What do you think?
Rate this book
Schemerzone
Kate werkt als verpleegkundige in een Londense privékliniek. Om haar baan niet te verliezen verzwijgt ze dat ze narcolepsie heeft, waardoor ze onverwacht een slaapaanval kan krijgen. De kliniek beslaat twee verdiepingen, maar er is nog een derde etage die verbouwd wordt. Bekende personen kunnen die afhuren voor een discrete behandeling buiten de schijnwerpers. De negenjarige dochter van een glamourkoppel komt op die afdeling terecht.
Dan loopt het volledig mis en krijgt Kate de sensatiepers achter zich aan. Maar niet alleen de sensatiepers – ook iemand anders. Iemand die niet wil dat de waarheid aan het licht komt.
Dan loopt het volledig mis en krijgt Kate de sensatiepers achter zich aan. Maar niet alleen de sensatiepers – ook iemand anders. Iemand die niet wil dat de waarheid aan het licht komt.
299 pages, Paperback
Published May 30, 2017
2 people are currently reading
189 people want to read
About the author
Hilde Vandermeeren
52 books109 followersHilde Vandermeeren (°1970) woont met haar gezin in Torhout. Ze studeerde psychologie in Leuven en gaf tien jaar les in het secundair onderwijs. Haar eerste jeugdboek verscheen in 2001. Ondertussen staan er al meer dan 40 kinder- en jeugdboeken op haar boekenplank. Ruim dertig titels werden vertaald in het Deens, Duits, Spaans, Frans, Koreaans en Chinees. Ze won diverse literaire prijzen waaronder een Zilveren Griffel (2005), twee Vlag en Wimpels (2006 en 2013), een White Raven (2007) en een Boekenwelp (2007).
Sinds 2006 heeft ze van schrijven haar beroep gemaakt. In 2007 werd ze hoofdredacteur van Kits. Dat is een actualiteitenkrant voor 10-plussers, uitgegeven door De Eenhoorn.
In april 2013 verscheen 'Als alles duister wordt' bij uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen, Nederland), Haar thrillerdebuut won de Hercule Poirot Publieksprijs 2013 en stond op de longlist van de Diamanten Kogel 2013. In 2014 verscheen haar tweede thriller 'De toeschouwers'. Haar derde thriller 'Stille grond' (2015) haalde de shortlist van de Gouden Strop 2016 en de filmrechten zijn verkocht aan Eyeworks. Haar vierde thriller 'Scorpio' verscheen in 2016. In 2017 werd haar vijfde thriller 'Schemerzone' bekroond met de Hercule Poirot Prijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het afgelopen jaar.
Hilde Vandermeeren (°1970) lives with her family in Torhout, Belgium. She studied psychology in Leuven en started her career teaching young adults. Her first children’s book, published in 2001, was the start of a writing career which led to over forty publications for young children and teens. More than 30 books were translated into Danish, German, Spanish, Korean, French and Chinese.
She was awarded several national and international prizes (Zilveren Griffel, 2005, The Netherlands; Vlag & Wimpel 2006 and 2013, The Netherlands; White Raven, 2007).
In 2006 Hilde quit teaching and focussed on a full time career as a writer. She became chief editor of KITS, a newspaper for primary school children, published by De Eenhoorn.
In April 2013 her debut novel was released. 'Als alles duister word't is a psychological thriller, published by Q (Singel Publishers, the Netherlands). It was her first work for an adult public. Her next novel 'De toeschouwers' was released in 2014. The third novel 'Stille grond' is set in Scotland en was released in 2015 (shortlisted for the Golden Noose 2016) and movie-rights are sold to Eyeworks. Her fourth novel 'Scorpi'o was released in 2016. Her fifth novel 'Schemerzone' (2017) was awarded the Hercule Poirot Award 2017 for the best Flemish crime novel of the year.
Sinds 2006 heeft ze van schrijven haar beroep gemaakt. In 2007 werd ze hoofdredacteur van Kits. Dat is een actualiteitenkrant voor 10-plussers, uitgegeven door De Eenhoorn.
In april 2013 verscheen 'Als alles duister wordt' bij uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen, Nederland), Haar thrillerdebuut won de Hercule Poirot Publieksprijs 2013 en stond op de longlist van de Diamanten Kogel 2013. In 2014 verscheen haar tweede thriller 'De toeschouwers'. Haar derde thriller 'Stille grond' (2015) haalde de shortlist van de Gouden Strop 2016 en de filmrechten zijn verkocht aan Eyeworks. Haar vierde thriller 'Scorpio' verscheen in 2016. In 2017 werd haar vijfde thriller 'Schemerzone' bekroond met de Hercule Poirot Prijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het afgelopen jaar.
Hilde Vandermeeren (°1970) lives with her family in Torhout, Belgium. She studied psychology in Leuven en started her career teaching young adults. Her first children’s book, published in 2001, was the start of a writing career which led to over forty publications for young children and teens. More than 30 books were translated into Danish, German, Spanish, Korean, French and Chinese.
She was awarded several national and international prizes (Zilveren Griffel, 2005, The Netherlands; Vlag & Wimpel 2006 and 2013, The Netherlands; White Raven, 2007).
In 2006 Hilde quit teaching and focussed on a full time career as a writer. She became chief editor of KITS, a newspaper for primary school children, published by De Eenhoorn.
In April 2013 her debut novel was released. 'Als alles duister word't is a psychological thriller, published by Q (Singel Publishers, the Netherlands). It was her first work for an adult public. Her next novel 'De toeschouwers' was released in 2014. The third novel 'Stille grond' is set in Scotland en was released in 2015 (shortlisted for the Golden Noose 2016) and movie-rights are sold to Eyeworks. Her fourth novel 'Scorpi'o was released in 2016. Her fifth novel 'Schemerzone' (2017) was awarded the Hercule Poirot Award 2017 for the best Flemish crime novel of the year.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 57 reviews
April 16, 2018
Een goed opgebouwde thriller die vlot leest door de korte hoofdstukken.
July 4, 2017
Weer een heel spannend verhaal. Een aanrader
July 13, 2017
Ik wist niet wat ik mocht verwachten en heb het op me af laten komen waar ik heel blij om ben het zo aangepakt te hebben. Het verhaal begint goed en bouwt zich stelselmatig op. De spanning wordt bladzijde naar bladzijde groter wat maakt, dat je het boek niet naast je neer kan leggen. Het is eenvoudige schrijfstijl, maar onderschat Hilde Vandermeeren niet. In zijn eenvoud zegt ze heel veel en de onderwerpen zijn niet zomaar uit de lucht gegrepen. Haar boek leert ons tal van dingen en brengt ons ook nieuwe kennis zoals bv. Narcolepsie en kataplexieaanval. Dit werd in het boek heel duidelijk uitgelegd net zoals ze ook haar personages echt goed uitdiept. Korte hoofdstukken maakt het lezen gemakkelijker, waardoor ze diepzinnige zaken in het verhaal aan bod kan brengen.
Mijn “geen verwachting’ maakt dat het boek nog beter en spannender is dan wanneer er verwachtingen worden gesteld. Het leest anders en neemt een grotere dimensie aan.
Kate evolueert niet echt, maar de erkenning en herkenning van haar ziekte verloopt wel zeer vlot. Haar collega’s worden niet uitgediept en blijven op de vlakte wat zeker geen minwaarde geeft. Enkel Nano en Roy zijn de mensen die het meest evolueren.
Wat mij betreft, mocht Kate iets snuggerder geweest zijn, maar misschien is haar naïviteit wel nodig om dit verhaal juist te laten verlopen.
Ik heb noch een opmerking noch bemerking of vraag naar anders. Hilde Vandermeeren haar schrijfstijl kan ik echt waarderen.
Haar eerste thriller heb ik al gelezen en daarin was toen al duidelijk dat zij met haar boeken zou meegroeien en dat is nog beter dan ik dacht.
Het plot vind ik echt wel goed. Ik had meerdere personages gezien als mogelijke dader, maar dit had ik niet zien aankomen wat dan ook haar schrijftalent benadrukt.
Een lichte bliksemschicht durf ik het toch wel noemen. Door de cliffhanger op het einde kan hierop mogelijks een vervolg komen. Ik ben alvast benieuwd.
Dit is een boeiend verhaal en ik zat dan ook volledig in het verhaal.
Hilde Vandermeeren heeft volgens mij een zeer goede schrijfstijl, leest vlot, duidelijk en verstaanbaar. Wel heb ik stilgestaan bij de uitleg over “Narcorlepsie en Kataplexieaanval.
Dit is een thriller in zijn volledige vorm, inhoud en stijl en is volgens mij niet typisch Vlaams.. Deze thriller mag best naast buitenlandse thrillers worden geplaatst. Het boek is echt goed!!!
Het boek is zeer doordacht en in deze wereld zou het best wel geloofwaardig kunnen zijn dus misschien mag het woord “hard” toch onder de noemer komen te staan.
Hilde Vandermeeren heeft een eigen mooie schrijfstijl en deze is uniek op zich.
Beoordeling:
Spanning: 4 *, omdat Hilde Vandermeeren er toch in slaagt om het best wel spannend te houden.
Plot: 4,5* punten, Het zit echt goed in mekaar en een totale ommezwaai maakt, wat de eigenlijke dader kon zijn, dat dit precies een bliksemschicht is.
Leesplezier: 4*, Het boek leest echt wel vlot, is duidelijk en geeft voldoende spanningsvelden.
Schrijfstijl:4.5* punten, Naar mijn bescheiden mening heeft Hilde Vandermeeren een leuke, goeie schrijfstijl, waardoor het toegankelijk is voor het grotere plubliek
Originaliteit: 4*, Het thema is wel goed uitgezocht en dit is geen klassieke thriller waarin één of meerdere moorden gebeuren.
Psychologie: 3,5* punten, Psychologische diepgang kon wel beter, enkel bij Kate vind je een psychologische kwinkslag.
Citaten:
“Met iemand die niet naar je luistert, kun je gaan gesprek voeren.”
Dit lijkt zo vanzelfsprekend , maar eigenlijk zit hier heel veel kracht in en mag daar wel eens bij stil gestaan worden.
“Als meer mensen een ijsje kopen, komen meer mensen met
uitdrogingsproblemen in het ziekenhuis terecht.”
Geen oorzakelijk verband, maar wel een “correlatie”. Dat is een woord die mij aansprak en die het gesprek alsook het verhaal naar een ander niveau brengt. “Correlatie” = statistische samenhang tussen twee grootheden”. Is geen
alledaags woord, maar past perfect in de context van het verhaal.
Mijn “geen verwachting’ maakt dat het boek nog beter en spannender is dan wanneer er verwachtingen worden gesteld. Het leest anders en neemt een grotere dimensie aan.
Kate evolueert niet echt, maar de erkenning en herkenning van haar ziekte verloopt wel zeer vlot. Haar collega’s worden niet uitgediept en blijven op de vlakte wat zeker geen minwaarde geeft. Enkel Nano en Roy zijn de mensen die het meest evolueren.
Wat mij betreft, mocht Kate iets snuggerder geweest zijn, maar misschien is haar naïviteit wel nodig om dit verhaal juist te laten verlopen.
Ik heb noch een opmerking noch bemerking of vraag naar anders. Hilde Vandermeeren haar schrijfstijl kan ik echt waarderen.
Haar eerste thriller heb ik al gelezen en daarin was toen al duidelijk dat zij met haar boeken zou meegroeien en dat is nog beter dan ik dacht.
Het plot vind ik echt wel goed. Ik had meerdere personages gezien als mogelijke dader, maar dit had ik niet zien aankomen wat dan ook haar schrijftalent benadrukt.
Een lichte bliksemschicht durf ik het toch wel noemen. Door de cliffhanger op het einde kan hierop mogelijks een vervolg komen. Ik ben alvast benieuwd.
Dit is een boeiend verhaal en ik zat dan ook volledig in het verhaal.
Hilde Vandermeeren heeft volgens mij een zeer goede schrijfstijl, leest vlot, duidelijk en verstaanbaar. Wel heb ik stilgestaan bij de uitleg over “Narcorlepsie en Kataplexieaanval.
Dit is een thriller in zijn volledige vorm, inhoud en stijl en is volgens mij niet typisch Vlaams.. Deze thriller mag best naast buitenlandse thrillers worden geplaatst. Het boek is echt goed!!!
Het boek is zeer doordacht en in deze wereld zou het best wel geloofwaardig kunnen zijn dus misschien mag het woord “hard” toch onder de noemer komen te staan.
Hilde Vandermeeren heeft een eigen mooie schrijfstijl en deze is uniek op zich.
Beoordeling:
Spanning: 4 *, omdat Hilde Vandermeeren er toch in slaagt om het best wel spannend te houden.
Plot: 4,5* punten, Het zit echt goed in mekaar en een totale ommezwaai maakt, wat de eigenlijke dader kon zijn, dat dit precies een bliksemschicht is.
Leesplezier: 4*, Het boek leest echt wel vlot, is duidelijk en geeft voldoende spanningsvelden.
Schrijfstijl:4.5* punten, Naar mijn bescheiden mening heeft Hilde Vandermeeren een leuke, goeie schrijfstijl, waardoor het toegankelijk is voor het grotere plubliek
Originaliteit: 4*, Het thema is wel goed uitgezocht en dit is geen klassieke thriller waarin één of meerdere moorden gebeuren.
Psychologie: 3,5* punten, Psychologische diepgang kon wel beter, enkel bij Kate vind je een psychologische kwinkslag.
Citaten:
“Met iemand die niet naar je luistert, kun je gaan gesprek voeren.”
Dit lijkt zo vanzelfsprekend , maar eigenlijk zit hier heel veel kracht in en mag daar wel eens bij stil gestaan worden.
“Als meer mensen een ijsje kopen, komen meer mensen met
uitdrogingsproblemen in het ziekenhuis terecht.”
Geen oorzakelijk verband, maar wel een “correlatie”. Dat is een woord die mij aansprak en die het gesprek alsook het verhaal naar een ander niveau brengt. “Correlatie” = statistische samenhang tussen twee grootheden”. Is geen
alledaags woord, maar past perfect in de context van het verhaal.
June 9, 2017
Rond de tijd dat de VIP-afdeling van het ziekenhuis wordt geopend en Kate daar aan het werk mag, wordt bij haar de diagnose narcolepsie gesteld. Dit verzwijgt zij echter voor haar baas en ze probeert haar leven zo te plannen dat ze weinig tot geen last van haar ziekte zou moeten hebben. Toch gebeurt het regelmatig dat ze even in slaap valt. Een paar dagen nadat ze op de nieuwe afdeling aan ze slag is gegaan, wordt zij beschuldigd van het lekken van gevoelige informatie over de VIP-patiënten en wordt ze geschorst. Kate wil koste wat kost achterhalen wie hier achter zit. Vrienden blijken opeens geen vrienden meer te zijn en Kate weet niet wie ze nog kan vertrouwen. Haar nieuwe, enigszins aparte buurman? De fotograaf van een sleazy roddelblad?
Als iemand weet hoe ze een spanningsboog moet opbouwen is Hilde Vandermeeren dat wel. Het verhaal grijpt je direct bij de strot. Het zit erg goed in elkaar, mooi soepel opgebouwd met kleine hoofdstukjes en langzaam wordt de spanning opgebouwd tot een daverend einde. Een plottwist die ik niet zag aankomen. Dit is de vijfde thriller van Hilde Vandermeeren en ook direct haar vijfde voltreffer. Aanrader!
Als iemand weet hoe ze een spanningsboog moet opbouwen is Hilde Vandermeeren dat wel. Het verhaal grijpt je direct bij de strot. Het zit erg goed in elkaar, mooi soepel opgebouwd met kleine hoofdstukjes en langzaam wordt de spanning opgebouwd tot een daverend einde. Een plottwist die ik niet zag aankomen. Dit is de vijfde thriller van Hilde Vandermeeren en ook direct haar vijfde voltreffer. Aanrader!
June 9, 2017
Kate Evans, dertig jaar oud, woont in Londen. Ze werkt als verpleegkundige in een psychiatrische privékliniek Frazier Health Clinic. Kate heeft echter een groot probleem, ze is de laatste tijd zo moe dat ze zich door de dag moet sleuren. Ze heeft een slaaponderzoek laten doen en daaruit blijkt dat ze narcolepsie heeft. Dit is een ziekte die je de onweerstaanbare drang geeft om in slaap te vallen.
Ze moet dit koste wat kost voor zichzelf houden. Het is niet aangewezen om dit tegen haar baas te vertellen want dan is ze haar job en bron van inkomsten kwijt. Zo goed als ze kan sleurt ze zich door de dag, ook haar collega’s mogen niets merken.
Maar dan doet er zich en opportuniteit voor waar ze geen ‘nee’ tegen zegt. De zolderverdieping van het ziekenhuis is verbouwd tot een VIP-ruimte waar beroemdheden buiten de schijnwerpers in alle rust kunnen herstellen. Ze moet een zwijgcontract tekenen en krijgt de job aangeboden. Voor Kate is dit de geschikte job en de loonsverhoging kan ook meetellen.
Haar patiënte is een negenjarig meisje van een heel beroemd koppel. Sienna heeft een trauma opgelopen en het is aan Kate om haar goed te verzorgen en bij te staan. Ondanks haar medicatie valt ze toch dikwijls in slaap op haar werk en iemand die het op haar heeft gemunt haalt daar zijn voordeel uit.
Dan gebeurt er iets verschrikkelijk en wordt ze op staande voet geschorst. Ze schreeuwt haar onschuld uit maar niemand die haar wil geloven. Komt er nog bij dat de paparazzi de jacht op haar hebben ingezet. Deze doen er alles aan om haar het leven zuur maken. En alsof dit nog niet genoeg is lijkt het wel of haar ziekte meer en meer de bovenhand begint te krijgen. Ze blijft niet bij de pakken neerzitten en wil bewijzen dat ze onschuldig, ze wil haar gewone leven weer opnemen. Maar er is iemand die ook niet zal rusten tot ze het loodje legt …
Conclusie
Dit is Hilde’s vijfde thriller en voor de setting van het verhaal heeft ze Londen gekozen. Dit boek is geïnspireerd op waargebeurde feiten. Ze is daarvoor speciaal naar daar gereisd zodat elke plaatsnaam klopt. Het boek telt eenentachtig hoofdstukken, kort en krachtig. Het wisselt af wat er met Kate gebeurt en de moordenaar die ons een kijkje gunt in zijn hoofd. De betekenis van de titel is heel duidelijk als je het boek leest.
De auteur heeft met dit boek twee interessante onderwerpen aangesneden: narcolepsiepatiënten en sociale media. Hilde legt heel goed uit wat deze ziekte inhoudt en wat voor gevolgen dit heeft, nare symptomen die het de patiënt moeilijk maken om nog gewoon te kunnen functioneren. Deze ziekte verwerkt ze doorheen het verhaal zodat we een zeer goed beeld krijgen hoe Kate worstelt met het dagelijkse leven. Het tweede onderwerp is sociale media en wat voor nare gevolgen die kunnen hebben als er misbruik van wordt gemaakt. Van de een op de andere dag staat je wereld op zijn kop! Ook geeft ze heel goed weer wat de sensatiepers kan aanrichten en waar kun je beter zijn dan in Engeland om dit te onderstrepen. Het is een ware nachtmerrie voor degenen die ermee te maken krijgen!
Met Kate heeft Hilde een sterk personage neergezet dat, ondanks haar ziekte, niet bij de pakken blijft neerzitten. Het psychische aspect heeft hier ook weer de bovenhand zoals we van haar gewoon zijn. Ook de nevenpersonages komen goed uit de verf. De spanning wordt gestadig opgedreven en tijdens het lezen blijf je jezelf maar afvragen wie nu de dader is. Toegegeven, ik zat op een verkeerd spoor en dat maakte de plot nog verrassender.
De schrijfstijl, de originaliteit, de psychologie zijn van hoge kwaliteit. Spanning en emoties wisselen voortdurend af die gepaard gaan met cliffhangers. Heerlijk en simpel taalgebruik dat in de smaak zal vallen bij zowel Vlamingen als Nederlanders. Je leest het in een rotvaart uit, opzijleggen is hier niet van toepassing.
Het is een zeer scherpzinnig en goed uitgewerkt verhaal. Hilde heeft wederom bewezen dat ze toch wel een gevestigde waarde is in Vlaanderen en Boekenland en dat ze zeker voor niemand moet onderdoen! ‘Schemerzone’ is weer een schot in de roos! 5 sterren
Ze moet dit koste wat kost voor zichzelf houden. Het is niet aangewezen om dit tegen haar baas te vertellen want dan is ze haar job en bron van inkomsten kwijt. Zo goed als ze kan sleurt ze zich door de dag, ook haar collega’s mogen niets merken.
Maar dan doet er zich en opportuniteit voor waar ze geen ‘nee’ tegen zegt. De zolderverdieping van het ziekenhuis is verbouwd tot een VIP-ruimte waar beroemdheden buiten de schijnwerpers in alle rust kunnen herstellen. Ze moet een zwijgcontract tekenen en krijgt de job aangeboden. Voor Kate is dit de geschikte job en de loonsverhoging kan ook meetellen.
Haar patiënte is een negenjarig meisje van een heel beroemd koppel. Sienna heeft een trauma opgelopen en het is aan Kate om haar goed te verzorgen en bij te staan. Ondanks haar medicatie valt ze toch dikwijls in slaap op haar werk en iemand die het op haar heeft gemunt haalt daar zijn voordeel uit.
Dan gebeurt er iets verschrikkelijk en wordt ze op staande voet geschorst. Ze schreeuwt haar onschuld uit maar niemand die haar wil geloven. Komt er nog bij dat de paparazzi de jacht op haar hebben ingezet. Deze doen er alles aan om haar het leven zuur maken. En alsof dit nog niet genoeg is lijkt het wel of haar ziekte meer en meer de bovenhand begint te krijgen. Ze blijft niet bij de pakken neerzitten en wil bewijzen dat ze onschuldig, ze wil haar gewone leven weer opnemen. Maar er is iemand die ook niet zal rusten tot ze het loodje legt …
Conclusie
Dit is Hilde’s vijfde thriller en voor de setting van het verhaal heeft ze Londen gekozen. Dit boek is geïnspireerd op waargebeurde feiten. Ze is daarvoor speciaal naar daar gereisd zodat elke plaatsnaam klopt. Het boek telt eenentachtig hoofdstukken, kort en krachtig. Het wisselt af wat er met Kate gebeurt en de moordenaar die ons een kijkje gunt in zijn hoofd. De betekenis van de titel is heel duidelijk als je het boek leest.
De auteur heeft met dit boek twee interessante onderwerpen aangesneden: narcolepsiepatiënten en sociale media. Hilde legt heel goed uit wat deze ziekte inhoudt en wat voor gevolgen dit heeft, nare symptomen die het de patiënt moeilijk maken om nog gewoon te kunnen functioneren. Deze ziekte verwerkt ze doorheen het verhaal zodat we een zeer goed beeld krijgen hoe Kate worstelt met het dagelijkse leven. Het tweede onderwerp is sociale media en wat voor nare gevolgen die kunnen hebben als er misbruik van wordt gemaakt. Van de een op de andere dag staat je wereld op zijn kop! Ook geeft ze heel goed weer wat de sensatiepers kan aanrichten en waar kun je beter zijn dan in Engeland om dit te onderstrepen. Het is een ware nachtmerrie voor degenen die ermee te maken krijgen!
Met Kate heeft Hilde een sterk personage neergezet dat, ondanks haar ziekte, niet bij de pakken blijft neerzitten. Het psychische aspect heeft hier ook weer de bovenhand zoals we van haar gewoon zijn. Ook de nevenpersonages komen goed uit de verf. De spanning wordt gestadig opgedreven en tijdens het lezen blijf je jezelf maar afvragen wie nu de dader is. Toegegeven, ik zat op een verkeerd spoor en dat maakte de plot nog verrassender.
De schrijfstijl, de originaliteit, de psychologie zijn van hoge kwaliteit. Spanning en emoties wisselen voortdurend af die gepaard gaan met cliffhangers. Heerlijk en simpel taalgebruik dat in de smaak zal vallen bij zowel Vlamingen als Nederlanders. Je leest het in een rotvaart uit, opzijleggen is hier niet van toepassing.
Het is een zeer scherpzinnig en goed uitgewerkt verhaal. Hilde heeft wederom bewezen dat ze toch wel een gevestigde waarde is in Vlaanderen en Boekenland en dat ze zeker voor niemand moet onderdoen! ‘Schemerzone’ is weer een schot in de roos! 5 sterren
May 17, 2017
Dit geprinte boek had ik gewonnen via thrillerlovers, waarvoor mijn dank. Van begin tot eind genoten.
De titel is zeer goed gekozen, het verhaal blijft boeien tot het einde, en inderdaad ook een verrassend einde. Hilde Vandermeeren het is je weer gelukt: ademloos uitgelezen, aanrader!
De titel is zeer goed gekozen, het verhaal blijft boeien tot het einde, en inderdaad ook een verrassend einde. Hilde Vandermeeren het is je weer gelukt: ademloos uitgelezen, aanrader!
September 9, 2018
Dit is een boek dat onbewust heel snel weg leest, maar dat je alles behalve op het puntje van je stoel laat zitten van spanning. Heel zonde, want het hoort een thriller te zijn. Ik las gewoon en dacht niet van: hoe gaat het aflopen? Tevens zitten er heel veel Vlaamse uitdrukkingen en gezegden in. Als je deze als Nederlander niet kent, heb je een beetje een probleempje. Dit maakt het verhaal wel wat lastiger te volgen. Voor mij niet per se lastiger, maar het stoorde me wel. Dit had heel gemakkelijk voorkomen kunnen worden, gewoon door een extra correctie ronde. Of een redactie ronde. Misschien plaats ik nog een mini recensie op mijn blog, maar daar ga ik nog even een nacht je over slapen.
June 9, 2018
Een ongelooflijk spannende psychologische thriller !
Schitterend alweer...
Schitterend alweer...
August 9, 2018
Hilde Vandermeeren zet met Schemerzone weer een vlot geschreven, spannende thriller neer. Alhoewel het verhaal voor mij, in tegenstelling tot haar vorige boeken, iets trager op gang kwam, geraakte je toch in de ban van het verhaal van Kate, een verpleegkundige die lijdt aan narcolepsie.
Ook de verweven verhaallijn van het onbekende personage deed je gissen naar hoe het verder zou verlopen.
Het laatste kwart van het boek onthult ineens heel wat onverwachte wendingen en maakt dat je het boek niet meer kan en wil weg leggen. Neen, ik ging niet slapen zonder het einde te kennen 😊 (gelukkig heb ik vakantie en kan ik lekker uitslapen).
Op basis van de start van het boek bleef ik lang op 3 sterren hangen. Het einde heeft echter wel wat goed gemaakt waardoor 4 sterren wel verdiend zijn!!
Ook de verweven verhaallijn van het onbekende personage deed je gissen naar hoe het verder zou verlopen.
Het laatste kwart van het boek onthult ineens heel wat onverwachte wendingen en maakt dat je het boek niet meer kan en wil weg leggen. Neen, ik ging niet slapen zonder het einde te kennen 😊 (gelukkig heb ik vakantie en kan ik lekker uitslapen).
Op basis van de start van het boek bleef ik lang op 3 sterren hangen. Het einde heeft echter wel wat goed gemaakt waardoor 4 sterren wel verdiend zijn!!
July 21, 2017
Hilde Vandermeeren is een schrijfster uit Torhout die de Vlaamse klei ontgroeid is met haar thrillers. Zij schreef met haar laatste thrillers boeken die zich overal kunnen afspelen, en ze kan de vastgegroeide clichés als de beste vermijden. Misschien ook wel omdat ze geen vaste detective ten tonele voert, en geen reeks neerzet maar ons telkens naar een nieuwe setting voert. Als haar vorige thriller zich voornamelijk in Duitsland afspeelt, neemt ze ons met Schemerzone mee naar Londen. Op deze manier heb je als schrijver misschien toch wat meer vrijheid gecreëerd voor jezelf.
Kate is een verpleegster in een verzorgingstehuis die een moeilijke jeugd achter de rug heeft. Haar moeder is overleden en met haar enige overgebleven familielid, haar grootvader, heeft ze ook geen al te beste relatie. Door een samenloop van omstandigheden krijgt ze een promotie aangeboden om in een nieuw opgerichte afdeling te gaan werken waar VIP-patiënten of hun familieleden hun intrek zullen nemen om verzorging te krijgen. Dit terwijl ze echter meer en meer sukkelt met haar gezondheid, en bij haar narcolepsie wordt vastgesteld. Dit verklaart wel een heleboel: namelijk haar veelvuldige slaapaanvallen, haar realistische nachtmerries en haar vergeetachtigheid.
Op dat moment speelt Kate haar GSM kwijt, en wordt er via haar account een foto van de eerste patiënte, de dochter van een beroemd voetbalechtpaar, naar de buitenwereld getweet. Zo geraakt ze haar job kwijt, en samen met heel wat andere vreemde dingen die in haar omgeving gebeuren, luidt dit een helse rit van tegenslagen voor haar in. En er is niet alleen de sensatiepers die erop springt, maar ook een andere schaduw volgt haar die dankbaar van haar symptomen gebruik maakt. De psychologische kwellingen van Kate worden zo groter en groter.
Het verhaal is zeer vlot geschreven en raast in volle snelheid vooruit. Het is een beklemmend boek dat wel bij een stad als Londen en een privékliniek daar past. Het hoofdpersonage Kate Evans is goed neergezet met aandacht voor haar achtergrond, en iets minder voor haar evolutie maar dit stoort niet echt. Ook de nevenpersonages hadden nog ietsje meer uit de verf kunnen komen maar dit lijkt wel een keuze te zijn. Kate's vriend, Nemo, die aan dwerggroei lijdt, had bijvoorbeeld nog een scherper randje kunnen krijgen en had niet zo vriendelijk en naïef gehoeven, door de behandeling die hij her en der krijgt. De dromen van een kwaadaardige clown zijn nu ook weer niet zo origineel in horrorland, en gaven er voor mij een wat te creepy, onnatuurlijk kantje aan. Ik heb zelf ook niets met horror en horrorachtige elementen, dat zal ook wel meegespeeld hebben bij mij.
Je geniet echter als lezer van de goed opgebouwde spanning, de mooie gevarieerde schrijfstijl en de goed gedoseerde psychologische kant van het verhaal. Zowel de plot als het gedenkwaardige originele slot mogen er zeker zijn! Hilde Vandermeeren heeft haar plekje binnen de Nederlandstalige thrillerwereld zo wel veroverd.
Kate is een verpleegster in een verzorgingstehuis die een moeilijke jeugd achter de rug heeft. Haar moeder is overleden en met haar enige overgebleven familielid, haar grootvader, heeft ze ook geen al te beste relatie. Door een samenloop van omstandigheden krijgt ze een promotie aangeboden om in een nieuw opgerichte afdeling te gaan werken waar VIP-patiënten of hun familieleden hun intrek zullen nemen om verzorging te krijgen. Dit terwijl ze echter meer en meer sukkelt met haar gezondheid, en bij haar narcolepsie wordt vastgesteld. Dit verklaart wel een heleboel: namelijk haar veelvuldige slaapaanvallen, haar realistische nachtmerries en haar vergeetachtigheid.
Op dat moment speelt Kate haar GSM kwijt, en wordt er via haar account een foto van de eerste patiënte, de dochter van een beroemd voetbalechtpaar, naar de buitenwereld getweet. Zo geraakt ze haar job kwijt, en samen met heel wat andere vreemde dingen die in haar omgeving gebeuren, luidt dit een helse rit van tegenslagen voor haar in. En er is niet alleen de sensatiepers die erop springt, maar ook een andere schaduw volgt haar die dankbaar van haar symptomen gebruik maakt. De psychologische kwellingen van Kate worden zo groter en groter.
Het verhaal is zeer vlot geschreven en raast in volle snelheid vooruit. Het is een beklemmend boek dat wel bij een stad als Londen en een privékliniek daar past. Het hoofdpersonage Kate Evans is goed neergezet met aandacht voor haar achtergrond, en iets minder voor haar evolutie maar dit stoort niet echt. Ook de nevenpersonages hadden nog ietsje meer uit de verf kunnen komen maar dit lijkt wel een keuze te zijn. Kate's vriend, Nemo, die aan dwerggroei lijdt, had bijvoorbeeld nog een scherper randje kunnen krijgen en had niet zo vriendelijk en naïef gehoeven, door de behandeling die hij her en der krijgt. De dromen van een kwaadaardige clown zijn nu ook weer niet zo origineel in horrorland, en gaven er voor mij een wat te creepy, onnatuurlijk kantje aan. Ik heb zelf ook niets met horror en horrorachtige elementen, dat zal ook wel meegespeeld hebben bij mij.
Je geniet echter als lezer van de goed opgebouwde spanning, de mooie gevarieerde schrijfstijl en de goed gedoseerde psychologische kant van het verhaal. Zowel de plot als het gedenkwaardige originele slot mogen er zeker zijn! Hilde Vandermeeren heeft haar plekje binnen de Nederlandstalige thrillerwereld zo wel veroverd.
November 21, 2017
Dit was het eerste boek van Hilde Vandermeeren.
Wat een thriller. Een mooie opbouw, finale en epiloog als 'afkoeler' . Wanneer kate, een verpleegster werkzaam in een privé kliniek en lijdt aan narcolepsie , geconfronteerd wordt met allerlei mysterieuze zaken is dit het begin van haar zoektocht naar de oorzaak van deze voorvallen. De finale is heel goed uitgewerkt . Deze thriller smaakt naar meer. Hopelijk komt die er snel.
Cover 8/10
Verhaal ******
Wat een thriller. Een mooie opbouw, finale en epiloog als 'afkoeler' . Wanneer kate, een verpleegster werkzaam in een privé kliniek en lijdt aan narcolepsie , geconfronteerd wordt met allerlei mysterieuze zaken is dit het begin van haar zoektocht naar de oorzaak van deze voorvallen. De finale is heel goed uitgewerkt . Deze thriller smaakt naar meer. Hopelijk komt die er snel.
Cover 8/10
Verhaal ******
July 5, 2017
Wederom een toppertje.
Ook dit boek weer in een paar uurtjes uitgelezen.
Met weer een orgineel thema, namelijk narcolepsie.
Daardoor is de titel erg goed uitgekozen.
Ik kijk weer reikhalzend uit naar haar volgende boek.
Ook dit boek weer in een paar uurtjes uitgelezen.
Met weer een orgineel thema, namelijk narcolepsie.
Daardoor is de titel erg goed uitgekozen.
Ik kijk weer reikhalzend uit naar haar volgende boek.
January 26, 2018
Leest als een trein!
December 23, 2018
Topper ,zeer verslavend .
January 19, 2023
Echt een super leuke psychologische thriller! Een aanrader.
June 16, 2023
Geen hoogvlieger, wel spannend, vermoed dat mijn leerlingen dat volgend schooljaar wel zullen kunnen smaken, hun 1e boektopper dan. Maar eerst vakantie 🙂.
November 9, 2023
Boekopdracht 1:
- Biografie:
Vandermeeren studeerde psychologie aan de KU Leuven[2] en geeft les in het volwassenenonderwijs.
In 2013 verscheen Als alles duister wordt bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen). Ze won daarmee de Knack Hercule Poirot Publieksprijs 2013. Daarna verschenen haar thrillers De toeschouwers(2014), Stille grond (2015) en Scorpio (2016).[3] Stille grond haalde de shortlist Gouden Strop 2016.[4] De film- en tv-rechten van Stille grond zijn verkocht aan productiemaatschappij Eyeworks Belgium.[5] Haar kort verhaal The Lighthouse verscheen in het dubbelnummer maart/april 2016 van het Amerikaanse Ellery Queen’s Mystery Magazine.[6]
In juni 2017 verscheen de thriller Schemerzone. Ze won daarmee de Knack Hercule Poirotprijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het afgelopen jaar.[7][8] Sinds 2018 is Vandermeeren ambassadrice van vzw Narcolepsie Vlaanderen.[9] Deze zeldzame slaapwaakstoornis komt aan bod in Schemerzone.
In 2018 verscheen Rusteloos bij uitgeverij Van Halewyck, het eerste deel van een trilogie in samenwerking met strafpleiter Walter Damen, gevolgd door Bodemloos (2019) en Meedogenloos(2020).[10] Deze trilogie en haar ander werk maken deel uit van het internationale project DETECt van de KU Leuven, een samenwerking tussen 18 Europese universiteiten, tv-zenders en professionelen uit de creatieve sector.[11]
Onbekende auteur. (2023, 30 augustus). Hilde Vandermeeren. Wikipedia. Geraadpleegd op 8 november 2023, van https://nl.wikipedia.org/wiki/Hilde_V...
- Recensie 1
Met Schemerzone, haar vijfde thriller, brengt Hilde Vandermeeren de bevestiging van haar talent als auteur van spannende boeken: een plot die de lezer laat meedenken, een gedegen psychologische profilering van de personages, een originele invalshoek die, verspreid over het boek, de nodige wetenschappelijke informatie aanreikt om ook echt te begrijpen waar het om gaat.
Dit is een verniuewings argument omdat het boek geprezen wordt voor zijn originaliteit.
Hier hebben we te maken met een realistisch argument, het boek geeft wetenschappelijke informatie waardoor we een realistisch en waarheidgetrouw beeld krijgen over de ziekte narcolepsie.
Als motto bij Schemerzone fungeert een uitspraak van Mark Twain: ‘Everyone is a moon and has a dark side which he never shows to anybody.’ Licht en duisternis, leven en omgaan met de mensen uit je al of niet directe omgeving, maar evenzeer het besef dat je niet alles kan zeggen of prijsgeven: voor een thrillerauteur blijft het een boeiende zoektocht beide aan elkaar te linken en daarin precies het fundament te vinden voor een verhaal dat mensen en opvattingen met elkaar confronteert.
De dertigjarige Kate werkt in een psychiatrische privékliniek in Londen. Over de ziekte waarmee ze zelf moet zien om te gaan, kan ze met niemand praten. Ze lijdt aan narcolepsie, een zeldzame neurotische afwijking die gekenmerkt wordt door onbedwingbare slaapaanvallen en in sommige gevallen kan leiden tot kataplexie, het plotselinge verlies van de spierfuncties. Bijkomend symptoom ervan is hypnagoge hallucinatie, ‘sommige patiënten kregen ook nog eens levensechte, vaak beangstigende droomervaringen, die verward konden worden met psychotische verschijnselen.’ Volgens de dokter die haar, in de mate van het mogelijke uiteraard, behandelt, is het ergste wat narcolepsie-ptatiënten meemaken, het onbegrip. Dat veroordeelt ze tot een leven in de marge, ze raken steeds meer geïsoleerd. Laat de lezer meteen gerustgesteld zijn: Vandermeeren maakt er geen wetenschappelijk discours van, zij weet de uitleg over de ziekte precies zo te doseren dat het verhaal er niet gaat onder lijden.
Binnen de setting van de psychiatrische kliniek ontwikkelt zich een verhaal dat draait rond afgunst onder de collega’s, zeker als Kate – om welbepaalde redenen dan - een promotie krijgt naar de VIP-afdeling. Daar krijgt ze als ‘klant’ het dochtertje van een mediageniek voetballer en diens al even op uiterlijk vertoon gestelde vrouw. Het staat de lezer hier vrij om er de voetballer in te zien die ook zijn eigen parfummerk op de markt heeft gebracht. Wat het dochtertje Sienna ertoe heeft gebracht zich af te sluiten van haar omgeving, zal Kate met de hulp van een gewezen pulpjournalist weten bloot te leggen.
Binnen deze verhaallaag haalt Vandermeeren bijzonder scherp uit naar de sensatiebladen: Kate wordt opgejaagd wild voor de journalisten als blijkt dat een twitterbericht van op haar gsm de wereld is ingestuurd met een foto van Sienna. Waarom iemand er baat bij heeft gevonden haar gsm te stelen en zo het bericht wereldkundig te maken, blijft de vraag waarrond de hele roman verder wordt afgewikkeld. Hilde Vandermeeren houdt de lijnen van het verhaal stevig in de hand, mede door het inlassen van cursieve fragmenten waarin een anoniem blijvende ik-figuur haar moment van wraak in niet mis te verstane woorden aankondigt. Waarom een dwerg die in een nachtclub aan de kost komt, uitgeschakeld moet worden, welke persoonlijke redenen de gewezen pulpjournalist heeft om zich aan de zijde van Kate te scharen, hoe uiteindelijk alles tot een goed einde komt…. Of blijft aan het einde toch ook nog die donkere Twain-zijde
meespelen? De slotzin is alleszins ambivalent: ‘Kate legde haar hand op haar buik waarin nieuw leven groeide. Ze liep verder in het besef dat ze altijd achterom zou blijven kijken.’
Schemerzone is veel meer dan een klassieke whodunit. De trefzekere manier waarop de verschillende verhaallijnen in elkaar worden verstrengeld, de verzorgde stijl die nergens ontspoort of verdrinkt in niets ter zake doende details, de doordachte manier waarop de lezer kennis maakt met een nauwelijks gekend ziektebeeld: het maakt van Schemerzone een roman die ver uitstijgt boven de gemiddelde Nederlandstalige thriller. En dat heeft niet enkel te maken met de keuze van Londen als decor.
Hier is sprake van een formeel argument, de structuur en samenhang van de roman wordt hier geprezen.
van Hulle, J. (2017, 8 september). Hilde Vandermeeren: Schemerzone. Mappalibri. Geraadpleegd op 8 november 2023, van http://mappalibri.be/?navigatieid=61&... d=6758&via_navigatieid=21
- Recensie 2
De dertigjarige Kate werkt in een privékliniek in Londen. Ze is al een tijdje niet oké en krijgt te horen dat ze lijdt aan narcolepsie, een ziekte waardoor ze zomaar in elkaar kan zakken. Bang als ze is om haar baan te verliezen, vertelt ze haar collega’s niets over haar ziekte. Wanneer ze naar een speciale afdeling verplaatst wordt waar beroemde personen in alle discretie behandeld kunnen worden is ze hier in eerste instantie blij mee. Dan komt de dochter van een beroemd showbizzpaar op haar afdeling terecht en na een vervelende gebeurtenis krijgt Kate de roddelpers achter zich aan. De media is echter niet de enige die achter Kate aan zit. Er is nog iemand, iemand die haar het zwijgen op wil leggen.
Schemerzone begint met Kate die we leren kennen wanneer ze haar dagen door probeert te komen terwijl ze last heeft van vreemde aanvallen. Al snel komen we erachter dat ze aan narcolepsie lijdt. Een vrij onbekende aandoening waar de schrijfster zich merkbaar goed in verdiept heeft. Kate woont in Londen, dé perfecte locatie voor een triller, zeker tijdens mistroostige herfstdagen waarin je het liefst opkrult in bed met de gordijnen ferm gesloten. Dat doet Kate ook het liefst, maar als lezer kom je er snel achter dat er iemand is die Kate in de gaten houdt. Deze delen zijn schuingedrukt geschreven en geven een akelig inkijkje in een zieke geest. In de kliniek waar Kate werkt gebeuren steeds vreemdere dingen en daarmee neemt de onderhuidse spanning alsmaar toe.
Hier hebben we een emotioneel argument, er wordt aangehaald dat je je gespannen voelt bij het lezen van het boek omdat je nooit weet wat er gaat gebeuren en dat wel heel graag zou willen weten. De spanning komt ook door de mysterieuze figuur waar je af en toe de gedachten van leest.
Waar die spanning vandaan komt houdt Hilde Vandermeeren goed geheim. Als lezer slinger je van de ene naar de andere verdachte persoon, waardoor je ieder moment verwacht dat er iets gebeurt. Je vertrouwt niemand, zelfs de mensen het dichtst bij Kate niet. Het is duidelijk te merken dat de schrijfster psychologie heeft gestudeerd want dit is een knap staaltje psychologische thriller-schrijven. Ook de narcolepsie is een extra akelig gegeven in het boek. Het idee dat je in elkaar zakt, nog wel alles kunt horen, maar niets kunt doen geeft een – letterlijk – extra verlammend element aan het verhaal. Het maakt Kate’s machteloosheid nog erger.
Dit is een intentioneel argument aangezien de relatie tussen de auteur en haar werk hier wordt beoordeeld. Er valt duidelijk te zien dat Hilde een groote kennis bevat over de psychologie en dat wordt gereflecteerd in haar boek
Schemerzone bevat veel. Geweld tegen ouderen, sensatiepers, beroemdheden die doorslaan in hun succes, het gevaar van sociale media. En een aantal sympathieke personages, die je ondanks alles toch niet helemaal vertrouwd. Want tot aan het einde toe weet je niet van wie het gevaar komt, een einde wat het nét niet helemaal afsluit en ervoor zorgt dat je er niet helemáál gerust in bent.
Schemerzone is een spannedboek waarin het gevaar continu op de loer ligt. Iedere zin uit Schemerzone is relevant en staat in dienst van het verhaal. Er is geen enkele overbodige info. Prettig. Vandermeeren’s Vlaamse tongval lees je er soms doorheen. Zoals ‘ze haakte in’ (ze hing op) na een telefoongesprek. Charmant. Het valt me op dat we hier eigenlijk veel te weinig weten over Vlaamse schrijvers. Dit is de vijfde thriller van Hilde Vandermeeren, hopelijk volgen er nog veel!
Dit zijn amusementsargumenten, er worden verschillende redenen aangehaald die het boek aangenaam om te lezen maken en het boek een bepaalde charme geven.
Koevoets, M. (2017, 1 oktober). Recensie: Schemerzone. Chicklit. Geraardpleegd op 8 novermber 2023, van https://www.chicklit.nl/boekrecensies...
- Tekst:
Ik las onlangs het boek ‘Schemerzone’ van Hilde Vandermeeren, en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Mijn persoonlijke ervaring was dat het boek zeer vlot las. Op momenten was ik aan het lezen en plotseling waren er een uur en een stuk of 80 pagina's voorbij gevlogen. Ik vond ook dat je zeer snel in het verhaal zat. Het begin van het boek bouwt redelijk snel op, en voor je het weet zit je al in het eerste hoofdstuk waar je de gedachten van de moordenaar leest. Dat vond ik zeer fijn aan dit boek.
"Schemerzone" gaat over een vrouw, Kate, die veel meemaakt. Dat vond ik ook een zeer positief punt aan dit boek. Er gebeurde zoveel zonder dat er chaos ontstond, waardoor je niet meer zou kunnen volgen. Doorheen het verhaal zijn er verschillende angstaanjagende scènes door Kate's narcolepsie. We krijgen steeds een beetje inzicht in de gedachten van het moordzuchtige karakter. We komen steeds dichter bij het geheim van Sienna, en Roy vertelt van alles over zijn verleden, hoe hij zijn vrouw en dochter heeft verloren. Uiteindelijk worden alle puntjes verbonden wanneer de moordenaar, namelijk Gloria, de collega van Kate, bekend wordt.
Wat ik ook altijd leuk vind in een boek is een romantische relatie, en dat hebben we in "Schemerzone" ook. De relatie tussen Roy en Kate begint redelijk moeizaam, maar na enkele kleine conflicten beginnen ze te praten en vallen ze voor elkaar. Ik vind dat deze relatie op een zeer fijne, rustige en subtiele manier in het verhaal wordt gebracht, hoewel het einde van het boek vooral op hun relatie is gefocust.
Dat brengt me naar mijn volgende punt, namelijk het einde van het boek. Ik vind dat het een zeer goed einde heeft. Het is een happy end, maar eigenlijk toch niet helemaal, of in ieder geval geen zekerheid. Het feit dat zowel Kate als wij, de lezers, niet honderd procent zeker weten of Gloria dood is, creëert een zekere spanning. De spanning die je verwacht weg te vallen tegen het einde van het boek, zeker wanneer Roy Gloria in de rivier, de Thames, gooit, komt dan opeens terug.
Ik denk ook dat het boek zo gemakkelijk leest door die intense spanning, de nieuwsgierigheid om steeds te willen weten wat er nu weer zal gebeuren, omdat je nooit zeker weet wat dat zelfs zou kunnen zijn. De emoties in dit boek lopen zo ver uiteen. Langs de ene kant ben je bezorgd om Sienna, maar je bent ook verdrietig om het verlies van Nano, Kate's grootmoeder en moeder, de echtgenote en het kind van Roy. Daarbij ben je blij voor de relatie die Kate en Roy opbouwen, maar je voelt ook woede voor hoe Kate haar (ex)collega's haar behandelen en ook voor Wonsley, die de onschuldige Sienna heeft getraumatiseerd.
Al bij al vond ik het een zeer leuk boek. Ik ben ook persoonlijk wel fan van een goede thriller, wat dus zeker in het voordeel heeft gespeeld voor mijn beoordeling en leeservaring van dit boek.
- Biografie:
Vandermeeren studeerde psychologie aan de KU Leuven[2] en geeft les in het volwassenenonderwijs.
In 2013 verscheen Als alles duister wordt bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen). Ze won daarmee de Knack Hercule Poirot Publieksprijs 2013. Daarna verschenen haar thrillers De toeschouwers(2014), Stille grond (2015) en Scorpio (2016).[3] Stille grond haalde de shortlist Gouden Strop 2016.[4] De film- en tv-rechten van Stille grond zijn verkocht aan productiemaatschappij Eyeworks Belgium.[5] Haar kort verhaal The Lighthouse verscheen in het dubbelnummer maart/april 2016 van het Amerikaanse Ellery Queen’s Mystery Magazine.[6]
In juni 2017 verscheen de thriller Schemerzone. Ze won daarmee de Knack Hercule Poirotprijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het afgelopen jaar.[7][8] Sinds 2018 is Vandermeeren ambassadrice van vzw Narcolepsie Vlaanderen.[9] Deze zeldzame slaapwaakstoornis komt aan bod in Schemerzone.
In 2018 verscheen Rusteloos bij uitgeverij Van Halewyck, het eerste deel van een trilogie in samenwerking met strafpleiter Walter Damen, gevolgd door Bodemloos (2019) en Meedogenloos(2020).[10] Deze trilogie en haar ander werk maken deel uit van het internationale project DETECt van de KU Leuven, een samenwerking tussen 18 Europese universiteiten, tv-zenders en professionelen uit de creatieve sector.[11]
Onbekende auteur. (2023, 30 augustus). Hilde Vandermeeren. Wikipedia. Geraadpleegd op 8 november 2023, van https://nl.wikipedia.org/wiki/Hilde_V...
- Recensie 1
Met Schemerzone, haar vijfde thriller, brengt Hilde Vandermeeren de bevestiging van haar talent als auteur van spannende boeken: een plot die de lezer laat meedenken, een gedegen psychologische profilering van de personages, een originele invalshoek die, verspreid over het boek, de nodige wetenschappelijke informatie aanreikt om ook echt te begrijpen waar het om gaat.
Dit is een verniuewings argument omdat het boek geprezen wordt voor zijn originaliteit.
Hier hebben we te maken met een realistisch argument, het boek geeft wetenschappelijke informatie waardoor we een realistisch en waarheidgetrouw beeld krijgen over de ziekte narcolepsie.
Als motto bij Schemerzone fungeert een uitspraak van Mark Twain: ‘Everyone is a moon and has a dark side which he never shows to anybody.’ Licht en duisternis, leven en omgaan met de mensen uit je al of niet directe omgeving, maar evenzeer het besef dat je niet alles kan zeggen of prijsgeven: voor een thrillerauteur blijft het een boeiende zoektocht beide aan elkaar te linken en daarin precies het fundament te vinden voor een verhaal dat mensen en opvattingen met elkaar confronteert.
De dertigjarige Kate werkt in een psychiatrische privékliniek in Londen. Over de ziekte waarmee ze zelf moet zien om te gaan, kan ze met niemand praten. Ze lijdt aan narcolepsie, een zeldzame neurotische afwijking die gekenmerkt wordt door onbedwingbare slaapaanvallen en in sommige gevallen kan leiden tot kataplexie, het plotselinge verlies van de spierfuncties. Bijkomend symptoom ervan is hypnagoge hallucinatie, ‘sommige patiënten kregen ook nog eens levensechte, vaak beangstigende droomervaringen, die verward konden worden met psychotische verschijnselen.’ Volgens de dokter die haar, in de mate van het mogelijke uiteraard, behandelt, is het ergste wat narcolepsie-ptatiënten meemaken, het onbegrip. Dat veroordeelt ze tot een leven in de marge, ze raken steeds meer geïsoleerd. Laat de lezer meteen gerustgesteld zijn: Vandermeeren maakt er geen wetenschappelijk discours van, zij weet de uitleg over de ziekte precies zo te doseren dat het verhaal er niet gaat onder lijden.
Binnen de setting van de psychiatrische kliniek ontwikkelt zich een verhaal dat draait rond afgunst onder de collega’s, zeker als Kate – om welbepaalde redenen dan - een promotie krijgt naar de VIP-afdeling. Daar krijgt ze als ‘klant’ het dochtertje van een mediageniek voetballer en diens al even op uiterlijk vertoon gestelde vrouw. Het staat de lezer hier vrij om er de voetballer in te zien die ook zijn eigen parfummerk op de markt heeft gebracht. Wat het dochtertje Sienna ertoe heeft gebracht zich af te sluiten van haar omgeving, zal Kate met de hulp van een gewezen pulpjournalist weten bloot te leggen.
Binnen deze verhaallaag haalt Vandermeeren bijzonder scherp uit naar de sensatiebladen: Kate wordt opgejaagd wild voor de journalisten als blijkt dat een twitterbericht van op haar gsm de wereld is ingestuurd met een foto van Sienna. Waarom iemand er baat bij heeft gevonden haar gsm te stelen en zo het bericht wereldkundig te maken, blijft de vraag waarrond de hele roman verder wordt afgewikkeld. Hilde Vandermeeren houdt de lijnen van het verhaal stevig in de hand, mede door het inlassen van cursieve fragmenten waarin een anoniem blijvende ik-figuur haar moment van wraak in niet mis te verstane woorden aankondigt. Waarom een dwerg die in een nachtclub aan de kost komt, uitgeschakeld moet worden, welke persoonlijke redenen de gewezen pulpjournalist heeft om zich aan de zijde van Kate te scharen, hoe uiteindelijk alles tot een goed einde komt…. Of blijft aan het einde toch ook nog die donkere Twain-zijde
meespelen? De slotzin is alleszins ambivalent: ‘Kate legde haar hand op haar buik waarin nieuw leven groeide. Ze liep verder in het besef dat ze altijd achterom zou blijven kijken.’
Schemerzone is veel meer dan een klassieke whodunit. De trefzekere manier waarop de verschillende verhaallijnen in elkaar worden verstrengeld, de verzorgde stijl die nergens ontspoort of verdrinkt in niets ter zake doende details, de doordachte manier waarop de lezer kennis maakt met een nauwelijks gekend ziektebeeld: het maakt van Schemerzone een roman die ver uitstijgt boven de gemiddelde Nederlandstalige thriller. En dat heeft niet enkel te maken met de keuze van Londen als decor.
Hier is sprake van een formeel argument, de structuur en samenhang van de roman wordt hier geprezen.
van Hulle, J. (2017, 8 september). Hilde Vandermeeren: Schemerzone. Mappalibri. Geraadpleegd op 8 november 2023, van http://mappalibri.be/?navigatieid=61&... d=6758&via_navigatieid=21
- Recensie 2
De dertigjarige Kate werkt in een privékliniek in Londen. Ze is al een tijdje niet oké en krijgt te horen dat ze lijdt aan narcolepsie, een ziekte waardoor ze zomaar in elkaar kan zakken. Bang als ze is om haar baan te verliezen, vertelt ze haar collega’s niets over haar ziekte. Wanneer ze naar een speciale afdeling verplaatst wordt waar beroemde personen in alle discretie behandeld kunnen worden is ze hier in eerste instantie blij mee. Dan komt de dochter van een beroemd showbizzpaar op haar afdeling terecht en na een vervelende gebeurtenis krijgt Kate de roddelpers achter zich aan. De media is echter niet de enige die achter Kate aan zit. Er is nog iemand, iemand die haar het zwijgen op wil leggen.
Schemerzone begint met Kate die we leren kennen wanneer ze haar dagen door probeert te komen terwijl ze last heeft van vreemde aanvallen. Al snel komen we erachter dat ze aan narcolepsie lijdt. Een vrij onbekende aandoening waar de schrijfster zich merkbaar goed in verdiept heeft. Kate woont in Londen, dé perfecte locatie voor een triller, zeker tijdens mistroostige herfstdagen waarin je het liefst opkrult in bed met de gordijnen ferm gesloten. Dat doet Kate ook het liefst, maar als lezer kom je er snel achter dat er iemand is die Kate in de gaten houdt. Deze delen zijn schuingedrukt geschreven en geven een akelig inkijkje in een zieke geest. In de kliniek waar Kate werkt gebeuren steeds vreemdere dingen en daarmee neemt de onderhuidse spanning alsmaar toe.
Hier hebben we een emotioneel argument, er wordt aangehaald dat je je gespannen voelt bij het lezen van het boek omdat je nooit weet wat er gaat gebeuren en dat wel heel graag zou willen weten. De spanning komt ook door de mysterieuze figuur waar je af en toe de gedachten van leest.
Waar die spanning vandaan komt houdt Hilde Vandermeeren goed geheim. Als lezer slinger je van de ene naar de andere verdachte persoon, waardoor je ieder moment verwacht dat er iets gebeurt. Je vertrouwt niemand, zelfs de mensen het dichtst bij Kate niet. Het is duidelijk te merken dat de schrijfster psychologie heeft gestudeerd want dit is een knap staaltje psychologische thriller-schrijven. Ook de narcolepsie is een extra akelig gegeven in het boek. Het idee dat je in elkaar zakt, nog wel alles kunt horen, maar niets kunt doen geeft een – letterlijk – extra verlammend element aan het verhaal. Het maakt Kate’s machteloosheid nog erger.
Dit is een intentioneel argument aangezien de relatie tussen de auteur en haar werk hier wordt beoordeeld. Er valt duidelijk te zien dat Hilde een groote kennis bevat over de psychologie en dat wordt gereflecteerd in haar boek
Schemerzone bevat veel. Geweld tegen ouderen, sensatiepers, beroemdheden die doorslaan in hun succes, het gevaar van sociale media. En een aantal sympathieke personages, die je ondanks alles toch niet helemaal vertrouwd. Want tot aan het einde toe weet je niet van wie het gevaar komt, een einde wat het nét niet helemaal afsluit en ervoor zorgt dat je er niet helemáál gerust in bent.
Schemerzone is een spannedboek waarin het gevaar continu op de loer ligt. Iedere zin uit Schemerzone is relevant en staat in dienst van het verhaal. Er is geen enkele overbodige info. Prettig. Vandermeeren’s Vlaamse tongval lees je er soms doorheen. Zoals ‘ze haakte in’ (ze hing op) na een telefoongesprek. Charmant. Het valt me op dat we hier eigenlijk veel te weinig weten over Vlaamse schrijvers. Dit is de vijfde thriller van Hilde Vandermeeren, hopelijk volgen er nog veel!
Dit zijn amusementsargumenten, er worden verschillende redenen aangehaald die het boek aangenaam om te lezen maken en het boek een bepaalde charme geven.
Koevoets, M. (2017, 1 oktober). Recensie: Schemerzone. Chicklit. Geraardpleegd op 8 novermber 2023, van https://www.chicklit.nl/boekrecensies...
- Tekst:
Ik las onlangs het boek ‘Schemerzone’ van Hilde Vandermeeren, en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast was. Mijn persoonlijke ervaring was dat het boek zeer vlot las. Op momenten was ik aan het lezen en plotseling waren er een uur en een stuk of 80 pagina's voorbij gevlogen. Ik vond ook dat je zeer snel in het verhaal zat. Het begin van het boek bouwt redelijk snel op, en voor je het weet zit je al in het eerste hoofdstuk waar je de gedachten van de moordenaar leest. Dat vond ik zeer fijn aan dit boek.
"Schemerzone" gaat over een vrouw, Kate, die veel meemaakt. Dat vond ik ook een zeer positief punt aan dit boek. Er gebeurde zoveel zonder dat er chaos ontstond, waardoor je niet meer zou kunnen volgen. Doorheen het verhaal zijn er verschillende angstaanjagende scènes door Kate's narcolepsie. We krijgen steeds een beetje inzicht in de gedachten van het moordzuchtige karakter. We komen steeds dichter bij het geheim van Sienna, en Roy vertelt van alles over zijn verleden, hoe hij zijn vrouw en dochter heeft verloren. Uiteindelijk worden alle puntjes verbonden wanneer de moordenaar, namelijk Gloria, de collega van Kate, bekend wordt.
Wat ik ook altijd leuk vind in een boek is een romantische relatie, en dat hebben we in "Schemerzone" ook. De relatie tussen Roy en Kate begint redelijk moeizaam, maar na enkele kleine conflicten beginnen ze te praten en vallen ze voor elkaar. Ik vind dat deze relatie op een zeer fijne, rustige en subtiele manier in het verhaal wordt gebracht, hoewel het einde van het boek vooral op hun relatie is gefocust.
Dat brengt me naar mijn volgende punt, namelijk het einde van het boek. Ik vind dat het een zeer goed einde heeft. Het is een happy end, maar eigenlijk toch niet helemaal, of in ieder geval geen zekerheid. Het feit dat zowel Kate als wij, de lezers, niet honderd procent zeker weten of Gloria dood is, creëert een zekere spanning. De spanning die je verwacht weg te vallen tegen het einde van het boek, zeker wanneer Roy Gloria in de rivier, de Thames, gooit, komt dan opeens terug.
Ik denk ook dat het boek zo gemakkelijk leest door die intense spanning, de nieuwsgierigheid om steeds te willen weten wat er nu weer zal gebeuren, omdat je nooit zeker weet wat dat zelfs zou kunnen zijn. De emoties in dit boek lopen zo ver uiteen. Langs de ene kant ben je bezorgd om Sienna, maar je bent ook verdrietig om het verlies van Nano, Kate's grootmoeder en moeder, de echtgenote en het kind van Roy. Daarbij ben je blij voor de relatie die Kate en Roy opbouwen, maar je voelt ook woede voor hoe Kate haar (ex)collega's haar behandelen en ook voor Wonsley, die de onschuldige Sienna heeft getraumatiseerd.
Al bij al vond ik het een zeer leuk boek. Ik ben ook persoonlijk wel fan van een goede thriller, wat dus zeker in het voordeel heeft gespeeld voor mijn beoordeling en leeservaring van dit boek.
July 6, 2017
Dankzij Thrillzone heb ik deel kunnen nemen aan de leesclub voor dit boek. Vooraf was ik niet bekend met werk van de Vlaamse schrijfster en ik was dan ook aangenaam verrast om kennis te mogen maken door middel van het lezen van de thriller ‘Schemerzone’.
Het verhaal gaat over de verpleegkundige Kate. Ze krijgt te horen dat ze de ziekte Narcolepsie heeft. Deze ziekte heeft nogal een grote impact op haar leven en directe omgeving. Ze neemt het besluit haar werk niet in te lichten over haar diagnose. Of dit zo’n wijs besluit is en wat de desastreuze gevolgen zijn zal zich snel genoeg uitwijzen…
Persoonlijk heb ik erg genoten van dit verhaal. Door de aangename schrijfstijl, die goed past bij de sfeer en de personages, de opbouwende spanning en paranoia in het verhaal had ik het boek dan ook zeer snel uit. De plottwist wist mij aangenaam te verrassen en zag ik niet van tevoren aankomen. Ondanks dat ik tijdens het lezen, zoals altijd, van alles en nog wat dacht zat ik er gewoon naast. Als ervaren lezer gebeurd mij dit niet vaak dus voor mij een absoluut pluspunt. Ik vind het fijn dat de schrijfster een chronische ziekte op een respectvolle manier gebruikt en realistisch uiteenzet in haar boek. Ook heeft het hoofdpersonage Kate een onderbouwd verleden waardoor haar keuzes in het verhaal duidelijk overkomen en begrijpelijk zijn. Tevens brengt mij dit gelijk tot een kritische noot, wellicht had ik zelf als schrijfster ervoor gekozen om nog iets meer in te gaan op de psychologie van de overige personages. Maar dat is smaak afhankelijk en vooralsnog heb ik zeker met heel veel plezier dit boek gelezen.
Ik geef dit boek 4 sterren.
Spanning: 8,5
Plot: 8
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 8
Psychologie: 6,5
Het verhaal gaat over de verpleegkundige Kate. Ze krijgt te horen dat ze de ziekte Narcolepsie heeft. Deze ziekte heeft nogal een grote impact op haar leven en directe omgeving. Ze neemt het besluit haar werk niet in te lichten over haar diagnose. Of dit zo’n wijs besluit is en wat de desastreuze gevolgen zijn zal zich snel genoeg uitwijzen…
Persoonlijk heb ik erg genoten van dit verhaal. Door de aangename schrijfstijl, die goed past bij de sfeer en de personages, de opbouwende spanning en paranoia in het verhaal had ik het boek dan ook zeer snel uit. De plottwist wist mij aangenaam te verrassen en zag ik niet van tevoren aankomen. Ondanks dat ik tijdens het lezen, zoals altijd, van alles en nog wat dacht zat ik er gewoon naast. Als ervaren lezer gebeurd mij dit niet vaak dus voor mij een absoluut pluspunt. Ik vind het fijn dat de schrijfster een chronische ziekte op een respectvolle manier gebruikt en realistisch uiteenzet in haar boek. Ook heeft het hoofdpersonage Kate een onderbouwd verleden waardoor haar keuzes in het verhaal duidelijk overkomen en begrijpelijk zijn. Tevens brengt mij dit gelijk tot een kritische noot, wellicht had ik zelf als schrijfster ervoor gekozen om nog iets meer in te gaan op de psychologie van de overige personages. Maar dat is smaak afhankelijk en vooralsnog heb ik zeker met heel veel plezier dit boek gelezen.
Ik geef dit boek 4 sterren.
Spanning: 8,5
Plot: 8
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 7
Originaliteit: 8
Psychologie: 6,5
June 21, 2017
Weer een toppertje van Hilde Vandermeeren!
July 31, 2017
Na het uitstekende "Scorpio" is deze recente thriller van de talentvolle Hilde Vandermeeren alweer een voltreffer. Zeer spannend geschreven, met korte hoofdstukken met vaak op het einde ervan, een cliffhanger waardoor je het moeilijk kan wegleggen. Schemerzone heeft mij wel enige slaapuurtjes gekost :-). De auteur weet haar lezers op een subtiele wijze op het verkeerde been te zetten. Het hoofdpersonnage Kate komt niet bepaald als sympathiek en integer over, mede door haar vrij bewogen achtergrond, en door haar houding lijkt ze niet echt geschikt voor de rol van zorgverstrekker, doch ze blijkt ondanks haar narcolepsie toch wel een krachtige persoonlijkheid, assertief en gedreven om voor haar rechten op te komen.
Het verhaal wordt alternerend vanuit het hoofdpersonnage en de killer geschreven, wat een zeer geslaagde zet is van de auteur. Ze heeft dan ook het verhaal zodanig in een bepaalde richting gestuurd dat je de uiteindelijke ontknoping helemaal niet ziet aankomen.
Prima verhaal om te verfilmen...
Het verhaal wordt alternerend vanuit het hoofdpersonnage en de killer geschreven, wat een zeer geslaagde zet is van de auteur. Ze heeft dan ook het verhaal zodanig in een bepaalde richting gestuurd dat je de uiteindelijke ontknoping helemaal niet ziet aankomen.
Prima verhaal om te verfilmen...
October 27, 2017
Hilde Vandermeeren schrijft thrillers nadat ze vroeger vooral kinderboeken schreef. Haar thrillers vormen geen serie en spelen zich iedere keer ergens anders af en dat is plezant omdat je de boeken niet in de volgorde van verschijnen moet lezen en iedere keer andere karakters en setting leert kennen.
Deze keer draait het boek om een verpleegster, Kate die aan narcolepsie lijdt. Daardoor kan ze op alle momenten in slaap vallen. Ze weet dan nadien niet wat er allemaal gebeurd is. De kliniek waar ze werkt heeft een speciale vip afdeling en de personen die er werken hebben strikte geheimhouding over de patiënten die daar behandeld worden. Kate werkt op die afdeling. Tijdens een narcolepsie-aanval is er iets gebeurd dat ze zich niet kan herinneren. Het heeft grote gevolgen.
Narcolepsie lijkt me dus echt een heel erg vervelende ziekte. Er blijken niet echt medicijnen voor te zijn of andere behandeling. Je moet er maar mee leven, maar hoe doe je dat als je ieder moment in slaap kan vallen.
Deze keer draait het boek om een verpleegster, Kate die aan narcolepsie lijdt. Daardoor kan ze op alle momenten in slaap vallen. Ze weet dan nadien niet wat er allemaal gebeurd is. De kliniek waar ze werkt heeft een speciale vip afdeling en de personen die er werken hebben strikte geheimhouding over de patiënten die daar behandeld worden. Kate werkt op die afdeling. Tijdens een narcolepsie-aanval is er iets gebeurd dat ze zich niet kan herinneren. Het heeft grote gevolgen.
Narcolepsie lijkt me dus echt een heel erg vervelende ziekte. Er blijken niet echt medicijnen voor te zijn of andere behandeling. Je moet er maar mee leven, maar hoe doe je dat als je ieder moment in slaap kan vallen.
Read
March 2, 2024Boekbespreking 3 : Schemerzone ( auteur : Hilde Vandermeeren)
1) Bibliografisch adres: Vandermeeren, H. (2018). Schemerzone. Amsterdam: Uitgeverij Q.
2) Biografie:
Hilde Vandermeeren
Hilde Vandermeeren (Waregem, 25 september 1970) is een Vlaamse auteur van kinder- en jeugdboeken en psychologische thrillers. Sinds 2001 publiceerde ze 45 kinder- en jeugdboeken, waarvan diverse werden vertaald in onder andere het Deens, Duits, Koreaans, Chinees, Frans en Spaans. Ze won diverse literaire prijzen, waaronder een Zilveren Griffel, twee Vlag en Wimpels, een Boekenwelp, een White Raven, brons en zilver in de Prijs Letterkunde van de Provincie West-Vlaanderen Kinder- en jeugdliteratuur en de Hercule Poirotprijs.
Vandermeeren studeerde psychologie aan de KU Leuven[2] en geeft les in het volwassenenonderwijs.
In 2013 verscheen Als alles duister wordt bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen). Ze won daarmee de Knack Hercule Poirot Publieksprijs 2013. Daarna verschenen haar thrillers De toeschouwers (2014), Stille grond (2015) en Scorpio (2016).[3] Stille grond haalde de shortlist Gouden Strop 2016.[4] De film- en tv-rechten van Stille grond zijn verkocht aan productiemaatschappij Eyeworks Belgium.[5] Haar kort verhaal The Lighthouse verscheen in het dubbelnummer maart/april 2016 van het Amerikaanse Ellery Queen’s Mystery Magazine.[6]
In juni 2017 verscheen de thriller Schemerzone. Ze won daarmee de Knack Hercule Poirotprijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het afgelopen jaar.[7][8] Sinds 2018 is Vandermeeren ambassadrice van vzw Narcolepsie Vlaanderen.[9] Deze zeldzame slaapwaakstoornis komt aan bod in Schemerzone.
In 2018 verscheen Rusteloos bij uitgeverij Van Halewyck, het eerste deel van een trilogie in samenwerking met strafpleiter Walter Damen, gevolgd door Bodemloos (2019) en Meedogenloos (2020).[10] Deze trilogie en haar ander werk maken deel uit van het internationale project DETECt van de KU Leuven, een samenwerking tussen 18 Europese universiteiten, tv-zenders en professionelen uit de creatieve sector.[11]
Onbekende auteur. (2023, 30 augustus). Hilde Vandermeeren. Wikipedia. Geraadpleegd op 29 februari 2024, https://nl.wikipedia.org/wiki/Hilde_V...
Recensie: een boek vol mysteries en geheimen
Ik heb recent het boek “Schemerzone” van Hilde Vandermeeren gelezen, en eerlijk gezegd vond ik het een leuk boek. De auteur heeft heel wat andere bekende boeken geschreven zoals: “Als alles duister wordt” of nog “Rusteloos”. Het boek behoort tot de genres thriller en roman, aangezien het spanning en mysterie combineert. Schemerzone werd in 2017 uitgegeven en de auteur won daarmee de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Mijn persoonlijke oordeel is dat het boek je meteen in de sfeer brengt en zorgt ervoor dat je wilt blijven lezen.
Het verhaal kort samengevat. Het gaat over een vrouw, Kate, die als verpleegkundige werkt in een Londense privékliniek. Ze lijdt aan narcolepsie en dit zorgt voor heel wat spanning en afschuwelijke scènes in het boek. Iemand in het verhaal publiceerde een foto van Sienna, een VIP-patiënt van Kate, op haar Twitter-account. Vanaf dat moment speelt Sienna een belangrijke rol in het verhaal en willen we haar geheim weten. Daarnaast hebben we nog Roy als personage, hij is één van de patiënten op de geheime derde verdieping van de privékliniek.
Ik vond het een goede thriller omdat ik me goed kon inleven in de personages. Doorheen het verhaal voelde ik met net als een detectieve met Kate op zoek naar de identiteit van de moordenaar. Ik had Gloria niet als eerste in gedachten. Ze leek onschuldig, maar blijkt uiteindelijk toch de moordenaar te zijn. Gloria wist dat Kate op de geheime verdieping werkte, wat jalousie bij haar opwekte. Niettemin gedroeg ze zich ten opzcihte van Kate het minst vijandig in vergelijking met de andere in de kliniek. Wanneer de moordenaar aan het woord was,waren de hoofdstukken in het cursief geschreven en kort. In het begin had ik het niet helemaal door, maar naarmate ik las, begreep ik het beter. Dankzij dit kon ik het verhaal makkelijk volgen vanuit elk perspectief, wat voor een goede thriller zorgt.
Een tweede punt is dat ik vond dat het boek zich vlot liet lezen door de intense spanning in het hele verhaal. Ik wou steeds verder lezen omdat het boek mij nieuwsgierig maakte. Ik wou voortdurend weten wat er nog zal gebeuren. Het verhaal nam ons mee in verschillende emoties, van liefde tot verdriet of nog bezorgdheid. Enerzijds het verlies van Kate’s moeder, grootmoeder, het kind en de vrouw van Roy, anderzijds was ik gelukkig voor de relatie tussen Kate en Roy. Tegelijkertijd voelde ik boosheid over de manier waarop de collega’s van Kate haar behandelen.
Wat me uiteindelijk opviel, was dat ik persoonlijk vond dat de titel van het boek goed gekozen is. Kate’s heeft last van narcolepsie waardoor ze permanent zich slaperig voelt. Schemerzone is de fase tussen wakker zijn en slapen. Deze ziekte bracht haar vaak in gevaar, de stress kon zelfs aanvallen veroorzaken, zoals het geval was toen ze door Gloria gegijzeld werd en propeerde te ontsnappen of toen ze op het metrostationperron stond.
Over het algemeen vond ik het een spannend boek. Ik zou het boek zeker aanraden, vooral aan mensen die fan zijn van thrillers. Eerlijk gezegd hou ik niet heel erg van moordverhalen, maar desondanks heb ik van dit boek genoten.
1) Bibliografisch adres: Vandermeeren, H. (2018). Schemerzone. Amsterdam: Uitgeverij Q.
2) Biografie:
Hilde Vandermeeren
Hilde Vandermeeren (Waregem, 25 september 1970) is een Vlaamse auteur van kinder- en jeugdboeken en psychologische thrillers. Sinds 2001 publiceerde ze 45 kinder- en jeugdboeken, waarvan diverse werden vertaald in onder andere het Deens, Duits, Koreaans, Chinees, Frans en Spaans. Ze won diverse literaire prijzen, waaronder een Zilveren Griffel, twee Vlag en Wimpels, een Boekenwelp, een White Raven, brons en zilver in de Prijs Letterkunde van de Provincie West-Vlaanderen Kinder- en jeugdliteratuur en de Hercule Poirotprijs.
Vandermeeren studeerde psychologie aan de KU Leuven[2] en geeft les in het volwassenenonderwijs.
In 2013 verscheen Als alles duister wordt bij de Nederlandse uitgeverij Q (Singel Uitgeverijen). Ze won daarmee de Knack Hercule Poirot Publieksprijs 2013. Daarna verschenen haar thrillers De toeschouwers (2014), Stille grond (2015) en Scorpio (2016).[3] Stille grond haalde de shortlist Gouden Strop 2016.[4] De film- en tv-rechten van Stille grond zijn verkocht aan productiemaatschappij Eyeworks Belgium.[5] Haar kort verhaal The Lighthouse verscheen in het dubbelnummer maart/april 2016 van het Amerikaanse Ellery Queen’s Mystery Magazine.[6]
In juni 2017 verscheen de thriller Schemerzone. Ze won daarmee de Knack Hercule Poirotprijs 2017, de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman van het afgelopen jaar.[7][8] Sinds 2018 is Vandermeeren ambassadrice van vzw Narcolepsie Vlaanderen.[9] Deze zeldzame slaapwaakstoornis komt aan bod in Schemerzone.
In 2018 verscheen Rusteloos bij uitgeverij Van Halewyck, het eerste deel van een trilogie in samenwerking met strafpleiter Walter Damen, gevolgd door Bodemloos (2019) en Meedogenloos (2020).[10] Deze trilogie en haar ander werk maken deel uit van het internationale project DETECt van de KU Leuven, een samenwerking tussen 18 Europese universiteiten, tv-zenders en professionelen uit de creatieve sector.[11]
Onbekende auteur. (2023, 30 augustus). Hilde Vandermeeren. Wikipedia. Geraadpleegd op 29 februari 2024, https://nl.wikipedia.org/wiki/Hilde_V...
Recensie: een boek vol mysteries en geheimen
Ik heb recent het boek “Schemerzone” van Hilde Vandermeeren gelezen, en eerlijk gezegd vond ik het een leuk boek. De auteur heeft heel wat andere bekende boeken geschreven zoals: “Als alles duister wordt” of nog “Rusteloos”. Het boek behoort tot de genres thriller en roman, aangezien het spanning en mysterie combineert. Schemerzone werd in 2017 uitgegeven en de auteur won daarmee de prijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Mijn persoonlijke oordeel is dat het boek je meteen in de sfeer brengt en zorgt ervoor dat je wilt blijven lezen.
Het verhaal kort samengevat. Het gaat over een vrouw, Kate, die als verpleegkundige werkt in een Londense privékliniek. Ze lijdt aan narcolepsie en dit zorgt voor heel wat spanning en afschuwelijke scènes in het boek. Iemand in het verhaal publiceerde een foto van Sienna, een VIP-patiënt van Kate, op haar Twitter-account. Vanaf dat moment speelt Sienna een belangrijke rol in het verhaal en willen we haar geheim weten. Daarnaast hebben we nog Roy als personage, hij is één van de patiënten op de geheime derde verdieping van de privékliniek.
Ik vond het een goede thriller omdat ik me goed kon inleven in de personages. Doorheen het verhaal voelde ik met net als een detectieve met Kate op zoek naar de identiteit van de moordenaar. Ik had Gloria niet als eerste in gedachten. Ze leek onschuldig, maar blijkt uiteindelijk toch de moordenaar te zijn. Gloria wist dat Kate op de geheime verdieping werkte, wat jalousie bij haar opwekte. Niettemin gedroeg ze zich ten opzcihte van Kate het minst vijandig in vergelijking met de andere in de kliniek. Wanneer de moordenaar aan het woord was,waren de hoofdstukken in het cursief geschreven en kort. In het begin had ik het niet helemaal door, maar naarmate ik las, begreep ik het beter. Dankzij dit kon ik het verhaal makkelijk volgen vanuit elk perspectief, wat voor een goede thriller zorgt.
Een tweede punt is dat ik vond dat het boek zich vlot liet lezen door de intense spanning in het hele verhaal. Ik wou steeds verder lezen omdat het boek mij nieuwsgierig maakte. Ik wou voortdurend weten wat er nog zal gebeuren. Het verhaal nam ons mee in verschillende emoties, van liefde tot verdriet of nog bezorgdheid. Enerzijds het verlies van Kate’s moeder, grootmoeder, het kind en de vrouw van Roy, anderzijds was ik gelukkig voor de relatie tussen Kate en Roy. Tegelijkertijd voelde ik boosheid over de manier waarop de collega’s van Kate haar behandelen.
Wat me uiteindelijk opviel, was dat ik persoonlijk vond dat de titel van het boek goed gekozen is. Kate’s heeft last van narcolepsie waardoor ze permanent zich slaperig voelt. Schemerzone is de fase tussen wakker zijn en slapen. Deze ziekte bracht haar vaak in gevaar, de stress kon zelfs aanvallen veroorzaken, zoals het geval was toen ze door Gloria gegijzeld werd en propeerde te ontsnappen of toen ze op het metrostationperron stond.
Over het algemeen vond ik het een spannend boek. Ik zou het boek zeker aanraden, vooral aan mensen die fan zijn van thrillers. Eerlijk gezegd hou ik niet heel erg van moordverhalen, maar desondanks heb ik van dit boek genoten.
December 27, 2017
Vlot geschreven verhaal met niet alledaagse hoofdpersonages en een verrassende plot: heel wat beter dan een doorsnee thriller dus !
March 1, 2024
Hilde Vandermeeren is een Vlaamse kinder- en jeugdboeken schrijfster. Ze is geboren op 25 september in Waregem en heeft gestudeerd aan de KU Leuven. Ze studeerde daar psychologie. Na haar studies heeft ze even als docent gewerkt in het volwassenenonderwijs. In 2001 besloot ze om verschillende kinder- en jeugdboeken te gaan schrijven, deze waren meestal psychologische thrillers.
Ze heeft tot nu toe al meer dan 45 boeken geschreven, verschillende hiervan zijn al vertaald geweest in het Frans, Chinees, Spaans en Duits. Ze heet dus een groot indruk achtergelaten. Dit kan je ook zien aan de hoeveelheid prijzen haar boeken hebben gewonnen. Hilde heeft een tientallen jeugdprijzen gewonnen met haat literaire werken. Hoewel ze bekend staat om haar kinder- jeugdboeken heeft Hilde ook een paar successen behaald in de volwassen literatuur. Ze won meerdere keren de Knack Hercule Poirotprijs met haar boeken “Stille grond”, “De toeschouwers” en “Schemerzone”. Dat laatste zorgde er ook voor dat ze ambassadeur werd van de vzw Narcolepsie Vlaanderen, waarbij ze haar boek gebruikt om aandacht te vragen voor deze zeldzame slaapwekstoornis.
Ze werkt ook vaak samen met anderen auteur en artiesten om fantastische projecten waar te maken. Zo werkte ze bijvoorbeeld samen met Walter Damen, waar ze een trilogie uitbracht als project voor de KU Leuven, deze trilogie bestond uit “Rustloos” , “Bodemloos” en “Meedogenloos”. Naast haar literatuur heeft Hilde ook een tv-serie geproduceerd, “Juliet”. Hierbij heeft zij de doorlopende tekst geschreven.
Door al haar successen werd ze in 2021 benoemd tot ereburger van Torhout, door haar extraordinaire bijdrage aan de Vlaamse literatuur.
Gilbert, Kevin. (2014). Auteur: Hilde Vandermeeren. Geraadpleegd op 28 februari 2024, https://www.vvma.be/hilde-vandermeeren/
Biografie. Geraadpleegd op 28 februari 2024, https://www.hildevandermeeren.com/bio...
Voor school lezen is niet echt mijn ding, vaak vind ik boeken te lang of komen de auteurs niet snel genoeg aan hun punt in een verhaal. Dat had ik bij het boek “Schemerzone” van Hilde Vandermeeren helemaal niet. Dit was het eerste boek in een lange tijd waarvan ik mij niet moest verplichten om nog een hoofdstuk te lezen voor de deadline. In deze recensie ga ik uitleggen waarom dit zo was.
Schemerzone gaat over een verpleegkundige, Kate, die in Londen in een privékliniek werkt. In het begin van het boek wordt ze gediagnosticeerd met narcolepsie. Narcolepsie is een aandoening waarbij je uit het niets in slaap kan vallen. Ik had nog nooit over deze ziekte gehoord en was ook aangenaam verast van hoeveel informatie we hierover kregen. De auteur was hier duidelijk over geïnformeerd en dat apprecieerde ik heel erg.
Kate krijgt tijdens het boek een aantal enge, realistische nachtmerries door haar aandoening. De manier waarop deze beschreven werden in het boek vond ik soms wat angstaanjagend. Ook de setting vanwaar het verhaal zich afspeelt vond ik beklemmend. Het boek zich namelijk in een donkere, kille stad vol mysterie. Dit mysterie wordt ook aangevoeld tijdens het lezen. Ik was de hele tijd op mijn hielen en voelde een onrust wanneer Kate voor het eerste keer Nano ontmoette.
Iets wat ik in het begin minder aangenaam vond waren de hoofdstukken waar het moordzuchtige karakter zijn gedachten beschreef. Ik begreep de meerwaarde niet en ik vond dat het het verhaal verstoorde. Deze visie veranderde later in het boek helemaal. Ik vond dat die hoofdstukken het verhaal tien keer angstaanjagender maakte en het zorgde voor wat extra spanning.
Er waren veel verschillende kleine verhaaltjes in het boek, die ook heel uiteenlopend waren. Je had Roy, die samen met Kate doorheen het verhaal een romantische relatie vormde. Langs de andere kant was er het verlies van Nano maar ook de ongezellige sfeer die er in de kliniek was. Dit kan lijken op een hele chaos maar dat was het helemaal niet. De auteur heeft het zo geschreven dat alles op het einde toch op een of andere manier overlapt en duidelijk wordt. Het “hoofd” verhaal bleef toch steeds aan bod komen en werd helemaal niet overschaduwd door alle andere zaken die in Kate’s leven gebeurde.
In het boek komt ook het thema van geweld tegen ouderen maar ook bekendheden aan bod. Dat laatste wordt niet zo vaak aangehaald in boeken maar is nu eenmaal heel actueel. Het feit dat Kate werd ontslagen door een roddel dat rond ging in de pers vind ik waanzinnig maar dat is nu eenmaal de wereld waar we in leven. Sensatiepers heeft zo een grote impact gekregen dat het sommige hun baan kan kosten. We zien door al deze actuele thema’s hoe geëduceerd Hilde Vandermeeren is over de actualiteit en psychologische situaties. Dit zal waarschijnlijk te danken zijn aan haar psychologie diploma.
Dit boek heeft mij een leuke leeservaring gegeven. Het is een spannende thriller met verschillende doordachte thema’s en personages. Het leest zeer vlot en blijft over de hele lijn spannend en interessant. Ik zou dit boek zeker aanraden aan iedereen, zelf al hou je niet van psychologische thrillers denk ik dat dit boek je van gedachte kan laten wisselen.
Ze heeft tot nu toe al meer dan 45 boeken geschreven, verschillende hiervan zijn al vertaald geweest in het Frans, Chinees, Spaans en Duits. Ze heet dus een groot indruk achtergelaten. Dit kan je ook zien aan de hoeveelheid prijzen haar boeken hebben gewonnen. Hilde heeft een tientallen jeugdprijzen gewonnen met haat literaire werken. Hoewel ze bekend staat om haar kinder- jeugdboeken heeft Hilde ook een paar successen behaald in de volwassen literatuur. Ze won meerdere keren de Knack Hercule Poirotprijs met haar boeken “Stille grond”, “De toeschouwers” en “Schemerzone”. Dat laatste zorgde er ook voor dat ze ambassadeur werd van de vzw Narcolepsie Vlaanderen, waarbij ze haar boek gebruikt om aandacht te vragen voor deze zeldzame slaapwekstoornis.
Ze werkt ook vaak samen met anderen auteur en artiesten om fantastische projecten waar te maken. Zo werkte ze bijvoorbeeld samen met Walter Damen, waar ze een trilogie uitbracht als project voor de KU Leuven, deze trilogie bestond uit “Rustloos” , “Bodemloos” en “Meedogenloos”. Naast haar literatuur heeft Hilde ook een tv-serie geproduceerd, “Juliet”. Hierbij heeft zij de doorlopende tekst geschreven.
Door al haar successen werd ze in 2021 benoemd tot ereburger van Torhout, door haar extraordinaire bijdrage aan de Vlaamse literatuur.
Gilbert, Kevin. (2014). Auteur: Hilde Vandermeeren. Geraadpleegd op 28 februari 2024, https://www.vvma.be/hilde-vandermeeren/
Biografie. Geraadpleegd op 28 februari 2024, https://www.hildevandermeeren.com/bio...
Voor school lezen is niet echt mijn ding, vaak vind ik boeken te lang of komen de auteurs niet snel genoeg aan hun punt in een verhaal. Dat had ik bij het boek “Schemerzone” van Hilde Vandermeeren helemaal niet. Dit was het eerste boek in een lange tijd waarvan ik mij niet moest verplichten om nog een hoofdstuk te lezen voor de deadline. In deze recensie ga ik uitleggen waarom dit zo was.
Schemerzone gaat over een verpleegkundige, Kate, die in Londen in een privékliniek werkt. In het begin van het boek wordt ze gediagnosticeerd met narcolepsie. Narcolepsie is een aandoening waarbij je uit het niets in slaap kan vallen. Ik had nog nooit over deze ziekte gehoord en was ook aangenaam verast van hoeveel informatie we hierover kregen. De auteur was hier duidelijk over geïnformeerd en dat apprecieerde ik heel erg.
Kate krijgt tijdens het boek een aantal enge, realistische nachtmerries door haar aandoening. De manier waarop deze beschreven werden in het boek vond ik soms wat angstaanjagend. Ook de setting vanwaar het verhaal zich afspeelt vond ik beklemmend. Het boek zich namelijk in een donkere, kille stad vol mysterie. Dit mysterie wordt ook aangevoeld tijdens het lezen. Ik was de hele tijd op mijn hielen en voelde een onrust wanneer Kate voor het eerste keer Nano ontmoette.
Iets wat ik in het begin minder aangenaam vond waren de hoofdstukken waar het moordzuchtige karakter zijn gedachten beschreef. Ik begreep de meerwaarde niet en ik vond dat het het verhaal verstoorde. Deze visie veranderde later in het boek helemaal. Ik vond dat die hoofdstukken het verhaal tien keer angstaanjagender maakte en het zorgde voor wat extra spanning.
Er waren veel verschillende kleine verhaaltjes in het boek, die ook heel uiteenlopend waren. Je had Roy, die samen met Kate doorheen het verhaal een romantische relatie vormde. Langs de andere kant was er het verlies van Nano maar ook de ongezellige sfeer die er in de kliniek was. Dit kan lijken op een hele chaos maar dat was het helemaal niet. De auteur heeft het zo geschreven dat alles op het einde toch op een of andere manier overlapt en duidelijk wordt. Het “hoofd” verhaal bleef toch steeds aan bod komen en werd helemaal niet overschaduwd door alle andere zaken die in Kate’s leven gebeurde.
In het boek komt ook het thema van geweld tegen ouderen maar ook bekendheden aan bod. Dat laatste wordt niet zo vaak aangehaald in boeken maar is nu eenmaal heel actueel. Het feit dat Kate werd ontslagen door een roddel dat rond ging in de pers vind ik waanzinnig maar dat is nu eenmaal de wereld waar we in leven. Sensatiepers heeft zo een grote impact gekregen dat het sommige hun baan kan kosten. We zien door al deze actuele thema’s hoe geëduceerd Hilde Vandermeeren is over de actualiteit en psychologische situaties. Dit zal waarschijnlijk te danken zijn aan haar psychologie diploma.
Dit boek heeft mij een leuke leeservaring gegeven. Het is een spannende thriller met verschillende doordachte thema’s en personages. Het leest zeer vlot en blijft over de hele lijn spannend en interessant. Ik zou dit boek zeker aanraden aan iedereen, zelf al hou je niet van psychologische thrillers denk ik dat dit boek je van gedachte kan laten wisselen.
November 20, 2023
Zoals hierboven vermeld, heb ik het boek Schemerzone van Hilde Vandermeeren gelezen. Wat me ertoe aanzette om dit boek te lezen was de achterflap. De korte beschrijving deed me al een aantal dingen vermoeden, waardoor ik wist dat dit een leuk boek zou zijn. Ik krijg altijd de indruk dat een boek leuk zal zijn, wat me vaak teleurstelt. Maar dit boek heeft me aangenaam verrast. Ik heb het met veel plezier gelezen omwille van verschillende aspecten. Zowel het verhaal zelf, als de manier van schrijven, als de indeling van het boek vond ik prachtig.
Laten we het even over het verhaal zelf hebben. Eerlijk gezegd vond ik het geweldig. Het verhaal gaat over een verpleegkundige, Kate, die lijdt aan narcolepsie. Ze werkt in een privékliniek en wordt daarna gepromoveerd naar de VIP-afdeling. Kate maakt veel mee in het verhaal en haar narcolepsie zal haar zeker niet helpen, integendeel, het zal de situaties waarin ze verkeert erger maken. Op een dag plaatst iemand een foto van Sienna, haar VIP-patiënt, op haar Twitter-account, waardoor ze ontslagen wordt. Sienna speelt dan een belangrijke rol vooral voor Kate omdat Kate doorheen het verhaal wil achterhalen wat er met Sienna aan te hand is.
Over narcolepsie gesproken, vind ik de verklaring voor de titel ook wel goed gevonden. Kate heeft narcolepsie, waardoor ze zich altijd slaperig voelt. De schemerzone is de toestand waarin ze zich bevindt tussen waken en slapen. Kate heeft veel last van haar narcolepsie, en zelfs als ze in gevaar verkeert speelt de ziekte een zekere rol. Ze krijgt vaak kataplexieaanvallen bij stressvolle situaties. Zo kreeg ze een toen ze op het perron van het metrostation was. Ze had ook een aanval toen ze uit Gloria's handen probeerde te ontsnappen.
De hoofdstukken waren vrij kort, waardoor ik altijd verder wilde lezen om te weten te komen wat er verder zou gebeuren. Ik vond ook de afwisseling tussen hoofdstukken vanuit het perspectief van Kate en hoofdstukken vanuit het perspectief van de moordenaar erg interessant. De hoofdstukken vanuit het standpunt van de moordenaar waren erg vaag in het begin, maar hoe dichter ik bij het einde kwam, hoe duidelijker deze hoofdstukken werden. De hoofdstukken zijn trouwens allemaal cursief geschreven en ze zijn korter.
Wat voor mij een goede thriller maakt, is meeleven met de personages. Ik voelde alsof ik samen met Kate op zoek was naar de moordenaar. Ik had niet verwacht dat het Gloria zou zijn, want zij was minder bitter tegen Kate, ook al wist ze dat ze de baan in de VIP-afdeling had gekregen. Eerst dacht ik dat het Nano (Hercules) was. Hij leek misschien verdacht omdat hij in een bepaalde scène een beetje mysterieus deed over wat hij op grond liet vallen. Toen dacht ik dat het Roy kon zijn. Uiteindelijk, toen Kate werd gegijzeld, gebeurde de grote revelatie. Wat ik heel vreemd vond, was dat ik ervan overtuigd was dat de moordenaar een man zou zijn. Vooral omdat er in het hele verhaal sprake is van vreemde mensen die rond Kate's gebouw verbleven. Ik was ook aangenaam verrast door de verschillende plotwendingen op het einde.
Over het algemeen vond ik het boek echt wel goed. Het is zeker een aanrader voor mensen die van thrillers houden. Ik zou het ook niet slecht vinden moest er een vervolg zijn van “Schemerzone” .
Laten we het even over het verhaal zelf hebben. Eerlijk gezegd vond ik het geweldig. Het verhaal gaat over een verpleegkundige, Kate, die lijdt aan narcolepsie. Ze werkt in een privékliniek en wordt daarna gepromoveerd naar de VIP-afdeling. Kate maakt veel mee in het verhaal en haar narcolepsie zal haar zeker niet helpen, integendeel, het zal de situaties waarin ze verkeert erger maken. Op een dag plaatst iemand een foto van Sienna, haar VIP-patiënt, op haar Twitter-account, waardoor ze ontslagen wordt. Sienna speelt dan een belangrijke rol vooral voor Kate omdat Kate doorheen het verhaal wil achterhalen wat er met Sienna aan te hand is.
Over narcolepsie gesproken, vind ik de verklaring voor de titel ook wel goed gevonden. Kate heeft narcolepsie, waardoor ze zich altijd slaperig voelt. De schemerzone is de toestand waarin ze zich bevindt tussen waken en slapen. Kate heeft veel last van haar narcolepsie, en zelfs als ze in gevaar verkeert speelt de ziekte een zekere rol. Ze krijgt vaak kataplexieaanvallen bij stressvolle situaties. Zo kreeg ze een toen ze op het perron van het metrostation was. Ze had ook een aanval toen ze uit Gloria's handen probeerde te ontsnappen.
De hoofdstukken waren vrij kort, waardoor ik altijd verder wilde lezen om te weten te komen wat er verder zou gebeuren. Ik vond ook de afwisseling tussen hoofdstukken vanuit het perspectief van Kate en hoofdstukken vanuit het perspectief van de moordenaar erg interessant. De hoofdstukken vanuit het standpunt van de moordenaar waren erg vaag in het begin, maar hoe dichter ik bij het einde kwam, hoe duidelijker deze hoofdstukken werden. De hoofdstukken zijn trouwens allemaal cursief geschreven en ze zijn korter.
Wat voor mij een goede thriller maakt, is meeleven met de personages. Ik voelde alsof ik samen met Kate op zoek was naar de moordenaar. Ik had niet verwacht dat het Gloria zou zijn, want zij was minder bitter tegen Kate, ook al wist ze dat ze de baan in de VIP-afdeling had gekregen. Eerst dacht ik dat het Nano (Hercules) was. Hij leek misschien verdacht omdat hij in een bepaalde scène een beetje mysterieus deed over wat hij op grond liet vallen. Toen dacht ik dat het Roy kon zijn. Uiteindelijk, toen Kate werd gegijzeld, gebeurde de grote revelatie. Wat ik heel vreemd vond, was dat ik ervan overtuigd was dat de moordenaar een man zou zijn. Vooral omdat er in het hele verhaal sprake is van vreemde mensen die rond Kate's gebouw verbleven. Ik was ook aangenaam verrast door de verschillende plotwendingen op het einde.
Over het algemeen vond ik het boek echt wel goed. Het is zeker een aanrader voor mensen die van thrillers houden. Ik zou het ook niet slecht vinden moest er een vervolg zijn van “Schemerzone” .
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 12, 2017
Tof verjaardagscadeautje van mijn mama. Het is niet het soort boek dat ik zelf zou kopen, maar ik heb er best van genoten. Het enige minpuntje: ik hou niet van vertaald werk uit het Engels. Ik lees dan veel liever het originele werk. Soms doet zo'n vertaling toch kunstmatig aan. Maar dank je, mama, voor dit cadeautje en het boek komt nu jouw kant uit!
February 27, 2023
Een nieuwe schrijfster ontdekt! Vlot geschreven goed opgebouwd verhaal waarmee je ook nog wat medische én psychologische kennis opdoet. Hilde voert de spanning geleidelijk aan op waardoor je bijna niet de kans krijgt het boek weg te leggen. Een aantal Vlaamse uitdrukkingen krijg je ook nog gratis mee.
December 31, 2017
Dit boek kon me niet echt bekoren. Door het vaak vreemde en onnatuurlijke woordgebruik (mobiel, ziektebroeder...) leek het boek vertaald door een Nederlander vanuit een vreemde taal. Dit gecombineerd met een onrealistisch en simplistisch plot zorgde ervoor dat ik nooit echt ‘in’ het boek zat.
April 21, 2018
Mijn eerste reactie was:"Waarom schrijft Hilde Vandermeeren een verhaal dat zich afspeelt in Londen en Liverpool?" Maar je wordt meteen helemaal meegesleept en dat het hoofdpersonage nu Britse of Belgische is, maakt als snel helemaal niets meer uit. Graag gelezen.
Displaying 1 - 30 of 57 reviews