Μια σφοδρή συναισθηματική ομορφιά αποπνέει
αυτό το βιβλίο, με πυρήνα έναν ηλιόλουστο,
σκοτεινό πίνακα ζωγραφικής
και έναν μυστηριώδη τάφο που δημιουργεί πληθώρα σχέσεων, θριάμβων και θρήνων.
Μια νεκρική κατακόμβη που απεικονίζεται στον γαλήνιο πίνακα, χωρίς να φαίνεται,
με απροσμέτρητο βάθος, τόσο κολασμένα χωμένο
στα έγκατα της γης που ξεπερνάει την γήινη σφαίρα και ταξιδεύει στο διάστημα,ως μια πρωτοπόρα αεροναυπηγική κάψουλα φτιαγμένη στην Ρωσία.
Ίσως μετά την καταστροφή του πλανήτη γη ο μόνος άνθρωπος που θα επιζεί θα ειναι ένας νεκρός άνδρας ρωσικής καταγωγής που υπερέβη τον χρόνο,
το διάστημα και την καταπίεση της σοβιετικής ένωσης.
Μιας ένωσης που τον πρόδωσε, τον πόνεσε και τον έμαθε να αγαπάει, μέσα απο ήχους και εικόνες ονείρων και εφιαλτών.
Ο Μάρα μας δίνει μια ελληνική αρχαία τραγωδία μέσα απο τα διηγήματα της σοβιετικής εποχής
κάνοντας έναν κύκλο ισχυρών αντιθέσεων και οδυνηρά απίστευτων διασυνδέσεων μεταξύ τους.
Χρησιμοποιεί ανατριχιαστικά και σοκαριστικά στιγμιότυπα που προσδίδουν πληρότητα μυθιστορηματική, συναισθηματική ανάφλεξη και ξεθωριασμένες φωτογραφίες πάνω σε τοίχους φυλακών ή παιδικών δωματίων όπου κάποια στιγμή ζωής τα χτυπήματα στον τοίχο ως κώδικας επικοινωνίας είχαν λέξεις καταδικασμένες στην σιωπή, να χτυπούν το σινιάλο : ΚΑΠΟΙΟΣ Σ’ΑΓΑΠΑΕΙ.
Αλληλένδετες ιστορίες που αρχικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους δημιουργούν μια σπειροειδή κατασκευή με ενδιάμεσα νήματα ανθρωπίνων προσομοιώσεων της ουσίας και της ψυχή τους.
Βέβαια,αναδεικνύει με υπερβολικά δυτικό τρόπο,
το κάπως ιδιαίτερο τρομοκρατικό υπόβαθρο της ρωσικής ανικανοποίητης φυλής που διψάει για αίμα, δολοφονίες, εκτελέσεις, μαφιόζους, προδότες, εξαχρειωμένους και αρρώστους αλκοολικούς πολίτες, διεφθαρμένους ολιγάρχες, πτώματα απο τοξικά απόβλητα εξορύξεων, μανιακούς οδηγούς, φυματίωση, AIDS,Ίντερνετ και βασανιστήρια ζωντανών και νεκρών.
Το βιβλίο, δεν κατορθώνει να τοποθετήσει σε μια ευρύτερη ιστορική αφήγηση τη Ρωσία.
Αναφέρεται σε συγκεκριμένες εποχές, που απο μόνες τους φαντάζουν επιφανειακές, παρανοϊκές, δυστοπικές.
Έτσι, ένας λογοκριτής, υπάλληλος προπαγάνδας στην Ρωσία του Στάλιν, θα είχε συνειδητοποιήσει πως συνεχίζει μια παράδοση που χρονολογείται απο τα μεγαλειωδώς ομιχλώδη χρόνια της Τσαρικής ιστορίας.
Η συλλογή του Μάρα μοιάζει με όμορφα διατεταγμένο φωτογραφικό άλμπουμ που χτίζεται και γεμίζει τον εαυτό του με μια συγκλονιστική εμπειρία.
Η αναχρονιστική μίξη των διηγημάτων είναι στην ουσία το υλικό που δίνει βάθος συνάφεια και γεγονότα που τεχνικώς θα μπορούσαν να είναι ανεξάρτητα, μα πλέκονται αρμονικά και σοκαριστικά, χαρίζοντας μία διαρκή ικανοποιητική αφήγηση καθολικών αισθήσεων.
Πρώην Σοβιετική Ένωση ( Πετρούπολη Λένιγκραντ, Κιρόφσκ[ Σιβηρία, ανατολικά της Κίνας] και στην Τσετσενία).
Απο το 1937, πάμε στο 1990( στα μέσα της δεκαετίας) και φθάνουμε ατο 2013.
Η τέχνη ξεπερνάει την ζωή και εχουμε μία σειρά κακών που πηγάζουν απο δεξαμενές ψυχικής προδοσίας και ανάγκης για απόλυτη και άχρονη αγάπη.
Λογοκρισία, καταπίεση, ζωή κομματιασμένη σε καταδίκες και αυτοκτονίες ανάστασης.
Διάλυση ΕΣΣΔ, Τσαϊκόφσκι, Τολστόι, Ρώσοι στην Τσετσενία, ορυχεία, πυρηνική εποχή τοξική και απόβλητη, φύση, παραφύση, η τέχνη στη ζωή και η σύλληψη της ζωής στην τέχνη.
Εικόνες, ταινίες, κασέτες, λεοπαρδαλέ μπικίνι
δίπλα στα πυρηνικά απόβλητα,
μπαλαρίνες, λύκοι, και ένα απόγευμα με σταγόνες ήλιου, ζωής και θανάτου, σε έναν άδειο καταπράσινο αγρό της Τσετσενίας.
Συμπερασματικά, αυτό που αρχίζει ως η ιστορία ενός ανθρώπου που μιλάει στην τέχνη, τελειώνει ως ιστορία,που γεφυρώνει εποχές καταπίεσης και ανανέωσης, σε ένα ταξίδι στον χρόνο και στο πολιτικό, πολιτιστικό και κοινωνικό τοπίο κάποιες χρονικές στιγμές στην Ρωσία.
⭐️💜💥💥💥💥💥
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.