techos. Y luego ve jabalíes humanoides, canarios que hablan y fuman, libreros obsesionados...
Y de pruebas a superar, claro está. En una ciudad donde los libros son la base de todo, la creatividad es un valor indispensable, y las palabras pueden ser armas, se valora a quienes sepan utilizarlas. Hay un malo maloso que desea dominar ese maravilloso mundo, y enviarán a tres elegidos para recuperar un elemento robado importantísimo. Algunos giros de la trama se huelen desde el vamos, pero la forma en que se plantean y cómo se llega a ellas es una sorpresa agradable. Aún se pueden hacer libros buenos con una estructura vieja.
Mijn favoriete boek vroeger! Ik heb op de boekenbeurs met school een paar jaar geleden die schrijver ontmoet en hij vond mij kei tof omdat ik zijn boek had gelezen hij was echt excited. Ik mocht op het einde van de dag terugkomen en zijn persoonlijke kopie van zijn tweede boek kopen, gesignieerd enal, voor exact dezelfde prijs als een 'gewone' versie. En hij heeft mij ook kei sneaky zotte spoilers gegeven over boek 3 en 4 die toen nog niet eens geschreven waren. :) Super vriendelijke man, goede schrijver en hij leek mij als persoon ook geweldig interessant. Die dag ga ik echt niet snel vergeten!
Nooit eerder waagde ik me aan een fantasyboek. Het leek me een flauw genre omdat het ver van de werkelijkheid staat. Het verhaal van De Kleine Odessa bezorgde me een heel andere kijk.
Dit boek gaf me niet alleen inzichten in de geschiedenis van de wereldliteratuur. Het was ook een verhaal dat me bezighield. De filosofische vraagstukken die in dit verhaal aan bod komen, zijn zeer spitsvondig geschreven en weten actuele ethische kwesties te benoemen.
Als toekomstig leraar Nederlands las ik dit boek in functie van mijn opleiding. Zeker een meerwaarde om het genre te leren kennen, maar zeker ook om een visie te ontwikkelen op boeken in ons leven.
"Zoals de lezer niet een boek uitkiest in Scribopolis, maar het boek oplicht als de juiste lezer in de buurt is, zo voelde De kleine Odessa voor mij. Ik was uitgekozen, de juiste lezer, ik hoefde het boek alleen maar open te slaan."
Dit boek stond al jaren ongelezen in mijn kast en nu kan ik mezelf wel voor de kop slaan dat ik het niet eerder las. Maar wat een zalig verhaal is dit zeg. De droom van elke boekenwurm!
Het is wel duidelijk door de schrijfstijl en het ietwat voorspelbare plot dat dit een jeugdboek is, maar los daarvan is het als volwassene ook echt een tof en boeiend boek om te lezen. Ten eerste creëert de auteur hier de meest fantastische plek die een boekenliefhebber zich maar kan inbeelden: een stad waar boeken tot leven komen! Kan iemand mij een wegbeschrijving naar Scribopolis bezorgen? Of als dat niet lukt wat muzenpoeder? Ten tweede, de talloze referenties die een kind van 12 à 14 jaar hoogstwaarschijnlijk niet zal snappen. Van Shakespeare, Dostojevski en de zusjes Brönte, naar The Lord of the Rings, Sherlock Holmes en de Griekse mythologie. Echt leuk om al die verborgen boodschappen te ontdekken. Om eentje, waarmee ik serieus heb moeten lachen en luidop "zalig" mee heb moeten zeggen, te vermelden: in Scribopolis geven de zusjes B les in het vak "Passie, romantiek en vurige winden die raampjes doen klapperen op woest hoogten." Zalig toch?!
De kleine Odessa: Het levende boek was een uitermate fantasierijk en avontuurlijk boek voor jong en oud. Ook dikke duimen omhoog voor het meisje in de hoofdrol. Om het met de woorden van Odessa te zeggen: "Meisjes en jongens zijn gelijk! Meisjes kunnen ook vechten! Meisjes hebben óók hersenen."
Co byście zrobili gdybyście nagle trafili do miasta pisarzy? Miejsca, którego położenia na mapie nie zna nikt oprócz jego mieszkańców? Gdzie Emily Bronte wraz z siostrami przemierza ulice udając się z wizytą do Szekspira? Gdzie nauka w szkole nie opiera się na geografii i chemii, ale na umiejętnym operowaniu słowem? Może nie umielibyście się znaleźć jak Odessa? Dziewczynka trafia do magicznego Skrybopolis po tym jak na własne oczy widzi porwanie swojej matki (jak się okazje jest ona największą muzą- Kaliope, oskarżaną o zdradę pisarzy) przez obleśne Gnorki, a w pogoń za nią wyruszają Szperacze. Odessa chcąc udowodnić niewinność swojej matki zapisuje się na „sprawdzian”, który ma wyłonić trzech najlepszych uczniów. Wyruszą oni bowiem do zamku Mabaraka, gdzie ich zadaniem będzie odnaleźć skradzioną Tytanową Moździerz, dzięki której mieszkańcy mogą produkować Pył Muz, niezbędny do przetrwania Skrybopolis.
Czy Odessie uda się odbić matkę? Czy spełni ona swoje marzenie o odnalezieniu ojca? Czy przepowiednia o wybranku mającym uratować Skrybopolis jest prawdziwa?
„Odessa sypnęła Pyłem. Książka rozdzierała się dalej, pojawiła się głowa konia. Powstawał chwiejnie, wstrząsany dreszczami, a jego szara sierść błyszczała jak lustro. Srebrzysta grzywa lśniła w świetle. „ str. 272
Już sam opis niezwykle intryguje, a co dopiero zawartość. Miasto pisarzy, tego jeszcze nie było. Książka nie dość, że niezwykle wciągająca, to jeszcze wiele można z niej wynieść. W świecie wykreowanym przez autora mitologia grecka miesza się z postaciami historycznymi, a nawet tymi z dramatów Szekspira. Z takiej wybuchowej mieszanki nie może wyjść coś nudnego. Niestety, książka jest trochę za bardzo przewidywalna. Już na samym początku można się domyślić niejako zakończenie, albo przynajmniej rozwiązania jednej z większych zagadek. Poza tym te godziny, które przeznaczyłam na czytanie o losach Odessy były jednymi z najlepszych w tym roku. Miałam okazję poznać świat, w którym dotąd nie byłam. Gdzie mogłam znaleźć elementy fantastyki, ale i realnego świata. Podziwiam autora już za sam pomysł na fabułę, a to jak swoje myśli przelał na papier jest jeszcze bardziej godne uwagi. Główna bohaterka ma specyficzny charakter. Jest jedną z tych postaci, które jednych denerwują, a innych ściskają za serce i sprawiają, że nie da się ich nie lubić. Odessa jest bardzo zdeterminowaną dziewczynką, ale z racji jej młodego wieku nie można wymagać od niej logicznego myślenia. Bohaterka najbardziej w świecie pragnęła odnaleźć ojca, poświęciłaby wszystko, aby móc się do niego przytulić i powiedzieć mu, że go kocha. Działa bardzo impulsywnie, niektóre jej decyzje są w ogóle nie przemyślane. Czasami chciałam krzyczeć do niej „Opanuj się dziewczyno, nie widzisz, że rozwiązanie masz przed nosem? Co ty robisz?!”. Jednak wszystko to co denerwowało mnie w Odessie, wynagrodził mi Lode A. Pewien mały, zadziorny kanarek, który rzucał się na wszystkich, którzy nazywali go wróblem. Ten gadający ptaszek od początku pomagał głównej bohaterce. Charakter miał niezwykły. Wyobraźcie sobie takiego kanarka uzależnionego od cygar, który uważa, że wszystko mu się należy i wszystko może. Który podskoczy i sprytem wygra walkę nawet z cyklopem! Skoro jest i taki mądraliński, musi być też ktoś, kto będzie to równoważył. Orfeusz. Tak, właśnie, mowa tu o TYM Orfeuszu. Zapewne nie jednemu jest znana historia z mitologii greckiej o Orfeuszu i Eurydyce. To jedna z najcudowniejszych postaci. Miły, uczynny i to wcale nie tak sztucznie. Zrobiłby wszystko by móc odzyskać ukochaną Eurydykę, i w tym jest problem… Książka jest przepełniona różnymi odnośnikami czy aluzjami do dzieł słynnych pisarzy i ich bohaterów. Jest nawet fragment, gdy Lode A. śpiewa piosenkę z musicalu Deszczowa piosenka i West Side Story. Nie brakuje również słynnych cytatów jak „I ty Brutusie, przeciw mnie?”. Podsumowując. Książka jest obowiązkową lekturą dla wszystkich moli książkowych. Wciągnie Was w świat, gdzie wszyscy słynni pisarze spacerują sobie po ulicach jak gdyby nigdy nic i wystawiają sztuki na ulicach Skrybopolis. „Odessa i tajemnica Skrybopolis” to wyjątkowa książka z godnymi uwagi motywami i postaciami. Akcja trzyma w napięciu od samego początku do końca. Nie zawiedziecie się!
‘De kleine Odessa’ is gewoonweg een topboek! Als boekenliefhebber een boek over boeken lezen is megatof! Vanaf je het boek openslaat zit je gevangen. Gevangen in het verhaal, in de wereld van Odessa en in de magische stad Scribopolis! De strijd tussen Mabarak en Odessa, Odessa’s zoektocht naar een vader en het liefdesverhaal van Orpheus vormen een mooie combinatie tussen gevaar en liefde! Topboek dus! 👍🏻🤩
Ein wirklich gutes Buch, für jeden der Bücher liebt!!! Es ist voller Fantasie und Liebe zu Büchern, Autoren und Sprache geschrieben. Es ist etwas her, dass ich es das letzte mal gelesen habe, aber es gehört zu den Büchern die ich viele Male gelesen und immer wieder neu wundervoll gefunden habe. Es ist so geschrieben, dass es auch für jüngere geeignet ist (als ich es das erste mal gelesen habe war ich 13) aber es ist auch für Erwachsene nicht langweilig obwohl ich nicht mehr so mitliefern sondern eher beeindruckt bin wie der Autor die vielen verschiedenen Ideen unter einen Hut gebracht. Ich kann das Buch sehr weiterempfehlen!
Ik vond het concept van een schrijversstad met allemaal beroemde schrijvers erg origineel. Toen ik dit boek voor het eerst las (op mijn twaalfde) verklaarden al mijn leeftijdsgenoten mij gek (ze vonden het veel te dik). Maar eerlijk gezegd heb ik er geen spijt van gehad. Het lezen van dit verhaal ging erg vlot en het leek alsof ik erin gezogen werd. Stiekem ben ik zelfs een beetje jaloers dat ik niet in zo'n stad kan wonen en dat ik geen bibliotheek heb waarin ik kan verdwalen.
Ik vind dit echt een geweldig boek. Het is de tweede keer dat ik het las, maar dat is geen enkel probleem. Je wordt helemaal in het boek gezogen en ontdekt Scribopolis samen met Odessa. Het lijkt me een geweldige stad : zomaar alle schrijvers tegenkomen, personages uit je favoriete boeken, ... Ik kijk al uit naar het vervolg waar ik vandaag in ga beginnen!!
Ik vind het een leuk boek vol verrassingen en spannende momenten. Ik wou ook altijd in mijn boek blijven lezen. Nu ga ik veel meer lezen van deze auteur. In mijn klas heb ik ook al reclame gemaakt voor dit boek. Echt een aanrader!
Dit boek was in mijn jeugd een toegangspoort naar een magische wereld. Ik droomde ervan om op een dag in Scribopolis te wonen, een schrijversstad waar alleen maar schrijvers wonen, zoals Shakespeare en de zusjes Brontë. Ook na vijftien jaar wist het boek me moeiteloos terug te voeren naar die wonderlijke plek.
Dit boek is een ode aan verhalen. De wereld van Scribopolis is er één waar literatuur leeft en waar woorden meer impact hebben dan geweld.
Ich war überrascht davon, wie gut die ängstlichen Gedanken und Fantasien von Odessa dargestellt worden sind. Ich spürte, dass dieses Kind sich wirklich zutiefst darüber Gedanken macht und versucht zu verstehen, was um sie herum passiert. Dabei begeht sie sehr ehrliche Fehler, die den Plot nochmal mehr wandeln.
An einigen Stellen im Buch könnte sie sich entscheiden 'einfach nur aufzugeben' und ein einfaches, glückliches Leben zu führen in Sicherheit von bestimmten Bezugspersonen, aber kriegt den Impuls sich dagegen zu entscheiden, verwoben aus verschiedenen Aspekten. Mir gefiel es, wie dadurch der Unterschied zwischen Bindungen zur Blutsfamilie und gewählter Familie aufgeschlüsselt werden.
Ich liebe die dunkle Seite des Buches im letzten Part, die Konfrontation zwischen Odessa und Mabarak hat mich die Zweifel in ihr verstehen lassen. Es hat dadurch der klassischen Bösewichtrolle noch mehr Tiefe verliehen.
Großes Plus für den erfrischenden Humor, ich musste öfter lachen oder schmunzeln als ich es erwartet hätte und Lode A ist einfach eine wundervolle und liebevoll gestaltete Figur.
Odessa tiene trece años. No conoce a su padre y su madre no le deja salir de casa ni para ir al colegio, pero ella se escapa todas las noches para observar la ciudad desde los tejados. En una de sus excursiones, ve cómo unas criaturas apresan a su madre. Con la ayuda de Ludo A., un canario que fuma puros como un carretero, viaja a Scribópolis para rescatarla y, de paso, conocer la verdad sobre su identidad.
En Scribópolis aún viven muchos de los mejores escritores de todos los tiempos: Shakespeare, Dostoievski, Kafka… Pero el futuro de Scribópolis y el de toda la humanidad está en peligro porque Mabarak ha creado un libro mágico que encierra un gran poder: todo lo que se escriba en él se hará realidad. Odessa tendrá que superar las pruebas de los profesores de Scribópolis para unirse al pequeño grupo que se infiltrará en el castillo de Mabarak y tener así la oportunidad de rescatar a su madre.
Predecible desde la página 30. Para niños entre 10 y 13 años podría ser interesante; claro está, si no han leído ya a J.K. Rowling, Cornelia Funke, Michael Ende y Michael Scott. El libro trata de combinar elementos de estos autores, específicamente HP y el cáliz de fuego, Corazón de tinta, La historia interminable y Los secretos del Inmortal NIcolas Flamel; mas al final no logra mayor cosa. Lo único destacable es el claro mensaje que las niñas son tan valientes, inteligentes y capaces de salvar al mundo como cualquiera de los héroes de los clásicos. El libro ataca esto directamente, al recibir Odessa burlas al inicio por la única razón de ser una niña. Aún así, tanto los personajes como la historia dejan mucho que desear.
De Kleine Odessa, een boek vol fantasie en avontuur. Ondanks dat het boek duidelijk bedoeld is voor een jonger publiek (10-14 jaar) leest het erg vlot en aangenaam. Odessa is een sterke jongedame die duidelijk in een wereld van mannen, haar mannetje wel kan staan. Helaas zijn er verschillende passages waaruit blijkt dat de schrijver nog steeds een clichébeeld heeft van tienermeisjes. Maar Odessa trekt zich niets aan van haar idiote mannelijke leeftijdsgenoten en gaat recht op haar doel af.
Het boek is jammer genoeg vrij voorspelbaar. Zo doet Odessa er een heel boek over om te beseffen wie haar vader is, terwijl ik het al na enkele hoofdstukken doorhad.
Al bij al is het een erg ontspannend boek en een aanrader voor leerkrachten Nederlands in het secundair onderwijs.
Een geweldig jeugdboek dat zich afspeelt in een wereld van boeken waarin alle schrijvers en personages uit de wereldliteratuur tot leven komen. Hoort thuis op elke literatuurlijst van de 1ste graad middelbaar :-)
Eigentlich gar nöd mis genre aber will ich nach de Hauptfigur ide Pfadi benennt worde bin (und ich anschiinend genau wie die segi haha) han ichs mal endlich lese müsse nachdem das buech jetzt über 2 jahr i mim gstell verstaubt isch
Dit boek is en zal altijd een van de beste boeken ook zijn in mijn lijstje. Het is gewoon een boek waar je wordt ingezogen. Ik ging helemaal mee op in het verhaal. Heel mooi geschreven en het verhaal en plot zijn goed uitgewerkt. I love it.
Even hard van genoten als 12-jarige ik deed toen ze het voor het eerst las. Qua plot duidelijk een jeugdboek maar dat neemt het leesplezier niet weg. Moest ik mezelf met muzenpoeder in een boek kunnen laten glijden, ik zou dit boek kiezen.
Kiedy człowiek ma szansę spotkać Dostojewskiego, Kafkę i Szekspira w jednej powieści nie waha się ani przez chwilę. Skuszona wielkimi nazwiskami, pełna oczekiwań, sięgnęłam po debiut Petera Van Olmena, nie biorąc pod uwagę tego, że targetem autora były dzieci i młodzież, co początkowo wpłynęło na nie najlepszy odbiór lektury, która koniec końców okazała się wspaniałą literacką podróżą.
Skrybopolis to miasto pisarzy. Takie literackie El Dorado, gdzie wszystko, co kiedykolwiek zostało napisane może być przeniesione do prawdziwego życia za pomocą pyłu Muz, produkowanego z łez tych mitycznych istot. Miastem rządzi Rada Nieśmiertelnych – śmietanka światowej literatury z Szekspirem na czele, a bram Skrybopolis strzeże sam Sir Lancelot i Rycerze Okrągłego Stołu. I byłaby to niemalże utopia, gdyby nie: a)Mabarak – zbuntowany pisarz, który za pomocą Księgi Ksiąg, czyli po prostu Księgusa, chce podporządkować sobie świat; b)spisek, mający na celu obalenie Szekspira, zbyt tolerancyjnego w swoich rządach. Kiedy trzynastoletnia Odessa przez przypadek odnajduje pamiętnik swojej matki, jej życie zmienia się diametralnie. Stopniowo zaczyna do niej docierać, dlaczego matka zawsze ukrywała ją przed światem, stosując surowe metody wychowawcze i skąd u niej talent literacki. Powodowana ogromnym pragnieniem odnalezienia ojca, którego nigdy nie poznała, a także pomocy swojej matce – uprowadzonej przez Mabaraka, Odessa przenosi się do Skrybopolis, gdzie czekają na nią kolejne niespodzianki. Trzynastolatka rozpoczyna podróż swojego życia, w towarzystwie bardzo irytującego, ale przezabawnego kanarka – Lodewicka Aquili.
Peter Van Olmen stworzył nieskomplikowaną fabułę i prostych, schematycznych bohaterów. Całkowicie przewidywalna akcja, brak jakiegokolwiek suspensu i wydarzenia, których bieg przewidzieć można już w pierwszych rozdziałach stanowią ogromny minus powieści. Również brak konsekwencji w fabule (o czym nie mogę napisać szerzej, żeby nie zdradzić za dużo z treści) pokazuje niewyrobiony warsztat debiutującego pisarza. Prosty język i infantylne dialogi – choć początkowo drażniące – to jednak dopasowane do wieku głównej bohaterki i potencjalnego czytelnika, który prawdopodobnie nie wychwyci tych niedociągnięć, a będzie miał szansę na zapoznanie się z najważniejszymi pisarzami i utworami wszech czasów. Liczne odwołania do mitologii i literatury to z kolei wielki plus „Odessy i tajemnicy Skrybopolis”. Cały świat, wykreowany przez autora, kryje wielki potencjał, jest ciekawy i oryginalny, a dla każdego miłośnika słowa pisanego będzie nie lada gratką. Bo gdzie indziej będziemy mieli szansę spotkać siostry Bronte, Orfeusza i Sherlocka Holmesa, paradujących sobie beztrosko po ulicach? Ponadto trzeba wspomnieć, że mimo wielu wad i niedociągnięć, których bez wątpienia dopatrzy się starszy czytelnik, „Odessa” jest niezwykle wciągającym czytadłem. Napisana lekko i prosto, gdzie wszystko jest przedstawione czarno na białym, a postaci dzielą się albo na dobre albo na złe, być może nie stanowi wysiłku intelektualnego, ale jest niezłą rozrywką. Chociaż z drugiej strony, czytelnik może bawić się w odkrywanie powiązań między fabułą książki Van Olmena, a wielką literaturą światową.
„Odessa i tajemnica Skrybopolis” to książka jak najbardziej godna polecenia przede wszystkim dla młodych czytelników, choć i starsi powinni odnaleźć w niej coś dla siebie, o ile będą w stanie przymknąć oko na jej nieco niedojrzały charakter. Ja bawiłam się świetnie w towarzystwie elity literackiej i książkę – mimo wszystko – polecam.
A Belgian children's book (in Dutch) about the quest of a little girl looking for her father in Scribopolis, a magical town where famous writers live and book characters come to life.
As I accidentally bought the second book in this series (not knowing it was a sequel), I didn't hesitate to take the first book with me when I saw it in a little free library. Being rather thick books of around 500 pages each and wanting to create some space on my bookshelves again, I read this first part in March 2021. The second book will be read soon.
For the original ideas alone this book deserves 4*. The writing style was very smooth and thus reading this doorstopper didn't take too much time. But there was something odd about the level. Sometimes there were quite a lot of rather adult references (which children probably won't even pick up). While other times it seemed like a typical children's book because of the predictability and the childwise way of reasoning. It seemed to me as if the author wasn't able to choose for which audience to write. Which makes the book sometimes too childish for adults and too grown-up for some children. This left me with an overall feeling of 3*.
es una lastima que esta clase de libros al no ser "comerciales" estén destinados a una mesa de saldos. La historia es súper original, atrapante y profunda, los personajes están muy bien construidos y sin duda alguna los terminas amando hasta el final. Si no le puse 5 estrellas fue porque al ser un libro autoconclusivo los echos se narran muy rápidamente y a veces me quedaba con ganas de mas descripciones tanto físicas, emocionales o del contexto donde transcurre la escena (una injusticia habiendo tantas sagas alargadas porque si, pudiendo ser autoconclusivoa tranquilamente). Recomiendo este libro ampliamente, para chicos desde 15 años en adelante. En la historia se mezclan personajes, escritores e historias reconocidas mundialmente, lo que lleva a aprender historia y curiosidades del mundo de la literatura, además de sugerir posibles lecturas. Gran libro. #teamOdessa
Erg leuk boek voor jonge boekliefhebbers van 10-12 jaar. Toen ik hem gelezen had, was het een van mijn favorieten. Het is een erg origineel en fantasierijk verhaal, maar einde was helaas een beetje voorspelbaar.