Verhalen

by Anna Blaman

Anna Blaman's verhalen hebben stellig in niet mindere mate dan haar romans bijgedragen tot haar grote bekendheid. Bij de toekenning van de P. C. Hooftprijs aan Anna Blaman memoreerde de jury zels in het bijzonder haar novellistisch werk.
In deze uitgave zijn niet al haar verhalen bijeengebracht. De samenstellers gaven er de voorkeur aan, in plaats van volledigheid te pretenderen, de lezer een collectie voor te leggen die deze belangrijke schrijfster alle recht zal laten wedervaren.
Verhalen van vroegere en latere datum werden opgenomen. Zoveel mogelijk werden de al te duidelijke gelegenheidsverhalen achterwege gehouden, opdat geen 'beperkende' factoren zullen kunnen meespelen bij de beoordeling van Anna Blaman's oevre.
Naast de verhalen uit de bundels Ran Horna en Overdag zijn onder mee ook opgenomen de grote novelle De kruisvaarder en Ontmoeting met Sema (in 1943 clandestien uitgegeven), terwijl bovendien enige in de jaargangen van verschillende letterkundige tijdschriften opgesloten verhalen aan deze verzameling werden toegevoegd.

Genres: Short Stories

368 pages, Hardcover

First published January 1, 1963

Reviews

[Machteld · Rating 5 out of 5]

Er gaan nogal wat personages dood in de verhalen van Blaman. Droefgeestige personages zijn het bovendien, gevoelig, melancholiek, haatdragend en niet zelden uitzonderlijk lelijk. Met uitzondering van Theodoor en de rechtvaardigheid (waarin een meesterengel en zijn hulpjes zich met de halfbakken zelfmoord van Theodoor bemoeien) en De Kruisvaarder (waarin God en zijn koor van engelen huilend toekijken hoe de Kruisvaarder vergaat, want natuurlijk kan ook God niks uitrichten - wanneer begrijpen de mensen dat nu toch eens?) stemden de verhalen mij dan ook niet bijzonder vrolijk. En man man, werken is het ook geregeld, deze verhalen willen begrijpen, doorgronden. Maar GOED dat ze zijn! Gelaagd, origineel, stilistisch sterk, getuigend van een diep, diep inzicht in de menselijke psyche. Zo kunnen schrijven. Wauw.

[Herman · Rating 4 out of 5]

De verhalen van Anna Blaman zijn geen gemakkelijke kost. Haar stijl is veelvuldig niet de mijne, mogelijk ook lijden de teksten enigszins aan ouderdomsslijtage.
Maar dan wordt je weer getroffen door een rake typering, een fraaie beschrijving of een waardevolle gedachte en dan heeft ze je weer voor zich gewonnen.
Dat Blaman haar tijd vooruit was is wel duidelijk en dat de tijd ook niet rijp was voor bijvoorbeeld haar religieuze beschouwingen laat zich raden. Dat ze tijdens haar leven werd verguisd door de gevestigde orde zal mogelijk hebben bijgedragen tot de somberte in haar verhalen, want vrolijk is het allemaal niet.
Dat ze haar plaats verdient tussen de literaire grootheden spat niettemin van iedere pagina af.

[Susan · Rating 4 out of 5]

Gevoelig, duister, verstild, geen bundel om in een keer uit te lezen. Eerder voor stukje bij beetje in bed voor het slapengaan.